ကျိုးချင်းဗៅနဲ့ လင်းချင်းဟေတို့ ပြန်ရောက်လာကြတဲ့အခါ ဆိုင်ကို အရင်ဆုံး တန်းပြီးသွားကြတယ်။
ဦးဝမ်၊ ကျိုးရွှမ်၊ ကျိုးကိုေ့လနဲ့ အဒေါ်မားတို့ အားလုံး အဲ့ဒီမှာ ရှိနေကြပြီး အပေါ်ယံကြည့်ရင်တော့ အရာရာက ပုံမှန်အတိုင်းပါပဲ။
ဒါပေမဲ့ လင်းချင်းဗៅနဲ့ လင်းချင်းဟေတို့ ဇနီးမောင်နှံ ပြန်လာတာကို မြင်လိုက်ရတဲ့ The moment မှာပဲ ကျိုးရွှမ်နဲ့ ကျိုးကိုေ့လတို့ နှစ်ယောက်စလုံး စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေကြောင့် မျက်နှာတွေ ရဲတက်သွားကြတယ်။ ပြီးခဲ့တဲ့ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေက ဒီကောင်လေးနှစ်ယောက်ကို ဘာလုပ်ရမှန်းမသိအောင် တွေဝေသွားစေခဲ့ပါတယ်။ ဘယ်လောက်ပဲ အရည်အချင်းရှိပါစေ၊ ကျိုးရွှမ် က အသက် ဆယ့်ခြောက်နှစ်ပဲ ရှိသေးတာလေ။
"ဒီကင်မရာက ဂျာမနီကနေ တင်သွင်းလာတဲ့ ပစ္စည်းလေ။ နင်တို့ လုပ်ပြနိုင်စွမ်း ဘယ်လောက်ကောင်းလဲဆိုတာ မြင်တော့ သွားကိုက်ပြီး ဝယ်ပေးလိုက်တာ" လင်ချင်းဟေက ဘာမှ မူမမှန်တာကို သတိမထားမိသေးပါဘူး။ ကောင်လေးနှစ်ယောက်ကို မြင်တော့ ပြုံးလိုက်ပြီး အိတ်ထဲက ကင်မရာကို ထုတ်ပြလိုက်ပါတယ်။
ဒါတောင်မှ အဲဒီကင်မရာက ကျိုးကိုေ့လရဲ့ လေးလံထိုင်းမှိုင်းနေတဲ့ စိတ်နေသဘောထားကိုတော့ လုံးဝ မမြှင့်တင်ပေးနိုင်ခဲ့ပါဘူး - သူ တောင့်တစွဲလမ်းနေခဲ့ဖူးတဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်ပါလျက်နဲ့ပေါ့!
"ဖေဖေ၊ မေမေ၊ ပင်ပန်းလာကြရောပေါ့။ အရင်စားပါဦး" စိတ်ထဲမှာ မွှန်ထူနေပေမဲ့ ကျိုးရွှမ် က ခေါက်ဆွဲပြုတ် နှစ်ပွဲကို ပြင်ဆင်ပြီးသား ဖြစ်နေပါပြီ။
ကျိုးချင်းဗៅနဲ့ လင်းချင်းဟေတို့ ထိုင်ပြီး စားကြတယ်။
အဲဒီကျမှသာ ကလေးတွေ၊ ဦးဝမ်နဲ့ အဒေါ်မားတို့ဆီက ထွက်ပေါ်နေတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ တင်းမာမှုကို သူတို့ သတိထားမိကြတော့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဆိုင်က ပုံမှန်အတိုင်း ဆက်လက် ရောင်းချနေဆဲ ဖြစ်တာကြောင့် ဘယ်လိုမှ သေလောက်အောင် ဆိုးရွားတဲ့ ကိစ္စတော့ မဟုတ်လောက်ဘူးလို့ သူတို့ တွက်ဆလိုက်ကြတယ်။
လင်းချင်းဟေက စားရင်းနဲ့ "ဘာဖြစ်လို့လဲ" လို့ မေးလိုက်ပါတယ်။
"ဖေဖေ၊ မေမေ၊ အရင်စားကြပါဦး။ ပြီးရင် ရေချိုးခန်းသွားပြီး ရေချိုးလိုက်ကြပါ။ ပြန်လာမှ ပြောပြမယ်" ကျိုးကိုေ့လက ဖြေချင်ပေမဲ့ ကျိုးရွှမ် က အရင်ဦးအောင် ပြောလိုက်ပါတယ်။ သူ့မိဘတွေ ခရီးပန်းလာတယ်ဆိုတာ သူ သိတာပေါ့။ ဒါ့အပြင် ပြီးသွားတဲ့ကိစ္စက ပြီးသွားပြီ၊ ရှင်းပြဖို့ အလောတကြီး လုပ်စရာ မလိုပါဘူး။
"ထုတ်ပြောစမ်းပါ" ကျိုးချင်းဗៅက သူတို့ကို စူးစူးရိုက်ရိုက် ကြည့်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပါတယ်။
"ဖေဖေ၊ မေမေ၊ ရှင့်မယ်နှမ ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီ!" ကျိုးကိုေ့လက အံ့သြစရာ သတင်းကို ဖျတ်ခနဲ့ ထုတ်ပြောလိုက်တယ်။
ကျိုးချင်းဗៅရော လင်းချင်းဟေပါ ချက်ချင်း တောင့်တင်းသွားကြတယ်။
ဦးဝမ်က သက်ပြင်းကြီးကြီး ချလိုက်ပြီး ရေဆေးစင်မှာ ပန်းကန်ဆေးနေတဲ့ အဒေါ်မားကတော့ မျက်နှာ တည်တင်းသွားပါတယ်။
"ဘာပြောလိုက်တယ်? သေချာလို့လား ကြားတာ မှန်ရဲ့လား" လင်းချင်းဟေက ဇွန်းကို ချလိုက်ပြီး သူမရဲ့ သားငယ်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပါတယ်။
"မမှားနိုင်ဘူး။ ရှင့်မယ်နှမ ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီ။ တစ်လတောင် ရှိပြီ၊ ဆရာဝန်ရဲ့ ကျန်းမာရေး စစ်ဆေးချက် စာရွက်တောင် ပါသေးတယ်!" လို့ ကျိုးကိုေ့လက ပြန်ပြောပါတယ်။
ကျိုးချင်းဗៅက သူ့ရဲ့ သားလတ်ကို စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်နေပါတယ်။
ကျိုးရွှမ် က "ဖေဖေ၊ မေမေ၊ အရင်စားကြပါဦး၊ ပြီးမှ အဘိုးနဲ့ အဘွားတို့ဆီ သွားကြတာပေါ့" လို့ ထပ်ပြောပါတယ်။
သဘာဝကျစွာပဲ လင်းချင်းဟေနဲ့ ကျိုးချင်းဗៅတို့ အစားကို အမြန်စားပြီး အဆုံးသတ်လိုက်ကြပါတယ်။ ပြီးတာနဲ့ စက်ဘီးတွေကို စီးပြီး အိမ်ဆီကို တန်းသွားကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ လမ်းမှာ လင်းချင်းဟေက ကျိုးချင်းဗៅကို စုဒါလင်ရဲ့ မုန့်ဖုတ်ဆိုင်မှာ အရင်ဆုံး ရပ်ခိုင်းလိုက်ပါတယ်။
စုဒါလင်နဲ့ ကျိုးရှ တို့ နှစ်ယောက်စလုံး အလုပ်ရှုပ်နေကြပါတယ်။
သူတို့နှစ်ယောက် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရောက်လာတာကို မြင်တော့ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာနဲ့ နှုတ်ဆက်ကြပါတယ် - "စတုတ္ထအစ်ကို၊ စတုတ္ထအစ်မ၊ နောက်ဆုံးတော့ ပြန်ရောက်လာကြပြီပဲ! အခုမှ ရောက်တာလား? ထမင်းစားပြီးပြီလား"
"စားပြီးပြီ။ ခေါက်ဆွဲဆိုင်ကနေ တန်းလာတာ" လို့ လင်းချင်းဟေက ပြန်ပြောပါတယ်။
"စတုတ္ထအစ်ကို၊ စတုတ္ထအစ်မ၊ သိပြီးကြပြီလား" လို့ ကျိုးရှ က သူတို့ရဲ့ တင်းမာနေတဲ့ မျက်နှာတွေကို သတိထားမိပြီး မေးပါတယ်။
"တကယ်ကြီး ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ" လင်းချင်းဟေ ထိုင်ချလိုက်ပြီး တိုက်ရိုက်ပဲ မေးမြန်းလိုက်ပါတယ်။
စုဒါလင်က နောက်ကွယ်မှာ အလုပ်ဆက်လုပ်နေတုန်း ကျိုးရှ က အခြေအနေကို ရှင်းပြပါတယ်။
အစက အမေကျိုး ရဲ့ စေတနာကောင်းတဲ့ အိမ်နီးနားချင်း အဒေါ်ကြီး ဟုကြောင့် ဖြစ်တာပါပဲ။ အဒေါ်ကြီး ဟုမှာ မိခင်ဘက်က အဒေါ်တော်စပ်တဲ့ အမျိုးထဲက တူတစ်ယောက် ရှိပြီး သူ့နာမည်က ကျောက်ကျွင်း လို့ ခေါ်ပါတယ်။ သူ့မိသားစုဖြစ်တဲ့ ကျောက်မိသားစုက အတော်လေး ချမ်းသာပြီး မြို့တော်မှာ အတော်အတန် အဆင်ပြေ prosperous ဖြစ်တဲ့ မိသားစုပါ။ အဲဒီလို လူနေမှုအဆင့်အတည်မျိုး ရှိတာက သဘာဝကျကျနဲ့ ကောင်းတဲ့အရာတစ်ခုလို့ မြင်ကြတာပေါ့။
ဒါ့အပြင် ရှု့ရှင့်မယ်ကို ကိုယ်ဝန်ရှိအောင် လုပ်ခဲ့တဲ့သူကလည်း ဒီ ကျောက်ကျွင်း ပါပဲ။
အခုတော့ ကျောက်ကျွင်း က ဆေးရုံကုတင်ပေါ်မှာ လဲလျောင်းနေရပါတယ်။
ပြောရမယ်ဆိုရင်တော့ ကျိုးရွှမ် က ဟူဇီနဲ့ ဂังဇီတို့ကို ဦးဆောင်ပြီး ကျောက်ကျွင်း ရဲ့ နောက်ကို လိုက်ကာ ဆေးရုံတင်ရ ترလောက်အောင် အပြင်းအထန် ရိုက်နှက်ခဲ့လို့ပါပဲ။ အခုချိန်အထိ ကျောက်မိသားစုထဲက ဘယ်သူကမှ ပြဿနာလာရှာဖို့ မဝံ့ရဲကြပါဘူး။
ဒါက ကျောက်ကျွင်း ဆေးရုံတင်ထားရလို့ချည်း သက်သက်တော့ မဟုတ်ပါဘူး။ အမေကျိုး က အဲဒီသတင်းကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားပြီး အသက်ရှူရပ်ကာ အခင်းဖြစ်ရာနေရာမှာတင် မေ့လဲသွားခဲ့တာကြောင့် သူမပါ အရေးပေါ် ဆေးရုံတင်လိုက်ရလို့ပါပဲ။
အဲဒီလို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အပြောင်းအလဲက အဒေါ်ကြီး ဟုနဲ့ ကျောက်မိသားစုကို ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်သွားစေခဲ့ပါတယ်။ အမေကျိုး က အသက်အရွယ် ကြီးရင့်နေပြီဖြစ်ပြီး တစ်ခုခုသာ ဖြစ်သွားခဲ့မယ်ဆိုရင် ဒီကိစ္စက အလွယ်တကူ ပြီးဆုံးသွားမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ မြို့တော်မှာ ဆွေမျိုးသားချင်း သိပ်မရှိဘဲ ပြည်ပ အိမ်ထောင်စု စာရင်းတွေ ရှိရုံနဲ့ ကျိုးမိသားစုဟောင်းကို ဘယ်သူမှ အထင်သေးလို့ မရပါဘူး။ သူတို့မှာ အောင်မြင်ထွန်းကားနေတဲ့ လုပ်ငန်းတွေ အများကြီး ရှိနေပြီလေ!
ဒါ့အပြင် အမှန်တရားကို စဉ်းစားကြည့်မယ်ဆိုရင်လည်း ဘယ်သူက အမှားလုပ်ခဲ့တယ်ဆိုတာ မျက်စိရှိတဲ့သူတိုင်း မြင်နိုင်ပါတယ်။
ဒါကြောင့် ကျိုးရွှမ်၊ ဟူဇီနဲ့ ဂังဇီတို့က လူငယ်လေးကို ဆေးရုံရောက်တဲ့အထိ ရိုက်နှက်ခဲ့ကြပေမဲ့ ကျောက်မိသားစုက ကောင်လေးတွေဆီက တာဝန်ခံခိုင်းဖို့ မဝံ့ရဲခဲ့ပါဘူး။ အဲဒီအစား သူတို့ဟာ အမေကျိုး ဆီကို ဆေးရုံအထိ နှိမ့်ချစွာ သွားရောက်ပြီး တောင်းပန်ခဲ့ရပါတယ်။
"အဘွားက အိမ်ကို ပြန်ရောက်လာပြီ၊ အခြေအနေလည်း ကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရှင့်မယ်ရဲ့ အခြေအနေကတော့ ကိုင်တွယ်ရ ခက်ခဲနေတယ်" လို့ ကျိုးရှ က သက်ပြင်းချရင်း ပြောပါတယ်။
"ဘာက ခက်ခဲရမှာလဲ" လင်းချင်းဟေက မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်ပါတယ်။ "သူများလက်မထပ်ရသေးဘဲ ကိုယ်ဝန်ရှိအောင် လုပ်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ လူတစ်ယောက်ကို ချည်နှောင်ဖို့ ရဲဝံ့တယ်ဆိုရင်တော့ အကျိုးဆက်တွေကိုပါ ကြိုတွေးထားရမှာပေါ့။ သူက ဆယ့်ရှစ်နှစ်သား လူမမယ် ကလေးမှ မဟုတ်တာ"
ကျောက်ကျွင်း ကို ခေတ္တဘေးဖယ်ထားလိုက်ဦး၊ ရှင့်မယ်နှမကော ဘယ်လိုလဲ? သူမကိုယ်တိုင်ရဲ့ ကိုယ်ကျင့်တရားက ပထမကတည်းက ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်မှု မရှိဘူး၊ အဲဒီတော့ တခြားသူတွေကို သူမရဲ့ အကျပ်အတည်းကနေ ကယ်တင်ခိုင်းဖို့ ဘာအခွင့်အရေး ရှိလို့လဲ?
ကျိုးစန်းနီရဲ့ လူပျိုကြီး လိုင်ကုနဲ့ နှိုင်းယှဉ်လိုက်မယ်ဆိုရင်တော့ ဒီ ကျောက်ကျွင်း ကတော့ အမှိုက်စနဲ့ အတူတူပါပဲ!
လက်မထပ်ရသေးဘဲ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို ကိုယ်ဝန်ရှိအောင် လုပ်တာက ဝေးလံတဲ့ အနာဂတ်မျိုးဆက်တွေမှာတော့ ကြီးမားတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုလို့ မယူဆကြလောက်ဘူး - လင်းချင်းဟေ သိထားတဲ့အတိုင်း လူတွေက လွတ်လပ်စွာ အတူနေကြပြီး တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် တွဲလိုက်ဖြုတ်လိုက် လုပ်ကြတာကို သီးသန့် လွတ်လပ်ခွင့်လို့ သတ်မှတ်ကြတဲ့ အနာဂတ်မျိုးပေါ့ - ဒါပေမဲ့ ဒါက အနာဂတ်လား?
၁၉၈၂ ခုနှစ်၊ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးခေတ် ဖြစ်နေပေမဲ့ ယေဘုယျ လူ့အဖွဲ့အစည်းရဲ့ အနေအထားကတော့ ရိုးရာဓလေ့ကို တကယ်စွဲမြဲနေတုန်းပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကျောက်ကျွင်း နဲ့ ရှင့်မယ်နှမ နှစ်ယောက်စလုံးကတော့ အဲဒီလို ရူးသွပ်တဲ့ လုပ်ရပ်ကို လုပ်ရဲခဲ့ကြတယ်!
ရှင့်မယ်နှမသာ သူမရဲ့ တူမ မဟုတ်ဘူးဆိုရင် လင်းချင်းဟေက ဘာမှ မှတ်ချက်ပေးချင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒါက သူမကိုယ်တိုင် မြို့တော်ကို ခေါ်လာခဲ့တဲ့ တူမအရင်း ဖြစ်နေတယ်လေ။
လင်းချင်းဟေရဲ့ မျက်နှာက မင်မည်းသလို မှောင်မိုက်နေပါတယ်။
"စတုတ္ထအစ်မ၊ စိတ်မဆိုးပါနဲ့။ ဒါက ရှင့်တူမရဲ့ အပြစ်လည်း မဟုတ်သလို ကျွန်မတို့ရဲ့ အပြစ်လည်း မဟုတ်ပါဘူး" လို့ ကျိုးရှ က ပြောပါတယ်။ သူမမှာ တူမဖြစ်သူအပေါ် ထားရှိတဲ့ ချစ်ခင်ကြင်နာမှုတွေ အားလုံး ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပါပြီ။ ရှင့်မယ်နှမက လူတွေကို အလွန်အမင်း စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းအောင် လုပ်ခဲ့တာကိုး။
"ကျောက်မိသားစုက ဘာပြောလဲ" လင်းချင်းဟေက အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး မေးပါတယ်။
"ကျောက်မိသားစုက တာဝန်ယူမယ်လို့ ပြောပါတယ်" လို့ ကျိုးရှ က ပြန်ဖြေပါတယ်။
အဲဒီအချက်ကတော့ လက်ရှိအချိန်အထိ တစ်ခုတည်းသော နှစ်သိမ့်စရာ အချက်ပါပဲ။ အဲဒီလိုဆိုပေမဲ့လည်း ကျိုးရှ ကတော့ အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်နေတုန်းပါပဲ။ "ကျွန်မကတော့ ကျောက်ကျွင်း က ကောင်းတဲ့ အဖော်အဖက် ဖြစ်လာမယ်လို့ မထင်ဘူး"
လင်းချင်းဟေက အေးစက်စက်နဲ့ မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်ပါတယ်၊ "သူမ၊ ရှင့်မယ်နှမ ကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ခဲ့တာလေ။ အဖော်ကောင်းသည်ဖြစ်စေ၊ ဆိုးသည်ဖြစ်စေ သူမ မြိုချရမယ်!"
ကျောက်ကျွင်း သာ ရှင့်မယ်နှမကို တကယ်တမ်း တန်ဖိုးထားတယ်ဆိုရင် သူ့ရဲ့ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်တဲ့ ဆန္ဒအတွက်နဲ့ သူမရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ဖျက်ဆီးရဲမလား? ရှင်းရှင်းပြောရရင် သူက သူမရဲ့ ရုပ်ရည်ကိုပဲ လိုချင်နေတာပါ။ အလှအပလေးနဲ့ ဆယ့်ရှစ်နှစ်သမီး မိန်းကလေးတစ်ယောက် - သူက သူမကို အသုံးချချင်မှာပေါ့။
သူ့မှာ စစ်မှန်တဲ့ မေတ္တာတရား အနည်းငယ်လောက် ရှိခဲ့မယ်ဆိုရင် ကိစ္စတွေကို သင့်တင့်လျောက်ပတ်စွာ ကိုင်တွယ်ခဲ့မှာပေါ့။ သူသာ သူမကို တကယ် လက်ထပ်ချင်တယ်ဆိုရင် ရှေ့တံခါးကနေ တစ်ဆင့် မိသားစုဆီ တရားဝင် လာခဲ့သင့်တာပေါ့။ ဟောင်းကျိုးမိသားစုက ကန့်ကွက်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ မြို့တော်ကို မိန်းကလေးပေးစားတယ်ဆိုတာက အထက်တန်းစားမိသားစုနဲ့ ပေါင်းသင်းရတာနဲ့ အတူတူပါပဲလေ။ သူမမှာ တကယ်သာ အဲဒီလို ကံကောင်းခြင်းမျိုး ရှိတယ်ဆိုရင် ဘယ်သူက တားဆီးမှာလဲ?
အဲဒီအစား သူက အောက်တန်းကျတဲ့ နည်းလမ်းတွေကို သုံးခဲ့တာကြောင့် နှစ်ဖက်စလုံးကို သိက္ခာကျစေတဲ့ အနေအထားမျိုး ရောက်သွားစေခဲ့တယ်။ အဲဒါက ရိုးသားတဲ့ မေတ္တာတရားလို့ ဆိုလိုတာလား? ဆယ်ခုမှာ ကိုးခုကတော့ သူက ရှင့်မယ်နှမနဲ့ ခဏပျော်ပါးချင်ရုံ သက်သက် ဖြစ်မှာပါ။
ရှင့်မယ်နှမရဲ့ ဝမ်းဗိုက်က ဒီလောက်အထိ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်ပြီး ချက်ချင်း ကိုယ်ဝန်ရှိလာမယ်လို့ ဘယ်သူကများ ထင်ထားမိမှာလဲ?