မိခင်ဖြစ်သူနဲ့ စကားပြောရတာ အလကားပဲဆိုတာ သိလိုက်တဲ့အတွက် ဆန်နီ က ဖခင်ဖြစ်သူ အိမ်ပြန်ရောက်တာနဲ့ သူ့အစ်ကို ကျောင်းတက်ရမယ့်ကိစ္စကို ချက်ချင်းစတင်ပြောဆိုလိုက်ပါတယ်။
“အာဝါ က ကျောင်းတက်နေပြီ၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မအစ်ကိုကျတော့ ကျောင်းမတက်ရသေးဘူး” လို့ ဆန်နီ က ပြောပါတယ်။
အကြီးဆုံးအစ်မတော် ရဲ့ သမီးသုံးယောက်စလုံးက ကျောင်းတက်နေကြသလို တတိယအစ်မတော်ရဲ့ မိသားစုက ဝူနီ တောင် ကျောင်းအပ်ထားပြီးသားပါ။ ဆန်နီ က သူမကိုယ်တိုင် ကျောင်းမတက်ရတာကို အရေးမစိုက်ပေမဲ့ သူ့အစ်ကို ကျောင်းတက်သင့်တယ်လို့ ပြင်းပြင်းပြပြ ခံယူထားသူပါ။
ဒုတိယအစ်ကိုဖြစ်သူကလည်း ကန့်ကွက်စရာမရှိတာကြောင့် ဇနီးဖြစ်သူနဲ့ တိုင်ပင်ဖို့ ချဉ်းကပ်လိုက်ပါတယ်။
ဒုတိယအစ်မတော် က “အိမ်ရဲ့အခြေအနေကို ရှင်မသိဘူးလား” လို့ ညည်းတွားလိုက်ပါတယ်။
“ဘာအခြေအနေလဲ။ သားကို ကျောင်းမထားနိုင်လောက်တဲ့အထိတော့ မဆိုးရွားပါဘူး” လို့ ဒုတိယအစ်ကိုက ပြန်ပြောပါတယ်။ “သားယောက်ျားလေး မမွေးခင်တုန်းကတော့ မျက်လုံးထဲက အဖိုးတန်ပုလဲလိုမျိုး တောင့်တခဲ့တာလေ။ အခုတော့ သားလေးရလာတော့ မြက်ပင်တစ်ပင်လိုမျိုး ဆက်ဆံနေတယ်။ အဲဒီပိုက်ဆံအနည်းငယ်လေးကို ဘာအတွက် ချွေတာနေတာလဲ”
“နောင်တစ်ချိန် သူအိမ်ထောင်ပြုရတော့မှာလေ။ အဲဒါတွေက ပိုက်ဆံမလိုဘူးလား” လို့ သူမက ပြန်ချေပပါတယ်။
“အဲဒီလောက် အဝေးကြီးကို မကြည့်ပါနဲ့။ သူက အခုမှ ကလေးပဲ ရှိသေးတာ။ ဆယ်နှစ်လောက်အထိ ဖြစ်လာမယ့်ကိစ္စတွေကို ကြိုပူပန်နေတာလား။ သူ့ကို ကျောင်းပဲ တက်ခိုင်းလိုက်ပါ”
စတုတ္ထမိသားစုရဲ့ Da Wa နဲ့ အာဝါ တို့ကလည်း ကျောင်းတက်နေကြသလို၊ သူ့ရဲ့ အကြီးဆုံးအစ်ကိုနဲ့ တတိယအစ်ကိုတို့တောင် သူတို့ရဲ့ သမီးတွေကို ကျောင်းပို့နေကြတာပဲ။ သူ့သားကျမှ ဘာလို့ မတက်ရမှာလဲ။
ပိုက်ဆံအကုန်အကျခံရမှာကို မလိုလားပေမဲ့ ဒုတိယအစ်မတော် ကတော့ ခင်ပွန်းဖြစ်သူရဲ့ သဘောထားကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိလိုက်ရတဲ့အတွက် သွားကိုကြိတ်ပြီး သဘောတူလိုက်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူမက “စာမေးပွဲမှာ အမှတ်ကောင်းကောင်း မရလာရင်တော့ နောက်ထပ် ကျောင်းမတက်နဲ့တော့။ ကြားလား” လို့ သတိပေးလိုက်ပါတယ်။
ကျိုးရှ က နားထောင်ကောင်းသူပီပီ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ကျောင်းစတက်တဲ့အခါမှာတော့ စာသင်ခန်းထဲက အကြောင်းအရာတွေက သူ့ခေါင်းကို မူးနောက်သွားစေပါတယ်။ အိမ်ပြန်ရောက်တဲ့အခါမှာလည်း မိခင်ဖြစ်သူရဲ့ မေးခွန်းထုတ်တာကို ချက်ချင်းခံရပါတယ်။ မေးခွန်းတွေကို သူမဖြေနိုင်တဲ့အခါမှာတော့ အဆူအပူနဲ့ အထုအနှက်ကို ခံလိုက်ရပါတော့တယ်။
အမေကျိုး က ဝင်ရောက်တားဆီးပြီး “တော်တော့! ဘာလို့ သူ့ကို ရိုက်နေတာလဲ။ ဒါ သူ့ရဲ့ ပထမဆုံးနေ့ပဲ ရှိသေးတာကို။ အားလုံးကို ချက်ချင်းနားလည်ရမယ်လို့ မျှော်လင့်နေတာလား။ အဲဒီလိုသာဆိုရင် သူက ကလေးမဟုတ်ဘဲ နတ်ဆိုးဖြစ်နေမှာပေါ့” လို့ ဆူပူလိုက်ပါတယ်။
ဒုတိယချွေးမရဲ့ ပြုမူပုံကို ကြည့်ပြီး အမေကျိုး စိတ်ပျက်မိပါတယ်။ ဒီဒုတိယချွေးမက စတုတ္ထချွေးမလောက်တောင် မတော်ပါဘူး။ စတုတ္ထအစ်မတော်ကတောင် စိတ်တိုရင် သူ့ခင်ပွန်းနဲ့ သားတွေကို "ကြွေးရှင်တွေ" လို့ပဲ ညည်းညူတတ်တာပါ။ ကလေးတွေကို ရိုက်ရင်တောင် လက်ကို မြှောက်သာမြှောက်လိုက်တာ အသာလေးပဲ ချလိုက်တာပါ။ ဒီလိုမျိုး ကြမ်းတမ်းပြီး နားထောင်ရဆိုးတဲ့ ဆူပူကြိမ်းမောင်းမှုမျိုး ဘယ်တော့မှ မရှိခဲ့ပါဘူး။
“အမေ၊ ကျွန်မက ကလေးကို ပညာပေးနေတာပါ” လို့ ဒုတိယအစ်မတော် က ပြောပါတယ်။
“ဒါ ဘယ်လိုပညာပေးတာမျိုးလဲ။ သူက ငါ့မြေးလည်း ဟုတ်တာပဲ။ ငါနည်းနည်းလောက် ပြောပိုင်ခွင့်ရှိတယ်မလား” လို့ အမေကျိုး က ပြန်ပြောလိုက်ပါတယ်။
မိသားစုတွေ ခွဲနေကြပြီဖြစ်ပေမဲ့ ဒုတိယအစ်မတော် က အမေကျိုး ကို ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း မဆန့်ကျင်ရဲပါဘူး။ သူမက စိတ်တိုဒေါသတွေကို ကျိုးရှ ဆီသာ ပုံချလိုက်ပါတယ်။ “မနက်ဖြန် မေးခွန်းတွေကို မဖြေနိုင်ရင်တော့ ကျောင်းမသွားနဲ့တော့။ ကျောင်းအုပ်ဆီသွားပြီး ပိုက်ဆံပြန်တောင်းယူလိုက်မယ်”
စိတ်ညစ်ညူးစွာနဲ့ ကျိုးရှ က အာဝါ ကို ရှာဖွေဖို့ ထွက်သွားပါတယ်။
“ဒီကိုလာ၊ ငါသင်ပေးမယ်” လို့ အာဝါ က ပြောပါတယ်။ သူကတော့ စာသင်ရတာ လွယ်လွန်းတယ်လို့ ထင်နေပါတယ်။ သူ့မိခင်က ဒီသင်ခန်းစာတွေကို သင်ပေးပြီးသားဖြစ်သလို သူကိုယ်တိုင်လည်း ဒုတိယတန်းကို ကျော်တက်ချင်နေတာပါ၊ ဒါပေမဲ့ သူ့မိခင်က အသက်နည်းနည်းပိုကြီးလာတဲ့အထိ စောင့်ဖို့ တင်းကြပ်ထားတာပါ။
ကျိုးရှ က သူ့ဝမ်းကွဲအစ်ကို သင်ပေးတာကို နာယူရင်း စတုတ္ထဦးလေးဖြစ်သူရဲ့ အိမ်မှာ ညစာစားဖြစ်သွားပါတယ်။
“ဒီကောင်လေးက သေးပေမဲ့ စားနိုင်တာကတော့ အတော်ပဲ” လို့ လင်ချင်းဟဲ့ က ကျိုးချင်းပိုင် ကို တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်ပါတယ်။
ကျိုးချင်းပိုင် က ရယ်မောလိုက်ပါတယ်။ သူ့ဒုတိယအစ်မတော်က အိမ်သုံးစရိတ်ကို အလွန်အမင်း ချွေတာတတ်သူဆိုတာ နာမည်ကြီးပါပဲ။ သူတို့အိမ်မှာ ဒီလောက်အရသာရှိတဲ့ အစားအစာမျိုး ရှားပါတယ်။ ဒါကြောင့်လည်း တူဖြစ်သူက ဒီမှာ အဝစားတာ သဘာဝပါပဲ။
“သူ အလွန်အမင်း စားပြီး ဗိုက်နာမှာ စိုးရိမ်တယ်။ နေမကောင်းဖြစ်သွားရင် သူ့အမေက ငါ့ဆီလာပြီး စာရင်းရှင်းတော့မှာ” လို့ လင်ချင်းဟဲ့ က စိုးရိမ်တကြီး ပြောပါတယ်။ သူမက ကပ်စေးနည်းတာ မဟုတ်ပေမဲ့ ကျိုးရှ နည်းနည်းလေးပဲ မသက်မသာဖြစ်ရင်တောင် သူ့အမေက အိမ်တံခါးကို လာခေါက်မှာ သေချာနေတာကို သိနေလို့ပါ။
ကံကောင်းစွာနဲ့ပဲ ကျိုးရှ ရဲ့ အစာခြေစနစ်က ကောင်းမွန်ပါတယ်။ အများကြီး စားလိုက်ပေမဲ့ သူ ဘာမှမဖြစ်ခဲ့ပါဘူး။
“စတုတ္ထဦးလေးအိမ်မှာ ဘာတွေကောင်းတာ စားခဲ့လဲ” လို့ အိမ်ပြန်ရောက်တဲ့အခါ ဒုတိယအစ်ကိုက သူ့သားကို မေးပါတယ်။
“ပြောင်းဖူးမုန့်၊ ကြက်ဥကြော်နဲ့ ပဲငါးပိဟင်းပါ” လို့ ကျိုးရှ က အမှန်အတိုင်း ဖြေလိုက်ပါတယ်။
“အများကြီး စားခဲ့တာပေါ့ ဟုတ်လား” ဒုတိယအစ်ကိုက သူ့သားရဲ့ ဗိုက်ကို ပွတ်ပေးရင်း ရယ်မောလိုက်ပါတယ်။
“အများကြီးပဲ” လို့ ကျိုးရှ က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပါတယ်။ သူ ပိုစားနိုင်သေးပေမဲ့ ဗိုက်ပြည့်ခါနီးဆိုရင် ရပ်လိုက်ဖို့ အဘွားဖြစ်သူက မှာထားတာပါ။ ဒါပေမဲ့ စတုတ္ထဦးလေးနဲ့ အဒေါ်တို့အိမ်က အစားအစာတွေက အရမ်းအရသာရှိလွန်းလို့ သူတို့ရဲ့ သားသာ ဖြစ်ချင်လိုက်တာလို့ တိတ်တိတ်လေး ဆုတောင်းမိပါတယ်။
ဒုတိယအစ်မတော် ကတော့ အချဉ်ရည်၊ ဟင်းသီးဟင်းရွက်လုံးနဲ့ ဆန်ပြုတ်ရည်ကျဲကျဲကိုသာ တိတ်ဆိတ်စွာ စားရင်း မျက်နှာပျက်နေပါတယ်။
လင်ချင်းဟဲ့ ရဲ့ အိမ်မှာတော့ ညစာစားပြီးသွားပြီဖြစ်လို့ ဖိနပ်အောက်ခံချုပ်ဖို့ လုပ်နေပါတယ်။ နွေဦးပေါက်လာပြီဖြစ်လို့ ကောင်လေးတွေရဲ့ ဖိနပ်တွေက မြန်မြန်ဆန်ဆန်ပဲ ပေါက်ပြဲကုန်ပါတယ်။
သူမက အလုပ်လုပ်ရင်းနဲ့ပဲ Da Wa နဲ့ အာဝါ တို့ရဲ့ အိမ်စာတွေကို လမ်းညွှန်ပေးနေပါတယ်။ အာဝါ က ပထမတန်းသင်ရိုးကို ကျွမ်းကျင်နေပြီဖြစ်လို့ ဒုတိယတန်းစာတွေကို စတင်လုပ်နေပါပြီ။ သူမကတော့ ကလေးကို အဆင့်မြင့်မတက်ခိုင်းခင် အခြေခံခိုင်မာစေဖို့ ပထမတန်းမှာပဲ တစ်နှစ် ထပ်ထားဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားပါတယ်။
အစ်ကိုကြီးနှစ်ယောက် စာကျက်နေချိန်မှာတော့ အငယ်ဆုံးဖြစ်သူ ဆန်ဝါ က ဂေါ်လီလုံးတွေနဲ့ ကစားနေပါတယ်။ ခဏလောက် လေ့ကျင့်ပြီးနောက် နောက်တစ်နေ့မှာ သူငယ်ချင်းတွေကို အနိုင်ယူနိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်သွားတဲ့အခါ သူ့အစ်ကိုတွေကို စတင်နှောင့်ယှက်ပါတော့တယ်။
“ငါ ဘောပင်ပေးမယ်၊ မင်းဘာသာ မင်း ပုံဆွဲတော့” လို့ Da Wa က စာရွက်တစ်ရွက် ပေးလိုက်ပါတယ်။
“ကျွန်တော် သတင်းစာမလိုချင်ဘူး၊ အစ်ကို့ရဲ့ အလွတ်စာရွက်ပဲ လိုချင်တာ” လို့ ဆန်ဝါ က တောင်းဆိုပါတယ်။
“ဒီစာရွက်က အိမ်စာအတွက်။ ဒါက ဈေးကြီးတယ်၊ အလကား မဖြုန်းရဘူး။ သတင်းစာပေါ်မှာပဲ ဆွဲ” လို့ Da Wa က တင်းခံပါတယ်။
“အရမ်းဈေးကြီးတယ်” လို့ အာဝါ က အဓိကအချက်ကို ထောက်ပြလိုက်ပါတယ်။ “အစ်ကိုတို့ရဲ့ အိမ်စာစာရွက်ကို သုံးလိုက်ရင် အမေက မုန့်ဝယ်ဖို့ ပိုက်ဆံကျန်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး”
ဆန်ဝါ ကတော့ ဈေးနှုန်းအကြောင်းကို သိပ်မသိပေမဲ့ မုန့်အကြောင်း ပြောလိုက်တာနဲ့ အန္တရာယ်ရှိတယ်ဆိုတာ သိလိုက်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ပိုက်ဆံတွေကို မုန့်ဝယ်ဖို့ပဲ သုံးစေတာ ပိုကောင်းမယ်လို့ ဆုံးဖြတ်ပြီး သတင်းစာပေါ်မှာပဲ ပုံဆွဲလိုက်ပါတယ်။
လင်ချင်းဟဲ့ ကတော့ ကလေးတွေရဲ့ စကားများမှုကို ဝင်မပါဘဲ သူတို့ဘာသာ ဖြေရှင်းစေပါတယ်။ သူတို့ မပြေလည်ကြရင် ရန်ဖြစ်ကြပေမဲ့ ခဏကြာရင်တော့ ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလို ဂေါ်လီလုံးတွေနဲ့ ပြန်ကစားကြပြန်ရော။ ကလေးဆိုတာ နားလည်ရခက်တဲ့ သတ္တဝါတွေပါပဲ။
အရင်က ကလေးမမွေးဖူးတဲ့ လင်ချင်းဟဲ့ အတွက်တော့ ဒါဟာ "ကျောက်တုံးတွေကို စမ်းသပ်ရင်း မြစ်ကိုဖြတ်ကူးနေရသလို" ဖြစ်ပေမဲ့ သူမ တော်တော်လေး ကောင်းကောင်း လုပ်ဆောင်နေပုံရပါတယ်။ အနည်းဆုံးတော့ ကျိုးချင်းပိုင် က အဲဒီလိုပဲ ထင်ပါတယ်။
“အမေ၊ မနက်ဖြန် ကျွန်တော် နည်းနည်း နောက်ကျမှ ပြန်လာမယ်။ ကျောင်းကသူငယ်ချင်းတွေနဲ့ ကစားကွင်းမှာ ဘောလုံးကန်ဖို့ ချိန်းထားတယ်” လို့ Da Wa က စာရေးရင်း ပြောပါတယ်။
“အေးပါ၊ ဖခင်ရဲ့ ရေဘူးကို ယူသွားလိုက်” လို့ လင်ချင်းဟဲ့ က ခေါင်းမော့မကြည့်ဘဲ ပြောပါတယ်။
“အမေ၊ ကျွန်တော် မနက်ဖြန် အစ်ကိုကြီးကို စောင့်နေမယ်။ သူ ရေဘူးကို ကျွန်တော် စောင့်ကြည့်ပေးမယ်” လို့ အာဝါ က ဝင်ပြောပါတယ်။
သူက ကစားပွဲကိုပဲ ကြည့်ချင်နေတာဆိုတာ လင်ချင်းဟဲ့ သိတာကြောင့် “မင်း မကစားရဘူးနော်။ တခြားကလေးတွေက မင်းထက်ကြီးတယ်၊ ထိခိုက်မိလိမ့်မယ်။ ကြည့်ပဲ ကြည့်နေ၊ ကြားလား” လို့ သတိပေးလိုက်ပါတယ်။
“ကျွန်တော် မကစားပါဘူး” လို့ အာဝါ က ကတိပေးပါတယ်။ သူက ရေဘူးကို ခိုးမခံရအောင် စောင့်ကြည့်ပေးချင်ရုံသက်သက်ပါ။