အခန်း (၂၉) - အကောင်းဆုံးအသားဟု အသိအမှတ်ပြုခြင်း
ကောင်လေးနှစ်ယောက်က သူတို့၏ လုပ်အားခအတွက် ခြောက်မတ်ဆိုလျှင် လုံလောက်ပြီဟု သဘောတူလိုက်ကြသည်။ ကျန်ရှိသော ရှစ်မတ်ကိုတော့ ကျိုးတုန်း ကို ပေးလိုက်ကြသည်။ အကယ်၍သာ ကျိုးတုန်း မရှိခဲ့ပါက သူတို့အနေဖြင့် ဤသို့ ငွေရှာနိုင်မည့် အခွင့်အရေးမျိုး ရရှိလာစရာ အကြောင်းမရှိပေ။
တစ်ခါတည်းနှင့် ခြောက်မတ်ရသည်မှာ မနည်းလှသော ပမာဏပင်။ လူကြီးတစ်ယောက်၏ တစ်ရက်လုပ်အားခက များသောအားဖြင့် လေးမတ်ခန့်သာ ရှိတတ်ပြီး ခြောက်မတ် သို့မဟုတ် ခုနစ်မတ်အထိ ရနိုင်သူမှာ အလွန်ရှားပါးလှသည်။ ဆယ်ကျော်သက်အရွယ်များအတွက်ဆိုလျှင် တစ်ရက်လျှင် နှစ်မတ်ရလျှင်ပင် များလှပြီ ဖြစ်သည်။
ဆောင်းဂျုံစိုက်ပျိုးပြီးစီးသွားပြီဖြစ်၍ ရွာထဲတွင် အလုပ်ပါးသည့်ကာလသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ အလုပ်ကြိုးစားသူ အများစုမှာ ဤအချိန်မျိုးတွင် ထင်းခုတ်၍ မြို့ပေါ်သို့ သွားရောက်ရောင်းချလေ့ရှိကြသည်။ မိသားစုစားရိတ်အတွက် အိမ်တွင်ရှိသမျှကို ထိုင်စားမနေဘဲ ကိုယ်တိုင်ရှာဖွေခြင်းဖြစ်ပြီး အထူးသဖြင့် အစာစားချိန်တန်လျှင် ဗိုက်ဆာတတ်သည့် ဆယ်ကျော်သက်အရွယ်များအတွက်ဆိုလျှင် ပို၍ပင် လိုအပ်လှသည်။
တစ်နေ့တာလုံး အလုပ်လုပ်ပြီးသော်လည်း ငွေအများကြီး မရနိုင်သော်လည်း ယနေ့ရရှိလိုက်သည့် ခြောက်မတ်မှာ သူတို့အတွက်တော့ တကယ့်ကို ကံကောင်းသည့် အခွင့်အရေးပင်။ သူတို့က နောက်နေ့တွင်လည်း ထပ်မံလုပ်ကိုင်ရန် လိုအပ်သေးသလားဟု ကျိုးတုန်း ကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် မေးမြန်းကြသည်။
ကျိုးတုန်း က သူ့အဒေါ်ဖြစ်သူထံ ကြိုတင်မေးမြန်းထားပြီးဖြစ်ရာ အဒေါ်ဖြစ်သူက သူတို့ပေးနိုင်သလောက် ဆက်လက်ယူမည်ဟု ပြောထားခဲ့သည်။ ကျိုးတုန်း က ထိုစကားကို ပြန်ပြောပြလိုက်သည့်အခါ သူတို့၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားပြီး နောက်နေ့တွင်လည်း အချိန်မှန်လာရောက်၍ ထင်းပိုမိုရှာဖွေရန် သဘောတူလိုက်ကြသည်။
သူတို့၏ မိသားစုဝင်များက သားဖြစ်သူများ ငွေရှာလာနိုင်သည်ကို ကြားသိရသည့်အခါ အလွန်ပင် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့အားလုံးက ဤကိစ္စကို တိတ်တဆိတ်ထားရန် တိုင်ပင်လိုက်ကြသည်။ လင်ချင်းဟဲ့ သိသွားပြီး စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားမည်ကို မလိုလားကြပေ။ တစ်ရွာလုံးကို ကြည့်လိုက်လျှင် သူမလောက် ရက်ရောသူ မရှိတော့ပေ။ သူတို့အနေဖြင့် စပါးရိက္ခာများ ရရှိထားပြီးဖြစ်သော်လည်း ဆောင်းရာသီ ရောက်ခါနီးနေပြီဖြစ်ပြီး ဆောင်းကုန်လျှင်လည်း ရိက္ခာအနည်းငယ် ပြတ်လပ်မည့်ကာလ ရှိနေသေးသည်။ ယခုကဲ့သို့ အလုပ်ပါးသည့်အချိန်တွင် ရနိုင်သမျှကို ကြိုးစားရှာဖွေထားချင်ကြသည်။
နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ထင်းများ အများအပြား ရောက်လာသည်။ ကျိုးချင်းပိုင် ဆောက်ပေးထားသည့် ထင်းစင်မှာ အပြည့်ပင် ဖြစ်နေတော့သည်။ လင်ချင်းဟဲ့ က ကျိုးတုန်း ကို ပိုလျှံနေသည့်ထင်းများကို နောက်ဖေးတွင် နေရာလွတ်တစ်ခု၌ စုပုံထားပြီး ကောက်ရိုးဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားခိုင်းလိုက်သည်။ နှင်းရည်များ ကျတတ်ပြီး မိုးရွာနိုင်သည့် အန္တရာယ်ရှိသောကြောင့် ဖုံးအုပ်ထားရန်မှာ မဖြစ်မနေ လိုအပ်သည်။
မိုးအကြောင်း ပြောရလျှင် ကျိုးတုန်း က ငါးကြိမ်မြောက် ထင်းလှည်းကို တွန်းလာချိန်တွင် ဆောင်းဦးမိုး စတင်ရွာသွန်းလာတော့သည်။
ရွာသားများက ဂျုံစိုက်ပျိုးပြီးခါစဖြစ်၍ အစိုဓာတ် လိုအပ်နေချိန်တွင် မိုးက အချိန်ကိုက် ရွာချလာသည်ဟု ပြောဆိုကြသည်။
ဆောင်းဦးမိုး ရွာသွန်းပြီးနောက် ရာသီဥတုမှာ အေးစက်သွားသည်။ လင်ချင်းဟဲ့ က အပူချိန်မှာ ခုနစ်ဒီဂရီ သို့မဟုတ် ရှစ်ဒီဂရီခန့်အထိ ကျဆင်းသွားမည်ဟု ခန့်မှန်းလိုက်ပြီး တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ဘဲ ဒါဝါ၊ အာဝါ နှင့် ဆန်ဝါ တို့ကို အနွေးထည်များ ဝတ်ဆင်ပေးလိုက်သည်။ အကြီးမနှင့် အငယ်မတို့ ချုပ်ပေးထားသည့် ဝါဂွမ်းထည့်ထားသော အင်္ကျီ၊ ဘောင်းဘီနှင့် ခြေအိတ်များကို ဝတ်ဆင်ပေးလိုက်သည်။
သူမသည် ဒါဝါအတွက် ချည်ထိုးအင်္ကျီတစ်ထည်ကိုလည်း ထိုးပြီးစီးနေပြီဖြစ်ရာ ချက်ချင်းပင် ဝတ်ပေးလိုက်သည်။ ဒါဝါက သူ၏ အဝတ်အစားသစ်ကို အလွန်နှစ်သက်ပြီး အပြင်ထွက်ကာ ကြွားချင်နေတော့သည်။
ဆောင်းဦးမိုးမှာ ငါးရက်တိုင်တိုင် ရွာသွန်းသည်။ လင်ချင်းဟဲ့ က ကလေးတွေကိုတော့ လွှတ်ထားပေးလိုက်သော်လည်း ထင်းကိစ္စအတွက်တော့ ကျိုးတုန်း က ဆက်လက်လုပ်ကိုင်နေသည်။ ထွက်အားကောင်းသည့်နေ့ဆိုလျှင် ထင်းဆယ်သုံး၊ ဆယ့်လေးစည်းခန့် ရလာပြီး အလုပ်ပါးသည့်နေ့ဆိုလျှင် ဆယ့်တစ်၊ ဆယ့်နှစ်စည်းခန့် ရလာသည်။ ဆယ်ကျော်သက်အရွယ်များဖြစ်၍ အားအင်အပြည့်ရှိကာ ဤရှားပါးသည့် အခွင့်အရေးကို အမိအရ ဆုပ်ကိုင်ထားလိုကြသည်။
ရက်အနည်းငယ်ကြာသော် ဆောင်းရာသီတစ်လျှောက်လုံး သုံးနိုင်မည့် ထင်းများ စုဆောင်းမိသွားသည်။ သူမက မီးဖိုနှင့် ကန် (kang) ကို အမြဲသုံးနေသော်လည်း ထင်းပြတ်မည်ကို စိုးရိမ်စရာမလိုတော့ပေ။ သူမက ထင်းအသုံးများသူဖြစ်သော်လည်း တစ်စည်းလျှင် နှစ်ရက်အထိ ခံသည်။ ထို့အပြင် ကျောက်မီးသွေးတစ်အိတ်၏ တစ်ဝက်ခန့်လည်း ကျန်ရှိနေသေးသည်။ စားစရာနှင့် လောင်စာ ရရှိထားပြီးဖြစ်၍ ဤဆောင်းရာသီမှာ သက်သောင့်သက်သာ ရှိနေမည်မှာ သေချာသည်။
မိုးတိတ်သွားသည့် ပထမဆုံးနေ့တွင် လင်ချင်းဟဲ့ က ဒါဝါကို အပြင်ထွက်ကစားခွင့် ပေးလိုက်သော်လည်း နောက်တစ်နေ့တွင်တော့ အိမ်စောင့်ရန် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် မှာကြားလိုက်သည်။ အိမ်ထဲက စားစရာများ အခိုးခံရလျှင် ဘာမှစားစရာ မရှိတော့မည်ဖြစ်ပြီး ထိုအခါမျိုးတွင် သူမကို ဟင်းမချက်ပေးဘူးဟု အပြစ်မတင်ကြရန် သတိပေးလိုက်သည်။
ဒါဝါနှင့် အာဝါ ကလည်း အိမ်စောင့်ရန် ချက်ချင်းပင် သဘောတူလိုက်သည်။ နှစ်သစ်ကူးပြီးလျှင် ခြောက်နှစ်ပြည့်တော့မည့် ဒါဝါသည် လင်ချင်းဟဲ့ ၏ သွန်သင်မှုကြောင့် မိသားစုအရေးကို ပို၍ ဂရုစိုက်တတ်လာပြီး စားစရာရိက္ခာများကို ထိန်းသိမ်းရမည်ကို နားလည်လာသည်။
ထို့ကြောင့် မိခင်ဖြစ်သူက ကုန်စည်ဖြန့်ဖြူးရေးသမဝါယမ သို့ သွား၍ အသားရနိုင်မလား ကြည့်ဦးမည်ဟု ပြောသောအခါ ကလေးနှစ်ယောက်က အိမ်စောင့်ရန် ချက်ချင်းပင် အဆင်သင့်ဖြစ်နေကြသည်။ သူတို့ အသားမစားရတာ ရက်အတော်ကြာပြီဖြစ်ပြီး ကြက်ဥများလည်း ကုန်ခါနီးနေပြီဖြစ်သည်။
လင်ချင်းဟဲ့ က အသားကို နေ့တိုင်းစားမည်ဟု မရည်ရွယ်သော်လည်း မိုးမရွာခင်က အဖွဲ့လိုက် ရိက္ခာခွဲဝေစဉ်တွင် သူမ မဝယ်ခဲ့မိ၍ ယခုသွားရောက်ဝယ်ယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူမက အမေကျိုး ကို လာရောက်၍ ကလေးများကို ကြည့်ပေးရန် အကူအညီတောင်းလိုက်ပြီး အိမ်မထွက်ခွာမီ သူမ၏ အခန်းတံခါးကို သော့ခတ်လိုက်သည်။
အမေကျိုး က သူမကို အသားသွားဝယ်ခြင်းအတွက် တားဆီးခြင်းမရှိသော်လည်း သူမတွင် အသားဝယ်ရန် ငွေမရှိဟု ထင်မှတ်နေသည်။ အရင်က အဖွဲ့လိုက် ရိက္ခာခွဲဝေစဉ်တွင် သူမ ဘာကြောင့် မဝယ်ခဲ့သနည်းဟုလည်း တွေးမိသည်။ အမေကျိုး မသိသည်မှာ လင်ချင်းဟဲ့ က ထိုအချိန်က အသားများကို အမှိုက်စများဟု ယူဆကာ စိတ်မဝင်စားခဲ့ခြင်းပင်။ ခန္ဓာကိုယ်၏ မူလပိုင်ရှင်ကတော့ လိုချင်ခဲ့ပေလိမ့်မည်၊ သို့သော် သူမကတော့ လုံးဝမဟုတ်ပေ။
အမေကျိုး ကို ကလေးသုံးယောက်နှင့် ထားခဲ့ပြီးနောက် လင်ချင်းဟဲ့ က ကုန်စည်ဖြန့်ဖြူးရေးသမဝါယမ သို့ မေကျဲ့ ကို ရှာဖွေရန် ထွက်လာခဲ့သည်။
မေကျဲ့ က ထိုနေ့တွင် အလုပ်ဆင်းနေသည်။ သူမက လင်ချင်းဟဲ့ အကြောင်းကို စုံစမ်းပြီးဖြစ်၍ သူမ၏ အထောက်အထားကိုလည်း သိရှိပြီးဖြစ်သည်။ လင်ချင်းဟဲ့ ဆိုသည်မှာ မိသားစုကို ပျက်စီးစေမည့် သူဌေးမလေးတစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်း ကောလာဟလများကိုလည်း ကြားသိထားသော်လည်း သူမနှင့် မသက်ဆိုင်ပေ။ လင်ချင်းဟဲ့ ၏ အထောက်အထား မှန်ကန်နေသရွေ့နှင့် သူမသုံးသည့် နိုင်ငံတော် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ စားနပ်ရိက္ခာကူပွန်များ တရားဝင်နေသရွေ့ မေကျဲ့ က အရောင်းအဝယ်ကို ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ လုပ်ပေးမည်ဖြစ်သည်။
"ချင်းဟဲ့၊ ဒီနေ့ ဘာတွေ ဝယ်ချင်လို့လဲ" ဟု မေကျဲ့ က နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ "မနေ့က ပုစွန်ခြောက်နဲ့ စွန်ပလွန်းသီး အသစ်တွေ ရောက်ထားတယ်။ ကျန်းမာရေးအတွက် နည်းနည်းလောက် ယူမလား"
"ယူရမှာပေါ့" လင်ချင်းဟဲ့ က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"အမေ၊ ဒါက မင်းရဲ့ ဆွေမျိုးလား" ဟု အရောင်းဝန်ထမ်းတစ်ယောက်က မေးလိုက်သည်။
"ဟုတ်တယ်၊ ငါ့ညီမလေးလေ" ဟု မေကျဲ့ က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
အရောင်းဝန်ထမ်းက "မင်းဆီမှာ အပိုဆောင်းရိက္ခာကူပွန် ရှိလား။ မရှိရင်တော့ ဈေးပိုကြီးလိမ့်မယ်နော်" ဟု ဝင်ပြောသည်။
သာမန်အားဖြင့် ကူပွန်မပါဘဲ ဘာမှဝယ်၍ မရသော်လည်း အရောင်းဝန်ထမ်းက သဘောတူလျှင်တော့ အတွင်းပိုင်းခွဲတမ်းထဲမှ တစ်ဝက်ခန့်ကို ဝယ်ယူနိုင်သည်။ ၎င်းမှာ ကိုယ်ပိုင် အဆက်အသွယ်ရှိမှသာ ရနိုင်သည်။
လင်ချင်းဟဲ့ က ကယ်လ်စီယမ်ဓာတ် ကြွယ်ဝသည့် ပုစွန်ခြောက်ကို လိုချင်သည်မှာ အမှန်ပင်။ အိမ်တွင် အနည်းငယ် ရှိထားသော်လည်း ဟင်းချိုနှင့် ဆန်ပြုတ်ထဲ ထည့်ရန်အတွက် ပိုရှိလျှင်လည်း မမှားပေ။ စွန်ပလွန်းသီးနှင့် ပုစွန်ခြောက်များအတွက် ငွေရှင်းပြီးနောက် သူမက အပြင်သို့ထွက်ကာ မေကျဲ့ နှင့် လျှို့ဝှက်စွာ စကားပြောလိုက်သည်။
"မေကျဲ့၊ မနက်ဖြန်အတွက် အသားလေး ဘာလေး ချန်ထားပေးလို့ ရမလား" လင်ချင်းဟဲ့ က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
"ဘာအသားလဲ။ ဘယ်လောက်လဲ"
"အသားစွတ် တစ်ဂျင်းလောက်ပေါ့။ ပြီးတော့ အရိုးလေးတွေပါ နည်းနည်း ထည့်ပေးပါဦး" ပြောရင်း သူမက ငွေနှစ်ယွမ်နှင့် တစ်ဂျင်းစာ စားနပ်ရိက္ခာကူပွန်ကို မေကျဲ့ လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။
"အဆီမပါဘူးလား" မေကျဲ့ က ငွေကို အသာအယာ သိမ်းလိုက်ရင်း မေးလိုက်သည်။ ဤကာလတွင် အဆီများသည့် အသားက အကောင်းဆုံးဟု လူတိုင်း အသိအမှတ်ပြုထားကြသည်။
"အဲဒါ ခက်ခဲနေမလား" လင်ချင်းဟဲ့ က သူမကို အခက်တွေ့စေမည် စိုး၍ တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။
မေကျဲ့ က ပြုံးလိုက်ပြီး "အဆီတစ်ဝက်လောက်တော့ ရအောင် လုပ်ပေးနိုင်ပါတယ်" ဟု ပြောသည်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ကျဲ့" လင်ချင်းဟဲ့ က ချက်ချင်းပင် ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။
"မလိုပါဘူး။ မင်းပေးလိုက်တဲ့ ကူပွန်တွေကြောင့် ငါ့အိမ်က ကလေးတွေ အရင်ကထက် အနည်းငယ် ပိုစားနိုင်နေရတာပါ" ဟု မေကျဲ့ က ပြောလိုက်သည်။
လင်ချင်းဟဲ့ က ယဉ်ကျေးမှုအရ စကားအနည်းငယ် ထပ်ပြောပြီးနောက် မကြာမီ ကလေးမီးဖွားတော့မည့် အငယ်မအတွက် အာဟာရ လိုအပ်ချက်ကိစ္စကို ဆက်လက် ပြောပြလိုက်သည်။