ဒီအချိန်မှာတော့ Zhou ရဲ့ အဖေနဲ့ အမေတို့ အလုပ်သိမ်းပြီးသွားကြပါပြီ။
ဒါက သီးသန့်ပြောနေစရာတောင် မလိုပါဘူး၊ သူတို့မိသားစုတင်ပဲ ရှိတာလေ။
Lin Qing He က ပစ္စည်းတွေကို လိုက်သိမ်းဆည်းဖို့ အားအင်မရှိတော့တာမို့ သားတွေကိုပဲ လွှဲပေးထားခဲ့ပါတယ်။ သူမကတော့ Zhou Qing Bai နဲ့အတူ အခန်းထဲကို တန်းဝင်သွားခဲ့တယ်။ အခန်းထဲမှာ ကန် (kang - မြောက်ပိုင်းဒေသသုံး အပူပေးအုတ်ကုတင်) ကို မီးမွှေးထားတာမို့ အတော်လေး နွေးထွေးပြီး စဘိုကျနေပါတယ်။ Lin Qing He က ထုထည်ကြီးတဲ့ ထပ်ဆောင်းအင်္ကျီတွေကို ချွတ်၊ ကန် ပေါ်တက်ပြီး လှဲလိုက်တယ်။
Zhou Qing Bai က သူမကို နှိပ်နယ်ပေးပါတော့တယ်။ Lin Qing He က သက်တောင့်သက်သာဖြစ်လွန်းလို့ ညည်းတွားလိုက်ရင်း - "ငါ အဝေးကြီးကနေ ပြန်လာရတာ မာလာခဲ့တာပဲ။ အနည်းဆုံးတော့ ရှင်က ဂရုစိုက်တတ်သားပဲ" လို့ ပြောလိုက်တယ်။
Zhou Qing Bai က တိုးတိုးလေး ရယ်မောလိုက်ပြီး - "ခဏနေ ကိုယ်လက်သန့်စင်ပြီး စောစောအိပ်တော့နော်" လို့ ပြောခဲ့ပါတယ်။
"အင်း။" Lin Qing He တကယ်ပဲ ပင်ပန်းနေခဲ့တာပါ။ အိပ်စင်ပါရထား (soft sleeper) လက်မှတ် ဝယ်စီးခဲ့တာတောင်မှ ဒီရက်ပိုင်း အခေါက်ပြန်ခရီးမှာ သက်တောင့်သက်သာ မရှိခဲ့ပါဘူး။
Er Wa က ရေကို မြန်မြန်ဆန်ဆန်ပဲ ကျိုပေးခဲ့ပါတယ်။ အိမ်မှာ ရေပုံးကြီး နှစ်ပုံးရှိတာပါ။ တစ်ပုံးက Zhou Qing Bai နဲ့ Lin Qing He အတွက်ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ပုံးက ကလေးတွေအတွက်ပါ။
ဒါကို ဘယ်တော့မှ ရောနှောမသုံးကြပါဘူး။
Lin Qing He က တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ သက်တောင့်သက်သာ ရေချိုးလိုက်ပါတယ်။ Zhou Qing Bai ကတောင် အထဲဝင်ပြီး သူမကျောကို တွန်းပေးခဲ့ပါသေးတယ်။
ဇနီးမောင်နှံနှစ်ဦး မတွေ့ရတာ ကြာပြီဆိုပေမဲ့ Lin Qing He က အဲဒီစိတ်ဆန္ဒ လုံးဝမရှိခဲ့ပါဘူး။ Zhou Qing Bai ကလည်း မိန်းမဖြစ်သူကို သနားဂရုဏာသက်နေတာမို့ အဲဒီလိုအကြံမျိုး မရှိခဲ့ပါဘူး။
ဇနီးမောင်နှံနှစ်ယောက် အပြင်ထွက်လာတဲ့အခါ သားသုံးယောက်က အဓိပ္ပာယ်ပါပါနဲ့ ပြုံးပြကြပါတယ်။
"မင်းတို့ကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘူး" Lin Qing He က လက်ခါပြလိုက်တယ်။ သူမ တကယ်ကို ပင်ပန်းလွန်းနေပြီလေ။
ပိုပိုလိုလို အပိုစကားမပြောတော့ဘဲ Qing Bai နဲ့အတူ အိပ်ဖို့ အခန်းထဲ ပြန်ဝင်ခဲ့ပါတယ်။
ရေချိုးပြီးမှ အိပ်ရတာ တကယ်ကို သက်တောင့်သက်သာ ရှိလှပါတယ်။ Lin Qing He က ခဏလေးအတွင်းမှာပဲ အိပ်ပျော်သွားခဲ့တယ်။
Zhou Qing Bai အတွက်တော့ ဒီည မိန်းမဖြစ်သူ ပြန်ရောက်လာတာဟာ ကြီးမားတဲ့ ဝမ်းသာစရာ အံ့အားသင့်စရာပါပဲ။ ဒါကြောင့် အပိုစကားတွေ ပြောမနေတော့ဘဲ မိန်းမဖြစ်သူကို ဖက်ပြီး အိပ်ပျော်သွားခဲ့ပါတယ်။
Lin Qing He က ဒီတစ်ညလုံး အေးအေးချမ်းချမ်း အိပ်စက်ခဲ့ပါတယ်။ မနေ့ည ကိုးနာရီကနေ မနက် ကိုးနာရီကျော်မှ ထခဲ့တာပါ။
သူမ ထလာတဲ့အခါ Zhou ရဲ့ အမေ အသံကို အပြင်ဘက်ကနေ ကြားလိုက်ရပါတယ်။
လက်ပတ်နာရီကို ကြည့်လိုက်တော့မှ ဒီအချိန်ပင် ရောက်နေပြီဆိုတာ သိလိုက်ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကုတင်က သက်တောင့်သက်သာ ရှိလွန်းတာကြောင့် Lin Qing He က လူးလွန်းလှိမ့်လွန်းရင်း မထချင်သေးဘဲ နေနေခဲ့ပါတယ်။
ခဏကြာတော့ Zhou Qing Bai ဝင်လာပြီး မိန်းမဖြစ်သူ နိုးနေတာကို မြင်လိုက်ရတယ်။
"မိန်းမ" Zhou Qing Bai စိတ်လှုပ်ရှားစွာနဲ့ တိုးလာခဲ့ပါတယ်။
Lin Qing He က မနေ့ညက ပင်ပန်းလွန်းလို့ သူ့ကို စကားမပြောနိုင်ခဲ့ပါဘူး။ သဘာဝအတိုင်းပဲ ဇနီးမောင်နှံနှစ်ယောက် ကောင်းကောင်းမွန်မွန် စကားစမြည် ပြောဆိုကြရတော့တာပေါ့။
ဇနီးမောင်နှံနှစ်ဦး ပွေ့ဖက်ချော့မော့ပြီးတဲ့နောက် Zhou Qing Bai က အပြင်ထွက်ပြီး မိန်းမဖြစ်သူ စားဖို့ ဆန်ပြုတ် သွားယူပေးခဲ့ပါတယ်။
အသားနုဆန်ပြုတ်က အလွန်မွှေးကြိုင်နေပါတယ်။ Lin Qing He က "ငါ အရင်ဆုံး သွားတိုက်လိုက်ဦးမယ်" လို့ ပြောလိုက်တယ်။
သူမ ထပြီး သွားတိုက်လိုက်တယ်။ အဲဒီနောက်မှ မနက်စာ စစားပါတော့တယ်။ Zhou ရဲ့ အမေကတော့ ပြန်သွားခဲ့ပါပြီ။
"ဒီတစ်ခေါက် ငါ ဘဲကင် အတော်များများ သယ်လာခဲ့တယ်။ တို့မိစုအတွက် နှစ်ကောင် ချန်ထားခဲ့မယ်။ ကျန်တာတွေကိုတော့ အမျှဝေပေးလို့ရတယ်" လို့ Lin Qing He က ပြောပါတယ်။
တစ်ကောင်လုံး ပေးမှာလား? မဖြစ်နိုင်တာ။ တစ်မိသားစုကို တစ်ဝက်စီ ရမှာပါ။ Zhou မိသားစုရဲ့ ညီအစ်ကိုတွေ အိမ်နဲ့ အစ်မကြီး၊ အစ်မလတ် တို့ဆီကိုပဲ ပေးမှာဖြစ်ပါတယ်။ သူမက Da Wa ကို စက်ဘီးစီးပြီး သွားပို့ခိုင်းလိုက်တယ်။
တစ်ဝက်ပဲ ရှိတယ်ဆိုရင်တောင် ဒါဟာ စေတနာပါပဲ။ စာသင်သွားတက်နေပေမဲ့ Zhou မိသားစုဟောင်းကို မေ့မသွားဘူးဆိုတာ ပြသရာရောက်တာပေါ့။
ဒီကိစ္စကို Da Wa ကိုပဲ ပြီးစီးအောင် လုပ်ခိုင်းလိုက်ပါတယ်။ ခုလို အရွယ်ရောက်လာပြီဆိုတော့ တာဝန်တွေကို ပုခုံးထမ်းယူရတော့မှာပေါ့။ Lin Qing He က သားတွေကို အားနာမနေဘဲ ခိုင်းစေလိုက်ပါတယ်။
အခု သူမ ပြန်ရောက်လာပြီဆိုတော့ အိမ်နီးနားချင်းတွေက သဘာဝအတိုင်း ရောက်လာကြပါတယ်။
Lin Qing He က သူတို့ကို ဖူလုံစွာ ဧည့်ခံခဲ့ပါတယ်။ အခြားသူများကို အထင်သေးတဲ့ မာနမျိုး မရှိပါဘူး။ အရင်တုန်းက သူမကို ဆုံးမဩဝါဒ မပေးဘူးလို့ အပြစ်တင်ဖူးသူတွေကိုတော့ Lin Qing He က သိပ်ပြီး ထိထိရောက်ရောက် တက်တက်ကြွကြွ မဆက်ဆံခဲ့ပါဘူး။
သူမက ကျေးဇူးကို ကောက်ကျစ်မှုနဲ့ တုံ့ပြန်တတ်တဲ့သူမျိုး မဟုတ်ခဲ့ပါဘူး။
အလုပ်များတဲ့ တစ်နေ့တာ ကုန်လွန်သွားပြီး နောက်ဆုံးတော့ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပါတယ်။
Lin Qing He သက်ပြင်းချလိုက်မိတယ်။ အဲဒီညမှာတော့ သူမဟာ Zhou ရဲ့ အဖေ၊ အမေတို့နဲ့အတူ သဘာဝအတိုင်း ထမင်းလက်ဆုံ စားခဲ့ပါတယ်။
"ဘဲလည်ပင်းကို မင်းအဘိုးအတွက် ချန်ထားပေးလိုက်" Lin Qing He က San Wa ကို ပြောလိုက်တယ်။
Zhou ရဲ့ အဖေက ဘဲလည်ပင်း ဝါးရတာကြိုက်တော့ လူကြီးတွေ စားဖို့ ချန်ထားပေးလိုက်တာပါ။
San Wa က ဆင်ခြေပေးလိုက်တယ် - "ကျွန်တော် သိပါတယ်။ အဘိုးအတွက် သီးသန့် ဖယ်ထားပေးတာပါ။"
Zhou ရဲ့ အဖေက ပြုံးပြီး - "မင်းကြိုက်ရင် စားပါကွယ်" လို့ ပြောတယ်။
"အဘိုးအတွက်ပါ၊ အဘိုးရ။ ကျွန်တော့်အတွက်တော့ ဘဲသားစားရရင် ရပါပြီ။ အတော်မွှေးတာပဲ" San Wa က ခေါင်းခါပြလိုက်တယ်။
"အဖွား၊ ပိုစားပါဦး။ ပြုံးပြီးပဲ ကြည့်မနေပါနဲ့" Zhou Kai က Zhou ရဲ့ အမေအတွက် အသားတစ်တုံး ခက်ပေးလိုက်တယ်။
"အဖွားက ဝမ်းသာလွန်းလို့ပါကွယ်" Zhou ရဲ့ အမေမှာ အပြုံးကြီး ပြုံးနေခဲ့ပါတယ်။ မိသားစုတွေ ထမင်းလက်ဆုံ စားကြတာလေ။ အရပ်ရှည်ရှည် မတ်မတ်နဲ့ မြေးသုံးယောက်ကို ကြည့်ရင်း Zhou ရဲ့ အမေမှာ ရေပဲ သောက်ရရင်တောင် ကျေနပ်နေခဲ့တာပါ။
"မြန်မြန် စားပါ အဖွားရာ၊ ဝမ်းသာနေတာ တစ်ခုတည်း တင် အာရုံမစိုက်ပါနဲ့" Er Wa က တိုက်တွန်းလိုက်တယ်။
Lin Qing He က Zhou Qing Bai အတွက် ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေ ခက်ပေးရင်း - "ငါ နွေရာသီကျောင်းပိတ်ရက်တုန်းက ပြန်လာပြီး ရှင့်ကို ကောင်းကောင်း ပြုစုပေးခဲ့တာလေ။ ဘာလို့ လအနည်းငယ်အတွင်းမှာတင် မူလအတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားရတာလဲ" လို့ ပြောလိုက်တယ်။
"အမေ၊ ဒီနှစ်တော့ အဓိက ဒုတိယအစ်ကိုနဲ့ ကျွန်တော်ပဲ ချက်ကြတာ။ အဖေက လက်မခံနိုင်ဘူး" San Wa က ရှင်းပြခဲ့ပါတယ်။
"မင်းတို့ နှစ်ယောက်စလုံး ဟင်းချက်တတ်ကြတာလား" Lin Qing He က ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်တယ်။
"အမေက လူတွေကို လျှော့တွက်တာပဲ" Er Wa က ပြန်ဖြေတယ် - "ကျွန်တော်တို့ ချက်တာ အတော်လေး အဆင်ပြေပါတယ်"
"အဘိုးနဲ့ အဖွားကတော့ အရမ်းကောင်းတယ်လို့ ပြောတာပဲ။ အဖေတစ်ယောက်ထဲကပဲ စားလို့မကောင်းဘူးလို့ ပြောတာ" San Wa က ဆက်ပြောခဲ့တယ်။
ဒီနှစ်မှာ ဒီညီအစ်ကို နှစ်ယောက် ဘာဖြစ်လဲ မသိပါဘူး။ ရုတ်တရက် ဟင်းချက်တာကို စိတ်ဝင်စားလာပြီး အဖွားဖြစ်သူဆီကနေ သင်ယူခဲ့ကြတာပါ။
Zhou ရဲ့ အမေက စတုတ္ထမြောက်သားရဲ့ မိန်းမ ပြောခဲ့တာကို မှတ်မိနေပါတယ် - အတတ်ပညာ ပိုရှိလေ၊ နောင်တစ်ချိန် မိန်းမရဖို့ ပိုလွယ်လေပါပဲတဲ့။ Cheng Cheng ရဲ့ အဖေလိုမျိုးပေါ့။
ဒါကြောင့် Zhou ရဲ့ အမေက မြေးနှစ်ယောက်ကို သင်ပေးခဲ့တာပါ။ သူတို့လည်း အတော်လေး လျှင်လျှင်မြန်မြန် တတ်မြောက်သွားကြတယ်။
Zhou ရဲ့ အဖေနဲ့ အမေကတော့ တကယ်ကို အတော်လေး ကောင်းတယ်လို့ ထင်ကြပါတယ်။ Zhou Qing Bai ကတော့ ခါးခါးသီးသီး စားလို့မကောင်းဘူးလို့ ဆိုပါတယ်။ ကလေးတွေ အရွယ်ငယ်သေးပေမဲ့ သားတွေရဲ့ ယုံကြည်မှုကို ထိခိုက်သွားမလားဆိုတာကို လုံးဝ မစိုးရိမ်ပါဘူး။
ဒါပေမဲ့ Er Wa နဲ့ San Wa တို့ကလည်း အလွယ်တကူ လက်လျှော့မယ့်သူတွေ မဟုတ်တာ သေချာပါတယ်။ စားလို့မကောင်းဘူးဆိုရင် ဆီ ပိုထည့်လိုက်ယုံပဲလေ။
ညဘက်ရောက်တော့ Lin Qing He က Zhou Qing Bai ကို - "ရှင် ဘယ်တုန်းကများ ဒီလောက် အစားရွေးတတ်သွားမှန်း မသိတော့ဘူး" လို့ ပြောလိုက်တယ်။
Zhou Qing Bai က မိန်းမဖြစ်သူကို ကြည့်လိုက်တယ်။
"ရှင် အစာမစားဘဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကို နှိပ်စက်ပြီး ကျွန်မ ပြန်လာတဲ့အခါ ရင်ကျိုးရအောင် တမင်လုပ်တာလို့ သာ သိလိုက်ရရင်၊ နောက်နှစ်တွေမှာ တစ်ရက်မှ ပြန်မလာတော့ဘူးလို့ ကတိပေးတယ်" Lin Qing He က သူ့ကို မျက်စိမှေးကြည့်လိုက်ပါတယ်။
Zhou Qing Bai က ချောင်းခြောက်ဆိုးလိုက်ပြီး - "မိန်းမ၊ အချိန်နောက်ကျနေပြီ။ အိပ်ချိန်တန်ပြီ" လို့ ပြောလိုက်တယ်။
"ရှင် အငတ်ဘေးဆိုက်ပြီး အန္တရာယ်ဖြစ်ရင်၊ ကျွန်မ သားသုံးယောက်ကို ခေါ်ပြီး နောက်အိမ်ထောင်ပြုမှာ!" Lin Qing He က မာန်လိုက်တယ်။
"နောက်အိမ်ထောင် ပြုလို့မရပါဘူး။ မင်းရဲ့ယောက်ျားက အသက်တစ်ရာအထိ အသက်ရှည်မှာ" Zhou Qing Bai က ပြောပြောဆိုဆိုနဲ့ မိန်းမဖြစ်သူကို ကန် ပေါ် ဆွဲတင်လိုက်ပါတယ်။
"ရှင် တည်တည်တံ့တံ့ မနေနိုင်ဘူးလား" Lin Qing He က စိတ်တိုတိုနဲ့ ရေရွတ်လိုက်တယ်။
ဒါပေမဲ့ သူမလည်း သူ့ကို လွမ်းနေခဲ့တာပါ။ ဒါကြောင့် တစ်ခါတစ်ရံ ကလေးဆန်ဆန် ပြုမူတတ်တဲ့ ဒီယောက်ျားကို အပေါ်ကနေ ပွေ့ဖက်ပြီး နမ်းလိုက်ပါတယ်။
Zhou Qing Bai က မိန်းမဖြစ်သူရဲ့ အနမ်းကို ခံရတဲ့အခါ ပေါက်ကွဲထွက်မတတ် ခံစားလိုက်ရပါတယ်။
သဘာဝအတိုင်းပဲ၊ အချို့သော အပေးအယူတွေ ရှိလာတော့တာပေါ့။
"ဒီနှစ်တော့ စာချုပ်စနစ် မရှိသေးဘူး" အဲဒီနောက်မှာ Lin Qing He က ပြန်စဉ်းစားမိပြီး စကားစလိုက်ပါတယ်။
"မင်း အချိန်တွေ မှားမှတ်ထားတာလား" Zhou Qing Bai က ဒါကို ကြားပြီးနောက် ပြောလိုက်တယ်။
Lin Qing He က ပြုံးလိုက်ပြီး - "ငါ မှားမှတ်မိတာ ဖြစ်မယ်။ ၁၉၈၀ ပြည့်လွန်နှစ်တွေကျမှ စတင်ပျံ့နှံ့လာတာ ထင်တယ်"
Zhou Qing Bai က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဘာမှမပြောတော့ပါဘူး။ အဲဒီအစား - "အနားယူတာ လုံလောက်ပြီလား" လို့ မေးလိုက်တယ်။
Lin Qing He က ရှက်ကိုးရှက်ကန်းနဲ့ သူ့ကို သာသာလေး ထိုးလိုက်ပါတယ်။ အဲဒီနောက်တော့ သူ့ကို ထပ်ပြီး ရူးသွပ်ခွင့် ပေးလိုက်တော့တယ်။
နောက်တစ်နေ့မှာတော့ ရွာက ဝက်တွေကို ပွဲထုတ်သတ်ကြပါတယ်။ လက်ရှိမှာ ဝက်တွေကို အများပိုင်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားဆဲမို့ ဝက်သတ်ပွဲတွေ ရှိနေသေးတာပါ။ သို့သော်လည်း နောက်နှစ်မှာတော့ အခြေအနေတွေ ပြောင်းလဲသွားနိုင်ပါတယ်။
ဝက်သားပမာဏက Lin Qing He ရှိစဉ်ကထက် အများကြီး လျော့နည်းသွားခဲ့ပါတယ်။ အဓိကကတော့ မိသားစုထဲမှာ လုပ်အားပေးနိုင်သူ လျော့နည်းသွားလို့ပါ။ ဒါပေမဲ့ ကိစ္စမရှိပါဘူး။
သုံးစွဲဖို့ ပိုက်ဆံ လုံလောက်စွာ ရှိနေတာပဲလေ။
"မနက်ဖြန် ကျရင် ကျွန်မနဲ့အတူ မြို့ထဲလိုက်ခဲ့" Lin Qing He က Zhou Qing Bai ကို ပြောလိုက်တယ်။
နှစ်ကုန်ပိုင်း ရောက်နေပြီမို့ သူမ လက်ထဲရှိတဲ့ ကုန်ပစ္စည်းအားလုံးကို ရောင်းထုတ်ဖို့ အကောင်းဆုံး အချိန်ပါပဲ။