တတိယမြောက်အစ်ကို လင်နှင့် ဇနီးဖြစ်သူတို့သည် သားသမီးငါးဦး - သမီးသုံးဦးနှင့် သားနှစ်ဦးကို ခေါ်ဆောင်ကာ ရောက်ရှိလာကြသည်။ သူတို့တွင် နောက်ဆုံးသားကို မွေးဖွားပြီးမှသာ ကလေးငါးဦးပြည့်သွားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ထိုသားမှာလည်း အတော်လေးနောက်ကျမှ ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
လင်မိသားစုမှာ လင်ချင်းဟဲ့ သည် အမှန်တကယ်ပင် ရက်စက်အေးစက်သူဖြစ်ကြောင်း နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်သွားကြသည်။ သူမသည် ပေးထားသည့်စကားအတိုင်း သူတို့ကို မိသားစုဝင်အဖြစ် အသိအမှတ်မပြုဘဲ နေခဲ့သည်။ ဥပမာအားဖြင့် ဖခင်ဖြစ်သူ လင်ဖခင် ဖျားနာ၍ ဆေးရုံတက်ရချိန်တွင် သူမ၏ အစ်မနှစ်ယောက်မှာ လာရောက်ကြည့်ရှုကြသော်လည်း လင်ချင်းဟဲ့ မှာမူ ထိုအကြောင်းကို သိရှိပါလျက်နှင့် ဆေးရုံသို့ ခြေတစ်လှမ်းမျှတောင် ချမနင်းခဲ့ပေ။
သူမ၏ အစ်မများက သူမထံ လာရောက်ပြီး အတိတ်က အငြိုးအတေးများကို လွှတ်ချလိုက်ရန်၊ အလွန်အမင်း ခေါင်းမာမနေကြရန် အကြံပေးခဲ့ကြသော်လည်း လင်ချင်းဟဲ့ မှာမူ သူတို့အပေါ် မည်သည့်ခံစားချက်မျှ မရှိခဲ့ပေ။ မူလပိုင်ရှင်၏ ဝိညာဉ်ဖြစ်စေ၊ သူမကိုယ်တိုင်ဖြစ်စေ မည်သူကမျှ အဆက်အသွယ်လုပ်ထားလိုစိတ် မရှိကြချေ။ သူတို့၏ တောင်းပန်နေသည့် မျက်နှာပေးများကို မြင်ရသည်မှာ သူမအတွက် စိတ်အနှောင့်အယှက်သာ ဖြစ်စေသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် အဆက်အသွယ်များကို အပြီးတိုင် ဖြတ်တောက်လိုက်ကြသည်။
အကြီးဆုံးအစ်ကို လင်နှင့် ဒုတိယအစ်ကို လင်တို့နှင့် ပတ်သက်၍ဆိုလျှင်မူ သူမနှင့် သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးမှာ ပြန်လည်ပြင်ဆင်၍မရအောင်ပင် ဆိုးရွားနေခဲ့သည်။ သူတို့သည် နှစ်ပေါင်းများစွာ စကားပင် မပြောဖြစ်ကြတော့ပေ။ သူမသည် မြို့တော်ရှိ အကောင်းဆုံးတက္ကသိုလ်တစ်ခုတွင် တက်ရောက်ခွင့်ရနေကြောင်း သတင်းစကား ကြားသိထားကြသော်လည်း၊ ထိုအချက်က လင်မိသားစုနှင့် ဘာများပတ်သက်နေသနည်း။
သူမသည် ငယ်စဉ်က စာတတ်မြောက်ရေးသင်တန်း အနည်းငယ်သာ တက်ဖူးခဲ့ပြီး၊ ထိုသင်တန်းမှာပင် အိမ်သာတံခါးပေါ်ရှိ "ယောက်ျား" နှင့် "မိန်းမ" ဟူသော စာလုံးများကို ဖတ်တတ်ရုံမျှသာ သင်ကြားပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ မူလပိုင်ရှင်မှာ ကျောင်းတက်ခွင့်ရရန် အကြိမ်ကြိမ် တောင်းဆိုခဲ့သော်လည်း ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းပယ်ခံခဲ့ရဖူးသည်။ ထို့ကြောင့် သူမ၏ အလယ်တန်းပြဆရာမဘဝနှင့် နောက်ပိုင်း တက္ကသိုလ်တက်ရောက်နိုင်ခြင်းတို့မှာ လင်မိသားစု၏ ပြုစုပျိုးထောင်မှုနှင့် လုံးဝမပတ်သက်ခဲ့ပေ။
လူအများ ပြောဆိုနေကြသည်မှာ သူမသည် ကျိုးမိသားစုထဲသို့ အိမ်ထောင်ပြုဝင်ရောက်လာခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ကျိုးချင်းပိုင် ၏ စရိတ်စကများဖြင့် လုံလောက်စွာ ထောက်ပံ့ပေးထားနိုင်ခဲ့သဖြင့် သူမအနေဖြင့် ကိုယ်တိုင်လေ့လာသင်ယူကာ အောင်မြင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ လင်မိသားစုမှာ သူမ၏ တိုးတက်မှုအတွက် တစ်စုံတစ်ရာမျှ ပါဝင်ကူညီခဲ့ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။
အစပိုင်းတွင် သူတို့သည် အာဏာပြရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသော်လည်း ဇိုးကျားရွာမှာ အလွယ်တကူ အနိုင်ကျင့်ခံရမည့် နေရာမဟုတ်ပေ။ အကြောင်းမှာ ထိုရွာသည် ကျိုးမျိုးနွယ်စုဝင်များဖြင့်သာ အဓိက ဖွဲ့စည်းထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် လင်ချင်းဟဲ့ မှာ အိမ်ထောင်ပြုသွားသည့် သမီးတစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သည့် နှစ်များစွာက သူမသည် မိဘအရင်းအချာမိသားစုကို မကြာခဏ ထောက်ပံ့ပေးခဲ့ဖူးသော်လည်း၊ ထိုဆက်ဆံရေး ယိုယွင်းသွားခဲ့ရခြင်းမှာ လင်မိသားစု၏ မေတ္တာတရား ကင်းမဲ့မှုကြောင့်သာ ဖြစ်ကြောင်း ရွာသားအားလုံးက သိရှိထားကြသည်။ ထို့ကြောင့် လင်မိသားစုမှာ ပြဿနာရှာရန် မဝံ့ရဲဘဲ သူမကို ကွယ်ရာတွင်သာ ကျိန်ဆဲနေနိုင်တော့သည်။ သူတို့၏ အငြိုးအတေးများမှာ သူမကို ထိခိုက်နိုင်စွမ်းမရှိသည့်အတွက် လင်ချင်းဟဲ့ အနေဖြင့်မူ လုံးဝ ဂရုစိုက်မနေခဲ့ပေ။
သူတို့သည် တတိယမြောက်အစ်ကို လင် ယနေ့လာရောက်လည်ပတ်မည်ဖြစ်ကြောင်း ကြိုတင်သိရှိထားပုံရသည်၊ အကြောင်းမှာ သူတို့သည် နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း တူညီသောနေ့ရက်တွင် လာရောက်လေ့ရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ လင်မိခင်က သူ့ကို မှာကြားလိုက်သည်မှာ သူမ၏ မြေးများကို လာရောက်လည်ပတ်စေချင်ကြောင်းပင်။
အမှန်စင်စစ် တတိယမြောက်အစ်ကို လင်၏ဇနီးမှာ ထိုစကားကို ပြန်ပြောပြလိုသည့် ဆန္ဒမရှိပေ။ သူမကိုယ်တိုင် ကလေးမီးဖွားစဉ်ကာလများ၊ အထူးသဖြင့် ဒုတိယသမီးနှင့် တတိယသမီးတို့ကို မွေးဖွားပြီးချိန်တွင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့် ဆက်ဆံရေးမျိုးကို သူမ ဘယ်တော့မှ မေ့နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ သူမကို ကြက်ဥတစ်လုံးမျှပင် မကျွေးခဲ့ဘဲ၊ နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ကျဲလှသော ဆန်ပြုတ်သာ တိုက်ခဲ့သည်။ အကယ်၍ လင်ချင်းဟဲ့ ပို့ပေးလိုက်သည့် အသားနှင့် ကြက်ဥများသာ မရှိခဲ့ပါက သူမ၏ ကျန်းမာရေးမှာ အမြဲတမ်း ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။ သူမသည် ယောက္ခမဖြစ်သူကို ရွံမုန်းပြီး၊ ထိုအချက်မှာပင် နှစ်ပေါင်းများစွာက သူမ၏ ခင်ပွန်းကို အိမ်ခွဲနေရန် တိုက်တွန်းခဲ့ရသည့် အကြောင်းရင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။
မပြောချင်သော်လည်း သူမမှာ ပြောပြပေးရမည့် တာဝန်ရှိသည်ဟု ခံစားရသည်။ မီးဖိုချောင်တွင် ကူလုပ်ပေးနေရင်းဖြင့် သူမသည် ထိုအကြောင်းကို လင်ချင်းဟဲ့ ထံ ပြောပြလိုက်သည်။
လင်ချင်းဟဲ့ က နှာခေါင်းရှုံ့၍ "သူမမှာ မြေးတွေ အများကြီးရှိနေတာပဲ။ ငါ့သားတွေက နာမည်အရသာ မြေးတွေပါ။ သူတို့ငယ်စဉ်ကတည်းက သူမဆီက ထမင်းတစ်လုံး၊ ရေတစ်စက်မှ မစားသောက်ခဲ့ရဘူး။ သူတို့သွားပြီး သူမကို ပြစရာ အကြောင်းမရှိဘူး" ဟု ပြောသည်။
ထိုအမျိုးသမီးမှာ နည်းပညာအရ သူမ၏ မိခင်ဖြစ်နေပါစေ၊ ထူးခြားမှုမရှိပေ။ သူမသည် သူမ၏ သားများကို လင်မိသားစုနှင့် အဆက်အသွယ်လုပ်ခိုင်းရန် လုံးဝစိတ်ကူးမရှိချေ။ အကယ်၍ သူမက နေရာပေးလိုက်ပါက သူတို့သည် သွေးစုပ်ကောင်များကဲ့သို့ သူမမိသားစုကို တွယ်ကပ်လာကြလိမ့်မည်၊ အထူးသဖြင့် "မျက်နှာချိုသွေးသည့် ကျား" ဟု တင်စားရမည့် အကြီးဆုံးအစ်မတော် လင်နှင့်ဆိုလျှင် ပို၍ပင် ဆိုးရွားလိမ့်မည်။
တတိယမြောက်အစ်ကို လင်၏ဇနီးမှာ သူမ၏ တာဝန်ကို ကျေပွန်စွာ ပြောပြပြီးသည်နှင့် စကားလမ်းကြောင်းကို ချက်ချင်းပြောင်းလိုက်သည်။ "ဟိုဘက်မိသားစုမှာလည်း အေးချမ်းမှာမဟုတ်ဘူး။ ဒုတိယအိမ်ထောင်စုက တစ်ယောက်က မုဆိုးမတစ်ယောက်နဲ့ ပတ်သက်မိပြန်ပြီ၊ အခု အဲဒီအမျိုးသမီးက ကိုယ်ဝန်ရှိနေတယ်"
"ဒါ ဒုတိယအစ်ကို လင်ရဲ့ ကလေးလား" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က အံ့အားသင့်စွာ မေးသည်။
"မုဆိုးမကတော့ သူ့ကလေးလို့ပဲ အတင်းပြောနေတာ။ ဒုတိယအစ်ကို လင်ရဲ့ တုံ့ပြန်ပုံကိုကြည့်ရရင် သူက ဝန်ခံဖို့ ဆန္ဒရှိနေပုံပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ဇနီးကတော့ လက်မခံနိုင်ဘူး။ အခုနောက်ပိုင်း အဲဒီမှာ ရှုပ်ထွေးနေတာပဲ" ဟု တတိယမြောက်အစ်ကို လင်၏ဇနီးက ဆိုသည်။
"မင်းတို့နှစ်ယောက် အိမ်ခွဲထွက်လာတာ တော်သေးတာပေါ့။ မဟုတ်ရင် နှစ်သစ်ကူးကိုတောင် စိတ်အေးချမ်းသာနဲ့ ဖြတ်သန်းနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က မှတ်ချက်ပေးသည်။
"ကျွန်မတို့ နောက်ဆုံးတော့ အိမ်ခွဲနိုင်ခဲ့တဲ့အချိန်မှာ သက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့တာပဲ" ဟု တတိယမြောက်အစ်ကို လင်၏ဇနီးက ပြုံး၍ ပြောသည်။ အမှန်ဆိုရလျှင် ထိုအချိန်က လင်ချင်းဟဲ့ သာ အားပေးကူညီမှု မရှိခဲ့ပါက - ငွေကြေးချေးငှားပေးခြင်း၊ အုတ်၊ အုတ်ကြွပ်နှင့် အိုးခွက်များအတွက် ကူညီပေးခြင်းမျိုး မရှိခဲ့ပါက - သူမအနေဖြင့် အိမ်ခွဲထွက်ရန် ရဲရင့်မှုရှိမည်မဟုတ်ပေ။ အိမ်ခွဲထွက်ရသည်မှာ မလွယ်ကူခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ဘဝမှာ အရင်ကထက် အများကြီး သာလွန်လာပြီဖြစ်သည်။ ယခုနှစ်တွင် သူတို့သည် အပိုအခန်းတစ်ခန်းပင် ထပ်ဆောက်နိုင်ခဲ့၍ သမီးများအတွက် နေရာပိုမိုကျယ်ဝန်းလာခဲ့သည်။
"မနေ့က မင်းယောက်ျားကို ငါပြောလိုက်သေးတယ် - မင်းတို့ လာလည်တာတင် လုံလောက်ပါပြီ။ ဒီလောက်ကြီးတဲ့ ကြက်ဥခြင်းတောင်းကို ဘာလို့ သယ်လာရတာလဲ။ ဒါတွေကို အကြာကြီး စုဆောင်းထားရမှာပေါ့" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က ပြောသည်။ ထိုလင်မယားမှာ ကလေးငါးယောက်နှင့် ရောက်လာကြပြီး လက်ဗလာဖြင့် မဟုတ်ဘဲ ကြက်ဥခြင်းတောင်းနှင့် စပါးအနည်းငယ်ကိုပါ ယူဆောင်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
"ကျွန်မတို့အိမ်မှာ ဒီနှစ် ကြက်ခုနစ်ကောင်၊ ရှစ်ကောင်လောက် မွေးထားတယ်။ ကလေးတွေက ကြက်စာကျွေးဖို့ မြေဆီလွှာထဲက တီကောင်တွေကို အမြဲတူးပေးတော့ ကြက်တွေက ဥတွေ မကြာခဏ အုကြတယ်" ဟု တတိယမြောက်အစ်ကို လင်၏ဇနီးက အပြုံးဖြင့် ပြောသည်။ ၎င်းမှာ နောက်ဆုံးတွင် အနာဂတ်ကို မြင်တွေ့လာရသည့် အမျိုးသမီးတစ်ယောက်၏ ကြည်လင်ပြီး မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ရှိသော အပြုံးပင်ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ သားနှစ်ယောက် ရရှိထားပြီဖြစ်၍ သူမ၏ခင်ပွန်းမှာ တာဝန်ယူမှုရှိလာပြီး မိသားစုကို ထောက်ပံ့နိုင်သည့် အရည်အချင်းရှိလာခဲ့သည်။ သူတို့မှာ ဆင်းရဲနေဆဲဖြစ်သော်လည်း သက်သောင့်သက်သာရှိသည့် ဘဝကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။
"ဆန်ဝါ က ဒီနှစ်မှာ အရပ်ထွက်လာတော့ အရင်က ငါချုပ်ပေးထားတဲ့ အဝတ်တွေက သူ့အတွက် မတော်တော့ဘူး။ အဲဒီအဝတ်တွေက အသစ်အတိုင်းပဲ၊ ပြင်စရာလည်း မလိုသေးဘူး။ မင်းရဲ့ သားတွေ ဝတ်ဖို့ ပြန်ယူသွားလိုက်" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က ကမ်းလှမ်းသည်။
"ဒါပေမဲ့ ဒီမှာလည်း ကလေးတွေ အများကြီးရှိနေတာပဲ" ဟု တတိယမြောက်အစ်ကို လင်၏ဇနီးက တွန့်ဆုတ်နေသည်။ ထိုအချိန်က ဆွေမျိုးများထံမှ အဝတ်ဟောင်းများကို ပြန်လည်ဝတ်ဆင်ခြင်းမှာ သာမန်ကိစ္စတစ်ခုသာမက အလွန်ပင် လိုချင်တပ်မက်စရာကောင်းသည့် အရာတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။
"ကျွန်မတို့ကို စိတ်မပူပါနဲ့။ မင်းရဲ့သားတွေအတွက် ပြန်ယူသွားလိုက်ပါ" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က အတင်းတိုက်တွန်းသည်။
နေ့လယ်စာ စားပြီးနောက်တွင် တတိယမြောက်အစ်ကို လင်၏မိသားစုမှာ ပြန်ရန် ပြင်ဆင်ကြသည်။ လင်ချင်းဟဲ့ က အဝတ်အထုပ်တစ်ထုပ်ကို ထုပ်ပိုးပေးလိုက်ပြီး၊ တတိယမြောက်အစ်ကို လင်၏ဇနီးအတွက် အညိုရောင်သကြားနှင့် ရှဥ့်ပျားသီးအနည်းငယ်ကိုပါ အိမ်သို့ ယူဆောင်သွားစေရန် ပေးလိုက်သည်။
"အမေ၊ ဒီနှစ်ကျရင် ကျွန်တော်တို့ မြို့ကို သွားပြီး ဓာတ်ပုံရိုက်ဦးမှာလား" ဟု ကျိုးခိုင် က မေးသည်။
"ရိုက်မှာပေါ့။ မနက်ဖြန်ကျရင် အကြီးဆုံးအစ်မတော်၊ ဒုတိယအစ်မနဲ့ တတိယအစ်မတို့ လာလည်ကြမှာဆိုတော့ အချိန်မရဘူး။ နောက်ရက်မှ သွားကြမယ်" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က ပြန်ဖြေသည်။
"ကောင်းပါပြီ" ဟု ကျိုးခိုင် က သဘောတူလိုက်သည်။
နှစ်သစ်ကူးကာလမှာ ထိုသို့ပင် ဆွေမျိုးမိတ်သင်္ဂဟများနှင့် ဆက်သွယ်ရင်း ကုန်ဆုံးသွားသည်။ တတိယမြောက်အစ်ကို လင်နှင့် မိသားစု ပြန်သွားပြီးနောက်တွင် အခြားရွာသားများမှာလည်း စကားပြောရန် လာရောက်ကြသည်။ လင်ချင်းဟဲ့ က ဖရဲသီးစေ့များနှင့် လက်ဖက်ရည်များဖြင့် ဧည့်ဝတ်ကျေပွန်စွာ ဧည့်ခံသည်။
ညစာစားပြီး အချိန်နှောင်းပိုင်းသို့ ရောက်မှသာ အိမ်မှာ နောက်ဆုံးတွင် တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။ အပြင်ဘက်တွင်မူ ဆီးနှင်းများမှာ တစ်ဖန်ပြန်၍ ကျလာသည်။
"ချင်းပိုင်၊ ကျွန်မကို နှိပ်ပေးပါဦး" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က အိပ်ရာပေါ်တွင် သက်သောင့်သက်သာ လှဲလျောင်းရင်း ခင်ပွန်းဖြစ်သူကို ခိုင်းလိုက်သည်။
ကျိုးချင်းပိုင် ကလည်း စကားနားထောင်သည်။ သူ သူမ၏ ပခုံးများကို နှိပ်ပေးနေစဉ်တွင် လေထုမှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ သူတို့နှစ်ဦးလုံးမှာ အိပ်စက်ရန် စောစီးစွာပင် ပြင်ဆင်ကြတော့သည်။ တစ်ဖက်တွင်မူ အပြင်ဘက်၌ ကျိုးခိုင် နှင့် အခြားကလေးများမှာ ဆက်လက်၍ ဆော့ကစားနေကြဆဲဖြစ်သည်။