အမေကျိုး တစ်ညလုံး အိပ်မပျော်ဘဲ ဟိုလှည့်ဒီလှည့်ဖြစ်နေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် အဖေကျိုး က မနေနိုင်တော့ဘဲ "ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ" ဟု မေးလိုက်ရသည်။
"အဘိုးကြီးရေ၊ ရှင်ရော စဉ်းစားပြီးပြီလား" ဟု အမေကျိုး က မေးသည်။
"ဘာကို စဉ်းစားရမှာလဲ"
"လေးယောက်မြောက်ချွေးမ တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်ရသွားရင် တစ်ခုခုဖြစ်လာမှာကို စိုးရိမ်မိတယ်" ဟု အမေကျိုး က သူမ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုက်သည်။
အစပိုင်းတွင် သူမ၏ လေးယောက်မြောက်ချွေးမ တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲ ဖြေဆိုမည်ဟု ကြားရစဉ်က သူမအလွန်ဝမ်းသာခဲ့သည်။ အဖေကျိုး ၏ ခံစားချက်အတိုင်းပင် သူတို့နှစ်ယောက်လုံး တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်ရသွားလျှင် မိသားစုထဲတွင် တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားနှစ်ယောက် ဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။ သူတို့မျိုးဆက်တစ်လျှောက်တွင် မည်သူမျှ ထိုမျှထိ ထူးချွန်ခဲ့ဖူးသည်မဟုတ်ပေ။
သို့သော် နောက်ပိုင်းတွင် အမေကျိုး တစ်ယောက် တစ်စုံတစ်ခု လွဲမှားနေသလို ခံစားလာရသည်။ အကယ်၍ လေးယောက်မြောက်ချွေးမ တကယ်ပင် စာမေးပွဲအောင်သွားပါက သူမ တက္ကသိုလ်သွားပြီးနောက် မိသားစုဘဝက ဘာဆက်ဖြစ်မည်နည်း။ စတုတ္ထမြောက်သား၊ အာဝါ နှင့် ဆန်ဝါ တို့မှာ အိမ်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့လိမ့်မည်။ သူမ တက္ကသိုလ်သွားပြီးနောက် တခြားတက္ကသိုလ်ကျောင်းသားများနှင့် ဝန်းရံနေရမည်ဖြစ်ရာ သူမ၏ လေးယောက်မြောက်ချွေးမမှာ ချောမောလှပပြီး လူမှုဆက်ဆံရေးလည်း ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်သည့်အတွက် မည်သူ့အာရုံကို ဆွဲဆောင်မိမည်ကို ဘယ်သူသိနိုင်မည်နည်း။
အမေကျိုး တစ်ယောက် မည်သို့လျှင် စိတ်အေးနိုင်ပါမည်နည်း။
အဖေကျိုး က ထိုရှုထောင့်မှ ဘယ်သောအခါကမျှ မတွေးခဲ့ဖူးပေ။ သူ့ဇနီး၏ စိုးရိမ်မှုကို ကြားသောအခါ သူက မျက်စိကိုသာ လှိမ့်လိုက်ပြီး "မင်း အဆီတွေအများကြီးစားပြီး ဦးနှောက်တွေပိတ်ဆို့နေပြီထင်တယ်" ဟုသာ ပြောလိုက်သည်။
"ရှင် ဘာတွေပြောနေတာလဲ" ဟု အမေကျိုး က မကျေမနပ်ပြန်ပြောသည်။
"အဲဒီလိုမျိုး ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ဒါဝါနဲ့ သူ့ညီတွေ ဘယ်လောက်အရွယ်ရောက်နေပြီလဲဆိုတာ မေ့နေပြီလား။ လေးယောက်မြောက်ချွေးမက လူမိုက်မဟုတ်ဘူး။ သူမရဲ့ သားသုံးယောက်ကို ပစ်ထားခဲ့ပြီးမှ အသစ်ကနေပြန်စဖို့ သူမ ဆန္ဒရှိပါ့မလား" ဟု အဖေကျိုး က ချေပလိုက်သည်။
သူ့ချွေးမ၏ စိတ်နေသဘောထားကို သူသိသည်။ သူမသည် အရာရာကို ကြည်လင်စွာ တွေးခေါ်နိုင်သူဖြစ်ရာ ထိုမျှထိ မိုက်မဲသည့်အလုပ်မျိုး ဘယ်သောအခါမျှ လုပ်မည်မဟုတ်ပေ။ ခင်ပွန်းဖြစ်သူ၏ ပြောစကားကို ကြားပြီးနောက် အမေကျိုး က အမှန်တရားအချို့ရှိသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော်လည်း သူမ စိတ်ထဲတွင် မသက်မသာဖြစ်နေဆဲပင်။ ရှေးရိုးစွဲအမြင်ရှိသူပီပီ အမျိုးသမီးများအနေဖြင့် အပြင်ထွက်ခြင်းထက် အိမ်တွင်သာနေခြင်းက ပိုကောင်းသည်ဟု သူမယုံကြည်သည်။ ထို့အပြင် လင်ချင်းဟဲ့ မှာ အိမ်တွင် အလယ်တန်းကျောင်း၌ စာပြသည့်အလုပ်ရှိပြီး တစ်လလျှင် ယွမ်ဆယ်ဂဏန်းကျော် ရရှိသည့်အပြင် လုပ်အားခမှတ်တမ်းလည်း ရှိသေးသည်။ ထိုအရာက မည်မျှကောင်းမွန်လိုက်သနည်း။ တက္ကသိုလ်သွားရန် တကယ်ပင် လိုအပ်ပါသလား။
"လေးယောက်မြောက်ချွေးမရှေ့မှာ ဘာမှမပြောမိစေနဲ့နော်" ဟု အဖေကျိုး က သတိပေးသည်။ "သူမက ငါတို့ကို ရိုသေပေမဲ့ သူမကိစ္စတွေထဲ ငါတို့ဝင်စွက်ဖက်တာကိုတော့ သူမနှစ်သက်မှာမဟုတ်ဘူး။ အဲဒီလိုဆိုရင် သူမက ငါတို့ကို အဆက်အသွယ်ဖြတ်လိုက်လိမ့်မယ်"
အမေကျိုး က ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း နောက်တစ်နေ့တွင် သူမ၏သားဖြစ်သူထံသို့ သွားရောက်စကားပြောဖြစ်ခဲ့သည်။
"ချင်းပိုင်၊ ပြောပါဦး၊ မင်းဇနီး တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲ အောင်နိုင်ပါ့မလား" ဟု အမေကျိုး က ပထမဆုံးမေးလိုက်သည်။
ကျိုးချင်းပိုင် က သူ့မိခင်ကို ဘာမျှမဖုံးကွယ်ခဲ့ပေ။ သူက ခေါင်းညိတ်ပြီး "ကျွန်တော့်ဇနီး အောင်မှာပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။ သူက အောင်ရုံတင်မကဘဲ အလွန်ကောင်းမွန်သော အမှတ်များဖြင့် အောင်မြင်လိမ့်မည်ဟု ခံစားရသည်။ အကြောင်းမှာ စာမေးပွဲဖြေပြီး ပြန်လာသည့်အချိန်မှစ၍ သူမ၏ စိတ်နေစိတ်ထားမှာ အလွန်ကောင်းမွန်နေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
သားဖြစ်သူ၏ ရိုးရှင်းသော တုံ့ပြန်မှုကို မြင်သောအခါ အမေကျိုး က တိုးတိုးလေးမေးလိုက်သည်၊ "မင်းမှာ တခြားတွေးစရာတွေ မရှိဘူးလား"
"ဘာတွေတွေးရမှာလဲ" ကျိုးချင်းပိုင် က သူ့မိခင်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
"မင်းဇနီး တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်ရသွားရင် သူမက တက္ကသိုလ်တက်ဖို့ အဝေးကြီးသွားရလိမ့်မယ်။ မင်းနဲ့ ကလေးတွေကရော ဘာဖြစ်ကြမလဲ" ဟု အမေကျိုး က မေးပြီးနောက် ဆက်ပြောသည်၊ "ပြီးတော့ မင်းဇနီးက ရွာမှာပဲ အဆင်ပြေနေတာပဲ။ သူမမှာ လစာရတယ်၊ လုပ်အားခမှတ်တမ်းတွေလည်းရှိတယ်။ အားလုံးက သူမကို လေးစားကြတယ်။ တက္ကသိုလ်သွားဖို့ တကယ်ပဲ လိုအပ်လို့လား"
ကျိုးချင်းပိုင် က ထိုအခါမှ နားလည်သွားသည်။ သူ့မိခင်သည် သူ့အတွက်နှင့်ပင် ဤသို့လုပ်ဆောင်ပေးနေမှန်း သူသိသည်။ အနာဂတ်တွင် ပညာအရည်အချင်းသည် အလွန်အရေးကြီးကြောင်း သူ့ဇနီးပြောပြဖူးသည်ကို သူကြားထားသည်။ သူမသည် ရွာထက်ပိုပြီး ကျယ်ပြန့်သောနေရာသို့ ရောက်လိုကြောင်း၊ တက္ကသိုလ်သည် ထိုအတွက် အကောင်းဆုံးလမ်းကြောင်းဖြစ်ကြောင်းလည်း သူသိသည်။
"ဒီကိစ္စအတွက် စိတ်မပူပါနဲ့ အမေ။ ဒါဝါက သူ့အမေနဲ့ ကျောင်းတူတူတက်မှာပါ" ဟု ကျိုးချင်းပိုင် က ပြောလိုက်သည်။
အမေကျိုး အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ဝမ်းသာသွားသည်။ "တကယ်လား"
အကယ်၍ သူမ၏မြေးနှင့် သူ့မိခင်တို့ ကျောင်းတူတူတက်မည်ဆိုလျှင် ထိုထက်ပိုကောင်းသည့်အရာ မရှိတော့ပေ။ မြေးအကြီးဆုံးမှာ သူ့မိခင်ကို စောင့်ရှောက်နိုင်လောက်အောင် အရွယ်ရောက်နေပြီဖြစ်ရာ တခြားတက္ကသိုလ်ကျောင်းသားများ သူ့မိခင်ကို ဒုက္ခပေးခွင့်ရမည်မဟုတ်ပေ။
"ဒါပေမဲ့ မင်းဇနီးက ဒါဝါနဲ့ လိုက်မီပါ့မလား" ဟု အမေကျိုး က မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။ အဘိုးကြီးပြောပြသည်မှာ သူတို့မြေးသည် စာပေတွင် အလွန်ထူးချွန်ကြောင်း၊ အကယ်၍ ရှေးခေတ်သာဆိုလျှင် သူသည် ပညာရှိသူတစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်ကြောင်း ပြောဖူးသည်။
ကျိုးချင်းပိုင် က ပြုံးလိုက်သည်။ "ဒါဝါက သူတောင် သူ့အမေလောက် လိုက်မီနိုင်ပါ့မလားလို့ ပြောနေတာ"
အမေကျိုး အံ့အားသင့်သွားသည်။ "ဒါဝါက မင်းဇနီးကို မနိုင်ဘူးလား"
"ရလဒ်တွေ ထွက်လာတာကို စောင့်ကြည့်ကြတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အမေ၊ စိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး။ ကျွန်တော် ဒီကိစ္စတွေကို ချင်းဟဲ့နဲ့ အကြာကြီးကတည်းက တိုင်ပင်ပြီးသားပါ" ဟု ကျိုးချင်းပိုင် က ပြောသည်။
သူ့မိခင်၏ စိုးရိမ်မှုများသည် သူကိုယ်တိုင်လည်း အရင်က စိုးရိမ်ခဲ့ဖူးသည့်အရာများပင်ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတော့ သူ့ဇနီးမှာ ထူးချွန်သူတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ သူမ အပြင်လောကသို့ ရောက်သွားလျှင် သူမထက်သာသည့် အမျိုးသားတစ်ယောက်ကို ရှာတွေ့သွားမည်လော။ သို့သော် မနေ့ညကပင်—သူ ချောင်းဟန့်လိုက်သည်—သူမသည် သူ့ခင်ပွန်းနှင့် သားသမီးများကို ပစ်မသွားပါဟု ကတိပေးထားသည်။ သူမသည် သူမကိုယ်တိုင် ပြုစုပျိုးထောင်ထားသည့် သန်မာထူးချွန်သော သားများအပေါ် အလွန်တွယ်တာနေသူဖြစ်သည်။
တက္ကသိုလ်တက်ရမည့်အချိန်မှာ နှစ်အနည်းငယ်မျှသာဖြစ်ရာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားလိမ့်မည်။ ထိုအချိန်ပြီးလျှင် သူ ပိုပြီး စိတ်အေးလက်အေးဖြစ်သွားလိမ့်မည်။ သူ သူမထံသို့ အခါအားလျော်စွာ သွားရောက်လည်ပတ်မည်ဖြစ်သည်။ ဖြစ်နိုင်လျှင် သူ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတစ်ခု စတင်ပြီး လူဦးရေစာရင်းကို ပြောင်းရွှေ့ကာ ကလေးများကို သူမနှင့် ပြန်လည်ပေါင်းစည်းပေးမည်။ ယခုလောလောဆယ်တော့ ခဏတာ ခွဲနေကြရဦးမည်သာဖြစ်သည်။
အမေကျိုး သည် စိုးရိမ်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း အရင်ကထက်ပိုပြီး အိပ်ပျော်သွားနိုင်သည်။
ထိုအချိန်မှစ၍ လင်ချင်းဟဲ့ သည် သူမ၏ယောက္ခမထံမှ ပိုမိုဂရုစိုက်မှုနှင့် အလေးထားမှုကို သိသာစွာ ခံစားလာရသည်။ သူမသည် ဤအကြောင်းကို ကျိုးချင်းပိုင် ထံတွင် သီးသန့်ပြောပြလိုက်သည်၊ "အမေက ကျွန်မကို တခြားသူနဲ့ ထွက်ပြေးသွားတော့မလို့ ထင်နေတာလား"
အကယ်၍ မဟုတ်လျှင် ဘာကြောင့်များ ရုတ်တရက်ကြီး သူမကို ဒီလောက်ထိ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ဆက်ဆံနေရသနည်း။ ထိုမျှသာမကဘဲ ချင်းပိုင်မှာ အလွန်ကောင်းမွန်သော အမျိုးသားဖြစ်ကြောင်း၊ ကလေးများမှာလည်း ထူးချွန်ကြောင်း၊ သူမသာ ဆက်လက်၍ လမ်းကြောင်းအတိုင်း လျှောက်လှမ်းသွားမည်ဆိုလျှင် အနာဂတ်တွင် သက်သောင့်သက်သာဖြင့် ပျော်ရွှင်ရမည်ဖြစ်ကြောင်း အရိပ်အမြွက် ပြောကြားခဲ့သည်။
ကျိုးချင်းပိုင် ပြုံးလိုက်သည်။ "အမေက ရှေးရိုးစွဲစိတ်ရှိတယ်။ မင်း ရွာမှာ အဆင်ပြေနေတာကို သူက ပိုသဘောကျတာပေါ့။ စိတ်မပူပါနဲ့၊ သူ မင်းကို တားမှာမဟုတ်ပါဘူး"
လင်ချင်းဟဲ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ဒါဝါ ဘာလုပ်နေတာလဲ။ တစ်နေ့လုံး သူ့ကို မတွေ့မိဘူး" ဟု မေးလိုက်သည်။
"သူ ဒီမနက်စောစောကတည်းက စက်ဘီးနင်းပြီး မြို့ထဲသွားတယ်။ သူ့အဒေါ်အိမ်မှာ ရက်အနည်းငယ်နေပြီး သူ့အတန်းဖော်တွေကို သွားတွေ့မယ်လို့ ပြောတယ်" ဟု ကျိုးချင်းပိုင် က ပြန်ဖြေသည်။
လင်ချင်းဟဲ့ နားလည်သွားသည်။ ဒါဝါသည် ဟန်ရှုကျဲကို ရှာဖွေနေခြင်းဖြစ်ရမည်။ ဇာတ်လိုက်၏ ဆွဲဆောင်မှုမှာ အလွန်ပြင်းထန်ကြောင်း သူမ ဝန်ခံရပေမည်။ သူမ၏သားကပင် သူ့နှင့် ရင်းနှီးလိုနေသည်။ သူတို့က လက်ရှိတွင် သူငယ်ချင်းကောင်းများဖြစ်နေကြသည်ဖြစ်ရာ လင်ချင်းဟဲ့ က ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။
ဒါဝါသည် မြို့တွင် သုံးရက်ကြာ နေခဲ့သည်။ သူပြန်လာသောအခါ ဟန်ရှုကျဲပါ အတူပြန်ပါလာသည်။ ဟန်ရှုကျဲသည် အဝတ်အစားများနှင့် ရိက္ခာများကို ယူဆောင်လာပြီး ရက်အနည်းငယ်တည်းခိုရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။
လင်ချင်းဟဲ့: "..."
ဤ "မာဖီ၏နိယာမ" မှာ တကယ်ပင် ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။ သူမ မဖြစ်စေချင်သောအရာက ပို၍ပင် ဖြစ်လာတတ်သည်။ သို့သော် သူမက ယဉ်ကျေးစွာဖြင့် ဧည့်ဝတ်ပြုလိုက်သည်။ ကျိုးချင်းပိုင် ပင်လျှင် သူမသည် ဇာတ်လိုက်အမျိုးသားကို အိမ်တွင်ရှိနေစေရန် စိတ်အားထက်သန်ခြင်း မရှိကြောင်း သတိမထားမိခဲ့ပေ။
ဟန်ရှုကျဲသည် သုံးရက်ကြာ တည်းခိုခဲ့သည်။ သူသည် ကျိုးမိသားစုကို အလွန်သဘောကျပြီး အာဝါ နှင့် ဆန်ဝါ တို့နှင့်လည်း ဆက်ဆံရေး အလွန်ကောင်းမွန်သည်။ ပြန်ခါနီးတွင် သူ အလွန်တွန့်ဆုတ်နေခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် အိမ်သို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။
လင်ချင်းဟဲ့ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သူသည် ဇာတ်လိုက်ဖြစ်လင့်ကစား နောက်ဆုံးရက်အနည်းငယ်အတွင်း သူမ၏ သားဆိုးသုံးယောက်နှင့်အတူ ရမ်းကားနေခဲ့သော လူငယ်လေးတစ်ယောက်သာ ဖြစ်ပါသေးသည်။