၆၀ ခုနှစ်များဆီသို့

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

Back to the Sixties: Farm, Get Wealthy & Raise the Cubs – Chapter 214 Came pleading

အခန်း (၂၁၄) - အကူအညီတောင်းရန် ရောက်လာခြင်း

အချိန်များ ရွေ့လျားလာပြီး မေလသို့ ရောက်ရှိလာသဖြင့် ရာသီဥတုမှာ စတင်ပူနွေးလာခဲ့သည်။ နောက်ဖေးခြံဝင်းရှိ ဟင်းသီးဟင်းရွက်များမှာလည်း ဆွတ်ခူးရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ ကြက်သွန်မြိတ်များမှာမူ ကြာမြင့်စွာကပင် စားသုံးပြီးဖြစ်၍၊ ကြက်သွန်မြိတ်အစာသွပ်မုန့်များမှာ မိသားစု၏ အနှစ်သက်ဆုံး အစားအစာ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

လင်ချင်းဟဲ့ သည် နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ကျောင်းဆရာမတာဝန်များဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့သည်။ မေအစ်မမှာလည်း အလုပ်ပြန်ရသွားပြီး ဝက်သားရောင်းသည့်လုပ်ငန်းကို ဆက်လက်လုပ်ကိုင်နေသည်။ သူမ၏ခင်ပွန်းမှာ ဝက်မွေးမြူရေးခြံတွင် အလုပ်လုပ်သဖြင့် ထိုရာထူးမှတစ်ဆင့် အသားအနည်းငယ်ကို အမြဲရရှိနေသည်ဖြစ်ရာ သူတို့အနေဖြင့် လုပ်ငန်းရပ်တန့်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။

"ဒီရက်ပိုင်း မြို့ထဲမှာ သိပ်ပြီး အေးချမ်းလှတာ မဟုတ်ဘူး။ နင့်ရဲ့ နောက်ထပ်ဖောက်သည်တွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ပြဿနာ မရှိဘူးမလား" ဟု ထိုနေ့က အသားလာယူရင်း မေအစ်မက တိုးတိုးလေး မေးမြန်းလာသည်။

"ပြဿနာ မရှိပါဘူး" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က ခေါင်းညိတ်ဖြေဆိုပြီးနောက် ဘာတွေဖြစ်ပျက်နေသလဲဟု ပြန်မေးလိုက်သည်။

"မြို့ပြင်က တော်လှန်ရေးအဖွဲ့ဝင် (Red Guards) တွေ ရောက်လာတယ်လို့ ကြားတယ်။ မြို့ထဲမှာ မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေတာ ကြာပြီ" ဟု မေအစ်မက ရှင်းပြသည်။

"ဒီကာလ ကျော်လွန်သွားရင်တော့ ငြိမ်သွားမှာပါ" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ဤခေတ်ကာလသို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက်ပိုင်း သူမအနေဖြင့် တော်လှန်ရေးအဖွဲ့ဝင်များနှင့် ပတ်သက်သည့် အခြေအနေများကို ရင်းနှီးပြီးသားဖြစ်သည်။ ထိုသူတို့မှာ လက်ရှိအချိန်တွင် အလွန်တက်ကြွနေကြသော်လည်း အားလုံးမှာ အဆုံးသတ်သွားမည်ဖြစ်သည်။ နောက်နှစ်ဆိုလျှင် သူတို့မှာ အများအားဖြင့် ပျောက်ကွယ်သွားကြပြီး ဒုက္ခပေးမှုများလည်း ရပ်တန့်သွားလိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း ဤပြင်ပအဖွဲ့ဝင်များကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော လှုပ်ရှားမှုမှာမူ အလွန်ပင် ကြီးမားနေသည်။

အဆိုးရွားဆုံး ခံလိုက်ရသူများမှာ ဖောက်ပြန်မှုဖြင့် လူသိရှင်ကြား ဝေဖန်တိုက်ခိုက်ခံလိုက်ရသည့် ဝမ်လင် နှင့် ကျိုးဟဲ့တို့ ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ အတိတ်သမိုင်းကြောင်းကြောင့် ထိုနှစ်ယောက်မှာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပစ်မှတ်ထားခံလိုက်ရသည်။ ကျိုးဟဲ့မှာ အရိုက်ခံရပြီးနောက် အိမ်သို့ ပြန်သယ်လာရကြောင်း၊ ပိုဆိုးသည်မှာ သူ၏မျိုးပွားအင်္ဂါပါ ဖယ်ရှားခံလိုက်ရကြောင်း ကြားသိရသည်။ ဝမ်လင် မှာလည်း အလားတူပင် ဆိုးရွားလှသည်။ သူမ၏မျက်နှာမှာ အလွန်အမင်း အရိုက်ခံထားရသဖြင့် အနီးစပ်ဆုံးလူများပင် သူမကို မမှတ်မိနိုင်တော့ပေ။

မြို့ထဲရှိ ရှုပ်ထွေးမှုများကြောင့် ရွာရှိလူများအားလုံးမှာ ထိုနှစ်ယောက်ကို ကပ်ရောဂါပိုးကဲ့သို့ ရှောင်ရှားနေကြသည်။ ဇိုးကျားရွာ တွင် အတော်လေး ငြိမ်သက်နေသော်လည်း လင်မိသားစုတွင်မူ ထိုသို့မဟုတ်ပေ။

သတင်းဆိုးကို လာရောက်ပြောပြသူမှာ လင်ညီငယ်ဖြစ်သည်။

"ဒုတိယအစ်ကိုက ရွာထဲက မုဆိုးမတစ်ယောက်နဲ့ ပတ်သက်ရဲတယ်ပေါ့လေ? သူက အသက်ကို မလိုချင်တော့တာလား" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က အံ့ဩတကြီး အော်ဟစ်မိသည်။

ဤကာလအတွင်း လေထုမှာ အလွန်ပင် တင်းကျပ်နေသည်။ လင်ဒုတိယအစ်ကိုအနေဖြင့် ထိုကဲ့သို့ ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ အမှားမျိုး ကျူးလွန်ခြင်းမှာ အလွန်ပင် မိုက်ရူးရဲဆန်လွန်းလှသည်။ အထူးသဖြင့် သူ၏ဇနီးမှာ ငြိမ်ခံနေမည့်သူမျိုး မဟုတ်သည်ကို ထည့်တွက်ပါက ပို၍ပင် ဆိုးရွားလှသည်။

"ရွာထဲမှာတော့ အေးဆေးပါပဲ၊ အပြင်က ရှုပ်ထွေးမှုတွေ ဒီလောက် ပြင်းထန်လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော်တို့ မထင်ထားမိဘူး။ မနေ့ကပဲ သူတို့နှစ်ယောက်လုံးကို ဖမ်းခေါ်သွားကြပြီ" ဟု လင်ညီငယ်က ပြောသည်။ "အဖေနဲ့ အမေကတော့ မင်းခင်ပွန်းဆီကနေ အကူအညီတောင်းဖို့ လာတော့မှာ"

လင်ချင်းဟဲ့ က မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။ "လင်မိသားစုက သူ့အကူအညီကို လိုချင်တယ်ပေါ့လေ? ဟုတ်ပြီ၊ သူတို့ ဘယ်လောက်ပေးနိုင်မလဲဆိုတဲ့အပေါ်မှာပဲ မူတည်လိမ့်မယ်!"

လင်ညီငယ်က နှုတ်ခမ်းကို စူလိုက်ပြီး "အစ်မရယ်၊ အရင်က စကားများတာတွေ ရှိခဲ့ပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့က မိသားစုဝင်တွေပဲလေ" ဟု ပြောသည်။

"ဒုတိယအစ်ကိုနဲ့ ငါက မိသားစု မဟုတ်ဘူး၊ အိုမင်းနေတဲ့ အဖေနဲ့ အမေနဲ့လည်း ဘာမှ မဆိုင်ဘူး။ အိမ်ထောင်ပြုပြီးသားသမီးကို ရေလောင်းချလိုက်တဲ့ ရေလို သဘောထားဖို့ အကြောင်းမရှိဘူး" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က ရက်စက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

သူမသည် ဤခန္ဓာကိုယ်၏ မူလပိုင်ရှင် မဟုတ်ပေ။ ဤခန္ဓာကိုယ်ကို အမွေဆက်ခံထားရသော်လည်း မူလပိုင်ရှင်၏ မိဘများကို ထောက်ပံ့ပေးရန် တာဝန်ရှိသည်ဟု သူမ မခံစားရပေ။ သူတို့သာ စိတ်သဘောထား ကောင်းမွန်ခဲ့ပါက တစ်မျိုးဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုသက်ကြီးရွယ်အိုနှစ်ဦးမှာ မည်သို့သောသူများနည်း။ သူတို့ကို အနိုင်ကျင့်ခံနေရဖို့ သူမတွင် စိတ်ကူးမရှိပေ။ အသက်ကြီးခြင်းကို အကြောင်းပြချက်အဖြစ် အသုံးပြုသူများကို သူမ လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပါ။ သူမသည် သူတို့ကို ယဉ်ကျေးပြနေစရာ မလိုပေ။

"အဖေနဲ့ အမေ မကြာခင် ရောက်လာတော့မှာ" ဟု လင်ညီငယ်က ဖြည့်စွက်ပြောသည်။

သူမထွက်ခွာမသွားဘဲ စောင့်နေလိုက်ရာ မကြာမီပင် လင်ဖခင်နှင့် လင်မိခင်တို့ ရောက်ရှိလာသည်။ သက်ကြီးရွယ်အိုနှစ်ဦးလုံး အတူတူ လာရောက်ခြင်းမှာ ရှားလှသော်လည်း သူတို့တွင် ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။ သူတို့သာ မလာလျှင် ဒုတိယသားဖြစ်သူမှာ အဆုံးသတ်သွားလိမ့်မည်။ သူတို့ မလုပ်ချင်သော်လည်း လုပ်ကိုင်ရတော့မည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတို့မှာ တစ်ဦးတည်းသာ လာခဲ့ကြသည်။ အကြီးဆုံးအစ်ကိုနှင့် ဒုတိယအစ်မတော် လင်တို့မှာ လုံးဝ ပေါ်မလာကြပေ။

"အို... 'ရေလောင်းချခံရတဲ့ သမီး' ဆီကိုပဲ အဝေးကြီး လာတွေ့ကြတာပေါ့လေ၊ ရှားလိုက်တဲ့ ဧည့်သည်တွေ" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က တည့်တည့်ပင် ပြောလိုက်သည်။

"ချင်းဟဲ့ရယ်၊ နင့်ဒုတိယအစ်ကိုကို ကယ်တင်ပေးရမှာ။ သူသေတော့မယ့်အချိန်မှာ မကယ်ဘဲနဲ့ ဒီလောက်တောင် အသိတရားမဲ့လို့ မဖြစ်ဘူးလေ!" ဟု လင်မိခင်က ငိုယိုကာ ပြောသည်။

လင်ချင်းဟဲ့ က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ "အဲဒီဟန်ဆောင်တဲ့ မျက်ရည်တွေက ငါ့ဆီမှာ အလုပ်ဖြစ်မယ်လို့ ထင်နေရင်တော့ ဆက်လုပ်ပါ။ ငါကတော့ ထိုင်ကြည့်နေမှာ"

"ချင်းဟဲ့၊ နင်က အခု ရပ်ရွာအလယ်တန်းကျောင်းမှာ ဆရာမလေ။ နင့်ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို မငဲ့ဘူးလား" ဟု လင်မိခင်က သူမကို စူးစိုက်ကြည့်သည်။

သူမ၏မိခင်မျက်လုံးထဲရှိ မြေခွေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့သော အကြည့်များက လင်ချင်းဟဲ့ ၏ ရွံရှာမှုကို ပိုမိုတိုးပွားစေသည်။ သူမက မဲ့ပြုံးပြုံး၍ "ဘာဂုဏ်သိက္ခာလဲ။ ငါ့ကို မရိုမသေဖြစ်တဲ့ သမီးလို့ စွပ်စွဲရဲရင်၊ နင်တို့ရဲ့ ပဒေသရာဇ်ဆန်တဲ့ မိဘအုပ်ထိန်းမှုပုံစံကြောင့် နင်တို့ပဲ ဝေဖန်ခံရအောင် ငါလုပ်ပစ်မယ်။ အဲဒီလူတွေက နင်တို့ အသက်ကြီးလို့ဆိုပြီး လွှတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လင်မိခင်မှာ ဒေါသကြောင့် တုန်ရီသွားသည်။ "နင်... နင်က ငါ့လိုအမေကို ဒီလိုဆက်ဆံရက်တယ်ပေါ့လေ? နင့်ရဲ့သားတွေကလည်း နင့်ကို ဒီလိုပဲ ပြန်ဆက်ဆံမှာ မကြောက်ဘူးလား"

"တော်လိုက်ပါတော့။ နင် ငါ့ကို ဆက်ဆံခဲ့တာနဲ့ ငါ့သားတွေကို ငါဆက်ဆံတာနဲ့ တူလို့လား။ ငါ သူတို့ကို ဘယ်လိုဆက်ဆံလဲဆိုတာ သူတို့သိတယ်၊ နင် ငါ့ကို ဘယ်လိုဆက်ဆံခဲ့လဲဆိုတာလည်း ငါသိတယ်။ လင်မိသားစုဆီကို ငါ ငွေဘယ်လောက် ပို့ပေးခဲ့ရလဲ။ ငါငယ်ငယ်ကတည်းက နင်တို့အတွက် အလုပ်ဘယ်လောက် လုပ်ပေးခဲ့ရလဲ။ အထူးသဖြင့် ကျိုးချင်းပိုင် နဲ့ လက်ထပ်ပြီးကတည်းက သူ့ဆီက ငွေဘယ်လောက်ယူပြီး နင်တို့ကို ပေးခဲ့ရလဲ။ လင်မိသားစုကို ငါ ဘာမှကြွေးမတင်ဘူးလို့ ထင်တယ်" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။

လင်မိခင်မှာ ဒေါသကြောင့် ပွက်ပွက်ဆူနေသည်။ သူမက မြေကြီးပေါ် ထိုင်ချပြီး ရုန်းရင်းဆန်ခတ် လုပ်ချင်နေသည်။ သူမထိုင်ချလိုက်သည်နှင့် လင်ချင်းဟဲ့ က ထိုင်ခုံတစ်လုံးကို ဆွဲယူကာ ထိုင်လိုက်ပြီး "လုပ်လေ၊ ဆက်လုပ်ပါ။ ငါထိုင်ကြည့်နေမယ်" ဟု လျစ်လျူရှုစွာ ပြောသည်။

လင်မိခင်မှာ ဆက်မလုပ်နိုင်တော့ပေ။ ဤသမီးဖြစ်သူမှာ ဤမျှလောက် ရက်စက်ပြီး ခံစားချက်မဲ့လိမ့်မည်ဟု သူမ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။

"ချင်းပိုင် ဘယ်မှာလဲ" ဟု လင်ဖခင်က သမီးဖြစ်သူကို ကြည့်ကာ မေးသည်။

"အလုပ်သွားပြီ။ ငါ့မိသားစုမှာ စားသောက်ရမယ့်သူတွေ အများကြီးပဲ၊ သူအလုပ်မလုပ်ရင် ဘာစားကြမလဲ" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က လျစ်လျူရှုစွာ ဖြေသည်။

"ချင်းဟဲ့၊ အဖေတို့ အရင်က နင့်ကို မှားယွင်းစွာ ဆက်ဆံခဲ့တာ အဖေသိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့က တစ်မိသားစုတည်းပါ။ လွှတ်ချလို့ မရတဲ့အရာဆိုတာ မရှိပါဘူး။ ဒီတစ်ခါ ဒုတိယအစ်ကိုရဲ့ ကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့..."

လင်ဖခင် စကားမဆုံးခင်မှာပင် လင်ချင်းဟဲ့ က ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ "သူ့ကို ဒုတိယအစ်ကိုလို့ မခေါ်ပါနဲ့။ သူ့လို ဒုတိယအစ်ကိုမျိုး ငါ့မှာ မရှိဘူး။ ဒါက ရှက်စရာ အလွန်ကောင်းတယ်။ ဇနီးရှိလျက်နဲ့ မုဆိုးမတစ်ယောက်နဲ့ ဖောက်ပြန်တဲ့လူ၊ ဖမ်းမိသွားတာကို ဘယ်သူ့ကို အပြစ်တင်ရမလဲ"

လင်ဖခင်မှာ ဒေါသထွက်သွားသည်။ "ဖြစ်ပြီးသွားတာတွေက ဖြစ်ပြီးသွားပြီလေ! သူ့ကို မကူညီနိုင်ဘူးလား။ သူအဖမ်းခံရတာကို ထိုင်ကြည့်နေမှာလား"

"ဘယ်လိုကူညီရမှာလဲ။ ငါက အလယ်တန်းကျောင်းက ဆရာမတစ်ယောက်ပဲ။ သူက အဖမ်းခံရပြီး ခရိုင်ရုံးကို ပို့ခံလိုက်ရတာ၊ ငါ့မှာ ကူညီပေးနိုင်တဲ့ အာဏာမှ မရှိတာ" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က ပြန်ဖြေသည်။

အမှန်တကယ်တွင် သူမ မကူညီချင်ပေ။ ဤသည်မှာ သေးငယ်သော ကိစ္စမဟုတ်သလို သူ့ကို လွှတ်ပေးဖို့ဆိုသည်မှာလည်း လွယ်ကူမည် မဟုတ်ပေ။ ဤကာလတွင် လင်ဒုတိယအစ်ကိုသာ လွတ်မြောက်လာလျှင် စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများသာ ပိုများလာမည်ဖြစ်သည်။ သူသာ လွတ်မြောက်သွားလျှင် အခြားသူများကလည်း အလားတူ မျှော်လင့်လာကြလိမ့်မည် မဟုတ်လား။ ၎င်းမှာ ကျိုးချင်းပိုင် ကိုပါ ထိခိုက်စေနိုင်သည်။ လင်ချင်းဟဲ့ မှာ ကူညီပေးရန် စိတ်ကူး လုံးဝ မရှိပေ။

သမီးဖြစ်သူမှာ တကယ်ပင် သူ့ကို ဒုက္ခရောက်စေတော့မည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လင်မိခင်မှာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "နှလုံးသားမဲ့တဲ့ကောင်မ! ရက်စက်တဲ့သမီး! ကိုယ်ပိုင်အစ်ကို အဖမ်းခံထားရတာကိုတောင် မကယ်ဘူး။ ဒီလောက်တောင် လူမဆန်တဲ့ ကလေးမျိုး ဘယ်လိုလုပ် ရှိနိုင်ရတာလဲ!"

"အဘွားကြီး၊ ဆက်အော်နေပါ။ မိသားစုသံယောဇဉ်ထက် တရားမျှတမှုကို ရွေးချယ်တာ မှားသလားဆိုတာ အိမ်နီးချင်းတွေကိုပဲ ဆုံးဖြတ်ခိုင်းလိုက်ပါ" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က သူမ၏မျက်နှာအမူအရာကို လုံးဝ မပြောင်းလဲဘဲ ပြောသည်။

"အစ်မ" ဟု လင်ညီငယ်က သူမကို ကြည့်ကာ တိုးတိုးလေး ခေါ်သည်။

"ပါးစပ်ပိတ်ထား" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။ "နင်က မိုက်မဲလိုက်တာ။ အကြီးဆုံးအစ်ကိုနဲ့ ဒုတိယအစ်ကို့ဇနီးတောင် အမှုပါသွားမှာကြောက်လို့ မလာရဲကြဘူး၊ နင်ကတော့ အလုပ်မလုပ်ဘဲ ဒီမှာ ဟိုဒီပြေးနေတယ်။ နင့်မှာ ကျွေးမွေးရမယ့် ဇနီးနဲ့ ကလေးတွေ မရှိဘူးလား"