လင်ချင်းဟဲ့ အလုပ်ကနေ ပြန်ရောက်တဲ့အချိန်မှာ အမေကျိုး က ဒုတိယအစ်မတော် အတွက် ချေးငှားထားတဲ့ငွေတွေကို ပြန်ပေးလာပါတယ်။
အဲ့ဒီငွေက ၅၀ ယွမ်ပါ။ အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက လင်ချင်းဟဲ့ က ဒုတိယအစ်မတော် ဆီကို ၅၀ ယွမ် ချေးပေးခဲ့သလို အကြီးဆုံးအစ်မတော် နဲ့ ဒုတိယအစ်မတော် တို့ကလည်း တစ်ယောက်ကို ၂၀ ယွမ်စီ ထည့်ဝင်ပေးခဲ့ကြပြီး တတိယအစ်မတော်ကလည်း ၁၀ ယွမ် ထည့်ဝင်ပေးခဲ့ပါတယ်။ ပမာဏ ဘယ်လောက်ပဲဖြစ်ဖြစ် စေတနာက အဓိကပါပဲ။
"ဒုတိယအစ်မတော် တို့ဘက်မှာ အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိလဲ" လို့ ငွေတွေကို လက်ခံရယူပြီးနောက် လင်ချင်းဟဲ့ က မေးလိုက်ပါတယ်။
"အဆင်ပြေပါတယ်" လို့ အမေကျိုး က ပြန်ဖြေပါတယ်။ "သူတို့ နောက်ထပ် မရိုင်းရဲတော့လောက်ဘူးလို့ ထင်တယ်"
ဒီပြဿနာရဲ့ အရင်းအမြစ်ကတော့ ဒုတိယအစ်မတော် လဲလှယ်ရရှိထားတဲ့ အိုးတစ်လုံးကို ဟွမ်မိသားစုရဲ့ အိမ်ထောင်ဦးစီးအဘွားအိုက လိုချင်နေတာကနေ စတင်ခဲ့တာပါ။ အဲ့ဒီအိုးက အသစ်တော့ မဟုတ်ပါဘူး၊ အပေါက်နှစ်ပေါက်တောင် ပါနေသေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီခေတ်ကာလက လူတွေအတွက်တော့ သုံးလို့ရပါသေးတယ်။ ဟွမ်မိသားစုရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အိုးမှာ အပေါက်လေးငါးပေါက်လောက် ဖြစ်နေတာကြောင့် အဲ့ဒီအဘွားအိုက ဒုတိယအစ်မတော် ရဲ့ အိုးကို အတင်းလုယူဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာပါ။
ဒုတိယအစ်မတော် ရဲ့ခင်ပွန်း အိမ်မှာမရှိတဲ့အချိန်မှာ ဖြစ်ခဲ့တာပါ။ သူပြန်ရောက်လာတဲ့အချိန်မှာတော့ ဒုတိယအစ်မတော် က သူ့အမေအိမ်ကို အကူအညီတောင်းဖို့ ပြေးသွားနှင့်ပါပြီ။ သူ့ဇနီးသည်ကို သူ့အမေ၊ သူ့အစ်မနဲ့ တခြားသူတွေက ဝိုင်းရိုက်ကြတယ်ဆိုတာ သိလိုက်ရတဲ့အခါ သူ တော်တော်လေး ဒေါသထွက်သွားခဲ့ပါတယ်။ အမေကျိုး က လူတွေကိုခေါ်ပြီး အဲ့ဒီအဘွားအိုကို မြေကြီးမှာ ပိနေအောင် ဖိထားလိုက်ပြီး သူ့ရှေ့မှာ အော်ဟစ်ငိုယိုအောင် လုပ်လိုက်တဲ့အချိန်မှာတော့ ဒုတိယအစ်မတော် ရဲ့ခင်ပွန်းလည်း သူ့အမေရဲ့ အနိုင်ကျင့်မှုတွေကို သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ ရပ်တန့်စေခဲ့ပါတယ်။
ဒီကိစ္စလည်း အဲ့ဒီမှာတင် ပြီးဆုံးသွားပါတယ်။ သဘာဝအတိုင်းပါပဲ၊ အမေကျိုး က ဟွမ်မိသားစုဟာ လူလိမ်တွေဖြစ်ကြောင်း ရွာထဲမှာ ဖြန့်ပြောလိုက်ပါတယ်။ အမေကျိုး မှာ ဂုဏ်သတင်းကောင်းရှိပြီးသားဖြစ်သလို ဒုတိယအစ်မတော် ဟာ ဘယ်လိုလူစားလဲဆိုတာကိုလည်း ရွာသားတွေက သိပြီးသားဖြစ်တဲ့အတွက် ဟွမ်မိသားစုက သူမကို ဘယ်လောက်အထိ အနိုင်ကျင့်ခဲ့လဲဆိုတာကို လူတိုင်း နားလည်သွားကြပါတယ်။ ထို့အပြင် လင်ချင်းဟဲ့ ကျွေးမွေးထားတဲ့ အသားဟင်းနဲ့ ခေါက်ဆွဲပွဲကို စားထားရတဲ့ ရွာထဲက ကုန်းတိုက်သူတွေကလည်း ဟွမ်မိသားစုဟာ လူတစ်ယောက်ကို အသေခံတဲ့အထိ တွန်းပို့နိုင်တဲ့သူတွေဖြစ်ကြောင်း ပုံဖော်ပြီး ဝါဒဖြန့်ပေးလိုက်ကြပါတယ်။
"သူတို့ နှစ်နှစ်လောက် ငြိမ်နေကြရင် ကောင်းတာပေါ့" လို့ လင်ချင်းဟဲ့ က မှတ်ချက်ပေးပါတယ်။ ခေတ်သစ်တစ်ခု ရောက်တော့မှာမို့လို့ အဲ့ဒီမတိုင်ခင်မှာ ပြဿနာတွေ မရှာတာ အကောင်းဆုံးပါပဲ။
အမေကျိုး ကတော့ ဘာမှ ပြန်မပြောခဲ့ပါဘူး။
ဧပြီလလယ်လောက်မှာ နွေရာသီမှာမှ ကျလေ့ရှိတဲ့ မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းမှုမျိုး ကြုံခဲ့ရပါတယ်။ နွေဦးကာလအစောကြီးမှာ ဒီလောက်အထိ မိုးသည်းလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူမှ မထင်ထားခဲ့ကြပါဘူး။ ရွာထဲက အိမ်တချို့ ပြိုကျခဲ့ပေမဲ့ ကံကောင်းစွာနဲ့ပဲ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရသူတော့ မရှိခဲ့ပါဘူး။
လင်ချင်းဟဲ့ ကတော့ အိမ်ကို စမုန်နက်အရွက်တွေနဲ့ အငွေ့ခံပြီး ခြောက်သွေ့သန့်ရှင်းနေအောင် လုပ်ထားလိုက်ပြီး စိတ်အေးသွားရပါတယ်။ "ဒီရွာမှာ မီးတွေ ဘယ်တော့မှ ရမလဲမသိဘူး" လို့ သူမ တွေးမိပါတယ်။ ကျေးလက်ဒေသမှာ ညဘက်ဆိုရင် မှောင်မိုက်နေဆဲဖြစ်ပေမဲ့ မြို့ပေါ်မှာတော့ လျှပ်စစ်မီး ရနေနှင့်ပါပြီ။
"မကြာခင် ရပါလိမ့်မယ်" လို့ ကျိုးချင်းပိုင် က သူမကို စိတ်ချစေပါတယ်။
လင်ချင်းဟဲ့ ကတော့ ရွာမှာ လျှပ်စစ်မီး ရလာတဲ့အချိန်ကျရင် သူမ ဒီနေရာမှာ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ခံစားနေရပါတယ်။ သူမ အစီအစဉ်ဆွဲထားပြီးသားပါ၊ တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့် စာမေးပွဲတွေ ပြန်စတာနဲ့ သူမ ထွက်သွားတော့မှာဖြစ်ပြီး သူ့ခင်ပွန်းနဲ့ ကလေးတွေကိုပါ ခေါ်သွားမှာပါ။ သူတို့ကို ကျေးလက်မှာ ထားခဲ့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။
"ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ" လို့ ပြတင်းပေါက်ကို ငေးကြည့်နေတဲ့ သူမကို သတိထားမိတဲ့ ကျိုးချင်းပိုင် က မေးလိုက်ပါတယ်။
"တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့် စာမေးပွဲအကြောင်း တွေးနေတာ" လို့ သူမ ပြန်ဖြေပါတယ်။
ကျိုးချင်းပိုင် က သူမကို စိုက်ကြည့်နေပါတယ်။ လင်ချင်းဟဲ့ ကတော့ သူမရဲ့ ခင်ပွန်းဖြစ်သူရဲ့ ချောမောတဲ့မျက်နှာကို ပုတ်ပေးလိုက်ပြီး "အချိန်တန်ရင် ရှင်နဲ့ ကလေးတွေက ကျွန်မနဲ့အတူ လိုက်ရမယ်နော်၊ နားလည်လား" လို့ ပြောလိုက်ပါတယ်။
"ငါတို့မှာ အဲ့ဒီနေရာအတွက် အိမ်ထောင်စုစာရင်း မရှိဘူးလေ။ ကလေးတွေက တခြားနေရာမှာ ကျောင်းတက်လို့ မရဘူး" လို့ ကျိုးချင်းပိုင် က ထောက်ပြပါတယ်။
လင်ချင်းဟဲ့ အံ့ဩသွားပါတယ်။ သူ ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ အိမ်ထောင်စုစာရင်း စီမံခန့်ခွဲမှုက အလွန်ကို တင်းကျပ်လွန်းတာကြောင့် တရားဝင် ပြောင်းရွှေ့ထားတာမျိုး မဟုတ်ရင် နေရာပြောင်းဖို့ မလွယ်ကူပါဘူး။
"ဒါဆို ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ" လို့ သူမက သူ့ကို ငေးကြည့်ရင်း မေးလိုက်ပါတယ်။
"မင်းသွားပြီး ကျောင်းတက်ပါ။ ငါတို့က အိမ်မှာပဲ စောင့်နေမယ်" လို့ ကျိုးချင်းပိုင် က နှုတ်ခမ်းကို စူရင်း ပြောပါတယ်။
သူမနဲ့ ခွဲခွာရမှာကို သူ မလိုလားတာကတော့ အမှန်ပါပဲ။ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးကို စိတ်ကူးယဉ်ဖို့တောင် သူ မဝံ့ရဲပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူမရဲ့ တိုးတက်မှုကို သူ တားဆီးလို့မရဘူးဆိုတာလည်း သူ သိပါတယ်။ ဒီစာမေးပွဲကို သူမ ဘယ်လောက်အထိ တန်ဖိုးထားလဲဆိုတာ သူနားလည်ပါတယ်၊ ဒါဟာ သူမအတွက် အမြင့်ကို တက်လှမ်းဖို့ အကောင်းဆုံး လှေကားထစ်တစ်ခုပါပဲ။
လင်ချင်းဟဲ့ က သူ့ကို ကြည့်လိုက်ပါတယ်။ "ကျွန်မက ကျောင်းသွားတက်ပြီး ရှင်က အိမ်မှာပဲ နေခဲ့ရမှာလား? ကျွန်မ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ထားခဲ့ရက်မှာလဲ"
ကျိုးချင်းပိုင် က ပြုံးစိစိနဲ့ ပြောပါတယ်။ "ဒါဆို စာမေးပွဲမှာ ထူးချွန်တဲ့ရလဒ် ရအောင်လုပ်လိုက်လေ။ တစ်ခါတစ်ရံ သူတို့က ချွင်းချက်အနေနဲ့ ခွင့်ပြုပေးကောင်း ပေးနိုင်တာပဲ"
သူက သူမကို နှစ်သိမ့်ဖို့အတွက် ပြောလိုက်တာပေမဲ့ လင်ချင်းဟဲ့ ကတော့ အတည်ပေါက်ပဲ မှတ်ယူလိုက်ပါတယ်။ တကယ်လို့ သူမက အမှတ်ကောင်းကောင်းနဲ့ အောင်နိုင်မယ်ဆိုရင် အဲ့ဒီအခွင့်အရေးအတွက် တိုက်ပွဲဝင်ဖို့ အခွင့်အလမ်း ရှိကောင်းရှိနိုင်ပါတယ်။ သူမ ခေါင်းကို တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နဲ့ ငြိမ့်လိုက်ပြီး "ကျွန်မ ကြိုးစားပါမယ်" လို့ ကြုံးဝါးလိုက်ပါတယ်။
"ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖိအားအရမ်း မပေးပါနဲ့" လို့ ကျိုးချင်းပိုင် က ပြောပါတယ်။ "အနာဂတ်က ရှည်လျားပါသေးတယ်"
နိုင်ငံဟာ နောက်ဆုံးမှာ ပွင့်လင်းလာပြီး တိုးတက်လာလိမ့်မယ်လို့ သူမက သူ့ကို ပြောပြထားဖူးပါတယ်။ သူ စောင့်နိုင်ပါတယ်၊ အဓိကကတော့... သူမသာ သူ့ထက် သာလွန်တဲ့ တခြားယောက်ျားတွေကို စိတ်ဝင်စားမသွားဖို့ပါပဲ။ ဟုတ်ပါတယ်၊ ကျိုးချင်းပိုင် က အဲ့ဒီအတွေးကို သူ့စိတ်ထဲမှာပဲ သိမ်းထားလိုက်ပါတယ်။ သူဟာ ယုံကြည်မှုရှိတဲ့ ယောက်ျားတစ်ယောက်ပါ၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ဇနီးသည်နဲ့ ပတ်သက်လာရင်တော့ အဲ့ဒီယုံကြည်မှုက ယိုင်နဲ့သွားတတ်ပါတယ်။ သူမလို မိန်းမမျိုးက ထူးချွန်လွန်းတာကြောင့် လူတွေရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိမှာ သဘာဝပါပဲ။
ဒါပေမဲ့ ကျိုးချင်းပိုင် က သူ့ဇနီးသည်ကို ဖိအားမပေးခဲ့ပေမဲ့ သူ့သားကို ဖိအားပေးဖို့တော့ မတွန့်ဆုတ်ပါဘူး။ သူ Da Wa ဆီကို သွားပြီး စကားပြောပါတယ်။
"ဘာလဲ၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဗဟုသုတက အမေနဲ့ ယှဉ်ရင်လား" Da Wa အံ့ဩသွားပါတယ်။ ပြီးတော့ သူ့အဖေကို အလေးအနက် ကြည့်လိုက်ပြီး "အဖေ၊ ကျွန်တော်က ကျောင်းမှာ ဒုတိယနှစ်ပဲ ရှိသေးတာလေ" လို့ ပြောလိုက်ပါတယ်။
သူ့အမေရဲ့ ဗဟုသုတအဆင့်က ဘယ်လောက်ရှိလဲဆိုတာ သူ အတိအကျ မသိပေမဲ့ အထက်တန်းအဆင့်ထက်တော့ လျော့မနည်းဘူးဆိုတာ သူသိပါတယ်။ သူ့အမေ အထက်တန်းစာအုပ်တွေကို လေ့လာနေတာတောင် သူ မြင်ဖူးပါတယ်။ Da Wa က သူ့အမေကို အလွန်အမင်း လေးစားပြီး သူ့ကိုယ်သူ အားငယ်မိပါတယ်၊ သူ့အဖေက ဒီလိုမျိုး မေးလာလိမ့်မယ်လို့ သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပါဘူး။
ကျိုးချင်းပိုင် က သူ့ရဲ့ သားအကြီးဆုံးကို အေးစက်စက် ကြည့်လိုက်ပါတယ်။
Da Wa ကတော့ မအံ့ဩပါဘူး။ "အဖေ၊ ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို ဒီလို လာမေးတာလဲ"
"အနာဂတ်မှာ မင်းအမေ တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့် စာမေးပွဲ ဖြေဆိုမယ်ဆိုရင် မင်းလည်း မင်းအမေနဲ့ တူတူ တက္ကသိုလ်တစ်ခုတည်းကို ဝင်နိုင်စေချင်တယ်" လို့ ကျိုးချင်းပိုင် က ပြောပါတယ်။
သူနဲ့ သူ့ရဲ့ သားငယ်နှစ်ယောက်က သူမနောက်ကို လိုက်လို့ မရပါဘူး၊ အိမ်ထောင်စုစာရင်းဆိုတဲ့ အတားအဆီးက ကြီးမားလွန်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့သားအကြီးဆုံးကတော့ ဖြစ်နိုင်ကောင်းပါရဲ့။ သူ့ဇနီးသည်က Da Wa ကို အတန်းကျော်ခိုင်းနေတာဟာ အဲ့ဒီ အခွင့်အရေးကို အမိအရ ဖမ်းဆုပ်နိုင်စေဖို့ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် သူ့သားအကြီးဆုံးဟာ သူမကို စောင့်ကြည့်ပေးဖို့ သူ အားကိုးနိုင်တဲ့ တစ်ဦးတည်းသောသူ ဖြစ်ပါတယ်။
"အမေက တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့် စာမေးပွဲ ဖြေတော့မှာလား" Da Wa အံ့အားသင့်သွားပါတယ်။
"ဘာလဲ၊ သူ မဖြေနိုင်လို့လား" လို့ ကျိုးချင်းပိုင် က လေသံအေးအေးနဲ့ မေးလိုက်ပါတယ်။
"မဟုတ်ပါဘူး၊ အမေ့ရဲ့ ဗဟုသုတနဲ့ဆိုရင် သေချာပေါက် အောင်မှာပါ။ ဒါပေမဲ့ အမေ တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့် ရသွားရင် မိသားစုကရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ" လို့ Da Wa က မေးပါတယ်။
"ငါတို့မှာ မင်းအဘွား ရှိတယ်လေ" လို့ ကျိုးချင်းပိုင် က ပြန်ဖြေပါတယ်။
အဘွားဆိုတာ အမေ့နေရာကို အစားထိုးလို့ မရဘူးလို့ Da Wa ပြောချင်ပေမဲ့ သူ အငြင်းမပွားတော့ပါဘူး။ သူက "ကျွန်တော် ကြိုးစားပါမယ်။ အမေနဲ့ တူတူ တက္ကသိုလ်တစ်ခုတည်းကို ရောက်နိုင်မလားဆိုတာကတော့... အချိန်တန်ရင် သိရမှာပေါ့" လို့ပဲ ပြောလိုက်ပါတယ်။
အခုလောလောဆယ်မှာတော့ ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ အကြောင်းမရှိသေးပါဘူး။ သူလုပ်နေတဲ့ လေ့ကျင့်ခန်းတွေအားလုံးကို သူ့အမေကပဲ ပေးထားတာပါ။ သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သူ့အမေကို ယှဉ်နိုင်မှာလဲ။
ကျိုးချင်းပိုင် ကတော့ ဒီကိစ္စကို ထပ်ပြီး အတင်းအကျပ် မပြောတော့ဘဲ ထွက်သွားလိုက်ပါတယ်။ Da Wa က သူ့မေးစေ့ကို ပွတ်လိုက်ပါတယ်။ သူ့အဖေက အမေ တက္ကသိုလ်တက်သွားရင် တခြားသူတွေဆီ ပါသွားမှာကို စိုးရိမ်နေတာလား? ဒါကြောင့်ရော သူ့ကို စောင့်ကြည့်ခိုင်းနေတာလား?
Da Wa ကတော့ အဲ့ဒီလို ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန်များတယ်လို့ တွေးလိုက်ပါတယ်။ သူ့အမေက လှပသလို ပညာတတ်လည်း ဖြစ်ပါတယ်။ တက္ကသိုလ်တက်သွားရင် သူ့အမေကို စိတ်ဝင်စားမယ့်သူတွေ အများကြီး ပေါ်လာမှာပါ။ သူ့အမေကို ဆုံးရှုံးရတော့မလို ခံစားလိုက်ရတဲ့အခါ Da Wa တစ်ယောက် စိတ်ဓာတ်တွေ တက်ကြွလာပါတယ်။ သူ စာကြိုးစားရမယ်၊ တကယ်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကြိုးစားရမယ်။
လင်ချင်းဟဲ့ ကတော့ ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘာမှ မသိရှာပါဘူး။ သူမက အရသာရှိတဲ့ စားစရာလေးတွေ ပြင်ဆင်ပြီး အခန်းထဲ ပြန်ဝင်ကာ အင်္ဂလိပ်စာကို တိတ်တိတ်လေး လေ့လာနေပါတယ်။ ရှေ့ဆက်ရမယ့် အတားအဆီးတွေကို ကျော်ဖြတ်ဖို့အတွက် အင်္ဂလိပ်စာဟာ သူမရဲ့ အကြီးမားဆုံး အားသာချက် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်ဆိုတာ သူမ သိထားပါတယ်။