အခန်း (၁၃၈) - သံပုရဇား
ကျိုးချင်းပိုင် ကတော့ သူ့ဇနီးရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေအပေါ် ဘာကန့်ကွက်စရာမှ မရှိခဲ့ပေ။ သူ့မိဘတွေနဲ့ မတူဘဲ သူကတော့ လင်ချင်းဟဲ့ ဟာ ဝက်သားတွေကို တိတ်တဆိတ် သယ်ယူရောင်းချနေတယ်ဆိုတာကို သိထားပြီးသားပါ။ ထို့အပြင် နို့မှုန့်တွေကိုပါ အလားတူ လုပ်ဆောင်နေပုံရသည်။
သူမကို တားဆီးဖို့ဆိုတာ သူ့အတွက်တော့ လုံးဝမဖြစ်နိုင်မှန်း သူသိသည်။ သူမက သူ့စကားကို နားထောင်မှာမဟုတ်သလို သူတို့ကြားမှာ သဘောတူညီချက်တစ်ခုတော့ ရှိထားသည်။ အကယ်၍ သူမ ပြဿနာတစ်ခုခုတက်လာရင် ဒီလုပ်ငန်းတွေကို ရပ်တန့်ရမယ်ဆိုတဲ့ ကတိကဝတ်ပါပဲ။ အခုထိတော့ သူမ ဘာပြဿနာမှ မကြုံခဲ့ရသေးပါ။ တကယ်ဆိုရရင် သူမဟာ အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် အရည်အချင်းရှိသူ ဖြစ်နေတာကိုး။ သူမ ဘယ်လိုနည်းလမ်းတွေနဲ့ ဒီလောက်အထိ အဆင်ပြေအောင် လုပ်ဆောင်နေသလဲဆိုတာကိုတောင် သူ သေချာမသိခဲ့ပေ။
သူ့ဇနီးဟာ အလွန်ထက်မြက်သူဖြစ်ပြီး သူမရဲ့ ထက်မြက်မှုတွေက ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ နည်းလမ်းတွေနဲ့ ဖြစ်နေတတ်ပေမဲ့ ဒါဟာ ငြင်းမရတဲ့ အမှန်တရားတစ်ခုပါပဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူမရဲ့နောက်ကွယ်မှာ သူရှိနေတာကြောင့် သူမကို ထိခိုက်နစ်နာမှုတွေ မဖြစ်စေရအောင် သူ အမြဲစောင့်ရှောက်ထားသည်။
ဇနီးမောင်နှံနှစ်ယောက် အိမ်ပြန်သွားချိန်မှာတော့ ဒုတိယအစ်မတော် လင်ကတော့ သူမရဲ့အိမ်ကို ပြန်သွားရင်း ဒေါသတွေနဲ့ ရင်ထဲမှာ ဆူပွက်နေခဲ့သည်။ အိမ်ရောက်တာနဲ့ သူမဟာ ဖခင်ဖြစ်သူနဲ့ မိခင်ဖြစ်သူဆီကို သွားပြီး သူတို့ရဲ့ ညီမဖြစ်သူ လင်ချင်းဟဲ့ ဟာ အလွန်အမင်း သက်သောင့်သက်သာ နေထိုင်နေကြောင်း တိုင်တောတော့သည်။
"အမေတို့ မမြင်လိုက်ရလို့ပါ" ဒုတိယအစ်မတော် လင်က နှာခေါင်းရှုံ့ရင်း ပြောလိုက်သည်။ "အဲဒီ နို့မှုန့်တစ်ထုပ်ကို သုံးယွမ်တောင် ပေးရတာ၊ သူက တစ်ခါတည်း နှစ်ထုပ်ဝယ်သွားတာလေ! အဲဒါတင်မကသေးဘူး၊ သကြားလုံးတွေနဲ့ စပျစ်သီးခြောက်တွေလည်း ပါသေးတယ်။ သူ စုစုပေါင်း ဘယ်လောက်တောင် သုံးလိုက်မလဲဆိုတာ တွေးတောင်မတွေးရဲဘူး။"
မိခင်ဖြစ်သူ လင်အမေက အံ့ဩတကြီး ဖြစ်သွားသည်။ "မဖြစ်နိုင်တာ။ ချင်းပိုင်မှာ အခုလောလောဆယ် လစာမှ မရှိတာ။ အဲဒီလောက် ငွေတွေက ဘယ်ကရမှာလဲ။"
"အမေ၊ မေ့သွားပြီလား။ ယောကျာ်းဖြစ်သူဆီမှာ အငြိမ်းစားလစာ ရှိသေးတယ်လေ။ သူတို့ ဘယ်လောက်တောင် စုထားမိလဲဆိုတာ ဘယ်သူသိမှာလဲ" လို့ ဒုတိယအစ်မတော် လင်က တွက်ချက်ပြသည်။ "သူ နောက်ဆုံးအကြိမ် ပြန်လာတာက ကျွန်မတို့ကို အခွင့်ကောင်းယူဖို့ ကြိုးစားမှာ စိုးရိမ်လို့ အဆက်ဖြတ်ဖို့ ပြန်လာတာပဲ ဖြစ်ရမယ်။ အမေ၊ ဒီသမီးက တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့သူပဲ!"
"ချင်းဟဲ့က အဲဒီလို တွေးမယ်လို့တော့ ငါမထင်ပါဘူး" လို့ အစ်ကိုကြီးဖြစ်သူက ကြားဖြတ်ပြောသည်။
"ဘယ်သူသိမှာလဲ" ဒုတိယအစ်ကိုဖြစ်သူက ညည်းတွားသည်။ "အရင်တစ်ခေါက် သူလာတုန်းကလည်း ကျွန်မတို့အားလုံးက သူ့ကို တာဝန်ရှိသလိုလိုနဲ့ ပြုမူသွားတာ။ အဲဒီနောက်ပိုင်း သူ လုံးဝမလာတော့ဘူး။ သူသာ တစ်ခုခု အနိုင်ကျင့်ခံရရင် ဘယ်သူက သူ့ဘက်က ရပ်တည်ပေးမှာလဲ။"
"ဘယ်သူက ရပ်တည်ပေးပေး၊ အစ်ကိုတော့ လုံးဝမဟုတ်ဘူးဆိုတာ သေချာတယ်" လို့ တတိယအစ်ကိုဖြစ်သူက လှောင်သည်။ "အစ်ကိုက အရင်ဆုံး ပြေးပုန်းမယ့်သူလေ။"
"မင်း ဘာတွေပြောနေတာလဲ!" ဒုတိယအစ်ကိုဖြစ်သူက သူ့ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
"အိမ်ထဲမှာ ဒီလိုမျိုး မာန်ဖီမနေပါနဲ့တော့" လို့ တတိယအစ်မတော် လင်က အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်မတို့အားလုံးက မိသားစုဝင်တွေပဲ၊ တစ်ယောက်အကြောင်း တစ်ယောက် သိပြီးသားပါ။"
"မင်းတို့နှစ်ယောက်က သူ့ဆီကနေ အကျိုးအမြတ်တွေ ရထားတော့ သူ့ဘက်ကပဲ လိုက်ပြောမှာပေါ့" လို့ ဒုတိယအစ်မတော် လင်က စိတ်ပျက်စွာ ပြောသည်။
တတိယအစ်မတော် လင်က သူမရဲ့စကားကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။ "ကျွန်မ တတိယညီမရဲ့ စိတ်နေသဘောထားကို သိတယ်။ သူမ အရင်က ချမ်းသာခဲ့ပေမဲ့ အခုလိုမျိုး သုံးဖြုန်းနေရင်တော့ ရှိသမျှတွေ ကုန်သွားလောက်ပြီ။ အစ်မတို့က သူ့ဆီက ငွေညှစ်ဖို့ ကြံစည်နေတာဆိုရင်တော့ ဒါဟာ အလွန်မှားယွင်းတဲ့ အစီအစဉ်ပဲ။"
ခုနစ်လကျော် ကိုယ်ဝန်ရှိနေတဲ့ တတိယအစ်မတော် လင်က သူမရဲ့ ဗိုက်ကို ပွတ်သပ်လိုက်ရင်း "အစ်မတို့ စိတ်ပျက်ရလိမ့်မယ်" ဟု ဆိုသည်။
"ဘာက မှားယွင်းတဲ့ အစီအစဉ်လဲ" ဒုတိယအစ်မတော် လင်က နှာခေါင်းရှုံ့သည်။ "ဖေဖေနဲ့ မေမေက သူ့ကို မွေးထားတာလေ။ သမီးတစ်ယောက်က ဒီလိုမျိုး လုပ်ရက်နိုင်လား။ သူ့ယောက္ခမအိမ်မှာ စားကောင်းသောက်ကောင်းနဲ့ နေနေပြီး ဒီအိမ်ကို ခြေမချတာ နှစ်တွေတောင် ကြာနေပြီ။ တကယ့်ကို ရက်စက်တဲ့သူပဲ။"
"အစ်မတို့သာ ယောက္ခမအိမ်မှာ စားကောင်းသောက်ကောင်း ဖြစ်နေရင် လင်မိသားစုပိုင် ပစ္စည်းတွေကို ကိုယ့်အိမ်ကို ပြန်သယ်လာဦးမှာလား" လို့ တတိယအစ်မတော် လင်က ပြန်ချေပသည်။
"မင်း ဘာတွေပြောနေတာလဲ။ မင်းနဲ့ မင်းယောကျာ်းက မိသားစုကြီးနဲ့ ခွဲနေတာ ကြာပြီလေ။ လင်မိသားစုကိစ္စမှာ ဘာလို့ ဝင်ပါနေတာလဲ။"
တတိယအစ်မတော် လင်က ခေါင်းသာညိတ်လိုက်သည်။ "ဒါလည်း ဟုတ်တာပါပဲ။" သူမ ဗိုက်ကို ကိုင်ရင်း အခန်းထဲ ပြန်ဝင်သွားသည်။ တတိယအစ်ကိုဖြစ်သူကလည်း သူ့ညီမအပေါ် ကြံစည်နေတာတွေကို နားထောင်ဖို့ စိတ်မဝင်စားတာကြောင့် သူမနောက်ကို လိုက်သွားသည်။
အခန်းထဲရောက်တော့ တတိယအစ်မတော် လင်က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ "အချိန်ရရင် တတိယညီမဆီ သွားပြီး သတိပေးလိုက်ပါ။ အမေရဲ့ တုံ့ပြန်ပုံကို ကြည့်ရတာ သူ အဲဒီကို သွားမှာ သေချာပေါက်ပဲ။"
တကယ်ပဲ လင်အမေက ခရီးစဉ်အတွက် ကြိုတင်စီစဉ်နေပြီဖြစ်သည်။ "ဒီလောက်အထိ အသက်ကြီးတဲ့သူကို ကိုယ်တိုင်လာခိုင်းတဲ့ သမီးမျိုး ငါတစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး!" ဟု သူမက အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။
"သွားရင်လည်း အေးအေးဆေးဆေး ပြောပါ" ဖခင်ဖြစ်သူ လင်အဖေက ဆေးတံကို ဖွာရင်း ပြောသည်။ "သူ့စိတ်နေသဘောထားအရ သူသာ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ရန်စမိရင် လင်မိသားစုရဲ့ အကူအညီ လိုအပ်လာမှာပဲ။"
"အမေ၊ တတိယသမီးရဲ့ မိန်းမစကားကို နားမထောင်ပါနဲ့" ဒုတိယအစ်မတော် လင်က ဆက်ပြောသည်။ "သမီးမြင်သလောက်တော့ သူ လက်ထဲမှာ ပိုက်ဆံအများကြီး ရှိမှာ။ အမေ သွားတဲ့အခါ ကျွန်မတို့အိမ်က ဘယ်လောက်တောင် ဟောင်းနွမ်းနေပြီလဲ၊ ပြုပြင်ဖို့ လိုအပ်နေတယ်ဆိုတာကို အလေးပေးပြောပါ။ မဟုတ်ရင် ဒီဆောင်းတွင်းမှာ အိမ်မိုးတွေ ပျက်စီးကုန်လိမ့်မယ်။"
"သူ အဲဒီပစ္စည်းတွေ အကုန်ဝယ်တာကို တကယ်မြင်ခဲ့တာလား" လို့ လင်အမေက မေးသည်။
"ဘယ်လိုလုပ် အလိမ်ဖြစ်ပါ့မလား။ သူ့ယောကျာ်းကို ကြည့်လေ၊ တောင်သူတစ်ယောက်နဲ့ လုံးဝမတူဘူး၊ အသားအရေတွေက ဝင်းပနေတာ။ နို့မှုန့်တွေ မရှိစရာ အကြောင်းမရှိဘူး။ အမေ၊ သူဆီကနေ တစ်ထုပ်လောက်တော့ ရအောင်ယူရမယ်။ အမေတို့နဲ့ ဖေဖေတို့ သောက်ရင် ပိုကျန်းမာလာမှာပေါ့။"
"ဒါဆို မင်းဘာလို့ ကိုယ်တိုင်မတောင်းတာလဲ" လို့ လင်အမေက မေးလိုက်သည်။
"အမေကလည်း၊ ညီမငယ်လေးက ဘယ်လောက်တောင် ကြမ်းတမ်းလဲဆိုတာ မသိဘူးလား။ သမီးက သူ့ပစ္စည်းတွေကို ဘယ်လိုလုပ် ရဲရဲယူရဲမှာလဲ။"
လင်အမေ ဘာမှ ပြန်မပြောတော့ပေ။ သူမရဲ့ အငယ်ဆုံးသမီးအကြောင်းကို သူမ ကောင်းကောင်းသိသည်။ သူမကို ပြန်မဖိတ်ခေါ်ခဲ့လို့ စိတ်ကောက်နေတုန်းပဲ ဖြစ်လိမ့်မည်။ မနက်ဖြန် သွားတာက အကောင်းဆုံးပဲ။ အကယ်၍ သူမသာ မိခင်ဖြစ်သူကို အသိအမှတ်မပြုဘူးဆိုရင် တစ်ရွာလုံးရှေ့မှာ သူမကို အရှက်ခွဲပစ်မှာ။ အဲဒီအခါကျမှ သူမ ခေါင်းမော့နိုင်မလား ကြည့်ကြတာပေါ့!
တတိယအစ်ကိုဖြစ်သူက နေ့လယ်ပိုင်းမှာ သူ့ညီမဆီ ရောက်လာသည်။ လင်ချင်းဟဲ့ က သူသတင်းစကား ပါးလိုက်တာနဲ့ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ သူမ မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ၊ ဒုတိယအစ်မတော် လင်က လျှာရှည်ပြီး ကုန်းချောနေတာပဲ။
"ကိစ္စမရှိပါဘူး" လင်ချင်းဟဲ့ က ပြောသည်။ "အဲဒီအဘွားကြီး လာချင်ရင် လာပါစေ။ ဒီရွာမှာ ကျွန်မက နာမည်ကောင်းရှိတဲ့သူမှ မဟုတ်တာ၊ သူ့ကို ကြောက်စရာမလိုပါဘူး။"
ဒီ သံပုရဇားတွေက သူမသွေးကို စုပ်ချင်နေတာလား? စမ်းကြည့်ကြတာပေါ့။
"ကလေးတွေကိုလည်း ထည့်တွက်ရဦးမယ်လေ" လို့ တတိယအစ်ကိုဖြစ်သူက သက်ပြင်းချရင်း ပြောသည်။
လင်ချင်းဟဲ့ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူမက ကဲ့ရဲ့သံတွေကို ဂရုမစိုက်ပေမဲ့ ကျိုးချင်းပိုင် နဲ့ ကလေးတွေကို အထင်သေးခံရတာကိုတော့ မလိုလားပေ။ "မနက်ဖြန် မနက်စောစော ကျွန်မ ပြန်သွားလိုက်မယ်" ဟု သူမ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
"ညီမလေး၊ အိမ်မှာ စားစရာ လုံလောက်ရဲ့လား" လို့ တတိယအစ်ကိုဖြစ်သူက မေးသည်။
"လုံလောက်ပါတယ်။ လယ်ထဲမှာ အလုပ်မလုပ်ရင်တောင် ကျွန်မယောကျာ်းက ကျွန်မကို အငတ်ခံထားမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ အစ်ကိုတို့ရော?"
"ကျွန်မတို့မှာ လုံလောက်ပါတယ်" ဟု သူက ပြုံးရင်း ပြောသည်။
လင်ချင်းဟဲ့ က သူ့ကို ဝက်သားတုံးတစ်တုံး ပေးလိုက်သည်။ "ဒါ အကောင်းဆုံး အသားတော့ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ တူမလေးနှစ်ယောက်အတွက် ယူသွားပါ။"
"ညီမလေး၊ မလိုပါဘူး။ ဒါဝါနဲ့ သူ့ညီတွေအတွက် ထားလိုက်ပါ" လို့ သူ ငြင်းပေမဲ့ လင်ချင်းဟဲ့ က လက်မခံပေ။
သူ ပြန်သွားချိန်မှာတော့ လင်ချင်းဟဲ့ က သူ အသားတုံးကို သေချာယူသွားဖို့ စက်ဘီးနဲ့ နောက်က လိုက်ပို့ပေးခဲ့သည်။ သူ အိမ်ပြန်ရောက်တော့ တတိယအစ်မတော် လင်က အသားတုံးကို မြင်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ "ညီမလေးကို ပြောလိုက်ပြီလား။"
"ပြောလိုက်ပြီ။ သူ မနက်ဖြန် မနက်စောစော လာလိမ့်မယ်။"
"တတိယညီမ ရောက်လာရင်တော့ ရန်ဖြစ်ကြတော့မှာပဲ" လို့ တတိယအစ်မတော် လင်က အသားတွေကို ခေါက်ဆွဲပြုတ်ထဲ ထည့်ဖို့ ပြင်ဆင်ရင်း ပြောသည်။ "အစ်ကို သူ့ဘက်က ကာကွယ်ပေးရမယ်နော်။ ကျွန်မကတော့ ကြားထဲကနေ ရှောင်နေမှာ၊ ကျွန်မအကြောင်း စိတ်မပူနဲ့။"
"ဒီလောက်ထိတော့ မဆိုးပါဘူး" လို့ တတိယအစ်ကိုဖြစ်သူက ပြောပေမဲ့ သူ့မျက်နှာမှာ စိုးရိမ်မှုတွေ ထင်ဟပ်နေသည်။
"ကျွန်မ ပြောချင်တာက အခြေအနေတွေ ပိုဆိုးလာမှာ စိုးလို့ပါ။ တကယ်တော့ တတိယညီမက လင်မိသားစုနဲ့ ဘာမှမပတ်သက်ချင်တော့တာပါ။ ပြဿနာတွေ တက်တော့မှာ အသေအချာပဲ။"