နို့မှုန့်ကိစ္စက အရာရာထဲကမှ တစ်ခုတည်းသော အရာမျှသာ ဖြစ်သည်။ အဝတ်အထည်များကဲ့သို့သော အခြားသောပစ္စည်းများလည်း အများအပြား ရှိသေးသည်။
လင်ချင်းဟဲ့ က သူမအတွက် အဝတ်အစားအသစ်များကို သိပ်မချုပ်ဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ခင်ပွန်း ကျိုးချင်းပိုင် တွင်မူ အဝတ်အစားများစွာ ရှိနေလေသည်။ သူ့တွင် လက်ပြတ်အင်္ကျီအချို့နှင့် အခြားသော ဝတ်စုံကောင်းများစွာ ရှိသည်။ ကျေးလက်ဒေသဘဝက ဆင်းရဲမွဲတေခဲ့စဉ်ကပင် သူသည် နှစ်စဉ် အဝတ်အစားအစုံသစ် တစ်စုံစီ ရှိအောင် စီစဉ်နိုင်ခဲ့သည်။ ထိုခေတ်ကာလက အဝတ်အစားအစုံသစ် တစ်စုံရှိခြင်းဆိုသည်မှာ အလွန်ပင် ဇိမ်ခံပစ္စည်းတစ်ခုလို ဖြစ်နေခဲ့သည်။
ယင်းနှင့်ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ကျိုးချင်းပိုင် က သူ၏ဇနီးထက် ပို၍ ရိုးရှင်းလှသည်။ ၎င်းတို့၏ အိမ်ထောင်ရေး အနေအထားကို စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် အကျဉ်းချုပ်ဆိုရလျှင် ဇနီးဖြစ်သူကသာ အဆုံးအဖြတ်ပေးပိုင်ခွင့် အပြည့်အဝ ရှိသည်။ အပေါ်ယံကြည့်လျှင်တော့ "အမျိုးသားက အပြင်ရေးရာကို ကြီးကြပ်ပြီး၊ အမျိုးသမီးက အိမ်တွင်းရေးကို စီမံသည်" ဆိုသည့် သမားရိုးကျ အစီအစဉ်အတိုင်း ထင်ရသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ ဇနီးဖြစ်သူက အမိန့်ပေးသမျှကို သူက တစ်ခါမျှ ငြင်းဆန်ခဲ့ဖူးခြင်း မရှိပေ။ ၎င်းတို့နှစ်ဦး မည်ကဲ့သို့သော ဖူးစာဆုံခဲ့ကြသည်ကို မည်သူမျှ မသိကြပေ။
လင်ချင်းဟဲ့ နှင့် ကျိုးချင်းပိုင် တို့က ၎င်းတို့၏ သားသုံးယောက်မှာ မာအဒေါ်နှင့် ၎င်းတို့၏ ဘုရားပေးဖခင်ဖြစ်သူတို့ထံတွင် မိဘနှစ်ပါး၏ အိမ်ထောင်ရေးသဘာဝကို ပေါက်ကြားအောင် ပြောပြနေကြသည်ကို မသိကြပေ။ ထိုအချိန်တွင် ဇနီးမောင်နှံမှာ မီးရထားပေါ်တွင် ရောက်နှင့်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။
၎င်းတို့သည် အဖုံးအဖြစ် အိတ်တစ်လုံးကို သယ်ဆောင်လာကြပြီး ခရီးသွားချိန်ကို ကုန်လွန်စေရန် စာဖတ်ရင်း အမျိုးမျိုးသော မုန့်များကို ထုတ်စားကြသည်။ လင်ချင်းဟဲ့ က အင်္ဂလိပ်စာအုပ်ကို လေ့လာရင်း လတ်ဆတ်သော ခရမ်းချဉ်သီးတစ်လုံးကို ဝါးစားနေပြီး ကျိုးချင်းပိုင် က သတင်းစာကို ဖတ်နေသည်။ သူသည် တိုင်းပြည်၏ နေရာအသီးသီးမှ သတင်းအစီရင်ခံစာများကို အလွန်တရာ စိတ်ဝင်စားနေခဲ့သည်။
ကျိုးချင်းပိုင် က စီးပွားရေးပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများ အမှန်တကယ် စတင်ခဲ့သည့် အချိန်အတိအကျကို မသိသော်လည်း ငွေရှာရန် အလွန် စိတ်အားထက်သန်နေခဲ့သည်။ သူကိုယ်တိုင်က ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုကို သိပ်ပြီး တန်ဖိုးမထားလှသော်လည်း နောင်တစ်ခေတ်တွင် သူ၏ဇနီး ကောင်းကောင်းမွန်မွန် နေထိုင်နိုင်စေရန်အတွက် ပို၍ငွေရှာရမည်ကိုမူ ကောင်းကောင်း နားလည်ထားသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် နိုင်ငံတော်၏ အခြေအနေများကို ကိုးကားချက်တစ်ခုအနေဖြင့် လေ့လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
"ဇနီးချောလေး၊ ကျွန်တော်တို့မိသားစုအနေနဲ့ ယွမ်သောင်းချီ ရှာနိုင်ဖို့ ကြိုးစားရမယ်" ဟု ကျိုးချင်းပိုင် က သတင်းစာကို ခေါက်သိမ်းရင်း ပြောလိုက်သည်။
လင်ချင်းဟဲ့ မှာ သူ့စကားကြောင့် အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ရယ်မောလိုက်သည်။ သူ့ကို ငေးကြည့်ရင်း "ဒါဆိုရင် ဒီတစ်ခေါက်တော့ရှင် အတော်ကြိုးစားရတော့မှာပဲ။ ကျွန်မရဲ့ လစာက ရှင့်ရဲ့ ခေါက်ဆွဲပြုတ်ဆိုင်နဲ့တောင် မယှဉ်နိုင်ဘူးလေ" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။
ကျိုးချင်းပိုင် ၏ ခေါက်ဆွဲပြုတ်ဆိုင်မှ စီးပွားရေးမှာ ထူးထူးကဲကဲ ကောင်းမွန်လှသည်။ ဇွန်လတစ်လတည်းတွင်ပင် ယွမ် ၁၅၀ နီးပါး အမြတ်အစွန်း ထွက်ပေါ်ခဲ့ရာ ၎င်းမှာ သူမ၏လစာထက် နှစ်ဆကျော် ပိုများနေပေသည်။ ဤမျှငယ်သော စီးပွားရေးလုပ်ငန်းငယ်လေးက ဤမျှ များပြားသော ဝင်ငွေကို ဖန်တီးပေးနိုင်လိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ထားခဲ့မည်နည်း။ ယခုအချိန်တွင် ပုဂ္ဂလိက စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများအတွက် အမြတ်အစွန်း ရရှိမှုနှုန်းမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှပေသည်။
ကျိုးချင်းပိုင် က ပြုံးလိုက်သည်။ "ဒီတစ်ခေါက်တော့ ကျွန်တော် ပိုကြိုးစားပါ့မယ်။"
ရထားတွဲထဲတွင် သူတို့နှစ်ဦးတည်းသာ ရှိနေသဖြင့် အကြားခံရမည်ကို မစိုးရိမ်ဘဲ အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောဆိုနေကြသည်။ ရထားတွဲမှာ ကျယ်ဝန်းသော်လည်း ကြာရှည်လှသော ရထားစီးခရီးမှာ မသက်မသာ ဖြစ်ဆဲပင်။ ယန်ချန်မြို့သို့ အရောက်တွင် လင်ချင်းဟဲ့ မှာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"အရင်ဆုံး အနားယူဖို့ နေရာတစ်ခု ရှာကြရအောင်" ဟုဆိုကာ သူမသည် အခြားမည်သည့်အရာကိုမျှ မလုပ်ချင်တော့ပေ။
ယန်ချန်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ကျိုးချင်းပိုင် မှာ ဒေသန္တရ ကန်တုံစကားကို နားမလည်သဖြင့် အနည်းငယ် ရေဝေရေလဲ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သို့သော် လင်ချင်းဟဲ့ ကမူ ဒေသခံတစ်ဦးကဲ့သို့ ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာ ပြောဆိုနိုင်လေသည်။ အကယ်၍ သူမသာ အင်္ဂလိပ်စကားအချို့ကို ရောနှောပြောဆိုလိုက်ပါက ဟောင်ကောင်မှ လာသူတစ်ဦးဟုပင် မှားယွင်းထင်မှတ်စရာ ရှိနေသည်။ ကျိုးချင်းပိုင် မှာ အရာရာကို တတ်ကျွမ်းနားလည်သော သူ၏ဇနီးကို အမှန်တကယ်ပင် လေးစားအားကျမိသည်။ သူမ မသိသည့်အရာဟူ၍ မရှိဟု သူခံစားရသည်။
"ရှင်က ပထမဆုံးအကြိမ် လာဖူးတာဆိုတော့ နားမလည်တာ မဆန်းပါဘူး။ နောက်ထပ် အခေါက်ခေါက် အခါခါ လာဖြစ်ရင် အလေ့အကျင့် ဖြစ်သွားမှာပါ။ တကယ်တော့ ကန်တုံစကားက မန်ဒရင်းစကားနဲ့ သိပ်ပြီး မကွာပါဘူး" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က ရှင်းပြလေသည်။
ကျိုးချင်းပိုင် က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ သူမ၏ နောက်ကို လိုက်သွားရုံမျှဖြင့် လုံလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။
တစ်ညတာ အနားယူပြီးနောက် လင်ချင်းဟဲ့ မှာ နောက်တစ်နေ့နံနက်တွင် လန်းဆန်းတက်ကြွနေခဲ့သည်။ သူမနှင့် ကျိုးချင်းပိုင် တို့သည် မြို့ထဲသို့ လှည့်လည်သွားလာရန် စတင်ခဲ့ကြသည်။ ထိုခေတ်ကာလအတွက် တောင်ပိုင်းဒေသမှာ အတော်လေး တိုးတက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံရပေမည်။ မြင်သမျှအရာရာတိုင်းမှာ မျက်စိစူးလောက်အောင် တောက်ပြောင်နေသည်။ လင်ချင်းဟဲ့ မှာမူ အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်မနေသော်လည်း မြောက်ပိုင်းတွင် မွေးဖွားကြီးပြင်းလာခဲ့သည့် ကျိုးချင်းပိုင် မှာမူ ထင်ရှားစွာပင် ကြက်သေသေသွားခဲ့ရသည်။
"ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တောင်ပိုင်းဒေသတွေက ဒီလောက်အမြန်ကြီး တိုးတက်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က အပြုံးဖြင့် မှတ်ချက်ချသည်။
"ဒါပေါ့လေ" ဟု ကျိုးချင်းပိုင် က ထောက်ခံလိုက်သည်။ သတင်းစာတွေကို ဘယ်လောက်ပဲ ဖတ်ဖတ် ကိုယ်တိုင်မျက်စိနဲ့ မြင်ရတာလောက် မထိတ်လန့်ရပေ။
ယန်ချန်မြို့သည် ထရန်စစ္စတာ ရေဒီယိုများ၊ တိပ်စက်များနှင့် အိမ်ရှင်မများ၏ဇာတိမြို့တွင် ရှားပါးဘဏ္ဍာများဖြစ်ကြသည့် အဖြူအမည်း ရုပ်မြင်သံကြားစက်များပင် အလွယ်တရက တွေ့ရှိရသည့် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ အရောင်စုံ ရုပ်မြင်သံကြားစက်များပင် ရှိနေပေသည်။
ကျိုးချင်းပိုင် သည် ဤအရာအားလုံးကို မြင်တွေ့ရသောအခါ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။ လင်ချင်းဟဲ့ က သူ့ကို မနှောင့်ယှက်ပေ။ နောင်တစ်ခေတ်တွင် လူများစွာတို့သည် စက်ရုံများတွင် အလုပ်လုပ်ရန် တောင်ပိုင်းသို့ စုပြုံရောက်ရှိလာကြပြီး တစ်လလျှင် ယွမ်ရာပေါင်းများစွာ ရှာဖွေကြလိမ့်မည်ကို သူမ သိသည်။ မြောက်ပိုင်းမှ လူအများစုအတွက်မူ တောင်ပိုင်းသည် ရွှေများခင်းထားသည့် နယ်မြေတစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေပေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤခေတ်ကာလ၏ ရှေ့တန်းမှ ဦးဆောင်နေကြသူများသည် သဘာဝကျကျပင် အကြွယ်ဝဆုံး ဖြစ်လာကြမည်ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။
လင်ချင်းဟဲ့ နှင့် ကျိုးချင်းပိုင် တို့သည် ယန်ချန်မြို့တွင် သုံးရက်တိုင်တိုင် လှည့်လည်သွားလာခဲ့ကြပြီးမှ ပစ္စည်းများ ဝယ်ယူကာ တင်ပို့ရန် စတင်ခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့တွင် စုဆောင်းသိမ်းဆည်းနိုင်သော "နေရာလပ် (စပေ့)" ရှိနေသောကြောင့် အလွန်ပင် အဆင်ပြေချောမွေ့လှသည်။ ၎င်းတို့သည် ပစ္စည်းစာရင်းများကို ဆွဲတင်ရန်အတွက် စက်ဘီးတစ်စီးကို ထိုနေရာတွင်ပင် ချက်ချင်း ဝယ်ယူလိုက်ကြသည်။
၎င်းတို့အနေဖြင့် တစ်ကြိမ်လျှင် ရုပ်မြင်သံကြားစက်တစ်လုံး သို့မဟုတ် အိမ်သုံးလျှပ်စစ်ပစ္စည်း အနည်းငယ်ကိုသာ သယ်ဆောင်နိုင်သော်လည်း ပြဿနာမရှိပေ။ နေရာလပ်ထဲတွင် ပစ္စည်းများ ပြည့်သွားသည်နှင့် ၎င်းတို့သည် မိမိတို့၏မြို့သို့ ပြန်လာကြသည်။ ထိုပစ္စည်းများကို ဖြန့်ဖြူးရောင်းချခဲ့ကြရာ ခရီးစဉ်အဆုံးတွင် ဇနီးမောင်နှံမှာ ယွမ် ၁၇,၀၀၀ ခန့် အမြတ်အစွန်း ရရှိခဲ့ကြသည်။
"နောက်တစ်ခေါက် ထပ်သွားကြစို့" ဟု တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ကာ တောင်ပိုင်းသို့ ပြန်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။
ကျိုးချင်းပိုင် ကဲ့သို့သော တင်းကျပ်သည့် စည်းမျဉ်းမူဝါဒများရှိသူ တစ်ဦးပင်လျှင် စိတ်လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။ တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် ယွမ် ၁၇,၈၀၀ ကျော် အမြတ်အစွန်းရရှိခြင်းမှာ ကြီးမားလှပေသည်။ ထိုကဲ့သို့သော ကုန်သွယ်မှုမျိုးမှာ ထိုစဉ်က တရားမဝင်သော်လည်း ကျိုးချင်းပိုင် သည် မည်သူ့ကိုမျှ မထိခိုက်စေဘဲ တရားမျှတသောစျေးနှုန်းဖြင့်သာ ရောင်းချကာ နိုင်ငံပိုင် စျေးဝယ်စင်တာများနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သော နှုန်းထားများကိုသာ ထိန်းသိမ်းထားခြင်းကြောင့် မိမိကိုယ်ကို အကြောင်းပြကာ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ လေ့ကျင့်သင်ကြားမှုကို ဆန့်ကျင်ပြီး လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ယန်ချန်သို့ ပြန်ရောက်လာကြသောအခါ ဇနီးမောင်နှံမှာ အချိန်မဖြုန်းကြတော့ပေ။ ဇိမ်ခံပစ္စည်း အမြောက်အမြားသည် ၎င်းတို့၏ နေရာလပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ ဒီတစ်ခေါက်တွင်မူ ဇာတိမြို့ကို ကျော်သွားပြီး ပြည်နယ်မြို့တော်သို့ တန်းသွားခဲ့ကြသည်။ စုဆောင်းထားသော ပစ္စည်းများကို ရောင်းချရန် သုံးရက်ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး အမြတ်အစွန်းမှာ ယခင်ကထက် ပိုမိုများပြားကာ ယွမ် ၂၀,၀၀၀ နီးပါး ရရှိခဲ့သည်။
"အခုအချိန်မှာ တရားမဝင် ကြီးမားတဲ့ အမြတ်အစွန်းတင်ရောင်းချခြင်းကို ကြီးမားတဲ့ပြစ်မှုတစ်ခုလို့ သတ်မှတ်တာ အဆန်းတော့ မဟုတ်ဘူး" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် မှတ်ချက်ချသည်။ "အမြတ်အစွန်းတွေက တကယ်ကို များလွန်းအားကြီးတယ်။"
ခရီးစဉ်နှစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် ၎င်းတို့သည် ယွမ် ၄၀,၀၀၀ နီးပါး ရှာဖွေနိုင်ခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။
"အချိန်လည်း တော်တော်ကျပြီ။ ကျွန်တော်တို့ ပြန်ကြရအောင်" ဟု ကျိုးချင်းပိုင် က သူမအား သတိပေးလိုက်သည်။ ရောင်းချမှုအသုတ် နှစ်သုတ်သာ ပြုလုပ်ခဲ့ရသော်လည်း ၎င်းတို့၏ နွေရာသီကျောင်းပိတ်ရက်မှာ ပြီးဆုံးတော့မည် ဖြစ်သည်။
လင်ချင်းဟဲ့ က ကျိုးချင်းပိုင် ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ မှီတွယ်ဝင်လိုက်သည်။ "ကျွန်မ ပင်ပန်းနေပြီ။"
သူမ ဘယ်လိုလုပ် မပင်ပန်းဘဲ နေနိုင်မလဲ။ သူမ အချိန်အကြာကြီး ပြေးလွှားလှုပ်ရှားခဲ့ရသည်လေ။ ငွေရှာရသည်မှာ အကျိုးအမြတ် များလှသော်လည်း အမှန်တကယ်ပင် အလွန်ပင်ပန်းဆင်းရဲလှပေသည်။
ဇနီးမောင်နှံသည် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်နာရီများ၊ လျှပ်စစ်ယပ်တောင်များနှင့် ရုပ်မြင်သံကြားစက်များကို နေရာလပ်ထဲမှ ထုတ်ယူကာ အိမ်အပြန်ခရီးကို စတင်ခဲ့ကြသည်။ မြို့တော်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး လျှပ်စစ်ယပ်တောင်များနှင့် ရုပ်မြင်သံကြားစက်ကို အိမ်ထဲသို့ သယ်ဆောင်လာကြစဉ်တွင် လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို အတော်လေး ရရှိစေခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤအရာများသည် အဓိက အိမ်သုံးပစ္စည်းများ ဖြစ်နေကြသောကြောင့်တည်း။ ရုပ်မြင်သံကြားစက် တစ်လုံးနှင့် လျှပ်စစ်ယပ်တောင် သုံးလက်ပါပေတကား!