ဒီနေ့မှာတော့ ရှုရှန်းမေ လည်း သိုးသားစားဖို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပါတယ်။ ထမင်းစားပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ သူမဟာ အဘိုးအဘွားတွေ ရှိရာဘက်ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်ပါတယ်။
ဒီအကြောင်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သူမက “ဦးလေးက အဒေါ်ဖြစ်သူရဲ့စကားကို နားထောင်ပုံရတယ်နော်” လို့ မှတ်ချက်ပေးလိုက်ပါတယ်။
“နားထောင်ပုံရတာ မဟုတ်ဘူး၊ တကယ်ကို နားထောင်တာ” လို့ ဟူဇီ က ပြန်ပြောလိုက်ပါတယ်။
သူက အရင်က ဦးလေးဖြစ်သူရဲ့အိမ်ကို မကြာခဏ မသွားဖြစ်ခဲ့ပေမဲ့ အကြောင်းအရာတချို့ကိုတော့ ကြားဖူးထားပါတယ်။ သူ့အမေ ပြန်လာတိုင်း ဒီအိမ်အကြောင်းကို တစ်ခါတစ်ရံ ပြောပြလေ့ရှိပါတယ်။
အရင်တုန်းကတော့ ဦးလေးဖြစ်သူဟာ အဒေါ်ဖြစ်သူကို မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ ငွေတွေကို စိတ်ကြိုက်သုံးခွင့်ပေးထားတာမို့ ဘဝကို ဘယ်လိုဖြတ်သန်းရမှန်းမသိဘူးလို့ သူ့အမေက ပြောလေ့ရှိပါတယ်။ နောက်ပိုင်းကျတော့ သူ့အမေရဲ့အမြင်တွေ ပြောင်းလဲသွားပြီး ဦးလေးဖြစ်သူဟာ အဒေါ်ဖြစ်သူလိုမျိုး သူ့ကို ကောင်းကောင်းဂရုစိုက်ပေးတတ်တဲ့ မိန်းမမျိုးနဲ့ လက်ထပ်ရတာ တကယ့်ကို ကံကောင်းတာပဲလို့ ပြောလာခဲ့ပါတယ်။ ဦးလေးက အငြိမ်းစားယူခါစကအတိုင်းပဲ ပိန်ချုံးသွားတာမျိုး မရှိဘဲ အရင်အတိုင်းပါပဲ။
နောက်ဆုံးတော့လည်း ဦးလေးဖြစ်သူဟာ အရင်ဘဝက ကုသိုလ်ကောင်းမှုတွေ အများကြီးလုပ်ခဲ့လို့သာ တက္ကသိုလ်ကျောင်းသူတစ်ယောက်နဲ့ လက်ထပ်နိုင်ခဲ့တာဖြစ်မယ်ဆိုတဲ့ အသိအမြင်မျိုး ဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။
ပြီးတော့ နောက်ပိုင်းမှာ ဟူဇီ က ဒီကိုရောက်လာပြီး သူ့မျက်စိနဲ့သူ ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့ခဲ့ရပါတယ်။ အခြေခံအားဖြင့်တော့ အိမ်မှာ အဒေါ်ဖြစ်သူကသာ အဆုံးအဖြတ်ပေးနိုင်သူပါ။ ဒါပေမဲ့ အဒေါ်ဖြစ်သူရဲ့စကားကို နားထောင်တာဟာ အမြဲတမ်း မှန်ကန်တဲ့ရွေးချယ်မှု ဖြစ်တယ်ဆိုတာကိုတော့ သူ ဝန်ခံရပါလိမ့်မယ်။
ကျိုးအာနီ ကတော့ ဘာမှသိပ်မတုံ့ပြန်ပါဘူး။ စတုတ္ထဦးလေးက စတုတ္ထအဒေါ်ရဲ့စကားကို အမြဲနားထောင်တာဟာ အစဉ်အလာလို ဖြစ်နေပြီမို့ သူမကလည်း ကြာလှပြီဖြစ်တဲ့ ဒီအခြေအနေကို အသားကျနေပါပြီ။
“အစ်မရှန်းမေ၊ အစ်မ နောက်တစ်ယောက်ရှာရင်တော့ ကျွန်တော့်အဖေလိုမျိုးလူကိုပဲ ရှာရမယ်နော်။ သူ့ကို စံပြအဖြစ်ထားလိုက်, သိလား” လို့ ကျိုးကွေ့လိုင် က ပြောပါတယ်။
“ဦးလေးက အိမ်ထောင်ဦးစီးမှ မဟုတ်တာ” လို့ ရှုရှန်းမေ က ထောက်ပြလိုက်ပါတယ်။
“ဒါဆို အစ်မက အစ်မရဲ့အနာဂတ်လက်တွဲဖော်က အစ်မကို အုပ်ချုပ်တာထက် အစ်မကိုယ်တိုင်ကပဲ အိမ်ကို အုပ်ချုပ်ချင်တာလား” လို့ ကျိုးကွေ့လိုင် က သူမကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်ရင်း မေးလိုက်ပါတယ်။
ရှုရှန်းမေ က “ကိုယ်တိုင်အုပ်ချုပ်မှာပေါ့” လို့ ပြန်ဖြေပါတယ်။
“ဒါဆိုရင်လည်း ပြီးတာပဲလေ” လို့ ကျိုးကွေ့လိုင် က ပြောလိုက်ပါတယ်။
ကျိုးရွှမ် ကတော့ ဘာမှမပြောပါဘူး။ အဲဒီအချိန်မှာပဲ ဝယ်သူတစ်ယောက် ရောက်လာလို့ သူက ခေါက်ဆွဲပြုတ်လုပ်ဖို့ ထသွားပါတယ်။
ရှုရှန်းမေ က စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်ပါတယ်။ ထမင်းစားပြီးတဲ့နောက် သူမရဲ့ပန်းကန်တွေကို ကျိုးအာနီ ဆီမှာ ဆေးကြောဖို့ ပေးခဲ့ပြီး အဘိုးအဘွားတွေ ရှိတဲ့နေရာဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်ပါတယ်။
အဖေကျိုး၊ အမေကျိုး၊ ကျိုးရှo Mei နဲ့ ဆူဒါလင် တို့ မိသားစုလည်း ဒီနေ့မှာ သိုးသားစားနေကြပါတယ်။ ကျိုးချင်းပိုင် က သိုးသားအနည်းငယ်ကို ပို့ပေးထားပြီး မုန်လာဥနဲ့ တူံးထားကာ မုန့်ဖုတ် (mantou) တွေနဲ့ တွဲဖက်စားသုံးနေကြတာပါ။ အရသာရှိတာကတော့ ပြောစရာပင် မလိုတော့ပါဘူး။
“ရှန်းမေ၊ စားပြီးပြီလား။ မစားရသေးရင် လာစားလေ” လို့ အမေကျိုး က ပြောပါတယ်။
“စားပြီးပါပြီ” လို့ ရှုရှန်းမေ က ပြုံးရင်း ပြောလိုက်ပါတယ်။
သူမက တီဗွီကြည့်ဖို့ ထိုင်နေလိုက်ပါတယ်။ ခဏအကြာမှာတော့ အဖေကျိုး၊ အမေကျိုး၊ ကျိုးရှo Mei နဲ့ ကလေးတွေလည်း ထမင်းစားပြီးသွားကြပါတယ်။ ဆူဒါလင် က ပန်းကန်တွေကို စတင်သိမ်းဆည်းပါတယ်။
“နည်းနည်းပဲစားပါ။ ဗိုက်ထဲမှာ အဆီတွေ ပြည့်နေပြီ” လို့ ကျိုးရှo Mei က သူ့ကို စောင်းငဲ့ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်ပါတယ်။
“မစားရင်... နှမြောစရာ... ဖြစ်နေမှာပေါ့” လို့ ဆူဒါလင် က ရိုးအစွာ ပြန်ဖြေပါတယ်။
ကျိုးရှo Mei က ရယ်မောရင်း “ဒါဆိုလည်း စားလိုက်လေ” လို့ ပြန်ပြောလိုက်ပါတယ်။
တကယ်ပဲ သူ ဘာကြောင့် ဒီလောက်တောင် ရိုးအတဲ့ပုံစံကို ချစ်ဖို့ကောင်းတယ်လို့ ထင်နေရပါလိမ့်။
ဆူဒါလင် က ပြုံးပြပြီး ကျန်တာတွေကို အကုန်စားလိုက်ပါတယ်။ သူ ဘယ်လောက်နှစ်သက်စွာ စားနေလဲဆိုတာကို မြင်တော့ ကျိုးရှo Mei က “အိမ်ကို ချွေတာလွန်းပြီး မနေကြပါနဲ့တော့။ ဒီနှစ်တော့ သိုးသားတွေ ပိုဝယ်စားကြရအောင်လေ” လို့ ပြောပါတယ်။
“ကောင်းပြီလေ” လို့ ဆူဒါလင် က ခေါင်းညိတ်ပြပါတယ်။
သိုးသားဟာ တကယ်ကို အရသာရှိပြီး အားရှိစေတာမို့ ဒီလိုအေးတဲ့ရာသီမျိုးမှာ ပိုစားရတာဟာ အကောင်းဆုံးပါပဲ။ ကျိုးရှo Mei က ပန်းကန်ဆေးဖို့အတွက် သူ့ကိုပဲ ထားခဲ့လိုက်ပါတယ်။
သူမ အခန်းထဲကို လျှောက်သွားချိန်မှာ ရှုရှန်းမေ က အဘိုးအဘွားတွေကို “ဦးလေးက အဒေါ်ဖြစ်သူရဲ့စကားကို တကယ်ကို နားထောင်တာပဲ” လို့ ပြောနေတာကို ကြားလိုက်ရပါတယ်။
အမေကျိုး ကတော့ ဒါဟာ သဘာဝကျတယ်လို့ ခံစားရပါတယ်။ “မင်းအဒေါ်ပြောတာ မှန်တာပေါ့။ မင်းဦးလေးက သူ့စကား နားထောင်မှာပေါ့ကွ။”
“ဟုတ်တယ်မလား။ စတုတ္ထအဒေါ်လိုမျိုး ဇနီးမျိုးကို ရတဲ့သူဟာ သူ့ဘိုးဘေးတွေကိုတောင် ဂုဏ်တက်စေတာပဲ။ ဘယ်လောက်တောင် အချိန်ကုန်သက်သာသွားလိုက်မလဲ” လို့ ကျိုးရှo Mei က လျှောက်လာရင်း ဝင်ပြောလိုက်ပါတယ်။
ရှုရှန်းမေ က ပြန်ပြောမယ့်စကားကို မြိုသိပ်လိုက်ပြီး “ကျွန်မဦးလေးကလည်း သူ့ဘာသာသူ တော်ပါတယ်” လို့ ရေရွတ်လိုက်ပါတယ်။
“စတုတ္ထညီလေးရဲ့ ဒီတစ်သက်မှာ အကြီးမားဆုံးအောင်မြင်မှုကတော့ ဒီလိုဇနီးမျိုးကို ရလိုက်တာပဲ” လို့ ကျိုးရှo Mei က ခိုင်မာစွာ ပြောလိုက်ပါတယ်။
“အဒေါ်၊ ဘာလို့ ဦးလေးက မိန်းမတစ်ယောက်အပေါ်မှာ မှီခိုပြီး အသက်မွေးနေရသလိုမျိုး ပြောနေရတာလဲ” လို့ ရှုရှန်းမေ က ရင်ထဲမှာ အောင့်သက်သက်ဖြစ်သွားပြီး ပေါက်ကွဲသလို ပြောလိုက်ပါတယ်။
အမေကျိုး က အဲဒီစကားကို မကြိုက်ပါဘူး။ “ရှန်းမေ၊ မင်း ဘာတွေပြောနေတာလဲ။ မင်းဦးလေးက သူ့အရည်အချင်းနဲ့သူ ရပ်တည်နေတာပါ။”
“ကျွန်မ... ကျွန်မ သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဒေါ်ရှောင်မေက အဒေါ်ကို နတ်သမီးတစ်ယောက်လို ချီးကျူးနေတာလေ၊ ဦးလေးပိုင်ဆိုင်သမျှ အရာအားလုံးက အဒေါ်ပေးလို့ ရလာသလိုမျိုး ဖြစ်နေတယ်” လို့ ရှုရှန်းမေ က ငြင်းခုံပါတယ်။
အမေကျိုး က “မင်းအဒေါ်ရှောင်မေပြောတာ မှန်ပါတယ်။ မင်းအဒေါ်သာ ပေကျင်းတက္ကသိုလ်ကို မတက်ခဲ့ရင် မင်းဦးလေး မြို့ပေါ်ကို ရောက်လာပါ့မလား” လို့ ပြန်ပြောပါတယ်။
သူ့ချွေးမသာ တော်မနေရင် သူ့သားအငယ်ဆုံးဟာ အခုထိ ကျေးလက်မှာ လယ်လုပ်နေရဦးမှာပါ။ ဒါဟာ အမှန်တရား ဖြစ်ပြီး ဘယ်သူမှ ငြင်းလို့မရပါဘူး။
သူ့ရဲ့ အိမ်ထောင်စုစာရင်းဟာ ချွေးမဖြစ်သူရဲ့ အစွမ်းကြောင့် အောင်မြင်စွာ ပြောင်းရွှေ့နိုင်ခဲ့တာဖြစ်ပြီး ဒါဟာ လွယ်ကူတဲ့ကိစ္စ မဟုတ်ပါဘူး။ အမေကျိုး ကတော့ အိမ်နီးချင်းတွေဆီက ကြားဖူးတာက အဆက်အသွယ်မရှိဘဲနဲ့ ဒီလိုအိမ်ထောင်စုစာရင်းမျိုး ပြောင်းဖို့ဆိုရင် အနည်းဆုံး ယွမ်နှစ်ထောင်လောက် ကုန်ကျနိုင်ပြီး နှစ်ထောင်၊ သုံးထောင်တောင် မလောက်နိုင်ဘူးလို့ ပြောကြပါတယ်။ အဲဒီတုန်းက သူမ အံ့အားသင့်ခဲ့ရပါတယ်။
အဲဒီအသိအမှတ်ပြုမှုဟာ သူမစိတ်ထဲမှာ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စွဲထင်နေခဲ့ပြီး အထူးသဖြင့် ပေကျင်းတက္ကသိုလ်ကို သွားလည်တုန်းက စာသင်ခန်းတွေဘေးက ဖြတ်သွားတဲ့အခါမျိုးမှာ ပိုသိသာပါတယ်။ စတုတ္ထချွေးမဖြစ်သူက ပလက်ဖောင်းပေါ်မှာရပ်ပြီး တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားတွေကို စာသင်ပေးနေတာကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ သူမစိတ်ထဲမှာ အမှတ်တရဖြစ်သွားခဲ့ပါတယ်။ စိတ်ထဲမှာတော့ အမေကျိုး က ဒီချွေးမဖြစ်သူကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ လေးစားနေခဲ့တာပါ။
သူမရဲ့ ငြင်းခုံမှုတွေ ပိတ်ပင်ခံလိုက်ရတဲ့အခါ ရှုရှန်းမေ က “ဒါဝါလည်း တက္ကသိုလ်တက်ရတာပဲလေ” လို့ ခေါင်းမာစွာ ပြောလိုက်ပါတယ်။
“ဒါဝါ တက္ကသိုလ်တက်နိုင်တာက စတုတ္ထအဒေါ်ရဲ့ လမ်းပြမှုနဲ့ ကြိုးစားမှုကြောင့်ပါ။ စတုတ္ထအဒေါ်လို အမေမျိုးမရှိရင် ကျိုးမိသားစုဟောင်းက တက္ကသိုလ်ကျောင်းသား ဖြစ်လာနိုင်မယ်လို့ ထင်သလား။ ယန်ယန်နဲ့ ဝူနီ တို့တောင် စာသင်ရတာ ပိုခက်ခဲပေမဲ့ စတုတ္ထအဒေါ်ရဲ့ လမ်းပြမှုကိုပဲ အားကိုးနေရတာပါ။ မဟုတ်ရင် သူတို့ရဲ့စာတွေ ပိုဆိုးနေမှာ” လို့ ကျိုးရှo Mei က ထောက်ပြပါတယ်။
“အဲဒါတော့ ဟုတ်တယ်” လို့ အမေကျိုး က ထောက်ခံပါတယ်။
ဒီချွေးမဖြစ်သူကြောင့်ပဲ သူမရဲ့သားအငယ်ဆုံးရဲ့ သားသုံးယောက်လုံးဟာ ပညာတတ်တွေ ဖြစ်လာခဲ့တာပါ။ ဒီအကြောင်းကို တွေးမိတိုင်း သူမ ဂုဏ်ယူရတဲ့ပမာဏဟာ မနည်းလှပါဘူး။ ဘေးအိမ်က အဘွားနှစ်ယောက်ကလည်း သူမရဲ့မြေးတွေ ပေကျင်းတက္ကသိုလ် တက်နေတာကို သိလို့ မနာလိုဖြစ်နေကြတာပါ။
ရှုရှန်းမေ ကတော့ ဘာမှပြန်မပြောနိုင်တော့ဘဲ တိတ်ဆိတ်သွားပါတယ်။
သို့သော်လည်း ကျိုးရှo Mei ကတော့ ဒီအတိုင်း လွှတ်ပေးမယ့်ပုံ မရှိပါဘူး။ သူမက သူမရဲ့တူမကို စိုက်ကြည့်ရင်း “ရှန်းမေ၊ မင်းမှာ အဒေါ်ချင်းဟဲ့နဲ့ ပတ်သက်ပြီး တစ်ခုခု မကျေနပ်တာ ရှိနေတာလား” လို့ မေးလိုက်ပါတယ်။
“မဟုတ်... မဟုတ်ပါဘူး” လို့ ရှုရှန်းမေ က အလျင်အမြန် ငြင်းလိုက်ပြီး “အဒေါ်ကလည်း ဘာလို့ အဲလိုပြောရတာလဲ” လို့ မေးပါတယ်။
“အဒေါ်က မင်းအဒေါ်ချင်းဟဲ့ကို နားလည်လို့ ပြောတာပါ။ မင်းမှာ မကျေနပ်တာရှိရင် သူ့မျက်နှာချင်းဆိုင်မှာပဲ တည့်တည့်ပြော။ သူ့နောက်ကွယ်မှာ မပြောနဲ့” လို့ ကျိုးရှo Mei က စိုက်ကြည့်ရင်း ပြောပါတယ်။
“အဒေါ်ရယ်၊ ကျွန်မ တကယ် ဘာအဓိပ္ပာယ်မှ မရှိပါဘူး” လို့ ရှုရှန်းမေ က ပြောလိုက်ပြီး ဝမ်းနည်းမှုကြောင့် မျက်လုံးတွေ နီရဲလာပါတယ်။
“မရှိရင်လည်း ပြီးတာပဲ။ တီဗွီပဲ ဆက်ကြည့်ကြရအောင်” လို့ ကျိုးရှo Mei က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းရင်း ပြောလိုက်ပါတယ်။
ကျိုးရှo Mei က လင်ချင်းဟဲ့ နဲ့ အဆင်ပြေရတဲ့အကြောင်းရင်းက သူတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ စိတ်နေသဘောထားချင်း ဆင်တူနေလို့ပါ—သူတို့နှစ်ယောက်လုံးက စိတ်ထဲမှာ အောင့်ထားတတ်သူတွေ မဟုတ်သလို အသေးအဖွဲကိစ္စတွေကိုလည်း သည်းခံနေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ သူမရဲ့တူမက အမှန်တရားကို မပြောဘဲ ငြင်းဆန်နေတာကို မြင်တော့ ကျိုးရှo Mei က စကားကို ဆက်ပြောဖို့တောင် စိတ်မဝင်စားတော့ပါဘူး။
“မင်းအဒေါ်နဲ့ ဦးလေးကိစ္စကို မင်းစိတ်မပူပါနဲ့။ မင်းဦးလေးက မင်းအဒေါ်ရဲ့စကားကို နားထောင်နေသရွေ့ ငါလည်း စိတ်အေးရမှာပါ” လို့ အမေကျိုး က ကြေညာလိုက်ပါတယ်။
နှစ်ပေါင်းများစွာ အိမ်နီးချင်းအဘွားတွေရဲ့ သားသမီးတွေအကြောင်း ညည်းတွားသံတွေကို ကြားလာခဲ့ရတဲ့ အမေကျိုး ကတော့ သူမရဲ့ စတုတ္ထချွေးမကို အပြစ်ပြောစရာမရှိဘူးလို့ ယူဆထားပါတယ်။
ဒီစကားပြောဆိုမှုတွေကြောင့် ရှုရှန်းမေ ဟာ တီဗွီကြည့်ရတာ စိတ်မဝင်စားတော့ပါဘူး။
ညဘက်မှာ အိပ်ဖို့ပြင်ဆင်နေချိန်မှာ ကျိုးရှo Mei က ဆူဒါလင် ကို “ဒီရှန်းမေဆိုတဲ့ ကလေးမက ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ ဒီနေ့ သူ့စကားတွေထဲမှာ တစ်ခုခုကို ဖုံးကွယ်ထားသလိုပဲ။ သူက စတုတ္ထအဒေါ်နဲ့ ငါ့အမေကြားမှာ သွေးခွဲဖို့ တမင်လုပ်နေသလိုပဲ” လို့ ရေရွတ်လိုက်ပါတယ်။
“သူ... သူက အဲလောက်တောင် ကြံစည်နိုင်ပါ့မလား” လို့ ဆူဒါလင် က အဲဒီလို လှည့်ကွက်မျိုးကို နားမလည်ဘဲ သံသယနဲ့ မေးလိုက်ပါတယ်။
“ဘာလို့များ ဒီကောင်မလေးက ဒုတိယအစ်မတော် လိုမျိုး ဖြစ်လာသလို ခံစားရတာလဲ။ ဘယ်လောက်ပဲ ကောင်းကောင်း ဂရုစိုက်ပေးပါစေ၊ ဘာခံစားချက်မှ မရှိတဲ့သူမျိုး” လို့ ကျိုးရှo Mei က သက်ပြင်းချလိုက်ပါတယ်။