၆၀ ခုနှစ်များဆီသို့

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

အခန်း 254

ဤသည်မှာ စာပိုဒ်၏ မြန်မာဘာသာပြန်ဖြစ်ပါသည်။

---

လင်းချင်းဟဲ က အဲဒါကို ပြောလိုက်တဲ့အခါ ကျိုးချင်းဘိုင် ဆီကနေ မကျေနပ်တဲ့ မျက်စောင်းတစ်ချက် ရလိုက်ပါတယ်။

"လိမ္မာပါနော်။ ဒါက ရှင့်ကျိုးမိသားစုရဲ့ နောက်မျိုးဆက်အတွက် ကျွန်မ လုပ်ပေးနေတာပါ။ နောက်နောင် သူတို့ အောင်မြင်ကျော်ကြားလာရင် ရှင့်ကျိုးမိသားစုရဲ့ သိက္ခာပဲလေ" လင်းချင်းဟဲ က သူ၏ ခန့်ညားသော မျက်နှာကို ပွတ်သပ်ပေးရင်း အရှေ့သို့ တိုးကာ အနမ်းတစ်ချက် ခြွေလိုက်ပါတယ်။

ပြောရရင် သူမ က မိသားစုဝင် ကျိုးချင်းဘိုင် ကို အရမ်း ဂရုစိုက် ကျွေးမွေးခဲ့တာပါ။

သူ က တပ်မတော်က ပြန်လာပြီး နေပူထဲမှာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စွာ အလုပ်လုပ်ခဲ့ရပေမဲ့ ဝါးလို့မရတဲ့၊ ကိုက်ရမှာတောင် အားနာရတဲ့ အသားမာကြီး ဖြစ်မသွားခဲ့ပါဘူး။ သူမအတွက်တော့ အမြဲတမ်း ယောက်ျားပီသပြီး ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေဆဲပါ။

ကျိုးချင်းဘိုင် ရဲ့ မျက်နှာထား က ဇနီးဖြစ်သူ၏ အနမ်းကြောင့် အိစက်ပျော့ပျောင်းသွားခဲ့ပါတယ်။

"ဒီနေ့ မွန်းလွဲပိုင်း လမ်းလျှောက်ထွက်ကြတာပေါ့" ကျိုးချင်းဘိုင် က ခေါင်းညိတ်ပြီး အတည်ပြုလိုက်ပါတယ်။

ဒီနေ့ က ၂၉ ရက်နေ့ပါ။ မနက်ဖြန် က နှိင်းသစ်ကူးအကြိုည ဖြစ်တာကြောင့် အလွန် အလုပ်ရှုပ်မယ့်နေ့ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။

ဒါပေမဲ့ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ မွန်းလွဲ ၂ နာရီမှာ အိပ်ရာက နိုးလာတဲ့အခါ နှင်းတွေ စတင် ကျဆင်းလာခဲ့ပါတယ်။

"အပြင်ထွက်လို့ မရတော့ဘူး" လင်းချင်းဟဲ က ပြောလိုက်ပါတယ်။

ကျိုးချင်းဘိုင် မှာ မတတ်နိုင်တော့ပါ။ ဒီနှင်းကျတဲ့ ရာသီဥတုက အချိန်ကို တကယ် ရွေးတတ်လွန်းပါတယ်။

"ဘာစားချင်လဲ" လင်းချင်းဟဲ က မေးလိုက်ပါတယ်။

"မင်းကို" ကျိုးချင်းဘိုင် က တောက်ပနေသော မျက်လုံးများဖြင့် သူမကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပါတယ်။

လင်းချင်းဟဲ ရဲ့ ရာသီသွေး က လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းကမှ လာခဲ့တာပါ။ ပြန်ရောက်စတုန်းက အတူတူ ပျော်ရွှင်ခဲ့ကြတာကလွဲရင် ဒီရက်ပိုင်းမှာတော့ ကျိုးချင်းဘိုင် မှာ အချစ်ဒီဂရီ လျှော့ဖို့ ပွတ်သပ်ရုံပဲ တတ်နိုင်ခဲ့တာပါ။

"ဒုတိယအစ်ကို၊ ဘာစားချင်လဲ" စန်းဝါ့ ရဲ့ အသံက အခန်းထဲက ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။

လင်းချင်းဟဲ က ဒီစကားတွေကို အလွန် ရင်းနှီးနေတယ်လို့ ခံစားလိုက်ရချိန်မှာပဲ အာဝါ ရဲ့ တိုးတိတ်တဲ့ အသံကို ကြားလိုက်ရပါတယ်- "မင်းကို!"

ချက်ချင်းဆိုသလို လင်းချင်းဟဲ ရဲ့ မျက်နှာ က ရှက်သွေးဖြန်းပြီး နီရဲသွားခဲ့ပါတယ်။

ကျိုးချင်းဘိုင် က "ကျိုးရွှမ်၊ ကျိုးဂွေ့လိုက်၊ ချက်ချင်း အပြင်ထွက်ပြီး ဒိုက်ထိုး/ထိုင်ထ လေ့ကျင့်ကြစမ်း!" လို့ အော်လိုက်ပါတယ်။

ကျိုးရွှမ် ဆိုတာ အာဝါ ဖြစ်ပြီး၊ ကျိုးဂွေ့လိုက် ကတော့ စန်းဝါ ဖြစ်ပါတယ်။

စတင်တုန်းက အခန်းထဲမှာ အတုယူပြီး စနောက်နေကြတဲ့ ညီအစ်ကို နှစ်ယောက်မှာ အခုတော့ တုန်လှုပ်သွားကြရပါတယ်။ ထို့နောက် အပြင်ထွက်လာပြီး အတူတူ ထိုင်ထ လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်ခဲ့ကြရပါတယ်။ ညီအစ်ကို နှစ်ယောက်လုံး ဒုက္ခရောက်နေကြပါပြီ။

တာဝါ (ကျိုးခိုင်) က အပြင်ကနေ တောကြက် နှစ်ကောင် ကိုင်ပြီး ပြန်ရောက်လာပါတယ်။

ဒါက ရွာထဲက သူ့အသက်အရွယ်တူ တခြားသူတွေနဲ့အတူ ပိုက်ကွန်နဲ့ အပြင်ထွက် ဖမ်းတုန်းက ဖမ်းမိခဲ့တာပါ။

အများကြီး ရရှိခဲ့တာကြောင့် အားလုံး ညီတူမျှတူ ခွဲဝေယူခဲ့ကြပြီး တာဝါ က နှစ်ကောင် ရရှိခဲ့ပါတယ်။ ညီငယ် နှစ်ယောက် ထိုင်ထ လုပ်နေတာကို မြင်တော့ သူတို့ အဖေကို သွားစမိပြီဆိုတာ ရိပ်မိလိုက်ပါတယ်။

"အမေ၊ သား တောကြက် နှစ်ကောင် ဖမ်းမိလို့ ပြန်လာတယ်။ ဒီနေ့ည တစ်ကောင် ကြော်မလား" လို့ တာဝါ က ပြောလိုက်ပါတယ်။

"ကောင်းပြီလေ" လင်းချင်းဟဲ က ငယ်ရွယ်တဲ့ ကလေးနှစ်ယောက်ကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ပါဘူး။ သူတို့နဲ့ ထိုက်တန်ပါတယ်။ မိဘတွေကို အတုယူပြီး စနောက်ရဲတဲ့အတွက် အပြစ်ပေးခံရတာ သဘာဝပါပဲ။

ကျိုးချင်းဘိုင် က သားကြီးကို တောကြက်တွေကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ဖို့ လွှတ်လိုက်ပါတယ်။

လင်းချင်းဟဲ က မှိုတစ်ဆုပ်ကို ယူပြီး ရေစိမ်လိုက်ပါတယ်။ တောကြက်ကို မှိုနဲ့ ပေါင်းချက် ချက်တာ က အလွန် အရသာရှိပါတယ်။

သူမ က ခြေထောက်နဲ့ တောင်ပံတွေကို ဖယ်ထုတ်ပြီး ကြက်စွပ်ပြုတ် ချက်လိုက်ပါတယ်။ အပိုင်းအစ အနည်းငယ်ပဲ ရှိပေမဲ့ စွပ်ပြုတ် က အလွန် အရသာရှိလှပါတယ်။ ပြောင်းဖူး မန့်ထို (ပေါက်စီ) နဲ့ ငါးချဉ်ဟင်း ထည့်လိုက်တော့ အားလုံး ပြီးပြည့်စုံသွားခဲ့ပါတယ်။

မွန်းလွဲပိုင်းမှာတော့ နှင်းတွေ အဆုံးမရှိ ကျဆင်းနေခဲ့ပါတယ်။ ည ၇ နာရီအထိ မရပ်ခဲ့ပါဘူး။ ခဏအကြာမှာတော့ ထပ်မံ ကျဆင်းလာခဲ့ပြန်ပါတယ်။

အတော်လေး အေးစက်လှပါတယ်။

"ကျောင်းမှာ အပူပေးတဲ့ ကန် (Kang) မရှိဘူးဆိုတော့ နင် ဘယ်လောက်အထိ အေးလိုက်မလဲ" ပတ္တမြား (Mother Zhou) က ဒါကို မတွေးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပါဘူး။

"အပူပေးစနစ် တပ်ဆင်တော့မယ်လို့ ကြားတယ်။ အချိန်မှီ အသုံးပြုနိုင်မလားတော့ မသိဘူး" လင်းချင်းဟဲ က ပြောလိုက်ပါတယ်။

အေးစက်တာတော့ အမှန်ပါပဲ။ အိပ်ရာထဲက မထရင်တော့ ပြဿနာမရှိပါဘူး။ အိပ်ရာထဲမှာ ပုန်းနေရင် ရပါတယ်။ အိပ်ရာက ထလိုက်တာနဲ့ ခံနိုင်ရည် မရှိတော့ပါဘူး။

ဒါကြောင့် လင်းချင်းဟဲ က ဒီနွေရာသီကို စောင့်ပြီး နေရာလွတ် (Space) ထဲမှာ ခရမ်းချဉ်သီး နှစ်သေတ္တာ သိုလှောင်ထားဖို့ စီစဉ်ခဲ့ပါတယ်။ လေထု က အရမ်း ခြောက်သွေ့လွန်းတာကြောင့် နှာခေါင်းသွေး လျှံမှာကို သူမ စိုးရိမ်နေခဲ့တာပါ။

ကျိုးချင်းဘိုင် ကတော့ နားထောင်ရုံပဲ နားထောင်နေခဲ့ပါတယ်။ နောက်တစ်နေ့ မနက်မှာ နှင်းမကျတော့တာကြောင့် သူ အစောကြီး အပြင်ထွက်သွားခဲ့ပါတယ်။ ဘာလုပ်ဖို့ သွားသလဲဆိုတာ မသိရဘဲ မွန်းလွဲပိုင်းလောက်မှ ပြန်ရောက်လာခဲ့ပါတယ်။

သူ ပြန်ရောက်လာတဲ့အခါ လက်နွေးစက် (Handwarmer) တစ်ခု ပါလာခဲ့ပါတယ်။

မီးဖိုဘေးမှာ လင်းချင်းဟဲ ရဲ့ မျက်လုံးတွေ တောက်ပသွားခဲ့ပါတယ်။ ဒါက အရင်တုန်းက သူဌေးကြီးတွေ မိမိတို့၏ လက်ကို နွေးထွေးစေရန် ကိုင်ဆောင်လေ့ရှိတဲ့ အရာပါပဲ။

"ဒါက အသုံးဝင်တယ်။ နှစ်သစ်ကူးပြီးရင် ယူသွားပါ" လို့ ကျိုးချင်းဘိုင် က ပြောလိုက်ပါတယ်။

ဒါက တကယ်ကို အဆင်ပြေပါတယ်။ ရေနွေး လောင်းထည့်လိုက်ရုံပါပဲ။ ရေအေးသွားတဲ့အခါ သွန်ထုတ်ပြီး ရေနွေးအသစ်နဲ့ လဲလှယ်နိုင်ပါတယ်။ ဘာပြဿနာမှ မရှိပါဘူး။

"အဖေ၊ သားအတွက်ရော" လို့ တာဝါ က မေးလိုက်ပါတယ်။

ပတ္တမြား ကလည်း ခေါင်းညိတ်ပြီး "တာဝါ အတွက်ရော ဘာလို့ တစ်ခု မဝယ်ခဲ့တာလဲ" လို့ မေးလိုက်ပါတယ်။

"ဝယ်တာ မဟုတ်ဘူး။ အပြင်မှာ မရောင်းပါဘူး။ ဒါ တစ်ခုပဲ ရှိတာ" လို့ ကျိုးချင်းဘိုင် က ပြောလိုက်ပါတယ်။

ဒါက သူ ရဲဘော်ရဲဘက်တွေကို ရှာခိုင်းထားတာပါ။ မဟုတ်ရင် ရရှိဖို့ မလွယ်ကူပါဘူး။

"လိမ္မာပါတယ်။ မင်းက ငယ်ရွယ်တက်ကြွပြီး ခန္ဓာကိုယ် အင်အား ပြည့်ဝနေတာမို့ အအေးဒဏ်ကို ခံနိုင်ပါတယ်။ မသုံးလည်း ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး" လင်းချင်းဟဲ က စေတနာ အပြည့်မပါဘဲ နှစ်သိမ့်လိုက်ပါတယ်။

သူမ က စမ်းသပ်ဖို့ ရေနွေး လောင်းထည့်ပြီးသွားပါပြီ။

"အမေ၊ ပုံမှန်ဆိုရင် မိခင်တစ်ယောက်ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ကိုယ့်သားအတွက် အရင်ဆုံး သတိရရမှာ မဟုတ်ဘူးလား" လို့ တာဝါ က မေးလိုက်ပါတယ်။

"အမေ က တခြားအမေတွေနဲ့ မတူဘူး။ အမေ ပစ္စည်းကောင်းတစ်ချို့ ရရင် အရင်ဆုံး သတိရတာ မင်းတို့အဖေပဲ" လင်းချင်းဟဲ က ပြန်ဖြေလိုက်ပါတယ်။

ကျိုးချင်းဘိုင် ရဲ့ မျက်လုံးများထဲမှာ အပြုံးရိပ်တစ်ခု ပါဝင်နေခဲ့ပါတယ်။

သားသုံးယောက်မှာ ဆက်ပြီး ခံနိုင်ရည် မရှိတော့ပါဘူး။ သူတို့ က အသိပေးခြင်းမရှိဘဲ ခွေးစာ (ချစ်သူနှစ်ဦး၏ ချစ်ပြပွဲ) တစ်ဆုပ် စားလိုက်ရတာကြောင့် အမြန် ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ကြပါတယ်။

ပတ္တမြား က ပြုံးပြီး ဘာမှ မပြောခဲ့ပါဘူး။

လင်းချင်းဟဲ က လက်နွေးစက်ကို လက်ထဲမှာ ကိုင်ထားခဲ့ပါတယ်။ အလွန် သက်တောင့်သက်သာရှိပြီး အသုံးပြုရ လွယ်ကူပါတယ်။

အခန်းထဲ ပြန်ရောက်တဲ့အခါ လင်းချင်းဟဲ က ကျိုးချင်းဘိုင် နဲ့ စကားပြောခဲ့ပါတယ်- "ရှင့် မနက်က အပြင်ထွက်သွားတာ ဒါအတွက်ပဲလား"

"အင်း" ကျိုးချင်းဘိုင် က ပြန်ဖြေလိုက်ပါတယ်။ ရမရ မသိတာကြောင့် သူ အရင်က မပြောခဲ့တာပါ။

လင်းချင်းဟဲ က သူ၏ ရင်ခွင်ထဲမှာ ထိုင်ပြီး မိမိ၏ ယောက်ျားကို ကြည့်လိုက်ပါတယ်။ သူ က ဂရုစိုက်တဲ့ စကားတွေကို ဘယ်တော့မှ ထုတ်ပြောလေ့မရှိပါဘူး။ အများဆုံးမှ တစ်နေ့ကို စကားအနည်းငယ်ပဲ ပြောတတ်တာပါ။ သို့သော်လည်း သူ က သူမ၏ ကိစ္စတွေကို အမြဲတမ်း စိတ်ထဲမှာ မှတ်ထားခဲ့တာပါ။

မနေ့က သူ စကားအများကြီး မပြောခဲ့ပါဘူး။ ဒီနေ့မှာတော့ မနက်စာ စားပြီးနောက် စက်ဘီးစီး ထွက်သွားပြီး သူမအတွက် ဒီလက်နွေးစက်ကို ယူဆောင်ပေးခဲ့ပါတယ်။

"ချင်းဘိုင်" လင်းချင်းဟဲ ရဲ့ ရင်ထဲမှာ နွေးထွေးသွားခဲ့ပြီး မိမိ၏ ယောက်ျားကို ခေါ်လိုက်ပါတယ်။

ကျိုးချင်းဘိုင် က ဇနီးဖြစ်သူကို ဖက်ထားပြီး စကားမပြောခဲ့ပါဘူး။ ဇနီးဖြစ်သူ က သူ၏အပေါ် ဒီလို အိစက်ပျော့ပျောင်းတဲ့ အမူအရာ ပြသတာကို သူ အလွန် သဘောကျနေတာ ထင်ရှားပါတယ်။

ဇနီးမောင်နှံနှစ်ဦး က ခဏမျှ နူးညံ့သိမ်မွေ့မှုထဲမှာ စိမ်မှန်းထားပြီးနောက် လင်းချင်းဟဲ က တောကြက်ကြော်ဖို့ ထလိုက်ပါတယ်။

မနေ့က တောကြက်တစ်ကောင် ကျန်နေခဲ့တာပါ။ အခု စားလို့ရပြီ မဟုတ်ပါလား။ မုန်ညင်းချဉ် အနှစ်နဲ့ ကြော်ထားတာပါ။ ပုစွန်စွပ်ပြုတ်လည်း ရှိပါတယ်။ ထို့နောက် ပဲမှုန့် မန့်ထို နဲ့ အတူ စားသုံးခဲ့ကြပါတယ်။

ဒီနေ့ က နှိင်းသစ်ကူးအကြိုည ဖြစ်ပါတယ်။ မွန်းလွဲ ၄ နာရီလောက်မှာ တတိယအစ်ကို လင်း က တောကြက် နှစ်ကောင်နဲ့ ရောက်လာခဲ့ပါတယ်။

သူ က လေးကောင် ရရှိခဲ့တာပါ။

ကောက်ယူတယ်လို့ ခေါ်ပေမဲ့ အမှန်တော့ အမေဇုန်လိုက်တာပါ။ နေရာတစ်ခုနဲ့တစ်ခု အခေါ်အဝေါ် ကွဲပြားရုံပါပဲ။

သူ့မှာ နောက်ထပ် နှစ်ကောင် ကျန်သေးတယ်ဆိုတာ သိတာကြောင့် လင်းချင်းဟဲ က အားမနာခဲ့ပါဘူး။ သူမ က သူ့အတွက် ဂျင်းနဲ့ ကြံသကာ စွပ်ပြုတ် ခွက်ကြီးတစ်ခွက် ငှောက်ပေးလိုက်ပါတယ်။ ဒါမှပဲ သူ့ရဲ့ မျက်နှာအရောင် ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာခဲ့ပါတယ်။

ထို့နောက် သူမ က သူ့ကို အိမ်ပြန်ယူသွားဖို့ ယုန်ဖြူ သကြားလုံး (White Rabbit Candy) တစ်ထုတ် ပေးလိုက်ပြီး "မနက်ဖြန် ကလေးတွေကို နှစ်သစ်ကူး နှုတ်ဆက်ဖို့ ခေါ်လာခဲ့ပါ။ သမီး သူတို့အတွက် အရသာရှိတဲ့ အစားအစာတွေ ပြင်ဆင်ထားပေးမယ်" လို့ ပြောလိုက်ပါတယ်။

"ကောင်းပြီလေ" တတိယအစ်ကို လင်း က ပြုံးပြီး ကျန်ရှိတဲ့ တောကြက် နှစ်ကောင်နဲ့ ယုန်ဖြူ သကြားလုံး ထုပ်ကို ယူဆောင် ပြန်သွားခဲ့ပါတယ်။

"မရက်မ ၃ ရဲ့ အိမ်ကို သွားခဲ့တာလား" ဒီယုန်ဖြူ သကြားလုံးထုပ်ကို မြင်တာနဲ့ မရက်မ ၃ လင်း က မေးလိုက်ပါတယ်။

"အင်း၊ သွားခဲ့တယ်။ အစ်မ က မနက်ဖြန် လာလည်ဖို့ ပြောလိုက်တယ်" တတိယအစ်ကို လင်း က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပါတယ်။

"ဘာလို့ နှစ်ကောင်လုံး ပြန်ယူလာတာလဲ၊ မရက်မ ၃ အတွက် တစ်ကောင် မထားခဲ့ဘူးလား" တောကြက် နှစ်ကောင်ကို မြင်တဲ့အခါ မရက်မ ၃ က မေးလိုက်ပါတယ်။

"ငါ နှစ်ကောင် ပေးခဲ့ပြီးပြီ။ ဒီနေ့ ငါ ကံကောင်းလို့ လေးကောင် ရခဲ့တာ" လို့ တတိယအစ်ကို လင်း က ရှင်းပြလိုက်ပါတယ်။

မရက်မ ၃ လင်း ရဲ့ မျက်နှာမှာ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့ပါတယ်။ ဒီတောကြက် နှစ်ကောင်၊ ယခင် ခွဲဝေမှုက ကျန်ရှိတဲ့ အသားအချို့၊ သူတို့ မွေးမြူထားတဲ့ ကြက်များစွာနဲ့ စုဆောင်းထားတဲ့ ဥတွေနဲ့ဆိုရင် ဒီနှစ်ရဲ့ နှစ်သစ်ကူး က အလွန် ကောင်းမွန်တဲ့ နှစ်သစ်ကူး ဖြစ်လာမှာပါ။