**အခန်း ၃၆ - နောက်ဆုံးအန်ထုတ်မည့် အကွက်ကို သေချာပေါက် ဖွက်ထားလိမ့်မည်**
အဘွားအို၏ မျက်လုံးများမှာ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် နီရဲလာသည်။ "အလုပ်ကနေ အနားယူလိုက်တာ ကောင်းပါတယ်။ အိမ်မှာနေရတာ အရင်နေရာလောက်တော့ သက်သောင့်သက်သာ မရှိပေမဲ့ အနည်းဆုံးတော့ စားဝတ်နေရေးအတွက် ပူပန်စရာမလိုတော့ဘူး၊ ပြီးတော့ အန္တရာယ်လည်း အများကြီး ကင်းရှင်းသွားတာပေါ့။ ဒါဝါနဲ့ သူ့ညီအစ်ကိုတွေကလည်း အရွယ်လေးတွေပဲ ရှိသေးတာကိုး။"
ဒါဟာ ကောင်းကင်ဘုံက ပေးတဲ့ ကောင်းချီးတစ်ခုပါပဲ။ သူသာ တစ်စုံတစ်ရာ မတော်တဆဖြစ်ခဲ့ရင် ရလဒ်တွေက တွေးတောင်မတွေးဝံ့စရာ ဖြစ်သွားမှာပါ။ အမေကျိုး က သူမ၏ စတုတ္ထမြောက် ချွေးမမှာ ယုံကြည်အားကိုးရသူ မဟုတ်ကြောင်း သိထားသည်။ အကယ်၍ သူမ၏ အငယ်ဆုံးသားသာ အပြင်မှာနေရင်း ဒဏ်ရာရတာ ဒါမှမဟုတ် သေဆုံးသွားခဲ့ရင် ထိုမိန်းမဟာ ပစ္စည်းတွေ သိမ်းပြီး ချက်ချင်းပဲ နောက်အိမ်ထောင်ပြုသွားမှာ အသေအချာပါပဲ။ အဲဒီအချိန်ကျရင် မြေးသုံးယောက်ရဲ့ အခြေအနေက ဘာဖြစ်သွားမလဲ။
"ဒါနဲ့လေ! ဒါဝါ့အမေကရော သိရဲ့လား? သူက အမြဲတမ်း အရာရှိကတော် ဖြစ်ချင်နေတာလေ။ အခု မင်းက အလုပ်ကနေ အနားယူလိုက်ပြီဆိုတော့ သူက ဒီအတိုင်း လွှတ်ပေးပါ့မလား?" အဘွားအိုက မူလပိုင်ရှင်၏ ရည်မှန်းချက်ကြီးမှုကို ပြန်တွေးမိပြီး စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် အမြန်မေးလိုက်သည်။
အမေကျိုး သည် သူမ၏ ချွေးမ၏ မာနထောင်လွှားမှုကို ကောင်းကောင်းသိထားသဖြင့် သားဖြစ်သူ အလုပ်ထွက်လိုက်ရ၍ စိတ်အေးသွားသည့်တိုင် နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာများကို စတင်ပူပန်မိသည်။
"ကျွန်တော် သူ့ကို ပြောပြပြီးပါပြီ။ သူ နည်းနည်းတော့ စိတ်ပျက်သွားပေမဲ့ ဒါဟာ ပြန်ညှိနှိုင်းလို့ မရတဲ့ ကိစ္စဆိုတာ သူနားလည်ပါတယ်။ သူ ကန့်ကွက်တာမျိုး မရှိပါဘူး" ဟု ကျိုးချင်းပိုင် က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေသည်။
"ကန့်ကွက်တာ မရှိဘူး?" အမေကျိုး ကြောင်အသွားသည်။ "ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ?"
စတုတ္ထချွေးမက အမြဲတမ်း မျှော်လင့်ချက် မြင့်မားသူဖြစ်သည်။ သူမသည် အရာရှိကတော် ဖြစ်ချင်လွန်း၍ ထိုမျှော်လင့်ချက်ဖြင့်ပင် ဟန်လုပ်နေတတ်သူဖြစ်သည်။ သူမသည် ရွာထဲက အမျိုးသမီးများကို အထင်သေးပြီး အချိန်အတော်ကြာအောင် ဘယ်သူ့ကိုမှ စကားမပြောခဲ့ချေ။ ထို့ကြောင့်လည်း တခြားရွာသူများနှင့် အပေါင်းအသင်း မလုပ်ဘဲ အထင်သေးသည့်ပုံစံမျိုးသာ ပြသခဲ့သည်။ အခု သူမ၏ အရာရှိကတော် ဖြစ်ချင်သည့် အိပ်မက် ပျက်စီးသွားပြီဆိုတော့ သူမ ဒေါသထွက်မနေဘူးလား? ကောင်းကင်ကြီးကိုတောင် ပြိုကျအောင် လုပ်မည့်သူ မဟုတ်ဘူးလား?
"စတုတ္ထသားရေ၊ မင်းမိန်းမက နောက်ဆုံးအန်ထုတ်မယ့် အကွက်ကို ဖွက်ထားတာ ဖြစ်ရမယ်။ မင်း သူ့ကို သေချာကြည့်ထားဦး။ သူသာ မင်းနဲ့ ကွာရှင်းမယ်ဆိုရင် ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ သဘောမတူလိုက်နဲ့။ မင်း ခိုင်ခိုင်မာမာ ရပ်တည်မှ ဖြစ်မယ်၊ မဟုတ်ရင် ဒါဝါနဲ့ သူ့ညီအစ်ကိုတွေ အမေမဲ့ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ အဲဒီကျရင် ဒီရွာမှာ မင်း ခေါင်းမဖော်ရဲတော့ဘူး" ဟု အမေကျိုး က တတွတ်တွတ် ပြောနေတော့သည်။
ကျိုးချင်းပိုင် သည် အားမလိုအားမရသည့် မျက်နှာပေးဖြင့် ကြည့်နေသည်။ သူသည် မိခင်ဖြစ်သူကို ကိစ္စက ဒီလောက်အထိ မဆိုးရွားကြောင်း၊ သူ့ဇနီးသည် အမှန်တကယ်ပင် စိတ်ပြေသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ပြောပြချင်သော်လည်း အမေကျိုး က ယုံမည်မဟုတ်ပေ။ ထိုမိန်းမသည် "ဝိညာဉ်ကူးပြောင်း" လာပြီးနောက်ပိုင်း အပြုအမူကောင်းလာသည်ဆိုဦးတော့ မူလပိုင်ရှင် ချန်ထားခဲ့သည့် အထင်အမြင်မှာ နက်ရှိုင်းစွာ စွဲထင်နေဆဲဖြစ်သည်။ သူမသည် ကိစ္စရပ်များကို ငြိမ်းချမ်းစွာ ဖြေရှင်းတတ်သူ မဟုတ်ကြောင်းကို လက်ထပ်ပြီးခါစကတည်းက ကိုယ်ဝန်ကို အကြောင်းပြုပြီး မိသားစုနဲ့ ခွဲထွက်ဖို့ အတင်းအကျပ် လုပ်ခဲ့သည့်အချိန်ကတည်းက သိသာပြီးသား ဖြစ်သည်။
သို့သော် ကျိုးချင်းပိုင် ကတော့ သူ့ဇနီးသည် ပြဿနာရှာလိမ့်မည်ဟု မထင်ပါ။ သူ အိမ်မပြန်ခင်ကတည်းက သူမ လက်မခံမှာကို စိုးရိမ်ပြီး အိမ်မှာ အေးချမ်းမှာ မဟုတ်ဟု ပူပန်နေခဲ့သည်။ သို့သော် သူ အမှန်တကယ် ပြန်ရောက်ပြီး အကြောင်းစုံပြောပြလိုက်သောအခါ သူမသည် သူမကို အားပေးထောက်ပံ့ထားသည့် ဝိညာဉ်ရေးရာ အားအင်တစ်ခု ပြိုလဲသွားသလိုမျိုး စိတ်ဓာတ်ကျသွားခဲ့သည်မှာ မှန်ပါသည်။ သို့သော် ထိုအခြေအနေမှာ သူက ငွေသုံးထောင်ယွမ်နှင့် စားနပ်ရိက္ခာလက်မှတ် အထုပ်လိုက်ကို ထုတ်ပေးလိုက်သည့်အချိန်အထိသာ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှာပဲ သူမ၏ စိတ်အနှောင့်အယှက်များ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
သူမ၏ စိတ်ခံစားချက် ပြောင်းလဲသွားပုံကို သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသည်။ ထို့ကြောင့် "နောက်ဆုံးအန်ထုတ်မယ့် အကွက်" ဆိုသည်မှာ မရှိနိုင်တော့ပေ။ သူသည် သူမ၏ ဒီလောက် လွယ်လွယ်ကူကူ လက်ခံလိုက်ခြင်းမှာ မကြာသေးခင်က သူခိုးတွေကြောင့် ကြောက်လန့်ခဲ့ရသည့် ဖြစ်ရပ်ကြောင့် ပြောင်းလဲသွားခြင်း ဖြစ်မည်ဟု ယူဆလိုက်သည်။
ထိုအကြောင်းကို တွေးမိရင်း ကျိုးချင်းပိုင် ၏ မျက်မှောင်များ ကြုတ်သွားသည်။ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာကို မြင်လိုက်ရသော အမေကျိုး က သူသည် သူမပြောသည်ကို အလေးအနက်ထားပြီး စိုးရိမ်နေသည်ဟု ထင်သွားသည်။ သူ အိမ်ပြန်ရောက်လျှင် မိသားစု ပဋိပက္ခကို ပိုဆိုးသွားအောင် လုပ်မှာကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူမက အမြန်ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "မင်းမိန်းမရဲ့ စိတ်သဘောထားက မီးရှူးမီးပန်းလိုပဲ။ တစ်ခုခု ပြောစရာရှိရင် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြော။ ဒါက သိပ်ကြီးကျယ်တဲ့ ကိစ္စမဟုတ်ပါဘူး။ မင်း သူ့ကို နှစ်သိမ့်ပေးဖို့ လိုတယ်၊ နားလည်လား? ဘာမှမပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်မနေနဲ့၊ သူ့ကို ကိုယ့်ဘာသာ တွေးခိုင်းမနေနဲ့။ နှစ်တွေကြာလာပေမဲ့ မင်းတို့နှစ်ယောက် အတူနေခဲ့တာ တစ်လတောင် မပြည့်သေးဘူး။ သူက မင်းစိတ်ကို အကုန်ဖတ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ။"
ကျိုးချင်းပိုင် သည် ထရပ်လိုက်ပြီး "စိတ်မပူပါနဲ့ အမေ။ အဆင်ပြေပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
သူ့အမေ ပြောသည့်အထဲမှာ အမှန်တရားတစ်ခုတော့ ပါသည်။ သူတို့ လက်ထပ်ခဲ့တာ ကြာပြီ၊ ဒါဝါဆိုရင်လည်း ငါးနှစ်ပြည့်ပြီး နှစ်သစ်ကူးရင် ခြောက်နှစ်တောင် ရောက်တော့မည်။ သို့သော် အမှန်တကယ်တွင် သူတို့ အတူတူရှိခဲ့သည့်အချိန်မှာ တစ်လတောင် မပြည့်ပေ။ သူသည် သူမကို မသိသေးပေ။ သူမကို အရင်က မြင်ခဲ့ရသည့် အမြင်ဖြင့် ကြည့်၍ မရတော့ပေ။ ဥပမာအနေဖြင့် သူ အခုတစ်ခေါက် ပြန်လာတော့ သူမသည် သားသုံးယောက်လုံးကို အလွန်ကောင်းမွန်စွာ ထိန်းကျောင်းထားသည် မဟုတ်ပါလား။
ကျိုးချင်းပိုင် သည် ဖခင်ဖြစ်သူနှင့် အစ်ကိုကြီးသုံးယောက်ကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် အိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။
အစ်ကိုကြီး အိမ်ပြန်ရောက်သောအခါ သူ့ဇနီးသည်နှင့် တိုင်ပင်သည်။ အကြီးဆုံးအစ်မတော်က အံ့အားသင့်သွားသည်။ "သူ ပြန်မသွားတော့ဘူးလား? ဒီကနေစပြီး ရွာမှာပဲ နေတော့မှာလား?"
"ဟုတ်တယ်၊ အနားယူလိုက်တာနဲ့ အတူတူပါပဲ" ဟု ကျိုးအစ်ကိုကြီးက ခေါင်းညိတ်သည်။
"စတုတ္ထချွေးမကရော သဘောတူပါ့မလား?" ဟု အကြီးဆုံးအစ်မတော်က မေးလိုက်သည်။
ကျိုးအစ်ကိုကြီးက "စတုတ္ထညီလေး ရွာမှာနေတာ ဘာပြဿနာရှိလို့လဲ။ မတူစရာ အကြောင်းမှ မရှိတာ။ အပြင်မှာ လေတိုက်မိုးရွာထဲ သွားနေရတာက အန္တရာယ်များတယ်။ ရွာမှာနေရင် ဘာအန္တရာယ်မှ မရှိဘူး၊ ငတ်ဖို့လည်း ပူစရာမလိုဘူး။ ကန့်ကွက်စရာ ဘာအကြောင်းရှိမှာလဲ" ဟု ပြောသည်။
"ရှင်က စတုတ္ထချွေးမ ဘာတွေးနေလဲဆိုတာ မသိဘူးလား?" ဟု အကြီးဆုံးအစ်မတော်က ပြန်ပြောသည်။
"ဘာကိုလဲ?" ဟု ကျိုးအစ်ကိုကြီးက မေးသည်။
"မပြောတော့ပါဘူး။ ပြောလည်း ရှင် နားလည်မှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု အကြီးဆုံးအစ်မတော်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
လင်ချင်းဟဲ့ ၏ အရင်က အတွေးအခေါ်ကို အကြီးဆုံးအစ်မတော်တစ်ယောက်တည်း သိတာမဟုတ်ဘဲ ဒုတိယနှင့် တတိယအစ်မတော်တို့လည်း သိကြသည်။ သူတို့၏ ခင်ပွန်းများဆီမှ သတင်းကြားလိုက်ရသောအခါ သူတို့ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ သူတို့၏ ပထမဆုံး တုံ့ပြန်မှုမှာ အကြီးဆုံးအစ်မတော်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ *စတုတ္ထချွေးမက သဘောတူပါ့မလား? သူများတွေ ကြောက်လန့်သွားအောင် အကြီးအကျယ် ရန်ဖြစ်တော့မှာလား?*
ဒုတိယနှင့် တတိယညီအစ်ကိုတို့ကတော့ ဘယ်လိုဖြေရမှန်း မသိကြပေ။ သူမ အကြီးအကျယ် ရန်မဖြစ်လောက်ပါဘူးဟုသာ သူတို့ ထင်ကြသည်။
*ရန်မဖြစ်ဘူးလား?* ဒုတိယအစ်မတော်ကတော့ မယုံကြည်ပေ။ သူမသည် အကြီးဆုံးအစ်မတော်နှင့် တတိယအစ်မတော်ကို ခေါ်ပြီး အင်္ကျီချုပ်ဖို့နှင့် စကားပြောဖို့ စုစည်းလိုက်သည်။ သူတို့အားလုံးသည် အေးစက်သော ရာသီဥတုကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ရန် သိုးမွေးအင်္ကျီများ ချုပ်ဖို့ သိုးမွေးကြိုးများ ဝယ်ထားကြသည်။
"အကြီးဆုံးအစ်မတော်၊ တတိယအစ်မတော်၊ စတုတ္ထညီလေး အလုပ်ကနေ အနားယူလိုက်တဲ့အကြောင်း ကြားပြီးပြီလား?" ဟု ဒုတိယအစ်မတော်က အင်္ကျီချုပ်ရင်း မေးလိုက်သည်။
"ကြားတယ်" ဟု အကြီးဆုံးအစ်မတော်က ပြန်ဖြေသည်။
"ဘယ်လိုလုပ် ဖုံးကွယ်ထားလို့ ရမှာလဲ" ဟု တတိယအစ်မတော်က ဖြည့်ပြောသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် စတုတ္ထညီလေးက ဒီကနေစပြီး ရွာမှာပဲ နေတော့မည်ဖြစ်ရာ လျှို့ဝှက်ထား၍ မရနိုင်ပေ။
"စတုတ္ထချွေးမ အိမ်မှာ ဘယ်လောက်တောင် ရန်ဖြစ်နေမလဲဆိုတာ မသိဘူး။ သူ့စိတ်သဘောထားကို ရှင်တို့ သိတဲ့အတိုင်းပဲလေ။ သူ့မျက်လုံးတွေက အမြဲတမ်း ကောင်းကင်ကိုပဲ ငေးပြီးတော့ ငှက်ဖျားကနေ ဖီးနစ်ငှက် ဖြစ်ချင်နေတာ။ အခုတော့ ပြုတ်ကျပြီး ရိုးရိုးကြက် ဖြစ်သွားပြီ" ဟု ဒုတိယအစ်မတော်က လှောင်ပြောင်သည့် အသံဖြင့် ပြောသည်။
လင်ချင်းဟဲ့ ပေးထားသည့် အဝတ်စဖြင့် သားဖြစ်သူအတွက် အင်္ကျီချုပ်နေသည့် အကြီးဆုံးအစ်မတော်က "အဲဒီလို မပြောပါနဲ့။ ငါတို့အားလုံးက တစ်မိသားစုတည်းပါ။ စတုတ္ထညီလေး အလုပ်ကနေ အနားယူလိုက်တာနဲ့ ငါတို့ ဘာမှ မမြတ်ဘူး။ ငါကတော့ သူ ရာထူးတိုးရင် နောင်တစ်ချိန်မှာ ကျိုးမိသားစုရဲ့ တူတွေကို စောင့်ရှောက်ပေးနိုင်မယ်လို့ တွေးထားတာပါ" ဟု နူးညံ့စွာ ဆုံးမသည်။
ဒုတိယအစ်မတော်က သက်ပြင်းချကာ "ဟုတ်တာပေါ့" ဟု ပြောသည်။ သူမ၏ သားက သုံးနှစ်သာ ရှိသေးသော်လည်း သူမလည်း ထိုအတိုင်းပင် တွေးထားသည်။ စတုတ္ထဦးလေးသာ အောင်မြင်ရင် သူမသားလည်း ကောင်းကောင်းစားရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင် အရင်က မူလပိုင်ရှင်ကို အမြဲတမ်း အပြစ်ရှာတတ်သည့် ဒုတိယအစ်မတော်သည် နှစ်တွေကြာလာသောအခါ အတော်လေး လျှော့ချခဲ့သည်။
တတိယအစ်မတော်၏ စိတ်ထဲတွင်တော့ လင်ချင်းဟဲ့ က မီးနေသည်အတွက် ဝက်ခြေထောက် စွပ်ပြုတ် ပေးမလား ဒါမှမဟုတ် အရင်တစ်ခေါက်ကလို အဝတ်စတွေ ထပ်ပေးမလားဆိုသည်ကိုသာ တွေးနေသည်။ သူမကတော့ အတွေးတွေကို ရင်ထဲမှာပဲ သိမ်းထားလိုက်သည်။
ဒုတိယအစ်မတော်သာ မနေနိုင်တော့ပေ။ ကျိုးချင်းပိုင် အလုပ်ကနေ အနားယူပြီး လယ်ကွင်းထဲမှာ အလုပ်လုပ်တော့မည့် သတင်းမှာ ရွာထဲသို့ ပျံ့နှံ့သွားသောအခါ ရွာခေါင်းဆောင်က နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ မြေးကို လွှတ်၍ ကျိုးချင်းပိုင် ကို ခေါ်ခိုင်းလိုက်သည်။