အခန်း (၂၃၁) - မီးခိုးငွေ့
လင်ချင်းဟဲ့ တစ်ယောက် တွန့်ဆုတ်မနေခဲ့ပေ။ သူမသည် ဒါဝါအတွက်သာမက ကိုယ်တိုင်အတွက်ပါ အာဟာရဖြစ်စေရန် ကြက်တစ်ကောင်ကို သတ်လိုက်သည်။
တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲကို ပြန်လည်ကျင်းပခွင့်ပြုခဲ့သော်လည်း လင်ချင်းဟဲ့ ကတော့ စာသင်ကြားခြင်းကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေဆဲပင်။ ထို့ကြောင့် သူမကိုယ်တိုင် စာမေးပွဲဝင်ဖြေရန် ရည်ရွယ်ထားကြောင်း မည်သူမျှ မရိပ်မိကြချေ။ သူမ ဒါဝါကို စာမေးပွဲဖြေမည့်နေရာသို့ လိုက်ပို့ရန် ခွင့်ယူသည့်အခါတွင်ပင် လူတိုင်းက သူမကို သားဖြစ်သူအား အားပေးရန် လိုက်သွားသည်ဟုသာ ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည်။
ဒါဝါသည် အသက်ဆယ့်သုံးနှစ်သာ ရှိသေးသော်လည်း အရပ်မှာ ၁ ဒသမ ၇၅ မီတာအထိ မြင့်မားနေပြီး လင်ချင်းဟဲ့ ထက်ပင် ခေါင်းတစ်လုံးစာ ပိုမြင့်နေသည်။ သူမ၏ စေ့စပ်သေချာသော ပြုစုစောင့်ရှောက်မှုနှင့် ကျိုးချင်းပိုင် ထံမှ သင်ယူခဲ့ရသော ကိုယ်ခံပညာလေ့ကျင့်မှုများကြောင့် သူသည် လျင်မြန်စွာ ဖွံ့ဖြိုးလာခဲ့ရာ သူ့ကို အသက်ဆယ့်ခုနစ်နှစ် သို့မဟုတ် ဆယ့်ရှစ်နှစ်အရွယ်ဟု ထင်မှတ်မှားလောက်ပေသည်။
စာမေးပွဲဖြေမည့်နေ့တွင် ကျိုးချင်းပိုင် က သူတို့နှင့်အတူ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။ သူတို့သည် စက်ဘီးနှစ်စီးဖြင့် မြို့သို့သွားကြပြီး ဒါဝါက သူ၏စက်ဘီးကို သူကိုယ်တိုင် စီးသွားကာ လင်ချင်းဟဲ့ ကတော့ ကျိုးချင်းပိုင် ၏ စက်ဘီးနောက်တွင် လိုက်ပါသွားသည်။ ရောက်ရှိသောအခါ လင်ချင်းဟဲ့ သည် သားဖြစ်သူနှင့်အတူ စာမေးပွဲခန်းထဲသို့ ဝင်သွားခဲ့ပြီး ကျိုးချင်းပိုင် ကတော့ အပြင်ဘက်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။
စာမေးပွဲခန်းထဲတွင် လင်ချင်းဟဲ့ နှင့် ဒါဝါတို့သည် ရင်းနှီးသည့်မျက်နှာများကို တွေ့လိုက်ရသည်၊ သူတို့မှာ ချန်ရှန်း နှင့် အခြားပညာတတ်လူငယ်များပင် ဖြစ်သည်။ မိခင်နှင့်သားကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့၏ မျက်နှာများ ပျက်သွားကြသည်။ တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲမှာ အလွန်ခက်ခဲကြောင်း၊ တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် တိုးဝှေ့ဖြေဆိုရသည့်အတွက် သစ်လုံးတံတားကို ဖြတ်ကျော်ရသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ကြောင်း လူသိများသည်။ ဤမိခင်နှင့်သားကလည်း ဝင်ရောက်ဖြေဆိုမည်ဟု သူတို့ လုံးဝမထင်ထားခဲ့ကြပေ။
လင်ချင်းဟဲ့ သည် အလယ်တန်းအဆင့်အထိသာ ကိုယ်တိုင်လေ့လာထားသူဖြစ်ပြီး ကံစမ်းရုံသာ ဖြစ်မည်ဟု ယေဘုယျအားဖြင့် ထင်ကြေးပေးထားကြသည်။ သို့သော် ဒါဝါမှာမူ ခရိုင်အထက်တန်းကျောင်းတွင် အတော်ဆုံးကျောင်းသားအဖြစ် လူသိများသူဖြစ်သည်။
ချန်ရှန်း သည် သူတို့ဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာပြီး ယဉ်ကျေးစွာ နှုတ်ဆက်သည်။ "ဆရာမလင်၊ ဆရာမလည်း တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲကို ဝင်ဖြေမလို့လားခင်ဗျာ။"
"ဟုတ်တယ်၊ ဆရာချန်ရော" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က ပြန်ဖြေသည်။
ထို့နောက် သူမသည် ဒါဝါကို သတ်မှတ်ထားသောနေရာများသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ပညာတတ်လူငယ်အုပ်စုနှင့် ဆက်လက်စကားပြောဆိုခြင်း မပြုတော့ပေ။ တကယ်တမ်းတွင် သူမသိသည်မှာ သူတို့အားလုံးထဲတွင် ချန်ရှန်း တစ်ယောက်သာ အောင်မြင်လိမ့်မည်ဆိုခြင်းဖြစ်သည်။
စာမေးပွဲစာရွက်များကို ဝေပေးလိုက်သောအခါ လင်ချင်းဟဲ့ သည် မေးခွန်းများကို အမြန်ကြည့်လိုက်ပြီး စိတ်အေးသွားသည်။ မေးခွန်းများမှာ အထူးတလည် ခက်ခဲခြင်းမရှိဘဲ လိုအပ်သော ဗဟုသုတများမှာ ပြည့်စုံသော်လည်း စံသတ်မှတ်ချက်အတိုင်းသာ ဖြစ်ကာ အဓိကအားဖြင့် စေ့စေ့စပ်စပ် အလွတ်ကျက်မှတ်ထားရန်သာ လိုအပ်သည်။ ဒါဝါကို ဤအကြောင်းအရာများကိုသာ သူမ အထူးလေ့ကျင့်ပေးထားခဲ့သဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ကောင်းစွာပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်ကြောင်း သူမ ယုံကြည်နေသည်။
လင်ချင်းဟဲ့ သည် စာမေးပွဲကို စောစီးစွာ ဖြေဆိုပြီးသော်လည်း သူမ၏ အဖြေများကို သေချာစွာ ပြန်လည်စစ်ဆေးခဲ့ပြီး အချိန်ပြည့်မှသာ စာရွက်ကို တင်လိုက်သည်။ သူမ အပြင်သို့ ထွက်လာသောအခါ စိတ်ညစ်နေကြသော ကျောင်းသားများအပြင် စိတ်ဓာတ်ကျကာ ငိုကြွေးနေကြသည့် ကျောင်းသားအချို့ကိုပါ တွေ့လိုက်ရသည်။
သူမသည် ဒါဝါကို စောင့်ရန် သတ်မှတ်ထားသောနေရာသို့ သွားလိုက်သည်။ ခဏအကြာတွင် သူသည် ဟန်ရှုကျဲနှင့်အတူ ရောက်လာသည်။
"မင်္ဂလာပါ ဒေါ်လေး" ဟု ဟန်ရှုကျဲက ယဉ်ကျေးစွာ နှုတ်ဆက်သည်။
"မင်္ဂလာပါ ရှုကျဲ" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က ပြုံး၍ ဖြေသည်။ စာမေးပွဲများ အဆုံးသတ်သွားသောအခါ သူမသည် ဒါဝါကို တရားမျှတမှုအပေါ် အလွန်အလေးထားသည့် ထိုလူငယ်နှင့် နှုတ်ဆက်ခိုင်းလိုက်သည်။
စာမေးပွဲ၏ ဖိအားများ ပျောက်ကွယ်သွားသဖြင့် စိတ်ခံစားချက်မှာ ပို၍ပေါ့ပါးသွားသည်။ လင်ချင်းဟဲ့ သည် ဒါဝါကို တက္ကသိုလ်တက်ရန် လိုအပ်သည့် ပစ္စည်းအချို့ ဝယ်ပေးပြီးနောက် အိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။
"မေမေ၊ ကျွန်တော် အောင်မှာ သေချာရဲ့လား" ဟု ဒါဝါက ရယ်မောရင်း မေးသည်။
"အဲဒီအကြောင်းအရာတွေက ဘာမှသိပ်မခက်ပါဘူး" ဟု ကျိုးချင်းပိုင် ၏ စက်ဘီးနောက်တွင် ထိုင်ရင်း လင်ချင်းဟဲ့ က ပြောသည်။ "မေမေ ပေးထားတဲ့ လေ့ကျင့်ခန်းတွေကို သား လုပ်ထားပြီးပြီပဲ။ အောင်ဖို့က ပြဿနာမရှိပါဘူး။"
"မေမေရော ဘယ်လိုဖြေနိုင်ခဲ့လဲ" ဟု ဒါဝါက ပြုံး၍ မေးသည်။
"မေမေလည်း အတိအကျတော့ မပြောတတ်သေးဘူး" ဟု သူမက ဖြေသည်။ သို့သော် သူမအနေဖြင့် မေးခွန်းပေါင်း ၉၇ ရာခိုင်နှုန်း သို့မဟုတ် ၉၈ ရာခိုင်နှုန်းခန့် မှန်ကန်လိမ့်မည်ဟု ခန့်မှန်းထားသည်။
အိမ်သို့ပြန်ရောက်သောအခါ ကျိုးချင်းပိုင် သည် သားအကြီးဆုံးကို ခေါ်ပြီး သီးသန့်စကားပြောသည်။ အစောပိုင်းက သူ မေးမြန်းခဲ့သည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်သော်လည်း ဒါဝါက ယခုအခါ ဖခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်သွားသည်။
"ကျွန်တော် မသေချာတဲ့ မေးခွန်းတစ်ပုဒ်ပဲ ရှိပါတယ်။ ကျန်တာတွေကတော့ ယုံကြည်မှုရှိတယ်။ မေမေကတော့ အကုန်ဖြေနိုင်မယ်လို့ ကျွန်တော်ထင်တယ်။ မေမေက အရမ်းတော်လွန်းလို့ပါ" ဟု ဒါဝါက ဖခင်အား ပြောပြသည်။
ဒါဝါသည် မိခင်ဖြစ်သူအပေါ် စစ်မှန်သော လေးစားမှုဖြင့် ပြောဆိုနေခြင်းဖြစ်သည်။ စာမေးပွဲကို လွယ်ကူသည်ဟု ခံစားရစေခဲ့သည်မှာ သူမ၏ လမ်းညွှန်မှုနှင့် အဓိကအချက်များကို ပံ့ပိုးပေးခဲ့ခြင်းကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။ သူ့မျက်လုံးထဲတွင် သူမနှင့် ယှဉ်နိုင်မည့်သူ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ တစ်ခရိုင်လုံးတွင် မရှိပေ။ သူမသည် ပထမဆု ရရှိလိမ့်မည်ဟု သူသေချာပေါက် ယုံကြည်နေသော်လည်း မိခင်က အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ နေလိုသူဖြစ်ကြောင်း သိသည့်အတွက် ထိုအကြောင်းကို မပြောဘဲ ထားလိုက်သည်။
ပညာတတ်လူငယ်များက သူမကို စာမေးပွဲဖြေသည့်နေရာတွင် တွေ့မြင်ခဲ့ကြသဖြင့် သူမ စာမေးပွဲဝင်ဖြေသည်မှာ လျှို့ဝှက်ချက် မဟုတ်တော့ပေ။ အဖေကျိုး နှင့် အမေကျိုး တို့ သတင်းကြားသောအခါ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ အစ်မတော်များလည်း သိလိုစိတ်ဖြင့် အပြေးအလွှား ရောက်လာကြသည်။
"ဒါဝါအမေ၊ တကယ်ပဲ တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲ ဝင်ဖြေလိုက်တာလား" ဟု အကြီးဆုံးအစ်မတော် က မေးသည်။
"ဟုတ်တယ်၊ အလုပ်မရှိတာနဲ့ ပျင်းလို့ စမ်းဖြေကြည့်လိုက်တာပါ" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က ပြုံး၍ ဖြေသည်။
"ဘယ်လိုဖြေနိုင်ခဲ့လဲ" ဟု ဒုတိယအစ်မတော် က စိတ်အားထက်သန်စွာ မေးသည်။
"မသိဘူးလေ၊ သိတာလေးပဲ ရေးခဲ့တာပါ" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က နှိမ့်ချစွာ ပြောသည်။ သူမ ကြွားဝါလိုခြင်း မရှိပေ။
"အကယ်၍သာ အောင်သွားရင် သတင်းစာထဲတောင် ပါလာဦးမယ်" ဟု ဒုတိယအစ်မတော် က အံ့ဩတကြီး ပြောသည်။
သူမကဲ့သို့ ရိုးသားသော တောင်သူလယ်သမားနောက်ခံရှိသူ အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ပညာတတ်လူငယ်များအတွက် ရည်ရွယ်သည့် စာမေးပွဲကို ဝင်ဖြေခြင်းမှာ ကြားဖူးနားဝ မရှိခဲ့ပေ။ ပတ်ဝန်းကျင်ရွာများတွင်ပင် ထိုသို့ ရည်မှန်းချက်ကြီးသူမျိုး မရှိခဲ့ချေ။
အိမ်နီးချင်းများကလည်း မေးမြန်းရန်အတွက် သူမဆီသို့ လာရောက်ကြသည်။ ရလဒ် ဘယ်လိုပင်ဖြစ်ပါစေ၊ "ဆရာမလင်" သည် ဂုဏ်သတင်း ကျော်ကြားလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ယခင်က လယ်ကွင်းတွင် အလုပ်မလုပ်ဟု ဝေဖန်ခဲ့သူများပင် သူမကို အထင်မှားခဲ့ကြောင်း သိရှိသွားကြသည်။ သူမမှာ အသိပညာကို တန်ဖိုးထားပြီး အခြားသူများ လေးစားရမည့် စိတ်ဓာတ်မျိုး ရှိသူတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားကြသည်။
အဖေကျိုး မှာမူ အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်နေသည်။ သူ့ချွေးမသာ စာမေးပွဲအောင်မြင်ခဲ့ပါက မိသားစုတွင် တက္ကသိုလ်ကျောင်းသား နှစ်ဦး ဖြစ်လာလိမ့်မည်။ သူ၏ ဘိုးဘေးများ၏ သင်္ချိုင်းမှ မီးခိုးငွေ့များ တက်လာသကဲ့သို့ မိသားစုအတွက် ကံကောင်းခြင်းများ ဆောင်ကြဉ်းလာလိမ့်မည်ဟု သူ နောက်ပြောင်ပြောဆိုလိုက်သည်။