အခန်း (၃၄၇) - လူငယ်သူဌေး
"ဆိုင်တစ်ဆိုင် ထပ်ဖွင့်တယ်ဆိုတာ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲဟင်၊ ကျွန်မမှာမှ နှစ်ဆိုင်ပဲ ရှိတာကို" လင်ချင်းဟယ်က ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။
"သုံးဆိုင်လေ၊ ဦးလေးရဲ့ ခေါက်ဆွဲပြုတ်ဆိုင်လည်း ပါတာပေါ့" ဟု ဟူဇီက ထောက်ပြသည်။
"မင်းဦးလေးရဲ့ ခေါက်ဆွဲပြုတ်ဆိုင်က ငါနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး။ သူ့ဟာသူပဲ၊ ကိုယ့်ဟာကိုယ်ပဲလေ" လินချင်းဟယ်က ပြောပြီးနောက် လုပ်စရာရှိတာ ဆက်လုပ်ရန် ပြန်လှည့်လိုက်သည်။ "ဒီဆိုင်ကိုတော့ နောင်ကျရင် မင်းနဲ့ ဦးလေးချန်မင်တို့ပဲ တွဲပြီး ဦးစီးရလိမ့်မယ်။ အပြင်အဆင်တွေနဲ့ ကျန်တဲ့ကိစ္စမှန်သမျှကို ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်တည်းပဲ တာဝန်ယူရမယ်"
"ဟုတ်ကဲ့၊ အဆင်ပြေပါတယ်" ဟူဇီက ချက်ချင်းပင် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
ဟူဇီက အတူတူနေ တိုက်ခန်းတွဲမှာ နေထိုင်သူဖြစ်သောကြောင့် မားချန်မင် ကို ကောင်းကောင်းသိသည်။ မာရှောင်တန်ကလည်း ညတိုင်း တီဗီလာကြည့်နေကြ ဖြစ်သည်။
ထိုသို့ဖြင့် လินချင်းဟယ်၏ ဒုတိယမြောက် အထည်ဆိုင်ကို မားချန်မင် နှင့် ဟူဇီတို့ထံ လွှဲပြောင်းပေးခဲ့သည်။ ဆိုင်ပြင်ဆင်ရေးနှင့် အပြင်အဆင်ပိုင်းဆိုင်ရာတွင် သူတို့လုပ်နိုင်သမျှကို ကိုယ်တိုင်လုပ်ကြမည်ဖြစ်ပြီး၊ ကျန်သည်များကိုတော့ လူငှားလုပ်ကိုင်ကြမည် ဖြစ်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လินချင်းဟယ်သည် အမျိုးသားဝတ်အထည်များ မှာယူရန် သွားရောက်ခဲ့သည်။
သူမက အအေးဒဏ်ကာကွယ်ရန် ဝါဂွမ်းထိုး အင်္ကျီများကို လိုအပ်နေပြီး ဤအမှာစာကိုမူ ကျိုးချင်းပိုင် သိထားသည့် အောင်မြင်သော ဒုတိယမျိုးဆက် သူဌေးငယ်ပိုင်ဆိုင်သည့် အထည်ချုပ်စက်ရုံဆီသို့ ပေးအပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
လုပ်ငန်းသစ်ကို ကိုယ်ပိုင်ခြေထောက်ပေါ် ရပ်တည်ကာ စတင်လုပ်ကိုင်နေသည့် ထိုလူငယ်စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်မှာ စရိုက်ကောင်းမွန်သူ ဝမ်ယွမ် ပင်တည်း။
ဝါဂွမ်းထိုး အင်္ကျီဒီဇိုင်းများကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုပြီးနောက် ဝမ်ယွမ် က အပြုံးလေးဖြင့် မေးသည်။ "ဆရာမလิน... အမျိုးသားဝတ် အထည်ဆိုင်တစ်ဆိုင် ဖွင့်ဖို့ စဉ်းစားနေတာလားခင်ဗျ"
လินချင်းဟယ်သည် ပေကျင်းတက္ကဆိုလ်တွင် နိုင်ငံခြားဘာသာစကား သင်ကြားပြသနေသူဖြစ်ကြောင်း သူသိထားပြီး သူမကို အလွန်အမင်း လေးစားမိကြောင်းလည်း ဝန်ခံရပေမည်။
ထို့အပြင် သူမ၏ ဒီဇိုင်းပုံကြမ်းများမှာ အလွန်တရာ ဆန်းသစ်လှပေသည်။ ယခင်က သူမသည် အမျိုးသမီးဝတ်အထည်များကိုသာ ဒီဇိုင်းဆွဲခဲ့ဖူးပြီး သူပင်လျှင် မိသားစုအတွက် အချို့ကို ချုပ်လုပ်ပေးခဲ့ဖူးရာ အားလုံးက အလွန်တရာ သဘောကျကြသည်။
သို့သော် အမျိုးသားဝတ်အထည် တစ်စုံတစ်ရာ မရှိသေးသည်မှာ အတော်လေး နှမြောစရာပင်။ သူကိုယ်တိုင်လည်း ဝတ်ချင်နေမိသည်။
"ဆိုင်သေးသေးလေး တစ်ဆိုင် ဖွင့်မလို့ပါရှင်။ ခင်ဗျားတို့လို ကြီးမားတဲ့စက်ရုံကြီးနဲ့ ဘယ်ယှဉ်နိုင်မလဲ" လินချင်းဟယ်က ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။
ဝမ်ယွမ် က ဆက်မေးသည်။ "ဒါဆိုရင် ဘာလို့ မကြာသေးခင်က အမျိုးသမီးဝတ် အမှာစာတွေ လျော့နည်းသွားရတာလဲ"
"အရောင်းအဝယ်က နည်းနည်းလေး မှိုင်းနေလို့ပါ" လินချင်းဟယ်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ဖြေလိုက်သည်။
သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် အသေးစား အလုပ်ရုံလေးအကြောင်းကို သူ လုံးဝ မသိသေးပေ။
ဝမ်ယွမ် က ရယ်မောလိုက်သည်။ "အခုအချိန်မှာ အရောင်းအဝယ်က ဘယ်လိုလုပ် မှိုင်းနိုင်မှာလဲဗျာ။ လက်ပြတ်တောင် ရောင်းနေရတာ! ဆရာမရဲ့ အမျိုးသားဝတ်ဆိုင်သာ ဖွင့်လိုက်ရင် နောက်ကျန်ခဲ့မှာ မဟုတ်ပါဘူး၊ သေချာပေါက် အလန်းစား ရောင်းရမှာပါ"
"ဒီအထည်အုပ်စုက ဘယ်တော့လောက် ပြီးစီးမှာလဲ" လินချင်းဟယ်က မေးလိုက်သည်။
"တစ်လဝက်ပါပဲ" ဟု ဝမ်ယွမ် က ပြန်ဖြေသည်။
လินချင်းဟယ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူနှင့် စာချုပ်ချုပ်ဆိုလိုက်သည်။ ဝမ်ယွမ် မှာမူ စာမချုပ်မီကပင် သူမကို အထူးပင် လေးစားကြည်ညိုနေခဲ့သည်၊ အဓိကအားဖြင့် သူမ၏ စာချုပ်ပါ အချက်အလက်များမှာ အလွန်တရာ စေ့စပ်သေချာလွန်းလှသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
"ဆရာမလิน... ကျွန်တော့်စက်ရုံမှာ လာမလုပ်ချင်ဘူးလား။ နောင်ကျရင် ကျွန်တော် လုပ်ငန်းကို နိုင်ငံတကာ အဆင့်မီအောင် တိုးချဲ့ဖို့ စဉ်းစားထားတယ်။ အဲဒီလိုအချိန်ကျရင် ဆရာမလို အရည်အချင်းရှိတဲ့သူတွေကို အရမ်း လိုအပ်လာမှာ။ ဆရာမသာ ကျွန်တော့်စက်ရုံမှာ လုပ်ဖို့သဘောတူရင် တစ်လကို ငါးရက်လောက် လုပ်ပေးရုံနဲ့တင် လစာယွမ် နှစ်ရာ ပေးပါ့မယ်။ ဘယ်လိုလဲ" ဝမ်ယွမ် က သူမကို စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် စိုက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
သူမကို စည်းရုံးသိမ်းသွင်းရန် ကြိုးစားခြင်းသည် ဤတစ်ကြိမ်တည်း မဟုတ်ပေ၊ သို့သော် သူမက အပြုံးလေးဖြင့်သာ ငြင်းပယ်ဆဲပင်။ "သူဌေးဝမ်ကလည်း ယဉ်ကျေးလွန်းပါတယ်။ ခင်ဗျားပေးမယ့် လစာနှုန်းထားနဲ့ဆိုရင် နောင်ကျရင် ဘာသာပြန်သူတွေ ရှာရခက်လိမ့်မယ် မထင်ပါဘူးရှင်"
"ဒါဆိုရင် ဘာလို့ မလာချင်ရတာလဲ" ဟု ဝမ်ယွမ် က မေးသည်။
သူ့အသက်မှာ အနှစ်နှစ်ဆယ့်သုံးနှစ်သာ ရှိသေးပြီး ယခုနှစ်မှသာ ကိုယ်ပိုင်လုပ်ငန်း စတင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူ၏ အထည်ချုပ်စက်ရုံမှာ အလွန်တရာ အောင်မြင်နေသည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူသည် ထက်မြက်ပြီး စွမ်းဆောင်ရည်ရှိသူတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။
သူ့တွင် ကြီးမားသော ရည်မှန်းချက်များ ရှိသဖြင့် နိုင်ငံတကာ စျေးကွက်အတွင်းသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လိုခြင်း ဖြစ်သည်။
သူမကို စစ်မှန်သော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ဖိတ်ခေါ်နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိထားသောကြောင့် လินချင်းဟယ်က ရှင်းပြလိုက်သည်။ "ကျွန်မက ကုမ္ပဏီအလုပ်တွေ လုပ်ဖို့ သိပ်မ၀ါသနာပါဘူး။ ပေကျင်းတက္ကဆိုလ်က ဘဝကိုပဲ ပိုကြိုက်တယ်။ နောင်ကျရင် ကျွန်မရဲ့ ကျောင်းသားတွေထဲက ဒီလို ရည်မှန်းချက်မျိုးရှိတဲ့သူတွေ ရှိလာရင် ခင်ဗျားဆီ မိတ်ဆက်ပေးရင်ရော ဘယ်လိုနေလဲ"
"သဘောတူတယ်လေ!" ဝမ်ယွမ် က ပျော်ရွှင်ဝမ်းမြောက်စွာဖြင့် ပြုံးဖြီးသွားသည်။ "အဲဒီအချိန်ကျရင် ကျွန်တော့်အတွက် အရည်အချင်းရှိတဲ့သူ တစ်ယောက်လောက် ရှာပေးရမယ်နော်။ ဆရာမလောက် မကောင်းရင်တောင် အများကြီး မကွာရဘူး!"
သူ့တွင် နိုင်ငံရပ်ခြား၌ ပညာသင်ကြားခဲ့ပြီး နိုင်ငံတွင်း အခြေအနေများ တိုးတက်ကောင်းမွန်လာသည်ကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် ယခုနှစ်တွင် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသော ဝမ်းကွဲညီအစ်ကိုတစ်ဦး ရှိသည်။
လွန်ခဲ့သည့် တစ်လကပင် ထိုဝမ်းကွဲဖြစ်သူသည် လာရောက်လည်ပတ်ရင်း လินချင်းဟယ်နှင့် တိုက်ဆိုင်စွာ ဆုံတွေ့ခဲ့ဖူးသည်။ ပါးစပ်ချိုလှသော ထိုဆွေမျိုးလေးမှာ လินချင်းဟယ်၏ ပုံရမ်းဝန်းကျင် (Aura) ကြောင့် အပြည့်အဝ စွဲဆောင်ခံခဲ့ရဖူးသည်။
နိုင်ငံခြားတွင် ချစ်ရေးဆိုရာ၌ ကျင်လည်ကျက်စားနေကျဖြစ်သောကြောင့် ထိုဝမ်းကွဲဖြစ်သူက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးဖြင့် အင်္ဂလိပ်လို စကားစမြည်ပြောရန် ကြိုးစားခဲ့ပြီး စကားလုံးများကို သဘာဝကျကျ ထွက်ပေါ်လာစေခဲ့သည်။ အနေခက်မှုကို ဖြေဖျောက်ရန် တရုတ်စကားသို့ ပြောင်းလဲပြောဆိုခဲ့သော်လည်း လินချင်းဟယ်က ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ပြီး အပြစ်အနာအဆာကင်းစင်သော အင်္ဂလိပ်ဘာသာစကားဖြင့် ပြန်လည်ပြောဆိုခဲ့သည်။ ထိုသို့ ခဏတာ အပြန်အလှန် ပြောဆိုပြီးနောက် ဝမ်ယွမ် ရောက်ရှိလာပြီး အလွန်တရာ ထိတ်လန့်အံ့သြသွားခဲ့ရသည်။
နောင်တွင် ထိုဝမ်းကွဲဖြစ်သူက ပေကျင်းတက္ကဆိုလ်မှ နိုင်ငံခြားဘာသာ ဆရာမတစ်ဦးသည် မည်မျှထိပ်တန်းကျကြောင်း၊ သူမ၏ စကားထွက်ဆိုပုံ (Pronunciation) မှာ မည်မျှသန့်စင်ပြီး အပြစ်အနာအဆာကင်းကြောင်းကို ဖွဲ့နွဲ့ချီးကျူးခဲ့ဖူးသည်။
ဝမ်ယွမ် ၏ ဝမ်းကွဲဖြစ်သူက လินချင်းဟယ်တွင် သားသုံးယောက်ရှိပြီး အကြီးဆုံးသားမှာပင် ကောလိပ်ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါတွင်မူ သူ၏ ရှုပ်ထွေးလှသော ခံစားချက်များကို စကားလုံးဖြင့် ဖော်ပြရန် မတတ်နိုင်တော့ပေ။ သူသည် ဘဝ၏ အချစ်ဦးကို တွေ့ပြီဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း သူမမှာ ထိုမျှကြီးသော ကလေးများရှိနေသည့် မိခင်တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရလေသည်။
തീർച്ചပါက ဤအဖြစ်အပျက်ကလေးကြောင့် ဝမ်ယွမ် က လินချင်းဟယ်အပေါ် ထားရှိသည့် မြင့်မားသော လေးစားမှုကို မလျော့ကျစေခဲ့ပေ။ သူသည် သူမအား ကောင်းမွန်သော အခြေအနေများကို ဆက်လက်ကမ်းလှမ်းခဲ့ပြီး၊ ကျိုးချင်းပိုင် ကုန်ပစ္စည်းများ လာယူသည့်အခါတိုင်းတွင်လည်း ဝမ်ယွမ် က အလားတူ ကမ်းလှမ်းမှုကို ထပ်လောင်းပြောဆိုလေ့ရှိသည်။
လินချင်းဟယ်သည် ဝမ်ယွမ် အား အလားအလာကောင်းသည့် လူငယ်တစ်ဦးအဖြစ် စစ်မှန်စွာပင် သတ်မှတ်မိသည်။
ဤလူငယ်သူဌေးတွင် ကောင်းမွန်သော လူအချင်းချင်း ဆက်ဆံရေးစွမ်းရည် ရှိပြီး စေးနှဲတတ်သူတစ်ဦး မဟုတ်ပေ။ အရေးကြီးဆုံးမှာ သူတွင် ရေရှည်မျှော်မှန်းချက်နှင့် ပွင့်လင်းမြင်သာသော အတွေးအခေါ် ရှိသည်။
သူမအနေဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော လူမျိုးနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သည့် ဆက်ဆံရေးကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းရန် အလွန်ပင် ဆန္ဒရှိနေသည်။
ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် သူမ၏ အသေးစား အလုပ်ရုံလေးဖြင့် မပြီးစီးနိုင်သည့် အမျိုးသားဝတ် ဝါဂွမ်းထိုးအင်္ကျီ အမှာစာများကို သူ၏ စက်ရုံဆီသို့ လွှဲပြောင်းပေးအပ်ခဲ့ပြီး သူ၏ စက်ရုံထုတ်လုပ်ရေးလိုင်းများ အလုပ်များနေစေရန် ကူညီပေးခဲ့သည်။
လินချင်းဟယ်က အထည်ဆိုင်တစ်ဆိုင် ထပ်မံဖွင့်လှစ်လိုက်ပြီဆိုသည့် သတင်းမှာ မိသားစုအတွင်းသို့ အလျင်အမြန် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။
"စတုတ္ထအဒေါ်... အဒေါ်ကတော့ တကယ်ကို အံ့သြစရာပါပဲရှင်" ဟု ကျိုးအာနီက ချီးကျူးလိုက်သည်။
"တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ" ဟု ရှုရှင့်မေကလည်း အားပေးထောက်ခံရင်း ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
ကျိုးအာနီနှင့် ဟူဇီတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ယခုအခါ ညကျောင်းများ တက်ရောက်နေကြပြီး ရှုရှင့်မေကမူ သူမ၏ ဘိုးဘွားများအိမ်တွင် တီဗီကြည့်ရင်း ဤသတင်းကို ပြောပြခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
အမေကျိုး မှာ အံ့သြသွားသည်။ "မင်းရဲ့အဒေါ်က ဆိုင်တစ်ဆိုင် ထပ်ဖွင့်လိုက်ပြန်ပြီလား"
အဖေကျိုး လည်း အံ့အားသင့်သွားခဲ့သော်လည်း ဘာမှဝင်မပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာပင် နေလိုက်သည်။
"အဒေါ်က အမျိုးသားဝတ်တွေ ရောင်းမလို့တဲ့" ဟု ရှုရှင့်မေက အတည်ပြုပြောပြသည်။
"သူမ အလုပ်တွေ အရမ်းများနေမလား မသိဘူး" ဟု အမေကျိုး က စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"အဒေါ့်မှာက ဟူဇီနဲ့ တခြား အိမ်နီးနားချင်းတစ်ယောက်က ဆိုင်ကို ကူပြီး လုပ်ကိုင်ပေးနေကြတာလေ" ဟု ရှုရှင့်မေက ပြောသည်။ ခေတ္တမျှ နှောင့်နှေးသွားပြီးနောက် သူမက ဆက်ပြောသည် - "ဖွားဖွား၊ သားကြီးက ဒီနှစ် စာမဆက်တော့ဘူးလေ။ သူ ဒီကိုလာပြီး အလုပ်ကူလုပ်လို့ ရမလားဟင်"
အမေကျိုး က သူမ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားသည်။ "ဒါကတော့ မင်းရဲ့အဒေါ်ကိုပဲ မေးကြည့်ရမယ်လေ"
သူမအနေဖြင့် စတုတ္ထချွေးမအတွက် မည်သို့ပင် ဆုံးဖြတ်ချက်ချပေးနိုင်မည်နည်း။ အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် သူမမှာ အနည်းငယ် အားနာမိသည်။
ပီကင်းသို့ ပြောင်းရွှေ့လာကတည်းက စတုတ္ထချွေးမသည် သူမတို့အား တီဗီ၊ တိပ်ခွေစက်၊ လျှပ်စစ်ပန်ကာ စသည့် ကောင်းမွန်သောအရာများစွာကို ပေးသနားခဲ့သည်။ ထိုဇိမ်ခံပစ္စည်းများထဲမှ မည်သည့်ပစ္စည်းက သူမနှင့် သူမ၏ လူအိုကြီးအတွက် မရရှိခဲ့ဖူးသနည်း။
ပီကင်းရှိ ဘယ်ညာအိမ်နီးနားချင်းများက ဤအကြောင်းကို ပြောဆိုကြသည့်အခါတိုင်း သူမတို့ကို အဆက်မပြတ် ချီးကျူးကြသည်။
သို့သော် သူမအနေဖြင့် ပြန်လည်၍ တစ်စုံတစ်ရာ ကူညီပေးနိုင်ခဲ့သည်မှာ အလွန်ပင် နည်းပါးလှသည်။ သူမသည် တစ်ခါတရံ အငယ်ဆုံးသမက်၏ မုန့်ဖုတ်ဆိုင်တွင် မုန့်ရောင်းရန်နှင့် ငွေကောက်ရန် သွားရောက်ကူညီပေးလေ့ရှိသော်လည်း သူမ၏ သားအကြီးဆုံးဘက်ခြမ်းတွင်မူ သူမ၏ အကူအညီကို လုံးဝ မလိုအပ်ပေ။
သူမအနေဖြင့် မည်သို့ ရဲရဲဝံ့ဝံ့နှင့် ကျော်တက်ကာ အလုပ်တစ်ခုအတွက် လူညွှန်ပေးရဲမည်နည်း။
ရှုရှင့်မေသည်လည်း သူမ၏ အဒေါ်ထံသို့ တိုက်ရိုက် သွားရောက်ပြောဆိုရန် မရဲပေ။ သူမ၏ အဒေါ်မှာ စကားကို ဖြည့်စွက်ပြောလေ့မရှိသူဖြစ်ကြောင်း သူမ ကောင်းကောင်းသိသည်။ လျှိုနီ (Liuni) ဒီကိုလာဖို့ ကြိုးစားတုန်းက ဘာဖြစ်သွားခဲ့လဲသာ ကြည့်လိုက်လေ— မည်သည့် နှောင့်နှေးကြန့်ကြာမှုမှ မရှိဘဲ အိမ်သို့ ချက်ချင်း ပြန်လွှတ်ခံလိုက်ရသည် မဟုတ်လော!
ဆူဒါလินနှင့် ကျိုးရှောင်မေတို့တွင် တစ်နေ့၌ ၎င်းတို့၏ ဆိုင်ကို စောစောပိတ်ရန် ရှားရှားပါးပါး အခွင့်အရေး ရရှိသွားသဖြင့် မိသားစုဝင် ခြောက်ဦးစလုံး ရုပ်ရှင်သွားကြည့်ကြသည်။
ညရှစ်နာရီ ကျော်လွန်မှသာ သူတို့ ပြန်ရောက်လာကြသည်။
ထိုမှသာလျှင် ကျိုးရှomei က သူမ၏ စတုတ္ထချွေးမမှာ တတိယမြောက် ဆိုင်တစ်ဆိုင်ကို ဖွင့်လှစ်လိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်းကို သိရှိသွားလေတော့သည်!
နောက်တစ်နေ့ ညနေပိုင်းတွင် ဆူဒါလินက ခေါက်ဆွဲပြုတ်ဆိုင်ကို တစ်ဦးတည်း စောင့်ကြပ်နေစဉ် ကျိုးရှomei က ဆူယနှင့် ဆူထียนတို့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ လာရောက်ခဲ့သည်။
ခေါက်ဆွဲပြုတ်ဆိုင်၏ ဒုတိယထပ်တွင် လินချင်းဟယ်က စာရွက်စာတမ်းတစ်ခုကို ရေးသားရာ၌ အလုပ်ရှုပ်နေသည်။ သူမသည် ဤနေရာသို့ မကြာခဏလာရောက်ကာ စာရွက်စာတမ်းများ ရေးဆွဲခြင်းနှင့် စာရင်းဇယားများ ထိန်းသိမ်းခြင်းပြုလုပ်လေ့ရှိသော ကျိုးအာနီအတွက် သင့်လျော်သော စာရေးစားပွဲတစ်ခုကို ပြင်ဆင်ပေးထားခဲ့သည်။