အမေကျိုး က သူမ၏ စတုတ္ထမြောက်ချွေးမတစ်ယောက် သူမ၏ အငယ်ဆုံးသားအကြောင်း ပြောဆိုလိုက်တိုင်း မျက်နှာမှာ ဝင်းပသွားတတ်သည်ဟု ခံစားရသည်။ ထို့အပြင် စတုတ္ထမြောက်ချွေးမတစ်ယောက် မကြာသေးမီက ပြောင်းလဲတိုးတက်လာရခြင်းမှာလည်း သူမ၏ခင်ပွန်း ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီးနောက်ပိုင်း ရရှိလာသည့် သြဇာလွှမ်းမိုးမှုကြောင့်ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။
အရင်က သူမသည် အလွန်အမင်း စည်းကမ်းမဲ့သူတစ်ယောက်ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့မှာ အတိတ်ကအရာများသာ ဖြစ်၍ ထိုအကြောင်းများကို ထပ်မံပြောဆိုနေရန် မလိုတော့ပေ။ သူမ ပြောင်းလဲတိုးတက်လာသည်ဆိုလျှင်ပင် လုံလောက်နေပြီဖြစ်သည်။ အမေကျိုး သည် သူမ၏ချွေးမတစ်ယောက် ပြောင်းလဲလာပုံကို ကြည့်ရင်း အိမ်ထောင်တစ်ခုအတွက် အမျိုးသားတစ်ယောက်၏ တည်ရှိမှုက မည်မျှအရေးပါကြောင်း နားလည်လာခဲ့သည်။ ကျိုးချင်းပိုင် သည် ပြန်ရောက်လာပြီးနောက်ပိုင်း စကားအများကြီး မပြောတတ်သော်လည်း သူ၏ဇနီးကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်ခဲ့ပြီး သူမကို ပိုမိုစွမ်းဆောင်နိုင်သူတစ်ယောက်ဖြစ်လာစေကာ မိဘများအပေါ်တွင်လည်း ရာနှုန်းပြည့် လိုက်လျောညီထွေရှိသည့် သမီးချွေးမတစ်ယောက် ဖြစ်လာစေခဲ့သည်။
ညစာအတွက် ပဲငါးပိနှင့် ကြက်ဥဆော့စ်တို့ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် ခေါက်ဆွဲကို စားကြသည်။
လင်ချင်းဟဲ့ သည် သူမ၏ ပုံမှန်အလေ့အထအတိုင်း ပန်းကန်လုံးတစ်ဝက်ခန့်သာ စားသည်။ သို့သော် ကျိုးချင်းပိုင် နှင့် အဖေကျိုး တို့မှာမူ ပမာဏအများကြီး စားကြသည်။
"ဒါဝါ့အမေရေ၊ မင်း စားတာ နည်းလွန်းနေပြီ" ဟု အမေကျိုး က ထမင်းစားပွဲတွင် မှတ်ချက်ပြုသည်။
"မနည်းပါဘူး၊ ကျွန်မက ဒီလောက်ပဲ စားနိုင်တာပါ" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က အေးဆေးစွာ ပြန်ဖြေသည်။
သူမသည် ဗိုက်ပြည့်သည်ဟု ခံစားရသည့် ခြောက်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းအထိသာ စားလေ့ရှိသည်။ လေးလံသည့် လုပ်အားဖြင့် အလုပ်လုပ်ရခြင်းမျိုး မရှိသည့်အတွက် ကယ်လိုရီများများစားရန် မလိုအပ်ပေ။ သို့သော် အမေကျိုး ၏အမြင်တွင်မူ ၎င်းမှာ အလွန်နည်းပါးနေသေးသည်။ လင်ချင်းဟဲ့ သည် အသားနှင့် ကြက်ဥများကို ဝယ်ယူစားသုံးလေ့ရှိသော်လည်း အစားအစာ၏ ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းမှာ သူမ၏ခင်ပွန်းနှင့် ကလေးများ၏ ဗိုက်ထဲသို့သာ ရောက်သွားပြီး သူမကိုယ်တိုင်ကမူ ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့်သာ စားသုံးကြောင်း သူမ သတိပြုမိသည်။ သူမသည် ကိုယ်ကျိုးအတွက် မိသားစုကို လျစ်လျူရှုတတ်သည့် အခြားအမျိုးသမီးများကဲ့သို့ မဟုတ်ဘဲ တစ်ခါမျှလည်း ညည်းတွားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
ကျိုးချင်းပိုင် သည် စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောသော်လည်း တိတ်တဆိတ်ပင် ခေါက်ဆွဲနှစ်ဆုပ်ခန့်ကို ဇနီးဖြစ်သူ၏ ပန်းကန်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။ လင်ချင်းဟဲ့ မှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး သူ့ကို မနှစ်မြို့သည့်အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ "ရှင် ကိုယ့်ဟာကိုယ်ပဲ စားပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"နောက်ထပ် စားလိုက်ဦး" ဟု ကျိုးချင်းပိုင် က ခိုင်မာစွာ ပြောသည်။
"မေမေ၊ ကျွန်တော့်ဟာကိုလည်း ယူလိုက်ပါ" ဟု အာဝါ က ဝင်ပြောသည်။
"ကျွန်တော့်ဟာကိုလည်း ယူပါ" ဟု ဆန်ဝါ က ထပ်ဖြည့်ပြောသည်။
"မေမေ၊ ပန်းကန်ပေးပါ။ ကျွန်တော် မေမေ့အတွက် ခူးပေးထားတယ်" ဟု ဒါဝါက ပြောပြီး ခေါက်ဆွဲအချို့ကို သူမအတွက် လှည့်ပေးလိုက်သည်။
လင်ချင်းဟဲ့ သည် ရယ်မောရင်း သူတို့ကို ငြင်းပယ်လိုက်သည်။ "မင်းတို့အားလုံး ကိုယ့်ဟာကိုယ်ပဲ စားကြပါ။ ဒီခေါက်ဆွဲလေး နည်းနည်းနဲ့ ငါ့ကို ဗိုက်ပြည့်အောင် လုပ်ပေးနိုင်မယ် ထင်နေတာလား? အဲဒီလောက် မလွယ်ပါဘူး။ ငါ ဒါတွေကို မင်းတို့အတွက် ချက်ပေးတာပါ၊ မင်းတို့ ကြီးလာရင် ငါ့အတွက် ပိုကောင်းတာတွေ ပြန်လုပ်ပေးကြပေါ့"
သားသုံးယောက်စလုံးက ဝမ်းသာအားရဖြင့် ကတိပေးကြသည်။
ခေတ္တအနားယူပြီးနောက် ကျိုးချင်းပိုင် သည် အလုပ်ပြန်လုပ်ရန် ထွက်ခွာသွားရသည်။
"ဒါဝါ၊ ကျောင်းဆင်းရင် အာဝါ နဲ့အတူ ဝက်စားမြက်သွားရှာဖို့ မမေ့နဲ့နော်" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က သူထွက်သွားစဉ် သတိပေးလိုက်သည်။
"သိပါတယ်" ဟု ဒါဝါက ခေါင်းညိတ်သည်။ အာဝါ လည်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်စလုံးမှာ အခြားသူများနှင့်လည်း ချိန်းဆိုထားပြီးဖြစ်သည်။ ဤအချိန်အခါတွင် ကျောင်းသားများသည် ကျောင်းဆင်းချိန်၌ အလုပ်မှတ်တမ်းရမှတ်များ ရရှိစေရန် ဝက်စားမြက်များ ရှာဖွေလေ့ရှိကြသည်။ ၎င်းမှာ များပြားလှသည်မဟုတ်သော်လည်း အနည်းငယ်စီ စုဆောင်းခြင်းက သူတို့၏ရိက္ခာအတွက် အထောက်အကူဖြစ်စေသည်။
လင်ချင်းဟဲ့ သည် သူတို့ကို လွှတ်ပေးထားသည်။ သူမ၏ ကလေးပြုစုပျိုးထောင်ပုံမှာ တင်းကျပ်ပြီး ယောက်ျားလေးများကို အလွန်အမင်း နူးညံ့သိမ်မွေ့စွာ မမွေးမြူသင့်ဟု ယုံကြည်သည်။ ဆန်ဝါ သည် ငယ်သေးသည့်အတွက် ကစားခွင့်ပေးထားသော်လည်း သူကြီးပြင်းလာလျှင်တော့ သူ၏အစ်ကိုများနည်းတူ လယ်ကွင်းထဲတွင် အလုပ်လုပ်ရမည်ဖြစ်သည်။ သူမ၏နည်းလမ်းများ ရှိသော်လည်း ရွာသူရွာသားများကမူ သူမသည် ကလေးများကို အလိုလိုက်လွန်းသည်ဟု ထင်မြင်ကြသည်။ သို့သော် အမေကျိုး ကမူ သူမ၏ချွေးမသည် မိသားစုကို မည်သို့ချစ်ခင်မြတ်နိုးရမည်ကိုသာ သိသူဖြစ်သည်ဟု ခံစားရသည်။
မကြာမီ နို့ဖြန့်ဖြူးရေးဌာနမှ နို့များကို ပြန်လည်စတင် ပေးဝေသည်။ ယခင်နှစ်ကအတိုင်းပင် ဆန်ဝါ သည် နို့စစ်စစ်၏အရသာကို မနှစ်သက်သည့်အတွက် လင်ချင်းဟဲ့ က သူ့အတွက် သကြားအနည်းငယ် ထည့်ပေးလိုက်သည်။ သူမသည် ဤအလေ့အထကို တသမတ်တည်း လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ယခင်နှစ်က နို့ဖြန့်ဖြူးမှု ရပ်ဆိုင်းသွားသည့်အခါမျိုးတွင်ပင် သူမသည် နို့မှုန့်များကို ဆက်လက်ဝယ်ယူခဲ့ပြီး Shen Yu အား သူမအတွက် အိတ်များပို၍ ချန်ထားပေးရန် မကြာခဏ ပြောလေ့ရှိသည်။
ဒါဝါသည် ကြီးထွားနှုန်း အမြင့်ဆုံးအချိန်တွင် ရောက်နေပြီး နို့မှရရှိသည့် အာဟာရမှာ မရှိမဖြစ် လိုအပ်သည်။ သူသည် နို့တစ်ခွက်နှင့် ရေနွေးငွေ့ဖြင့် ပေါင်းထားသည့် ပေါင်မုန့်ကြီးသုံးလုံးကို စားသုံးရင်း ပျော်ရွှင်နေသည်။ အာဝါ လည်း ၎င်းကို ကျင့်သားရနေပြီး ဆန်ဝါ ပင်လျှင် သူ၏ သကြားအနည်းငယ်ပါသည့် နို့ခွက်အတွက် ကျေနပ်နေသည်။
လင်ချင်းဟဲ့ သည် သူမ၏အချိန်များကို ဒါဝါအတွက် နွေရာသီအဝတ်အစားအသစ်များ ချုပ်လုပ်ရန် အသုံးပြုနေသည်။ သူမတွင် ကျန်ရှိနေသည့် အထည်စများကို အသုံးပြု၍ ချုပ်လုပ်ခြင်းဖြစ်သည်။ သူမသည် ဒါဝါ၏ အဝတ်ဟောင်းများကို အာဝါ ထံသို့ လက်ဆင့်ကမ်းပေးရန် စီစဉ်ထားပြီး ဆောင်းရာသီတွင်လည်း အဝတ်အသစ်ချုပ်ပေးမည်ဟု ကတိပေးထားသဖြင့် သူလည်း ပျော်ရွှင်နေသည်။ သူတို့သည် သူမ၏ ဂရုစိုက်မှုကြောင့် အနည်းငယ် အလိုလိုက်ခံထားရသလို ဖြစ်နေကြသည်။ သူမသည် ကျိုးချင်းပိုင် အတွက်လည်း အင်္ကျီအသစ်များ ချုပ်ပေးရန် လိုအပ်နေသေးသည်၊ အကြောင်းမှာ သူ၏အဝတ်များမှာ ပါးလွှာလာပြီဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သူ၏အဝတ်ဟောင်းများကိုမူ သူမ၏မွေးချင်းအစ်ကိုထံသို့ ပေးလိုက်မည်ဖြစ်သည်။
မေလသို့ ရောက်သောအခါ ရာသီဥတုမှာ မှိုင်းညို့၍ လေးလံလာသည်။ ကောင်းကင်ကို ကြည့်ရသည်မှာ မုန်တိုင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာတော့မည့် အရိပ်အယောင်ပင်။ လင်ချင်းဟဲ့ သည် အိမ်အတွင်းပိုင်းနှင့် နောက်ဖေးရှိ ဝက်ခြံ၊ ကြက်ခြံတို့ကို အမွှေးတိုင်များဖြင့် ဆေးခိုးမှိုင်းတိုက်ခြင်း ပြုလုပ်လိုက်သည်။
သူမ လုပ်ဆောင်ပြီး မကြာမီပင် ညသန်းခေါင်ယံတွင် မိုးရွာလာသည်။ အစပိုင်းတွင် မိုးဖွဲဖွဲသာဖြစ်သော်လည်း မကြာမီပင် မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းလာတော့သည်။
"ဒီမိုးက သုံးလေးရက်လောက် ကြာမယ်ထင်တယ်" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က မှတ်ချက်ပြုသည်။
ကျိုးချင်းပိုင် သည် မညည်းညူဘဲ ပြတင်းပေါက်များကို ပိတ်လိုက်သည်။ နွေရာသီ စပါးရိတ်သိမ်းချိန်အထိ အချိန်အနည်းငယ် လိုသေးသဖြင့် သူ စိုးရိမ်ခြင်းမရှိပေ။ မိုးသည်းထန်စွာရွာသွန်းနေသဖြင့် အပြင်ဘက်တွင် အလုပ်လုပ်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့သောကြောင့် ဇနီးမောင်နှံနှစ်ဦးမှာ အချိန်ပိုများစွာ ရရှိသွားကြသည်။
"လူဆိုးကြီး" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က ကျိုးချင်းပိုင် ၏ ပွေ့ဖက်မှုထဲတွင် တိုးဝင်ရင်း နောက်ပြောင်လိုက်သည်။ သူမက သူ့ကို စနောက်ကာ ရိုက်လိုက်သော်လည်း သူက ရယ်မောရင်း သူမကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ပွေ့ဖက်ထားသည်။
မိုးရွာသည့်ညသည် အိပ်စက်ရန် အေးချမ်းပြီး သက်တောင့်သက်သာရှိလှသည်။ သူတို့သည် နံနက်ခုနစ်နာရီကျော်သည်အထိ အိပ်ပျော်နေကြသည်။ ကလေးများမှာ နိုးနေကြသော်လည်း မိဘများကို အနှောင့်အယှက်မဖြစ်စေရန် ဂရုစိုက်နေကြသည်။ မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေသည့်အတွက် ကျောင်းပိတ်ထားပြီး ဤရာသီဥတုမျိုးတွင် သွားလာရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း လူတိုင်း နားလည်ထားကြသည်။
လင်ချင်းဟဲ့ နောက်ဆုံးတွင် နိုးလာသောအခါ ကျိုးချင်းပိုင် မှာ အိပ်ပျော်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း သူမလှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် သူနိုးလာသည်။ ၎င်းမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက သူ့တွင်ရှိနေသည့် အလေ့အကျင့်တစ်ခုဖြစ်သည်။
"ပြန်အိပ်နေပါဦး၊ ကျွန်မ ထမင်းချက်တော့မယ်" ဟု သူမက ပြောကာ သူ့ပါးပြင်ကို နမ်းလိုက်သည်။ နေလောင်ထားသဖြင့် အသားအရေမှာ ကြေးနီရောင်သန်းနေသော်လည်း သူ့ကို သူမ အလွန်ချောမောသည်ဟု ခံစားရသည်။
ကျိုးချင်းပိုင် သည် သူမကို ပို၍တင်းကျပ်စွာ ပွေ့ဖက်လိုက်ပြီး သူမကို ထွက်သွားစေချင်ပုံမပေါ်သော်လည်း အချစ်ရေးဆိုင်ရာ အခိုက်အတန့်အချို့ပြီးနောက် သူမ နောက်ဆုံးတွင် ထလိုက်သည်။ မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေသော်လည်း နို့သမားမှာ အချိန်မှန် ရောက်လာသည်။ ဒါဝါက နို့ကို သယ်လာပြီး မကြာမီ လင်ချင်းဟဲ့ သည် ပေါင်မုန့်ပေါင်းခြင်း၊ နို့ပြုတ်ခြင်းနှင့် မနက်စာအတွက် ကြက်သွန်မြိတ်နှင့် ကြက်ဥကြော်ခြင်းတို့ဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေတော့သည်။