လင်ချင်းဟယ်၏ မျက်နှာအဆင်းမှာ နောက်တစ်နေ့၌ အထူးပင် ကြည်လင်ဝင်းပနေသည်။
ကျိုးချင်းပိုင်၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားတွင် နက်ရှိုင်းသော ငြိမ်းချမ်းမှုနှင့် နူးညံ့သိမ်မွေ့မှုကို ခံစားမိနိုင်၏။ သတိထားတတ်သူများအနေဖြင့် ဤသည်မှာ သိုက်သိုက်မြိုက်မြိုက် မိသားစုဘဝကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိရှိနိုင်ကြပေသည်။
ကျိုးချင်းပိုင်သည် ယခုအချိန်အထိပင် မနက်စောစောထသည့် အလေ့အထကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားဆဲပင်။
ရာသီဥတုက အေးမြနေသော်လည်း သူက မနက် ခြောက်နာရီတွင် ခေါက်ဆွဲပြုတ်ဆိုင်သို့ ဦးတည်သွားမြဲ ဖြစ်သည်။ ဤအချက်ကြောင့် ဒုတိယထပ်တွင် ဆက်လက်အိပ်စက်နေဆဲဖြစ်သော ရှုရှิ่งမေနှင့် ကျိုးမေနီတို့ကို တစ်ခါတစ်ရံတွင် အမှတ်မထင် နှောင့်ယှက်မိတတ်ပေသည်။
ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် ရှုရှิ่งမေသည် သူမ၏ ဘိုးဘွားများဘက်တွင် အိပ်စက်ရသည်ကို ပို၍နှစ်သက်လေသည်။
ကျိုးအာနီအတွက်မူ ၎င်းက သူမအပေါ် သိပ်ပြီးသက်ရောက်မှု မရှိလှပေ။ သူမသည် စောစောအိပ်ရာဝင်တတ်သူ ဖြစ်သည်။ ညနေပိုင်း အတန်းများမှ ပြန်လာပြီးနောက် တစ်ခါတစ်ရံတွင် ရုပ်မြင်သံကြားခဏကြည့်ရန် ဟူဇီနှင့်အတူ တိုက်ခန်းတွဲဆောက်လုပ်ရာသို့ သွားတတ်သော်လည်း အများစုမှာမူ အနားယူရန် ကျိုးအာနီကို စောစောပြန်ပို့ပေးရန် ဟူဇီအား တောင်းဆိုလေ့ရှိသည်။
ကျိုးချင်းပိုင်က ဆိုင်တံခါးများဖွင့်ရန်၊ မုန့်ညက်နယ်ရန်နှင့် အလုပ်စလုပ်ရန် ရောက်ရှိလာသည့်အခါ ကျိုးအာနီသည် နိုးလာကာ သူမ၏ အိပ်ရာကို သပ်ရပ်အောင်သိမ်းဆည်းပြီး စတုတ္ထဘထွေးဖြစ်သူအား ကူညီရန် အောက်ထပ်သို့ ဆင်းလာတတ်သည်။
ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုအလုပ်များ ပြီးစီးလုနီးပါးအချိန်တွင် သူမသည် နံနက်စာစားပြီးနောက် စာကျက်ရန် ဒုတိယထပ်သို့ တက်သွားမည်ဖြစ်သည်။ အထည်ဆိုင်ဖွင့်ရမည့်အချိန် ရောက်သောအခါတွင်မူ သူမသည် အလုပ်လုပ်ရန် ထိုနေရာသို့ ဦးတည်သွားတတ်သည်။
သူမ၏ ဘဝနေထိုင်မှုပုံစံမှာ လုံးဝကို ပုံမှန်လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ယခုနှစ်တွင် ရောက်ရှိလာပြီးနောက် ကျိုးအာနီ၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှ ထွက်ပေါ်နေသော သွင်ပြင်လက္ခဏာမှာ သိသာထင်ရှားစွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်ဟု ဆိုရပေမည်။
ကျိုးဂွေးလိုက်၏ အဆိုအရဆိုလျှင် သူမသည် သူ၏မိခင်နှင့် အလွန်ပင် ရုပ်ချင်းဆင်လာနေပြီ ဖြစ်သည်။
အမှန်တစင်စစ်တွင် ကျိုးအာနီသည် သူမ၏ စတုတ္ထမိထွေး လင်ချင်းဟယ်ကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့် တုပနေခြင်း မဟုတ်ပေ။ ယင်းအစား လင်ချင်းဟယ်က သူမ၏ တူမဖြစ်သူကို တမင်တကာ ပြုစုပျိုးထောင်ပေးခဲ့ပြီး အရာများစွာကို သင်ကြားပြသပေးခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။
သို့သော် လင်ချင်းဟယ်သည် ဘက်လိုက်တတ်သူ မဟုတ်ပေ။ ရှုရှิ่งမေနှင့် ဟူဇီတို့လည်း သူမ၏ လမ်းညွှန်မှုကို ရရှိခဲ့ကြသည်။
ကျိုးအာနီသည် ၎င်း၏ ရှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့်ကို စုပ်ယူနိုင်ခဲ့ပြီး ဟူဇီကမူ ရက်စယ်ရာခိုင်နှုန်းကို ရရှိခဲ့သည်။ ရှုရှิ่งမေအတွက်မူ အစိတ်ရာခိုင်နှုန်းတောင် မရရှိခဲ့ပေ။
ရှုရှิ่งမေ၏ အနှစ်သက်ဆုံး ဝါသနာမှာ ရုပ်မြင်သံကြားကြည့်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း သူမက သတ်မှတ်ပေးထားသော အိမ်အလုပ်များကိုမူ အပြီးသတ်လုပ်ဆောင်တတ်သေးသည်။ ထို့ကြောင့် လင်ချင်းဟယ်က ဤကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ တစ်ခွန်းတစ်လေမျှ မပြောခဲ့ဘဲ လူတစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး လိုက်စားမှုချင်း မတူကြဟုသာ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ကောက်ချက်ချခဲ့သည်။
ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာသည့်အချိန်မှစ၍ ကျိုးအာနီ၏ ပတ်ဝန်းကျင် လက္ခဏာများ ပြောင်းလဲသွားရုံသာမက သူမသည် အရပ်လည်း ပိုရှည်လာခဲ့ကာ ၁ ဒသမ ၆ မီတာနီးပါးအထိ မြင့်လာခဲ့သည်။ သူမ၏ အသားအရေမှာလည်း သိသိသာသာကို ဖြူဝင်းလာခဲ့ပေသည်။
အကယ်၍သာ သူမသည် ယခုအခါ ကျေးရွာသို့ ပြန်သွားခဲ့မည်ဆိုပါက လူတိုင်းကို အံ့သြသွားစေမည်မှာ သေချာပေသည်။
"စားပြီးရင် စာကျက်တော့လေ" ဟု ကျိုးချင်းပိုင်က ခေါက်ဆွဲပြုတ်တစ်ပန်းကန်ကို ကမ်းပေးရင်း ညွှန်ကြားလိုက်သည်။
"အင်း" ကျိုးအာနီက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ဝက်သားနှင့် ဂေါ်ဖီထုပ် ခေါက်ဆွဲပြုတ်ကို စားသုံးပြီးနောက် သူမသည် စာကျက်ရန် ဒုတိယထပ်သို့ တက်သွားခဲ့သည်။
ကျိုးချင်းပိုင်က ကျန်ရှိသော အလုပ်အားလုံးကို သူတစ်ဦးတည်းဖြင့်သာ ကိုင်တွယ်ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ သူက ဤအလုပ်မျိုးနှင့် ရင်းနှီးပြီးသားဖြစ်ကာ သူ၏ လုပ်ငန်းစဉ်မှာလည်း ထိရောက်ပြီး စနစ်တကျ ရှိလှသည်။
ခေါက်ဆွဲပြုတ်ဆိုင်၏ လုပ်ငန်းမှာ ယခုအခါတွင် အလွန်ပင် တည်ငြိမ်နေပြီး တစ်လလျှင် ယွမ် ၃၀၀ ကျော်၏ အမြတ်အစွန်းကို ရှာဖွေပေးနေပြီ ဖြစ်သည်။
ကျိုးချင်းပိုင်သည် မိမိ၏ဇနီးနှင့်အတူ ကုန်ပစ္စည်းများကို ပြန်လည်ရောင်းချပေးခဲ့စဉ်ကတည်းကပင် ဤဝင်ငွေကို အထင်အမြင်သေးခဲ့ဖူးခြင်း မရှိပေ။
ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် သူသည် ခေါက်ဆွဲပြုတ်ဆိုင်၏ တစ်နေ့တာ ဝင်ငွေ ယွမ် ၁၀ ခန့်အပေါ် အလွန်ပင် ကျေနပ်အားရနေခဲ့သည်။
ရှုရှิ่งမေသည် သူမ၏ ဘိုးဘွားများထံတွင် နံနက်စာစားပြီးနောက် ဆိုင်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
ဆိုင်ထဲသို့ ဝင်လာကာ သူမ၏ ဦးလေးဖြစ်သူ ဆိုင်တွင် အလုပ်ရှုပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမသည် အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းနေသော အမူအရာဖြင့် ဝယ်ယူသူများကို ခေါက်ဆွဲပြုတ်များ လိုက်လံဝန်ဆောင်မှုပေးရန် ဝင်ရောက်ကူညီခဲ့သည်။
ကျိုးချင်းပိုင်က ဘာတွေဖြစ်နေသည်ကို မမေးမြန်းခဲ့ပေ။ တူမဖြစ်သူများတွင် ဆွေးနွေးစရာ ကိစ္စများရှိပါက ကြီးကြီးဖြစ်သူထံ သွားနိုင်ကြသည်၊ ဦးလေးတစ်ဦးအနေဖြင့် သူက မလိုအပ်ဘဲ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မည် မဟုတ်ပေ။
"ဦးလေး၊ သမီး... သမီး ဦးလေးနဲ့ တစ်ခုလောက် ဆွေးနွေးချင်လို့ပါ" ဟု ရှုရှิ่งမေက သူဘာမှ မမေးတော့သည်ကို မြင်သောအခါ နှောင့်နှေးတုံ့ဆိုင်းစွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။
"မင်းရဲ့ကြီးကြီးကို သွားပြောလိုက်လေ" ဟု ကျိုးချင်းပိုင်က ခေါက်ဆွဲပြုတ်များကို ဆက်လက်ထုပ်ပိုးနေရင်း ခေါင်းပင်မလှည့်ဘဲ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။
ဤနေရာမှ ခေါက်ဆွဲပြုတ်များသည် တန်ဖိုးနှင့် ထိုက်တန်လှသည့်အတွက် ဧရိယာတစ်ခုလုံးတွင် နာမည်ကြီးလာခဲ့သည်။ ခေါက်ဆွဲပြုတ် စားချင်သူတိုင်းသည် ဤနေရာကို ချက်ချင်းပင် သတိရလာကြသည်။
ဝယ်ယူသူအချို့ဆိုလျှင် ဆိုင်တွင်ထိုင်၍ပင် မစားကြဘဲ အိမ်တွင်ချက်ပြုတ်ရန် အစိမ်းလိုက် ခေါက်ဆွဲပြုတ်များကို သီးသန့်လာရောက်ဝယ်ယူကြသည်။ နေ့စဉ်ရက်ဆက်လိုလို ကျိုးချင်းပိုင်သည် ကြီးမားလှသော အစုလိုက်အပြုံလိုက်ကို ပြင်ဆင်ထားရသည်။
ဒေါ်မာသည် အဝတ်လျှော်သည့် အလုပ်မှ အားလပ်သည့်အချိန်တိုင်း လက်များကို ဆေးကြောကာ ထုပ်ပိုးရာတွင်ပါ ဝင်ရောက်ကူညီပေးလေ့ရှိသည်။
ခေါက်ဆွဲပြုတ်တစ်ပန်းကန်မှ ရရှိသည့် အမြတ်အစွန်းမှာ အလွန်ပင် နည်းပါးလှသော်လည်း အစုလိုက်အပြုံလိုက် အစိမ်းလိုက် ရောင်းချခြင်းမှာ ဆိုင်မှ တစ်လလျှင် ယွမ် ၃၀၀ ကျော် ရရှိနေရခြင်း၏ အဓိက အကြောင်းရင်းများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။
ရှုရှิ่งမေသည် သူမ၏ အကြံအစည်ကို မပြောရသေးမီမှာပင် သူမ၏ ဦးလေးဖြစ်သူက လမ်းကို ပိတ်ဆို့ပစ်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
"ဦးလေး၊ သမီးက ဒါကို ကြီးကြီးကို ပြောဖို့ မဝံ့ဘူးလေ" ဟု ရှုရှิ่งမေက သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများကို စုချွန်ရင်း ဆက်လက်ပြောဆိုသည်။
ထိုမှသာ ကျိုးချင်းပိုင်က သူမကို မော့ကြည့်လာသည်။ "မင်းရဲ့ကြီးကြီးကို မပြောဘူးဆိုရင် ကိုယ့်ကိုလာပြောလည်း အဓိပ္ပာယ်မရှိပါဘူး။ မင်းရဲ့ကြီးကြီးက အိမ်ထောင်ရေးကိစ္စတွေကို စီမံခန့်ခွဲတာလေ။"
ရှုရှิ่งမေသည် ယနေ့တွင် ဤစကားပြောဆိုမှုကို ဆက်လုပ်၍ မရတော့ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။
*ဦးလေးရယ်၊ ခင်ဗျားမှာ ကျောရိုးလေးတော့ နည်းနည်းလောက် ရှိသင့်တယ် မဟုတ်ဘူးလား။ အရာရာတိုင်းမှာ ကြီးကြီးပြောသမျှကို လိုက်နာနေရုံတင်ပဲလား။*
"ဦးလေး၊ ဒီမှာ လူအားနည်းနေတယ်လို့ ထင်လို့ပါ။ သမီးရဲ့အစ်ကို့ကို အလုပ်လုပ်ဖို့ ခေါ်လာလို့ ရမလားဟင်" ဟု ရှုရှิ่งမေက ရင်ထဲရှိရာကို တန်း၍ ထုတ်ပြောလိုက်သည်။
"မင်းရဲ့ကြီးကြီးကို သွားမေးလိုက်" ဟု ကျိုးချင်းပိုင်က ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် ခေါက်ဆွဲပြုတ်များကို ဆက်လက်လုပ်ကိုင်နေခဲ့ပြီး နောက်ထပ် စကားတစ်ခွန်းမျှ ထပ်မပြောတော့ပေ။
သူမအား တိုက်ရိုက်အဖြေမပေးခဲ့သော်လည်း ကျိုးချင်းပိုင်သည် ထိုနေ့နှောင်းပိုင်းတွင် ဤဆွေးနွေးမှုကို သူ၏ဇနီးအား ပြောပြခဲ့သည်။
လင်ချင်းဟယ်က "ဒီမှာ ဘယ်သူ့မှ ထပ်လိုတာ မရှိပါဘူး" ဟု ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပင် ဆိုလိုက်သည်။
"အင်း" ကျိုးချင်းပိုင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ထိုအကြောင်းအရာကို ဆက်မပြောတော့ပေ။
လင်ချင်းဟယ်၏ မျက်လုံးလေးများက သူ့ကိုကြည့်ရင်း တလက်လက် တောက်ပြောင်သွားသည်။ "ဘာလဲ။ သူတို့အတွက် ကောင်းကောင်းလေး တစ်ခွန်းမှ မပြောပေးတော့ဘူးလား။"
"ရှင်ပဲ ဆုံးဖြတ်လေ" ဟု ကျိုးချင်းပိုင်က တည်ကြည်စွာဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။
လင်ချင်းဟယ်က အသံထွက်၍ ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ခင်ပွန်းဖြစ်သူကို မျက်စောင်းထိုးကြည့်လိုက်သည်။ "သိုးသား ရနိုင်မလား သွားစုံစမ်းကြည့်ပါဦး။ အာဟာရဖြစ်အောင် ဟင်းကောင်းကောင်းချက်စားရအောင် နည်းနည်းလောက် ဝယ်ခဲ့ဦးလေ။"
"ကိုယ် မပင်ပန်းပါဘူး။ ညကျရင် စားစရာထက် ပိုလိုချင်သေးတယ်" ဟု ကျိုးချင်းပိုင်က သူမကို တိုက်ရိုက်စိုက်ကြည့်ရင်း တိုးညင်းစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။
လင်ချင်းဟယ်က သူ့ကို လက်သီးဆုပ်လေးဖြင့် ချစ်စနိုး ပုတ်လိုက်သည်။ "အာရုံမနောက်နဲ့။"
သို့သော် သူမက မျက်စိစုံမှိတ်ထားသည့်အချိန်များတွင် ကျိုးချင်းပိုင်က သူမအပေါ် မည်မျှချစ်ခင်ယုယတတ်သည်ကို အမှန်တကယ်ပင် နှစ်သက်မိပေသည်။
နှင်းများကျဆင်းနေချိန်တွင် သိုးသားစားသုံးခြင်းမှာ အအေးမိခြင်းကို တိုက်ဖျက်နိုင်သည့် အကောင်းဆုံး ဆေးစွမ်းကောင်းပင် ဖြစ်သည်။
လင်ချင်းဟယ်က သိုးသားစားချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်နေသဖြင့် ကျိုးချင်းပိုင်က အကဲခတ်ကောင်းစွာဖြင့် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူပုံမှန်သွားနေကျ ဈေးတွင် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း သိုးသားအချို့ ရောက်ရှိလာရန် အချိန်ဇယားဆွဲထားပြီးသား ဖြစ်သည်။
ယင်းအစား ကျိုးချင်းပိုင်သည် ထူးကဲကောင်းမွန်သော အသားများကိုပါ ရောင်းချပေးနေသည့် အခြားဆိုင်တစ်ဆိုင်ကိုပါ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
ရှေးစကားပုံရှိသည့်အတိုင်းပင် - *ဝက်၏ရှေ့ပိုင်း၊ ခွေး၏နောက်ပိုင်း၊ နှင့် သိုး၏အလယ်ပိုင်း။*
သိုးသား၏ အကောင်းဆုံး အစိတ်အပိုင်းမှာ နံရိုးများပင် ဖြစ်သည်။ ကျိုးချင်းပိုင်သည် ဤအချက်ကို အတွေ့အကြုံမှတစ်ဆင့် သင်ယူခဲ့ရခြင်းဖြစ်ပြီး သိုးသား ၁၀ ဂျင်ကို ချက်ချင်းပင် ဝယ်ယူခဲ့သည် - ၎င်းတို့အားလုံးမှာ နံရိုးများချည်းသာ ဖြစ်ကြသည်။
သဘာဝကျစွာပင် သူသည် ဆိုင်၏မီနူးတွင် သိုးသားခေါက်ဆွဲပြုတ်ကို ထည့်သွင်းရန် စီစဉ်ထားသဖြင့် သိုးသားပုံမှန် အချို့ကိုလည်း ဝယ်ယူခဲ့သည်။
ထိုညနေတွင် လင်ချင်းဟယ်သည် မွှေးကြိုင်လှသော သိုးသားနှင့် မုန်လာဥနီ ဟင်းရည်ကို သုံးဆောင်ခဲ့ပြီး ကင်ထားသော အသားများနှင့် တွဲဖက်စားသုံးသည့်အခါ အထူးပင် အရသာရှိလှပေသည်။
"ချင်းပိုင်..."
"ချင်းပိုင်၊ ရှင့်က အရမ်းကောင်းတာပဲ။ သမီး သိုးသားစားချင်တယ်ဆိုတာနဲ့ ရှင့်က သွားချက်ပေးတယ်" ဟု စာသင်သား ရန်လိုသော ကလေးဆိုး ကျိုးဂွေးလိုက်က သူမ၏လေသံကို လှောင်ပြောင်သရော်သည့် ပုံစံဖြင့် ရုတ်တရက် ဝင်ပြောလာသည်။
လင်ချင်းဟယ်သည် သူမ၏လက်မောင်းများတွင် ကြက်သီးမွှေးင်းများ ထလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ့ကို စူးရဲစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ "စားမှာလား၊ မစားဘူးလား။ မစားဘူးဆိုရင် ပန်းကန်ကိုချပြီး ဘိုးဘွားတွေရဲ့ခြေထောက်ကို သွားဆေးပေးစမ်း!"
ကျိုးချင်းပိုင်က သူ၏သားဖြစ်သူကို တည်ငြိမ်စွာဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
ကျိုးဂွေးလိုက်သည် ချက်ချင်းပင် ပါးစပ်ကို ပိတ်လိုက်ကာ ပန်းကန်ကို ကောက်ယူပြီး နာခံမှုရှိရှိဖြင့် ဆက်လက်စားသုံးနေခဲ့သည်။
လင်ချင်းဟယ်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီးနောက် ကျိုးချင်းပိုင်ဘက်သို့ လှည့်လာသည်။ "စားပြီးရင် အပြင်ကို လမ်းလျှောက်ထွက်ကြမလား။"
"ကောင်းပြီလေ" ဟု ကျိုးချင်းပိုင်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ သားလတ်နှင့် သားငယ်တို့အား "ရှစ်နာရီထိုးရင် ဆိုင်သိမ်းလိုက်တော့" ဟု ညွှန်ကြားလိုက်သည်။
"ဟုတ်ကဲ့ပါ" ဟု ကောလိပ်ကျောင်းသားသစ် ကျိုးရွှမ် က ခေါင်းညိတ်၍ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်ပြီး ကျိုးဂွေးလိုက်က "ရှင်တို့က ရုပ်ရှင်သွားကြည့်မလို့လား။ သမီးကိုပါ ခေါ်သွားလေ" ဟု ဝင်ပြောလာသည်။
"ရုပ်ရှင်ကြည့်ချင်ရင် ကိုယ့်ဘာသာသွားကြ" ဟု လင်ချင်းဟယ်က လက်ဖြင့် အသာယမ်းပြလိုက်သည်။
သိုးသားနံရိုးများကို စားသုံးပြီး၊ သိုးသားဟင်းရည်ကို သောက်ကာ ကင်ထားသော နံရိုးများကို အကုန်စားပြီးနောက် လင်ချင်းဟယ်သည် သူမ၏ ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံး နွေးထွေးသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ကျိုးချင်းပိုင်လည်း အစာစားပြီးစီးသွားပြီဖြစ်ကာ လင်မယားနှစ်ဦးစလုံးသည် ကလေးများကို နောက်တွင်ထားခဲ့ကာ အတူတကွ လမ်းလျှောက်ထွက်ခဲ့ကြသည်။
ကျိုးဂွေးလိုက်သည် ၎င်းတို့ ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း တတ်နိုင်ဘူးဟူသော အမူအရာဖြင့် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။ "နှင်းတွေက ဒီလောက်တောင် ပြင်းထန်နေတာတောင် သူတို့က အခုထိ ဒီလောက် ရိုမန်းတစ်ဆန်နေတုန်းပဲ။ အဲ့ဒီနှစ်ယောက်ကို တကယ်ကို လေးစားမိပါတယ်ဗျာ။"