မှန်ပေသည်။ ဤသို့ စိတ်ချမ်းသာစွာ နေထိုင်ရသည့် အချိန်ကာလများထက် ပိုအရေးကြီးသည်မှာ ဒုတိယအစ်မတော် နှင့် ခေါင်မိုးတူတူ အောက်တွင် အတူနေစရာ မလိုတော့ခြင်းပင်တည်း။
သူတို့၏ ဘဝများ တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ တတိယမယားကြီး၏ သည်းခံနိုင်စွမ်းမှာလည်း ကုန်ခန်းလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သူ့ကိုထားဦး၊ သဘောကောင်းလှသည့် အကြီးဆုံးအစ်မတော် ပင်လျှင် သူမကို ဆက်ပြီး သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။ မဟုတ်လျှင် ယခုနှစ်တွင် အဘယ်ကြောင့် ရွှံ့အုတ်များကို စုဆောင်းနေကြမည်နည်း။ ၎င်းတို့သည် လယ်ယာလုပ်ငန်းပါးချိန်တွင် အိမ်သစ်ဆောက်ကာ အပြင်သို့ ပြောင်းရွှေ့ရန် ကြံစארနေကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ မိသားစုအတွင်းမှ ကလေးများ ကြီးပြင်းလာကြသဖြင့် နေရာကျဉ်းမြောင်းလာခြင်းကြောင့်လည်း ပါဝင်သော်လည်း၊ အများစုမှာမူ ဒုတိယအစ်မတော် နှင့် အဆင်မပြေကြတော့သည်က အဓိက အကြောင်းရင်း ဖြစ်ပေသည်။
"ဒီမှာ ရောင်းဝယ်ဖောက်ကားရတာ အတော်လေး အဆင်ပြေရဲ့လား" ဟု လင်းချင်းဟယ်က အပြုံးဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"ပင်ပန်းပေမဲ့ အဆင်ပြေပါတယ်" ဟု တတိယမယားကြီးက စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ပြုံးလျက် ဖြေလေသည်။
အခြားသူများသာဆိုလျှင် ငွေချေးမည့်သူ ပေါ်လာမည်စိုးသဖြင့် စီးပွားရေးမကောင်းကြောင်း၊ အမြတ်အစွန်းမထွက်ဘဲ ဗိုက်ဝအောင်ပင် မနည်းစားနေရကြောင်း ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းလောက်က ညည်းတွားကြပေလိမ့်မည်။
သို့သော် ဤကဲ့သို့ ဆင်ခြင်တုံတရားရှိသော မယားကြီးဖြစ်နေသဖြင့် ထိုကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်ရန် လုံးဝမလိုကြောင်း၊ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အကာအကွယ်မလိုဘဲ ရင်းနှီးကြကြောင်း လင်းချင်းဟယ် သိထားပေသည်။
"ညီისთვის ဆိုင်ကယ်တစ်စီး ဝယ်ပေးလိုက်တယ်။ နောင်ကျရင် မြို့နဲ့ ကျေးလက် အသွားအလာ ပိုအဆင်ပြေသွားမှာပေါ့။ သူက အစောတည်းက မှာထားတာ။ အဲဒီတုန်းက တတိယမယားကြီးတို့ ဆိုင်စမဖွင့်သေးဘူးလေ" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ပြောပြသည်။
ရှင်းပြစရာမလိုသည်များကို သူ မရှင်းပြတော့သော်လည်း ပြောသင့်သည်များကိုမူ စကားနှစ်ခွန်း သုံးခွန်းဖြင့် ထည့်သွင်းပြောဆိုတတ်သည်။
"ဆိုင်ကယ် ဟုတ်လား" တတိယမယားကြီး၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားသည်။
"အင်းလေ။ အစတုန်းကတော့ အစ်ကိုနဲ့ မယားကြီးက သိပ်မလိုချင်ကြဘူး။ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးတော့ ငါ့စကားကို နားထောင်ပြီး ဝယ်ခိုင်းလိုက်တာပါပဲ" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
"ဈေး အများကြီး ပေးလိုက်ရလား" ဟု တတိယမယားကြီးက မေးသည်။
"ခုနစ်ရာကျော်လောက် ပေးရတယ်" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ပြန်ဖြေသည်။
"ခုနစ်ရာကျော် ဟုတ်စမ်း!" တတိယမယားကြီး အံ့သြသွားသည်။ အမှန်တကယ်ပင် အလွန်ဈေးကြီးလှပေသည်။
"သာမန်ဈေးဆိုရင်တော့ တတိယအစ်ကို့ကို စက်ဘီးပဲ ဆက်စီးခိုင်းပြီး ဝယ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူးပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်ဈေးကြီးတော့ ကိုယ့်အယူအဆတွေကို တိုင်ပင်ရတာပေါ့။ အစ်ကိုနဲ့ မယားကြီးလည်း နှမြောတာပေါ့လေ။ တတိယမယားကြီးတို့လည်း ကိုယ်တိုင်ဝယ်ချင်ရင် နောက်မှ ငါ့ကို ပြောလို့ရပါတယ်။ အခုချက်ချင်းတော့ မဖြစ်သေးဘူးပေါ့၊ လာမယ့်နှစ် ဒီအချိန်လောက်အထိတော့ စောင့်ရလိမ့်မယ်" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ဆိုသည်။
"အင်းလေ၊ တတိယအစ်ကိုနဲ့ ငါ တိုင်ပင်ကြည့်ဦးမယ်။ ဈေးကတော့ အလွန်ကြီးတာပဲ" ဟု တတိယမယားကြီးက ပြန်ပြောသည်။
လင်းချင်းဟယ်က ပြုံးလိုက်ပြီး ဝူနီ တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်ရသည့် အကြောင်းအရာဘက်သို့ စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်သည်။
ထိုအကြောင်းကို စပ်မိစပ်ရာ ပြောဆိုလိုက်သောအခါ တတိယမယားကြီးမှာ နှုတ်ခမ်းနှစ်ဖက် ဖြဲ၍ ပြုံးလိုက်လေသည်။ "ဒီကိစ္စအတွက် ကျေးဇူးတင်ရမယ်။ ဝူနီ ပြောတာတော့ အာဝါ ရှင်းပြပေးခဲ့တဲ့ ပုံစံနဲ့ အတူတူပဲဖြစ်နေလို့ သင်္ချာပုစ္ဆာကြီးတစ်ပုဒ်ကို ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့တယ်တဲ့။ အင်္ဂလိပ်လို နားထောင်စစ်ဆေးတဲ့ အပိုင်းမှာလည်း အမှတ်အပြည့်ရဖို့ သုံးမှတ်ပဲ လိုတော့တာ။ ဒါတွေအားလုံးက နင်ဝယ်ပေးခဲ့တဲ့ တိပ်စက်လေးကြောင့်ပါပဲ"
လင်းချင်းဟယ်က ပြုံးလိုက်သည်။ "ဝူနီ နဲ့ ရန်ယန်တို့လည်း မကြာခင် တက္ကသိုလ်တက်ရတော့မှာပဲလေ။ သူတို့ရဲ့ စတုတ္ထအဒေါ်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ငါလည်း မျက်နှာပွင့်ရတာပေါ့။ အဲဒါ ဘာမှ အထူးအဆန်း ပြောစရာမဟုတ်ပါဘူး"
"ဒီအချိန်ဆိုရင်တော့ သူ သူငယ်ချင်းအိမ် ရောက်နေလောက်ပြီ။ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ကလည်း ကျောင်းတူတူပဲ အောင်တာဆိုတော့ အတူတူ ကျောင်းသွားဖို့ တိုင်ပင်နေကြလို့ ငါ မတားတော့ပါဘူး" ဟု တတိယမယားကြီးက ပြုံးလျက် ဆိုသည်။
ထို့ကြောင့် ဝူနီ အိမ်မှာ မရှိသည်ကို သဘောပေါက်သွားပြီး လင်းချင်းဟယ်လည်း ဘာမှ မတွေးတော့ပေ။
"နင်ရော အိမ်ဘက်ကို ပြန်ပြီး အခြေအနေသွားကြည့်ဦးမှာလား" ဟု တတိယမယားကြီးက မေးသည်။
"ပြန်တော့ ပြန်ရမှာပေါ့" လင်းချင်းဟယ်က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
"ပြန်သွားတဲ့အခါ ဒုတိယအိမ်က ဘာတွေပဲ လျှောက်ပြောနေပါစေ၊ ဂရုစိုက်မနေနဲ့" ဟု တတိယမယားကြီးက သတိပေးသည်။
"ဘာဖြစ်လို့လဲ" လင်းချင်းဟယ်က တံခိုမွှေးတစ်ဖက် မြှောက်လိုက်သည်။
"နောက်ဆုံးတစ်ခေါက် ငါပြန်တော့ သူမက ငါ့ကို ပိုက်ဆံပေးရန်ရှိနေတဲ့ပုံစံနဲ့ ထူးထူးဆန်းဆန်း လေသံနဲ့ ပြောတယ်။ ငါက သူ့ကို ဘာမှတောင် မလုပ်ရသေးဘဲနဲ့လေ" ဟု တတိယမယားကြီးက ရှင်းပြသည်။ "အဲဒါနဲ့ ဆန်နီ အတွက် ဘယ်လိုမျိုး အိမ်ထောင်ချပေးလိုက်တယ်ဆိုတာ သိရင် နင်ယုံနိုင်မယ်တောင် မဟုတ်ဘူး"
ထိုအကြောင်းကို ပြောလိုက်သည်နှင့် တတိယမယားကြီးမှာ ရင်ထဲတွင် မွန်းကျပ်လာသလို ခံစားရသည်။
"ဆန်နီ စေ့စပ်လိုက်ပြီလား" လင်းချင်းဟယ် အံ့သြသွားသည်။ သို့သော် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သည်တော့ မဟုတ်ပေ။ ဆန်နီ က အာနီထက် အနည်းငယ်သာ ငယ်ပြီး အိမ်ထောင်ကျမည့် အရွယ်သို့ ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။
"ဒီနှစ်ကုန်ရင် လက်ထပ်တော့မှာ" တတိယမယားကြီးက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
"ဘယ်လိုလူနဲ့ စေ့စပ်လိုက်တာလဲ" ဟု လင်းချင်းဟယ်က မေးသည်။
လင်းချင်းဟယ်သည် သူမ၏ တူမဖြစ်သူ ဆန်နီ ကို အစတည်းက အလွန် သဘောကျခဲ့သည်။ ထိုမိန်းကလေးမှာ ရိုးသားပြီး ဖခင်ဖြစ်သူ၏ စရိုက်မျိုးကို အများကြီး ရရှိထားသူ ဖြစ်သည်။
သို့သော် နှစ်တွေကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူမ၏ စရိုက်မှာ ပို၍ တိတ်ဆိတ်အေးစက်လာပြီး စကားပင် ကောင်းကောင်းမဆိုတော့ပေ။ အရင်ကဆိုလျှင် အလွန်ကောင်းမွန်သော မိန်းကလေးတစ်ယောက် ဖြစ်သော်လည်း တစ်စုံတစ်ရာက သူမကို ပြောင်းလဲစေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
"သူ့ထက် ဆယ်နှစ်ကြီးတဲ့လူနဲ့ စေ့စပ်လိုက်တာ။ ခြေထောက်က နည်းနည်း ထော့နဲ့ထော့နဲ့ ဖြစ်တယ်။ စိတ်နေသဘောထားကလည်း သိပ်မကောင်းဘူးလို့ ကြားတယ်" ဟု တတိယမယားကြီးက ရင်ထဲတွင် ဒေါသထွက်လျက် ပြောပြသည်။
အဒေါ်တစ်ယောက်အနေဖြင့်ပင် သူမ လုံးဝ သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။ သို့သော် သူမ ဘာလုပ်နိုင်မည်နည်း။ မိုးမြေကိုပင် စီမံခန့်ခွဲနိုင်သော်လည်း မိခင်တစ်ဦးက မိမိသမီးအတွက် စီစဉ်ပေးသည့် အိမ်ထောင်ရေးကိုတော့ တားဆီး၍ မရနိုင်ပေ။
ထိုယောက်ျား၏ အခြေအနေကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် လင်းချင်းဟယ် မျက်မှောက်ကြုတ်လိုက်သည်။ "ဘာလို့ ဒီလို အိမ်ထောင်ရေးမျိုးကို သူ သဘောတူလိုက်တာလဲ"
"အဲဒီဘက်က သတို့သမီးလက်ဖွဲ့ငွေ အများကြီး ပေးတယ်လေ" ဟု တတိယမယားကြီးက ဖြေသည်။
ကျေးလက်ဒေသများတွင် သတို့သမီးလက်ဖွဲ့အတွက် အိမ်သုံးပစ္စည်းကြီးကြီးမားမား တောင်းဆိုသည့် တင်းကျပ်သော စည်းမျဉ်းများ မရှိလှသော်လည်း ထိုယောက်ျားကမူ အတော်ပင် ရက်ရောလှပေသည်။ ဆန်နီ ငယ်ရွယ်ပုံအရ ထိုသူက သတို့သမီးလက်ဖွဲ့အဖြစ် ယွမ်လေးရာကို တောင်းဆိုသည်အတိုင်း ပေးအပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်က ယွမ်လေးရာဆိုသည်မှာ ကြီးမားလှသော ငွေပမာဏတစ်ခု ဖြစ်သည်။ မိန်းကလေးကို တန်ဖိုးထားကြောင်း ပြသသည့်အနေဖြင့် ထိုမျှလောက် ထင်ရှားသော ပမာဏမျိုးကို မပေးဘဲ အဘယ်သူက ပေးမည်နည်း။
သို့သော် တတိယမယားကြီးကမူ ဤအပေါ်တွင် ကျေနပ်အားရခြင်း မရှိသလို လင်းချင်းဟယ်လည်း အလားတူပင် ဖြစ်သည်။
"ဒါက သမီးကို ရောင်းစားတာနဲ့ ဘာကွာလို့လဲ" ဟု လင်းချင်းဟယ်က မှတ်ချက်ချသည်။
တတိယမယားကြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "ငါ့ရဲ့ တတိယမြောက်လူကို အိမ်ပြန်ခိုင်းပြီး ဒုတိယအစ်ကိုနဲ့ သွားပြောခိုင်းဖူးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒုတိယအစ်ကို့ ပုံစံကို နင်လည်း သိသားပဲ၊ အိမ်မှာ သူ့မှာ ဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့်မှ မရှိတာ"
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လင်းချင်းဟယ် တစတ်စတ်ဖြင့် ရယ်လိုက်သည်။ သူမက ယခင်က ဒုတိယအစ်ကို့၏ သဘောထားပျော့ပြួលမှုကို ကောင်းမွန်သည့် အရာတစ်ခုဟု ထင်မှတ်ခဲ့ဖူးသော်လည်း ယခုကဲ့သို့ ကိစ္စမျိုး ပေါ်လာသောအခါတွင်မူ သူ၏အပေါ်ထားရှိသည့် ကောင်းမွန်သော အထင်အမြင်များ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ထိုသူမှာ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်သမီးရင်း မဟုတ်ပါလော။ အသက် ဆယ်နှစ်ကြီးခြင်းနှင့် ခြေထောက် မသန်ခြင်းတို့မှာ ကျော်လွှား၍ ရနိုင်သော အားနည်းချက်들 ဖြစ်နိုင်သော်လည်း စိတ်နေသဘောထား မကောင်းခြင်းကမူ ကြီးမားလှသော အားနည်းချက်ပင် ဖြစ်ပေသည်။
တတိယမယားကြီးပင်လျှင် ဤအချက်ကို သိရှိထားသည်မှန်လျှင် အမှားအယွင်း မရှိနိုင်ပေ။ အကယ်၍ ထိုယောက်ျားတွင် အိမ်တွင်းအကြမ်းဖက်တတ်သည့် အကျင့်သာ ရှိနေပါကော။ ဇိုး ဆန်နီ ၏ စရိုက်အရ အကယ်၍ သူမ ရိုက်နှက်ခံရလျှင်တောင်မှ မည်သို့မျှ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ မပြောဝံ့ပေ။
ဒုတိယအစ်ကိုဆိုသူက ထိုဖြစ်နိုင်ခြေကို တစ်ခါလေးမှ မတွေးမိခဲ့ဖူးဘူးပေဘူးလော။ သို့တည်းမဟုတ် ထိုယွမ်လေးရာ လက်ဖွဲ့ငွေက သူ့ဦးနှောက်ကို လုံးဝ ဖုံးလွှမ်းသွားစေခဲ့ပြီလော။
"ဒီအိမ်ထောင်ရေးကိုတော့ ငါ လုံးဝ အကောင်းမမြင်ဘူး။ ယောက်ျားဘက်ကလည်း ဘာမှ မကောင်းဘူး။ ဒါပေမဲ့ လက်ဖွဲ့ငွေကိုတောင် ပေးပြီးပြီဆိုတော့ လယ်ယာလုပ်ငန်းပါးချိန်ကျရင် ဆန်နီ တစ်ယောက် ဟိုဘက်အိမ်ကို လိုက်သွားရုံပဲ ကျန်တော့တာပေါ့" ဟု တတိယမယားကြီးက ခေါင်းခါယမ်းလျက် ဆိုသည်။
လင်းချင်းဟယ် မျက်မှောက်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူမအနေဖြင့်လည်း ဤကိစ္စတွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် မသင့်လျော်ပေ။ မယားကြီးတစ်ယောက်က မယားကြီးတစ်ယောက်သာ ဖြစ်သည်။ မိမိသမီးကို လက်ထပ်ပေးနေသူတစ်ဦးကို တားဆီးရန် သူမတွင် မည်သည့် အခွင့်အရေး ရှိပါသနည်း။
အထူးသဖြင့် ထိုယောက်ျားက ယွမ်လေးရာတိုင်တိုင် လက်ဖွဲ့ငွေ ပေးထားခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ စာရွက်စာတမ်းအရ လုံလောက်သည်ထက် ပို၍ စေတနာပြသပြီးသား ဖြစ်နေသောကြောင့်တည်း။
"ဒီအကြောင်းတွေကို မပြောကြတော့ပါစို့။ ဒီနှစ်မှာတော့ အကြီးဆုံးအစ်ကိုနဲ့ အကြီးဆုံးအစ်မတော် တို့ အိမ်သစ်ဆောက်နေကြတယ်။ ငါတို့မိသားစုမှာလည်း မြေကွက်ရှိတော့ ငါ စဉ်းစားနေမိတယ်... ငါတို့လည်း အိမ်သစ်တစ်လုံး ဆောက်သင့်လားလို့လေ" ဟု တတိယမယားကြီးက စကားစပြောင်းလိုက်သည်။
သူတို့သည် ယခုနှစ်တွင် ငွေအတော်အတန် ရှာဖွေနိုင်ခဲ့ကြပြီဖြစ်ရာ အိမ်သစ်ဆောက်ခြင်းမှာ ပြဿနာ မရှိနိုင်ပေ။
"ဆောက်လိုက်ရင်တောင် တစ်နှစ်ပတ်လုံး မှာနေမှာ မဟုတ်ပါဘူး၊ နှစ်သစ်ကူးအချိန်လေး နည်းနည်းပဲ ပြန်လာမှာလေ။ အဲဒီအစား ဒီမြို့မှာပဲ အိမ်တစ်လုံး ဝယ်လိုက်တာ ပိုကောင်းမယ်။ ရှောင်မေရဲ့ နေရာမှာပဲ ဆက်ပြီး မှီခိုနေတာက ရေရှည်အတွက် အဖြေမဟုတ်ဘူး" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ထောက်ပြသည်။
"အိမ်မှာက ကိစ္စအဖုံဖုံနဲ့ အာရုံရောက်နေလို့ မေးဖို့တောင် မေ့သွားတယ်... မယားကြီးနဲ့ မောင်လေးတို့ ဘယ်လိုနေကြလဲ။ ဖေဖေနဲ့ မေမေရော နေကောင်းကြရဲ့လား" ဟု တတိယမယားကြီးက မေးသည်။
"သူတို့အားလုံး အဆင်ပြေကြပါတယ်။ ဟိုဘက်မှာ စိတ်ချမ်းသာစွာနဲ့ လုံခြုံပါတယ်" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
"ဒါဆိုရင် တော်ရောပဲ" ဟု တတိယမယားကြီးက ပြန်ပြောပြီးနောက် မြို့ပေါ်တွင် အိမ်ဝယ်သည့် ကိစ္စဘက်သို့ ပြန်လှည့်လာသည်။ သူမနှင့် တတိယအစ်ကိုတို့မှာ မြို့ပြအိမ်ထောင်စု စာရင်း မရှိကြသဖြင့် မြို့ပေါ်တွင် အိမ်ဝယ်ယူခြင်းမှာ ယုံကြည်စိတ်ချရပါ့မလားဟု စိုးရိမ်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
"ဘာက ယုံကြည်စိတ်ချရစရာ မရှိရမှာလဲ။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အတူတူပါပဲ၊ ဘာမှ မကွာခြားပါဘူး။ ငါ့အစ်ကိုတောင် ဝယ်ဖို့ စီစဉ်နေတာ" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ပြောသည်။
တတိယမယားကြီးက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ထိုအကြံအစည်ကို စိတ်ထဲတွင် ဆက်လက် စဉ်းစားနေတော့သည်။