ဒီတစ်ခါတော့ မာချိန်းမင်က လူတစ်ယောက်ကို ခေါ်လာပေးခဲ့ပါတယ်။ သူက အသေးစားအလုပ်ရုံကို ကူညီစီမံပေးနေတဲ့ အဘွားအိုရှုရဲ့ ကိုယ်စား సిఫား (ထောက်ခံ) ပေးခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီလူကတော့ အဘွားအိုရှုရဲ့ ကိုယ်ပိုင်မြေးမအကြီးဆုံး ဖြစ်ပါတယ်။
သူမက ဒီနှစ်မှာ ၁၇ နှစ်ပြည့်ပြီဖြစ်ပြီး အိမ်မှာ အလုပ်တွေ ကူလုပ်ပေးနေသူ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ တော်တဲ့ကောင်မလေးတစ်ယောက်ပါ။
လင်းချင်းဟယ်က သူမကို တွေ့ဖူးပါတယ်။ ရုပ်အဆင်းက သာမန်လောက်ပဲဆိုပေမဲ့ သူမက လက်လက်သွက်သွက်နဲ့ အလုပ်လုပ်တတ်မှန်း သိသာပါတယ်။ လူတွေနဲ့တွေ့ရင် ပြုံးပြုံးနဲ့ ကြိုဆိုတတ်ပါတယ်။
ဒါကြောင့် အဘွားအိုရှုက ပြောလာတဲ့အခါ လင်းချင်းဟယ်က သူမကို ခေါ်လာခဲ့ဖို့ ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။
အဘွားအိုရှုရဲ့ ခင်ပွန်းဘက်က မိသားစုနာမည်က ကျန် (Chen) ဖြစ်ပါတယ်။ ခေါ်လာတဲ့ မြေးမလေးရဲ့ နာမည်ကတော့ ကျန်ရှန့်ရှန့် (Chen Shan Shan) ဖြစ်ပါတယ်။
နာမည်က နုနုထွတ်ထွတ်လေး ဖြစ်နေပေမဲ့ လင်းချင်းဟယ်က သူမရဲ့လက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ ကြမ်းပြင်တွေ၊ အရည်ကြည်ဖုဖုဖူးဖြစ်ခဲ့ဖူးတဲ့ အမာရွတ်တွေနဲ့ လက်ဖဝါးမှာ အမာအဖုတွေ အများကြီးရှိနေတာကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။ ဒါက သူမဟာ လက်တွေ့အလုပ်လုပ်တတ်တဲ့သူ ဖြစ်ကြောင်း အခိုင်အမာ ပြသနေပါတယ်။
"သမီးက အသစ်ဆိုတော့ လစာက ရှေးဟောင်းဝန်ထမ်းတွေနဲ့ တစ်ထပ်တည်း မတူနိုင်ဘူး။ အဒေါ်က တစ်လကို ယွမ် ၃၀ ပဲ ပေးနိုင်မယ်။ နောင်လာမယ့်အပေါ်မှာပဲ မူတည်ပြီး ကိုယ့်အရည်အချင်းနဲ့ကိုယ် ယှဉ်ရမယ်။ ကောင်းကောင်းလုပ်နိုင်ရင်တော့ လစာတိုးပေးမှာ အသေအချာပဲ" လင်းချင်းဟယ်က သူမကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
ကျန်ရှန့်ရှန့်က အရပ်သိပ်မရှည်လှဘဲ ၁.၆ မီတာလောက်သာ ရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူမက အရှက်မကွဲဘဲ ခေါင်းညိတ်ကာ "သမီးသိပါတယ်။ လာတုန်းက အမေ မှာလိုက်ပါတယ်" ဟု ပြောပါတယ်။
သူမ၏အမေမှာ လီယုဖုန်း (Li Yu Feng) ဖြစ်ပြီး အဘွားအိုရှုဖြစ်တဲ့ ယောက္ခမဖြစ်သူနဲ့အတူ ရှိနေသူဖြစ်ပါတယ်။ တစ်ယောက်က ညဘက်အလှည့်ကို တာဝန်ယူပြီး ကျန်တစ်ယောက်က နေ့ဘက်အလှည့်ကို တာဝန်ယူကြပါတယ်။
လင်းချင်းဟယ်က ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ထို့ကြောင့် ကျန်ရှန့်ရှန့်ကို ကျိုးအာနီရဲ့ အဝတ်အထည်ဆိုင်ဘက်မှာ တာဝန်ချပေးလိုက်ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ အလုပ်ကတော့ အပြီးအပိုင် မသတ်မှတ်ရသေးပါဘူး။ လင်းချင်းဟယ်က တစ်ခါတရံ ကျိုးအာနီနဲ့ ချန်ယွဲ့တို့ကို အလှည့်ပြောင်းခိုင်းတတ်ပါတယ်။ ချန်ယွဲ့ကို အဝတ်အထည်ဆိုင်မှာ စောင့်ခိုင်းပြီး ကျိုးအာနီကိုတော့ အဖျော်ယမကာဆိုင်မှာ စောင့်ခိုင်းပါတယ်။
သူမက ဟူဇီ သို့မဟုတ် ဂန်းဇီကိုလည်း အဖျော်ယမကာဆိုင်ဘက် သွားခိုင်းတတ်ပါတယ်။ ဟုတ်ပါတယ်၊ အမြဲတမ်းတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ တစ်ခါတရံ အလှည့်ပြောင်းပေးရုံမျှသာ ဖြစ်ပါတယ်။
စက်တင်ဘာလအကုန်တွင် ရှူရှิ่งမေနဲ့ ဇောက်ကျွန်တို့ ပြန်လာကြသည်။ သူတို့နဲ့အတူ အကြီးဆုံးအဒေါ် (First Sister) နဲ့ သူမရဲ့ မိသားစုလည်း ပါလာခဲ့ကြပါတယ်။
တစ်မိသားစုလုံး လိုက်လာကြခြင်း ဖြစ်သည်။
လင်းချင်းဟယ်က ဒါကိုမြင်တဲ့အခါ ရယ်ချင်စိတ်တောင် ပေါ်လာခဲ့ပါတယ်။ ဒါ ဘယ်လိုအချိန်ကာလကြီးလဲ? ဆောင်းဦးရာသီ ရိတ်သိမ်းချိန်က နီးနေပြီ။ လယ်သမားမိသားစုတစ်စုအတွက် တစ်နှစ်တာရဲ့ အရေးအကြီးဆုံး ကာလပေါ့။ သူတို့အားလုံး လိုက်လာကြလိမ့်မယ်လို့ သူမ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့မိပေ။
ဒီလက်ထပ်ပွဲကိုတော့ တကယ်ပဲ အလွန်အမင်း တန်ဖိုးထားကြပုံရပေသည်။
အံ့သြစရာတော့ မရှိလှပါဘူး။ မြို့တော်က သမက်တစ်ယောက် ရလာတာပဲလေ၊ လာပြီး ကံကောင်းခြင်းတွေကို မယူကြဘဲ ဘယ်လိုလုပ်နေနိုင်မလဲ။
လင်းချင်းဟယ်က သူတို့ကို ဧည့်ခံဖို့တောင် အားမထုတ်ချင်ခဲ့ပေ။ သူမရဲ့ သဘောထားက အေးစက်စက်လည်း မဟုတ်၊ ရင်းနှီးတာလည်း မဟုတ်တဲ့ ပုံစံမျိုး ဖြစ်ပါတယ်။ အကြီးဆုံးအဒေါ်ကလည်း သူမရဲ့ အနေအထားကို သတိထားမိပုံရပြီး အနားကိုတောင် မကပ်လာခဲ့ပါဘူး။
သူတို့အားလုံးက ကျိုးအဘိုးနဲ့ ကျိုးအဘွားတို့ဆီမှာပဲ ဝင်တိုးနေကြပါတယ်။
အဘွားကျိုးက သူမရဲ့မြေးမကို သိပ်မဆူပေမဲ့ သူမရဲ့သမီးအကြီးဆုံးကိုတော့ လက်မတွန့်ဘဲ ဆူပူပါတော့တယ်။
အကြီးဆုံးအဒေါ်မှာ အဆူခံရတာနဲ့ ခေါင်းတောင်မဖော်နိုင် ဖြစ်နေရရှာသည်။ သူမကလည်း အနည်းငယ် ခံရခက်နေသည့်ပုံစံဖြင့် "အမေရာ၊ ရှူရှิ่งမေ လုပ်ပုံက မမှန်မှန်း သမီးသိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုက လက်ထပ်တော့မှာလေ..." ဟု ပြောလိုက်သည်။
"အိမ်ထောင်ပြုမယ့်ကိစ္စ တစ်ခုတည်းကိုပဲ စဉ်းစားနေတာလား? ဒါသာ ရွာမှာဆိုရင် တစ်သက်လုံး ခေါင်းတောင်မဖော်ရဲဘဲ ဖြစ်သွားမှာ။ ရှေးခေတ်တုန်းကဆိုရင် ဒီလိုမျိုး ကိုယ်ကျင့်တရားဖောက်ပြန်တဲ့အတွက် လူတွေဆွဲထုတ်ပြီး ဝေဖန်ရှုတ်ချခံရမလားဆိုတာ ကြည့်လိုက်ဦး!" ဟု အဘွားကျိုးက ဆူပူကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။
"အခုက ရှေးခေတ်မဟုတ်တော့ပါဘူး။ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးတွေ လုပ်နေပါပြီ" ဟု အကြီးဆုံးအဒေါ်က အားယော့ယော့ဖြင့် ပြန်ပြောသည်။
"ဒါဆို မင်းတို့က မှန်နေတယ်ပေါ့? မိသားစုဂုဏ်သိက္ခာကို ညှိုးနွမ်းစေတဲ့ ဒီလိုမျိုး အရှက်ကွဲစရာ အလုပ်ကို လုပ်တဲ့အချိန်မှာ သူက ဟောင်းကျိုးမိသားစုကို တစ်ချက်လောက်ရော တွေးဖူးရဲ့လား? သူ့အဒေါ်က သူ့ကို အလုပ်လုပ်ဖို့ ဒီခေါ်လာတာ။ အဲဒီတော့ သူက ဘယ်လိုလုပ်လိုက်လဲ? ငါတို့အားလုံးကို ဝှက်ဖेषပြီး လူနဲ့တိတ်တဆိပ် ပတ်သက်ရုံတင်မကဘဲ ကိုယ်ဝန်ပါ ရလာခဲ့တယ်!" ဟု အဘွားကျိုး ဒေါသပေါက်ကွဲသွားသည်။
"စတုတ္ထချွေးမက ရှူရှิ่งမေကို ဒီခေါ်လာကတည်းက သမီးက သူ့ကို စတုတ္ထချွေးမရဲ့ တာဝန်ယူမှုအောက်မှာပဲ ထားခဲ့တာပါ။ ဒီလိုကိစ္စမျိုးတွေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူကများ ထင်ထားမိမှာလဲ" အကြီးဆုံးအဒေါ်က မျက်နှာလွှဲလိုက်ရင်း ပြောသည်။
အဘွားကျိုးမှာ သူမကို တစ်ချက်လောက် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်ချင်စိတ်တွေ ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူမကို စူးစူးရဲရဲ စိုက်ကြည့်ရင်း "မင်းမှာ သိတတ်တဲ့စိတ်ရော ရှိသေးရဲ့လား? ရှိသေးရဲ့လားလို့? စတုတ္ထသားရဲ့ဇနီးက သူ့ကို ဒီခေါ်လာပြီး အစားအသောက်၊ အဝတ်အထည်၊ နေစရာနဲ့ သင့်တင့်ကောင်းမွန်တဲ့ နေ့စဥ်သုံးပစ္စည်းတွေကို ပေးထားခဲ့တာ။ မင်းတို့မိသားစုက ဒီလိုမျိုး အခြေအနေမျိုးကို မပေးနိုင်ခဲ့ဘူးလေ။ အဲဒီအပြင် လတိုင်းမှာလည်း လစာတွေ အများကြီး ပေးခဲ့တယ်။ ငါ့အမြင်အရဆိုရင်တော့ တစ်ပြားမှ မပေးသင့်ဘူး။ တူမဖြစ်သူက သူ့အဒေါ်အတွက် အလုပ်နည်းနည်းပါးပါး လုပ်ပေးတာက အသင့်တော်ဆုံးပဲ!" ဟု ဆိုလေသည်။
အဘွားကျိုးက ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ နောက်ပြောင်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။ အစပိုင်းတုန်းကလည်း သူမတွင် ဤကဲ့သို့သော အတွေးမျိုး ရှိနှင့်ပြီးသား ဖြစ်သည်။ သူမ၏ သားအငယ်ဆုံးက လစာတွေ အများကြီး ပေးနေရသည်ကို သူမ မခံစားနိုင်ခဲ့ပေ။
ဒါပေမဲ့ ပေးဖို့ပြောခဲ့တာက စတုတ္ထသားရဲ့ဇနီး ကိုယ်တိုင်ဖြစ်တာကြောင့် ပေးခဲ့ကြခြင်းဖြစ်ပြီး သူမလည်း ဘာမှ ထပ်မပြောခဲ့တော့တာပါ။
"သူ့ရဲ့မွေးရပ်မြေကနေ မြို့တော်လိုမျိုး ကြီးကျယ်တဲ့နေရာကို ခေါ်လာခဲ့တယ်။ သူရသမျှ အရာရာတိုင်းက ကောင်းမွန်တဲ့ပစ္စည်းတွေချည်းပဲ။ နေ့တိုင်းလိုလို ဆောင်းလေမိုးစက် ဒဏ်မခံရဘဲ ဆိုင်ထိုင်ရုံနဲ့ တင်နေခဲ့ရတာ။ တောနယ်မှာထက် အဆပေါင်းများစွာ သာပါတယ်။ အခုတော့ မင်းက ပြောင်းပြန်လှန်ပြီး ပြောနေပြီပေါ့။ စတုတ္ထသားရဲ့ဇနီး ဒီခေါ်လာလို့သာ သူ ဒီလိုဖြစ်သွားရတာဆိုပြီး ပြောတော့မယ်ပေါ့လေ!?" အဘွားကျိုး၏ အကြည့်တို့က သမီးအကြီးဆုံးဆီသို့ စူးစူးရဲရဲ ကျရောက်သွားသည် - "မမေ့နဲ့ဦး၊ အဲဒီတုန်းက မင်းရဲ့ သမီးကောင်းလေးကို ဟောင်းကျိုးမိသားစုဆီ အတင်းပို့ပြီး စတုတ္ထချွေးမကို ဒီခေါ်လာပေးဖို့ တောင်းပန်ခဲ့တာ ဘယ်သူလဲ။ စတုတ္ထချွေးမက မူလက ကျိုးအာနီ တစ်ယောက်တည်းကိုပဲ ခေါ်လာချင်ခဲ့တာ!"
အကြီးဆုံးအဒေါ်မှာ ယခင်ကဲ့သို့ မာန်မတက်နိုင်တော့ဘဲ "အမေရာ, ရှူရှิ่งမေ ဒီကိစ္စမှာ မှားသွားမှန်း သမီးသိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုက ဒီလိုဖြစ်သွားပြီပဲ။ အမေက စတုတ္ထချွေးမကို မတွေ့ဖူးလို့ပါ။ သူက ကျွန်မတို့ကို မျက်နှာကောင်းတောင် မပေးဘူး" ဟု ငြီးတွားပြောဆိုလာခဲ့သည်။
ထို့နောက် သူမက ဆက်လက် တိုင်တန်းပါတော့သည်။
အမှန်တကယ်တော့ အကြီးဆုံးအဒေါ်က ရှုံးနိမ့်မှုကို ဝန်မခံလိုပေ။ သူမက ဟောင်းကျိုးမိသားစုထဲတွင် သမီးအကြီးဆုံး ဖြစ်သည်။ ကျန်ချွေးမသုံးယောက်က သူမကို ရိုသေလေးစားကြသည်။ စတုတ္ထချွေးမ တစ်ယောက်တည်းသာလျှင် သူမကို အရေးမလုပ်ခဲ့ပေ။
ဒီတစ်ခါဆိုရင် ပိုလို့တောင် ဆိုးသေးသည်။ သူမတို့ တစ်မိသားစုလုံး အဝေးကြီးကနေ လာကြတာကိုတောင် ဧည့်ဝတ်မပြုခဲ့ပေ။ နှုတ်ဆက်စကား တစ်ခွန်းတည်းနဲ့ ပြီးသွားခဲ့သည်။
ဧည့်ဝတ်ပြုမှုတွေကို ဖယ်ထားလိုက်ဦး၊ သူမတို့မိသားစုအပေါ် ဘယ်လောက်တောင် မုန်းတီးနေလို့လဲ?
ဒီနှစ်ထဲမှာ သူမရဲ့ စတုတ္ထမောင်လေးက ရွာကိုပြန်သွားပြီး မြို့တော်မှာ လာရောက်လုပ်ကိုင်ဖို့ ဆန္ဒရှိမရှိ မေးခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား?
ဒီလိုမျိုး သဘောကောင်းတဲ့ ညီငယ်လေးက ဒီဇနီးသည်ကို လက်ထပ်ပြီးသွားတဲ့အခါမှာတော့ တစ်မျိုးတစ်ဖုံ ဟန်ဆောင်တတ်လာလေစွ။ သူမတို့မိသားစု ရောက်လာတာတောင် သောက်စရာ ရေနွေးတစ်ခွက်တောင် မတိုက်ဘူး။ အခု သူတို့ရောက်လာကြတာ တကယ်ပဲ ဂရုစိုက်မှု တစ်စုံတစ်ရာ ရှိရဲ့လား?
သူမက ဒီစတုတ္ထချွေးမကို အစကတည်းက သိပ်မကောင်းဘူးလို့ ထင်ခဲ့ဖူးသည်။ ဒါပေမဲ့ အခု သူမက ပိုပြီး စွမ်းဆောင်နိုင်လာတဲ့အခါမှာတော့ သူမ ပိုဆိုးလာတာ ပြောစရာတောင် မလိုတော့ပါဘူး။
ရှူရှิ่งမေက ဒီတစ်ခါ အိမ်ပြန်ရောက်တဲ့အခါ သူမရဲ့အမေရှေ့မှာ တိတ်တဆိတ် ငိုကြွေးခဲ့ဖူးသည်။ အဒေါ်က ဟူဇီ၊ အာနီနဲ့ တခြားသူတွေကိုသာ ဘက်လိုက်ပြီး သူမကိုတော့ သိပ်မကောင်းလှဘဲ အိမ်ကနေ နှင်ထုတ်ချင်နေတယ်လို့ ပြောခဲ့ဖူးသည်။ ထို့ကြောင့် သူမရဲ့စိတ်တွေ လမ်းမှားသွားပြီး ဒီလိုမျိုး တחက်စပ်လုပ်ရပ်မျိုးကို လုပ်မိသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် အကြီးဆုံးအဒေါ်၏ အမြင်တွင်မူ ယခုကဲ့သို့ ကိစ္စမျိုး ဖြစ်လာရခြင်းအတွက် စတုတ္ထချွေးမတွင် တာဝန်မရှိဘူးလို့ ပြောဝံ့ပါ့မလား?
အဘွားကျိုးက သူမ ဘာတွေတွေးနေမှန်း မသိခဲ့ပေ။ အကယ်၍သာ သိခဲ့ပါက လက်မတွန့်ဘဲ ပါးကို တစ်ချက်လောက် ရိုက်မိပေလိမ့်မည်။
သို့သော် သมีးအကြီးဆုံး၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူမက သဘောမတူဘဲ "သူမက စေတနာကောင်းနဲ့ လုပ်ပေးခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ ဟောင်းကျိုးမိသားစုရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ညှိုးနွမ်းစေတဲ့ ဒီလိုမျိုး ကျေးဇူးကန်းတဲ့ ခွေးမလေးကို မွေးထုတ်မိသလို ဖြစ်သွားခဲ့တာပဲ။ ဒါကြောင့် စတုတ္ထချွေးမအကြောင်း မပြောနဲ့တော့။ လက်ထပ်ပွဲပြီးသွားရင် ကိုယ့်ဘဝနဲ့ကိုယ် ကောင်းကောင်းနေကြ။ နောက်ဆိုရင် ဒီကို မကြာခဏ လာမနေနဲ့တော့" ဟု ဆိုလိုက်သည်။
အကြီးဆုံးအဒေါ်၏ မျက်နှာထား ပျက်သွားကာ အسرမြန်မြန်ပင် "အမေ, စတုတ္ထချွေးမဘက်ကိုတော့ ထားလိုက်ပါတော့။ အမေကတော့ သူမကို လျစ်လျူမရှုထားနဲ့လေ။ ဒါ အမေရဲ့မြေးမလေ!" ဟု ပြောလိုက်သည်။
သူတို့မိသားစုက အခု လာကြတာဖြစ်ပေမဲ့ လက်ထပ်မင်္ဂလာကိစ္စတွေ ပြီးသွားတဲ့အခါ ပြန်သွားကြရမှာက ပုံမှန်ပါပဲ။ အနာဂတ်မှာ ဒီသမီးလေး တစ်ယောက်တည်း ဒီမှာ ကျန်ခဲ့တော့မယ်။ သူမအတွက် မိဘဘက်က စောင့်ရှောက်မှု မလိုဘူးလား?
ဒီသမက်က ဒီလက်ထပ်ပွဲကို လုံးဝ မကျေမနပ်ဖြစ်နေခဲ့တာ။ သူတို့ရဲ့ မွေးရပ်မြေကို ရောက်တဲ့အခါမှာလည်း သူတို့အိမ်ကို အလွန်တရာ အထင်သေးခဲ့တယ်။ အရာရာတိုင်းကို အပြစ်တင်ပြီး နေရာတကာမှာ မျက်စိနောက်နေခဲ့တာ ဖြစ်သည်။
ဒါပေမဲ့ သူမက အပြုံးမျက်နှာနဲ့ပဲ လိုက်လျောဆက်ဆံခဲ့ရပါတယ်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက မြို့တော်ကနေ လာတဲ့ လူထူးလူဆန်း သူဌေးသား သမက်တစ်ယောက် မဟုတ်ပါလား? အပြုံးမျက်နှာနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် မဧည့်ခံဘဲ နေနိုင်မလဲ။
ဒါပေမဲ့ ဘယ်လိုပဲ ဧည့်ခံပါစေ၊ ဒီသမက်က သူတို့အိမ်ကို တကယ်ကို မနှစ်မြို့ခဲ့ပါဘူး။ အနာဂတ်မှာ မိသားစုက သူမရဲ့ အိမ်ထောင်ရေးမှာ ကူညီနိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး။ ဒါဆိုရင် မိဘဘက်က စောင့်ရှောက်မှု သူမ မလိုအပ်ဘူးလား?