**အခန်း (၁၈၇) - အသားမုန့်များ ပြုလုပ်ခြင်း**
ရက်ရက်များ ကုန်လွန်သွားပြီးနောက် နှစ်ကုန်ပိုင်း အသားဝေသည့်အချိန်သို့ ရောက်ရှိလာလေပြီ။ မိသားစု၏ ဝဝဖိုင့်ဖိုင့် ဝက်ကြီးနှစ်ကောင်ကို မနက်စောစောတွင် အပြင်သို့ မောင်းထုတ်လိုက်ကြသည်။
မနက်စာစားပြီးနောက် ဒါဝါ၊ အာဝါ နှင့် ဆန်ဝါ တို့သည် ဝက်သတ်သည်ကို ကြည့်ရှုရန် စိတ်အားထက်သန်နေကြသည်။ သေးငယ်လှသော ဆူချန် ပင်လျှင် လိုက်ပါချင်နေသေးသည်။
"မရဘူး။ သားက ငယ်သေးတယ်၊ ဝက်သတ်တာကို ကြည့်ဖို့ မသင့်တော်ဘူး" ဟု ဆန်ဝါ က ချော့မော့ပြောဆိုလိုက်သည်။
"သား မကြောက်ပါဘူး" ဟု သေးငယ်သော ဆူချန် က အတင်းတောင်းဆိုသည်။ အစ်ကိုကြီးများနှင့် အချိန်အတော်ကြာ အတူနေခဲ့ရသဖြင့် သူ၏ စကားပြောစွမ်းရည်မှာ အတော်ပင် တိုးတက်နေပြီဖြစ်သည်။
"ကြည့်ရင် အိပ်မက်ဆိုးတွေ မက်လိမ့်မယ်" ဟု အာဝါ က ဖြည့်စွက်ပြောသည်။
"သား မကြောက်ပါဘူး" ဟု သေးငယ်သော ဆူချန် က စွဲမြဲစွာပင် ပြောနေဆဲဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူ ပါဝင်ခွင့်မရခဲ့ပေ။ သူက အလွန်ငယ်လွန်းသဖြင့် မည်သို့မျှ ကြည့်ခွင့်ပေးမည်မဟုတ်ပေ။ အချိန်ကျရောက်သောအခါ ကလေးများကို ကျိုးချင်းပိုင် က ခေါ်ဆောင်သွားပြီး မျက်လုံးများကို ဖုံးအုပ်ထားလိုက်သည်။ ဒါဝါက ဆန်ဝါ ၏ မျက်လုံးများကို ဖုံးထားပေးပြီး အာဝါ ကမူ ဝက်များ အော်ဟစ်သံကြားလိုက်ရစဉ် ကိုယ်ခန္ဓာကို တင်းထားရင်း သူ၏မျက်လုံးများကို တစ်ဝက်တစ်ပျက် ဖုံးအုပ်ထားလေသည်။
ထိုနှစ်က ရွာထဲတွင် ဝက်သုံးကောင်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ အိမ်ထောင်စုတိုင်း ဝေစုအတော်များများ ရရှိကြသော်လည်း အားလုံး၏ အာရုံစိုက်ခြင်းကို အခံရဆုံးမှာ ကျိုးချင်းပိုင် ၏ မိသားစုမှ ဝက်နှစ်ကောင်ပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့မှာ အလွန်ဝပြီး သန်မာလှပေသည်။
လင်ချင်းဟဲ့ သည် ဆရာမတစ်ဦးအနေဖြင့် ရရှိသော လုပ်အားခမှတ်များကြောင့် ယခင်နှစ်ကထက် အသားသုံးဂျင် ပိုမိုရရှိခဲ့သည်။ ဝက်ကြီးနှစ်ကောင်ကို မွေးမြူခဲ့သည့်အတွက်လည်း သူမ အခွင့်အရေးရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမက ဝက်ခေါင်းတစ်လုံး၊ နံရိုး ခုနစ်ချောင်း သို့မဟုတ် ရှစ်ချောင်း၊ အရိုးကြီးများအပြင် အူများနှင့် ဝက်အူချောင်းတို့ကို တောင်းဆိုခဲ့သည်။ ကျန်ရှိသည်များမှာ အဆီများဖြစ်ပြီး သူမအတွက် အဆီသား ခုနစ်ဂျင် ခွဲဝေပေးလိုက်သည်။ လူအများက မနာလိုစွာ ကြည့်ရှုနေကြသော်လည်း မည်သူမျှ ကန့်ကွက်ရဲခြင်း မရှိကြပေ။ သူတို့သာ ထိုမျှ ဝက်ကြီးများကို မွေးမြူနိုင်စွမ်းရှိပါက ထိုအတိုင်းပင် ရရှိမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။
လင်ချင်းဟဲ့ သည်လည်း ဝက်သုံးထပ်သားနှင့် အသားစိုင်များကို အများအပြား တောင်းဆိုခဲ့သည်။ သူမသည် တတိယတန်းစားအသားဟု သတ်မှတ်သည့် နံရိုးနှင့် အရိုးကြီးများကို ရရှိပြီးဖြစ်သည်။ အသားစိုင်များကိုလည်း တတိယတန်းစားအဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး ဝက်သုံးထပ်သားမှာမူ ဒုတိယတန်းစားဖြစ်သည်။ ပထမတန်းစားအသားမှာမူ အားလုံးက အကောင်းဆုံးဟု သတ်မှတ်ကြသည့် အဆီသားများပင် ဖြစ်သည်။
စုစုပေါင်း အသားချိန်မှာ ၃၀ ဂျင်ခန့် ရှိသည်။ ၎င်းမှာ အဖေကျိုး ၏ ဝေစုကိုလည်း သူတို့အပိုင်းထဲတွင် ထည့်သွင်းထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း သူတို့အိမ်သို့ သယ်ဆောင်သွားသော အသားပမာဏမှာ ရွာတစ်ရွာလုံးကို မနာလိုဖြစ်စေခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း "မြစ်ရေသည် နှစ်သုံးဆယ် အရှေ့ဘက်စီးပြီး နှစ်သုံးဆယ် အနောက်ဘက်စီးသည်" ဟု ဆိုကြသည့်အတိုင်း ကျိုးချင်းပိုင် ၏ မိသားစုအဆင့်အတန်းမှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေပြီ။
သူတို့၏ လုပ်အားခမှတ်များကို ကြည့်ရလျှင် ဝက်နှစ်ကောင်နှင့် သူတို့ထုတ်လုပ်လိုက်သော မြေဩဇာများအတွက် အမှတ်များ ရရှိကြသည်။ ကျိုးချင်းပိုင် က ၁၀ မှတ်၊ အဖေကျိုး က ၈ မှတ် နှင့် လင်ချင်းဟဲ့ က ၅ မှတ် ရရှိကြသည်။ သူမ၏ အမှတ်များအပြင် လစာအဖြစ် ၁၃ ယွမ်နှင့်အတူ စားစရာနှင့် အထည်အလိပ် လက်မှတ်များလည်း ရရှိသည်။ ဒါဝါနှင့် အာဝါ တို့လည်း ကြီးပြင်းလာကြပြီဖြစ်ရာ ကျောင်းဆင်းချိန်တွင် ဝက်စာမြက်များကို အများအပြား ရှာဖွေနိုင်ပြီး တစ်မှတ် သို့မဟုတ် နှစ်မှတ်စီ ရရှိကြသည်။ အမေကျိုး ပင်လျှင် သေးငယ်သော ဆူချန် နောက်ကလိုက်ပါလာစဉ် ဝက်စာမြက်များ ရှာဖွေရင်း အမှတ်ကောင်းကောင်း ရရှိခဲ့သည်။
ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ချွေးမများမှာမူ အမှတ် အတော်ပင် နည်းပါးသည်။ အကြီးဆုံးအစ်မတော် နှင့် ဒုတိယအစ်မတော် တို့က ၄ ဂျင်စီ ရရှိကြပြီး တတိယအစ်မတော်မှာမူ ၃ ဂျင်ခန့်သာ ရရှိသည်။ သူမမှာ နှစ်ဦးပိုင်းတွင် ကိုယ်ဝန်ကြီးနှင့် ဖြစ်နေခဲ့သဖြင့် မတတ်နိုင်ပေ။ သို့သော်လည်း သူမ၏ ခင်ပွန်းဖြစ်သူ ဆူဒါလင် ကမူ သူမကို ဘယ်သောအခါမှ နှမြောတွန့်တိုခြင်း မရှိဘဲ သူမ ကောင်းစွာ စားသောက်နိုင်စေရန် ကြက်ဥများ၊ အသားများ သို့မဟုတ် ငါးများကို အမြဲတမ်း ယူဆောင်လာပေးသည်။
"ဒီရွာက မိန်းမတွေက သူမလောက် အဆင်မပြေကြဘူး" ဟု ဝမ်လင် က မှတ်ချက်ပြုသည်။
မားမိသားစုအိမ်ဟောင်းတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် ကိစ္စနောက်ပိုင်းတွင် ဝမ်လင် မှာ ဂုဏ်သိက္ခာ ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။ သူမ၏ ယောက္ခမများက အပြင်လောကတွင် အခြားပုံစံဖြင့် ဇာတ်လမ်းဆင်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူမသည် အမှန်တရားကို သိရှိနေသည်။ သူမသည် သူမ၏ ခယ်မယောက်ျား ရေချိုးနေသည်ကို မြစ်ထဲတွင် တွေ့ခဲ့ရပြီးနောက် စိတ်ဝင်စားမိခဲ့သည်။ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖြစ်ပျက်လာရင်း သူတို့နှစ်ဦး ပတ်သက်မိသွားခဲ့ကြသည်။
အချို့သော အမျိုးသမီးများက သူမ၏ အခက်အခဲများကို နားလည်ပေးသော်လည်း ထိုကိစ္စမှာ ဂုဏ်ရှိစရာ မဟုတ်ပေ။ သူမနှင့် ရင်းနှီးခဲ့ဖူးသည့် ဒုတိယအစ်မတော် မှာလည်း သူမနှင့် လုံးဝ စကားမပြောတော့ပေ။ အခြားသူများကလည်း သူမ၏ ပြောစကားများကို လျစ်လျူရှုကြသည်။ တစ်ဖက်တွင်မူ ရွာထဲမှ အလုပ်လက်မဲ့ အမျိုးသားအချို့က သူမကို လျှို့ဝှက်စွာဖြင့် လှောင်ပြောင်ခေါ်ဆိုကြသည်။ ဝမ်လင် မှာမူ ထိုသို့ အာရုံစိုက်ခံရခြင်းကို ဂုဏ်ယူနေပုံရပြီး ပြင်ပတွင်မူ ငြင်းပယ်ဟန်ဆောင်နေသည်။
သူမ၏ အသားဝေစုဖြစ်သည့် ပခုံးသားတစ်ပိုင်းကို ရရှိပြီးနောက် ဝမ်လင် သည် မကျေနပ်သည့်ပုံစံဖြင့် သူမ၏ ယောက္ခမနောက်သို့ လိုက်ပါသွားသည်။
သူမတို့ အသံကြားနိုင်သည့် အကွာအဝေးမှ ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် အခြားအမျိုးသမီးများက တီးတိုးစတင် ပြောဆိုကြသည်။
"မားမိသားစုက သူမရဲ့ လျော့ရဲတဲ့ အပြုအမူတွေကို ဖုံးကွယ်ဖို့ 'ချေးငှားတယ်' ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို သုံးနေတာကို ဘယ်သူမှ မသိဘူးထင်နေတာလား!"
"ဟုတ်တယ်လေ။ ငါဆိုရင် လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်ကပဲ သူမနဲ့ ကျိုးမိသားစုက ကျိုးဟဲ့ကို အတူတူ တွေ့လိုက်သေးတယ်။ သူတို့နှစ်ယောက် အဓိပ္ပာယ်ပါတဲ့ အကြည့်တွေနဲ့ ကြည့်နေကြတာ!"
"သူမကို ကြည့်လိုက်တာနဲ့တင် မကောင်းတဲ့သူမှန်း သိသာတယ်။ သူမရဲ့ အိမ်က အစ်မကြီးကလည်း ဖောက်ပြန်ပြီး လူမိသွားတယ်ဆိုတာ မကြားဖူးဘူးလား"
"အိုဘုရားရေ၊ ဒါ တကယ်လား"
"ပြီးတော့ ဘာဖြစ်သွားသေးလဲ"
ဝမ်လင် ၏ အစ်မကြီး ဝမ်စွေ့အကြောင်း ကောလာဟလများမှာ ဝမ်လင် ၏ ရှက်ဖွယ်ကောင်းသော အပြုအမူများအပေါ် ရွာသားများ၏ ရွံရှာမှုများနှင့်အတူ ပျံ့နှံ့လာခဲ့သည်။
"ဆန်နီ ရဲ့ အမေ၊ သူမနဲ့ နောက်ထပ် မပတ်သက်ပါနဲ့တော့။ တကယ်ကို ရှက်စရာကောင်းတယ်" ဟု အကြီးဆုံးအစ်မတော် က ဒုတိယအစ်မတော် ကို အကြံပေးသည်။ မိသားစု ခွဲနေကြသော်လည်း သူတို့မှာ အိမ်ဝင်းတစ်ခုတည်းတွင် နေထိုင်ကြသည်။ ဒုတိယအစ်မတော် မှာ ကောလာဟလများကြောင့် ရှက်ရွံ့နေပြီး "ငါ သူမနဲ့ နောက်ထပ် မဆက်သွယ်တော့ပါဘူး!" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။
မိသားစုထဲရှိ လူတိုင်းမှာ ဂုဏ်သိက္ခာ ကျဆင်းသည်ဟု ခံစားနေရသော်လည်း ဝမ်လင် မှာမူ နောင်တရသည့် အရိပ်အယောင် လုံးဝ မပြပေ။
လင်ချင်းဟဲ့ မှာမူ ရွာထဲမှ ကောလာဟလများကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားသည်။ အမေကျိုး က ထိုအကြောင်းကို ပြောလာသည့်တိုင် သူမ စိတ်မဝင်စားပေ။ သူမသည် ကျိုးချင်းပိုင်၊ ဒါဝါ၊ အာဝါ၊ ဆန်ဝါ နှင့် သေးငယ်သော ဆူချန် တို့ကို အသားမုန့် ပြုလုပ်နည်း သင်ပေးနေရသဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေသည်။
အဆီသားကြီးကို ကျိုချက်ပြီးနောက် သူမတွင် ဆီဗူးသုံးဗူးနှင့် ဆီဖတ်များစွာ ကျန်ရှိနေသည်။ သူမသည် ဆီဖတ်များကို ခုတ်ထစ်ပြီး ဂေါ်ဖီထုပ်၊ အချဉ်တည်ထားသော ဟင်းသီးဟင်းရွက်များနှင့် ရောနှောကာ မုန့်အဆာပလာများ ပြုလုပ်လိုက်သည်။
သူတို့သည် အရသာနှစ်မျိုး ပြုလုပ်ကြသည်။ တစ်မျိုးမှာ ဆီဖတ်နှင့် ဂေါ်ဖီထုပ်ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်မျိုးမှာ ဆီဖတ်နှင့် အချဉ်တည်ထားသော ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ ဖြစ်သည်။ နှစ်မျိုးလုံးမှာ အလွန်ပင် အရသာရှိလှပေသည်။