အိမ်နီးချင်းအခန်းတွင် အကြီးဆုံးအစ်မတော်က လင်ချင်းဟဲ့ ဒီနေ့မနက်က ပို့ပေးလိုက်သည့် အရိုးကြီးအကြောင်းကို စပ်စုနေကြသည်။
သူမသည် ဒုတိယအစ်မတော်ကဲ့သို့ သံသယစိတ်များ မရှိသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်တော့ အနည်းငယ် ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေဆဲပင်။ ကျိုးချင်းမူကတော့ လေးယောက်မြောက်အိမ်က ချွေးမသည် နောက်ပိုင်းတွင် ပို၍ သဘောပေါက်နားလည်လာပုံရသည်ဟု မှတ်ချက်ပြုသည်။
အကြီးဆုံးအစ်မတော်က သူ့ကို မျက်စိစွေကြည့်လိုက်သည်။ အရင်ကဆို လေးယောက်မြောက်အိမ်က ချွေးမတစ်ယောက် ဆူပူအော်ဟစ်တိုင်း သူမခင်ပွန်းက သူမက ငယ်သေးလို့၊ နားမလည်သေးလို့ဆိုကာ အမြဲတမ်း ကာကွယ်ပေးတတ်သည်။ ဒါပေမဲ့ သူမက သားသုံးယောက်မိခင် ဖြစ်နေပြီလေ၊ ဘယ်တုန်းကများ လူကြီးလူကောင်းဆန်ဆန် ပြုမူဖူးလို့လဲ။
"အခုမှ သဘောပေါက်လာတာ ဟုတ်လား? ဘယ်သူက ယုံမှာလဲ" ဟု သူမက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ "သူမက ငွေကြေးသုံးစွဲတာ အရမ်းကြမ်းတာပါ။ ထောင်းဇီအမေက ပြောတယ်၊ သူမ ဈေးခြင်းတောင်းအပြည့် ပစ္စည်းတွေ ဝယ်လာတာကို မြင်လိုက်ရတယ်တဲ့။"
ခြင်းတောင်းထဲတွင် ဘာတွေပါမှန်း သူမအတိအကျ မသိသော်လည်း အဝတ်စဖြင့် အုပ်ထားသည့်အပြင် အရိုးကြီးကိုတောင် ပေးကမ်းနိုင်သည်ဆိုတော့ အများကြီး ဝယ်လာခြင်းဖြစ်ရမည်။
ကျိုးချင်းမူက ခေါင်းညိတ်သည်။ "သူမတို့က ဒီလောက်တောင် ဖြုန်းတီးနိုင်တာ ဘာကြောင့်လဲ။ သူတို့မှာ သားယောက်ျားလေး သုံးယောက်ရှိတယ်။ အကြီးဆုံးက နှစ်သစ်ကူးရင် ခြောက်နှစ်တောင် ပြည့်တော့မှာ။ ကလေးတွေ ကြီးလာတာနဲ့အမျှ ကုန်ကျစရိတ်တွေကလည်း များလာမှာပဲ။ အဲဒီကျရင် သူတို့ ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ။"
အမှန်တိုင်းပြောရလျှင် ကျိုးချင်းမူက အနည်းငယ် မနာလိုဖြစ်မိသည်။ သူက သားယောက်ျားလေးတစ်ယောက်သာ ရှိပြီး ကျန်တဲ့ကလေးသုံးယောက်က သမီးမိန်းကလေးတွေဖြစ်၍ ငွေကြေးဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး သိပ်မရှိလှပေ။ သို့သော်လည်း သူကိုယ်တိုင်ပင် အခက်အခဲကို ခံစားနေရဆဲဖြစ်သည်။
"ဒီတစ်ခါ ကလေးကရော ယောက်ျားလေး ဖြစ်မလားမသိဘူး" ဟု ကျိုးချင်းမူက ဇနီးဖြစ်သူ၏ ဖောင်းကားနေသော ဝမ်းဗိုက်ပေါ် လက်တင်ရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။
အကြီးဆုံးအစ်မတော်၏ အာရုံစိုက်မှုက ပြောင်းသွားသည်။ "တာဝါက တတိယအစ်မတော်ရဲ့ ဗိုက်ကို မြင်တိုင်း 'ညီလေး' လို့ ခေါ်နေတာပဲ။ သူပြောတာ မှန်မမှန်တော့ မသိဘူး။"
သူမကတော့ သိပ်ပြီး စိုးရိမ်မနေပါ၊ အကြောင်းမှာ သူမတွင် သားယောက်ျားလေး တစ်ယောက် ရှိနှင့်ပြီးသား ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ ဒုတိယမြောက်က ယောက်ျားလေး ဖြစ်လာလျှင် ကောင်းချီးတစ်ခု ဖြစ်မည်၊ မိန်းကလေး ဖြစ်ခဲ့လျှင်လည်း ကမ္ဘာပျက်သွားစရာ မဟုတ်ပေ။
တစ်ဖက်တွင် တတိယအစ်မတော်က တာဝါနှင့် အာဝါအတွက် အဝတ်အစားများ ချုပ်ပေးနေသည်။ ရိတ်သိမ်းချိန်ပြီးသွားပြီဖြစ်၍ သူမတွင် အချိန်များစွာ ရှိနေသဖြင့် နေ့စဉ် အဝတ်အစားများ ချုပ်လုပ်ရင်း အချိန်ကုန်နေသည်။ လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသည့် အာဝါအတွက် အင်္ကျီမှာ တစ်ဝက်ကျော်ပြီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း တာဝါအတွက် ချုပ်ပြီးလျှင် သူမသမီးအတွက် စတင်ချုပ်ပေးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
ကျိုးမိသားစုဝင်များမှာ တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် အတွေးကိုယ်စီ ရှိကြသော်လည်း အိမ်တွင်းရေးမှာတော့ သဟဇာတ ဖြစ်ဆဲပင်။ တတိယအစ်မတော်က သမ်းဝေရင်း အနားယူရန် ပြင်ဆင်ချိန်တွင် လင်ချင်းဟဲ့ကတော့ နိုးနေပြီဖြစ်သည်။
သူမက ညစာအတွက် ခေါက်ဆွဲပြုတ်လုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်ထား၍ မုန့်ညက်များကို နယ်နေသည်။ နံရိုးများကိုလည်း အပိုင်းပိုင်းခုတ်ကာ သူမ၏ 'နေရာ' ထဲတွင် သိမ်းထားပြီးဖြစ်သည်။ ရာသီဥတုက အသားစိမ်းများကို အကြာကြီး ထားနိုင်လောက်အောင် မအေးသေးသော်လည်း (ဆားနယ်ထားသည့် ဝက်သားသုံးထပ်သားမှလွဲ၍) ရေခဲသေတ္တာကဲ့သို့ အသုံးဝင်သော 'နေရာ' ရှိနေခြင်းက အသက်ကယ်ဆေးတစ်လက်ပင်။
လင်ချင်းဟဲ့ မီးဖိုချောင်တွင် အလုပ်ရှုပ်နေစဉ် သားသုံးယောက်မှာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် နိုးလာကြသည်။ ညစာအတွက် ခေါက်ဆွဲပြုတ်စားရမည်ဟု ကြားလိုက်ရသော်လည်း အလွန်အမင်း ပျော်ရွှင်သွားကြသည်။
ကျိုးတာဝါက အိမ်နီးချင်းများကို သွားရောက်ကြွားလုံးထုတ်ရန် ချက်ချင်း ပြေးထွက်သွားပြီး ကျိုးအာဝါကလည်း နောက်ကနေ လိုက်သွားသည်။ ဆန်ဝါတစ်ယောက်သာ လင်ချင်းဟဲ့နှင့်အတူ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
လင်ချင်းဟဲ့အတွက်တော့ အကြီးနှစ်ယောက်က အဝေးကြီးကို မသွားသရွေ့ သူမက တားဆီးနေမည်မဟုတ်ပေ။ သူတို့က ယောကျာ်းလေးတွေဖြစ်၍ အိမ်ထဲမှာတင် အကျဉ်းချထားစရာ မလိုပါ။ ထို့အပြင် ဆောင်းရာသီ ရောက်တော့မည်ဖြစ်၍ အပြင်မှာ ဆော့ကစားရန် အချိန်များများ ရတော့မည်မဟုတ်ပေ။ သူမက တာဝါကို ပညာသင်ပေးရန် စီစဉ်ထားပြီး နောက်နှစ်ဆိုလျှင် မူလတန်းကျောင်းသို့ ပို့ပေးတော့မည်။
ဒေသတွင်း မူလတန်းကျောင်းက ငါးနှစ်သင်ရိုးညွှန်းတမ်းဖြစ်ပြီး အလယ်တန်းနှင့် အထက်တန်းက နှစ်နှစ်စီဖြစ်သည်။ ခြောက်နှစ်အရွယ်တွင် ကျောင်းပို့ခြင်းမှာ သင့်တော်ပေသည်၊ တစ်နေ့လုံး ကြောင်လိုက်၊ ခွေးလိုက်နှင့် ရိုင်းစိုင်းစွာ ဆော့ကစားနေသည်ထက်စာလျှင် ပိုကောင်းသည်။
တာဝါကတော့ သူ့ရဲ့ ပူပင်သောကကင်းမဲ့သော နေ့ရက်တွေ ကုန်ဆုံးတော့မည်ကို မသိဘဲ အာဝါကို အမြီးလိုနောက်ကပါစေရင်း အပြင်မှာ ပျော်ပါးနေဆဲပင်။ သူတို့ ပြန်ရောက်လာသည့်အခါတိုင်း ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ဖုန်တွေပေပွနေတတ်သည်။
မုန့်ညက်နယ်ပြီးသွားသည်ကို မြင်သောအခါ လင်ချင်းဟဲ့က ကလေးများကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ လက်နှင့် မျက်နှာသစ်ရန် ခိုင်းလိုက်သည်။
မိသားစုတွင် အိမ်တွင်း၌ ကိုယ်ပိုင်တွင်းတူးထားသည်—ဒါက ဇိမ်ခံပစ္စည်းတစ်ခုပင်၊ တစ်ရွာလုံးတွင် အိမ်ငါးအိမ်လောက်သာ ရှိသည်။ ကလေးတွေ မဆော့မိစေရန် အမြဲတမ်း အုပ်ထားတတ်သည်။ တူးသည့်အချိန်က ငွေအများကြီး ကုန်ကျခဲ့သော်လည်း ယခင်ပိုင်ရှင်က ကျိုးချင်းပိုင်ဆီက လစဉ်ပို့ပေးသည့် ငွေကြေးများကို အားကိုးကာ ဝန်မလေးဘဲ လုပ်သားများ ငှားရမ်းခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ဒုတိယအစ်မတော်က သူမ၏ စုဆောင်းငွေများမှာ ယခင်ပိုင်ရှင်ထက် သာလွန်သည်ဟု အမြဲတမ်း ဂုဏ်ယူတတ်သည်။ သို့သော် သူမက ကျိုးချင်းပိုင်၏ ငွေရှာနိုင်စွမ်းကို လျှော့တွက်နေမိသည်။ အစောပိုင်းနှစ်များတွင် သူက တစ်လလျှင် အနည်းဆုံး ယွမ် ၂၀၊ များသောအားဖြင့် ၂၅ ယွမ်လောက် ပို့ပေးသည်။ နောက်ဆုံးနှစ်နှစ်အတွင်းတွင်မူ ထိုပမာဏမှာ ယွမ် ၃၀ ကျော်အထိ တိုးလာခဲ့သည်။
ယခင်ပိုင်ရှင်က ဖြုန်းတီးသည်ဟု ဆိုသော်လည်း ထိုခေတ်ကာလတွင် ဝယ်စရာကလည်း ကန့်သတ်ချက် ရှိသည်။ ကလေးတွေ၏ စားနိုင်စွမ်းမှာလည်း ငတ်ပြတ်သွားလောက်အောင် မများလှဘဲ ယခင်ပိုင်ရှင်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာလည်း သူတို့ကို ဝအောင်ကျွေးထားရန်သာ ဖြစ်သည်။ ငွေအများစုမှာ သူမကိုယ်တိုင်၏ လှပရေးအတွက်သာ ကုန်သွားသည်—အသားအရေထိန်းသိမ်းသည့် ခရင်မ်များ၊ အင်္ကျီအသစ်များ၊ ကုတ်အင်္ကျီများ၊ ပဝါများနှင့် သားရေဖိနပ်များ ဖြစ်သည်။
ငွေဖြုန်းတီးသူအဖြစ် နာမည်ကြီးနေသော်လည်း လင်ချင်းဟဲ့ ရှာဖွေတွေ့ရှိချက်အရ ယခင်ပိုင်ရှင်သည် ယွမ်သုံးရာနီးပါးအထိ စုဆောင်းထားနိုင်ခဲ့သည်။ တစ်ပြားတစ်ချပ်ကို တန်ဖိုးထားရသည့် ခေတ်တွင် ဒါက အလွန်ကြီးမားသည့် ပိုင်ဆိုင်မှုတစ်ခုပင်။
သို့သော် ရွာသူရွာသားများ၏ စိတ်ထဲတွင် သူမကို ငွေဖြုန်းတီးသူအဖြစ် စွဲမြဲနေသဖြင့် သူမတွင် ငွေစုထားသည်ဟု မည်သူမျှ မယုံကြည်ကြပေ။ ရွာမှ အဘွားအိုတစ်ယောက်က ငွေစုရန် အကြံပေးသည့်အခါ ယခင်ပိုင်ရှင်က "ကျွန်မကိုယ်တိုင် သုံးဖို့တောင် မနည်းရှာနေရတာ၊ ဘယ်လိုလုပ် ငွေစုနိုင်မှာလဲ" ဟု ပြန်ပြောခဲ့ဖူးသည်။
ထိုစကားက ရွာတွင် နာမည်ကြီးသွားသည်။ သူမက အမြဲတမ်း အဝတ်အစားသစ်တွေ ဝတ်ပြီး ဈေးကြီးသော ခရင်မ်တွေ လိမ်းနေသည်ကို မြင်နေရသဖြင့် ရွာသားများက သူမ၏ ဆင်းရဲကြောင်း ပြောစကားကို ဘယ်တော့မှ မသံသယဝင်ခဲ့ကြပေ။
"မေမေ၊ ခေါက်ဆွဲပြုတ်ထဲမှာ ဘာအသားတွေ ထည့်မှာလဲ" ဟု တာဝါက မျက်နှာသစ်ရင်း မေးသည်။
"ဝက်သားလေ" ဟု လင်ချင်းဟဲ့က ပြန်ဖြေသည်။
"သား မေမေလုပ်တဲ့ ခေါက်ဆွဲပြုတ်ကို ကြိုက်တယ်! ဘာအသားပဲ ထည့်ထည့် သား အရမ်းကြိုက်တာပဲ" ဟု အာဝါက ဝင်ပြောသည်။ သူက ချွဲတတ်သူလေးဖြစ်၍ လင်ချင်းဟဲ့က သူ့ကို အလိုလိုက်သည့်အနေဖြင့် ပြုံးပြလိုက်သည်။
"မေမေ၊ သား ကူပေးရမလား" ဟု တာဝါက အကူအညီပေးချင်စိတ်ဖြင့် မျက်လုံးများ တောက်ပရင်း မေးသည်။
*နောင်ကျရင်တော့ မင်းတို့ကို ကူခိုင်းမှာ အသေအချာပဲ၊ မင်းတို့ကို ဘာမှမလုပ်တတ်တဲ့ သူဌေးသားလေးတွေ ဖြစ်လာအောင်တော့ ငါ မမွေးမြူဘူး* ဟု လင်ချင်းဟဲ့က တွေးလိုက်သည်။
"အခုတော့ မလိုသေးဘူး" ဟု ပြောကာ သူ့လက်ကို ပုတ်ထုတ်လိုက်သည်။ "ဘေးနားမှာပဲ နေနေ။"
"မေမေက သားကို မချစ်တော့ဘူး!" ဟု တာဝါက ကန့်ကွက်သည်။
"မင်းကို မချစ်တာ တစ်ရက်နှစ်ရက်မှ မဟုတ်တာ၊ အခုမှ ဘာလို့ လာပြောနေတာလဲ" ဟု သူမက ပြန်ချေပသည်။ "ဒါနဲ့၊ ငါတို့အိမ်မှာ ကြက်ကလေးတွေ မွေးတော့မယ်။ အဲဒါနဲ့ပတ်သက်ပြီး ဘာပြောချင်သေးလဲ။"
"ကြက်ကလေးတွေ မွေးမှာလား" ဟု အာဝါက မျက်လုံးဝိုင်းအပြီး ပြန်မေးသည်။
"ဟုတ်တယ်" ဟု လင်ချင်းဟဲ့က ခေါင်းညိတ်သည်။ သူမက မုန့်ညက်အနည်းငယ်ကို ဆန်ဝါအား ဆော့ကစားရန် ပေးလိုက်သည်။ "တာဝါ၊ မင်းညီကို ကြည့်ထား၊ အဲဒါကို ပါးစပ်ထဲ ထည့်မစားမိအောင် သတိထားဦး။"