အမေကျိုး ဘာမှမပြောခင်တုန်းကတော့ ကိစ္စမရှိပေမဲ့ အခုလို ထုတ်ပြောလိုက်တဲ့အခါမှာတော့ ကျိုးချင်းပိုင် ဟာ သူ့ဇနီးသည်ကို ပိုပြီးလွမ်းဆွတ်လာမိသည်။
အပြင်ပန်းမှာတော့ သူက ဘာမှမဖြစ်သလို၊ ဘာတုံ့ပြန်မှုမှမရှိဘဲ ငြိမ်သက်နေသည်။ ဒါပေမဲ့ အမေကျိုး ဆိုတာ ဘယ်သူလဲ။ ကျိုးချင်းပိုင် ဟာ သူမရဲ့ဝမ်းကနေ ပေါက်ဖွားလာသူဖြစ်ရာ သူမသား ဘာတွေတွေးနေလဲဆိုတာကို သူမ အလွယ်တကူပင် ရိပ်မိနေသည်။
ဒီတစ်ခေါက်မှာ လင်ချင်းဟဲ့ က အရသာရှိတဲ့ အစားအစာတွေကို အများကြီး ချန်ထားခဲ့သည်။ ဒါဟာ သူမရဲ့ခင်ပွန်း ကောင်းကောင်းစားပြီး အနားယူချိန်ရတဲ့အခါ ကောင်းကောင်းအနားယူနိုင်ဖို့အတွက်ဆိုတာ သေချာသည်။
သူမနဲ့ သူမရဲ့သားအကြီးဆုံးတို့သည် မကြာမီပင် မြို့တော်သို့ ရောက်ရှိလာကြပြီး ကိုးရက်နေ့ ညနေခင်းတွင် ကျောင်းသို့ ဆိုက်ရောက်လာခဲ့သည်။ လင်ချင်းဟဲ့ က သူမရဲ့သားကို အသားအလိပ်မုန့်တစ်ခု ပေးလိုက်ပြီးသည်နှင့် ညစာစားခြင်းကိစ္စ ပြီးဆုံးသွားသည်။
သူမသည် သူမရဲ့ပစ္စည်းများကို သယ်ဆောင်ကာ အဆောင်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ သူမမှာ ပစ္စည်းမများလှသဖြင့် သူမသားကို အဆောင်အထိ လိုက်ပို့ပေးစရာ မလိုပေ။ အဆောင်ကို ရောက်တဲ့အခါ ဝမ်လီ က သူမကို စောင့်နေနှင့်ပြီးဖြစ်သည်။ သူမကို မြင်လိုက်ရသည့်အတွက် ဝမ်းသာအားရဖြင့် "နင် ဒီအချိန်လောက်မှာ ရောက်လာမယ်ဆိုတာ ငါသိနေတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"နင် ဆောင်းရာသီကျောင်းပိတ်ရက်မှာ အိမ်မပြန်ခဲ့ဘူးနော်၊ အိမ်လွမ်းစိတ် မဖြစ်ဘူးလား" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က အပြုံးဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"ဖြစ်တာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ ကိစ္စမရှိပါဘူး။ နှစ်သစ်ကူးပြီးရင် ငါ့ခင်ပွန်းနဲ့ သားက လာလည်ကြမှာလေ" ဟု ဝမ်လီ က ရယ်မောရင်း ပြန်ဖြေသည်။
နွေဦးထွန်ယက်ချိန် မစခင်မှာ ခရီးထွက်ဖို့ဆိုတာ တကယ်တမ်း ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည်။ ကျိုးချင်းပိုင် ကလည်း အလားတူပင် လုပ်ဆောင်ဖို့ စီစဉ်ထားသော်လည်း လင်ချင်းဟဲ့ က တားမြစ်ထားသည်။ ခရီးသွားရတာက ပင်ပန်းပြီး အချိန်ကုန်လွန်းသဖြင့် အိမ်မှာပဲ အနားယူတာက ပိုကောင်းသည်။ အထူးသဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးမှာ နှစ်သစ်ကူးတုန်းကမှ တွေ့ဆုံထားကြတာ ဖြစ်သည်။
"နင် အိမ်ပြန်သွားတော့ ဒီမှာဖြစ်ပျက်နေတဲ့ သတင်းတွေကို သိမှာမဟုတ်ဘူး" ဟု ဝမ်လီ က တိုးတိုးလေး ပြောသည်။
"ဘာတွေဖြစ်လို့လဲ" ဟု တစ်စုံတစ်ခုကို ရိပ်မိလိုက်သည့် လင်ချင်းဟဲ့ က မေးလိုက်သည်။
"ပြီးခဲ့တဲ့နှစ်ကုန်ပိုင်း ၂၇ ရက်နေ့က ချန်ရွှယ် ရဲ့ခင်ပွန်းက သူတို့ရဲ့သားနဲ့သမီးကို ခေါ်ပြီး သူမကို လာရှာတယ်။ သူက သူမကို နှစ်သစ်ကူးကျင်းပဖို့ အိမ်ကို ပြန်ခေါ်သွားချင်တာလေ" ဟု ဝမ်လီ က ရှင်းပြသည်။
"ပြဿနာတွေ ဖြစ်ကြသေးလား" လင်ချင်းဟဲ့ က သိပ်တော့ စိတ်မဝင်စားသော်လည်း မေးမြန်းလိုက်သည်။ သူမအနေနဲ့ အားလပ်ရက်အတွင်းမှာ တစ်စုံတစ်ရာ ထူးခြားမှုရှိခဲ့မည်ဟု ခန့်မှန်းထားမိသည်။
"နင် ခန့်မှန်းတာ မှန်တယ်" ဟု ဝမ်လီ က ပြောသည်။ "သူတို့ သုံးယောက်သား သူမကို ခေါ်ဖို့ ဒီလောက်ဝေးတဲ့နေရာအထိ လာခဲ့ကြတာ။ ပြီးတော့ သူမ ဘာလုပ်လိုက်လဲ သိလား"
လင်ချင်းဟဲ့ ကို စောင့်မနေဘဲ သူမက ဆက်ပြောသည်။ "ချန်ရွှယ် က ချက်ချင်းပဲ ကွာရှင်းဖို့ ပြောလိုက်တယ်။ ဒါဟာ သူမရဲ့ခင်ပွန်းအတွက်တော့ အကြီးမားဆုံး ထိုးနှက်ချက်ပဲ။ သူ လက်မခံနိုင်လို့ မဟုတ်ဘူး၊ တကယ်တော့ သူရောက်လာကတည်းက လက်ရှိခေတ်ရေစီးကြောင်းအရ ဒီလိုမျိုး ဖြစ်လာနိုင်တယ်ဆိုတာကို သူ ကြိုတွေးထားပြီးသား။ ဒါပေမဲ့ သူမက အဲဒီလိုမျိုး ကွာရှင်းဖို့ တောင်းဆိုလိုက်တာကိုတော့ သူ ဘယ်လိုမှ လက်မခံနိုင်ခဲ့ဘူး။ သူက အိမ်ထောင်ရေးကို ပြန်ပြင်ချင်လို့ ကလေးတွေကို ခေါ်ပြီး သူမကို စည်းရုံးဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ချန်ရွှယ် က လုံးဝမလှုပ်ရှားဘူး၊ သူမရဲ့စိတ်ကို ခိုင်မာအောင်ထားပြီး ငြင်းဆန်ခဲ့တယ်"
"တစ်ယောက်ယောက်က သူမရဲ့ခင်ပွန်းကို သူမနဲ့ အဲဒီပညာတတ်လူငယ်နဲ့ ပတ်သက်နေတဲ့အကြောင်း၊ သူမ ကိုယ်ဝန်ရှိခဲ့ပြီး ကလေးပျက်ကျခဲ့တဲ့အကြောင်းတွေကို ပြောပြလိုက်ပုံရတယ်။ အဲဒီလူ မပြန်ခင်မှာပဲ သူမရဲ့ချစ်သူကို ရှာတွေ့သွားပြီး ဆေးရုံတက်ရတဲ့အထိ ရိုက်နှက်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့မှ ကလေးတွေကို ခေါ်ပြီး အိမ်ပြန်သွားခဲ့တယ်"
"မပြန်ခင်မှာ သူက ချန်ရွှယ် ကို သူမရဲ့ဆုံးဖြတ်ချက်အတွက် ဘယ်တော့မှ နောင်တမရဖို့ သတိပေးသွားခဲ့တယ်။ ဒီနေ့ကစပြီး ကလေးနှစ်ယောက်က သူမကို မိခင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ဘယ်တော့မှ အသိအမှတ်ပြုတော့မှာမဟုတ်ဘူးလို့ သူ ပြောသွားတယ်။ ကြည့်နေကြတဲ့ လူတော်တော်များများကလည်း သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်ကြဘူး"
"အဲဒီကလေးနှစ်ယောက်လုံးက အရမ်းတော်ကြတယ်၊ အထူးသဖြင့် သားဖြစ်သူပေါ့။ သူ ကြီးလာရင် တကယ့်ကို အရည်အချင်းရှိတဲ့သူ ဖြစ်လာမယ်လို့ ငါထင်တယ်။ ဘာကြောင့် သူမက ခင်ပွန်းနဲ့ ကလေးတွေကို စွန့်ပစ်ချင်ရတာလဲ။ သူမ ဘာတွေများ စီစဉ်နေတာလဲ" ဟု ဝမ်လီ က အံ့ဩစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။
ဝမ်လီ ရဲ့ အမြင်အရဆိုရင် ချန်ရွှယ် ရဲ့ ခင်ပွန်းဟာ တာဝန်ယူမှုရှိပြီး သာမန်တောင်သူတွေလို အားငယ်တတ်သူမျိုး မဟုတ်တဲ့ အရည်အချင်းရှိတဲ့သူဖြစ်သည်။ သူ့ရဲ့မိသားစုနောက်ခံကလည်း တော်တော်လေး ကောင်းမွန်သည်။ ဒါပေမဲ့ ချန်ရွှယ် ကတော့ ထင်ရှားစွာပင် မကျေနပ်ဖြစ်နေသည်။ ဖြစ်နိုင်တာကတော့ ခင်ပွန်းနဲ့ ကလေးတွေဟာ သူမ လက်တွေ့ဘဝကို အလျှော့ပေးခဲ့ရတဲ့ အချိန်တွေကို သတိရစေနေပြီး အခု သူမက အသစ်ပြန်စနေပြီဖြစ်လို့ အဲဒီအတိတ်က အရှက်ရစရာတွေကို ဖျောက်ပစ်ချင်နေတာ ဖြစ်နိုင်သည်။
လင်ချင်းဟဲ့ သည် အခြေအနေကို ကောင်းကောင်း နားလည်သည်။ ဒါမဟုတ်ရင် ဘာကြောင့်များ အမျိုးသားတွေက သူတို့ချမ်းသာလာတဲ့အခါမှာ ဇနီးသည်တွေကို စွန့်ပစ်ချင်ကြတာလဲ။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ သူတို့ရဲ့ဇနီးသည်တွေက သူတို့ရဲ့ အဆိုးရွားဆုံးနဲ့ အရှက်ရစရာအကောင်းဆုံး အချိန်တွေကို မြင်ဖူးထားလို့ဖြစ်ပြီး၊ အသစ်ရလာတဲ့ အဖော်ကတော့ သူတို့ရဲ့ အထွတ်အထိပ် အခြေအနေကိုပဲ မြင်ရလို့ဖြစ်သည်။ တချို့လူတွေကတော့ "မြစ်ကိုကူးပြီးရင် တံတားကို ဖျက်ဆီးတတ်တဲ့" သဘောမျိုးနဲ့ သူတို့ရဲ့ မှောင်မိုက်တဲ့ အတိတ်ကနေ ဝေးရာကို ထွက်ပြေးချင်ကြတာမျိုး ဖြစ်သည်။
"အခု သူတို့နှစ်ယောက် ဆက်တွဲနိုင်မယ်လို့ နင် ထင်လား" ဟု ဝမ်လီ က ကောလာဟလ စကားပြောရင်း မေးလိုက်သည်။
လင်ချင်းဟဲ့ က ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးမှ "သူတို့ နောက်ဆုံးတော့ ကွဲသွားကြမှာပါ" ဟု ပြန်ဖြေသည်။
"ဘာလို့လဲ။ သူတို့ရဲ့အချစ်က 'ရွှေထက်ပိုပြီး စစ်မှန်တယ်' လို့ ပြောကြတာမဟုတ်လား။ သူတို့က ဘာနဲ့မှ မလဲနိုင်သလိုပဲ" ဟု ဝမ်လီ က ပြန်ပြောသည်။
"သူတို့ရဲ့သန္နိဋ္ဌာန်က ဘယ်လောက်ပဲ စစ်မှန်ပါစေ၊ သူတို့ရဲ့နာမည်ပျက်သွားပြီဆိုတဲ့ အချက်ကိုတော့ မပြောင်းလဲနိုင်ဘူး။ သူတို့က အနာဂတ်မှာ အလုပ်အကိုင်တွေ ရလာလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့စရိုက်တွေနဲ့ဆိုတော့ ဘယ်လောက်အထိ ကောင်းမွန်တဲ့ ဘဝကို ရောက်နိုင်မှာလဲ။ နောက်ဆုံးတော့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ကိုယ့်အကျိုးစီးပွားကိုပဲ ကြည့်ကြလိမ့်မယ်" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က ရှင်းပြသည်။
ဝမ်လီ သည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုတချို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ဒီအကြောင်းကို ရပ်လိုက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူမသည် စကားလမ်းကြောင်း ပြောင်းလိုက်ကာ "နင်တို့ ကျောင်းပြီးရင် ဘာလုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။
"ငါကတော့ တက္ကသိုလ်မှာပဲ အလုပ်လုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားတယ်" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က ပြုံးရင်း ပြောသည်။
ဝမ်လီ က အံ့ဩခြင်းမရှိဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "နင့်ရဲ့အမှတ်တွေနဲ့ဆိုရင်တော့ အဲဒီလို လုပ်သင့်တာပေါ့။ ငါကတော့ ကျွန်မတို့ရဲ့ ခရိုင်မြို့ကိုပဲ ပြန်တော့မယ်"
"နင့်ရဲ့ဘွဲ့နဲ့ဆိုရင်တော့ မြူနီစီပယ်မြို့ဆီကိုပဲ ပစ်မှတ်ထားတာ ပိုကောင်းမယ်။ အဲဒီမှာက အလားအလာ ပိုကောင်းတယ်" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က အကြံပေးသည်။
"အိမ်နဲ့ အရမ်းဝေးလွန်းနေတာကိုး" ဟု ဝမ်လီ က ချီတုံချတုံ ဖြစ်နေသည်။ သူမ မြို့ကို သွားချင်နေတာ သိသာပေမဲ့ စိတ်နှစ်ခွ ဖြစ်နေသည်။
လင်ချင်းဟဲ့ က ပြုံးလိုက်ပြီး ဝမ်လီ ဟာ သူမလိုပဲ မိသားစုကို တန်ဖိုးထားသူဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။ "မြို့ကို ပြောင်းသွားတာက နင့်ရဲ့ကလေးတွေရဲ့ ပညာရေးအတွက် အနာဂတ်မှာ အကျိုးရှိမှာပါ။ နင့်ခင်ပွန်းက အဲဒီမှာ ဘာမှလုပ်စရာမရှိမှာကို စိုးရိမ်နေရင် သူတို့ကို ဆိုင်တစ်ဆိုင် ဖွင့်ခိုင်းလိုက်ပေါ့။ သူ့မှာ အိမ်ကနေလာတဲ့ စိုက်ပျိုးရေးထွက်ကုန်တွေ အများကြီး ရှိတယ်မလား။ သူက အဲဒီကုန်ပစ္စည်းတွေကို သယ်လာပြီး အမြတ်နဲ့ ရောင်းနိုင်တာပေါ့"
"ငါတို့ဘာသာ အလုပ်လုပ်ရမှာလား။ ဒါက ရှက်စရာကောင်းလိုက်တာ" ဟု ဝမ်လီ က ချက်ချင်းပင် ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"နင်က ကိုယ့်လက်ကိုယ်လုပ်၊ ကိုယ့်ဉာဏ်ကိုယ်သုံးပြီး အသက်မွေးတာကို ရှက်စရာလို့ ထင်နေရင်တော့ ငါပြောတာကို မကြားခဲ့ဘူးလို့ပဲ သဘောထားလိုက်ပါ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါကတော့ ငါ့ခင်ပွန်းနဲ့ ကလေးတွေကို ဒီကို ခေါ်လာဖို့ စီစဉ်ထားတယ်။ အခြေတကျဖြစ်သွားရင် ဆိုင်တစ်ဆိုင်ဖွင့်ပြီး သူ့ကို ကျောင်းသုံးပစ္စည်းတွေ ရောင်းခိုင်းမှာ" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က ခိုင်မာစွာ ပြောသည်။
"ဒါက... ဒါ တကယ်ဖြစ်လာနိုင်မယ်လို့ နင် ထင်လား" ဟု ဝမ်လီ က မယုံကြည်နိုင်စွာ မေးသည်။
"ဘယ်လိုဖြစ်လာမလဲဆိုတာကိုတော့ စောင့်ကြည့်ရမှာပေါ့။ အခုပြောဖို့က စောပါသေးတယ်" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က အပြုံးဖြင့် ပြောသည်။ ဝမ်လီ က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ တကယ်လည်း စောပါသေးသည်။
ကျောင်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြပြီးနောက် ပညာသင်ကြားမှု အသစ်တစ်ခု စတင်လာပြန်သည်။ လင်ချင်းဟဲ့ နှင့် ဝမ်လီ တို့သည် အဆောင်၊ စာသင်ခန်းနှင့် စာကြည့်တိုက်ကြားတွင် သွားလာနေကြသည့် ပုံမှန်လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်အတိုင်း ပြန်လည်နေထိုင်ကြသည်။
"ငါ့ခေါင်းတွေ ထူပူနေပြီ။ ချင်းဟဲ့ နင်က ဘာလို့ မပင်ပန်းတာလဲ" ဟု စာကြည့်တိုက်က ပြန်လာပြီး အိပ်ရာပေါ် လဲကျသွားသည့် ဝမ်လီ က ညည်းညူလိုက်သည်။
"ငါ့သားအကြီးက ငါ့ကို ကြက်ဥနှစ်လုံး ပေးလိုက်တယ်။ ဒီမှာယူပါ၊ တစ်လုံးစားလိုက်" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က ပြုတ်ထားသော ကြက်ဥတစ်လုံးကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။
"ဒါဆိုရင်လည်း ငါ မငြင်းတော့ဘူး" ဟု ဝမ်လီ က ပြုံးရင်း လက်ခံလိုက်သည်။ "ဒါနဲ့ နင့်သားက ဒီကြက်ဥတွေကို ဘယ်ကရတာလဲ"
"သူက ကြက်ဥခြင်းတောင်းတစ်လုံး ဝယ်ပြီး ကျောင်းနေဖက် အိမ်တစ်အိမ်မှာ ထားခဲ့တာ၊ ကျွန်မတို့အတွက် နှစ်လုံးလောက် ပြုတ်ပေးဖို့ ပြောခဲ့တာပါ" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က သူမရဲ့ကြက်ဥကို အခွံခွာရင်း ပြန်ပြောလိုက်သည်။
"နင်က နင့်သားကို ကောင်းကောင်း ပြုစုပျိုးထောင်ထားတာပဲ။ သူက တကယ့်ကို ကောင်လေးကောင်းပဲ" ဟု ဝမ်လီ က မနာလိုသလိုလိုဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"နင့်ခင်ပွန်းနဲ့ ကလေးက မနက်ဖြန် ရောက်လာမှာမလား" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က ပြုံးစစဖြင့် မေးသည်။
"မနက်ဖြန် ဖြစ်ဖို့ များပါတယ်" ဟု ဝမ်လီ က ကြည်လင်စွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။