"မင်းရဲ့ တတိယဘွားတော်က ဒီနှစ်တွေမှာ တော်တော်ပွင့်လင်းတာပဲ" လินချင်းဟယ်က ပြုံးရင်း ဆိုသည်။
"သမီး လာလမ်းတုန်းကဆိုရင် အကြီးမဘွားတော်က ခရီးအတွက် မုန့်ပြားကြော်တွေ လုပ်ပေးလိုက်သေးတယ်" ဟု ကျိုးခိုင် ကလည်း ဝင်ပြောသည်။
"အင်း။ မင်းရဲ့အကြီးမဘွားတော်က မင်းတို့ငယ်ငယ်ကတည်းက အမြဲတမ်း ကောင်းကောင်းဆက်ဆံခဲ့တာပါ" လินချင်းဟယ်က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
နောက်ထပ် အထူးတလည် ပြောစရာမရှိတော့သည့်အတွက် သူမသည် သားကြီးအား စာကျက်ရန်နှင့် အပန်းဖြေရန် လွှတ်ပေးလိုက်သည်။ ကျိုးလျူနီ၏ ကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍မူ အပြီးတိုင် ပြီးဆုံးသွားပြီဟု သဘောထားခြင်းက အကောင်းဆုံးပင်တည်း။
"ငတို့မိသားစုကိစ္စတွေကိုတော့ နောင်ကျရင် ငါ့သဘောအတိုင်းပဲ ဆုံးဖြတ်ရမယ်" ဟု လินချင်းဟယ်က ညဘက်ရောက်သောအခါ ကျိုးချင်းပိုင်အား တိုးတိုးပြောလိုက်သည်။
ကျိုးချင်းပိုင်က ရယ်လိုက်သည်။ မိသားစုကိစ္စတွေကို သူမသဘောအတိုင်းပဲ အမြဲတမ်း ဆုံးဖြတ်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား။
"ရှင် ဒီတစ်ခါတော့ တော်တော်လိမ္မာတယ်။ တကယ်လို့ လိုနီကို ပြန်ပို့တာကိုသာ ရှင့်ဘက်က တားဆီးခဲ့မယ်ဆိုရင် ငတို့မိသားစု ငြိမ်းချမ်းတဲ့ဘဝဆိုတာ ရှိလာစရာကို မရှိတော့ဘူး" လินချင်းဟယ်က နှာမှုတ်လိုက်သည်။
"ဆုလာဘ်ရော ဘာမှမရှိဘူးလား" ကျိုးချင်းပိုင်က သူမကို စိုက်ကြည့်ရင်း မေးသည်။
လินချင်းဟယ်က သူ့အကြည့်နောက်ကွယ်က အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်လိုက်သဖြင့် ခြောက်ကပ်ကပ် ချောင်းဟန့်လိုက်သည်။ "שטေထိုးမနေနဲ့။ မနက်ကျရင် စောစောထရဦးမယ်ဟာကို။"
စောစောထရမည်ဆိုလျှင်တောင် ကျိုးချင်းပိုင်က ရှုပ်ချင်နေဆဲပင်။ အဆုံးမသတ်ခင်မှာ နှစ်ခါလောက် အလိုလိုက်ခံလိုက်ရပြီးနောက် နောင်လာမည့်အရေးတွင် သူမသာ အന്തിမဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့်ရှိကြောင်း ရက်ရက်ရောရောပင် ကြေညာသွားလေသည်။
"လူဆိုးကြီး၊ လူကို ညှဉ်းဆဲဖို့လောက်ပဲ သိတယ်" လินချင်းဟယ်က သူ့ကို ချွဲနွဲ့စွာ အသာပုတ်လိုက်ပြီးနောက် ချင်းပိုင်၏ ခါးကို သိုင်းဖက်ကာ သူ၏ ရင်းနှီးနေကျ ကိုယ်သင်းနံ့ကြားထဲတွင် ငိုက်မြည်းရင်း အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။
သူမသည် စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သူမကိုယ်သူမ ကောင်းကောင်းသိသည်။ သာမန်လူတစ်ယောက်ဆိုလျှင် သူမ၏ စိတ်နေသဘောထားကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။
သို့သော်လည်း အစအဆုံးတိုင်အောင် ဤအပြစ်ကင်းစင်သော ယောက်ျားက သူမကို လက်ခံပေးခဲ့ပြီး အပြည့်အဝ ချစ်မြတ်နိုးပေးခဲ့သည်။
ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင် လินချင်းဟယ်က သူ့အား ပြန်လည်၍ အတုမရှိ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ချစ်မြတ်နိုးမိခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ကျိုးချင်းပိုင်သည် မိန်းမဖြစ်သူအား ရင်ခွင်ထဲတွင် လုံလုံခြုံခြုံ ပွေ့ဖက်ထားရင်း ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်။ ကျန်သည့် မည်သည့်အရာကမျှ သူ့ကို အနှောင့်အယှက်ပေးနိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။
သူ့အတွက်မူ မိဘများ ကျန်းမာနေသမျှ၊ မိန်းမနှင့် သားသမီးများ လုံခြုံစိတ်ချရသမျှ ကမ္ဘာပေါ်တွင် ပူပန်စရာဟူ၍ လုံးဝမရှိတော့ပါ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ အခြားမည်သည့်အရာကိုမျှ ပူပန်နေစရာ အကြောင်းမရှိတော့ချေ။
ကျိုးလျူနီက သူတို့၏ တည်ငြိမ်သော နေ့စဉ်လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်ကို ခေတ္တမျှ အနှောင့်အယှက်ပေးခဲ့သော်လည်း လินချင်းဟယ်၏ ပြတ်သားပြီး ရဲဝံ့လွန်းသော နည်းလမ်းများကြောင့် ချက်ချင်းပင် ငြိမ်ကျသွားခဲ့ရသည်။
မည်သည့် ရေလှိုင်းငယ်မျှပင် ကျန်ရစ်မနေခဲ့ပေ။
ရက်ရက်များ ကုန်ဆုံးလာရာမှ မေလသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
ဤရာသီတွင် လินချင်းဟယ်သည် နွေရာသီ ဝတ်စုံဒီဇိုင်းပုံစံများကို စတင်ရေးဆွဲနေပြီ ဖြစ်သည်။
ယခင်အတိုင်း အမျိုးသမီးဝတ်များကိုသာ အဓိကထားပြီး ဒီဇိုင်းတိုင်းက ခေတ်မီဆန်းသစ်နေကြသည်။
ကျိုးချင်းပိုင်က ရေရှည်လက်တွဲပူးပေါင်းနိုင်မည့် အလွန်ကောင်းမွန်သော စက်ရုံတစ်ရုံကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး စွမ်းဆောင်ရည်ကောင်းမွန်သည့် လူငယ်လေးတစ်ဦးက ဦးစီးစီမံနေခြင်းဖြစ်သည်။
"မြို့တော်က သူဌေးငယ်လေးတစ်ယောက်လေ။ မိသားစုနဲ့ လမ်းခွဲပြီး သူ့ဘာသာသူ သီးသန့်လုပ်နေတာ" ဟု ကျိုးချင်းပိုင်က မေးမြန်းသည့်အခါ ရှင်းပြခဲ့သည်။
"ရည်မှန်းချက်ကြီးတဲ့ သူဌေးသားပေါက်စလေး တစ်ယောက်နဲ့ တူတာပဲ" ဟု လินချင်းဟယ်က မှတ်ချက်ချခဲ့သည်။
ထိုလူငယ်သူဌေး၏ ကုန်ပစ္စည်းပို့ဆောင်မှု အမြန်နှုန်းက အလွန်ပင် လျင်မြန်ပြီး အဝတ်အစားများ၏ အရည်အသွေးမှာလည်း ထိပ်တန်းအဆင့်ပင် ဖြစ်သည်။
လินချင်းဟယ်သည် ကျိုးချင်းပိုင်ကို နွေရာသီဝတ်စုံ ပုံစံငါးမျိုးနှင့် အရောင်ငါးမျိုးဖြင့် စုစုပေါင်း အထည်ငါးရာကျော် မှာယူစေခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ အတော်အတန် များပြားသော ပမာဏဖြစ်သော်လည်း လူငယ်သူဌေးက သူမအတွက် ရက်သတ္တပတ် ခုနစ်ရက်အတွင်းမှာပင် အမိအရ ပြီးစီးအောင် အပြေးအလွှား လုပ်ဆောင်ပေးခဲ့သည်။
နောင်တွင်လည်း ဤကဲ့သို့ မှာယူမှုမျိုးရှိပါက တိုက်ရိုက်သာ လာခဲ့ရန်နှင့် အရည်အသွေးကောင်းမွန်မှုကို အာမခံကြောင်း သူက ပြောကြားခဲ့သေးသည်။
လินချင်းဟယ်သည် လက်ရှိတွင် သူ့နှင့် ဆက်လက်လက်တွဲသွားရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။
သို့သော်လည်း ကိုယ်ပိုင် အလုပ်ရုံငယ်လေးတစ်ခုကို နောက်ပိုင်းတွင် ဖွင့်လှစ်ရန် အကြံအစည်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း မရှိသေးပေ။ အကယ်၍ ကိုယ်ပိုင်အလုပ်ရုံသာ ဖွင့်လှစ်နိုင်မည်ဆိုလျှင် ပြင်ပစက်ရုံ မည်သည့်အရာကမျှ သူတို့၏ လုပ်ငန်းကို ထိခိုက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
ဤအဝတ်အစားများကို အစုလိုက်အပြုံလိုက် မှာယူထားခြင်းဖြစ်သောကြောင့် လူအများအပြားသည် ပုံစံတူအဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ကြရမည်ဖြစ်သည် — သို့သော် ဤခေတ်ကာလတွင် သီးသန့်ဒီဇိုင်းဆိုသည့် သဘောတရားမှာ အပြည့်အဝ မပေါ်သေးသဖြင့် အခြားသူများ ပုံစံတူဝတ်ထားသည်ကို တွေ့ရခြင်းက အထူးအဆန်းတော့ မဟုတ်ပေ။
ကိုယ်ဝတ်နိုင်ရင် သူများလည်း ဝတ်နိုင်တာပေါ့၊ မဟုတ်ဘူးလား။
သို့တိုင်အောင် လินချင်းဟယ်၏ စိတ်ထဲတွင် အခြားအကြံအစည်တစ်ခု ရှိနေသေးသည် — သူမသည် ပိုမိုမြင့်မားသည့် အဆင့်ရှိပြီး ဈေးနှုန်းပိုကြီးသော အဝတ်အစားအချို့ကို ချုပ်လုပ်ချင်နေသည်။
သူမကိုယ်တိုင် သီးသန့်ဒီဇိုင်းဆွဲမည်ဖြစ်ပြီး တစ်မျိုးလျှင် သုံးထည်စီသာ ထုတ်လုပ်မည်ဖြစ်ကာ အမြတ်အစွန်းနှုန်းမှာလည်း ပိုမိုများပြားလိမ့်မည်။
သာမန်အဆင်သင့်ဝတ် အဝတ်တစ်ထည်လျှင် ယွမ်ခုနစ်ရှစ်ကျပ် ဝန်းကျင်ကျသင့်သော်လည်း လินချင်းဟယ်က ဤသီးသန့်ဒီဇိုင်းအထည်များကို တစ်ထည်လျှင် ယွမ်တစ်ဆယ့်ငါးကျပ်နှုန်းဖြင့် ဈေးသတ်မှတ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။
തീർച്ചပါသည်၊ ၎င်းတို့အနေဖြင့် အပ်ချုပ်စက်အချို့ကို ဝယ်ယူပြီးမှသာ ထိုအကြောင်းကို ဆွေးနွေးကြမည်ဖြစ်သည်။ လက်ရှိအခြေအနေကတော့ အဆင်ပြေချောမွေ့နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
ပုဂ္ဂလိက အဝတ်အထည်စက်ရုံ၏ အကူအညီဖြင့် အထည်များ ထုတ်လုပ်နိုင်ခဲ့သောကြောင့် သူမ၏ အဝတ်အထည်ဆိုင်သည် ကုန်ပစ္စည်းပြတ်လပ်သွားမည်ကို ဘယ်သောအခါမှ စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ကြောင်း သူမ ဝန်ခံရပေမည်။
တစ်လ သို့မဟုတ် ထိုထက်ပိုသော အချိန်အတွင်းတွင် သူမ၏ သားလတ်သည် တက္ကသိုလ်ဝင်တန်း စာမေးပွဲကို ဖြေဆိုရတော့မည် ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ လินချင်းဟယ်သည် ကျိုးရွှမ် ၏ ပညာရေးကို ဦးစားပေးကာ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ဝင်ရောက်လမ်းညွှန်၍ စာသင်ပေးခဲ့သည်။
ကျိုးရွှမ် ၏ အမှတ်များသည် ကျောင်းတွင် အမြဲတမ်း ထိပ်ဆုံးငါးယောက်စာရင်းဝင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။
သူသည် အတန်းတွင် တစ်ခါတရံ ပထမရဖူးသလို တစ်ခါတရံ ထိပ်ဆုံးငါးယောက်ဝန်းကျင်တွင် ရှိတတ်သော်လည်း ယေဘုယျအားဖြင့် ထိုထိပ်တန်းအုပ်စုထဲတွင်သာ အမြဲရှိနေခဲ့သည်။
ထူးချွန်သော အထက်တန်းကျောင်းတစ်ကျောင်း ဖြစ်သောကြောင့် ဉာဏ်ကောင်းသည့် ကျောင်းသားများ အမှန်တကယ်ပင် များပြားလှသည်။ လินချင်းဟယ်က သီးသန့်စာသင်ပြပေးနေသော်လည်း ပြိုင်ဘက်များထဲတွင် စစ်မှန်သော ဦးနှောက်ကောင်းသူများစွာ ပါဝင်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
ထိုကာလအတွင်း ကျိုးရွှမ် အဖို့ အာဟာရပြည့်ဝသော အစားအစာများကို အဆက်မပြတ် ကျွေးမွေးခြင်း ခံခဲ့ရသည်။
ဝက်ဦးနှောက်များသည် ဦးနှောက်စွမ်းအားအတွက် အလွန်ကောင်းမွန်ကြောင်း မာဘွားတော်ထံမှ ကျိုးချင်းပိုင် ကြားသိခဲ့ရသဖြင့် ဒေသခံ ဝက်သတ်သမားထံတွင် ဝက်ဦးနှောက်နှစ်ခုကို နေ့စဉ် ချန်ထားပေးရန် အထူးမှာကြားခဲ့သည်။
ဝက်ဦးနှောက်များကို တရုတ်နံနံစိမ်း (အန်ဂျယ်လီကာ) တို့နှင့်အတူ ပြုတ်ထားပြီး တစ်မိသားစုလုံး ဝေမျှစားသုံးရန် ဖြစ်သည် — သို့သော် လินချင်းဟယ်မှာမူ ထိုအရသာကို လုံးဝ မခံနိုင်ပေ။
ကျိုးခိုင် နှင့် ကျိုးကျူလိုင်းတို့က သူတို့၏ ဝေစုများကို ပျော်ရွှင်စွာ စားသုံးကြသော်လည်း ကျိုးရွှမ် ၏ လျှာအရသာခံစွမ်းမှာ မိခင်ဖြစ်သူနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်၍ သူလည်း ထိုအရသာကို မနှစ်သက်လှပေ။
သို့သော်လည်း သူသည် နေ့စဉ် ပန်းကန်လုံးတစ်ဝက်စာကို အပြီးသတ်စားသုံးရန် အတင်းအကြပ် ခိုင်းစေခြင်း ခံရပြီး ထိုမျှလောက်ဖြင့်သာ ပြီးသွားခဲ့သည်။
ဝက်ဦးနှောက်အပြင် ကြက်သားကို သုံးရက်တစ်ကြိမ် ကျွေးမွေးပြီး မြေပဲဖြင့် ပြုတ်ထားသော ဝက်ခြေထောက်များနှင့် အခြား အာဟာရဖြစ်စေမည့် ဟင်းလျာမျိုးစုံကိုလည်း ကျွေးမွေးခဲ့သည်။
"ဒုတိယအစ်ကိုနဲ့အတူ ဒီလို တက္ကသိုလ်ဝင်တန်းစာမေးပွဲ အစားအစာတွေကို စားနေရတာ ကလေးမမွေးခင်က အစားအသောက်ထိန်းတဲ့ ကာလမှာ ရောက်နေရသလို ခံစားရတယ်" ဟု ကျိုးကျူလိုင်းက စနောက်သည်။
"ဖတ်—" ကျိုးခိုင် က သူသောက်လက်စ လက်ဖက်ရည်ကို ဖြန်းခနဲ ထွေးထုတ်လိုက်သည်။
"ကြီးမြတ်တဲ့အစ်ကိုကြီး!" ကျိုးကျူလိုင်းက မျက်နှာပေါ်က ရေစက်များကို စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် သုတ်ရင်း ကန့်ကွက်လိုက်သည်။
"ငါ့ကို မအပြစ်တင်နဲ့၊ မင်းကိုယ်မင်းပဲ အပြစ်တင်" ကျိုးခိုင် က လက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ယမ်းပြလိုက်သည်။
"ကျွန်တော့်အဝတ်အစားတွေ အသစ်စက်စက်လေ!" ဟု ကျိုးကျူလိုင်းက ကျယ်ကျယ်လောင်လောင် ညည်းညူလိုက်သည်။
သူက အနည်းငယ် ဗိုလ်ကျချင်တတ်ပြီး အထူးသဖြင့် သူကိုယ်တိုင် လူလားမြောက်လာပြီဖြစ်ကာ မိန်းကလေးများ၏ အာရုံကို ဖမ်းစားနိုင်တော့မည်ဟု ယုံကြည်နေချိန်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူသည် လินချင်းဟယ်ထံမှ အကြိမ်ကြိမ် တောင်းခံထားခဲ့ရသော တောက်ပြောင်သည့် အဝတ်အစားများကို နေ့စဉ်ဝတ်ဆင်နေခဲ့သည်။
"နောက်တစ်ခါကျရင် ကျွန်တော့်အတွက် အဝတ်အစားတွေ မဝယ်နဲ့တော့။ အမေသုံးမယ့် ဝေစုကို ကျွန်တော့်ဘက်ကနေ သုံးခိုင်းလိုက်ပါတော့" ဟု ကျိုးခိုင် က ပြောသည်။
"အမေက ငါ့ကို အဲ့ဒီလောက် အဝတ်အစားတွေ အများကြီး ဝယ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး!" ဟု ကျိုးကျူလိုင်းက ပြန်ပြောသည်။
သူ့ကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး ကျိုးခိုင် က ဒုတိယသားဖြစ်သူ၏ စာကျက်မှတ်မှုဆီသို့ အာရုံပြန်ပြောင်းလိုက်သည်။ ကျိုးရွှမ် က "သား ဒီနေ့ တစ်ရက်လောက် နားချင်တယ်။ အစ်ကို၊ ဘတ်စကတ်ဘော သွားကစားမလား" ဟု ပြန်ပြောသည်။
"အမေကော ခွင့်ပြုရဲ့လား" ကျိုးခိုင် က မိခင်ဖြစ်သူဘက်သို့ လှည့်ကြည့်သည်။
မာဘွားတော်နှင့် စကားပြောနေသော လินချင်းဟယ်က မော့ကြည့်လိုက်ပြီး "ဘာဖြစ်လို့လဲ" ဟု မေးသည်။
"ဒုတိယက ဘတ်စကတ်ဘော သွားကစားချင်လို့ ဒီနေ့ တစ်ရက် ခွင့်တောင်းနေတာ" ဟု ကျိုးခိုင် က ရှင်းပြသည်။
"အလုပ်နဲ့ အနားယူမှုနဲ့ မျှတအောင်လုပ်တာ ကောင်းပါတယ်။ သွားပြီး ချွေးထုတ်ခဲ့ကြ" ဟု လินချင်းဟယ်က သဘောတူလိုက်သည်။ "နောက်မှ သရေစာ တစ်ခုခု စားချင်ရင်တော့ အစောတလျင် ပြောဖို့ မမေ့နဲ့။ အမေ ခေါက်ဆွဲပြုတ် တစ်ပွဲလောက် ယူလာခဲ့ပေးမယ်။ ဟုတ်ပြီလား။"
"ဟုတ်ကဲ့၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့အတွက် တစ်ပွဲလောက် ယူလာပေးပါ" ဟု ကျိုးခိုင် က ပြောပြီးနောက် ကျိုးရွှမ် နှင့်အတူ စက်ဘီးကို ဆွဲထုတ်ကာ ကျောင်းဘတ်စကတ်ဘောကွင်းဆီသို့ ထွက်သွားကြသည်။
ထိုအချိန်တွင် ကျိုးကျူလိုင်းက ဟူဇီနှင့် အခြားသူများကို ရှာဖွေရန် အဝတ်အထည်ဆိုင်ဆီသို့ ထွက်သွားခဲ့သည်။
မာဘွားတော်က အားကျအတုယူဖွယ်ကောင်းလှသည်ဟု ချီးကျူးမိမြဲပင်။
လินချင်းဟယ်က ရယ်မောလိုက်သည်။ "သူတို့ ငယ်ငယ်တုန်းကဆိုရင် ကျွန်မ အမြဲတမ်း စိုးရိမ်နေရတာ။ အဲ့ဒီတုန်းက သူတို့အဖေက စစ်မှုထောက်ပြီး ဝေးရာမှာ ရောက်နေတော့ ကျွန်မ တစ်ယောက်တည်း သူတို့တွေကို မထိန်းနိုင်ဘူး။ မျက်စိတစ်မှိတ် ပျောက်သွားတာနဲ့ ရွှံ့ဗွက်တွေနဲ့ ရွှဲနေတော့တာပဲ။"
"ကဲ၊ အခုတော့ အရာရာ အဆင်ပြေသွားပါပြီ" ဟု မာဘွားတော်က အပြုံးဖြင့် ပြောသည်။
"ဒါနဲ့လေ ဘွားတော်၊ ဘွားတော်ရဲ့ သားလတ်က ဘယ်တော့ ပြန်လာမှာလဲ" ဟု လินချင်းဟယ်က မေးသည်။
"လာမယ့်လကျရင် ပြန်လာတော့မှာ။ သူ့ဇနီးနဲ့ ကလေးတွေကိုပါ ခေါ်လာမှာ" ဟု မာဘွားတော်က သားဖြစ်သူကို တွေးမိသည့် ဝမ်းသာပီတိဖြင့် မျက်နှာတလက်လက်တောက်ပလျက် ပြန်လည်ဖြေကြားလေသည်။