လင်းချင်းဟေ ပြန်ရောက်လာပြီဆိုတာ ကြားတော့ ကျိုးတုန်း က သူမစားဖို့ ကြက်တစ်ကောင်ကို သယ်လာပေးခဲ့သည်။
"ပြန်ယူသွားလိုက်တော့။ မင်းရဲ့ဦးလေးနဲ့ ငါက မြို့မှာပဲ ညစာစားပြီးပြီ။ ဒီည ဘာမှချက်စရာမလိုတော့ဘူး။ မနက်ဖြန် မနက်ခင်းကားနဲ့ မြို့ကို တန်းသွားပြီး အဲ့မှာပဲ စားတော့မှာ။ ဒီကြက်က နေရာတော်တော်ယူလိမ့်မယ်။ ပြန်ယူသွားပြီး ကလေးတွေအတွက် ဥတွေအဥခံလိုက်စမ်းပါ" လို့ လင်းချင်းဟေက တိုက်တွန်းရှာသည်။
"ဒေါ်လေးရယ်၊ ကျွန်တော်တို့မိသားစုက ဒီနှစ် ဒေါ်လေးပြောတာကို နားထောင်ပြီး အများကြီး မွေးထားပါတယ်" လို့ ကျိုးတုန်း က ပြောသည်။
"ဒါပေမဲ့ မလိုပါဘူး။ ဒီသကြားပြားထုပ်ကိုပဲ ကိုယ့်ရဲ့တူတော်နဲ့ တူမတွေစားဖို့ ပြန်ယူသွားလိုက်ပါ။ မြန်မြန်ပြန်တော့။ ဒေါ်လေး ပစ္စည်းတွေ သိမ်းစရာရှိသေးတယ်" ဟု လင်းချင်းဟေက ဆိုကာ သူ့ကို အိမ်အပြင်ဘက်သို့ လိုက်လံနှင်ထုတ်လိုက်သည်။
ကြက်ကို ထားခဲ့ခြင်းမရှိဘဲ ကျိုးတုန်း က သကြားပြားထုပ်ကိုသာ ယူပြီး ပြန်သွားခဲ့သည်။ ထိုအကြောင်းကို နောက်မှ ကြားသိရသောအခါ ဒေါ်စိုင်းမှာ ရယ်မောနေမိတော့သည်။
လင်းချင်းဟေက လောဘကြီးသူ၊ စိတ်သေးငယ်သူ သို့မဟုတ် သူတစ်ပါးကို အသာစီးယူတတ်သူမျိုး လုံးဝမဟုတ်ကြောင်း သူမ ကောင်းကောင်းသိပေသည်။
လင်းချင်းဟေ့ဘက်သို့ ပြန်လှည့်ရသော် သူမက အမေကျိုး ပြောနေသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်— "ဒီနှစ်မှာ ကျိုးတုန်း က ပိုက်ဆံတွေ အများကြီး ရှာထားတယ်။ သူက နောက်ဖေးခြံဝင်းနောက်က မြေကွက်ကို ကာပြီး ကြက်ခြံလုပ်ထားတယ်။ ကြက်အကောင်ရေ တစ်ရာကျော်ရှိပြီး ဥတွေလည်း သိပ်ဥတယ်။ ဒါဝါ့ဦးလေးက သုံးရက်တစ်ခါ၊ ငါးရက်တစ်ခါ လာသိမ်းပြီး အခေါက်တိုင်းမှာ အများကြီး သယ်သွားတယ်လေ။"
စိုင်းဘမေက မူလက ကလေးမွေးပြီးမှ ကြက်မွေးရန် စဉ်းစားထားခဲ့သော်လည်း သူမ မနေနိုင်ဖြစ်လာခဲ့သည်။ နှစ်သစ်ကူးပြီးနောက် သူမသည် ကျိုးတုန်း ကို မြေငှားရမ်းခိုင်းခဲ့သည်။ ထို့နောက် လယ်ယာလုပ်ငန်း နားချိန်တွင် သူမ၏ မောင်နှံများကို အုတ်နှင့် ပစ္စည်းကိရိယာများ သယ်ယူပို့ဆောင်ပေးရန် အကူအညီတောင်းကာ ပတ်လည်ကို အကာအရံခတ်ခဲ့သည်။
အထဲတွင် ကြက်အကောင်ရေ ဘယ်လောက်မွေးထားသည်ကို မည်သူမှ မမြင်နိုင်ပေ။
သူမက ကြက်အကောင်ရေ တစ်ရာကျော်သာ မွေးထားသည်ဟု ဆိုသော်လည်း အမေကျိုး ကမူ ဥထွက်နှုန်းကို ကြည့်ကာ အနည်းဆုံး နှစ်ရာလောက်တော့ ရှိလိမ့်မည်ဟု ခန့်မှန်းထားသည်။
အဲ့ဒီလို လုပ်ငန်းအရွယ်အစားမျိုးက ဘယ်လိုလဲ။
စိုင်းဘမေက အလုပ်ကြိုးစားသူဖြစ်ပြီး ဝက်ပင် ကိုယ်တိုင်မွေးမြူထားသေးသည်။
သူမက ဒီနှစ်မှာ အတော်လေး စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။ နောက်ထပ် သားတစ်ယောက် ထပ်မွေးပြီးချိန်တွင် ယခင်ကတည်းက ရှိနှင့်ပြီးသား သားတစ်ယောက်၊ သမီးတစ်ယောက်နှင့်အတူ ဤတတိယမြောက် ကလေးကြောင့် ယခုအခါ သားနှစ်ယောက်၊ သမီးတစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ မည်သူမျှ သူမကို အထင်သေးဝံ့တော့ပေ။
ထို့အပြင် စိုင်းဘမေတွင် စိုင်းမိသားစုဘက်မှ အစ်ကိုအတော်များများ ရှိနေသည်။
စိုင်းဘမေက ရိုးသားသော်လည်း လူမှုဆက်ဆံရေးကို ဘယ်လိုထိန်းသိမ်းရမယ်ဆိုတာ သိပေသည်။ သူမသည် တစ်ခါတလေ မိဘအိမ်သို့ ကြက်ဥတစ်ပိဿာ သို့မဟုတ် နှစ်ပိဿာ သယ်သွားတတ်သဖြင့် သူမ၏ မောင်နှံများကို အကူအညီတောင်းသည့်အခါ၌ပင် မောင်နှံတော်များက ဘာမှ မညည်းညူကြဘဲ ဝိုင်းဝန်းကူညီပေးဖို့ အတော်လေး ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ရှိကြသည်။
ပြောရမည်ဆိုလျှင် ကျိုးတုန်း ၏ မိသားစုသည် ဒီနှစ်တွင် အတော်လေး အခြေအနေကောင်းနေခဲ့သည်။ လင်းချင်းဟေ ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်းပင် ဒီနှစ်အတွင်း ရွာထဲတွင် အပေါ့စား ခိုးမှုအချို့ ရှိခဲ့သော်လည်း ကျိုးတုန်း က ခွေးနှစ်ကောင် မွေးထားပြီး မောင်နှံတော်များမှာလည်း ပင်မခြံဝင်းနှင့် မဝေးလှသော အနီးအနားတွင် နေထိုင်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ဆူညံသံအချို့ ရှိခဲ့သော်လည်း မည်သည့်ဆိုးကျိုးမှ မဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပေ။
"ဘမေက ပြီးခဲ့တဲ့နှစ်သစ်ကူးတုန်းက လာလည်တုန်းက ဒီအကြံဉာဏ်ကို နင်ပေးခဲ့တာလို့ ပြောသံကြားတယ်?" ဟု အမေကျိုး က မေးသည်။
"ပေးတာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ တကယ်လုပ်မလုပ်က သူတို့ဘာသာ ဆုံးဖြတ်တာလေ။ အကြီးဆုံးအစ်ကိုတို့ဘက်ကိုပဲ ကြည့်လေ။ ငါကလည်း သူတို့ကို စီးပွားရေးစလုပ်ဖို့ အကြံပေးခဲ့ပြီး ငါ့တတိယမောင်လေးကို ပေးခဲ့တဲ့ အကြံဉာဏ်အတိုင်းပဲ ပေးခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ အကြီးဆုံးအစ်ကိုတို့က ဘာမှ စိတ်မဝင်စားကြဘူး" ဟု လင်းချင်းဟေက ပြန်ပြောသည်။
"အမေက အဲ့ဒီသဘောနဲ့ ပြောတာ မဟုတ်ပါဘူး" ဟု အမေကျိုး က အမြန်ဝင်ပြောသည်။
လင်းချင်းဟေက ထိုအကြောင်းကို ဆက်မပြောတော့ဘဲ "ကျွန်မကတော့ ကျွန်မတို့မိသားစု ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ဖြစ်စေချင်တာပါ။ အားလုံး အဆင်ပြေမှသာ အရာရာတိုင်းက တကယ် အဆင်ပြေနိုင်မှာလေ။ အကြံဉာဏ်ကတော့ ပေးပြီးပြီ၊ လိုက်နာမလားဆိုတာက လူတစ်ဦးချင်းစီအပေါ်မှာပဲ မူတည်ပါတယ်။ ဥပမာ- ရှောင်မေကို ကြည့်လေ၊ သူမက ကျွန်မနဲ့အတူ မြို့တော်ကို တကယ်လိုက်သွားချင်နေတာ။ သူမက ကျွန်မရဲ့ မောင်နှံတော်တစ်ယောက်ပဲ၊ ဘယ်လိုလုပ် မစောင့်ရှောက်ဘဲ နေရမလဲ။ ဒါပေမဲ့ မြင်းကို ရေအိုင်အထိ ခေါ်သွားလို့ရပေမဲ့ ရေတော့ တိုက်လို့ မရဘူးလေ၊ ဟုတ်တယ်မလား အမေ?" ဟု ဆက်ပြောသည်။
အမေကျိုး က အနှိမ့်ချသံဖြင့် "အမေ သိပါတယ်။ အရင်တုန်းက ငါ့အတွေးတွေ လမ်းမှားသွားဖူးတာပါ" ဟု ပြောသည်။
လင်းချင်းဟေက အညှိုးအတေးကြီးသူ မဟုတ်သည့်အပြင် တစ်ဖက်လူမှာလည်း သူမ၏ ယောက္ခမဖြစ်နေသောကြောင့် ထိုကိစ္စကို ဆက်မတိုက်တွန်းတော့ဘဲ "ချင်းပိုင် ရှောင်မေနဲ့ ဒါလင်တို့အတွက် ရှာပေးထားတဲ့ ဆိုင်ခန်းက အရမ်းကောင်းပါတယ်။ အဲ့မှာ ပေါက်စီရောင်းရင် အမြတ်အစွန်း ရမှာ သေချာပါတယ်။ သူမက ကျွန်မရဲ့ မောင်နှံတော်ပဲ၊ မဟုတ်ရင် ဆိုင်စောင့်ပေးဖို့နဲ့ နံနက်စာပစ္စည်းတွေ ရောင်းပေးဖို့ လူငှားချင်နေတာ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"တကယ် အဲ့လောက်ထိ ကောင်းလို့လား?" ဟု အမေကျိုး က ပါးစပ်မှ အမှတ်မထင် လွတ်ထွက်သွားသည်။
"ကောင်းတာပေါ့" လင်းချင်းဟေက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
"နံနက်စာပဲ ရောင်းလို့ရတာလား?" ဟု အမေကျိုး က မမေးဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။
လင်းချင်းဟေက ရှင်းပြသည်မှာ— "ပေါက်စီဆိုတာ မနက်ခင်းအတွက်ချည်း မဟုတ်ပါဘူး။ နေ့လယ်နဲ့ ညနေတွေမှာလည်း စားလို့ရပါတယ်။ ဆိုင်ကို ရှောင်မေတစ်ယောက်တည်း စောင့်ခိုင်းလို့ရတယ်။ အမေ၊ အချိန်ရရင် သွားပြီး ကူညီပေးပါ။ မောင်နှံတော်က သုံးဘီးဆိုင်ကယ်တစ်စီး ယူပြီး အပြင်မှာ လှည့်လည်ရောင်းချလို့လည်း ရပါတယ်" ဟု ပြောသည်။
"ဒါ... ဒါဆိုရင် အရမ်း ရှက်စရာ မကောင်းပေဘူးလား?" ဟု အမေကျိုး က ချက်ချင်း ပြန်ပြောသည်။
"ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ ဘာကို ရှက်နေရမှာလဲ? ပေါက်စီရောင်းတာ ဘာက ရှက်စရာလဲ? ကိုယ့်ပါးစပ်ဝမ်းစာ ကိုယ်တောင် မကျွေးနိုင်ရင်တော့ ပိုတောင် ရှက်စရာကောင်းသေးတယ်။ ကိုယ့်လက်စွမ်းကိုယ်စ လုံ့လဝီရိယနဲ့ ရှာထားတဲ့ ပိုက်ဆံက အဂ္ဂအမွန်မြတ်ဆုံးပဲ" ဟု လင်းချင်းဟေက ဆိုသည်။
ဤစကားကို ကြားရသောအခါ အမေကျိုး ၏ မျက်နှာထား ပိုမိုကောင်းမွန်လာပြီး "သူတို့ ကောင်းကောင်းရောင်းနိုင်ရင် ငါလည်း ဒါလင်ကို သွားကူခိုင်းမယ်" ဟု ပြောသည်။
"ရှောင်မေနဲ့ သူမခင်ပွန်းတို့ အပြင်ရောက်သွားရင် လွယ်ကူမှာ မဟုတ်ဘူး။ အမေနဲ့ အဖေတို့လည်း သူမကို ပိုပြီး စောင့်ရှောက်ကူညီပေးကြပါဦး" ဟု လင်းချင်းဟေက ဖြည့်စွက်ပြောသည်။
အမေကျိုး က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဒါကတော့ ပြောစရာတောင် မလိုပါဘူး။"
သူတို့ စကားစမြည်ပြောနေစဉ်အတွင်း အကြီးဆုံးအစ်မတော် နှင့် တတိယအစ်မတော်တို့ လယ်ကွင်းမှ ပြန်ရောက်လာကြပြီး သတင်းကြားသည်နှင့် အရောက်လာခဲ့ကြသည်။
"ဒုတိယအစ်မတော် မလာဘူးလား?" ဟု လင်းချင်းဟေက အပြုံးဖြင့် မေးသည်။
"သူမ မလာဘူး၊ ဟင်းချက်နေတာကိုပဲ ငါ လှမ်းမြင်ခဲ့တယ်" ဟု တတိယအစ်မတော်က ပြန်ဖြေသည်။
"ဒီသကြားပြားထုပ်တွေကို ခင်ဗျားတို့အတွက် ယူလာတာ— မိသားစုတစ်စုကို တစ်ထုပ်စီပေါ့။ နို့မှုန့်လည်း ပါတယ်။ မိသားစုတစ်စုကို တစ်ဘူးစီပဲ။ နောက်မှ ပြန်ယူသွားလိုက်ကြ၊ အကြီးဆုံးအစ်မတော်၊ တတိယအစ်မတော်" ဟု လင်းချင်းဟေက အိတ်ထဲမှ နို့မှုန့်နှင့် သကြားပြားများကို ထုတ်ပေးရင်း ပြောသည်။
"တကယ် မလိုပါဘူးကွယ်" ဟု အကြီးဆုံးအစ်မတော် က အမြန် ငြင်းဆန်သည်။
"ဝယ်ပြီးသားပါ။ ဒုတိယအိမ်ထောင်စုအတွက်လည်း ပါပါတယ်" ဟု လင်းချင်းဟေက အပြုံးဖြင့် ပြောသည်။
"ဝူနီဆိုတဲ့ ကလေးမလေး ဟိုဘက်မှာ နေသားကျရဲ့လား?" ဟု တတိယအစ်မတော်က မေးသည်။
"အဲ့ဒါကိုတော့ သေချာ မသိသေးဘူး။ သူမနဲ့ ຢ່າງယံ ရောက်ပြီး ဒုတိယနေ့မှာတင် ချင်းပိုင်နဲ့ ကျွန်မ တောင်ဘက်ကို ဆင်းသွားကြတာ။ ဒါပေမဲ့ ဝူနီအတွက် စိတ်မပူနဲ့။ သူမက အာလူးသီးထုပ်ဆိုင်မှာ အာနီနဲ့ ရှင့်မေတို့နဲ့အတူ နေနေတာပဲ။ အရာရာ အဆင်ပြေသွားမှာပါ" ဟု လင်းချင်းဟေက ပြန်ဖြေသည်။
"အဲ့ဒီအာနီ ကလေးမလေးလေ... အလုပ်ကို သေသေချာချာ လုပ်ရဲ့လားမသိဘူး? သူမ အလုပ်ကောင်းကောင်း မလုပ်ရင် ဆူသာ ဆူလိုက်၊ ညှာမနေနဲ့" ဟု အကြီးဆုံးအစ်မတော် က ဆိုသည်။
လင်းချင်းဟေက ပြုံးလိုက်သည်။ "အကြီးဆုံးအစ်မတော်၊ အာနီအတွက် စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး။ သူမက အရမ်းတော်ပြီး သင်ယူလိုစိတ် ရှိတယ်။ စာတွေ မကြာခဏ ဖတ်တယ်၊ အရင်က သူမ မသိတဲ့ စာလုံးအများစုကို အခု သိနေပြီ။ နောင်ကျရင် သူမကို ညကျောင်းတက်ပြီး စာရင်းကိုင်ပညာ သင်ယူဖို့ စီစဉ်ပေးဖို့ စဉ်းစားနေတယ်။ အဲ့ဒီအသက်မွေးဝမ်းကျောင်းက နောင်ကျရင် အလားအလာ အများကြီး ရှိလာမှာပါ။ အကြီးဆုံးအစ်မတော်၊ အာနီရဲ့ အနာဂတ်အတွက် လုံးဝ စိတ်မပူပါနဲ့။"
ဤစကားကို ကြားရသဖြင့် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားသော အကြီးဆုံးအစ်မတော် က အမြန်ပြောလိုက်သည်— "ချင်းဟေရယ်၊ ကျေးဇူးတင်လိုက်တာကွယ်။"
"အကြီးဆုံးအစ်မတော်၊ ကျွန်မနဲ့ အဲ့လောက်တောင် ယဉ်ကျေးနေစရာ မလိုပါဘူး" ဟု လင်းချင်းဟေက ပြန်ပြောသည်။
ထို့နောက် သူမသည် အာနီ၊ ဟူစွနှင့် အရှုရှင်းမေတို့၏ လစာများကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။ "ဒါက သူတို့အနည်းငယ်ရဲ့ လစာငွေတွေပါ။ တစ်ယောက်ကို တစ်ပုံစံစီပေါ့။ ကျွန်မဘက်မှာ အစားအသောက်နဲ့ နေထိုင်စရာတွေ အကုန်တာဝန်ယူပေးထားတော့ သူတို့မှာ ဘာစရိတ်မှ မကုန်ကျဘူး။ ဒီပိုက်ဆံတွေကို ခင်ဗျားတို့အတွက် ပြန်သယ်လာပေးတာပါ။ တစ်ရက်လောက် အချိန်ပေးပြီး အကြီးဆုံးအစ်ကို့ကို အကြီးဆုံးအစ်မတော်နဲ့ ဒုတိယအစ်မတော်ဆီကိုလည်း သွားပို့ခိုင်းလိုက်ပါဦး၊ အကြီးဆုံးအစ်မတော်။"
လအနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် တစ်ယောက်ချင်းစီသည် ယွမ်တစ်ရာကျော် ရှာဖွေနိုင်ခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။ တတိယအစ်မတော်က မနာလိုသလို မျက်လုံးဖြင့် ကြည့်ကာ "အာနီက စပြီး မိသားစုအတွက် ပိုက်ဆံရှာပေးနေပြီပဲ" ဟု ပြောသည်။
"စိုးရိမ်မနေပါနဲ့ တတိယအစ်မတော်ရယ်။ ဝူနီ တက္ကသိုလ်တက်ပြီး ကျောင်းပြီးသွားတဲ့အခါ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ထောက်ပံ့ပျိုးထောင်ပေးမှုကို တစ်သက်လုံး ကျေးဇူးတင်နေမှာပါ။ ဒါကြောင့် စိတ်ပူပန်နေစရာ မလိုပါဘူး" ဟု လင်းချင်းဟေက ပြောလေသည်။