၆၀ ခုနှစ်များဆီသို့

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

Back to the Sixties: Farm, Get Wealthy & Raise the Cubs – Chapter 205 Father Zhou got sick

ချိုင်ပါမေက နှစ်ဦးပိုင်းမှာ အိမ်ထောင်ကျခဲ့ပြီး နှစ်ကုန်ခါနီးမှာတော့ ကျိုးတုန်း အတွက် သားယောက်ျားလေးတစ်ယောက်ကို မွေးဖွားပေးနိုင်ခဲ့သည်။ ပြောရမည်ဆိုလျှင် သူမက အတော်လေး စွမ်းဆောင်နိုင်သူပင်။

ပထမဆုံးကလေးက သားယောက်ျားလေးဖြစ်နေသည့်အတွက် နောက်ထပ်မွေးလာမည့် ကလေးတွေ၏ ကျား/မ ကိစ္စကို သူမ စိတ်ပူစရာမလိုတော့ပေ။

လင်ချင်းဟဲ့ က ချိုင်ပါမေကို သွားရောက်ကြည့်ရှုရန်အတွက် သကြားညိုတစ်ဝက်ခန့်ကို လက်ဆောင်အဖြစ် ယူသွားခဲ့သည်။ သူမက ရွာထဲမှာတင် အိမ်ထောင်ကျခဲ့ခြင်းဖြစ်သည့်အတွက် အမေချိုင်က ကလေးမီးဖွားပြီးနောက်ပိုင်း ပြုစုစောင့်ရှောက်ရေးအတွက် ရောက်နေနှင့်သည်။ ကျိုးရှီး က အလုပ်ကြိုးစားပြီး အဆင်သင့်ရှိနေသော်လည်း မီးနေသည်တစ်ယောက်ကို သေချာဂရုစိုက်တတ်ဖို့အတွက် လိုအပ်သည့်အတွေ့အကြုံမျိုး သူမမှာ မရှိသေးပေ။

ယခုအချိန်က လုပ်ငန်းခွင် အားလပ်ချိန်ဖြစ်ပြီး ဒီနှစ်ရာသီဥတုကလည်း အလွန်အေးစက်နေသည့်အတွက် အမေချိုင်က ဝင်ရောက်ကူညီပေးရခြင်းဖြစ်သည်။ သူမသာ မကူညီပေးလျှင် တစ်ခုခုမှားယွင်းသွားနိုင်သည့် အန္တရာယ်ရှိနေသည်။

လင်ချင်းဟဲ့ ရောက်လာချိန်တွင် အမေချိုင်က အဲဒီမှာ ရောက်နှင့်နေပြီဖြစ်သည်။ သကြားညိုကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူမက အနည်းငယ်တွန့်ဆုတ်သွားပြီး "ဆရာမလင်၊ ဘာလို့ သကြားညိုတွေ အများကြီးယူလာရတာလဲ။ ဒါတွေကို ဒါဝါနဲ့ သူ့ညီအစ်ကိုတွေအတွက်ပဲ သိမ်းထားသင့်တာ။ ပါမေအတွက်ကတော့ ကျွန်မပြင်ဆင်ပြီးသားပါ" ဟု ပြောသည်။

"အဒေါ်က အဒေါ်ပါပဲ၊ ကျွန်မက ကျွန်မပါပဲ။ ဒါကို ကျိုးတုန်း ရဲ့ဇနီးအတွက် ပေးတာပါ" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေသည်။

လင်ချင်းဟဲ့ သည် ကျိုးတုန်း နှင့် ကျိုးရှီး တို့ နှစ်ဦးစလုံးနှင့် ရင်းနှီးသည့်ဆက်ဆံရေးရှိကြောင်း သိထားသည့်အတွက် အမေချိုင်က ထပ်မံငြင်းဆန်မနေတော့ဘဲ လက်ဆောင်ကို ကျေးဇူးတင်စွာ လက်ခံလိုက်သည်။ ချိုင်ပါမေက အိပ်ပျော်နေသည့်အချိန်ဖြစ်၍ အမေချိုင်နှင့် ခဏတာစကားပြောပြီးနောက် လင်ချင်းဟဲ့ အိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

"ဆရာမလင်က တကယ်ကို စာနာတတ်သူပဲ" ဟု အမေချိုင်က မှတ်ချက်ပေးသည်။

"အဒေါ်က ကျွန်မတို့အပေါ် အမြဲတမ်း အရမ်းကောင်းပါတယ်" ဟု ကျိုးရှီး က ခေါင်းညိတ်ကာ ထောက်ခံသည်။

အဒေါ်က သူမကို အရာရာတိုင်းကို သင်ပေးခဲ့သည်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဘယ်လိုကာကွယ်ရမယ်၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဘယ်လိုဂရုစိုက်ရမယ်၊ တစ်ကိုယ်ရေသန့်ရှင်းရေးကို ဘယ်လိုထားရမယ်၊ ပြီးတော့ ပထမဆုံးရာသီသွေးပေါ်တဲ့အချိန်မှာ ဘယ်လိုနေရမယ်ဆိုတာအထိပေါ့။ ကျိုးရှီး သွားလည်တိုင်း အဒေါ်က သူမကို သပြေသီးအခြောက် (red dates) တစ်ဆုပ်လောက် အမြဲပေးပြီး သွေးအားကောင်းအောင်နဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကျန်းမာအောင် စားဖို့ တိုက်တွန်းတတ်သည်။

ထိုစဉ်က အကြောင်းရင်းကို အပြည့်အဝနားမလည်ခဲ့လျှင်တောင် အဒေါ်က သူမကို ဟင်းရည်ချက်နည်းအမျိုးမျိုးကိုလည်း သင်ပေးခဲ့သည်။ ကျိုးရှီး က ထိုဟင်းရည်တွေကို သူမ၏ခယ်မဖြစ်သူအတွက် မကြာခဏချက်ပေးလေ့ရှိသည်။ ကိုယ်ဝန်ဆောင်စဉ်ကာလအတွင်း ဒီလိုကောင်းမွန်တဲ့ အာဟာရတွေ ရရှိခဲ့လို့ဖြစ်မည်၊ သူမ၏တူလေးက ဆံပင်ထူထူ၊ ကျန်းမာသန်စွမ်းစွာ မွေးဖွားလာခဲ့ပြီး ကိုယ်အလေးချိန်ကလည်း ခြောက်ဂျင်းကျော်ရှိသည်။

လင်ချင်းဟဲ့ ကတော့ အလွန်အကျွံဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။ အတွေ့အကြုံရှိသည့် အမေချိုင်ရှိနေသည့်အတွက် ဘာမှလွဲချော်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။ ထို့အပြင် ချိုင်ပါမေ၏ အချိန်ကိုက်မှုကလည်း အလွန်ကောင်းသည်။ သူမက အသားဝေစုရရှိသည့်အချိန်မှာပင် မီးဖွားခဲ့သည်။ မီးနေသည်အတွက် အသားက မရှိမဖြစ်လိုအပ်သည့်အတွက် ဒါက အကောင်းဆုံးအချိန်အခါဖြစ်ပြီး ကလေးအတွက် အာဟာရပြည့်ဝစေသလို မိခင်၏ကျန်းမာရေးကလည်း အေးစက်သည့်ရာသီဥတုကို ခံနိုင်ရည်ရှိစေမည်ဖြစ်သည်။

ပြီးခဲ့သည့်နှစ်ရက်အတွင်းတွင် လင်ချင်းဟဲ့ က ဝက်သားตุ๋န်၊ အထူးသဖြင့် ဝက်ခေါင်းသားตุ๋န်ကို ချက်ပြုတ်နေခဲ့သည်။ အလွန်အရသာရှိသည့်အတွက် မိသားစုတစ်ခုလုံး အလွန်ကျေနပ်နေကြသည်။ ထိုညက လင်ချင်းဟဲ့ က ကျိုးချင်းပိုင် ကို "နောင်တစ်ချိန်မှာ အလုပ်အကိုင် အဆင်မပြေဖြစ်လာခဲ့ရင် ဝက်သားตุ๋န်ဆိုင်လေးတစ်ဆိုင်လောက် ဖွင့်မလားလို့ စဉ်းစားထားတယ်။ ရှင်ဘယ်လိုထင်လဲ" ဟု ပြောသည်။

သူမ၏ယခင်ဘဝက သူမ၏ဟင်းချက်လက်ရာက ပျမ်းမျှထက်သာလွန်ခဲ့သည်။ ဒီကိုရောက်လာပြီးနောက်ပိုင်း သူမ၏အဓိကအာရုံစိုက်မှုက မိသားစုကို အာဟာရဖြည့်ပေးရန် ဖြစ်လာခဲ့ပြီး၊ ထိုအရာက သူမ၏လက်ရာကို တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုမိုကောင်းမွန်လာစေခဲ့သည်။

ကျိုးချင်းပိုင် က ပြုံးလိုက်ပြီး သူ့ဇနီးကို ရင်ခွင်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းလိုက်သည်။ "မင်းသာဆိုင်ဖွင့်မယ်ဆိုရင် အလုပ်လုပ်ရမယ့်သူက ကိုယ်ဖြစ်သင့်တာပေါ့။ မင်းကတော့ ထိုင်ပြီး ငွေပဲသိမ်းနေပေါ့"

လင်ချင်းဟဲ့ က သူတို့၏အနာဂတ်ကို တွေးတောကာ ပြုံးလိုက်သည်။ ကျိုးချင်းပိုင် အတွက်မူ သူ၏ဇနီးပြောပြသည့်အတိုင်း နိုင်ငံက ဆယ်စုနှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပဲ ဒီလောက်အထိ တိုးတက်လာလိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ မတွေးဖူးခဲ့ပေ။ သူ့အတွက်တော့ ဒါက စိတ်ကူးယဉ်ဇာတ်လမ်းတစ်ခုလိုပင်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လူအများစုက အခုထိတိုင် အစာဝအောင်စားနိုင်ဖို့အတွက်ပင် ရုန်းကန်နေကြရဆဲဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် ဒီနှစ်မှာသာ လူတိုင်းက အလျင်အမြန်ရိတ်သိမ်းခြင်း၊ အခြောက်ခံခြင်းနှင့် ဆောင်းဦးမိုးမကျမီ စပါးခွန်ပေးဆောင်ခြင်းတို့ကို မလုပ်ခဲ့ကြလျှင် နှစ်သစ်ကူးအတွက် စိတ်ပါဝင်စားနိုင်ကြမည်မဟုတ်ပေ။ ထုတ်လုပ်မှုအဖွဲ့တိုင်းက သူတို့လိုမျိုး ကြိုးစားကြသည်မဟုတ်ပေ။ ရွာခေါင်းဆောင်များနှင့် အစည်းအဝေးလုပ်စဉ်တွင် ကျိုးချင်းပိုင် က အခြားအသိုင်းအဝိုင်းများက ရိတ်သိမ်းရာတွင် အလွန်နှေးကွေးခဲ့သည့်အတွက် ရုတ်တရက်ကျလာသည့် ဆောင်းဦးမိုးကြောင့် သီးနှံအများစုပျက်စီးသွားသည်ကို မြင်ခဲ့ရသည်။

မပြည့်စုံသည့်ရိတ်သိမ်းမှုက သူတို့၏ကြိုးစားအားထုတ်မှုအားလုံးကို အလကားဖြစ်စေသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဤခါးသီးသည့် အအေးဒဏ်အောက်တွင် လူအများစုမှာ ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးကြတော့မည်ဖြစ်သည်။ တကယ်တမ်းတွင်လည်း အပြင်ဘက်မှ သတင်းများအရ သက်ကြီးရွယ်အိုများ အေးခဲသေဆုံးနေကြပြီဖြစ်ပြီး အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ အပူချိန်နိမ့်ကျသည့်ဒဏ်ကို ခံနိုင်ရန်အတွက် လုံလောက်သည့်အစာမရှိခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။

သူတို့၏လက်ရှိအခြေအနေနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် သူ၏ဇနီးပြောပြသည့်အနာဂတ်က ကျိုးချင်းပိုင် ကို စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်စေသည်။ နိုင်ငံက တကယ်ပဲ အဲဒီလောက်အထိ သန်မာလာမည်ဆိုလျှင် အလွန်ကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။

ညသန်းခေါင်ယံအချိန်တွင် အမေကျိုး က သူတို့၏တံခါးကို အလောတကြီးလာရောက်ခေါက်သည်။ အဖေကျိုး ရုတ်တရက် ဖျားနာသွားခဲ့သည်။

အဘိုးအိုက အသက် ၆၅ နှစ်ရှိပြီဖြစ်ပြီး၊ အထူးသဖြင့် လင်ချင်းဟဲ့ က ဆောင်းရာသီမှာ ဘယ်လောက်ကြမ်းတမ်းမည်ကို သဘောပေါက်ပြီးနောက်ပိုင်း အာဟာရဖြည့်စွက်စာများကို ပေးနေခဲ့သည့်အတွက် သူ့ကျန်းမာရေးက အတော်လေးကောင်းမွန်နေခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း သူဖျားနာသွားခဲ့ရသည်။

ကံကောင်းစွာပင် လင်ချင်းဟဲ့ က အသင့်ရှိနေသည်။ သူမက ဖျားနာပျောက်ဆေးများကို သူမ၏အာကာသထဲတွင် သိမ်းဆည်းထားခဲ့သည်။ "ကျွန်မဒါတွေကို အရေးပေါ်အတွက် အနက်ရောင်ဈေးကွက်မှာ ဈေးကြီးပေးပြီးဝယ်ထားခဲ့တာပါ။ ဒီလောက်မြန်မြန်လိုအပ်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး" ဟု ပြောကာ ကျိုးချင်းပိုင် ထံသို့ ပေးလိုက်သည်။

ကျိုးချင်းပိုင် က ဘာမှမေးခွန်းထုတ်မနေခဲ့ပေ။ သူက သူ့ဇနီးကိုသာယုံကြည်ပြီး သူ့ဖခင်အား ဆေးတိုက်ရန် အမြန်ဆုံးလုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ဆေးရမည့်နေရာကို သူတစ်ယောက်တည်းသာ သိထားခြင်းက အကောင်းဆုံးဖြစ်ကြောင်း သူသိသည်။

အဖေကျိုး က ဆေးသောက်လိုက်ပြီးနောက် ရေနွေးအိတ်ဖြင့်ကပ်ပေးလိုက်သည့်အတွက် နံနက်တစ်နာရီကျော်တွင် ဖျားနာမှုသက်သာသွားသည်။ လင်ချင်းဟဲ့ က ကျိုးချင်းပိုင် ကို နောက်ထပ်ဆေးတစ်လုံးတိုက်ပေးရန် ညွှန်ကြားလိုက်ပြီးနောက်မှ သူမစိတ်အေးသွားတော့သည်။

"ဒီတစ်ခါတော့ စတုတ္ထမြောက်သားမက်ရဲ့ဇနီးကျေးဇူးကြောင့်ပါ။ ဆေးဖိုးအတွက် ကျွန်တော်တို့လေးယောက်လုံး တူတူခွဲပေးကြတာပေါ့" ဟု အကြီးဆုံးအစ်ကိုဖြစ်သူက သက်ပြင်းချကာပြောသည်။ ဒုတိယနှင့် တတိယအစ်ကိုများကလည်း ချက်ချင်းသဘောတူကြသည်။

"အဖေက ကျွန်မတို့နဲ့အတူ ဒီမှာနေနေတာပါ။ အစ်ကိုတို့အနေနဲ့ အဖေ့ကို ပိုဂရုစိုက်ပေးကြဖို့ပဲ မျှော်လင့်ပါတယ်" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က ခေါင်းခါလျက်ပြောသည်။ "ဆေးဖိုးကတော့ လိုအပ်မှာမဟုတ်ပါဘူး"

"ဒါမျိုး ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်မလဲ" ဟု ဒုတိယအစ်ကိုက ငြင်းဆန်ပြီး တတိယအစ်ကိုကလည်း ထောက်ခံကြောင်း ခေါင်းညိတ်သည်။

"ညဉ့်နက်နေပြီ။ အားလုံးပြန်ပြီး အနားယူကြပါတော့" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က တင်းတင်းမာမာပြောသည်။

နောက်တစ်နေ့နံနက်တွင် သူမက ကြာစေ့နှင့် နံရိုးဆန်ပြုတ်ချက်ပေးသည်။ နံရိုးများက အသားဝေစုမှရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ကြာစေ့များကိုတော့ အထူးတလည်ဝယ်ယူထားခြင်းဖြစ်သည်။ ဒါက အဖေကျိုး အတွက် အလွန်သင့်လျော်သည့် အားဖြည့်အစားအစာဖြစ်သည်။ ကျိုးချင်းပိုင် က အဘိုးကို စိုးရိမ်နေသည့် သူတို့၏သားများနှင့်အတူ အစားအစာကို သွားပို့ပေးသည်။

ကြောက်လန့်ဖွယ်အခြေအနေဖြစ်ခဲ့ရသော်လည်း အဖေကျိုး က သူ၏သားများ၊ ချွေးမများနှင့် မြေးများ၏ဂရုစိုက်မှုကို ခံစားရသည့်အတွက် အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ ဒါက သူ့အရွယ်မှာ အလိုချင်ဆုံးအရာပင်ဖြစ်သည်—ဂရုစိုက်ခံရခြင်းနှင့် စွန့်ပစ်မခံရခြင်းပင်။

အဘိုးအိုက စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။ သူ၏အငယ်ဆုံးသား သွားပို့ပေးသည့် ဆန်ပြုတ်ကို စားပြီးနောက်တွင် အားအင်အနည်းငယ်လိုအပ်နေသေးသော်လည်း သိသိသာသာသက်သာလာပြီဖြစ်သည်။ နောက်ထပ်ရက်အနည်းငယ်လောက် ဂရုစိုက်ပေးလိုက်လျှင် သူက ပုံမှန်အတိုင်းပြန်ဖြစ်လာတော့မည်ဖြစ်သည်။