အခန်း (၃၁) ဝက်ဆီချက်ခြင်း
လင်ချင်းဟဲ့သည် နောက်ဆုံးအကြိမ် မြို့နယ်ကုန်စည်ဒိုင်သို့ သွားရောက်စဉ်က လိမ္မော်သီးများ ရှိနေသည်ကို မြင်ခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် ရပ်ကွက်သမဝါယမဆိုင်တွင်မူ လိမ္မော်သီး လုံးဝမရှိပေ။ ထိုအချိန်က သူမတွင် နေရာလွတ်ထဲ၌ ပန်းသီး၊ သစ်တော်သီးနှင့် စပျစ်သီးများ ပေါများစွာ ရှိနေသဖြင့် လိမ္မော်သီးကို သိပ်အရေးမစိုက်ဘဲ ဝယ်ယူရန် မကြိုးစားခဲ့ပေ။ ယခုအခါတွင်မူ သူမ နောင်တရမိသည်။
သူမသည် အိမ်မှာသာ အချိန်ကုန်နေသဖြင့် အင်္ကျီထိုးခြင်းမှာလည်း လျင်မြန်စွာ ပြီးစီးနေသည်။ ထိုညနေက ညစာအတွက် ပင်လယ်ရေမှော်နှင့် ပုစွန်ဆန်ပြုတ် စားကြသည်။ အစာစားပြီးနောက် သူမသည် အင်္ကျီထိုးခြင်းကို အချိန်ပိုလုပ်ကာ အာဝါအတွက် အင်္ကျီကို နောက်ဆုံးတွင် အပြီးသတ်လိုက်နိုင်ခဲ့သည်။
နောက်တစ်နေ့တွင် သူမသည် ဒါဝါနှင့်ညီအစ်ကိုများကို အိမ်တွင်နေရန် မှာကြားခဲ့သည်။ ကန် (အိပ်ရာပူ) ကို နွေးထားပြီးဖြစ်ကာ သူတို့လည်း ဗိုက်ဝနေကြပြီဖြစ်၍ သူမ အပြင်ခဏထွက်သွားစဉ် ဆန်ဝါကို စောင့်ကြည့်ပေးရန်သာ လိုအပ်သည်။ သူမ အမြန်ဆုံးပြန်လာမည်ဟု ကတိပေးခဲ့သည်။
ကလေးသုံးယောက်ကို တစ်ယောက်တည်းထားခဲ့ရမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူမ လျင်မြန်စွာ လျှောက်သွားခဲ့သည်။ ရောက်သည့်အခါ မေကျဲ့နှင့်တွေ့ကာ ဆပ်ပြာတုံးအပါအဝင် ပစ္စည်းများကို လွှဲပေးလိုက်သည်။ သူမ၏ နေရာလွတ်ထဲတွင် ဆပ်ပြာသေတ္တာအနည်းငယ် ရှိပြီး တစ်သေတ္တာလျှင် ဆပ်ပြာတုံး ဆယ်တုံးစီပါကာ အဝတ်လျှော်ဆပ်ပြာနှင့် ရေချိုးဆပ်ပြာ နှစ်မျိုးလုံး ပါဝင်သည်။
တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် မေကျဲ့သည် ဤဆပ်ပြာများမှာ မြို့နယ်ထဲမှ ဝယ်လာမှန်း သိလိုက်သည်။ ၎င်းတို့မှာ ဒေသထွက်ပစ္စည်းများထက် ပိုမိုလှပပြီး မွှေးကြိုင်နေသည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် ဤမျှတန်ဖိုးရှိသော လက်ဆောင်ကို လက်ခံရန် အားနာနေခဲ့သည်။
"ကျဲ့ရေ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ယူလိုက်ပါ။ ကျွန်မနဲ့ အားနာစရာမလိုပါဘူး။ ကျွန်မကို အရိုးတွေ ရအောင်ကူညီပေးတဲ့အပြင် အစ်မရဲ့ စေတနာအတွက် ဒါက ကျွန်မပေးနိုင်တဲ့ အနည်းဆုံး ကျေးဇူးတုံ့ပြန်မှုပါပဲ" ဟု လင်ချင်းဟဲ့က တိုက်တွန်းသည်။
ချန်မေက နှစ်ယွမ်ဖြင့် သူမအတွက် အဆီများသော အသား တစ်ဝက်၊ အသားစစ်စစ် တစ်ဝက်၊ နံရိုးသုံးချောင်း၊ အရိုးကြီးနှစ်ချောင်းနှင့် ဝက်နားရွက် တစ်ဝက်ကို ရအောင် ရှာပေးထားသည်။ အလွန်ပေါများသော ရိက္ခာပင်ဖြစ်သည်။ အသားများအပြင် ရေနံဆီ နှစ်ဂျင် (jin) ကိုလည်း သူမ ထပ်ပေးထားသေးသည်။
လင်ချင်းဟဲ့က ပစ္စည်းဖိုးကို ပေးထားသော်လည်း အရည်အသွေးမြင့် ဆပ်ပြာမှာမူ သူမ၏ စေတနာသက်သက်ဖြစ်သည်။ ချန်မေနှင့် ပထမဆုံးတွေ့စဉ်က အနည်းငယ် မောက်မာသည့်ပုံစံ ရှိသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူမသည် စိတ်ကောင်းရှိသူတစ်ယောက် ဖြစ်ကြောင်း လင်ချင်းဟဲ့ သတိထားမိသည်။
လင်ချင်းဟဲ့၏ စေတနာကို မြင်သဖြင့် မေကျဲ့ နောက်ဆုံးတွင် ဆပ်ပြာကို လက်ခံလိုက်သည်။ ဤမျှဇိမ်ခံပစ္စည်းမျိုးမှာ အနည်းဆုံး နှစ်ယွမ်တန်ဖိုးရှိမည်ကို သူမ သိသည်။ သူမသည် အနားသို့ တိုးကပ်လာကာ "ဒီတစ်ခါ ရေနံဆီ သိပ်မရလိုက်ဘူး။ နောက်တစ်ခါ အသုတ်အသစ်ရောက်လာရင် အစ်မအတွက် ပိုပြီး ချန်ထားပေးမယ်" ဟု တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မေကျဲ့" ဟု လင်ချင်းဟဲ့က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြန်ပြောသည်။
နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် လင်ချင်းဟဲ့သည် ပစ္စည်းအားလုံးကို ခြင်းတောင်းထဲထည့်ကာ အဝတ်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ပြီး အိမ်သို့ ပြန်ခဲ့သည်။ အိမ်ရောက်သောအခါ ဝက်ဆီချက်ရန်အတွက် သူမ၏ နေရာလွတ်ထဲတွင် သိမ်းထားသော အဆီတုံးများကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
"ဒါကို အဘိုးဆီ သွားပို့လိုက်ကြ" ဟု ပြောကာ သူမသည် ကလေးများကို ပေါင်မုန့်ဖြူတစ်လုံး ပေးလိုက်သည်။ ထိုထက်ပို၍ မပေးခဲ့ပေ။
ညီအစ်ကိုများသည် မတွန့်ဆုတ်ကြပေ။ သူတို့သည် ပေါင်မုန့်ကို ဆီစက္ကူဖြင့် ထုပ်ကာ အင်္ကျီအတွင်းထဲ ထည့်ပြီး အဘိုးကျိုး၏ အိမ်သို့ ထွက်သွားကြသည်။
ရာသီဥတုမှာ အလွန်အေးစက်နေသဖြင့် အဖေကျိုးမှာ ကန်ပေါ်တွင်သာ ရှိနေပြီး ပိုက်တံရှည်ကို ဖွာရှိုက်ကာ နွေးထွေးမှုကို ခံယူနေသည်။
"အဘိုးရေ၊ ကျွန်တော်တို့ ရောက်ပြီ!" ဒါဝါနှင့် အာဝါတို့က ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် အော်ခေါ်ကြသည်။
"မင်းတို့နှစ်ယောက် ဘာကိစ္စနဲ့ ရောက်လာတာလဲ" ဟု အဖေကျိုးက ပြုံးလျက် မေးသည်။
"အဘိုးအတွက် စားစရာလေး ပါလာတယ်" ဟု ဒါဝါက ပြောကာ အင်္ကျီထဲမှ ဆီစက္ကူထုပ်ကို ထုတ်လိုက်သည်။
အဖေကျိုးသည် ထိုအထုပ်ကို ကြည့်ကာ ခဏရပ်သွားသည်။ "ဒါ ဘာလဲ"
"ဖွင့်ကြည့်ရင် သိရမှာပေါ့!" ဟု အာဝါက မျက်စိမှိတ်ပြကာ ပြောသည်။
အဖေကျိုးသည် အထုပ်ကို ယူ၍ ဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ နွေးထွေးနေသော ပေါင်မုန့်ဖြူတစ်လုံးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အံ့အားသင့်သွားကာ "ဒါ ဘယ်ကရတာလဲ" ဟု မေးလိုက်မိသည်။
"ကျွန်တော်တို့ အမေ ဝယ်ပေးတာပါ" ဟု ဒါဝါက ရှင်းပြသည်။
"မနေ့က အဘွားက စားရတယ်၊ အဘိုးက မစားရဘူးလေ။ ဒါကြောင့် အမေက အဘိုးအတွက် သီးသန့်သွားဝယ်ပေးတာ။ စားလိုက်ပါ အဘိုးရယ်!" ဟု အာဝါက ထပ်ဖြည့်ပြောသည်။
အဖေကျိုး ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားသည်။ သူ မနေ့က မစားရသည်ကို မြေးများက သတိထားမိကြပြီး သူတို့အမေက အဘိုးအတွက် ဒီနေ့ သေချာပေါက် စီစဉ်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
"အဘိုး မစားတော့ပါဘူး၊ မင်းတို့ပဲ စားလိုက်ကြ" ဟု အဖေကျိုးက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောသည်။ သူ၏ စတုတ္ထမြောက် ချွေးမမှာ အမှန်တကယ်ပင် ချီးကျူးထိုက်သူ ဖြစ်သည်ဟု သူ တွေးလိုက်သည်။
"ကျွန်တော်တို့ စားပြီးပြီ" ဟု ဒါဝါက ခေါင်းခါကာ ငြင်းသည်။
"ဟုတ်တယ်၊ မနေ့က စားထားတယ်" ဟု အာဝါက ခေါင်းညိတ်သည်။ သူသည် ကလေးဖြစ်၍ စားချင်သော်လည်း အဘိုး၏ အပုံကို လုယူရန် လုံးဝ စိတ်ကူးမရှိပေ။
ထို့ကြောင့် အဖေကျိုးသည် သူ၏ ဘဝတွင် ဒုတိယမြောက် ပေါင်မုန့်ဖြူကို စားခဲ့ရသည်။ သူမှတ်မိသည့်အတိုင်းပင် အလွန်အရသာရှိလှသည်။ အလွန်ကောင်းလွန်းသဖြင့် တစ်လုပ်ချင်းစီကို အရသာခံကာ စားပြီးနောက်တွင်လည်း အရသာမှာ ပါးစပ်ထဲတွင် ကျန်ရစ်နေသေးသည်။ သူ မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ မြေးနှစ်ယောက်က သူ့ကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ တစ်လုံးလုံးကို သူတစ်ယောက်တည်း ကုန်အောင်စားလိုက်မိသဖြင့် အနည်းငယ် ရှက်သွားသည်။
"အဘိုး၊ အရသာရှိလား" ဟု ဒါဝါက မေးသည်။
"အရသာရှိမှာ သေချာတယ်!" ဟု အာဝါက ထပ်ပြောသည်။
"ရှိတာပေါ့" ဟု အဖေကျိုးက ခေါင်းညိတ်သည်။ "ဒီလောက် အရသာရှိတဲ့ ပေါင်မုန့်ကို စားခွင့်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဒါဝါနဲ့ အာဝါတို့ရေ"
ကလေးများမှာ ဝမ်းသာသွားကြပြီး ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် အိမ်သို့ ပြန်သွားကြသည်။ အဖေကျိုးမှာမူ ထိုအရသာကို ပြန်လည်တွေးတောနေဆဲပင်။ အမှန်တကယ်ပင် အရသာရှိလှသည်။
အမေကျိုး အခန်းထဲသို့ ဝင်လာသောအခါ "အကြီးဆုံးသားရဲ့ မိန်းမက ဒါဝါနဲ့ အာဝါတို့ ရောက်လာတယ်လို့ ပြောသွားတယ်၊ ဟုတ်လား" ဟု မေးသည်။
"ဟုတ်တယ်၊ သူတို့က ငါ့ကို ပေါင်မုန့်ဖြူတစ်လုံး လာပေးတာ" ဟု အဖေကျိုးက ပြန်ဖြေသည်။
အမေကျိုး အံ့အားသင့်သွားသည်။ "တကယ်ပဲ လာပေးတာလား"
"မနေ့က ငါ မစားရလို့ သူတို့အမေက ငါ့ကို လျော်ကြေးအနေနဲ့ ဝယ်ပေးလိုက်တာတဲ့" ဟု သူက ပြောသည်။
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အမေကျိုး၏ စိတ်အခြေအနေမှာ သိသိသာသာ ကောင်းမွန်သွားသည်။ "အင်း၊ ဒီ စတုတ္ထချွေးမကလည်း သိပ်ပြီး မဆိုးပါဘူးပဲ"
"ဒီပေါင်မုန့်က တကယ်ကို မွှေးတာပဲ" ဟု အဖေကျိုးက ပါးစပ်ကို စုပ်သပ်ရင်း ပြောကာ အိပ်ငိုက်လာသည်။ အမေကျိုးမှာမူ သူမကိုယ်တိုင်လည်း မနေ့က စားခဲ့ရပြီးဖြစ်၍ မည်မျှအရသာရှိသည်ကို သိရှိပြီးဖြစ်သဖြင့် ဘာမျှ ပြန်မပြောတော့ပေ။
သူမ၏ အိမ်တွင်မူ လင်ချင်းဟဲ့သည် ဝက်ဆီချက်ရန် ပြင်ဆင်နေသည်။ သူမသည် နေရာလွတ်ထဲမှ ၅ ပေါင်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး မေကျဲ့ထံမှ ရထားသည်များနှင့် ပေါင်းလိုက်သောအခါ အိုးကြီးတစ်လုံးစာ ဝက်ဆီရရှိသည်။ ဤအေးစက်သော ရာသီတွင် ဆီများမှာ သူ့အလိုလို ခဲသွားမည်ဖြစ်ပြီး ကြာရှည်ခံသည်။
ကျိုးချင်းပိုင် လကုန်လျှင် ပြန်ရောက်လာမည်ဟု သူမ ခန့်မှန်းထားသဖြင့် အရန်သင့် ရှိနေစေရန် လိုအပ်သည်။ သို့သော် သူမ သတိထားရမည်။ သူသည် အကဲခတ်ကောင်းသူဖြစ်၍ သူမ၏ ထူးဆန်းသော နည်းလမ်းများကို သတိပြုမိသွားနိုင်သည်။ သူပြန်ရောက်လာလျှင် နေရာလွတ်ထဲမှ ပစ္စည်းများကို တိုက်ရိုက်ထုတ်ယူခြင်းကို ရပ်တန့်တော့မည်ဟု သူမ ဆုံးဖြတ်ထားသည်။
ဝက်ဆီချက်သည့် အနံ့မှာ ပြင်းသော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ ထူးခြားနေမည် မဟုတ်ပေ။ မိသားစုအများစုမှာလည်း မကြာသေးမီကမှ အသားရိက္ခာများ ရရှိထားကြသဖြင့် အိမ်တိုင်းလိုလိုမှ ဝက်ဆီချက်သည့် မွှေးရနံ့များ ထွက်ပေါ်နေသည်။
သူမသည် ဝက်ဆီ ၅ ဂျင်မှ ဝက်ဆီပုလင်း အပြည့်တစ်လုံးနှင့် တစ်ဝက်ကို ရရှိခဲ့သည်။ ဝက်ဆီဖတ်များအတွက်မူ ပန်းကန်တစ်ခုတွင် သီးသန့်ဖယ်ထားလိုက်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ဆီနည်းနေသည့်အချိန်၌ ဟင်းချက်ရာတွင် အရသာအတွက် ထည့်သုံးနိုင်သည်။
ကလေးသုံးယောက်မှာ ဝက်ဆီဖတ်များကို အလွန်နှစ်သက်ကြသည်။ လင်ချင်းဟဲ့က သူတို့ကို မတားမြစ်ခဲ့သော်လည်း တစ်ယောက်ကို သုံးတုံးစီသာ စားရန် ကန့်သတ်ပေးလိုက်သည်။ သူတို့အတွက်မူ ထိုပမာဏမှာ လုံလောက်သည်။
နေ့လယ်စာအတွက် ပဲနို့ဆန်ပြုတ်နှင့်အတူ ပဲငံပြာရည်ဖြင့် တည်ထားသော နံရိုးဟင်း၊ ဝက်ဆီဖတ်ဖြင့် ရောကြော်ထားသော ဟင်းသီးဟင်းရွက်တို့ကို စားကြသည်။ အားလုံးမှာ ကျေနပ်နေကြပြီး လင်ချင်းဟဲ့လည်း ဘဝကို အတော်လေး ပျော်ရွှင်နေမိသည်။
သို့သော် ပျော်ရွှင်စရာနေ့ရက်များမှာ တိုတောင်းလှသည်။ ဆောင်းဦး၏ ပထမဆုံးမိုးရွာပြီးနောက် နောက်ထပ်မိုးတစ်ကြိမ် ထပ်ရွာကာ ရက်အတော်ကြာအောင် ဆက်တိုက်ရွာသွန်းနေသည်။ အပူချိန်မှာ လေးဒီဂရီ သို့မဟုတ် ငါးဒီဂရီခန့်အထိ ကျဆင်းသွားပြီး စိုစွတ်ကာ အလွန်အေးစက်လာတော့သည်။