Back to the Sixties: Farm, Get Wealthy & Raise the Cubs – Chapter 222 Complete with sons and daughters.

### အခန်း (၂၂၂) - သားသမီးရတနာ ပြည့်စုံခြင်း

ဩဂုတ်လကုန်တွင် ကျိုးရှo Mei မီးဖွားသည်။ သူမသည် အလွန်ကံကောင်းသူဖြစ်ပြီး ကျန်းမာသန်စွမ်းသည့် သမီးလေးတစ်ဦးကို မွေးဖွားပေးခဲ့သည်။ ဤသည်နှင့်ပင် သူမ၏မိသားစုမှာ "သားသမီးရတနာ ပြည့်စုံ" သွားခဲ့လေပြီ။

ဆူဒါလင် ရောက်လာပြီး သတင်းကောင်းပါးသောအခါ သူသည် ဝမ်းသာအားရ ပြုံးရွှင်နေ၏။ သားနှစ်ယောက်အပြင် ယခုသမီးလေးတစ်ယောက်ပါ ရရှိသွားသဖြင့် သူသည် အလွန်ပင် ကျေနပ်နေမိသည်။

သူတစ်ယောက်တည်းတင်မကဘဲ သူ့ဦးလေးနှင့် အဒေါ်တို့မှာလည်း အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်နေကြသည်။ ကျိုးရှo Mei သည် ဤကလေးများကို မွေးဖွားပေးပြီးနောက် ဆူဒါလင် မိသားစုတွင် အဘယ်ကြောင့် အဆင့်အတန်းမြင့်မားရသနည်းဆိုသည်ကို နားလည်ရန် လွယ်ကူလှသည်။ ထို့အပြင် သူမ၏ မွေးရပ်မိသားစုမှာလည်း အလွန်ကောင်းမွန်ပြီး ကလေးများကို ကူညီပေးရန် အမြဲအဆင်သင့်ရှိနေကြသည်။ ကျိုးရှo Mei မှာ တည်ငြိမ်သည့်အလုပ်အကိုင်ရှိပြီး လစဉ်ဝင်ငွေလည်းရှိသဖြင့် သူမ၏ ယောက္ခမများဖြစ်သော ဦးလေးနှင့်အဒေါ်တို့မှာ သူမကို အထင်သေးရန် လုံးဝစိတ်ကူးပင် ရှိမည်မဟုတ်ပေ။ တစ်ဖက်တွင်လည်း သူတို့သည် ထိုသို့သော လူစားမျိုးများ မဟုတ်ကြချေ။

တိုက်ဆိုင်စွာပင် ထိုနေ့သည် လင်ချင်းဟဲ့ တစ်ယောက် မှောင်ခိုဈေးတွင် ထိုလူငယ်နှင့် ချိန်းဆိုထားသည့်နေ့ ဖြစ်နေသည်။ ထိုနေရာသို့ မသွားမီ သူမသည် ကျိုးရှo Mei ထံသို့ မိခင်ဘက်မှ ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် သွားရောက်လည်ပတ်ရန် ဝက်ခြေထောက် လေးချောင်းကို ဝယ်ယူသွားခဲ့သည်။

အခြားသော အစ်မတော်များကလည်း လက်ဆောင်ပစ္စည်းများ ယူလာကြသည်။ အကြီးဆုံးအစ်မတော် က မြေပဲသုံးပိဿာ၊ ဒုတိယအစ်မတော် က ပဲပုပ်နှစ်ပိဿာစီ ယူလာကြသည်။ ဒုတိယအစ်မတော် သည် ကျိုးရှo Mei ဆိုသည်မှာ သူမအနေဖြင့် မထိခိုက်သင့်သူတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ကျိုးရှo Mei သည် သူမကိုယ်တိုင် အဆင်ပြေနေပြီး နောင်တစ်ချိန်တွင် ဒုတိယအစ်မတော် ၏ မိသားစုက သူမ၏ အကူအညီကို လိုအပ်လာနိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ တတိယအစ်မတော်ကလည်း ပဲပုပ်သုံးပိဿာ ယူလာခဲ့သည်။ သူမသည် ကျိုးရှo Mei နှင့် တစ်ချိန်တည်း မီးဖွားခြင်းမဟုတ်သော်လည်း သူတို့၏သားများကို အတူတူနို့တိုက်ကျွေးစဉ်က ဖြစ်ပေါ်လာသော ရင်းနှီးမှုကို သူမ တန်ဖိုးထားနေဆဲဖြစ်သည်။

လင်ချင်းဟဲ့ နှင့် အမေကျိုး တို့၏ လက်ဆောင်ဖြစ်သော ဝက်ခြေထောက် လေးချောင်းမှာမူ အလွန်ပင် တန်ဖိုးရှိလှသည်။

ကျိုးရှo Mei သည် ယခုတစ်ခါ သမီးလေးတစ်ယောက် ရလိုက်သည့်အတွက် အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်နေသည်။ ယခုဆိုလျှင် သားတစ်ယောက်၊ သမီးတစ်ယောက်နှင့် ပြည့်စုံသွားပြီဖြစ်၍ နောက်ထပ် ကလေးမမွေးတော့ဘူးဟုပင် နောက်ပြောင်ပြောဆိုနေသည်။ သူမ၏ ပေါ့ပါးလွတ်လပ်သော စိတ်သဘောထားကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လင်ချင်းဟဲ့ မှာလည်း မရယ်ဘဲ မနေနိုင်ပေ။ သူမသည် တစ်နာရီကျော်ကြာ စကားစမြည်ပြောပြီးမှ ပြန်လာခဲ့သည်။

ကျိုးရှo Mei ၏ မီးနေသည်းခံခြင်းကို ဆူဒါလင် က အစအဆုံး တာဝန်ယူဆောင်ရွက်ပေးသည်။ သူသည် ဤကိစ္စတွင် အတွေ့အကြုံရင့်ကျက်သူဖြစ်သဖြင့် မည်သူမျှ စိုးရိမ်စရာမလိုပေ။ အထူးသဖြင့် ဤသမီးအငယ်ဆုံးလေးမှာ သူ၏ မျက်စိအောက်က အဖိုးတန်ရတနာလေး ဖြစ်နေသောကြောင့်တည်း။

ထို့နောက် လင်ချင်းဟဲ့ မှောင်ခိုဈေးသို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

"အစ်မ ရောက်လာပြီလား" ဟု မြင်လိုက်ရသောအခါ ထိုလူငယ်က ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် နှုတ်ဆက်သည်။ သူသည် သူမထံမှ အချက်အလက်များ သိလိုနေသဖြင့် သူ့အပြုအမူမှာ ပိုမိုခင်မင်ရင်းနှီးနေသည်။

"ငါ အလုပ်ကိစ္စရှိလို့ အချိန်မရှိဘူး။ စကားရှည်မနေနဲ့တော့၊ ပစ္စည်းပေး ငွေချေစနစ်ပဲ လုပ်မယ်" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က တဲ့တိုးပြောလိုက်သည်။

"သဘောပါ" ထိုလူငယ်ကလည်း ပွင့်လင်းစွာပင် တုံ့ပြန်သည်။ သူသည် ရွှေလက်ကောက်များ၊ ဆွဲကြိုးများ၊ လက်စွပ်များ၊ ဆံထိုးများနှင့် နားကပ်များကို ထုတ်ပြသည်။ ပစ္စည်းအတော်များများ ရှိနေသည်။

တစ်ခုချင်းစီ စစ်ဆေးကြည့်ရှုပြီးနောက် လင်ချင်းဟဲ့ က တိုးတိတ်စွာဖြင့် "ဘယ်လောက်လဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ဈေးမကြီးပါဘူး။ အကုန်လုံးကို ယွမ်သုံးရာနဲ့ ယူလိုက်ပါ အစ်မ" ဟု ထိုလူငယ်က ပြန်ဖြေသည်။

ဤရွှေအစုအဝေးအတွက် ယွမ်သုံးရာဆိုသည်မှာ တန်လွန်းလှသည်။ ပစ္စည်းများမှာ လေးလံပြီး ရှေးဟောင်းပုံစံ လက်ရာမြောက်များ ဖြစ်ကြသည်။ လင်ချင်းဟဲ့ လျင်မြန်စွာ အကဲခတ်ပြီးနောက် ဈေးကွက်ပုံစံအတိုင်း ဈေးစတင်ဆစ်သည်။ ထိုလူငယ်က ယွမ်ငါးဆယ် လျှော့ပေးလိုက်ပြီး ဈေးမှာ တည်ငြိမ်သွားသည်။

လင်ချင်းဟဲ့ အရောင်းအဝယ်ကို အဆုံးသတ်လိုက်သည်။ ထိုလူငယ်က ငွေကို ရေတွက်ရင်း "အစ်မ၊ ကျွန်တော် မေးစရာရှိတယ်။ အစ်မသာ ဖြေပေးမယ်ဆိုရင် ဒီရွှေလက်စွပ်ကို ကျေးဇူးတင်လက်ဆောင်အဖြစ် ပေးမယ်" ဟု ပြောကာ လက်စွပ်တစ်ကွင်းကို ကမ်းပေးသည်။

သူသည် ဤအမျိုးသမီးမှာ တစ်ခါတည်းနှင့် ငွေအမြောက်အမြား သုံးနိုင်စွမ်းရှိနေသဖြင့် ထူးခြားသူဟု ခံစားမိနေသည်။

လင်ချင်းဟဲ့ သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး "မေးလေ။ ငါသိရင် ဖြေပေးမယ်။ မသိရင်တော့ ကူညီပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ပြန်ပြောသည်။

"အစ်မ၊ အစ်မက ဒီပစ္စည်းတွေကို စုဆောင်းနေတာ ဘာသတင်းများ ကြားထားလို့လား" ဟု သူက တိုးတိုးလေး မေးသည်။

လင်ချင်းဟဲ့ သူမ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ထုတ်ပြောမည်မဟုတ်ပေ။ သူမ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး လွယ်လွယ်လေး လိမ်ပြောလိုက်သည်မှာ - "ငါ့အမေက ရွှေကြိုက်တယ်။ ဒါ သူ့ဆန္ဒတစ်ခုပဲ။ သူဆုံးရင် သူ့အလောင်းနဲ့အတူ မြှုပ်ပေးဖို့ စီစဉ်ထားတာ" ဟု ဆိုသည်။

အမေလင် ရွှေကြိုက်သည်မှာ မှန်သော်လည်း သူမကို သင်္ချိုင်းတွင်းအထိ ရွှေယူသွားခွင့်ပေးရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ၎င်းမှာ အကြောင်းပြချက်သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

မှောင်ခိုဈေးတွင် အတွေ့အကြုံရင့်ကျက်နေသော ထိုလူငယ်မှာ သူမစကားကို တစ်စက်ကလေးမျှ မယုံပေ။ သူမက လုံးဝလျော့မပေးသည်ကို မြင်သောအခါ "ကျွန်တော် ဒီအဖြေကို မကျေနပ်ဘူး။ ဒီလက်စွပ်ကို အစ်မကို ပေးနိုင်မယ်မထင်ဘူး" ဟု ဆိုသည်။

"မပေးချင်ရင်လည်း ဈေးပြောလေ" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က ပြန်လည်တုံ့ပြန်သည်။

သူမသည် ထိုလက်စွပ်ကို ယွမ်နှစ်ဆယ်ဖြင့် ဝယ်ယူလိုက်ပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ နောက်တစ်ခါ ထပ်မဝယ်တော့ကြောင်းလည်း ပြောခဲ့သည်။ သူမ၏ ပြတ်သားသော အမူအရာကြောင့် ထိုလူငယ်မှာ ယုံမှားသံသယ ဝင်သွားသည်။ သူမပြောသည့်အတိုင်း သက်ကြီးရွယ်အိုတစ်ဦးအတွက် တကယ်ပဲ ရည်ရွယ်တာလား။

ထိုလူငယ်သည် သူ့ဦးလေးကို ရှာပြီး "ဦးလေး၊ ဒါက ဒီလောက်နဲ့တင် မပြီးဘူးလို့ ကျွန်တော်ထင်တယ်။ ဦးလေး ဘယ်လိုထင်လဲ" ဟု မေးသည်။

"သူမ မပြောရင်လည်း ထားလိုက်ပါတော့။ ငါတို့ကိုယ်တိုင်ပဲ စုဆောင်းကြတာပေါ့။ မြှုပ်ဖို့ နေရာတစ်ခု ရှာထားလိုက်" ဟု ဦးလေးဖြစ်သူက ပြန်ဖြေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ" ဟု ထိုလူငယ်က ခေါင်းညိတ်သည်။

လင်ချင်းဟဲ့ မှောင်ခိုဈေးမှ ထွက်လာပြီးနောက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည်ပြင်ဆင်ကာ လိုအပ်သည့်ပစ္စည်းအချို့ ဝယ်ယူပြီး အိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ သူမသည် ရွှေစုဆောင်းခြင်းကို ခေတ္တရပ်နားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ထင်ရှားသည်မှာ သူမပတ်ဝန်းကျင်တွင်လည်း အခြေအနေကို အနံ့ခံမိသည့် လူတော်လူတတ်များ ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ လုံခြုံရေးအတွက် သူမသည် ဒီအတိုင်းပဲ ထားလိုက်တော့မည်။ မြို့ထဲတွင် အခြားသော အခွင့်အလမ်းများကို နောင်တစ်ချိန်မှသာ ရှာဖွေတော့မည်။

သူမသည် ဖရဲသီးတစ်လုံးကို ဝယ်ယူပြီး အိမ်ပြန်လာခဲ့သည်။ ကျိုးချင်းပိုင် အလုပ်မှ ပြန်ရောက်လာသောအခါ သူမက "ရှင် နောက်တစ်ခါ မြို့ကြီးကို မြေသြဇာနဲ့ ပိုးသတ်ဆေးသွားဝယ်ရင် ဘယ်တော့လဲ" ဟု မေးသည်။

"မင်း လိုက်ချင်လို့လား" ကျိုးချင်းပိုင် မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

"ငါ မြို့ထဲကို လှည့်ပတ်ကြည့်ချင်ရုံသက်သက်ပါ" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က ဆိုသည်။

ကျိုးချင်းပိုင် သူမစကားကို မယုံကြည်သော်လည်း မျက်နှာသစ်ရန်သာ လှည့်သွားသည်။ လင်ချင်းဟဲ့ က "ကျွန်မ ဝက်သားตุ๋န် (Braised Pork) ချက်ထားတယ်။ အနံ့လေးက မွှေးနေတာပဲ" ဟု ထပ်ပြောသည်။

"ညကျမှ ပြောကြတာပေါ့" ကျိုးချင်းပိုင် တည်ငြိမ်စွာပင် ပြောသည်။ သူ့ဇနီးသည် တစ်စုံတစ်ခု လိုချင်တိုင်း ဤနည်းဗျူဟာကို အမြဲသုံးတတ်ပြီး သူ ဘယ်လောက်ပဲ ခုခံကာကွယ်နေပါစေ သူမကို အနိုင်မယူနိုင်ခဲ့ပေ။

ဝက်သားตุ๋န်မှာ အရသာရှိလှပြီး ထမင်းနှင့်အတူ လတ်ဆတ်သော သခွားသီး၊ ခရမ်းချဉ်သီး ကြက်ဥဟင်းရည်တို့ဖြင့် တွဲဖက်စားသုံးရသည်မှာ အလွန်ပင် ပြည့်စုံသည်။ မောင်နှမများမှာ အလွန်ကျေနပ်နေကြပြီး ဖခင်နှင့် အမေကျိုး တို့မှာလည်း သူတို့၏ ဘဝအရည်အသွေးကို မြင်ပြီး စိတ်ကျေနပ်နေကြသည်။

ထိုညတွင် ကလေးများ အိပ်ပျော်သွားပြီးနောက် ကျိုးချင်းပိုင် သည် သူ့ဇနီးကို ရေကူးရန် ခေါ်သွားသည်။ ရေကူးပြီးနောက် ကန်ပေါ်တွင် အနားယူနေကြစဉ် သူက မြို့ထဲသွားလျှင် အမှန်တကယ် ဘာလုပ်ချင်သည်ကို ထပ်မေးပြန်သည်။

"ကျွန်မ တကယ်ပဲ လှည့်ပတ်ကြည့်ချင်ရုံပါ။ ရှင် မယုံရင် တစ်လမ်းလုံး ကျွန်မနောက်က လိုက်ကြည့်နေလေ" ဟု သူမက ပြောရင်း သူ့ခါးပေါ်တွင် လက်ဖြင့် စနောက်နေသည်။

ကျိုးချင်းပိုင် ၏ အာရုံစိုက်မှုမှာ စစ်ဆေးမေးမြန်းခြင်းမှသည် အခြားသော ကိုယ်ထိလက်ရောက် စူးစမ်းခြင်းဆီသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ အငြင်းပွားမှုတွင် မည်သူနိုင်သွားသည်ကို မသိရသော်လည်း ကိစ္စမှာ ပြေလည်သွားသည်။ သူသည် နောက်တစ်ခါ သွားသည့်အခါ သူမကို ခေါ်သွားမည်ဟု ကတိပေးလိုက်သည်။ သူသည် အလှတရား၏ သွေးဆောင်မှုကို နောက်တစ်ကြိမ်တွင်လည်း မခုခံနိုင်ခဲ့ကြောင်း အနည်းငယ် နောက်ကျမှ သိလိုက်ရတော့သည်။