"မလိုပါဘူး။ မင်းရဲ့ စတုတ္ထဘုရားစဥ်ဦးလေးနဲ့ ငါ့အဝတ်အစားတွေပဲလေ။ စတုတ္ထဘုရားစဥ်ဦးလေးကိုပဲ လျှော်ခိုင်းလိုက်ပါလိမ့်မယ်" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ပြောသည်။
"မင်းရဲ့ စတုတ္ထဘုရားစဥ်ဒေါ်လေးနဲ့ သွားပြီး စကားစမြည်ပြောလိုက်ပါဦး" ဟု ကျိုးချင်းပိုင်းက တူမဖြစ်သူကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
ကျိုးစန်းနီက နှုတ်ခမ်းကို စူလိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်ကာ အထဲသို့ ဝင်လာခဲ့သည်။
လင်းချင်းဟယ်က သူမကို ထိုင်ရန် လက်ဟန်ပြပြီးနောက် အဓိကကိစ္စဆီသို့ တန်း၍ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည် - "ငါ့ရဲ့ အကြီးမနဲ့ တတိယအစ်မတို့ မင်းရဲ့ လက်ထပ်ထိမ်းမြားမည့်အကြောင်း ဆွေးနွေးနေကြတာကို ငါ ကြားခဲ့ရတယ်"
"စတုတ္ထဘုရားစဥ်ဒေါ်လေး၊ ကျွန်မကို ဆွဲဆောင်ဖြားယောင်းဖို့ မလိုပါဘူး။ ကျွန်မ လိုင်ကုနဲ့ပဲ လက်ထပ်မယ်၊ သူနဲ့ပဲ လက်ထပ်မှာ" ဟု ကျိုးစန်းနီက လင်းချင်းဟယ် သူမကို တားဆီးရန် လာသည်ဟု ယူဆကာ မျက်နှာလွှဲလိုက်ပြီး ပြောဆိုသည်။
လင်းချင်းဟယ်က ပြုံးလိုက်သည်။ "အမှန်အတိုင်းပြောရရင် မြို့ပေါ်က မင်းရဲ့ တတိယအစ်မဆီကနေ အဲဒီအကြောင်း ကြားရတုန်းကတော့ ငါ လုံးဝ သဘောမတူခဲ့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါ ပြန်လာပြီး မင်းရဲ့ အကြီးမနဲ့ ဆွေးနွေးကြည့်တဲ့အခါမှာတော့ ဒီအိမ်ထောင်ရေးက အဲဒီလောက်ကြီး ဆိုးရွားတာတော့ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ ခံစားရလာတယ်"
ကျိုးစန်းနီက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းကို ငုံ့လိုက်သည်။
"စတုတ္ထဘုရားစဥ်ဒေါ်လေးက ဒီည မင်းကို ခေါ်လိုက်တာက မင်းကို ပြောစရာ စကားလေး နည်းနည်းရှိလို့ပဲ။ နားထောင်ချင်ရဲ့လား" ဟု လင်းချင်းဟယ်က မေးသည်။
"အင်း" ဟု ကျိုးစန်းနီက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
"စတုတ္ထဘုရားစဥ်ဒေါ်လေး မေးပါရစေ။ လိုင်ကုတို့ မိသားစုမှာ သားဘယ်နှစ်ယောက်ရှိလဲ" ဟု လင်းချင်းဟယ်က မေးသည်။
"သုံးယောက်ရှိပါတယ်။ သူက တတိယမြောက်ပါ။ ဒါပေမဲ့ သူ့အမေက သူ့ကို သိပ်မချစ်ပါဘူး" ဟု ကျိုးစန်းနီက ဖြေသည်။
"ဒါဆို သူက အငယ်ဆုံးပေါ့။ ဘာလို့များ အချစ်မခံရတာလဲ" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ဆက်မေးသည်။
"သူ့အမေ သူ့ကို မွေးတုန်းက ကိုယ်ခန္ဓာ ထိခိုက်ပျက်စီးသွားခဲ့လို့ သူ့ကို ဘယ်တော့မှ မချစ်ခဲ့ဘူးလို့ သူ ပြောပြဖူးတယ်" ဟု ကျိုးစန်းနီက ပြန်ပြောပြသည်။
"နောက်ရော ဘာတွေ ပြောပြသေးလဲ" ဟု လင်းချင်းဟယ်က အပြုံးလေးဖြင့် မေးသည်။
လိုင်ကုသည် အမှန်တကယ်ပင် ကောင်းမွန်သော ယောက်ျားကောင်းတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သူမ ချက်ချင်းပင် ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် မိန်းမမယူမီ မိမိ၏ အိမ်တွင်းရေး အမှန်တရားကို ရိုးသားပွင့်လင်းစွာ ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့ပေသည်။ ထို့ထက် ကျိုးစန်းနီအပေါ် သူ့၏ ခံစားချက်များမှာ စစ်မှန်ကြောင်း သိသာထင်ရှားလှသည်။
ကျိုးစန်းနီက အရာအားလုံးကို အကုန်အစင် ပြန်ပြောပြလေသည်။ လိုင်ကုသည် သူမအား အရာများစွာ ပြောပြခဲ့သည်။ ဥပမာအားဖြင့် သူ၏ အစ်ကိုနှစ်ယောက်မှာ အိမ်ခွဲထွက်သွားကြပြီဖြစ်သောကြောင့် သူသည် ယခုအခါ မိဘများနှင့် အတူတကွ မနေတော့ပေ။ ထိုစဥ်က အိမ်ထောင်မကျသေးသော်လည်း သူသည် မိသားစုကြီးမှ အောင်မြင်စွာ ခွဲထွက်လာနိုင်ခဲ့ပြီး တစ်ဦးတည်း သီးခြားနေထိုင်ခဲ့သည်။
လက်ရှိတွင် သူသည် မြေယာအချို့ကို စာချုပ်ချုပ်ဆို လုပ်ကိုင်နေပြီး ကိုယ်ပိုင်လုပ်ငန်း လုပ်ကိုင်လျက်ရှိသည်။ သူ၌ မည်သည့်အရာမှ မလိုအိုဘူး— လိုသည်မှာ အိမ်ထောင်ဖက်တစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။
အဓိက ပြဿနာမှာ သူက ထိုကိစ္စတွင် အတော်လေး ခေါင်းမာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ မုဆိုးမတစ်ဦး သို့မဟုတ် ကွာရှင်းထားသူတစ်ဦးကို လက်ထပ်မည့်အစား တစ်ကိုယ်တည်းသာ ဆက်နေမည် ဖြစ်သည်။ ဤအကြောင်းကြောင့် ပွဲစားများက သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို အတော်လေး ညှိုးနွမ်းစေခဲ့ကြသည်။
သူကဲ့သို့ ကျောချမ်းခြေယိုဖြစ်နေသော လူတစ်ဦးနှင့် လက်ထပ်လိုက မုဆိုးမအတွက် ကံကောင်းခြင်းပင် ဖြစ်သည်ဟု သူတို့က ဆိုကြသည်။ အထူးသဖြင့် စျေးသို့ရောက်ရန်ပင် တောင်တန်းများကို ဖြတ်ကျော်ရသည့် တောင်ပေါ်ရငယ်လေးမှ လာသူဖြစ်ရာ မည်သည့်ပန်းပွင့်လေးကများ ထိုနေရာသို့ လိုက်၍ လက်ထပ်ချင်ကြမည်နည်း။
သို့သော် လိုင်ကုက မိမိကိုယ်ကို အထင်မသေးခဲ့ပေ။ သူ၏ ကံကြမ္မာ မရောက်သေးဟုသာ သူ ခံယူထားခဲ့သည်။
ကဲ၊ ကံကြမ္မာရောက်လာသောအခါ သူ၏ ဇနီးလောင်းလေး ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလော။ ထိုမျှမက သက်ငယ်အရွယ် မိန်းမပျိုလေးပင် ဖြစ်နေသေးသည်။
လင်းချင်းဟယ်သည် ကြားလိုက်ရသည့် စကားများအတွက် ကျေနပ်အားရ မိသည်။ သူမသည် ကျိုးစန်းနီကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည် - "မိန်းမတစ်ယောက်ရဲ့ ဘဝမှာ အခွင့်အရေး နှစ်ခါ ရှိတယ်။ ပထမတစ်ခုက အဖေနဲ့အမေ မွေးဖွားပျိုးထောင်ပေးတာဖြစ်ပြီး ဒါက မင်းဘာမှ ရွေးချယ်လို့မရတဲ့ အပိုင်းပဲ။ ဒုတိယတစ်ခုကတော့ လူတစ်ယောက်နဲ့ အိမ်ထောင်ပြုတာပဲ။ မင်း ကောင်းကောင်းမွန်မွန် အိမ်ထောင်ကျမကျဆိုတာက ဒီဒုတိယ အခွင့်အရေးပါပဲ"
ဤသည်မှာ တိကျမှန်ကန်သော အမှန်တရားပင် ဖြစ်ပေသည်။ မိန်းမများအတွက် ကိုယ့်ဘဝကိုယ် ရပ်တည်နိုင်ဖို့က အရေးကြီးသော်လည်း ၎င်းသည် တစ်ဦးချင်းစီ၏ အနေအထားနှင့် ရုန်းကန်ထွန်းကားနိုင်မှုအပေါ် မူတည်ပေသည်။ ကျိုးစန်းနီကဲ့သို့ ပညာသင်ကြားခွင့် တစ်ခါမျှ မရခဲ့ဖူးသော မိန်းကလေးတစ်ဦးအတွက်မူ အိမ်ထောင်ရေးသည် အရေးအကြီးဆုံး ဖြစ်ပေသည်။ သူမကဲ့သို့သော မိန်းကလေးတစ်ဦးအတွက် လက်ထပ်လိုက်ပြီဆိုပါက တစ်သက်တာအတွက် ဖြစ်သွားလေပြီ။ ကွာရှင်းပြတ်စဲခြင်းဟူသည်မှာ ရှားပါးလှသည်။
"စတုတ္ထဘုရားစဥ်ဒေါ်လေး မင်းကို ပြောချင်တာက မင်းရဲ့ မိဘဘက်က မိသားစုမှာ ဘာတွေပဲ ဖြစ်ခဲ့ဖြစ်ခဲ့ အဲဒါတွေကို နောက်မှာ ထားခဲ့လိုက်ပါ။ အိမ်ထောင်ပြုပြီးသွားပြီဆိုရင် ကိုယ့်ရဲ့ မိသားစုငယ်လေးထက် ပိုအရေးကြီးတာ ဘာမှမရှိတော့ဘူး။ အရာရာကို စိတ်ထားကျယ်ကျယ်နဲ့ ထားရမယ်။ ဒီလောကမှာ ကျော်ဖြတ်လို့မရနိုင်လောက်အောင် ခက်ခဲတဲ့အရာဆိုတာ ဘာမှ မရှိပါဘူး"
"အင်း" ဟု ကျိုးစန်းနီက ခေါင်းညိတ်သည်။
"မိဘဘက်က မိသားစုအကြောင်းပြောရရင်— သူတို့က မင်းကို ကောင်းကောင်းဆက်ဆံတယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့ရင်ထဲမှာ ဆက်ထားတာ အပြစ်မရှိပါဘူး။ မင်းကို ဆိုးဆိုးရွားရွား ဆက်ဆံကြတယ်ဆိုရင်တော့ အိမ်ထောင်ပြုပြီး ထွက်သွားတဲ့အခါ မင်္ဂလာလက်ဆောင်ငွေ ပုံမှန်လေးပဲ ပေးလိုက်ပါ။ အဲဒါကို အဆက်အသွယ်ဖြတ်တောက်လိုက်တာလို့ သဘောထားပြီး နောက်ကို လှည့်မကြည့်နဲ့တော့။ သူတို့အတွက်နဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်နေစရာ လုံးဝ မလိုဘူး" ဟု လင်းချင်းဟယ်က အကြံဉာဏ်ပေးသည်။
"စတုတ္ထဘုရားစဥ်ဒေါ်လေးက ကျွန်မကို အိမ်ကို မကြာခဏ ပြန်လာစေချင်မယ်လို့ ကျွန်မ ထင်ထားခဲ့တာ" ဟု ကျိုးစန်းနီက နှုတ်ခမ်းဆူကာ ပြောသည်။
လင်းချင်းဟယ်က ရယ်မောလိုက်သည်။ သူမကို စိုက်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည် - "ငါ့ဘက်က မိဘမိသားစုနဲ့ဆိုရင် ငါ ကိုယ်တိုင်တောင် လက်ပြတ်နီးပါး လုပ်ထားတာ။ ငါ့ရဲ့ တတိယအစ်ကိုက ငါ့ကို ကောင်းမွန်စွာ ဆက်ဆံတဲ့အတွက် သူ့နဲ့တော့ ငါ ဆက်သွယ်မှု ဆက်ရှိနေတုန်းပဲ။ ကျန်တဲ့လူတွေအပေါ်မှာ ငါ ဂရုစိုက်တာကို မင်း မြင်ဖူးလို့လား။ ကျေးဇူးတရားနဲ့ မကျေနပ်ချက်တွေကို ခွဲခြားတတ်ရမယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား"
ကျိုးစန်းနီက ဘာမှမပြောဘဲ ငြိမ်နေသည်။
"မင်း အိမ်ထောင်ကျသွားပြီးရင် သီလသမာဓိနဲ့ညီတဲ့ ချွေးမကောင်းတစ်ယောက်ရဲ့ တာဝန်ဝတ္တရားမှန်သမျှကို ဖြည့်ဆည်းပါ။ တကယ်တော့ ကိုယ်နဲ့မဆိုင်တဲ့ တာဝန်မျိုးဆိုရင်တော့ တစ်ခုမှ ပိုပြီး မလုပ်နဲ့တော့။ လိုင်ကုက အငယ်ဆုံးဖြစ်တော့ သူ့ရှေ့က အစ်ကိုနှစ်ယောက်ရဲ့ စံနှုန်းအတိုင်းပဲ မင်း လိုက်လုပ်သွားရင် ရပြီ" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ဆိုသည်။
"အင်း" ဟု ကျိုးစန်းနီက ခေါင်းညိတ်သည်။
"မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ မင်းက အိမ်ထောင်ကျတော့မှာပဲ" ဟု လင်းချင်းဟယ်က သူမကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းအသာချလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမသည် ထရပ်ကာ အခန်းတွင်းသို့ ဝင်သွားပြီး နာရီတစ်လုံးနှင့် ငွေစက္ကူထူထူတစ်ထုပ်ကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။
"စတုတ္ထဘုရားစဥ်ဒေါ်လေး" ဟု ကျိုးစန်းနီက မြင်လိုက်ရသဖြင့် ချက်ချင်း ထရပ်လိုက်ပြီး စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
"ထိုင်စမ်းပါ" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ညွှန်ကြားသည်။
ကျိုးစန်းနီက နှုတ်ခမ်းကို စူလိုက်ပြီး ပြန်ထိုင်လိုက်သည်။
"မင်း လိုင်ကုနဲ့ လက်ထပ်တဲ့အခါ မင်းရဲ့ စတုတ္ထဘုရားစဥ်ဦးလေးနဲ့ ငါက တက်ရောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီနာရီကတော့ မြို့တော်ကလာတဲ့ မင်းရဲ့ စတုတ္ထဘုရားစဥ်ဦးလေးက သတို့သား လိုင်ကုအတွက် ပေးတဲ့ လက်ဆောင်ပဲ။ အဲ့ဒါကို သေချာဝှက်ထားပြီး အချိန်တန်ရင် လိုင်ကုကို ပေးလိုက်ကာ မြို့တော်က မင်းရဲ့ စတုတ္ထဘုရားစဥ်ဦးလေး ပေးလိုက်တာလို့ ပြောပေးလိုက်ပါ"
ဤသည်မှာ လိုင်ကုအား ဤတူမလေးတွင် နောက်ခံမမဲ့ မိသားစုမရှိသည် မဟုတ်ကြောင်း၊ အဝေးသို့ လက်ထပ်သွားရသော်လည်း သူမအတွက် ဂရုစိုက်ပေးမည့်သူ မိသားစုအတွင်းတွင် ရှိနေသေးကြောင်း ပြသရန် ဖြစ်ပေသည်။
"ဒါက ဈေးကြီးလွန်းပါတယ်" ဟု ကျိုးစန်းနီက ခေါင်းကို အမြန်ခါယမ်းလိုက်သည်။ နာရီတစ်လုံးက တန်ဖိုး ဘယ်လောက်ရှိမည်နည်း။ အမှန်ပင် ဈေးကြီးလှပေသည်။ ထိုသို့ လုပ်ပေးရန် မလိုပေ။
"ဒါက မင်းအတွက် မဟုတ်ဘူး၊ လိုင်ကုအတွက် ပေးတာ" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ပြောပြီးနောက် ဆယ်ယွမ်တန် ငွေစက္ကူဆယ်ရွက်ကို ကျိုးစန်းနီ့လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။ "ဒီငွေစက္ကူဆယ်ရွက်က စတုတ္ထဘုရားစဥ်ဒေါ်လေးက မင်းကို ပေးတဲ့ ပစ္စည်းလက်ဖွဲ့ပဲ။ မင်းရဲ့ ပစ္စည်းသေတ္တာလေးထဲမှာ သေချာထည့်ထားလိုက်။ စတုတ္ထဘုရားစဥ်ဒေါ်လေးက တခြားဟာတွေ ဝယ်မပေးတော့ဘူး၊ ဒါကြောင့် ဒီငွေကိုသာ လက်ခံလိုက်ပါ"
"ကျွန်မ တကယ် မယူနိုင်ပါဘူး" ဟု ကျိုးစန်းနီက ခေါင်းခါယမ်းကာ ထွက်သွားရန် ထရပ်လိုက်သည်။
"စန်းနီ၊ မင်းက စတုတ္ထဘုရားစဥ်ဦးလေးနဲ့ စတုတ္ထဘုရားစဥ်ဒေါ်လေး၊ ဒါမှမဟုတ် အကြီးမနဲ့ အကြီးအကဲတွေကို မင်းရဲ့ မိသားစုလို့ ဆက်မသတ်မှတ်ချင်တော့တာလား" ဟု လင်းချင်းဟယ်က သူမကို တည့်တည့်မတ်မတ် စိုက်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။
ကျိုးစန်းနီ၏ မျက်လုံးများ နီရဲလာပြီး အသံတိုးတိုးဖြင့် "မဟုတ်ပါဘူး... စတုတ္ထဘုရားစဥ်ဒေါ်လေး၊ ဒေါ်လေးတို့နဲ့ စတုတ္ထဘုရားစဥ်ဦးလေး၊ အကြီးမ၊ အကြီးအကဲ၊ တတိယဦးလေးနဲ့ တတိယဒေါ်လေးတို့အားလုံးက ကျွန်မအပေါ် အရမ်းကို ကောင်းပေးကြတာပါ" ဟု ပြောရှာသည်။
"စတုတ္ထဘုရားစဥ်ဒေါ်လေး ပြောတာကို နားထောင်စမ်းပါ" ဟု အဝတ်လှန်းခြင်း ပြီးဆုံးသွားသည့် ကျိုးချင်းပိုင်းက ဝင်ပြောလိုက်သည်။ သူက ထိုစကားကို တူမဖြစ်သူကို ဦးတည်၍ ပြောခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
လင်းချင်းဟယ်က လျှောက်လာပြီး ငွေနှင့်နာရီကို ကျိုးစန်းနီ၏ အိတ်ကပ်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်ကာ "မင်း အခု အိမ်ထောင်ကျတော့မှာလေ။ မင်းရဲ့ စတုတ္ထဘုရားစဥ်ဦးလေးနဲ့ ငါက မင်း ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ဘဝရှင်သန်သွားဖို့ပဲ မျှော်လင့်ပါတယ်။ မတွေးသင့်တာတွေကို လိုက်မတွေးနဲ့တော့။ ဒါက ဘဝသစ်တစ်ခု စတင်တာပဲ" ဟု ပြောလေသည်။
ကျိုးစန်းနီက နှုတ်ခမ်းကို စူလိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စတုတ္ထဘုရားစဥ်ဦးလေး၊ စတုတ္ထဘုရားစဥ်ဒေါ်လေး" ဟု ပြန်ပြောလေသည်။
"အချိန်လည်း နှောင်းနေပြီ။ အိမ်ကို ပြန်တော့လေ" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
ကျိုးစန်းနီက ခေါင်းညိတ်ကာ သူမ၏ စတုတ္ထဘုရားစဥ်ဦးလေးနှင့် စတုတ္ထဘုရားစဥ်ဒေါ်လေးတို့ကို ဦးညွှတ်ဂါရဝပြုပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။
သူမ ထွက်သွားသည်နှင့် လင်းချင်းဟယ်က ကျိုးချင်းပိုင်းဘက်သို့ လှည့်ကာ "တော်လိုက်တဲ့ ကောင်မလေး၊ အခုတော့ သူလည်း အမှန်တကယ် ကြီးပြင်းလာခဲ့ပြီပဲ" ဟု တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
သူမသည် အတိတ်ကို ပြန်ပြောင်းသတိရမိဆဲ ဖြစ်သည်။ ကျိုးစန်းနီသည် ကျောင်းတက်ခွင့် တရားဝင် မရခဲ့ဖူးသော်လည်း ဒါနီ၊ အာနီတို့နှင့်အတူ စာလာသင်လေ့ရှိခဲ့သည်။ ထိုစဥ်က စန်းနီသည် ယခုကဲ့သို့ လက်မြှောက်အရှုံးပေးတတ်သော စိတ်နေသဘောထားမျိုး မရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် ဤမျှ ကာလပတ်လုံး သူမ ကြီးပြင်းလာသည်ကို ကြည့်နေရင်းဖြင့် ဘုရားစဥ်ဒေါ်လေးတစ်ယောက်အနေဖြင့် အမှန်တကယ် ဘယ်လောက်အထိများ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်နိုင်ခဲ့မည်နည်း။
ဒုတိယအစ်မတော်သည် အလွန်တရာ ကျဉ်းမြောင်းသော သဘောထားရှိသည့်အခါမျိုးတွင် စန်းနီကို အလုပ်ကြမ်းမှန်သမျှ အကုန်ခိုင်းတတ်ပြီး တစ်ခါတရံ ရိုက်နှက်ဆဲဆိုခြင်းပင် ပြုလုပ်တတ်သည်။ သို့သော် ရွာထဲတွင်မူ ၎င်းမှာ ပုံမှန်ကိစ္စတစ်ခုအနေဖြင့်သာ ရှုမြင်ကြသည်။ အမေဖြစ်သူက သူမကို တစ်ဝက်တစ်ပျက် သေအောင် မရိုက်၊ ငတ်မပြတ်စေခဲ့သဖြင့် မိသားစုပြင်ပမှ မည်သူကများ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရဲမည်နည်း။