ကျောင်းချိန်တွေမှာ အလုပ်တွေ ပိနေပြီး ဒီနှစ်ထဲမှာတော့ ရွာမှာလည်း သိသာတဲ့ အပြောင်းအလဲတွေ ဖြစ်ပေါ်နေပါတယ်။
အဓိကအချက်ကတော့ ပညာတတ်လူငယ်တွေဟာ မြို့တွေဆီ ပြန်သွားဖို့ စတင်ပြင်ဆင်နေကြပါပြီ။ တချို့ကတော့ ကိုယ်ပိုင်လမ်းကြောင်းတွေနဲ့ ထွက်ခွာသွားကြပြီဖြစ်ပြီး တချို့ကတော့ ခဏတာ ကျန်ရစ်နေပါသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ လက်ရှိနိုင်ငံရေးအခြေအနေအရ သူတို့ရဲ့နေထိုင်မှုဟာ ကြာရှည်တော့မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကိုတော့ လူတိုင်းလိုလို ရိပ်မိနေကြပါတယ်။
ရွာသားတွေက အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေကြပေမဲ့ ထုတ်လုပ်မှုကတော့ ထိခိုက်မှုမရှိပါဘူး။ ရွာမှာ အသိသာဆုံး ပြောင်းလဲမှုကတော့ ကြက်မွေးမြူရေး နှစ်ဆတိုးလာတာပါပဲ။
အဖေကျိုး ကတော့ ဒီနှစ်မှာ လယ်ကွင်းထဲ အလုပ်မလုပ်တော့ဘဲ တစ်နေ့တာလုံး ဘဲတွေကို မြစ်ထဲမှာ ကျောင်းနေပါတယ်။ အမေကျိုး က သူ့အတွက် နေ့လယ်စာ ပို့ပေးလေ့ရှိပြီး အဲဒီလိုနဲ့ သူ တစ်နေ့လုံး အပြင်မှာပဲ နေနိုင်ပါတယ်။ ညနေခင်းရောက်ရင်တော့ ဘဲတွေကို ရွာပြန်မောင်းလာတတ်ပါတယ်။ ဘဲတွေက ငယ်သေးတဲ့အတွက် ဥ မဥသေးပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကြီးလာတဲ့အခါ အပြင်မှာ ဥတွေ မဥမိအောင် သူ အထူးဂရုစိုက်ရပါဦးမယ်။
မူလက လေးငါးကောင်လောက်ပဲ မွေးဖို့ ရည်ရွယ်ထားပေမဲ့ အဖေကျိုး က အဲလောက်နည်းနည်းလေးနဲ့ အလုပ်ရှုပ်ရတာ မတန်ဘူးလို့ ယူဆတဲ့အတွက် ခုနစ်ကောင် ရှစ်ကောင်လောက် မွေးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်။ အစာအတွက် မိသားစုဘက်က ဘာမှကုန်ကျစရာမလိုဘဲ မြစ်ထဲက ငါးလေးတွေ၊ ပုစွန်လေးတွေကိုပဲ စားခိုင်းထားတာပါ။ ကျိုးချင်းပိုင် ကလည်း ကန့်ကွက်စရာမရှိတဲ့အတွက် အစီအစဉ်အတိုင်း လုပ်ဖြစ်သွားပါတယ်။ နောက်ဖေးမှာလည်း ကြက်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေပြီး ရွာထဲက လူတိုင်းလည်း အဲဒီအတိုင်းပါပဲ။ လူတိုင်းလုပ်နေကြတာဖြစ်လို့ ဘယ်သူ့ကိုမှ အပြစ်တင်စရာမရှိသလို၊ တိုင်တန်းမယ့်သူတွေကလည်း ဘယ်သူမှ ဂရုမစိုက်ကြတော့ပါဘူး။ ဘာပဲပြောပြော ဇိုးကျားရွာ တစ်ရွာတည်း လုပ်နေတာမှ မဟုတ်တာ။ "ဂိုဏ်းလေးခု" ပြိုလဲသွားပြီးကတည်းက အရာအားလုံးဟာ အရင်လို မဟုတ်တော့ပါဘူး။
ကျိုးချင်းပိုင် လယ်ကွင်းကနေ ပြန်ရောက်တဲ့အချိန်မှာ အာဝါ နဲ့ ဆန်ဝါ တို့က ထမင်းဟင်း ချက်ပြုတ်ပြီးနေပါပြီ။
"ဖေဖေ" လို့ အာဝါ က ပြောလိုက်ပါတယ်။ "မေမေ ချန်ထားပေးခဲ့တဲ့ ဝက်ပေါင်ခြောက်နဲ့ ဝက်အူချောင်းတွေ ကုန်သွားပြီ။ ဒီနေ့ကစပြီး ကျွန်တော်တို့ အခြွေအရံ လျှော့စားကြရတော့မယ်။"
မေမေ မသွားခင်ကတည်းက အသားခြောက်တွေကို အများကြီး ပြင်ဆင်ပေးထားခဲ့တာပါ။ သူတို့က ချွေတာပြီး စားခဲ့ကြလို့ အခုထိ ခံတာဖြစ်ပါတယ်။
"မနက်ဖြန်ကျရင် အသားရလိမ့်မယ်" လို့ ကျိုးချင်းပိုင် က ပြန်ပြောလိုက်ပါတယ်။ သူက မေမေမေ (Sister Mei) ဆီမှာ အော်ဒါ မှာထားပြီးသားဖြစ်ပြီး မနက်စောစောသွားယူဖို့ စီစဉ်ထားပါတယ်။
ညစာအတွက် ကြက်ဥကြော်၊ ဂေါ်ဖီထုပ်နဲ့ ပေါင်မုန့်ပေါင်းတို့နဲ့ပဲ ဖြေရှင်းလိုက်ကြပါတယ်။ မေမေ ရှိတုန်းကလိုမျိုး မဟုတ်ပေမဲ့ တော်တော်လေး စားကောင်းတဲ့ အစားအစာပါပဲ။ အမေကျိုး က အဖေကျိုး ရဲ့ အစုကို အမြဲတမ်း အရင်ခွဲပေးပြီးမှ သူ့သားနဲ့ မြေးတွေနဲ့အတူ စားသောက်ကာ နောက်ဆုံးမှာတော့ သူ့အတွက် ပို့ပေးလေ့ရှိပါတယ်။
"ဖေဖေ၊ မေမေ့ဆီ ဘယ်တော့သွားလည်မှာလဲ" လို့ ညစာစားရင်း ဆန်ဝါ က မေးလိုက်ပါတယ်။
အမေကျိုး က သူ့သားကို ကြည့်လိုက်ပါတယ်။ "မင်းတို့ ဒီရက်ပိုင်း အားလား"
"မအားဘူး" လို့ ကျိုးချင်းပိုင် က ခေါင်းခါလိုက်ပါတယ်။ သူလည်း သူ့ဇနီးကို သတိရပေမဲ့ နွေဦးစိုက်ပျိုးချိန်က အလုပ်အရမ်းများပြီး ခရီးကလည်း သွားရလာရတာ ရက်အတော်ကြာပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မိုးရွာရင်တော့ သူ သွားဖြစ်အောင် သွားမယ်လို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြောထားလိုက်ပါတယ်။ တစ်ခါတလေ မိုးက တစ်ပတ်လုံး ရွာနေတတ်တာကိုး။
သူ့ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးသလိုပဲ မေလကုန်မှာ ရာသီဥတုက အုံ့မှိုင်းလာပါတယ်။ ရွာထဲက လူတိုင်း မိုးကြီးတော့မယ်ဆိုတာကို ရိပ်မိလိုက်ကြပါတယ်။ ကောက်ပဲသီးနှံတွေကလည်း ကြီးထွားနေပြီဖြစ်လို့ မိုးဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိတာကြောင့် ကျိုးချင်းပိုင် က ရွာခေါင်းဆီ သွားပြီး ခွင့်တောင်းလိုက်ပါတယ်။
ရွာခေါင်းကလည်း နားလည်ပေးပါတယ်။ "မနက်ဖြန်ပဲ မသွားတာပေါ့။ စောစောသွား စောစောပြန်ခဲ့။ လကုန်ရင် နွေရာသီ ရိတ်သိမ်းချိန် စတော့မှာနော်။"
"ဟုတ်ကဲ့" လို့ ကျိုးချင်းပိုင် က သဘောတူလိုက်ပါတယ်။
သူ စက်ဘီးနင်းပြီး မေမေမေဆီ သွားကာ မနက်စောစော ဝက်သားယူဖို့ စီစဉ်လိုက်ပါတယ်။ ညဘက်မှာတော့ သူ့သားတွေနဲ့ မိဘတွေအတွက် ဝက်သုံးထပ်သား၊ အဆီနဲ့ နံရိုးအနည်းငယ် သွားယူလာပါတယ်။ ခရီးသွားခွင့်ပြုချက် စာရွက်ကို ကိုင်ပြီး သူ ခရီးစတင်လိုက်ပါတော့တယ်။
ရထားပေါ် တက်လိုက်တဲ့အချိန်မှာပဲ မြို့မှာ မိုးတွေသည်းကြီးမည်းကြီး ရွာချလာပါတယ်။ သူ ရွာဘက်က တိမ်တွေကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ရွာမှာလည်း မိုးရွာနေလောက်ပြီဆိုတာ သူ သိလိုက်ပါတယ်။
ရွာမှာတော့ မိုးတွေ တကယ်ပဲ သည်းကြီးမည်းကြီး ရွာနေပါတယ်။ အဖေကျိုး နဲ့ အမေကျိုး တို့ အိမ်မှာပဲ နေနေကြပြီး ကလေးတွေလည်း ကျောင်းမသွားရပါဘူး။
"ဖေဖေ မိုးမမိလောက်ပါဘူးနော်" လို့ အာဝါ က မေးလိုက်ပါတယ်။
"ဖေဖေက စောစောစီးစီး ထွက်သွားတာဆိုတော့ မိုးမမိလောက်ပါဘူး" လို့ ဆန်ဝါ က ယုံကြည်ချက်ရှိရှိ ပြောလိုက်ပါတယ်။
"ဖေဖေက ဝက်သားတွေ အများကြီး ဝယ်လာတာ" လို့ အာဝါ က မှတ်ချက်ပေးပါတယ်။ "နေ့လယ်စာ ဘာစားကြမလဲ"
"ဝက်သုံးထပ်သား ဂေါ်ဖီထုပ်ကြော် စားကြမလား" လို့ ဆန်ဝါ က အကြံပေးပါတယ်။
ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက် မီးဖိုချောင်ထဲ ဝင်သွားကြပါတယ်။ ဝက်ဆီကို အပူပေးပြီး အငန်နယ်ထားတဲ့ ဝက်သုံးထပ်သား အတုံးလေးတွေကို ကြွပ်နေအောင် ကြော်လိုက်ပြီး ဝက်ဆီထဲမှာ ဂေါ်ဖီထုပ်ကို ထည့်ကြော်လိုက်ပါတယ်။ မေမေ သင်ပေးထားတဲ့အတိုင်း အရသာရှိလှပါတယ်။ သူတို့က ဝက်နံရိုးနဲ့ ရေညှိဟင်းရည်ကိုလည်း ချက်လိုက်ကြပါသေးတယ်။ မိဘတွေ မရှိပေမဲ့ အစားအသောက်ကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် မလုပ်ကြသလို အသားကလည်း ကြာကြာမခံတဲ့အတွက် အမြန်စားဖို့ သူတို့ သတိထားကြပါတယ်။ သူတို့က အဘိုးအဘွားတွေကို ကောင်းကောင်း ဂရုစိုက်တတ်တဲ့ ဉာဏ်ကောင်းတဲ့ ကလေးတွေပါ။
ရက်အနည်းငယ်အကြာမှာတော့ ကျိုးချင်းပိုင် မြို့တော်ကို ရောက်ရှိလာပါတယ်။
လင်ချင်းဟဲ့ က သူ ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပါဘူး။ သူ သတိရနေခဲ့တာ မှန်ပေမဲ့ လုံခြုံရေးအစောင့်ရဲ့ အကြောင်းကြားမှုကြောင့် သူ့ကို မျက်မြင်တွေ့လိုက်ရတဲ့အခါမှာတော့ အံ့အားသင့်သွားရပါတယ်။ သူမ အမြန်ပြေးသွားလိုက်ပေမဲ့ အများသူငါရှေ့မှာ ဖက်လိုက်ဖို့တော့ ခေတ်ကာလရဲ့ လူမှုရေး စည်းမျဉ်းတွေကို ထည့်တွက်ပြီး ရှောင်ကြဉ်လိုက်ပါတယ်။
"ဘာလို့ လာတာလဲ။ ဘာသတင်းမှလည်း မပေးဘူး" လို့ သူမခင်ပွန်းကို ကြည့်ရင်း သူမ မေးလိုက်ပါတယ်။
"အိမ်မှာ မိုးရွာနေလို့ ခေါင်းဆောင်ဆီ ခွင့်တောင်းပြီး လာခဲ့တာ" လို့ သူ ပြန်ဖြေရင်း ပိုပြီး လှပလာတဲ့ သူ့ဇနီးကို ငေးကြည့်နေပါတယ်။ ဒီအခိုက်အတန့်လေးအတွက် ခက်ခဲတဲ့ ခရီးလမ်းက လုံးဝ တန်ပါတယ်။
"ခဏစောင့်ဦးနော်" လို့ လင်ချင်းဟဲ့ က ပြောလိုက်ပါတယ်။ သူမ လက်ထဲမှာ စာအုပ်ကိုင်ထားသေးတာကြောင့် အဆောင်ကို အမြန်ပြန်သွားပြီး နည်းပြဆရာဆီမှာ တစ်ရက်ခွင့်တောင်းလိုက်ပါတယ်။
သူမက သူ့ကို ချက်ချင်းပဲ အစိုးရပိုင် စားသောက်ဆိုင်တစ်ဆိုင်ကို ခေါ်သွားပြီး အဝစားသောက်စေကာ တည်းခိုခန်းကို ခေါ်သွားပါတယ်။ သူမက သူ့ကို ရေချိုးဖို့ ပြောလိုက်ပါတယ်။ သူက အဝတ်အစား အပိုမပါလာပေမဲ့ လင်ချင်းဟဲ့ ကတော့ မြို့တော်က အထည်ကောင်းလေးတွေနဲ့ သူ့အတွက် ပြင်ဆင်ထားတဲ့ အဝတ်အစားတစ်စုံကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး သူ့အတွက် သီးသန့် သိမ်းထားပေးတာပါ။
ကျိုးချင်းပိုင် ရေချိုးပြီးနောက်မှာတော့ လင်ချင်းဟဲ့ ရင်ထဲမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပါတယ်။ သူမ ချောင်းနည်းနည်းဟန့်လိုက်ပြီး "အဝတ်အစားတွေ ဝတ်ထားလိုက်ဦး။ ကျွန်မလည်း သွားရေချိုးလိုက်ဦးမယ်" လို့ ပြောလိုက်ပါတယ်။
သူမ ကိုယ်တိုင် ရေချိုးပြီး ထွက်လာတဲ့အခါမှာတော့ ကျိုးချင်းပိုင် က အဝတ်အစားမဝတ်သေးဘဲ သူမကို စောင့်နေတာကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။