လင်းတတိယအစ်ကိုသည် ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်ပြခဲ့သည်။ လင်းချင်းဟဲသည် မကြာခဏ ကလေးမမွေးရန် သူ့အား စေတနာဖြင့် အကြံပေးချင်စိတ် ပေါ်လာသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်တော့ မပြောဘဲ စိတ်လျှော့လိုက်တော့သည်။
သူမသည် အစ်မကြီး ဖြစ်နေပါစေအုန်း၊ အချို့သော ကိစ္စများမှာ ပြော၍ မကောင်းပေ။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ၊ သူမအနေဖြင့် သမီးသုံးယောက် ဆက်တိုက် မွေးဖွားခဲ့ရသည့် လင်းတတိယမရီး၏ ခံစားချက်ကို လုံးဝ ကိုယ်ချင်းစာ နားလည်ပေးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် စကားနည်းနည်းပဲ ပြောပြီး ထိုဇနီးမောင်နှံနှစ်ဦးကိုပဲ ဆုံးဖြတ်ခွင့် ပေးလိုက်ခြင်းက ပိုမို ကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။
မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် လင်းချင်းဟဲသည် မောင်လေးဖြစ်သူနှင့် တူမလေးနှစ်ယောက်ကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ဧည့်ခံပြုစုခဲ့ရာ သူတို့လည်း ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ပြန်သွားခဲ့ကြသည်။
နှစ်သစ်ကူး ဒုတိယနေ့တွင် လင်းချင်းဟဲနှင့် ကျိုးချင်းပိုင်တို့သည် သားများကို ခေါ်၍ မြို့ပေါ်သို့ ထွက်လာခဲ့ကြသည်။
ယခင်နှစ်များအတိုင်းပင် သားများကို ခေါ်ထုတ်ကာ အစားအသောက် ကောင်းကောင်း ကျွေးမွေးပြီး ပျော်ပျော်ပါးပါး လည်ပတ်ခဲ့ကြသည်။
ဒါ့အပြင် ကျိုးရှောင်မေးတို့ အိမ်သို့လည်း ဝင်ရောက်လည်ပတ်ခဲ့ကြသည်။
ကျိုးရှောင်မေးမှာ ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ရုပ်ရည်သွင်ပြင်မှာ သိသိသာသာ ကောင်းမွန်နေပြီး မုန့်ဖက်ထုပ်လေးကဲ့သို့ ဖောင်းဖောင်းအိအိ ဖြစ်နေပေသည်။
သူမကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ လင်းချင်းဟဲမှာ များစွာ စိတ်လှုပ်ရှား ခံစားလိုက်ရသည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် သူမသည် ကျိုးရှောင်မေးကဲ့သို့ ကလေးများစွာ မွေးဖွားရန် မလိုခဲ့ပေ။ သူမ သိထားသလောက်ဆိုလျှင် ကိုယ်ဝန်ဆောင်ဖူးပြီး ကလေးမွေးဖူးသည့် မည်သည့်အမျိုးသမီးမဆို ကိုယ်ခန္ဓာအချိုးအစား ပျက်စီးသွားကြသည်ချည်း ဖြစ်သည်။
ဤခေတ်ကာလတွင်မူ ပို၍ပင် ဆိုးဆိုးရွားရွား ပျက်စီးသွားတတ်ကြသေးသည်။
လင်းချင်းဟဲ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ မူလက သာမန်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ဒီကို ရောက်လာပြီးနောက်ပိုင်း ထိန်းသိမ်းပြုပြင်မှုကို များစွာ အလေးဂရုပြုခဲ့သဖြင့် သူမ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ လုံးဝ ပုံပျက်သွားခြင်း မရှိပေ။
"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မိဘနဲ့နီးတော့ ပိုကပ်တာပေါ့" လင်းချင်းဟဲက စူးချိန်းချိန်းလေးကို ကြည့်ကာ ရေရွတ်လိုက်သည်။
အဘွားဖြစ်သူက ပြုစုပျိုးထောင်ပေးခဲ့သော်လည်း မိဘအရင်းများနှင့် အတူနေရသည်လောက်တော့ မကောင်းပေ။ ရောက်လာသည်မှာ နည်းနည်းလေးမျှသာ ရှိသေးသော်လည်း စိမ်းကားသည့်အရိပ်အယောင် လုံးဝ မတွေ့ရတော့ပေ။ သို့သော်လည်း သူသည် လင်းချင်းဟဲနှင့် သူမ၏ သားများကို မှတ်မိနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း အနည်းငယ် စိမ်းသက်နေပုံရသည်။
သို့သော်လည်း ကလေးသဘာဝမို့ ခဏမျှ ကစားလိုက်ကြသည့်အခါ တစ်ခါမှ မကစားဖူးသည့်အတိုင်း ပေါင်းစည်းသွားကြတော့သည်။
အခြား စိုးရိမ်စရာ ကိစ္စမရှိပေ။ စူးတာလင်းက ကျိုးရှောင်မေးကို ဂရုတစိုက် လှပစွာ ပြုစုပေးထားသည်မှာ ထင်ရှားလှသဖြင့် မည်သူကမှ ထပ်မံ ညွှန်ကြားနေရန် မလိုတော့ပေ။
"ဒီလို ဆီးနှင်းတွေ ကျနေတဲ့ ရာသီဥတုမှာ သတိထားရမယ်နော်" ဟု လင်းချင်းဟဲက သတိပေးလိုက်သည်။
"သိပါတယ်" ကျိုးရှောင်မေးက မကျေမနပ် မျက်နှာလေးဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
သူမသည် လင်းချင်းဟဲနှင့် သီးသန့် စကားပြောရန် အိမ်ထဲသို့ ဝင်လာခဲ့သည်။ သူမက "စတုတ္ထမရီး၊ သားပဲမွေးမွေး သမီးပဲမွေးမွေး နောက်တစ်ယောက် ရလာရင်တော့ သားဆက်ခြားဖို့ လုံးဝ မစဉ်းစားတော့ဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"နှစ်ယောက်ဆိုရင် လုံလောက်ပါပြီ" လင်းချင်းဟဲကလည်း ဤကိစ္စတွင် သဘောထား ကွဲလွဲခြင်း မရှိဘဲ "အမေ့ရဲ့ သဘောထားကိုတော့ ညှိနှိုင်းလို့ရပါတယ်။ အမေ ပြောသမျှကို အမြဲတမ်း နားထောင်နေစရာ မလိုပါဘူး။ ဘဝဆိုတာ မင်းတို့ လင်မယား နှစ်ယောက်ရဲ့ ဆန္ဒအပေါ်မှာပဲ အဓိက မူတည်တာပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"တာလင်းကလည်း နောက်ထပ် ကလေးတစ်ယောက် ရချင်နေတာ ငါသိလို့ ဒီတစ်ယောက်ကို မွေးပေးဖို့ သဘောတူလိုက်တာ။ ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်းကျရင်တော့ နောက်ထပ် မွေးဖို့ လုံးဝ မစဉ်းစားတော့ဘူး" ဟု ကျိုးရှောင်မေးက ပြောလိုက်သည်။
စူးတာလင်းသည် စူးမိသားစု၏ တစ်ဦးတည်းသော သားဖြစ်သဖြင့် ထိုစဉ်ကတည်းက သီးသန့် အထီးကျန်ခဲ့ရသူ ဖြစ်သည်။ သားတစ်ယောက်တည်း ရှိသည်မှာ အမှန်ပင် နည်းပါးလှသဖြင့် နောက်ထပ် သားတစ်ယောက် ထပ်ရလျှင် အဆင်ပြေပေသည်။
အမှန်တော့ ဤခေတ်ကာလတွင် ကလေးနှစ်ယောက်သာ ရှိသည့် မိသားစုမှာ အလွန်နည်းပါးလှသည်။ ကလေး နည်းလွန်းသည်ဟုပင် ထင်ရပေသည်။ မည်သည့် မိသားစုမဆို ကလေး လေး၊ ငါးယောက်မက ရှိကြသည် မဟုတ်ပါလား။
သို့သော် ကျိုးရှောင်မေးအတွက်မူ နှစ်ယောက်ဆိုသည်မှာ များပြားလှပေပြီ။ ဒါ့အပြင် ကလေးမွေးဖွားခြင်းသည် အချိန်အလွန် ကုန်လွန်စေသည့် ကိစ္စလည်း ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ကျိုးရှောင်မေးသည် နောက်ထပ် မွေးဖွားရန် မစဉ်းစားတော့ပေ။ ကလေးများကို သေချာ ပြုစုပျိုးထောင်ပေးမည်ဆိုပါက သူမ၏ သားသည် အနာဂတ်တွင် အခြားသူများထက် အောက်ကျနောက်ကျ ဖြစ်သွားမည်မဟုတ်ဟု သူမ ယုံကြည်ထားသည်။
အခြားမိသားစုမှ ကလေး အစုအဝေးနှင့်ပင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။
"ဒီလိုကိစ္စမျိုးကို ယောကျ်ားနဲ့ပဲ တိုင်ပင်ပါ" လင်းချင်းဟဲလည်း ထပ်မံ၍ မပြောရဲတော့ပေ။ လင်မယားနှစ်ဦးတည်းသာ ဤကိစ္စမျိုးကို တိုင်ပင်ဆွေးနွေးနိုင်ကြပေသည်။
မဟုတ်ပါက သူမ ယခု ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လိုက်လျှင် စူးတာလင်းက သူမကို အပြစ်တင်နေမည် မဟုတ်ပါလား။
ဤကိစ္စများတွင် ဝင်မရှုပ်တာက အကောင်းဆုံးနှင့် အလိမ္မာဆုံး ဖြစ်ပေသည်။
ထိုအိမ်တွင် တစ်နာရီကျော်မျှ သောင်တင်နေပြီးနောက် ကျိုးချင်းပိုင်နှင့် လင်းချင်းဟဲတို့သည် သားများကို ခေါ်ဆောင်ကာ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။
စူးချိန်းချိန်းလေးမှာ စန်းဝါးနှင့် ခွဲခွာရမည်ကို အလွန်ပင် မခွဲနိုင် မခွာရက် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ အဘွားအိမ်မှာ ရှိစဉ်က သူသည် စန်းဝါးနှင့် ကစားရသည်ကို အနှစ်သက်ဆုံး ဖြစ်ခဲ့သည်။ ခွဲခွာသွားသည့်အခါတွင်လည်း "ကိုကို... ကိုကို" ဟု မပီတပီဖြင့် တဆာဆာ အော်ဟစ် ငိုယိုကျန်ခဲ့တော့သည်။
အိမ်သို့ ပြန်ရောက်သည့်အခါ စန်းဝါးက သက်ပြင်းချလိုက်ပြန်သည် - "ငါ့မှာသာ ကိုယ်ပိုင် ညီလေး ဒါမှမဟုတ် ညီမလေး ရှိရင် အကောင်းသား"
သူသည် ကိုကို လုပ်ရသည်ကို အလွန်ပင် သဘောကျသော်လည်း ကိုကို လုပ်ခွင့်ရသည့် ကံပါမလာခဲ့ပေ။ မိသားစုတွင် သူသည် အငယ်ဆုံး ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ဝမ်းကွဲ ညီအစ်ကိုများ ရှိသော်လည်း မိခင်အရင်းက မွေးဖွားခဲ့ခြင်း မဟုတ်သည့်အတွက် အမြဲတမ်း ခံစားချက်ခြင်း မတူညီဘဲ ကွဲပြားနေဆဲ ဖြစ်သည်။
လင်းချင်းဟဲ : "..."
ကျိုးချင်းပိုင်က ဤအကြောင်းအရာကို နောက်ဆုံးတွင် မပြောတော့ဘဲ ရပ်တန့်သွားခဲ့သော်လည်း ဤကလေးကမူ ခဏခဏ ပြန်ပြောင်း ပြောဆိုနေတော့သည်။
ထင်သည့်အတိုင်းပင် လင်းချင်းဟဲ ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ကျိုးချင်းပိုင်၏ နက်ရှိုင်းသော မျက်လုံးများနှင့် ဆုံတွေ့လိုက်ရသည်။
ကဲပါလေ၊ သူမ အရှုံးပေးလိုက်ပါပြီ။
"ဒီနေ့ တော်တော် မောနေပြီ။ ညစာကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပဲ လုပ်စားကြရအောင်။ ပြီးရင် ရေမိုးချိုးပြီး အိပ်ဖို့ ပြင်ကြတာပေါ့" ဟု လင်းချင်းဟဲက အမြန် ပြောလိုက်သည်။
ဒီကိစ္စကတော့ တကယ်ကို ရှောင်လွှဲလို့ မရတော့ပေ။
သူတို့သည် တစ်နေကုန် အပြင်ထွက်ထားကြသဖြင့် အမှန်တကယ်ပင် ပင်ပန်းနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် တစ်မိသားစုလုံး ရေမိုးချိုးပြီးသည်နှင့် အိပ်ရာဝင်ခဲ့ကြသည်။
ကျိုးချင်းပိုင်သည်လည်း သူမအား ထပ်မံနှောင့်ယှက် မနိစ္စစက်တော့ပေ။
နှစ်စဉ် နှစ်သစ်ကူး ဒုတိယနေ့တိုင်းတွင် မြို့ပေါ်သို့ သွားရောက်လည်ပတ်ခြင်းမှာ သူမတို့ မိသားစု၏ အစဉ်အလာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ရွာသူရွာသားများ၏ မျက်လုံးထဲတွင်မူ ဒါသည် အလွန်ပင် သုံးစွဲမှု လွန်ကဲပြီး ဖြုန်းတီးလွန်းသည်ဟု မြင်ကြသော်လည်း ကျိုးချင်းပိုင်ကိုမူ သူတို့ မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေကြရသည်။ သူသည် အခြားကိစ္စများတွင် သခင်ကဲ့သို့ စိတ်ဓာတ်ရှိသော်လည်း သူ၏ ဇနီးဖြစ်သူ၏ မည်သည့်ကိစ္စတွင်မှ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်း မရှိသလို သူမကြောင့် သူတို့၏ လူနေမှုဘဝ မည်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်ဆိုသည်ကိုလည်း လျစ်လျူရှုထားခဲ့သည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် တဝါးသည် ကိုးနှစ် ပြည့်ခဲ့လေပြီ။ တောရွာမှ လူများသည် အသက် ၁၅ နှစ် ရောက်သည်နှင့် အိမ်ထောင်ရေးကို စတင် စဉ်းစားကြတော့သည်။ လူအများစုမှာ ၁၇ နှစ် သို့မဟုတ် ၁၈ နှစ်တွင် အိမ်ထောင်ကျသွားကြသည်။ ယခု ရေတွက်ကြည့်ပါက မည်မျှမျှပင် ကျန်တော့ပါသနည်း။
အချိန်တွေက မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်လွန်သွားရာ အနာဂတ်တွင် တဝါး အိမ်ထောင်ပြုသည့်အခါ သုံးစွဲရန် ငွေကြေး မစုဆောင်းထားပါက အနောက်မှ အာဝါးနှင့် စန်းဝါးတို့က လိုက်လာကြတော့မည် ဖြစ်သည်။
ထင်ရှားသည်မှာ ကျိုးချင်းပိုင်နှင့် သူ၏ ဇနီးဖြစ်သူတို့သည် ဤကိစ္စကို သိပ်ပြီး ပူပန်နေပုံ မရပေ။
အမှန်တော့ ရွာထဲမှ အချို့သော လူများသည် တဝါးကို စိတ်ဝင်စား စီးကြိုနေကြပြီ ဖြစ်သည်။
အားကိုး၍ မရသည့် မိခင်ဖြစ်သူ လင်းချင်းဟဲကို ခဏဘေးဖယ်ထားပါက ကျိုးချင်းပိုင်နှင့် သူ၏ သားများအတွက်မူ အပြစ်ပြောစရာ မရှိပေ။
အထူးသဖြင့် တဝါး ဖြစ်သည်။ သူသည် သူ၏ ဖခင် ကျိုးချင်းပိုင်နှင့် အလွန်တူသည်။ တရုတ်နှစ်သစ်ကူးပြီးပါက အသက် ကိုးနှစ်မျှသာ ရှိသေးသော်လည်း အလွန်ပင် အရပ်ရှည်လာခဲ့သည်။ အနာဂတ်တွင် သူသည် သူ၏ ဖခင်ကဲ့သို့ ထွားကြိုင်းပြီး အရပ်ရှည်လာမည်မှာ သေချာပေသည်။
သမီးရှိသည့် လူများက မည်သို့လျှင် စိတ်ထဲ မမှတ်ထားဘဲ ရှိပါအံ့နည်း။
ဤအချိန်တွင် မိုင်ဆယ်ဂဏန်း ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရွာများတွင် မည်သည့်မိသားစု၌ လိမ္မာပါးနပ်သော သမီးရှိသည်၊ သို့မဟုတ် မည်သည့်မိသားစု၌ သန်မာသော လူငယ်ရှိသည်ဆိုသည်ကို လူတိုင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိနေကြသည်။
တဝါး၏ ရုပ်ရည်သွင်ပြင်ကို ကြည့်ရုံနှင့်ပင် သူသည် အနာဂတ်တွင် အောက်ကျနောက်ကျ ဖြစ်မည် မဟုတ်မှန်း သိနိုင်ပေသည်။
သို့သော်လည်း လင်းချင်းဟဲ မိခင်ဖြစ်နေသည့်အတွက် ဤလူကို ကိုင်တွယ်ရသည်မှာ ထိုမျှလောက် မလွယ်ကူလှပေ။
လင်းချင်းဟဲသည် ဤကိစ္စများကို မသိရှိသော်လည်း သူမသည် သားများ၏ တစ်သက်တာ ကိစ္စများအတွက် စိုးရိမ်ပူပန်ဖူးခြင်း မရှိပေ။
ထို သားသုံးယောက်သည် အချင်းချင်း ထက် ပို၍ ဆိုးသွမ်းကြသော်လည်း ရုပ်ရည်သွင်ပြင် အပိုင်းတွင်မူ ရွာထဲရှိ ကလေးများထဲတွင် အကောင်းဆုံး ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် သူမနှင့် ကျိုးချင်းပိုင်တို့၏ အကောင်းဆုံး အစိတ်အပိုင်းများကို အမွေဆက်ခံထားကြသည်။
ဒါ့အပြင် ယခု သူတို့ မည်မျှအသက်ရှိကြသေးသနည်း။ နှစ်ပေါင်းဆယ်ဂဏန်း ကြာမှ ဖြစ်ပျက်လာမည့် ကိစ္စများကို စိုးရိမ်နေသည်မှာ လွန်စွာ အလျင်စလို ဖြစ်မနေဘူးလား။
ဒါသည် သူမနှင့် ဤခေတ်ကာလမှ လူများကြားရှိ အယူအဆ ကွာခြားချက်ပင် ဖြစ်သည်။
လင်းချင်းဟဲ၏ အယူအဆအရ အသက် ၃၀ မှ အိမ်ထောင်ပြုလျှင်ပင် မနောက်ကျသေးပေ။ သို့သော် ဤလူအဖွဲ့အစည်း၏ အယူအဆတွင်မူ အသက် ၃၀ အထိ ကလေးမရသေးသူသည် ထူးဆန်းသော အကြည့်များကို ခံယူထိုက်ပေသည်။
ဥပမာအားဖြင့် လင်းတတိယအစ်ကိုသည် ယခုအခါ အသက် ၂၈ နှစ် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဇနီးဖြစ်သူမှာ စတုတ္ထမြောက် ကိုယ်ဝန်ကို လွယ်ထားရပြီ ဖြစ်သည်။
သူမ ခန့်မှန်းသည် မမှားပါက အနာဂတ်တွင်လည်း သူသည် ကလေးများကို ဆက်လက် မွေးဖွားနေဦးမည်မှာ သေချာပေသည်...
အတွေးအခေါ်များမှာ အဆင့်တစ်ခုတည်းတွင် မရှိကြပေ။ ထို့ကြောင့်လည်း လင်းချင်းဟဲသည် ဒီကို ရောက်လာခဲ့သည့် နှစ်များစွာအတွင်း ရွာထဲ၌ ရောနှော ပေါင်းသင်းရန် မတွေးတောခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကြောင်းအရာ တစ်ခုတည်းကို ဆွေးနွေးရန် တကယ်ကို မဖြစ်နိုင်ပေ။ သူတို့၏ စက်ဝိုင်းထဲသို့ အတင်းအဓမ္မ ဝင်ရောက် ပေါင်းသင်းနေရန် မလိုပါချေ။