အဖေကျိုး ၏ ကျန်းမာရေး အခြေအနေ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသည့်အခါ ကျိုးမိသားစုတစ်ခုလုံး စိတ်အေးလက်အေး ဖြစ်သွားကြသည်။
သူ့ရောဂါမှာ ရုတ်တရက်ကြီး ပြင်းထန်စွာ ဖြစ်ပွားလာခဲ့ခြင်းကြောင့် အမေကျိုး တစ်ယောက် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားခဲ့ရသည်။ သူမတစ်ယောက်တည်း မဟုတ်၊ အကြီးဆုံးအစ်ကိုနှင့် အခြားသူများလည်း အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့ကြသည်။ မနေ့ညကဆိုလျှင် အဖေကျိုး မှာ စကားများပင် ဝေဝါးလာပြီး နောက်ဆုံးစကားများ ပြောနေသယောင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် လင်ချင်းဟဲ့ ဆေးဝါးများ ပြင်ဆင်ပေးထားခဲ့သဖြင့် ထိုဆေးကို တိုက်ကျွေးလိုက်သည့်အခါ သူသည် သေမင်း၏ လက်တွင်းမှ ပြန်လည် လွတ်မြောက်လာခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် မိသားစုဝင်များ စိတ်အေးသွားကြသည်မှာ မဆန်းပေ။ လင်ချင်းဟဲ့ ၏ လက်ရှိအောင်မြင်မှုများကြောင့် သူမသည် ကျိုးမိသားစုအတွင်း၌ မည်သူမျှ မယိမ်းယိုင်နိုင်သည့် နေရာတစ်ခုကို ရရှိထားပြီးဖြစ်သည်။ သူမသာ အလွန်အကျွံ လုပ်ဆောင်ခြင်းမရှိပါက ဤနေရာသည် ခိုင်မြဲနေမည်ပင်။ အကြီးဆုံးအစ်မတော် နှင့် အခြားသူများမှာလည်း သူမရှေ့တွင် အာဏာပြရန် ကြိုးစားခြင်းမရှိတော့ပေ။ အမှန်တကယ်ဆိုရလျှင် သူတို့သည် အဘိုးအို ပြန်လည်သက်သာလာသည့်အတွက် ဝမ်းသာနေကြသည်မှလွဲ၍ အခြားမည်သည့်အရာကိုမျှ စိတ်မဝင်စားနိုင်ကြတော့ပေ။
သူပြန်လည်နာလန်ထူနေစဉ်အတွင်း အဖေကျိုး အတွက် ပြင်ဆင်ပေးသည့် အစားအသောက်များမှာ အထူးကောင်းမွန်သည်ဟု ပြောရန်ပင် မလိုပေ။ အဘိုးအို၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း မူလကတည်းက ခိုင်မာတောင့်တင်းသူ ဖြစ်သည့်အတွက် နှစ်ရက်အကြာတွင် ပုဆိုးခြုံပြီး လမ်းလျှောက်နိုင်လာခဲ့သည်။
ဤအချိန်တွင် နှစ်ကုန်ခါနီးသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ အဖေကျိုး သည် နှစ်ရက်အတွင်း အတော်လေး သက်သာလာသော်လည်း ကိုယ်အလေးချိန် လျော့ကျသွားပုံရသည်။ အသက်အရွယ်လည်း ရလာပြီဖြစ်သည့်အပြင် ဤဖြစ်ရပ်မှာ သူ့အတွက် အင်အားကုန်ခမ်းစေခဲ့သည်။
ဒေသခံခေါင်းဆောင်က သူ့ကို ကိုယ်တိုင်လာရောက်ကြည့်ရှုပြီး "အစ်ကိုကြီးရေ၊ နောက်ဆိုရင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အရမ်းဖိအားမပေးပါနဲ့တော့။ ချင်းပိုင်နဲ့ သူ့ညီတွေက အရည်အချင်းရှိကြပါတယ်၊ သူတို့က အစ်ကိုကြီးနဲ့ အမေကြီးကို ငတ်အောင်ထားမှာ မဟုတ်ပါဘူး" ဟု စိတ်မကောင်းစွာဖြင့် ပြောသည်။
"ဒီနှစ်အတွက် စပါးမရိတ်သိမ်းရသေးရင် နှစ်သစ်ကူးပွဲလုပ်ဖို့တောင် စိတ်ကူးမယဉ်နဲ့။ ဒါက ပင်ပန်းတဲ့ အလုပ်ပဲလေ" ဟု အဖေကျိုး က ပြန်ပြောသည်။ သူသည် မိမိဖျားနာရခြင်းမှာ ဆောင်းဦးရာသီ ရိတ်သိမ်းချိန်၏ ဖိအားကြောင့်ဟု ခံစားရသည်။ ထိုနှစ်တွင် ရာသီဥတု မကောင်းသည့်အတွက် အလုပ်ကို နောက်ဆုတ်၍ မရခဲ့ပေ။
ခေါင်းဆောင်က သူ့၏ တာဝန်ယူစိတ်ကို လေးစားသော်လည်း "ဒါပေမဲ့ ဒီရောဂါက အစ်ကိုကြီးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိခိုက်သွားစေပြီ။ နောက်ဆိုရင် လုပ်ချင်ရင်တောင် အရင်လိုမျိုးတော့ လုပ်နိုင်တော့မယ် မထင်ဘူး" ဟု ထပ်လောင်းပြောသည်။
အဖေကျိုး လည်း သဘောတူလိုက်သည်။ သူသည် မိမိကိုယ်ကို ပို၍ ဂရုစိုက်ရမည်ကို သိသည်။ သူသည် အလွန်အကျွံ အလုပ်မလုပ်ချင်တော့ပေ၊ အကယ်၍ လုပ်မိပါက နောက်နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် အသက်ဆုံးရှုံးသွားနိုင်သည်ကို သူသိသည်။ ခေါင်းဆောင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ တစ်ဘဝလုံး အလုပ်ကြိုးစားခဲ့ရသည့်အတွက် ယခုကဲ့သို့ သားသမီး၊ ချွေးမကောင်းများရှိနေချိန်တွင် အနားယူပြီး နောက်ဆုံးအချိန်များကို ပျော်ရွှင်စွာ ဖြတ်သန်းသင့်ပေသည်။
၂၉ ရက်နေ့တွင် ကျိုးချင်းပိုင် မြို့ထဲသို့သွားပြီး သစ်တော်သီး တစ်ပွေ့တစ်ပိုက်နှင့် ပြန်လာခဲ့သည်။ သဘာဝအတိုင်းပင် အဖေကျိုး သည် တစ်ဝက်ခန့် ရရှိခဲ့သည်။ သူသည် အနည်းငယ်ကိုသာ ချန်ထားပြီး ကျန်သည်တို့ကို မြေးများအား ပေးလိုက်ရာ ကလေးများမှာ အလွန်ပျော်ရွှင်သွားကြသည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် နှစ်သစ်ကူး အကြိုနေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။
"အဖေက တစ်မိသားစုလုံး စုံစုံညီညီ နှစ်သစ်ကူး ညစာစားချင်တယ်တဲ့" ဟု အမေကျိုး က လင်ချင်းဟဲ့ ထံ လာရောက်ပြောပြသည်။
"ကောင်းပါပြီ။ တစ်အိမ်ထောင်ကို ဟင်းပွဲအနည်းငယ်စီ ယူလာပြီး အားလုံးစုပေါင်းစားကြတာပေါ့" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က ပြန်ဖြေသည်။
အမေကျိုး ပြုံးလိုက်ပြီး အခြားချွေးမများကို သွားရောက် အကြောင်းကြားလိုက်သည်။ စတုတ္ထမြောက်ချွေးမသာ သဘောတူပါက ကျန်သုံးယောက်အတွက် ပြဿနာမရှိပေ။
ငယ်ရွယ်သူ ဆူချန် နှင့် စုရွှန်း တို့ကို ဖခင်ဖြစ်သူက နှစ်သစ်ကူးအတွက် မြို့မှ ပြန်ခေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုနှစ်တွင် ဆောင်းရာသီမှာ အလွန်အေးသည့်အတွက် မြို့တွင်းအလုပ်များကို ဇန်နဝါရီလ ၁၅ ရက်နေ့အထိ ရပ်နားထားရန် ကြေညာထားသဖြင့် အားလပ်ရက်မှာ အတော်လေး ရှည်လျားသည်။
လင်ချင်းဟဲ့ ဟင်းပွဲငါးမျိုး ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ အာလူးနှင့် ဝက်သားကြော်၊ ဝက်သားနှင့် ကြာဇံตุန်၊ ပဲငံပြာရည်နှင့်ตุန်ထားသည့် ဝက်နံရိုး၊ ဝက်သုံးထပ်သားตุန် နှင့် ဝက်ရိုးနှင့် မုန်လာဥနီဟင်းရည်တို့ဖြစ်သည်။ ဟင်းပွဲများမှာ ထင်သည့်အတိုင်းပင် အလွန်ကောင်းမွန်သည်။ အခြားအိမ်ထောင်စု သုံးခုကလည်း ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ကြပြီး အစားအစာများစွာ ပြင်ဆင်လာကြသည်။
လူဦးရေ များပြားသည့်အတွက် စားပွဲနှစ်ခု ခွဲစားရသည်။ မိသားစု ခွဲလိုက်သည့်အချိန်မှစ၍ ဤကဲ့သို့ စုံစုံလင်လင် စုဝေးခြင်းမျိုး မရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် အဖေကျိုး ပြင်းထန်စွာ ဖျားနာခဲ့ခြင်းနှင့် သူ၏ ဤဆန္ဒကြောင့် သားများ၊ ချွေးမများက ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာစွာပင် လိုက်လျောခဲ့ကြသည်။
မိသားစုဝင်များ စုံညီလာသည်နှင့် နှစ်သစ်ကူး ညစာကို စတင်စားသုံးကြသည်။ စားပွဲဝိုင်းတွင် လွန်ခဲ့သည့်နှစ်များက ရိတ်သိမ်းမှုများနှင့် အိမ်ထောင်စုတစ်ခုချင်းစီ၏ တိုးတက်မှုများအကြောင်း ပြောဆိုကြသည်။ ကျိုးမိသားစုမှာ တကယ်ပင် ပိုမိုကောင်းမွန်လာနေပြီး အောင်မြင်ဆုံးမှာ ကျိုးချင်းပိုင် နှင့် လင်ချင်းဟဲ့ တို့၏ အိမ်ထောင်စုပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ရွာသူရွာသားများ လုံးဝ မထင်မှတ်ထားသည့် အခြေအနေဖြစ်သည်။ သူတို့သည် မိသားစု၏ အမှောင်ဖုံးနေသော မြင်းနက်ကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
အခြားအိမ်သုံးအိမ်လည်း ဆိုးရွားခြင်းမရှိပေ။ အကြီးဆုံးအစ်ကိုနှင့် အစ်မတော်တို့၏ သမီးများမှာ အရွယ်ရောက်လာကြပြီဖြစ်ပြီး အထူးသဖြင့် ကျိုးတာနီ ဖြစ်သည်။ နောက်နှစ်တွင် အလုပ်အားလပ်ချိန် ရောက်သည်နှင့် သူမကို လက်ထပ်ပေးရတော့မည်။ အမှန်ဆိုရလျှင် သူမ၏ ယောက္ခမများက နှစ်သစ်ကူးပြီးသည်နှင့် လက်ထပ်စေချင်သော်လည်း အကြီးဆုံးအစ်မတော် က သမီးအကြီးဆုံးကို အိမ်တွင် အနည်းငယ် ထပ်ထားချင်သေးသဖြင့် အလုပ်အားလပ်ချိန်တွင်မှ ပြန်လည်ဆွေးနွေးရန် ဆုံးဖြတ်ထားကြသည်။
ဒုတိယနှင့် တတိယအစ်မတော်တို့လည်း အခြေအနေကောင်းသည်။ မိသားစုရှိ အမျိုးသားများမှာ တာဝန်ယူမှုရှိပြီး ပျင်းရိခြင်းမရှိသရွေ့၊ အမျိုးသမီးများက အိမ်မှုကိစ္စကို စနစ်တကျ စီမံနိုင်သရွေ့ ဘဝမှာ တိုးတက်လာမည်သာဖြစ်သည်။ သူတို့အားလုံး အနည်းငယ်စီ စုဆောင်းငွေလေးများ ရှိလာကြသည်။
အားလုံး စိတ်တိုင်းကျ စားသောက်ကြသည်။ စားသောက်ပြီးနောက် လင်ချင်းဟဲ့ သည် ချွေးမသုံးယောက်နှင့် စကားပြောနေသည်။
"ဆန်နီ၊ လျူနီ ကို ခေါ်ပြီး မင်းရဲ့ အစ်မတွေနဲ့အတူ ပန်းကန်ဆေးတာ ကူလုပ်ပေးလိုက်ဦး" ဟု ဒုတိယအစ်မတော် က ညွှန်ကြားသည်။
ကျိုး ဆန်နီ က သဘောတူသော်လည်း ကျိုး လျူနီ က မလုပ်ချင်ပေ။ သူမသည် မိခင်ရှေ့တွင် မညည်းညូរရဲသော်လည်း မီးဖိုချောင်သို့ ရောက်သောအခါ "လူတွေ အများကြီးပဲ၊ သူတို့က တကယ်ပဲ ကျွန်မကို လိုအပ်လို့လား" ဟု ညည်းညူလိုက်သည်။
"မင်း အသားတွေ၊ ငါးတွေ၊ ကြက်ဥတွေ အများကြီး စားနေတာ ငါမြင်တယ်။ အခု အလုပ်လုပ်ရတော့မယ့်အချိန်ကျမှ ပုန်းနေချင်တာလား" ဟု တတိယအစ်မတော်၏ သမီး ကျိုးဝူနီ က အေးစက်စက် လေသံဖြင့် ပြောသည်။
"မင်း ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ။ မင်းရော မစားဘူးလား။ မင်းက ငါ့ထက်တောင် ပိုစားသေးတယ်!" ဟု ကျိုး လျူနီ က ပြန်ပြောသည်။
"ရန်မဖြစ်ကြပါနဲ့။ မင်းတို့အားလုံး အများဆုံးစားခဲ့တာပဲ" ဟု အကြီးဆုံးအစ်မတော် ၏ သမီး ကျိုး စီနီ က ဝင်ပြောသည်။ သူတို့အားလုံး သူမ စားနေသည်ကို ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။ ဤကဲ့သို့ ပွဲတော်မျိုးတွင် အစားအသောက်ကောင်းများ စားရခြင်းမှာ ရှားသော်လည်း ဆာလောင်နေသည့် တစ္ဆေကဲ့သို့ ဖြစ်နေခြင်းမှာ အရှက်ရစရာပင်။
ကျိုး လျူနီ ဒေါသထွက်သွားသည်။ "မင်းတို့အားလုံး ငါ့ကို ဝိုင်းအနိုင်ကျင့်နေတာ!" ဟု အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ပြေးထွက်သွားသည်။
"ဟွန်း၊ အလုပ်ရှောင်ဖို့ အကြောင်းပြချက် ရှာပြန်ပြီ" ဟု ကျိုးဝူနီ က နှုတ်ခမ်းကိုမဲ့ရင်း ပြောသည်။ သူမသည် ကျိုး ဆန်နီ ဘက်သို့ လှည့်ပြီး "အစ်မ ဆန်နီ ရယ်၊ ဘာလို့ သူမကို အလိုလိုက်နေတာလဲ။ အဲ့လိုပုံစံနဲ့ဆို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကောင်းတဲ့ ယောကျာ်းကောင်းတစ်ယောက်ကို ရမှာလဲ" ဟု မေးသည်။
ကျိုး ဆန်နီ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "ငါ အလိုလိုက်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ သူမသာ အလုပ်မလုပ်ရင် အိမ်ပြန်ရောက်တဲ့အခါ အမေပဲ ပင်ပန်းရမှာမို့လို့ပါ။"
သူမသည် သူမ၏ ညီမနှင့် ငြင်းခုံမနေတော့ပေ။ သူမ လုပ်ချင်ပါက လုပ်မည်၊ မလုပ်ချင်ပါကလည်း အရေးမကြီးပေ။ ဤသည်မှာ အလွန်ပင်ပန်းလှသည့် အလုပ်လည်း မဟုတ်ပေ။ ငယ်ရွယ်သူ မိန်းကလေးများမှာ စိတ်သဘောထားသေးသိမ်ပြီး ပရိယာယ်များသည့် ကျိုး လျူနီ မရှိသဖြင့် ပို၍ ပျော်ရွှင်နေကြပြီး စကားများပြောကာ ရယ်မောရင်း အလုပ်လုပ်ကြသည်။
လင်ချင်းဟဲ့ သည် အစ်မတော်များနှင့် တစ်နာရီကျော်ကြာ စကားပြောနေခဲ့သည်။ ထိုအချိန်အတွင်း သူမသည် Da Wa ကို အိမ်သို့ ပြန်ခိုင်းပြီး မုန့်များ သွားယူစေကာ ပွဲတော်၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ပိုမို တိုးပွားစေခဲ့သည်။
သို့သော် သူမသည် ဤကဲ့သို့သော နှစ်သစ်ကူးညစာမျိုးကို တစ်ကြိမ်သာ လုပ်တော့မည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ အကယ်၍ နောက်နှစ်တွင်လည်း ဤကဲ့သို့ စားချင်ပါက သူမတို့ မိသားစု ပါဝင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။ သူမသည် စားပွဲဝိုင်းတွင် ကျိုး လျူနီ ပြုမူခဲ့သည့် ပုံစံကို လုံးဝ သည်းမခံနိုင်ပေ။ ဒုတိယအစ်မတော် ကလည်း ထိုအကြောင်းကို တစ်ခွန်းမှ မပြောခြင်းမှာ သူမတို့နှင့် နောက်တစ်ခါ အတူစားလိုစိတ် မရှိတော့ကြောင်း ပြသနေသည်။ သို့သော် ယခုနှစ်အတွက်တော့ အဘိုးအို၏ ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးလိုက်မည်ဖြစ်သည်။
အချိန်တန်သောအခါ လင်ချင်းဟဲ့ သည် ကလေးများကို ခေါ်ပြီး အိမ်သို့ အရင်ပြန်သွားသည်။ ကျိုးချင်းပိုင် ကတော့ အကြီးဆုံးအစ်ကိုတို့နှင့်အတူ ဆက်လက် စကားပြောရန် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့ စုံညီစွာ တွေ့ဆုံရခြင်းမှာ ရှားပါးလှသဖြင့် အချိန်ပိုပေးခြင်းမှာ ကိစ္စမရှိပေ။
ကျိုးချင်းပိုင် သည် ညဆယ်နာရီကျော်မှ ပြန်ရောက်သည်။ သူသည် စကားများများ မပြောသော်လည်း လင်ချင်းဟဲ့ သည် သူ့၏ မျက်နှာအမူအရာကို ကြည့်ပြီး သူ စိတ်ကြည်လင်နေကြောင်း သိလိုက်သည်။ သူမသည် ပျားရည်နွေးတစ်ခွက်ကို ငှဲ့ပေးလိုက်ပြီး အိပ်ရာဝင်စေသည်။
"မိန်းမ" ဟု ကျိုးချင်းပိုင် က Kang ပေါ်သို့ တက်လာပြီး သူမကို ရင်ခွင်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းလိုက်ရင်း ပြောသည်။