လင်းချင်းဟယ်က အကြီးဆုံးအစ်မတော် ထံသို့ နောက်တစ်နေ့တွင် ဖုန်းဆက်ခဲ့သည်။ လယ်ကွင်းမှ အိမ်ပြန်ရောက်ချိန်နှင့် တိုက်ဆိုင်စေရန် အချိန်ကိုက် ဆက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ဖုန်းထဲတွင် အကြီးဆုံးအစ်မတော် က ဘဲများအကြောင်း ပြောပြပြီး သားဘဲလေး သုံးဆယ်ကို မွေးမြူရန် ဖမ်းယူထားကြောင်း ပြောကြားခဲ့သည်။
လင်းချင်းဟယ်က ပြုံးလိုက်ပြီး "ယန်ယန်တို့နဲ့ ဝူနီတို့က တက္កသိုလ်ဝင်တန်း စာမေးပွဲပြီးရင် အားလပ်ရက် ရတော့မယ်လေ။ အကြီးဆုံးအစ်မတော်၊ ဒီဘက်ကို နွေရာသီ အလုပ်လုပ်ဖို့ လာချင်လားဆိုတာ သူတို့ကို မေးပေးဖို့ အချိန်ရလား။ သူတို့ကို လုပ်အားခ ပေးမှာဖြစ်ပြီး တက္កသိုလ်တက်တဲ့အခါ စားစရိတ်အတွက် သုံးလို့ရတာပေါ့" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"ပိုက်ဆံပေးဖို့ မလိုပါဘူး။ အဲဒီဘက်မှာ စားသောက်စရိတ် ငြိမ်းနေတာနဲ့တင် လုံလောက်ပါပြီ" ဟု အကြီးဆုံးအစ်မတော် က စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ပြန်ပြောလာသည်။
သူမ၏ သားအကြီးဆုံးကို မြို့ကြီးပြကြီး အတွေ့အကြုံရစေရန် ရည်ရွယ်၍ မြို့တော်သို့ သွားရောက်လည်ပတ်ခွင့်ပေးမည့် အကြံအစည်ကြောင့် သူမ အလွန် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူကဲ့သို့သော လူငယ်လေးတစ်ဦးအတွက်မူ ၎င်းသည် သင်ယူစရာကောင်းသော အခွင့်အရေးကောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
မောင်နှမနှစ်ဦး သာမညကိစ္စများကို ခဏတာ ပြောဆိုကြပြီးနောက် လင်းချင်းဟယ်က ဂန်ဇီကိုလည်း မြို့တော်သို့ လာစေလိုကြောင်း စတင်ပြောပြလိုက်သည်။
အကြီးဆုံးအစ်မတော် က တွန့်ဆုတ်သွားပြီး "ရှန်ချိန်းတို့ဘက်ကရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ" ဟု မေးသည်။
"ရှန်ချိန်းကိစ္စကို စိတ်မပူနဲ့။ ငါ့ဆီလာတဲ့သူတွေက အလုပ်ကြိုးစားလိုစိတ် ရှိရမယ်" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ပြန်ပြောခဲ့သည်။
အကြီးဆုံးအစ်မတော် က သူမအနေဖြင့် ရှန်ချိန်းအပေါ် အထူးတလည် ဂရုမစိုက်ကြောင်း နားလည်သဘောပေါက်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း အံ့ဩစရာတော့ မရှိလှပေ။ အစ်မကြီး၏ သားအကြီးဆုံးမှာ အမှန်တကယ်ပင် ဆိုးသွမ်းစွာ ကြီးပြင်းလာခဲ့ပြီး အိမ်မှုကိစ္စဟူ၍ လက်တစ်ဖက်ပင် ကူညီရကောင်းမှန်း မသိတတ်သူ ဖြစ်နေသောကြောင့်တည်း။
သားဖြစ်သူကို ကင်မွန်းဘဲ roasted ducks ပို့ခိုင်းသည်မှလွဲ၍ လင်းချင်းဟယ်သည် ဤနှစ်များအတွင်း အစ်မကြီးထံ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သွားရောက်လည်ပတ်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ အစ်မကြီးနှင့် ဆက်ဆံရေးကောင်းမွန်သော အကြီးဆုံးအစ်မတော် က တစ်ခါတစ်ရံ သွားရောက်လည်ပတ်ဖူးသော်လည်း သူမကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ရှူရှန်ချိန်းကို စိတ်ပျက်ဖွယ်ကောင်းပြီး မြေပြင်ဆင်း၍ လုပ်ကိုင်လိုစိတ် လုံးဝမရှိသူတစ်ဦးအဖြစ် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။
ဖုန်းချပြီးနောက် အကြီးဆုံးအစ်မတော် က အစ်မကြီးဖြစ်သူ ဒုတိယအစ်မတော်ထံ သတင်းသွားရောက် ပို့ပေးရန် အစ်ကိုကြီးအား စက်ဘီးစီးသွားခိုင်းလိုက်သည်။
အိမ်ရှိစက်ဘီးကို မူလက တတိယအစ်ကိုက ငှားရမ်းထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သော်လည်း သူကိုယ်တိုင် စက်ဘီးတစ်စီး ဝယ်ယူပြီးနောက်ပိုင်းတွင် ကျိုးမိသားစုကြီး အိမ်ဟောင်းတွင်သာ ဆက်လက်ရှိနေခဲ့သည်။ ဒုတိယအစ်မတော် က ထိုစဥ်က အဲဒီကိစ္စကို ညည်းတွားခဲ့ဖူးသော်လည်း စက်ဘီးကို ပြန်ပေးလိုက်သည့်အခါတွင်မူ ထပ်မံပြောဆိုစရာ မရှိတော့ပေ။
အစ်ကိုကြီးသည် ဒုတိယအစ်မတော်၏ နေရာသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ လင်းချင်းဟယ်၏ မှာကြားချက်ကို ပြောပြပြီး ဂန်ဇီ မြို့တော်သို့ ကူညီလုပ်ကိုင်ရန် သွားလိုသလားဟု မေးမြန်းခဲ့သည်။
ဒုတိယအစ်မတော် မည်သို့မျှ ပြန်လည်မဖြေဆိုရသေးမီ အိမ်တွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သော ဂန်ဇီက ချက်ချင်း ခုန်ထလာပြီး "ကျွန်တော် သွားမယ်! ကျွန်တော် သွားချင်ပါတယ်!" ဟု အော်ပြောလိုက်သည်။
အသားညိုညို လူငယ်လေးမှာ ပျော်ရွှင်မှုကြောင့် ပေါက်ထွက်မတတ် ဖြစ်နေလေသည်။
သူသည် နှစ်ဆယ့်ဦးပိုင်းတွင် မိမိ၏ တတိယအစ်ကိုနှင့်အတူ မိခင်ဘက်မှ အဒေါ်ဖြစ်သူ၏ ဆိုင်သို့ လိုက်သွားလိုခဲ့သော်လည်း အလုပ်လပ်မရှိသေးကြောင်းနှင့် သူသွားလျှင် အလုပ်ရှုပ်ရုံသာ ရှိလိမ့်မည်ဟူသော အကြောင်းပြချက်ဖြင့် သူ့အမေက ခွင့်မပြုခဲ့ပေ။ သို့သော်လည်း သူသည် မျှော်လင့်ချက်ကို မစွန့်လွှတ်ခဲ့ဘဲ နွေရာသီတိုင်း လုပ်နေကြအတိုင်း အဒေါ်တို့ ပြန်လာကြလျှင် ဦးလေးနှင့် အဒေါ်တို့အား တိုက်ရိုက်သွားရောက် တောင်းဆိုရန် စဉ်းစားထားခဲ့သည်။ လစာမရလျှင်တောင် သူဂရုမစိုက်ပါ!
ဂန်ဇီတစ်ယောက် မြို့တော်သို့ သွားလိုစိတ် အလွန်အမင်း ပြင်းပြနေရခြင်းမှာ အဘယ်ကြောင့်နည်း။ နှစ်သစ်ကူးအတွက် အိမ်ပြန်လာစဉ်က တတိယအစ်ကိုဖြစ်သူက ထိုနေရာအကြောင်း အဆုံးမရှိ ဝါကြွားပြောဆိုခဲ့သောကြောင့်ပင်တည်း။ နေရာလည်း ကျယ်ဝန်းကြောင်း၊ အထပ်မြင့်တိုက်ခန်းတွင် နေရကြောင်းနှင့် အစားအသောက်များအကြောင်းကို ပြောပြခဲ့သည်။ အစားသုံးနပ်စလုံးတွင် အသား၊ ဥများနှင့် ငါးများပါ စားရသည်ဟု ဆိုကာ၊ ၎င်းမှာ သူတို့ရွာရှိ နှစ်သစ်ကူးစားပွဲဝိုင်းကြီးကပင် မယှဉ်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။
ထိုအကြောင်းကြောင့် ဂန်ဇီမှာ မနာလိုဝန်တိုမှုများဖြင့် စိမ်းပြာသွားခဲ့ရပြီး အစားအသောက်သာ ကျွေးလျှင် လစာမယူဘဲ ဆိုင်စောင့်ခွင့်ပေးရန် တောင်းပန်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ဖောက်သည်တိုင်းကို ကောင်းမွန်စွာ ဝန်ဆောင်မှုပေးနိုင်မည်ဟု သူက အပြည့်အဝ ယုံကြည်နေခဲ့သည်။
အမှန်တရားမှာ ထိုစဥ်က ဒုတိယအစ်မတော်က သဘောမတူခဲ့ပေ။ အစ်မကြီးနှင့် နှိုင်းယှဥ်ပါက ဒုတိယအစ်မတော်သည် ပို၍ စဉ်းစားဆင်ခြင်နိုင်စွမ်း ရှိသူဖြစ်သည်။ သူမ၏ သားတစ်ဦးမှာ ထိုဘက်တွင် ရောက်ရှိနေပြီးသားဖြစ်ကာ စားစရိတ်၊ နေစရိတ်နှင့် လုပ်စာများအထိ အပြည့်အဝ ရရှိနေပြီဖြစ်ရာ နောက်တစ်ယောက်ကို ထပ်ပို့ခြင်းသည် အလွန်အမင်း လោဘကြီးရာကျလွန်းသည်ဟု သူမ ယူဆခဲ့သည်။ လူကောင်ထွားထွား လူငယ်နှစ်ယောက်က ထမင်းဘယ်လောက်တောင် စားနိုင်ကြမှာလဲ။ သူမအနေဖြင့် ထပ်မံ၍ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး မဖြစ်စေလိုတော့ပေ။
ထို့ကြောင့် စတုတ္ထမောင်နှမ၏ ကြင်ယာတော် မည်မျှပင် တွေးတောနေစေကာမူ ဒုတိယအစ်မတော်က မူလက မသွားစေရန် ဆုံးဖြတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် လင်းချင်းဟယ်က တက်တက်ကြွကြွ ဖုန်းဆက်လာပြီး မေးမြန်းလိမ့်မည်ဟု သူမ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ ဝမ်းသာသော်လည်း သူမက တွန့်ဆုတ်ဆဲဖြစ်ကာ "ဟိုဘက်မှာ လူရှားနေလို့လား။ ဒီကောင်ဆိုးလေးက ထမင်းပန်းကန် အများကြီးကို တစ်စက်မကျန် စားပစ်နိုင်တာ" ဟု ပြောသည်။
"ကျွန်... ကျွန်တော် ထမင်းနည်းနည်းပဲ စားပါ့မယ်!" ဟု ဂန်ဇီက မျက်နှာတစ်ခုလုံး အနီရောင်သန်းလာကာ အမြန်ဝင်ပြောရင်း နှုတ်ထွက် ညည်းတွားလိုက်သည်။
အစ်ကိုကြီးက ရယ်မောလိုက်ပြီး "စတုတ္ထမောင်နှမက အစပျိုးပြီး ပြောတာဆိုတော့ သူမ အလွယ်တကူ တာဝန်ယူနိုင်လို့ပေါ့။ ဟိုရောက်ရင် ပုံမှန်အတိုင်း စားပေါ့။ မင်းဦးလေးကို ဆင်းရဲသွားအောင်တော့ မင်းက စားပစ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး" ဟု ဆိုသည်။
အစ်ကိုကြီး၏ မျက်နှာတွင် အနည်းငယ် တွန့်ဆုတ်နေသော အမူအရာ ဆက်လက်ရှိနေဆဲဖြစ်ရာ ဒုတိယအစ်မတော်က "အစ်ကိုကြီး၊ ပြောစရာရှိတာ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းသာ ပြောလိုက်ပါ" ဟု ပြောဆိုစေခဲ့သည်။
အဖေကျိုး နှင့် အမေကျိုး တို့တွင် ရှေးဦးစွာ အစ်မကြီးနှင့် ဒုတိယအစ်မတော်တို့ မွေးဖွားခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် အစ်ကိုကြီး၊ ဆက်လက်၍ သားလေးယောက် ဆက်တိုက်မွေးဖွားခဲ့ကာ နောက်ဆုံးတွင် ကျိုးရှ ကို အစွန်းဆုံး၌ မွေးဖွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
"အစ်မကြီးက ရှန်ချိန်းကို ဟိုဘက်သွားစေချင်ပေမယ့် စတုတ္ထအိမ်ကတော့ လက်မခံဘူး" ဟု အစ်ကိုကြီးက ရှင်းပြသည်။
ဒုတိယအစ်မတော်က ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားသော်လည်း ထိုကိစ္စကို အထူးတလည် ဂရုမစိုက်ပေ။ နှစ်သစ်ကူးတုန်းက မိဘအိမ်သို့ သွားရောက်လည်ပတ်စဉ်က အစ်မကြီးက ဤအကြောင်းကို ထည့်ပြောခဲ့ဖူးသော်လည်း ဒုတိယအစ်မတော်ကလည်း ထိုအကြံဉာဏ်ကို သဘောမတူခဲ့ပေ။ ရှန်ချိန်းဆိုသည်မှာ မည်ကဲ့သို့သော တူမျိုးဖြစ်ကြောင်း သူမ သိရှိထားပြီးသားဖြစ်ကာ ဆိုင်လုပ်ငန်းလုပ်ကိုင်ရန် မသင့်တော်ပေ။ ဖောက်သည်များနှင့်သာ ရန်ဖြစ်လာလျှင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းဆိုသည်မှာ ငွေကြေးဝင်ရောက်လာစေရန် သဟဇာတဖြစ်မှုက အဓိက လိုအပ်ပေသည်။
"အစ်ကိုကြီး၊ အဲဒါအတွက် စိတ်မပူနဲ့။ ချင်းဟယ် ဆုံးဖြတ်တဲ့အတိုင်း ဖြစ်စေပေါ့။ အစ်မကြီး လက်ခံနိုင်ရင် ကောင်းတာပေါ့၊ မခံနိုင်ရင်လည်း လွှတ်ထားလိုက်ပါတော့" ဟု ဒုတိယအစ်မတော်က ပြန်ပြောခဲ့သည်။
အစ်ကိုကြီးအနေဖြင့် စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် မလုံမခြုံ ဖြစ်နေသော်လည်း ထပ်မံ၍ မည်သို့မျှ မပြောနိုင်တော့ဘဲ အိမ်သို့သာ ပြန်ခဲ့လိုက်တော့သည်။
ဂန်ဇီမှာ အလွန်အမင်း ပျော်ရွှင်သွားကာ "ကျိုးယန် တို့နဲ့ တခြားသူတွေ မြို့တော်ကို သွားကြတဲ့အခါ ကျွန်တော်ပါ အတူလိုက်သွားမယ်!" ဟု ပြောသည်။
ဒုတိယအစ်မတော်က သူ့အား တင်းမာသော အသံဖြင့် သတိပေးလိုက်ပြီး "ဟိုရောက်ရင် အလုပ်ကြိုးစားနော်။ မင်း ပျင်းရိပျင်းရိ လုပ်နေတာကို ငါသိသွားရင် မင်းရဲ့အဒေါ်က မင်းကို အိမ်ကို ချက်ချင်း ပြန်လွှတ်လိုက်မှာ သေချာတယ်!" ဟု ဆိုသည်။ သူမ၏ တူမ လျှိုနီ ယခင်က အိမ်သို့ ပြန်လွှတ်ခံခဲ့ရဖူးကြောင်း သူမ သိထားပြီး သူမ၏ စတုတ္ထအဒေါ်ဖြစ်သူမှာလည်း အလျော့ပေးမည့်သူ မဟုတ်ပေ။
"ကျွန်တော် သွားရင် သေချာပေါက် ကြိုးစားလုပ်ကိုင်မှာပါ။ အဒေါ်က ကျွန်တော့်ကို ပြန်လွှတ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး" ဟု ဂန်ဇီက အာမခံပြောဆိုသော်လည်း အနည်းငယ် စိုးရိမ်သော အသံဖြင့် "အဒေါ်က ကျွန်တော့်ကို ကျောင်းပါ ပို့ထားမလားတော့ မသိဘူး" ဟု ဖြည့်စွက်ပြောခဲ့သည်။
သူနှင့် သူ၏ဝမ်းကွဲ အာနီတို့နှစ်ဦးစလုံး ညကျောင်းတက်ကြရပြီး အဒေါ်ဖြစ်သူက သူတို့၏ တိုးတက်မှုကို ပုံမှန် စစ်ဆေးကြောင်းကို တတိယအစ်ကို့ထံမှ သူ ကြားသိထားခဲ့ရသည်။
ဒုတိယအစ်မတော်က သူ့အား သဘောကျစွာဖြင့် ဆူပူလိုက်ပြီး "မင်းရဲ့အဒေါ်က မင်းကို စာနာဂရုစိုက်ပေးချင်လို့ လက်ခံတာကို ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်ရမယ့်အစား ဒီမှာ ထိုင်စိုးရိမ်နေရတယ်လို့ ရှိသေးတယ်" ဟု ဆိုသည်။
သူမ၏ စတုတ္ထမောင်နှမ၏ ကြင်ယာတော်မှာ ပွင့်လင်းရိုးသားသူ ဖြစ်သော်လည်း ဒုတိယအစ်မတော်က သူမ၏ စေတနာကို နားလည်ပေသည်။ သူမ၏ သားဖြစ်သူကို လေ့ကျင့်သင်ကြားပေးရန် တစ်ပြားတစ်ချပ်မှ မတောင်းဆိုရုံသာမက ဗဟုသုတရရှိစေရန် ညကျောင်းပါ တက်ခွင့်ပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ စစ်မှန်သော မိခင်ဘက်မှ အဒေါ်တစ်ဦး၏ လုပ်ရပ်ပင် ဖြစ်ပေသည်။ သို့မဟုတ်ပါက အဘယ်သူက ကျောင်းလခအတွက် ပိုက်ဆံအလဟဿ သုံးစွဲပြီး သင်ကြားရေးအတွက် အင်အားစိုက်ထုတ်နေမည်နည်း။
"ဟိုရောက်ရင် အဒေါ့်စကားကို နားထောင်ပါ။ ကျောင်းပါ ပို့ရင်တောင် မင်း စာကျက်ရမယ်။ အဲဒါ မြို့ကြီးပြကြီးလေ - ပညာမတတ်ဘဲနဲ့ ဘဝမှာ ဘယ်လိုလုပ် အောင်မြင်နိုင်မှာလဲ" ဟု ဒုတိယအစ်မတော်က ဆုံးမခဲ့သည်။
"ဟုတ်ကဲ့ပါ" ဟု ဂန်ဇီက သဘောတူလိုက်သည်။
သူသည် တတိယအစ်ကိုနှင့် အလွန်တူသူဖြစ်ပြီး ကျောင်းတွင် တတိယတန်းအထိသာ ရောက်ရှိဖူးသူဖြစ်သည်။ သူ၏ တတိယအစ်ကိုပင် ဤမျှကောင်းမွန်အောင် ဖြစ်လာနိုင်ခဲ့သည်မှတော့ သူလည်း အခြားသူများထက် မညံ့စေရဟု သူ တွက်ဆထားခဲ့သည်။
ထိုကဲ့သို့သော သတင်းမျိုးကို အကြာကြီး ဖုံးကွယ်ထား၍ မရနိုင်သလို၊ ဖုံးကွယ်ရန် ကြိုးစားခြင်းတွင်လည်း အဓိပ္ပာယ် အမှန်တကယ် မရှိပေ။ ထုံးစံအတိုင်းပင် ဒုတိယအစ်မတော်သည် နောက်တစ်နေ့တွင် အစ်မကြီးထံသို့ သွားရောက်ကာ ကျန်ရှိနေသေးသော စိတ်ဝမ်းကွဲပြားမှုများကို ရှင်းထုတ်လိုသည့် သဘောဖြင့် သွားရောက်ပြောပြခဲ့သည်။
သို့သော် အစ်မကြီး၏ စိတ်နှလုံးတွင် မကျေနပ်ချက်များ မည်သို့လျှင် မရှိဘဲ ရှိနေနိုင်မည်နည်း။
*စတုတ္ထအိမ်က အလွန်အမင်း ဘက်လိုက်တာပဲ* ဟု သူမက တွေးလိုက်သည်။ ဂန်ဇီက သွားလိုကြောင်း တောင်းဆိုခဲ့ခြင်းပင် မရှိဘဲ သူမက တမင်တကာ ဖုန်းဆက်၍ ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်သားဖြစ်သော ချိန်းဇီက သွားလိုသော်လည်း လုံးဝ တံခါးပိတ် ငြင်းပယ်ခံခဲ့ရလေသည်။