သေချင်ဇိုး။
လင်ချင်းဟဲ့ က ထိုနေ့တွင် အခြားဆရာမတစ်ဦးနှင့် အတန်းချိန်ချင်း မတော်တဆ လဲလှယ်ဖြစ်ခဲ့သည်။ အခြားဆရာမတွင် မွန်းလွဲပိုင်း၌ အတန်းရှိသောကြောင့် အချိန်ပြောင်းပေးခဲ့ကြခြင်းဖြစ်ပြီး ယင်းက လင်ချင်းဟဲ့ အနေဖြင့် ဆိုင်သို့ဝင်ရန် အချိန်အခွင့်အသာရသွားစေခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင်မှ သူမသည် ဆိုင်ထဲသို့ဝင်လာပြီး ထိုစကားများကို ကြားလိုက်ရခြင်းပင်။
သူမဆိုင်ထဲသို့ ဝင်သွားသောအခါ ကျိုးချင်းပိုင် မှာ မျက်မှောင်ကြုတ်နေသည်ကို တွေ့ရပြီး ကျန်းမေ့ဟယ်မှာမူ အနီးရှိထိုင်ခုံတစ်လုံးတွင် ထိုင်နေသည်။ လင်ချင်းဟဲ့ ကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် ကျိုးချင်းပိုင် ၏ မျက်မှောင်ကြုတ်နေမှုမှာ ချက်ချင်းပင် ပြေလျော့သွားသည်။ သို့သော် ကျန်းမေ့ဟယ်ကမူ အမိဖမ်းခံရသကဲ့သို့ သိသိသာသာပင် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားနေပုံ ပေါ်လာသည်။
လင်ချင်းဟဲ့ က ထိုအမျိုးသမီးထံသို့ အကဲခတ်အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ "ကျန်းမိသားစုရဲ့ သမီးကြီးက ဟိုးရှေးတုန်းက လူအိမ်ထောင်သည်နဲ့ ကိုယ်ဝန်ရှိခဲ့ဖူးတယ်ဆိုပဲ။ သာမန်လူတွေပြောတာကတော့ မင်းသာ အဲ့လောက်မြန်မြန် ထွက်မပြေးခဲ့ရင် လူပုံအလယ်မှာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဝေဖန်ရှုတ်ချခံရမှာတဲ့။ တောနယ်ဘက်ကို ရောက်သွားတော့မှ နောက်ခံအကာအကွယ်ရဖို့အတွက် လူတစ်ယောက်နဲ့ လက်ထပ်လိုက်တာလေ။ အဲဒီတုန်းက ကလေးဖျက်ချခဲ့တာကြောင့် ဒီနှစ်တွေအထိ ကလေးမရနိုင်တော့ဘဲ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါတွေ ထိခိုက်ပျက်စီးသွားတယ်လို့ ငါတော့ ကြားမိတယ်။ အဲဒီလိုဖြစ်နေပါလျက်နဲ့ အခု ငါ့ယောက်ျားကိုပါ လက်တံရှည်ဖို့ မင်းမှာ ဘယ်လိုသတ္တိတွေ ရှိနေရတာလဲ?"
ကျန်းမေ့ဟယ်က သူမကို ဒီလောက်အထိ သိထားလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။ သူမသည် သွားကိုကြိတ်ကာ "ခင်ဗျားက ပညာရေးလောကမှာ လုပ်နေတဲ့သူလေ! ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလိုအခြေအမြစ်မရှိ စွပ်စွဲပြောဆိုရဲရတာလဲဗျာ။ အကျိုးဆက်ကို မကြောက်ဘူးလား?"
"မင်းသာ အကျိုးဆက်ကို မကြောက်ရင် ကိုယ်ကျင့်တရားသန့်သန့်နဲ့ လျှောက်လှမ်းနေတဲ့ ငါက ဘာလို့ကြောက်ရမှာလဲ။ ပြီးတော့ ငါပြောတာတွေက အမှန်စွပ်စွဲတာလား၊ မစွပ်စွဲတာလားဆိုတာကို ကျန်းမေ့ဟယ်၊ မင်း ဘယ်လိုလူမျိုးလဲဆိုတာ ဒီရပ်ကွက်ထဲက လူတွေကို လိုက်မေးကြည့်လိုက်ရုံနဲ့ အားလုံး အသိသားပဲ။ ဒါက လူတိုင်းသိတဲ့ ကိစ္စပဲလေ။ လူတွေက မင်းကို အရှက်မရှိတဲ့၊ ပျက်စီးနေတဲ့၊ သူများသုံးပြီးသား ပစ္စည်းတစ်ခုလိုတောင် မျက်နှာချင်းဆိုင် ပြောနေကြတာ" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က အလေးအနက်မရှိသလို လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"နင်... နင် တောသူ..."
စကားမဆုံးသေးမီ လင်ချင်းဟဲ့ က ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ "ငါက မင်းရဲ့ ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲတဲ့ အကြံအစည်သေးသေးလေးတွေကို အရင်က အလေးမထားဘဲ နေပေးခဲ့တာပါ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းက ကွာရှင်းထားတဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်ပဲလေ—ပညာရေးလည်း မရှိ၊ ဟောင်းနွမ်းပြီး ပုံစံပျက်နေတဲ့ လူတစ်ယောက်။ မင်းက တကယ်ပဲ ငါ့ရဲ့ပြိုင်ဘက် ဖြစ်ထိုက်တယ်လို့ ထင်နေတာလား။ ငါ့ဘက်က မင်းကို တစ်ချက်တောင် လှည့်မကြည့်ဖူးဘူး။ ဘယ်နေရာကများ ငါ့ကို ယှဉ်နိုင်လို့လဲ။ မင်းမှာ ရုပ်လည်းမလှ၊ ကိုယ်ဟန်လည်းမရှိ၊ ဘွဲ့ဒီဂရီလည်း မရှိဘူး။ အဲဒါတင်မကသေးဘူး၊ မြို့တော်ကနေ လာပြီးတော့ ကလေးတောင် မမွေးနိုင်ဘူး။ မင်းက ဥမဥနိုင်တဲ့ ကြက်မတစ်ကောင်လို ဖြစ်နေပြီးမှ အခုကျတော့ ငါ့ရဲ့ ချင်းပိုင်မှာ သားသုံးယောက်ရှိတာကို မြင်တော့ မိထွေးလုပ်ချင်လို့ အလုအယက် လိုက်နေတာပေါ့ ဟုတ်လား။ ကိုယ့်မျက်နှာကိုယ် မှန်ထဲပြန်ကြည့်ပြီး ကိုယ့်တန်ဖိုးကိုယ် ဆန်းစစ်ဦးလေ။ မင်းက တကယ်ရော တန်လို့လား?"
နောက်ဆုံးတွင် ကျန်းမေ့ဟယ်မှာ မျက်နှာကို လက်ဖြင့်အုပ်ကာ ငိုယိုထွက်ပြေးသွားတော့သည်။
လင်ချင်းဟဲ့ က သူမ၏ အနာအဆာအရှိဆုံးနေရာကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့် ထိုးနှက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး လုံးဝ သနားကြင်နာပြခြင်း မရှိပေ။ ယခင်က ထိုအမျိုးသမီး၏ သေးငယ်သော စွတ်စွတ်စွတ်စွတ် ရန်စမှုများကို သူမ လျစ်လျူရှုခဲ့သော်လည်း ကျန်းမေ့ဟယ်က သူမ၏ ယောက်ျားထံအထိ တိုက်ရိုက်လာရောက် အနှောင့်အယှက်ပေးလိမ့်မည်ဟု သူမ လုံးဝမမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ လင်ချင်းဟဲ့ မှာ ထိုကဲ့သို့သော အဖြစ်အပျက်မျိုးကို သည်းခံနေမည့်သူ မဟုတ်ပေ။ ဤကဲ့သို့သော လူမျိုးများနှင့် ဆက်ဆံရသည့်အခါ သူမသည် ရက်စက်တတ်သည်— လွန်ခဲ့သောနှစ်များက သူမ၏ မူလမိသားစုနှင့် ရှင်းထုတ်ခဲ့စဉ်ကကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ သူမအနေဖြင့် လက်မစဘဲနေမည်၊ သို့မဟုတ်ပါက လုပ်ပြီဆိုလျှင် အဆုံးအထိ လုပ်တတ်သူဖြစ်သည်။
လင်ချင်းဟဲ့ က လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ကျိုးချင်းပိုင် က သူမကို ငေးကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူသည် သူမ၏ ထက်ရှလှသော လေသံကြောင့် ကြောက်လန့်သွားခြင်း မရှိသည်ကို သူမ သတိပြုမိသည်။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် သူ့မျက်နှာပေးမှာ ကြင်နာယုယကာ အလိုလိုက်သည့်ပုံစံ ပေါ်နေပြီး သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုအောက်တွင် လုံးဝ ကျွတ်လွတ်ရာမရ ဖြစ်နေသည့်ဟန် ရှိနေသည်။
"အဟမ်း၊ အဟမ်း။" လင်ချင်းဟဲ့ က သူမ၏ ရပ်တည်မှုကို ပြန်ထိန်းရန်အတွက် ချောင်းတစ်ချက် ဟန့်လိုက်သည်။ "ငါက သူမကို ဒေါသထွက်လို့ပါဟာ။ အဲဒီလိုလူမျိုးတွေကို နေရာမှန်လေးတော့ ပြန်ပေးရမယ်လေ။"
"အင်း၊ မင်း ဆဲတာ ကောင်းပါတယ်" ဟု ကျိုးချင်းပိုင် က မျက်လုံးထဲတွင် ပြုံးစိစိဖြင့် ပြန်ပြောသည်။
ကျန်းမေ့ဟယ်သည် သူ့ကို အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်စေခဲ့လိမ့်မည်ဟု လင်ချင်းဟဲ့ သိလိုက်သည်။ သူ့သဘာဝအရသာ မဟုတ်လျှင် ထိုကဲ့သို့သော စကားမျိုးကို ပြောမည်မဟုတ်ပေ။ ကျန်းမေ့ဟယ်အပေါ် သူ့၏ သဘောထားနှင့် ပတ်သက်၍ လင်ချင်းဟဲ့ က သူ သည်းခံနိုင်စွမ်း၏ အလွန်ဆုံးအစွန်းသို့ ရောက်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိထားသည်။ ဤမျှလောက် မိုက်မိုက်ကန်းကန်းနှင့် မြှားပစ်မှားနေသော လူမျိုးနှင့် ကြုံတွေ့ရသည်မှာ ခက်ခဲလှပေရာ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း မပြောခဲ့လျှင် မည်သည့်အခါမျှ အဓိပ္ပာယ်ပေါက်ရောက်မည် မဟုတ်ပေ။
လင်ချင်းဟဲ့ က ဆိုင်တွင် ဆက်လက်ကူညီပေးနေခဲ့ရာ မကြာမီမှာပင် ခေါက်ဆွဲပြုတ် ဝယ်မည့် အခြားဖောက်သည်တစ်ဦး ရောက်လာခဲ့သည်။ ဟင်းသီးဟင်းရွက် ဝယ်လာပြီး ပြန်လာသည့် မာဒေါ်ကြီးက ဆိုင်ရှေ့တွင် ရပ်တန့်ကာ သူမကို သတိပြုမိသွားသည်။ "ဆရာမလင်၊ ဒီနေ့ ကျောင်းမသွားဘူးလားကွဲ့။"
"သမီး လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ယောက်နဲ့ အတန်းချိန် လဲလိုက်လို့ပါ" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က အပြုံးလေးဖြင့် ပြောသည်။ "အားနေတာနဲ့ ဆိုင်မှာလာကူပေးတာပါ။"
"အရောင်းအဝယ်ရော ဘယ်လိုနေလဲ" ဟု မာဒေါ်ကြီးက မေးသည်။
"သင့်တော်ပါတယ်ရှင်" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က ပြန်ဖြေသည်။ လက်ရှိတွင် ဖောက်သည်နှစ်ဦးသာ ရှိပြီး စားပွဲတစ်ဒါဇင်ကျော် ရှိနေသော ဆိုင်လေးမှာ အတော်လေး ဗလာကျင်းနေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။
မာဒေါ်ကြီးက ဘာမှ ထပ်မပြောတော့သော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ ရှောင်ကိုင့်အဖေ တစ်ယောက်တည်း အိမ်မှာနေရတာထက်စာရင် ပိုကောင်းနေပြီဟု သူမ ခံစားရသည်။ လင်ချင်းဟဲ့ က မာဒေါ်ကြီး ဈေးဝယ်ပြီးလာသည်ကို သတိပြုမိသဖြင့် သူမအား လက်ဖက်ရည် ငှဲ့ပေးလိုက်သည်။ "ဒေါ်ကြီး၊ အပြင်သွားလို့ ဒီနားကဖြတ်သွားရင် ဆိုင်ဘက်ကို တစ်ချက်ဝင်ပြီး အခြေအနေလေး ကြည့်ပေးပါဦးရှင်။ ကျွန်မရဲ့ ချင်းပိုင်ကိုများ တစ်ခုခုဖြစ်ရင် သူ့ဘက်ကနေ ကူပြီး စကားပြောပေးပါဦးနော်။"
"ဘာဖြစ်လို့လဲ ကွဲ့" ဟု အခြေအနေတင်းမာနေသည်ကို ခံစားမိသဖြင့် မာဒေါ်ကြီးက မေးလိုက်သည်။
"ဒေါ်ကြီး မယုံပါဘူး။ ဒီနေ့ ဆိုင်ကိုရောက်လာချင်းမှာပဲ ကျွန်မ ရူးချင်လောက်အောင် ဒေါသထွက်ခဲ့ရတာ" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က ပြောသည်။ သူမ ဘာကိုမျှ ဖုံးကွယ်မထားဘဲ ကျန်းမေ့ဟယ် ပြောခဲ့သော အရှက်မရှိသည့် စကားများကို အကုန်ပြန်ပြောပြလိုက်သည်။ "ဒီနေ့သာ အတန်းချိန် မတော်တဆ မလဲမိခဲ့ရင် သူမ ဘယ်လောက်အထိ ရဲတင်းလာမလဲဆိုတာ တွေးကြည့်ရုံနဲ့တင် ကျွန်မ ကျောချမ်းလာတယ်။"
"တကယ်ကို အရှက်မရှိလိုက်တာ!" မာဒေါ်ကြီးက ချက်ချင်းပင် ဒေါသတကြီးဖြင့် မှတ်ချက်ချသည်။
"ကျွန်မရဲ့ ချင်းပိုင်က ဒီကိုရောက်လာကတည်းက အရမ်းကို ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေးနဲ့ နေလာခဲ့တာပါ။ ဒေါ်ကြီးရယ်၊ အိမ်နီးနားချင်းတွေလည်း အကုန်ရှိကြတယ်။ ပြီးတော့ သူက တစ်နေ့ကုန် အပြင်မှာပဲ ရှိနေတာလေ။ အဲဒါတင်မကသေးဘူး၊ ကျွန်မတို့မှာလည်း ကြီးပြင်းနေပြီဖြစ်တဲ့ ကလေးသုံးယောက် ရှိနှင့်နေပြီ။ သူမ ကျန်းမေ့ဟယ်က ဘာကြောင့်များ ဒီလိုစိတ်ကူးတွေ ဝင်လာရတာလဲဆိုတာ ကျွန်မ လုံးဝနားမလည်နိုင်ဘူး" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က ရင်ဖွင့်ညည်းတွားသည်။
"သူ့ကို ငါအရင်ကတည်းက လူကောင်းတစ်ယောက် မဟုတ်မှန်း သိပြီးသားပါ။ ဒါပေမဲ့ ရှောင်ကိုင့်အဖေဆီကို အခုလို ရဲရဲတင်းတင်း တိုက်ရိုက်လာလုပ်ဝံ့လိမ့်မယ်လို့ လုံးဝ မထင်ထားမိဘူး!" ဟု မာဒေါ်ကြီးက အမျက်ထွက်လျက် ပြန်ပြောသည်။
"အဲဒါကြောင့်မို့လို့ ကျွန်မ အဲ့လောက်တောင် ဒေါသထွက်နေရတာပါ။ ကျွန်မက ကျောင်းမှာ အမြဲတမ်း အလုပ်ရှုပ်နေရတာလေ။ ဒေါ်ကြီးရယ်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး အပြင်သွားရင်း လမ်းကြုံရင် သူ့ကို တစ်ချက်လောက် ဝင်ကြည့်ပေးပါဦးရှင်" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က တောင်းပန်သည်။
"ရပါတယ်၊ စိတ်ချပါ။ အဲဒါဆို နက်ဖြန်ကစပြီး နေ့တိုင်း ဒီနားကို လမ်းလျှောက်လာခဲ့မယ်" ဟု မာဒေါ်ကြီးက ကတိပေးသည်။
လင်ချင်းဟဲ့ က သူမအား ခေါက်ဆွဲပြုတ်အချို့ ထည့်ပေးလိုက်ပြီး မာဒေါ်ကြီးမှာ ငြင်းမရတော့ဘဲ အိမ်သို့ ယူသွားခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် သူမသည် ထိုအဖြစ်အပျက်ကို အခြားသူငယ်ချင်းများကိုပါ ပြောပြခဲ့သည်။
"ဒီလိုအရှက်မရှိတဲ့လူမျိုးကို ငါတစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး" ဟု မာဒေါ်ကြီးက သူတို့ကို ပြောပြသည်။
"အဲ့လောက်တောင်လား" ဟု သူငယ်ချင်းဖြစ်သူများက အံ့အားသင့်လျက် မေးကြသည်။
"ငါက လိမ်ပြောနေတာများ မှတ်လို့။ အဲဒီယောက်ျားက ကလေးသုံးယောက်နဲ့ လူကောင်းတစ်ယောက်လေ။ သူ့ဇနီးဆိုတာက ပေကျင်းတက္ကသိုလ်က အင်္ဂလိပ်စာဆရာမ— ဘယ်လောက်တောင် ဂုဏ်သိက္ခာရှိလိုက်လဲ။ အဲဒီအမျိုးသမီးနဲ့ယှဉ်ရင် သူက ဘာမှတောင် မဟုတ်ဘူး!" ဟု မာဒေါ်ကြီးက ဝေဖန်သည်။
"ဟိုတစ်ခေတ်က ကလေးဖျက်ချခဲ့ဖူးလို့ အခု ကလေးမရနိုင်တော့တာ ဖြစ်မှာပေါ့" ဟု သူငယ်ချင်းတစ်ဦးက ခန့်မှန်းပြောဆိုသည်။ "သူ့မှာ သားသုံးယောက် ရှိတာကို မြင်တော့ သူ့ရင်ထဲမှာ လှုပ်ခတ်သွားလို့ ဖြစ်မှာပေါ့၊ ဟုတ်လား။"
"အဲ့ဒါက ပိုတောင် အရှက်ကင်းမဲ့သေးတယ်!" ဟု မာဒေါ်ကြီးက ပြန်ပြောသည်။ "လင်မယားနှစ်ယောက်ရဲ့ ဆက်ဆံရေးကလည်း ခိုင်မာတယ်၊ ကလေးတွေကလည်း နားလည်မှုရှိကြတယ်။ သူကိုယ်တိုင် ဥမဥနိုင်ရုံနဲ့ မိသားစုတစ်ခုကို လာဖျက်ဆီးချင်နေတာလား။ ဒါက လုံးဝကို ကိုယ်ကျင့်တရား ကင်းမဲ့တာပဲ!"
ထိုသတင်းမှာ ရပ်ကွက်ထဲတွင် အလွန်မြန်ဆန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။
"သူ ဘာလို့ ငိုယိုပြီး ပြန်ပြေးသွားလဲဆိုတာ ငါက တွေးနေတာ" ဟု သက်ကြီးရွယ်အို အဘွားကြီးတစ်ဦးက မှတ်ချက်ချသည်။ "သူများမိသားစုကို ဝင်ဖျက်ဖို့ ကြိုးစားလို့ ဆရာမလင်ရဲ့ ဆဲရေးတာကို ခံလိုက်ရလို့ ဖြစ်ရမယ်!"
"အဲ့ဒါကို နင် ကိုယ်တိုင် မျက်စိနဲ့ တွေ့လိုက်တာလား" ဟု တစ်ယောက်က မေးသည်။
"တွေ့တာပေါ့။ သူ့ပုံစံက အနိုင်ကျင့်ခံလိုက်ရတဲ့ပုံစံ ဖြစ်နေတာ" ဟု အဘွားကြီးက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ပြောသည်။
"ဘယ်လောက်တောင် အရှက်မရှိတဲ့ မိန်းမလဲ။ သူများမိသားစုကို လာဖျက်ဆီးရဲတယ်လို့!" တစ်ရပ်ကွက်လုံးက ကျန်းမေ့ဟယ်ကို ဝိုင်းဝန်းရှုတ်ချကြတော့သည်။
ထိုကဲ့သို့ ကောလာဟလများကို ကြားရသည့်အခါ လင်ချင်းဟဲ့ တွင် မည်သည့် အပြစ်ရှိသည်ဟူသော ခံစားချက်မျှ မရှိပေ။ သူမသည် ဘယ်တုန်းကမှ သနားကြင်နာတတ်သူ မဟုတ်ပေ။ ကျန်းမေ့ဟယ်က သူမ၏ ယောက်ျားနောက်သို့ လိုက်ဝံ့သည်မှန်လျှင် ထိုသင်ခန်းစာကို ဘယ်တော့မှ မမေ့သွားစေရန် အသားအရေ တစ်ထပ်လောက် ခွာခံရမည့်အရေးကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားရပေမည်။