Back to the Sixties: Farm, Get Wealthy & Raise the Cubs – Chapter 373 No end

ဇနီးဖြစ်သူ၏ စိတ်ဓာတ် တက်ကြွရွှင်လန်းနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျိုးချင်းပိုင်၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ နူးညံ့ယုယသော အလင်းရောင်များဖြင့် တောက်ပသွားသည်။

သို့သော်လည်း ယင်းကို ယုံကြည်ရန် အနည်းငယ် ခဲယဉ်းနေဆဲပင်။ ဤအိမ်ခြံမြေက အမှန်တကယ်ပင် ကောင်းမွန်သော်လည်း နောင်တစ်ချိန်တွင် တန်ဖိုး ယွမ်သောင်းပေါင်းများစွာ သို့မဟုတ် ရာနှင့်ချီ၍ တကယ်ပင် ရောက်ရှိလာနိုင်ပါမည်လော။

အဖေကျိုး နှင့် အမေကျိုး တို့ လက်ရှိနေထိုင်နေသည့် နေရာမှာလည်း သေးငယ်လှသည် မဟုတ်ပေ။ စတုရန်းမီတာ နှစ်ရာကျော် ရှိသော်လည်း ဤနေရာနှင့် ယှဉ်လိုက်သည့်အခါ လုံးဝ ယှဉ်စရာပင် မရှိတော့ပေ။ ဧရိယာ အကျယ်အဝန်းသာမက အခန်းအရေအတွက်နှင့် ရင်ပြင်များကပါ လုံးဝ မယှဉ်သာနိုင်ပေ။

လင်မယားနှစ်ဦးသား ရင်ပြင်ဝင်းထဲတွင် လျှောက်သွားကြသည်။ ၎င်းတို့က ယင်းကို ငှားရမ်းရန်လည်း မရည်ရွယ်သလို ချက်ချင်းပြောင်းရွှေ့နေထိုင်ရန်လည်း မကြံစည်ကြပေ။ အကယ်၍ နောင်တစ်ချိန်တွင် ဤနေရာ၌ လာရောက်နေထိုင်လိုပါက နေထိုင်နိုင်သော်လည်း လောလောဆယ်တွင်မူ ဘေးဖယ်ထားလိုက်ကြမည်သာ ဖြစ်သည်။

ရှေ့တံခါးကို သော့ခတ်လိုက်ကြပြီးနောက် လင်မယားနှစ်ဦး အိမ်သို့ ပြန်ခဲ့ကြသည်။

အိတ်ကပ်ထဲတွင် ငွေကြေးမရှိတော့ဘဲ လူကြီးမင်းဝမ်ထံမှ ယွမ်တစ်သောင်း ဆက်လက်ကြွေးတင်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတို့၏ စိတ်ခံစားချက်ကို လုံးဝ မထိခိုက်စေခဲ့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တောင့်တနေခဲ့ရသော ရင်ပြင်ပါအိမ်ကြီးမှာ နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းတို့၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလော။ ဆန္ဒတစ်ခု ပြည့်ဝသွားသည်ဟုပင် မှတ်ယူနိုင်ပေသည်။

ရင်ပြင်ပါအိမ်နှင့် အခြားအိမ်ခြံမြေများ ဝယ်ယူခဲ့သည်ကို ၎င်းတို့နှစ်ဦးတည်းသာ သိရှိကြသည်။ သားဖြစ်သူများထဲမှ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ဘာတစ်ခုမှ မသိကြပေ။

သို့သော်လည်း ဤအချက်က သားဖြစ်သူတို့၏ လူကြိုက်များမှုကို မည်သို့မျှ မထိခိုက်စေခဲ့ပေ။

အမေကျိုး သည် မထင်မှတ်ဘဲ အိမ်နီးနားချင်းဖြစ်သော သက်ကြီးမိန်းမကြီး ကျူနှင့် ဆုံဖြစ်ခဲ့ပြီး သူမက မြေးမဖြစ်သူ ကျူကျန်ကျන්နှင့် ကျိုးခိုင် တို့ကြား ဖူးစာဖက်ပေးရန် စကားစပ်လိုနေခဲ့သည်။

အငယ်ဆုံးသားနှင့် အကြီးဆုံးမြေးတို့မှာ သက်ကြီးရွယ်အိုတို့၏ အသက်သွေးကြောများပင် ဖြစ်ကြသည်။ ကျိုးချင်းပိုင် ဖြစ်စေ၊ ကျိုးခိုင် ဖြစ်စေ၊ အမေကျိုး ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် မည်သူ့နေရာမျှ ယှဉ်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။ အထለအရှားအားဖြင့် မြေးဖြစ်သူပင်တည်း— အမေကျိုး သည် သူ့ထက်သာလွန်သော မည်သည့်မြေးကိုမျှ တစ်ခါမျှ မတွေ့ဖူးခဲ့ပေ။

ပေကျင်းတက္ကသိုလ်မှ ဘွဲ့ရရှိပြီးနောက် စစ်တက္ਕသိုလ်သို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ရာ နောင်တစ်ချိန်တွင် စစ်ဘက်၌ ပိုမိုကြီးမားသော တိုးတက်မှုများ ရှိလာမည်မှာ အသေအချာပင် ဖြစ်သည်။ သူမ၏ မြေးကဲ့သို့ ထူးချွန်ပြောင်မြောက်သူ အဘယ်မှာ ရှိပါမည်နည်း။

ထိုမျှလောက် ထူးချွန်သည့်မြေး ဖြစ်နေသဖြင့် သူမအနေဖြင့် တန်းတူအရည်အချင်းရှိသူတစ်ဦးကို ရှာဖွေပေးရမည် ဖြစ်ပေသည်။

အမေကျိုး က မာန်မာနကြီးနေခြင်း မဟုတ်သော်လည်း ကျူကျန်ကျန်ကို သူမ မြင်ဖူးခဲ့သည်။ ထိုမိန်းကလေးမှာ ရဲတင်းမှု မရှိဘဲ နုံအတတ်ကာ ပေကျင်းမြို့မှ မြို့သူကြီးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ကျေးလက်သူလေးတစ်ဦးထက်ပင် အသိအမြင် ကျဉ်းမြောင်းကာ လောကကြီးကို တစ်ခါမျှ မတွေ့ဖူးခဲ့ရသူကဲ့သို့ ပြုမူတတ်သူ ဖြစ်သည်။ သေချာနားမထောင်ပါက သူမ ပြောနေသည်ကိုပင် ကြားရမည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် သူတစ်ပါး၏ မြေးမဖြစ်နေသဖြင့် အမေကျိုး အနေဖြင့် ထိုစကားများကို လူပုံအလယ်တွင် ထုတ်ပြော၍ မဖြစ်ပေ။ သို့ရာတွင် ယခု သူမ ဘာကြားနေရပါသနည်း။ သက်ကြီးမိန်းမကြီး ကျူက ကျူကျန်ကျန်နှင့် သူမ၏ မြေးကို အမှန်တကယ်ပင် ဖူးစာဖက်ပေးလိုနေပါသတဲ့လား။

အမေကျိုး က ထိုနေရာတွင်ပင် ချက်ချင်း ပြန်ပြောလိုက်သည်— "ငါက သူ့အဘွားပါ ဟုတ်ပေမယ့် ငါ့မြေးရဲ့ အိမ်ထောင်ရေးကို စီမံခန့်ခွဲပိုင်ခွင့် ငါ့မှာ မရှိပါဘူး။ သူ့အမေကပဲ ဆုံးဖြတ်တာပါ။ ငါ မလုပ်နိုင်ပါဘူး။"

"ဘယ်လိုလုပ် မလုပ်နိုင်ရမှာလဲ" ဟု သက်ကြီးမိန်းမကြီး ကျူက ပြန်ပြောသည်။ "ရှင်က သူ့ရဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ အဘွားအရင်းပဲလေ။ ရှင့်စကားက အလေးချိန် ရှိတာပေါ့။"

အမေကျိုး က စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်— *မင်းရဲ့မြေးမလေးသာ သွက်လက်ချက်ချာပြီး ပွင့်လင်းကာ ပညာတတ်မယ်ဆိုရင် ရုပ်ဆင်းအင်္ဂါ အလွန်အမင်း မလှပရင်တောင်မှ ငါ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာနဲ့ စကားစပ်ပေးပြီး စေ့စပ်ခိုင်းမှာပါ၊ နောင်တစ်ချိန် သူတို့ အိမ်ထောင်ပြုနိုင်အောင်ပေါ့။*

*ဒါပေမဲ့ သူ့ကိုကြည့်ဦး။ မင်းရဲ့မြေးမလေးက ငါ့မြေးနဲ့ တန်လို့လား။ မင်း အိပ်မက် မမက်နဲ့။*

ထိုသို့ တွေးလိုက်ရင်း အမေကျိုး က မျက်နှာပြင်တွင် တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်— "ငါက အဲဒီကိစ္စတွေမှာ ဝင်မစွက်ဖက်ပါဘူး။ ငါ့မြေးတွေရဲ့ အိမ်ထောင်ရေး ဘာတစ်ခုမှ ငါ့တာဝန် မဟုတ်ပါဘူး။ အားလုံး သူတို့အမေရဲ့ သဘောအတိုင်းပါပဲ။"

သက်ကြီးမိန်းမကြီး ကျူကမူ သူမ ပြောလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကျိုးအဘွားကြီးအနေဖြင့် ဝမ်းသာအားရဖြစ်သွားကာ ချက်ချင်း လက်ခံလိမ့်မည်ဟု အစောပိုင်းက ထင်မှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့ ငြင်းပယ်ခံရလိမ့်မည်ဟု သူမ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

"ကျုပ်ရဲ့ ကျန်ကျန်က ရှင့်စံနှုန်းတွေနဲ့ မကိုက်ညီဘူး ဖြစ်နေလို့လား" ဟု သက်ကြီးမိန်းမကြီး ကျူက တိုက်ရိုက်ပင် မေးမြန်းလာသည်။

အမေကျိုး က စိတ်ထဲတွင် ရယ်မောလိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာမူ မကျေမနပ်ဖြစ်သွားသည်ကို ပြသနေသည်။ "ရှင် ဘာတွေပြောနေတာလဲ။ ကျန်ကျန်ကို ငါ ကိုယ်တိုင်မျက်စိနဲ့ တွေ့ဖူးတာပေါ့၊ အလုပ်အကိုင် သပ်ရပ်တယ်။ ဘယ်လိုလုပ် ငါ့စံနှုန်းနဲ့ မကိုက်ညီဘဲ ရှိမလဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါ့အခြေအနေကို ကြည့်ပါဦး— ဒီကိုရောက်လာပြီးကတည်းက ငါ့ရဲ့ အငယ်ဆုံးချွေးမလေးကို ကူညီပေးနိုင်တာ ဘာမှမရှိဘဲနဲ့ သူက ငါတို့အတွက် ဒါတွေဝယ်ပေး၊ ဟိုဟာဝယ်ပေးနဲ့ လုပ်နေရရှာတယ်။ အကယ်၍သာ ငါက ဘာမှမမေးဘဲ သူ့သားရဲ့ကိစ္စကို ဝင်ပြီး စွက်ဖက်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ရှင်သာ သူ့နေရာမှာဆိုရင် ပျော်ပါ့မလား။"

သက်ကြီးမိန်းမကြီး ကျူမှာ အလွယ်တကူ လက်လျှော့တတ်သူ မဟုတ်သဖြင့် ပြန်ပြောလာသည်— "ရှင့်ချွေးမက ရှင့်ကို ရိုသေကိုင်းရှိုင်းတာမို့လို့ ရှင်ပြောတဲ့စကားက သေချာပေါက် အသုံးဝင်ပါတယ်။ ပိုပြီးတော့ အရေးကြီးတာက ရှင့်မြေးကို ကျုပ်က သဘောကျလို့ပါ။ ဒါသာ မဟုတ်ဘူးဆိုရင် ကျုပ်ရဲ့ ကျန်ကျန်ကို နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ်လောက် ဆက်ထားဦးမှာပေါ့။"

*ဒါဆိုလည်း ဆက်ထားလိုက်လေ၊* ဟု အမေကျိုး က စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။ *မင်း ဘယ်နှစ်နှစ် ဆက်ထားထား မင်းကိစ္စပဲလေ။ ငါ့နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။*

သူမအား စိတ်မရှည်မှုများ တိုးပွားလာလျက် ပြောဆိုရင်း အမေကျိုး က အချိန်ရသောအခါ ချွေးမဖြစ်သူအား ပြောပြပေးမည်ဟု အပေါ်ယံပြောဆိုကာ အဖေကျိုး ထံသို့ တိုင်တန်းရန် အိမ်သို့ အမြန်ပြန်လာခဲ့သည်။

"သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ချွေးမကတောင် သူ့ကို ဘာကြောင့် စိတ်တိုရလဲဆိုတာကို ငါ အခုတော့ နားလည်သွားပြီ။ သူက လူတွေကို အဆက်မပြတ် ဖိအားပေးကပ်စေးနှဲနေတတ်တာကိုး! ငါ့ရဲ့ သဘောထားက လုံလောက်အောင် ထင်ရှားနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။ သူ့မြေးမကို တစ်စုံတစ်ရာသော ရှားပါးအလှဘုမ္မစိုးလိုမျိုး ပြောနေတယ်— ဘယ်က အသည်းနှလုံးနဲ့များ ပြောထွက်ရတာလဲ။ အဲဒီမိန်းကလေးက ကြောင်ပေါက်စလေးတစ်ကောင်ထက်တောင် တိတ်ဆိတ်သေးတယ်။ သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်တာနဲ့တင် နည်းနည်းကျယ်ကျယ်ပြောလိုက်ရင် သေလောက်အောင် ကြောက်သွားမယ့်ပုံစံမျိုး ခံစားရတယ်။ ဒါဝါမှာ အဲဒီလို ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးမျိုး မရှိဘူး။ အဲဒီလိုလူမျိုးကို သူ ဘယ်လိုလုပ် သဘောကျမှာလဲ" ဟု အမေကျိုး က ညည်းတွားလေသည်။

အဖေကျိုး ကမူ မျက်ခုံးပင် လှုပ်ရှားခြင်း မရှိပေ။ သူသည် လူကြီးမင်းကျူနှင့် ဆက်ဆံရေး ကောင်းမွန်ပြီး အလုပ်မရှုပ်ချိန်များတွင် လူကြီးမင်းဟူနှင့်အတူ ပန်းခြံသို့ မကြာခဏ သွားရောက်ကာ တရုတ်စစ်တုရင် ထိုးလေ့ရှိသူ ဖြစ်သည်။

"လူကြီးရှင်၊ ဒီကိစ္စကို ဘယ်လိုမြင်လဲ။ သူ့ရဲ့ သဘောထားကို ကြည့်ရတာ သူ့မြေးမကို ငါတို့မြေးနဲ့ အမှန်တကယ် လက်ထပ်ပေးချင်နေပုံရတယ်" ဟု အမေကျိုး က ပြောသည်။

"ရှင် သဘောတူရဲ့လား" ဟု အဖေကျိုး က စိတ်ပါလက်ပါ မရှိဘဲ ပြန်မေးသည်။

"သေချာပေါက် မတူဘူးပေါ့! သူက ငါ့စံနှုန်းနဲ့ ဘယ်လိုမှ မကိုက်ညီဘူး" ဟု အမေကျိုး က ဒေါသတကြီး ပြောသည်။

သူမ၏ အကြီးဆုံးမြေး သာမကပေ၊ အမေကျိုး အနေဖြင့် သူမ၏ သမီးဘက်မှ မြေးဖြစ်သော ဟူဇီနှင့်ပင် ဖူးစာဖက်ပေးရန် လုံးဝ သဘောတူမည် မဟုတ်ပေ။ သူမသည် စိတ်ထဲတွင် ဝှက်ထားတတ်ပြီး အမြဲတမ်း ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေဟန် ပြတတ်သူများကို မကြိုက်ပေ။ အခြေအနေကို ကြည့်ရတာ ကျူကျန်ကျန်ဆိုသည်မှာ လူချင်းတွေ့လျှင် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း မပြောဝံ့ဘဲ ကျောနောက်မှ လူဆိုးပြောတတ်သည့် အမျိုးအစား ဖြစ်ပုံရသည်။ ထိုကဲ့သို့သော လူမျိုးသည် မကြာမီ သို့မဟုတ် နောင်တစ်ချိန်တွင် ဒုက္ခရှာပေလိမ့်မည်။

"ရှင် မသဘောတူရင်လည်း စိတ်မပူနဲ့တော့" ဟု အဖေကျိုး က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ငြင်းပယ်လိုက်သည်။

ဟောင်းနွမ်းနေသော ကျိုးမိသားစုဟောင်းက သဘောမတူလျှင် သက်ကြီးမိန်းမကြီး ကျူအနေဖြင့် သူမ၏ မြေးမလေးကို အတင်းအကျပ် ပုံသွင်းပေးနိုင်မည်လော။ အမေကျိုး ပုံစံမျိုးသာမက အဖေကျိုး ပင်လျှင် ကျူကျန်ကျန်ကို အထင်မကြီးပေ။ သူမသည် ဒေသခံ ပေကျင်းမြို့သူတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတို့၏ မြေးမှာ အဆင့်နိမ့်ကျသူ မဟုတ်ပေ— သူသည် ယခုအခါ ပေကျင်းမြို့တွင် တရားဝင် အိမ်ထောင်စုစာရင်း ရရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။

ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ ၎င်းတို့၏ စရိုက်သဘာဝများမှာ လုံးဝ တူညီသော လှိုင်းအလျားပေါ်တွင် မရှိကြပေ။

အမေကျိုး သည် အေးစက်စက် လျစ်လျူရှုထားရန် ကြံစရွယ်ထားခဲ့ပြီး လင်ချင်းဟဲအား ပြောပြရန် မည်သို့မျှ ရည်ရွယ်ချက် မရှိခဲ့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လင်ချင်းဟဲလည်း သဘောတူမည် မဟုတ်ကြောင်း သူမ ကောင်းကောင်းသိနေသောကြောင့်တည်း။ အမှန်တကယ်တော့ သူမကိုယ်တိုင်ပင် မသဘောတူခဲ့ပေ။ သို့သော် သက်ကြီးမိန်းမကြီး ကျူ၏ အဆုံးမရှိသော ဖိအားပေး စပ်စုမှုကို သူမ မခံရပ်နိုင်တော့ပေ။

သူတို့နှစ်ဦး စကားပြောတိုင်း ထိုမိန်းမကြီးမှာ သူမ၏ မြေးမလေးအား မြင့်မြတ်သော မွန်မြတ်သည့် အမျိုးအနွယ်မှ ပေါက်ဖွားလာသူတစ်ဦးကဲ့သို့ ပြုမူပြောဆိုလေ့ရှိပြီး ၎င်းတို့၏ အကြီးဆုံးမြေးမှာ ထိုမိန်းကလေးကို လက်ထပ်ရုံဖြင့်ပင် မိုးပေါ်ပျံသွားရမည့်အနှယ် ဟန်ဆောင်နေတတ်သည်။

"သူ့ရဲ့ စရိုက်မာကျောပုံက ဒီလောက်ဆိုးမှန်း ငါ အရင်က တစ်ခါမှ သတိမထားမိခဲ့ဘူး။ တကယ်ကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာပဲ။ သူ့ရဲ့ ကိုယ်တိုင်ချွေးမကတောင် သူ့ကို ဘာကြောင့် လုံးဝ မရိုသေရတာလဲဆိုတာ အံ့သြစရာ မရှိတော့ပါဘူး။ ဒီလိုလူမျိုးကို ငါ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး!" အမေကျိုး မှာ ယခုအခါ သက်ကြီးမိန်းမကြီး ကျူနှင့် ဆက်ဆံလိုစိတ် လုံးဝ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူမအား ယခင်က ကျွေးမွေးခဲ့ဖူးသော ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင် မြေပဲများနှင့် ပဲပုပ်စေ့များအားလုံး အလဟဿ အဖြုန်းတီးခံလိုက်ရုံသာ ရှိတော့ပေသည်!

စိတ်အနှောင့်အယှက် အလွန်ဖြစ်ရသဖြင့် သူမသည် နောက်ဆုံးတွင် သွားရောက်ကာ လင်ချင်းဟဲအား အပေါ်ယံသဘောမျှသာ ပြောပြလိုက်လေသည်။

"အကြီးဆုံးက အခုမှ ဘယ်လောက်ရှိသေးလို့လဲ။ သူက ၁၈ နှစ်ပဲ ရှိသေးတာလေ။ အချိန်တွေ အများကြီး လိုသေးတယ်။ သူ မိသားစု မထူထောင်ခင်မှာ သူ့ရဲ့ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအလုပ်ကို အရင်တည်ဆောက်ချင်တယ်လို့ ပြောထားတယ်။ နောင်ကျရင် သူ့နဲ့ လိုက်ဖက်တဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို သူကိုယ်တိုင် ရှာလိမ့်မယ်။ သူ့ဘာသာပဲ ရှာပါစေတော့" ဟု လင်ချင်းဟဲက ဆိုသည်။

"သူ့ဘာသာပဲ ရှာခိုင်းရမယ် ဟုတ်လား။ အဲဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မလဲ" ဟု အမေကျိုး က ပြန်ပြောသည်။

"သူ နောင်တစ်ချိန်ကျရင် စစ်ဆေးရုံက သူနာပြုတစ်ယောက်ယောက် ဒါမှမဟုတ် အဲဒီလိုလူမျိုးကို ရှာနိုင်ပါတယ်။ အဲဒါဆိုရင် တော်တော်လေး ကောင်းပါတယ်။ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် စောင့်ရှောက်ဖို့လည်း အဆင်ပြေပါတယ်" ဟု လင်ချင်းဟဲက ရှင်းပြသည်။

သူမ အအနှစ်သက်ဆုံး ကိုယ်စားလှယ်လောင်းမှာ ဝမ်းမေကျား ဖြစ်ပေသည်— သူမသည် သင့်တင့်လျောက်ပတ်ပြီး ပွင့်လင်းကာ လှပရုံသာမက ပွင့်လင်းရွှင်လန်းပြီး ပညာရေးအဆင့်အတန်း မြင့်မားကာ မိသားစုနောက်ခံကောင်းမွန်သူ ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် ဝမ်းမေကျားက စစ်ဆေးရုံသို့ ဝင်ရောက်လိုနေသဖြင့် လင်ချင်းဟဲက ၎င်းမှာ အများအားဖြင့် သူမ၏ အကြီးဆုံးသားကြောင့် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ခန့်မှန်းမိသည်။

အခြားသူများအတွက်မူ လင်ချင်းဟဲအနေဖြင့် လောလောဆယ်တွင် မည်သည့် ရည်ရွယ်ချက်မျှ မရှိသေးပေ။

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အမေကျိုး မှာ သိသာထင်ရှားစွာပင် ကျေနပ်သွားခဲ့သည်။ "သူသာ အဲဒီဘက်မှာ တစ်ယောက်ယောက်ကို ရှာနိုင်မယ်ဆိုရင် တကယ်ကို ကောင်းတာပေါ့။"

လင်ချင်းဟဲက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ "အမေ၊ အိမ်ကိုသာ ပြန်တော့ရှင်။"