ဒီနှစ် ဆောင်းဦးရာသီ စပါးရိတ်သိမ်းချိန်တွင် ကျိုးချင်းပိုင် အတွက် ကံကောင်းခြင်းများ အထူးပင် သက်ရောက်နေခဲ့သည်။
ရာသီစတင်ပြီး ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် သူက တောယုန်တစ်ကောင်ကို ဖမ်းမိခဲ့သည်။ ထိုယုန်မှာ ဝဖိုင့်နေပြီး အသားချိန်လည်း ရှိတာကြောင့် ထုတ်လုပ်မှုအဖွဲ့ထဲက လူတိုင်းက သူ့ကို အားကျနေကြသည်။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်၊ သုံးနှစ်လောက်ကတည်းက ဆောင်းဦးစပါးရိတ်သိမ်းချိန်တိုင်းတွင် ကျိုးချင်းပိုင် က ယုန်တစ်ကောင်စီ အမြဲဖမ်းမိနေခဲ့ပြီး သူ့မှာ ထိုသို့ဖမ်းနိုင်သည့် ထူးချွန်သော အရည်အချင်းရှိသည်ကိုတော့ ဝန်ခံရပေမည်။ တခြားအဖွဲ့က လူတွေလည်း တစ်ခါတစ်ရံ ယုန်ဖမ်းမိတတ်ကြသော်လည်း သူလောက် ပုံမှန်ဖမ်းနိုင်သူ မရှိချေ။
ဝဖိုင့်နေသည့် ယုန်ကို အိမ်သို့ယူလာပြီး ကျိုးချင်းပိုင် က သန့်စင်ပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် လင်ချင်းဟဲ့ က အာလူးနှင့်အတူ အနှစ်ချက် ချက်ပြုတ်လိုက်သည်။ ဒီနှစ်မှာ ဖမ်းမိသည့်ယုန်က အထူးသဖြင့် ပိုကြီးသည်။ သူ့အိမ်က ထွက်လာသည့် အနံ့မွှေးမွှေးက အနားက ဖြတ်သွားသူတိုင်းကို ထမင်းနှစ်ပန်းကန်လောက် ထပ်စားချင်စိတ် ပေါက်သွားစေလောက်အောင်ပင် ဆွဲဆောင်မှုရှိလှသည်။
ဒါတင်မကသေးဘဲ ကျိုးချင်းပိုင် ၏ ကံကောင်းခြင်းက ဆက်လက်တောက်ပနေပြန်သည်။ ရိတ်သိမ်းချိန် တစ်ဝက်လောက် ရောက်သည့်အခါ နောက်ထပ်ယုန်တစ်ကောင်ကို ထပ်ဖမ်းမိပြန်သည်။ ဒီတစ်ကောင်ကလည်း အရင်တစ်ကောင်လိုပင် ဝဖိုင့်နေပြန်သည်။
မိသားစုက ပထမတစ်ကောင်ကို စားပြီးပြီဖြစ်၍ ဒီတစ်ကောင်ကိုတော့ သူတို့ဘာသာ သိမ်းထားလိုက်ကြသည်။ လင်ချင်းဟဲ့ က အာလူးနှင့်အတူ ပြုတ်ချက်လိုက်ပြီး ဒုတိယအစ်မတော်၊ တတိယအစ်မတော်နှင့် အကြီးဆုံးအစ်မတော်တို့၏ မိသားစုများဆီသို့ တစ်ယောက်တစ်ပန်းကန်စီ ဝေပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
ပန်းကန်ထဲမှာ အာလူးက အများစုဖြစ်ပြီး ယုန်သားကတော့ ငါးတုံး၊ ခြောက်တုံးလောက်သာ ပါဝင်သည်။ သို့သော် အရသာရှိသည့် ဟင်းရည်များစွာ ပါဝင်တာကြောင့် စားလို့ကောင်းလှသည်။ ယုန်သား၏ အရသာများ စိမ့်ဝင်နေသည့် ဆီပြန်အာလူးတုံးလေးများအထိ အရသာရှိလှသည်။
"စတုတ္ထအဒေါ်က ဘာလို့ ဒီလောက်နည်းနည်းပဲ ပေးတာလဲ။ သူတို့က ယုန်အကြီးကြီး ဖမ်းမိထားတာကို ငါတို့မိသားစုက အသားတုံးလေး နည်းနည်းပဲ ရတယ်" ဟု လျူနီ က စိတ်မကျေမနပ် ပြောလိုက်သည်။
"စတုတ္ထအဒေါ်က ဝေပေးတာကိုပဲ ကျေးဇူးတင်ရမှာပေါ့၊ မင်းက ပြန်ပြီး ရွေးချယ်နေသေးတာလား" ဟု ဆန်နီ က ဆူလိုက်သည်။ "အကြီးဆုံးအဒေါ်နဲ့ တတိယအဒေါ်ရဲ့ မိသားစုတွေလည်း ရတာပဲ။ ယုန်တစ်ကောင်ကို ဝေလိုက်ရင် တစ်ယောက်ချင်းစီ ဘယ်လောက်တောင် ရမှာမို့လို့လဲ။"
"ငါက မင်းရဲ့ဝေစုကို လုစားနေတာမှ မဟုတ်တာ၊ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် စိတ်ရှုပ်နေရတာလဲ" ဟု လျူနီ က ပြန်ပြောလိုက်သည်။
"မင်း စားချင်စိတ်မရှိရင် ငါ့ကိုပေး" ဟု ကျိုးရှ က ပြောသည်။
"အိပ်မက်တောင် မက်မနေနဲ့" ဟု ပြောရင်း လျူနီ က သူ့ဝေစုကို ချက်ချင်း အကုန်မြိုချလိုက်သည်။
ဒုတိယအစ်မတော် ကတော့ သူ့ပန်းကန်ကို မထိဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေသည်။ သို့သော် ဒုတိယအစ်ကိုကြီးကတော့ အချိန်မဆွဲတော့ဘဲ ဗိုက်ဆာနေသည့် ဝံပုလွေတစ်ကောင်လိုပင် သူ့ဝေစုကို အကုန်စားပစ်လိုက်သည်။ နေ့လယ်က ပန်ကိတ်ပဲ စားထားရတာကြောင့် ဗိုက်ထဲမှာ တအူအူမြည်နေပြီး ဘာကိုမှ ဂရုစိုက်နိုင်တော့ပေ။
စားပြီးသွားသည့်အခါ ဒုတိယအစ်ကိုကြီးက ကျေနပ်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "ဒီယုန်သားက တကယ်ကို အရသာရှိတာပဲ။"
"ဖေဖေ၊ ဖေဖေကရော ဘာလို့ စတုတ္ထဦးလေးလို ယုန်မဖမ်းနိုင်ရတာလဲ" ဟု ကျိုးရှ က မေးလိုက်သည်။
"ယုန်ဖမ်းတာ လွယ်တယ်များ ထင်နေလား" ဟု ဖခင်ဖြစ်သူက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ ယုန်များက မြန်လွန်းတာကြောင့် စတုတ္ထညီလို ကျွမ်းကျင်သည့်သူမှသာ ထိုလောက် တိတိကျကျ ဖမ်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
အကြီးဆုံးအစ်ကိုကြီးနှင့် တတိယအစ်ကိုကြီးတို့လည်း သူတို့ဝေစုများကို စားပြီးသွားကြသည်။ အသားနည်းပေမဲ့ ဘယ်သူမှ မညည်းညူကြပါ။ အကြီးဆုံးအစ်မတော်နှင့် တတိယအစ်မတော်တို့ကလည်း နောက်ပိုင်းတွင် လင်ချင်းဟဲ့ ဆီသို့ လာပြီး ကိုယ်တိုင် ကျေးဇူးတင်စကား လာပြောကြသည်။
လင်ချင်းဟဲ့ ကတော့ ဒါဟာ ဘာမှမဟုတ်ပါကြောင်း ပြောပြီး သူတို့၏ ခင်ပွန်းများကို ပဲစိမ်းရည် တိုက်ရန်သာ သတိပေးလိုက်သည်။ သူမက ပဲစိမ်းရည်ကို နေ့တိုင်းချက်ပေးဖို့ တိုက်တွန်းသည်။ ပဲစိမ်းရည်က ပျစ်ပျစ်လေးနှင့် သောက်လိုက်လျှင် လန်းဆန်းသွားစေပြီး ဆောင်းဦးရာသီ၏ ပူပြင်းသည့် အပူဒဏ်ကို သက်သာစေလို့ ဖြစ်သည်။
"ဒီလိုဆောင်းဦးရိတ်သိမ်းချိန်တိုင်းမှာ ယုန်နှစ်ကောင်လောက်သာ ဖမ်းမိနေရင် ငါတို့ရဲ့ ကြက်တွေကို မသတ်တော့ဘဲ ဥဥခိုင်းထားလို့ ရပြီ" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က ရယ်မောရင်း ပြောသည်။
သူမက ဒီဆောင်းဦးမှာ ကြက်မတစ်ကောင် သတ်ဖို့ စီစဉ်ထားပြီး အမေကျိုး နှင့်လည်း တိုင်ပင်ထားခဲ့သည်။ ထိုအစီအစဉ်ကြောင့် အမေကျိုး က အလွန်စိတ်ပူပန်ခဲ့ရသည်။ ကြက်မက ဥတွေ နေ့တိုင်းဥနေတာကို သတ်ပစ်လိုက်လျှင် နှမြောစရာကောင်းသည်ဟု သူမက ခံစားရလို့ ဖြစ်သည်။ လင်ချင်းဟဲ့ က ကျိုးချင်းပိုင် ကို အားဖြည့်ပေးချင်ရုံသက်သက်သာ ဖြစ်သော်လည်း အခုတော့ ယုန်တွေ ရထားတာကြောင့် ကြက်ကို သတ်စရာ မလိုတော့ပေ။
"ငါ သတိထားကြည့်ပေးပါ့မယ်" ဟု ကျိုးချင်းပိုင် က ကတိပေးလိုက်သည်။
လင်ချင်းဟဲ့ က ပြုံးလိုက်ပြီး သူ့သဘောအတိုင်း ထားလိုက်သည်။ ယုန်ဖမ်းဖို့ဆိုတာ ခက်ခဲပြီး ကျန်သည့်ရိတ်သိမ်းချိန်မှာလည်း ဘာမှ ထပ်မဖမ်းမိခဲ့သော်လည်း မိသားစုကတော့ လုံလောက်စွာ စားသောက်နေရသည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။
အောက်တိုဘာလ၊ စပါးရိတ်သိမ်းချိန် အမြင့်ဆုံးကာလမှာတော့ တတိယအစ်မတော် လင် က မီးဖွားလိုက်သည်။ ဒီစတုတ္ထမြောက်ကလေးကတော့ နောက်ဆုံးတွင် သားယောက်ျားလေး ဖြစ်လာခဲ့သည်။
လင်ချင်းဟဲ့ သွားရောက်ကြည့်ရှုသည့်အခါ ဝက်ခြေထောက်နှစ်ချောင်း၊ ဝက်သားတစ်ဝက် (တစ်ဂျင်)၊ ကြက်ဥဆယ်လုံးနှင့် အဝတ်စကူပွန်နှစ်ခုကို ယူသွားပေးသည်။
"ဒီနှစ်ရိတ်သိမ်းချိန် ပြီးသွားရင် ငါ့အစ်ကိုကို မြို့ကိုသွားပြီး ငါ့တူမလေးတွေအတွက် အဝတ်အသစ်တွေ ချုပ်ဖို့ အဝတ်စတွေ သွားဝယ်ခိုင်းလိုက်ပါဦး" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က ပြောသည်။ ဆရာမတစ်ယောက် ဖြစ်လာပြီးနောက် သူမကို အဝတ်စကူပွန်နှင့် စားနပ်ရိက္ခာကူပွန်များ ပေးအပ်ထားတာဖြစ်ပြီး ဒါဟာ ပညာတတ်လူငယ်များကြားမှာ အလွန်တန်ဖိုးထားရသည့် အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်သည်။
"တတိယညီမလေး၊ နင် အများကြီး ယူလာပေးတာပဲ" ဟု တတိယအစ်မတော်က ကျေးဇူးတင်စွာ ပြောသည်။
"မများပါဘူး။ ငါပြန်မသွားခင် ဒီဝက်ခြေထောက်တွေကို မြေပဲနဲ့ ပြုတ်ပေးခဲ့ပါ့မယ်။ နင် နာလန်ထူဖို့အတွက် အကောင်းဆုံးပဲ" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က ပြန်ပြောလိုက်သည်။
တတိယအစ်ကိုကြီး၏ ၇ နှစ်အရွယ် သမီးလေးက မီးဖိုချောင်အလုပ်များကို လုပ်ကိုင်နိုင်နေပြီ ဖြစ်တာကြောင့် သူမက မီးဖွားပြီးသူကို ပြုစုဖို့ နေနေစရာ မလိုတော့ပေ။ ခဏလောက် စကားပြောပြီးနောက် လင်ချင်းဟဲ့ က ဟင်းချက်နည်းနှင့်ပတ်သက်ပြီး တူမလေးကို မှာကြားခဲ့ကာ အိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။
ညနေပိုင်းတွင် တတိယအစ်ကိုကြီး အိမ်ပြန်ရောက်လာပြီး သူ့ညီမလေး လာလည်သွားကြောင်းနှင့် လက်ဆောင်ပစ္စည်းများ အများကြီး ပါလာကြောင်း ကြားသိရသည့်အခါ ကျေးဇူးတင်စိတ်နှင့် စိုးရိမ်စိတ်များ ရောထွေးသွားသည်။
"တတိယညီမလေးက အခု သူ့ယောက္ခမအိမ်မှာ နေနေရတာလေ။ ဒီလောက် ပစ္စည်းတွေ အများကြီး ယူလာပေးတာ တကယ်ရော အဆင်ပြေရဲ့လား" ဟု သူက ဇနီးဖြစ်သူကို မေးလိုက်သည်။
"အဆင်ပြေပါတယ်။ သူက အခု ဆရာမတစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီ၊ ကိုယ်ပိုင်ဝင်ငွေလည်း ရှိတာပဲ" ဟု တတိယအစ်မတော်က စိတ်ချလက်ချ ပြန်ပြောလိုက်သည်။
"ငါ အားတဲ့အချိန်ကျရင် တောကြက်တွေ ဖမ်းနိုင်မလား ကြည့်ဦးမယ်။ ညီမလေးဆီ ပို့ပေးရမယ်" ဟု တတိယအစ်ကိုကြီးက ပြောသည်။
"ဒါကတော့ လုပ်သင့်တာပေါ့။ ငါတို့က သူ့ကို ဒုက္ခမရောက်စေရဘူး" ဟု ဇနီးဖြစ်သူကလည်း သဘောတူလိုက်သည်။ သူမက မီးဖွားချိန်မှာ ကူညီပေးတာကို တကယ်ကို ကျေးဇူးတင်နေပြီး ယောက်မဖြစ်သူနှင့် ဆက်ဆံရေးကောင်းကို ထိန်းသိမ်းထားချင်နေသည်။
"ပြီးတော့လေ" ဟု တတိယအစ်မတော်က ဆက်ပြောသည်။ "တတိယညီမလေးက ဒီနှစ်မှာ စားစရာတွေ ထပ်မဝယ်ဖို့ မှာသွားတယ်။ ဂျုံ ၃၀ (ဂျင်) ဆိုရင် လုံလောက်ပါပြီတဲ့။"
"ကောင်းပြီလေ" ဟု တတိယအစ်ကိုကြီးက သဘောတူလိုက်သည်။