၆၀ ခုနှစ်များဆီသို့

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

Back to the Sixties: Farm, Get Wealthy & Raise the Cubs – Chapter 210 My heart aches

"အစ်ကိုကျိုး၊ ဒီလို မလုပ်ပါနဲ့။ ရွာသားတွေသာ အဲဒီလို ရှက်စရာကောင်းတဲ့ ကိစ္စမျိုးကို လုပ်ရဲရင် ကျွန်တော်တို့က အစ်ကို့အတွက် သက်သေထွက်ပေးပါ့မယ်!" ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူက ချက်ချင်းပင် အရှေ့သို့ တက်လာခဲ့သည်။

အခြားသော ကျိုးမိသားစုနှင့် ဆက်ဆံရေးကောင်းမွန်သူများကလည်း သူတို့၏ သဘောထားကို ဖော်ပြခဲ့ကြသည်။

ယခုလောလောဆယ်တွင် မည်သူမျှ ကျိုးမိသားစုကို မပြစ်မှားဝံ့ကြပေ။ ကျိုးချင်းပိုင်ကဲ့သို့သော လူမျိုးသည် လုံခြုံရေးဗျူရိုတွင် အဆက်အသွယ်များရှိသည်။

စိုက်ပျိုးရေးအသင်း အသီးသီးမှ မည်သူကများ ပိုးသတ်ဆေးနှင့် မြေသြဇာများ လိုအပ်သည့်အခါ သူ့ထံမှ အကူအညီမတောင်းဘဲ နေခဲ့ဖူးသနည်း။

ထို့အပြင် လင်းချင်းဟဲလည်း ရှိသေးသည်။ သူမသည် ယခုအခါ အသိုက်အဝန်း၏ အလယ်တန်းကျောင်းတွင် ဆရာမတစ်ဦး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ သူမ၏ သင်ကြားမှုအောက်တွင် ရှိသော ကျောင်းသားများ တက္ကသိုလ်တက်ရောက်ခွင့် ရရှိရန် အခွင့်အလမ်းရှိသည်။ သူမ သင်ကြားပေးခဲ့သည့် ကျောင်းသား မည်မျှတောင် ရှိနေပြီနည်း။ သူမတွင် မည်မျှတောင် အဆက်အသွယ်များ ရှိနေမည်နည်း။

ထို့အပြင် အရေးအကြီးဆုံးမှာ ဆယ်ကျော်သက်အရွယ် ကလေးငယ် ဒါဝါ ပင်ဖြစ်သည်။

သူသည် အလယ်တန်း ပထမနှစ်သို့ ဝင်ရောက်ရုံမျှသာ ရှိသေးသော်လည်း အထက်တန်းကျောင်းသို့ တက်ရောက်ရန်အတွက် ဒုတိယနှစ်သို့ တန်းကျော်တက်ရန် စီစဉ်နေပြီဖြစ်သည်။ ဒါဟာ မည်သို့သော ပါရမီရှင်မျိုးပါနည်း။

ရှေးခေတ် လူဘောင်အဖွဲ့အစည်းတွင်ဆိုလျှင် သူသည် ပြည်နယ်အဆင့် စာမေးပွဲ အောင်မြင်သူ (ကျူရင်) တစ်ဦးပင် ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်!

အမျှော်အမြင်ရှိသူ မည်သူမဆို ကျိုးမိသားစုမှာ တဖြည်းဖြည်း ထိပ်တန်းသို့ တက်လှမ်းတော့မည်ကို မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။

ထို့အပြင် ကျိုးမိသားစုသည် ရွာထဲတွင် အစဉ်အမြဲပင် ဖော်ရွေစွာ ပေါင်းသင်းနေထိုင်ခဲ့ကြသူများ ဖြစ်သည်။ မည်သူမဆို အကူအညီ လိုအပ်သည့်အခါတိုင်း သူတို့က ကူညီလက်ကမ်းပေးခဲ့ကြသည်။

ထို့ကြောင့် အချို့သောသူများ၏ ရင်ထဲတွင် အတွေးတစ်စုံတစ်ရာ ရှိနေလျှင်ပင် ရွာ၏ သဘောထားကို မြင်တွေ့ရသောအခါ မည်သည့်အရာမျှ မပြောဝံ့ကြတော့ပေ။

ရွာထဲမှ ဝက်သတ်သမားများကို ခေါ်ယူ၍ ဝက်ကို ပေါ်ခုတ်စေခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့သည့်နှစ်ကုန်က ရွာသားများ ခွဲဝေရရှိခဲ့သော ဝက်သားများမှာ ယခု တရုတ်နှစ်သစ်ကူးအတောအတွင်း အကုန်နီးပါး ကုန်ဆုံသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဤဝက်ဝံ (တောဝက်) ကို မဝယ်ယူပါက ယခုနှစ်၏ စိုက်ပျိုးရေးအားလပ်ချိန်အထိ စောင့်ဆိုင်းကြရတော့မည်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် လူအများအပြား ရောက်ရှိလာကြပြီး အမြောက်အမြား ဝယ်ယူသွားခဲ့ကြသည်။

ကျိုးတုန်းကလည်း သူ၏ဇနီး ဆိုင်ဘုမေကို ခေါ်ဆောင်ကာ အချို့ လာရောက်ဝယ်ယူခဲ့သည်။ ဤတောဝက်သားမှာ အလွန် အာဟာရပြည့်ဝလှသည်။ သူ၏ဇနီး မီးဖွားပြီး နို့ထွက်ကောင်းစေရန် ဝယ်ယူပေါင်းချက်ပေးဖို့ အခွင့်ကောင်းပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းကို အလေးချိန် အချိန် (jin) ဖြင့် ရောင်းချခြင်းဖြစ်သည်။ မိမိ၏ ရွာသူရွာသားများ ဖြစ်ကြသောကြောင့် ကျိုးချင်းပိုင်သည် လူမှုဆက်ဆံရေး ကောင်းမွန်သည့်အတိုင်း စံချိန်ထက် ပို၍ ထည့်ပေးခဲ့သည်။ အများကြီးတော့ မဟုတ်ဘဲ ၅၀ ဂရမ် မှ ၁၀၀ ဂရမ်အထိ ပိုပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ခင်မင်ရင်းနှီးမှုအပေါ် မူတည်ပေသည်။

အကယ်၍ ခင်မင်ရင်းနှီးမှု ကောင်းမွန်ပါက ၅၀ ဂရမ်မှ ၁၀၀ ဂရမ်အထိ ပိုပေးနိုင်သည်။ သာမန်မျှသာဆိုလျှင်တော့ ၂၅ ဂရမ်မျှသာ ပို၍ လှီးပေးခဲ့သည်။

ရွာထဲရှိ ကုန်သွယ်မှုများမှာ ဤသို့ပင် လည်ပတ်နေခြင်းဖြစ်သည်။ မတတ်နိုင်ပေ၊ သူတို့သည် ဒေသတစ်ခုတည်းတွင် အတူတကွ နေထိုင်နေကြသူများ မဟုတ်ပါလား။

ကျိုးတုန်း ရောက်ရှိလာသောအခါ လင်းချင်းဟဲက သူ့ကို ဝက်လက်နှစ်ချောင်း ပေးလိုက်ပြီး အိမ်သို့ ပြန်ယူသွားကာ ဇနီးဖြစ်သူ နို့ထွက်ကောင်းစေရန် အသားများ နုအိသွားသည်အထိ ပေါင်းချက်ပေးရန် ပြောလိုက်သည်။ ကျိုးတုန်းလည်း ကျေးဇူးတင်ရှိသွားခဲ့သည်။

မိစိုင်းသည် သူမ၏ ဘေးတွင် ရပ်နေခဲ့သည်။ ဤသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ သူမက ပြုံးစစဖြင့် "ကျိုးချင်းပိုင်ရဲ့ ဇနီး၊ အိမ်ကို ခဏခဏ လာလည်ပါဦးနော်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင်တော့ အဒေါ်နဲ့ အားနာမနေတော့ဘူးနော်" ဟု လင်းချင်းဟဲက ပြုံးလျက် ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။

အခြားသူများလည်း လာရောက်ဝယ်ယူကြသည်။ အစ်ကိုကြီး၊ ဒုတိယအစ်ကိုနှင့် တတိယအစ်ကိုတို့ပင် ပါဝင်သည်။ သူတို့ကို ပုံမှန်အတိုင်း ပိုက်ဆံကောက်ယူခဲ့သော်လည်း အသားတုံးကိုမူ ပိုမိုကြီးမားစွာ လှီးပေးခဲ့သည်။

ယေဘုယျအားဖြင့် ဤတောဝက်သားမှာ အရောင်းရဆုံး ဖြစ်ခဲ့သည်။ တောဝက်သား ဝယ်ယူသူတိုင်း ကျေနပ်အားရသွားကြသည်။

ဤတောဝက်ကြီးမှာ အချိန်ပေါင်း လေးရာနီးပါး လေးလံသည်။ ကျိုးချင်းပိုင်သည် အသား၏ အဆင့်အတန်းအလိုက် - အထူး၊ ပထမတန်းနှင့် ဒုတိယတန်း ဟူ၍ ခွဲခြားရောင်းချခဲ့ရာ စုစုပေါင်း ဝင်ငွေမှာ ယွမ် ၂၇၀ ကျော် ရရှိခဲ့သည်။

တတိယ လင်းအစ်ကိုကို ယွမ်ငါးဆယ် နှင့်အတူ ၄ အချိန်ခန့်ရှိသော ဆီပိုင်သည့် အသားတုံးကြီးတစ်တုံး ပေးအပ်ခဲ့သည်။

"မလိုပါဘူး။ ယောက်ဖ၊ ဒါ အရမ်းများလွန်းပါတယ်" တတိယ လင်းအစ်ကိုမှာ ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် မျက်နှာနီရဲသွားခဲ့သည်။

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် ဤတောဝက်ကြီးကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ သူ အံ့အားသင့်ကာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။ သူ့ကို ဆွဲခေါ်ပြီး ထွက်ပြေးခဲ့သည်မှာ ဒါဝါ ပင်ဖြစ်သည်။

ဤတောဝက်ကို အမှန်စင်စစ်အားဖြင့် သူ၏ယောက်ဖ တစ်ဦးတည်းသာ အမေရိကန်/တောလိုက်သတ်ဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက သူ၏ သေးငယ်သော ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့်ဆိုလျှင် ဝင်ဆောင့်လိုက်သည်နှင့် အနောက်ဘက်သို့ လွင့်ထွက်သွားပေလိမ့်မည်။ ဘာတောဝက်လိုက်တာလဲ။

တောဝက်ကို အိမ်သို့ သယ်ဆောင်လာချိန်မှသာ သူသည် အင်အားအချို့ ကူညီပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

"ယူထားလိုက်ပါ" ဟု ကျိုးချင်းပိုင်က ဆိုလိုက်သည်။

လင်းချင်းဟဲက ပိုက်ဆံကို ယူကာ တတိယ လင်းအစ်ကို၏ လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်ရင်း "နင့်ယောက်ဖက ယူဆိုရင်လည်း ယူလိုက်ပါ။ အခု အရမ်း မိုးချုပ်နေပြီ။ နင် အိမ်မပြန်ရင် နင့်မိန်းမနဲ့ ကလေးတွေ စိုးရိမ်နေကြလိမ့်မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"အစ်မ၊ ဒါ အရမ်းများလွန်းပါတယ်" ဟု တတိယ လင်းအစ်ကိုက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

"နင့်ယောက်ဖကို အမေရိကန်/တောလိုက်ဖို့ လာခေါ်တာ နင်လေ။ နင် မလာရင် သူလည်း ဤတောဝက်နဲ့ ဆုံမှာ မဟုတ်ဘူး။ ရပြီ၊ အိမ်ကို အမြန်ပြန်တော့" လင်းချင်းဟဲက တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

တတိယ လင်းအစ်ကိုမှာ အလွန်အားနာနေခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း အသားကို ယူဆောင်၍ ပြန်သွားခဲ့သည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း တတိယ လင်းမယားမှာ စိုးရိမ်နေခဲ့သည်။ အချိန်မှာ အလွန်မိုးချုပ်နေပြီဖြစ်ပြီး သူမ၏ အမျိုးသားမှာ ပြန်မရောက်သေးပေ။ တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်းများ ဖြစ်နေမည်လား။

တတိယ လင်းမယားသည် သူမ၏ အမျိုးသား မတော်တဆဖြစ်ပါက မည်သို့သော ဘဝမျိုး ဖြစ်လာမည်ကို မတွေးဝံ့အောင် ရှိနေခဲ့သည်။

သူမသည် တံခါးဝတွင် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ ရာသီဥတု မည်မျှအေးပါစေ သူမ မကြောက်ရွံ့ခဲ့ပေ။ တစ်နာရီကျော်မျှ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏ အမျိုးသား ပြန်လာသည်ကို စောင့်ကြိုတွေ့ရှိခဲ့ရသည်။

တတိယ လင်းမယားသည် တတိယ လင်းအစ်ကိုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ငိုကြွေးချင်သွားခဲ့သည်။

သို့သော် မငိုမီမှာပင် သူ၏လက်ထဲမှ အသားတုံးကြီးကို သတိပြုမိသွားပြီး မှင်တက်သွားခဲ့သည် - "ဘာလို့ ဒီလောက် အသားတုံးကြီး ပါလာရတာလဲ"

တတိယ လင်းအစ်ကိုသည် သူမကို အိမ်ထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ် နွေးထွေးစေရန် ရေနွေး သောက်လိုက်သည်။ ထို့နောက်မှ ဒီနေ့၏ စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ရာ အတွေ့အကြုံကို ပြန်လည်ပြောပြလိုက်သည်။

သူတို့သည် တောကြက် သို့မဟုတ် ယုန်များကို မဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့ကြပေ။ ထို့ပြင် အစာရှာထွက်လာသော တောဝက်ကြီးတစ်ကောင်နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ကြသည်။

ဤသည်မှာ တတိယ လင်းမယားကို တုံးအသွားစေခဲ့သည်။ တောဝက်တစ်ကောင်သည် လူကြီးအမျိုးသား အများအပြားကို ကစားစရာကဲ့သို့ စိန်ခေါ်နိုင်ပေသည်။

"ငါ အဲဒီအချိန်မှာ တုံးအသွားခဲ့တာ။ ဒါဝါက ငါ့ကို သစ်ပင်ပေါ် ဆွဲတင်ပေးခဲ့တာ။ ငါ့ယောက်ဖက တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ခဲ့တာ။ ငါ့ယောက်ဖက လမ်းမှာ ငါကူညီခဲ့တဲ့ ဒုက္ခအတွက် ပိုက်ဆံ ယွမ်ငါးဆယ် ပေးလိုက်တယ်" ဟု သူက ပိုက်ဆံကို ထုတ်ယူရင်း အားနာစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒီလို အစ်မနဲ့ ယောက်ဖမျိုးနဲ့ တွေ့ရအောင် နင် ဘာကံကောင်းမှုတွေ ရထားမှန်း ငါမသိတော့ဘူး" တတိယ လင်းမယားသည် ပိုက်ဆံကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ဤမျှ ကြီးမားသော အသားတုံးကြီးလည်း ရှိသေးသည်။ သူမ၏ ရင်ထဲတွင်လည်း ကျေးဇူးတရားများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ သူမ၏ အသုံးမကျသော အမျိုးသားကို ကြည့်ရင်း မှတ်ချက်ပြုလိုက်သည်။

တတိယ လင်းအစ်ကိုက ပြုံးလိုက်ပြီး ပိုက်ဆံကို သူမထံ ပေးလိုက်သည် - "ပိုက်ဆံကို သိမ်းထားလိုက်ပါ။ နောက်နှစ်ကျရင် ငါတို့ သမီးကြီးကို ကျောင်းလွှတ်ရမယ်"

"ကောင်းပါပြီ" တတိယ လင်းမယားသည် ငြင်းဆန်ချင်သည့် သဘောဖြင့် ပါးစပ်ကို ဟလိုက်သော်လည်း တတိယမောင်က ပညာရေးကို အလေးထားသည်ဖြစ်၍ နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းညိတ်လိုက်တော့သည်။

ကျိုးချင်းပိုင်နှင့် လင်းချင်းဟဲတို့ဘက်တွင်မူ ဤတစ်ကြိမ်၌ ထိတ်လန့်စရာ ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ကြီးမားသော ဝင်ငွေကို ရရှိခဲ့သည်။

တတိယ လင်းအစ်ကိုကို ယွမ်ငါးဆယ် ပေးလိုက်ပြီးနောက် ယွမ်နှစ်ရာကျော်မျှ ကျန်ရှိနေသေးသည်။

သူတို့သည် မိမိတို့ စားသောက်ရန်အတွက်လည်း အသားအမြောက်အမြား ချန်ထားခဲ့ကြသည်။

အာဝါ (Er Wa) နှင့် စန်းဝါ (San Wa) တို့သည် သူတို့၏ အစ်ကိုကြီးထံတွင် သူတို့၏ အဖေ၏ ရဲရင့်သော လုပ်ရပ်နှင့် ဤအချိန် ၄၀၀ လေးသော တောဝက်ကြီးကို တစ်ယောက်တည်း မည်သို့ ရိုက်နှက်အနိုင်ယူခဲ့ပုံအကြောင်း ငါးကြိမ်မြောက် မြှောက်ပင့်ပြောပြရန် ပူဆာနေကြသည်။

လင်းချင်းဟဲကမူ အခန်းထဲတွင် ကျိုးချင်းပိုင်၏ အင်္ကျီများကို ချွတ်နေပြီဖြစ်သည်။

ဤမျှ ကြီးမားသော တောဝက်ကြီးထံမှ ဤလူ မည်သို့မျှ ထိခိုက်ဒဏ်ရာမရဘဲ လွတ်မြောက်လာမည်ကို သူမ မယုံကြည်ပေ။ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် သူ၏ ပေါင်ပေါ်တွင် ညိုမဲဒဏ်ရာများကို တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။

"နောက်တစ်ခါ ဤမျှ နည်းပါးသော ပိုက်ဆံအတွက် နင့်အသက်ကို စွန့်ရဲတာ ငါတွေ့ရင် နင်နဲ့ ငါ မပြီးဘူး!" လင်းချင်းဟဲသည် လှည့်ထွက်သွားပြီး ဒဏ်ရာပျောက် လိမ်းဆေးဆီကို ယူလိုက်သည်။ သူမသည် ကျိုးချင်းပိုင်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း စိတ်ဆိုးစွာဖြင့် မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

"ဒါက ဒဏ်ရာသေးသေးလေးပါ" ကျိုးချင်းပိုင်က ဂရုမစိုက်ဟန် ပြုလိုက်သည်။

သူ တပ်မတော်ထဲတွင် ရှိစဉ်က ဤသည်ထက် ပိုမို ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများကို ရရှိခဲ့ဖူးသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် အထူးပင် ဂရုစိုက်ခဲ့သဖြင့် ကြီးမားသော ပျက်စီးမှု မရှိခဲ့ပေ။ ဤသည်မှာ ကျောက်တုံးကြီးနှင့် မတော်တဆ တိုက်မိသွားခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

လင်းချင်းဟဲက "ရှင် ဒါကို အလေးမထားဘူးပေါ့?" ဟု မေးလိုက်သည်။

ကျိုးချင်းပိုင်က သူမကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး - "နောက်တစ်ခါ ဂရုစိုက်ပါ့မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လင်းချင်းဟဲသည် မတတ်နိုင်ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူမ သူ၏ ဆိုလိုရင်းကို နားလည်သည်။ သူ့ထံ အလိုလို ရောက်ရှိလာသော တောဝက်ကြီးကို လက်လွှတ်လိုက်ရန်မှာ သူ၏အတွက် မဖြစ်နိုင်ပေ။

"ငါတို့မိသားစုမှာ ယွမ်ငါးထောင်ကျော်တဲ့ စုဆောင်းငွေ အမြောက်အမြား ရှိနေပြီ။ ဤလို လုပ်စရာ မလိုပါဘူး။ ရှင် ဤလိုလုပ်တော့ ငါ့ရင်ထဲမှာ နာကျင်ရတယ်" ဟု လင်းချင်းဟဲက ဆေးဆီ လိမ်းပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။

ဒီလူသည် မိမိကိုယ်ကို သံမဏိလူသားအဖြစ် အမြဲတမ်း မှတ်ယူထားခဲ့သည်။ သူသည်လည်း အသား၊ အသွေးနှင့် ပြုလုပ်ထားသူတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း မသိဘူးလား။

ကျိုးချင်းပိုင်သည် ဆေးဆီ လိမ်းပေးနေစဉ် ခေါင်းငုံ့ထားသော သူ၏ဇနီးကို နူးညံ့စွာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေခဲ့တော့သည်။