"အဲဒါကို ဘယ်သူက ငြင်းနိုင်မှာလဲ။ မိသားစုကလည်း ခွဲပြီးနေနေကြပြီလေ။ အဘိုးအိုနှစ်ယောက်က စတုတ္ထသားအိမ်မှာ ထမင်းစားနေတာဆိုတော့ သူတို့ရဲ့ အသားဝေစုက အဲဒီအိမ်ကိုပဲ ရောက်သွားရမှာပေါ့။ ကျွန်မတို့အိမ်မှာလည်း ကိုယ့်လုပ်အားခနဲ့ကိုယ်ပဲ၊ အဖေနဲ့အမေရဲ့ ဝေစုကို မျက်စိကျနေတာ မဟုတ်ဘူး" ဟု တတိယမြောက် ချွေးမက ဝင်ပြောလိုက်သည်။
ဝမ်လင် ပထမဆုံး စတင်ပြောဆိုလိုက်ချိန်တွင် အနီးအနားရှိသူအချို့က မကျေမနပ်ဖြစ်နေကြသော်လည်း အကြီးဆုံးချွေးမနှင့် တတိယချွေးမတို့၏ အကြောင်းပြချက်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ငြိမ်ကျသွားကြသည်။ ကျိုးမိသားစုမှ အဘိုးအိုစုံတွဲသည် ကိုယ်တိုင်ချက်ပြုတ်စားသောက်ခြင်းမရှိတော့ဘဲ စတုတ္ထသားအိမ်တွင်သာ ထမင်းစားနေကြသည်ကို ရွာထဲရှိ လူတိုင်းသိကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့၏ အသားဝေစုမှာ ထိုအိမ်သို့ ရောက်သွားခြင်းမှာ သဘာဝကျလှသည်။
မည်သူကမျှ သူမဘက်မှ ပါဝင်ပြောဆိုခြင်းမရှိသည်ကို မြင်သောအခါ ဝမ်လင် ငြိမ်ကျသွားသည်။
သို့သော် ဒုတိယအစ်မတော် ကတော့ သိသိသာသာကို စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေဆဲပင်။ အထူးသဖြင့် သူမအလှည့်ရောက်သောအခါ ပို၍ပင် ဖြစ်သည်။ သူမမိသားစုရရှိသည့် အသားမှာ သုံးဂျင်းသာ ရှိသည်။ လင်ချင်းဟဲ့ က အဆီများသော ဝက်သားတုံးကြီးကို ကိုင်ဆောင်ကာ ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ထိုကွာခြားချက်က သူမကို ပို၍ပင် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေသည်။
ဒုတိယအစ်မတော် က ငွေကုန်သက်သာစေရန်အတွက် အသားနှင့် အရိုးပါသောအပိုင်းကိုသာ ရွေးချယ်ခဲ့သဖြင့် သူမ၏ ဝေစုမှာ ပမာဏများသယောင်ရှိသော်လည်း အရည်အသွေးပိုင်းတွင် အားရစရာမရှိပေ။ အိမ်ပြန်ရောက်သည့်တိုင် သူမ၏ မျက်နှာထားမှာ တင်းမာနေဆဲပင်။
တစ်ဖက်တွင်မူ ဒုတိယအစ်ကိုမှာမူ အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်နေသည်။ "ဒီညတော့ ခေါက်ဆွဲပြုတ် (Dumplings) စားကြမယ်!" ဟု သူက ကြွေးကြော်လိုက်သည်။ တစ်နေ့တာလုံး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်လာပြီးနောက် ခေါက်ဆွဲပြုတ်မှာ သူတို့အတွက် တတ်နိုင်သည့် ဇိမ်ခံအစားအစာတစ်ခုသဖွယ် ဖြစ်နေသည်။
"စား၊ စား၊ စား! ဒါပဲ တွေးတတ်တယ်! စားဖို့ပဲ သိတဲ့လူ၊ တခြားဘာတတ်လို့လဲ!" ဟု ဒုတိယအစ်မတော် က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ဒုတိယအစ်ကိုမှာ ကြက်သီးမွေးညင်းထသွားသည်။ သူက အစားအသောက်လေး တစ်နပ်လောက် စားချင်ရုံသက်သက်ပါ။ "ရှင် ဘာဖြစ်နေတာလဲ? ဘယ်သူက ရှင့်ကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ပေးလို့လဲ?"
ဒုတိယအစ်မတော် က သွားကိုကြိတ်လိုက်သည်။ "ခုနက အသားဝေတုန်းက အမေကျိုး က စတုတ္ထသားအိမ်က မိန်းမနဲ့အတူရှိနေတာ၊ ပြီးတော့ အမေက အသားအများကြီး ရသွားတယ်!"
"ဒါနဲ့ ဘာဖြစ်လဲ? အဖေနဲ့ ကျိုးချင်းပိုင် တို့က လုပ်အားခ ၁၀ မှတ်စီ ရကြတာပဲလေ" ဟု ဒုတိယအစ်ကိုက ကျိုးကြောင်းဆီလျော်စွာ ပြန်ပြောသည်။ လုပ်အားခ ၁၀ မှတ် နှစ်ဆဆိုသည်မှာ အသားပမာဏ အတော်များများ ရနိုင်သည်ဟု ဆိုလိုသည်။
"အဲဒီအသားတွေ အကုန်လုံးက စတုတ္ထသားအိမ်ကို ရောက်သွားတာလေ!" ဟု သူမက ဆက်ပြောသည်။
"အဲဒါကို ဘာများ ငြင်းခုန်စရာ ရှိလို့လဲ? အဖေနဲ့အမေက အခု အဲဒီမှာပဲ ထမင်းစားနေကြတာလေ။ အသားတွေကို အဲဒီကို မပို့ရင် ဘယ်ကို ပို့ရမှာလဲ?" ဒုတိယအစ်ကိုမှာ လုံးဝ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။
"အဖေနဲ့အမေကို ကျွန်မတို့ဆီမှာ လာစားဖို့ ပြောလိုက်ရင်ရော ဘာဖြစ်မလဲ?" ဟု ဒုတိယအစ်မတော် က အကြံပေးသည်။
ယောက္ခမတွေကို သူတို့စားပွဲမှာပဲ ထိုင်စေခြင်းက ပို၍ အကျိုးရှိမည်ဟု သူမ ယူဆသည်။ ယောက္ခမအဖေက အလုပ်လုပ်နိုင်သေးသလို၊ ယောက္ခမအမေက လယ်ကွင်းထဲ မဆင်းရသော်လည်း မကြာမီ အချိန်ရလာလျှင် ဝက်စာအတွက် ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေ ရှာပေးနိုင်ဦးမည်။ ဘယ်လိုမှ အရှုံးမရှိပေ။
"ရှင်ကလည်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးလွန်းအားကြီးတယ်။ ရှင်ချက်တဲ့ ဟင်းက စတုတ္ထသားအိမ်က မိန်းမချက်တာနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်နိုင်မှာလဲ? ကျွန်တော့်မိဘတွေ အဲဒီမှာ စားစပြုကတည်းက ဘယ်လောက်ပျော်နေလဲဆိုတာ မမြင်ဘူးလား?" ဟု ဒုတိယအစ်ကိုက ရယ်မောလိုက်သည်။ သူ၏ မိဘများမှာ စတုတ္ထသား၏ စားပွဲတွင် စားသောက်ရပြီးနောက် ပိုမိုကျန်းမာလာပြီး အလွန်ပျော်ရွှင်နေကြသည်ကို သူသိသည်။ အဲဒီအိမ်က အစားအသောက်တွေက ပိုကောင်းမှန်း ထင်ရှားသည်။ သူ့မိဘတွေက သူတို့အိမ်ကလို အချဉ်ရည်ဟင်း၊ ဟင်းသီးဟင်းရွက်လုံးတွေနဲ့ဆိုရင် စိတ်တိုင်းကျမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သူသိသည်။
"ရှင်က သူတို့ကို မမေးဖူးသေးဘဲနဲ့ သူတို့ မစားချင်မှန်း ဘယ်လိုသိလဲ?" ဟု သူမက တင်းမာစွာ ပြောသည်။
"ပြဿနာ မရှာစမ်းပါနဲ့" ဟု ဒုတိယအစ်ကိုက ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။
သူ မေးစရာပင် မလိုပါ။ သူသာ အဲဒီနေရာမှာဆိုရင် ဘာတစ်ခုမှ ပြောင်းလဲမှာ မဟုတ်ပါ။ စတုတ္ထသားအိမ်က ဟင်းပွဲတွေက ဘယ်တော့မှ ထပ်မနေဘဲ အသား ဒါမှမဟုတ် ကြက်ဥ ပါတတ်သည်ဟု သူ ကြားထားသည်။ စတုတ္ထသား၏ဇနီးမှာ ကုန်စည်ဖြန့်ဖြူးရေးသမဝါယမ မှ ဝယ်လာပုံရသည့် ကြက်ဥခြင်းတောင်းကြီးကို သယ်လာသည်ကို သူ ကိုယ်တိုင် မြင်ဖူးသည်။
"ရှင် မပြောရင် ကျွန်မပဲ ပြောမယ်!" ဟု ဒုတိယအစ်မတော် က ကြုံးဝါးလိုက်သည်။
"အေးလေ၊ သွားပြောပေါ့" ဟု ဒုတိယအစ်ကိုက လက်ခါပြလိုက်သည်။
သူမက ချက်ချင်း မသွားသေးဘဲ အခွင့်အရေးကောင်းကို စောင့်ရန် စီစဉ်သည်။ သို့သော်လည်း အမေကျိုး မှာ သူမကို ဂရုစိုက်ရန် အချိန်မရှိလောက်အောင် အလုပ်ရှုပ်နေသည်။
လင်ချင်းဟဲ့ လည်း အလုပ်ရှုပ်နေသည်။ အသားတွေ အများကြီး သယ်လာရသဖြင့် အကုန်လုံးကို စနစ်တကျ ပြုပြင်ရဦးမည်။ သူမသည် အဆီတုံးကြီးကို ခုတ်ထစ်ပြီး ဝက်ဆီချက်ရန် ပြင်ဆင်သည်။ မြေပဲဆီ နည်းပါးနေချိန်တွင် ဝက်ဆီရသဖြင့် သူမ အလွန်ကျေနပ်သည်။ အစာကျွေးမွေးခြင်းမရှိဘဲ သဘာဝအတိုင်း မွေးမြူထားသည့် ဝက်သားဖြစ်သဖြင့် ထွက်လာသည့် ဝက်ဆီမှာ အလွန်အရသာရှိပြီး ဝက်ဆီဖတ်ကြော်လေးတွေမှာ ကလေးတွေအတွက် အကြိုက်ဆုံးမုန့်ဖြစ်လာသည်။
လင်ချင်းဟဲ့ သည် ဝက်ဆီဖတ်ကြော်နှင့် ဂေါ်ဖီထုပ်ကို ရောပြီး အသားမုန့် (Steamed buns) များ ပြုလုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ တခြားပါဝင်ပစ္စည်းများ မပါသော်လည်း ထိုမုန့်များမှာ မွှေးကြိုင်ပြီး အရသာရှိသည်။ ဝက်သုံးထပ်သားကိုမူ နောင်အခါ ကြော်စားရန်အတွက် ဆားနယ်၍ သိမ်းထားလိုက်သည်။ အသားစိုင်များ၊ နံရိုးများနှင့် အရိုးကြီးများကိုလည်း ဘာမှ အလဟဿမဖြစ်စေရန် စနစ်တကျ ခွဲခြားထားသည်။
ရာသီဥတုမှာ အေးခဲမနေသေးသဖြင့် အသားများကို မြန်မြန်စားပစ်ရမည်။ အမေကျိုး က အတွင်းကလီစာများကို ကိုင်တွယ်သည်။ ဝက်အူချောင်းကြီးကို အချဉ်ရည်ဖြင့် ကြော်ပြီး၊ အစာအိမ်ကို ပါးပါးလှီးကာ ငရုတ်ကောင်းနှင့် ตุ๋န် (ตุ๋န် - ပြုတ်/ချက်) ထားသည်။ ဝက်အူငယ်ကိုလည်း ပေါင်းထားသည်။
ထိုနေ့ညက အကောင်းဆုံး အစားအသောက်များဖြင့် ပြည့်စုံနေသည်။ ကျိုးချင်းပိုင် ကပင် ဖခင်ဖြစ်သူနှင့်အတူ သောက်ရန် အရက်ထုတ်လာသည်။ လင်ချင်းဟဲ့ နှင့် ကလေးများက မသောက်ကြသော်လည်း Da Wa က တစ်ငုံလောက် သောက်ကြည့်ရန် ကြိုးစားသေးသည်။ သို့သော် မိခင်၏ တင်းမာသော အကြည့်ကြောင့် ချက်ချင်းပင် ငြိမ်သွားသည်။
စားပွဲပေါ်တွင် အရသာရှိသော ဟင်းပွဲများ ပြည့်နှက်နေပြီး လူတိုင်း အဝစားသောက်နိုင်ခဲ့ကြသည်။ အစာစားပြီးနောက် အဘိုးအိုစုံတွဲသည် သူတို့၏ အခန်းထဲသို့ ပြန်သွားပြီး အနားယူကြသည်။
သူတို့ အနားယူပြီး မကြာမီမှာပင် ဒုတိယအစ်မတော် က ခေါက်ဆွဲပြုတ်တစ်ပန်းကန်နှင့် ရောက်လာသည်။ "အဖေ၊ အမေ၊ သမီး လုပ်ထားတာပါ။ နည်းနည်းလောက် မြည်းကြည့်ပါဦးမလား?"
"မလိုပါဘူး။ ငါတို့ စတုတ္ထသားအိမ်မှာ စားပြီးပြီ" ဟု အမေကျိုး က ပြန်ပြောသည်။
ဒုတိယအစ်မတော် က အရက်နံ့ရသဖြင့် "အရက်လည်း သောက်ထားကြတာလား?" ဟု မေးသည်။
"အဲဒီအိမ်က ဟင်းတွေက အရမ်းအရသာရှိတော့ တစ်ခွက်လောက်တော့ သောက်မိတာပေါ့" ဟု အမေကျိုး က ပြုံးရွှင်စွာ ပြောသည်။
ဒုတိယအစ်မတော် ၏ အပြုံးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူမ၏ အစီအစဉ်ကို မပြောပြရသေးခင်မှာပင် ယောက္ခမဖြစ်သူက သူမကို ပိတ်ပင်လိုက်သလို ဖြစ်သွားသည်။ အမေကျိုး က သူမ၏ ချွေးမ ဘာရည်ရွယ်ချက်ရှိသည်ကို မသိရှိဘဲ မြေးဖြစ်သူကို ခေါ်၍ အနားယူရန်သာ ပြင်သည်။
ဒုတိယအစ်မတော် သည် မစားရသေးသည့် ခေါက်ဆွဲပြုတ်ပန်းကန်ကို ကိုင်ကာ အိမ်သို့ ပြန်သွားရသည်။
"မလုပ်ပါနဲ့လို့ ပြောသားပဲ။ စတုတ္ထသားက အဖေနဲ့အမေကို ဗိုက်ဆာအောင် ထားမှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ဒုတိယအစ်ကိုက မှတ်ချက်ပေးသည်။
"ရှင်က ကျွန်မရဲ့ သားသမီးဝတ္တရားကို မတန်ဖိုးထားရင် ကျွန်မပဲ စားလိုက်မယ်!" ဟု သူမက ဒေါသတကြီး ပြောသည်။
ဒုတိယအစ်ကိုက ဘာမျှ မပြောတော့ဘဲ ကလေးတွေကို မြန်မြန်စားရန်သာ ပြောလိုက်သည်။ ပုံမှန်စားနေကျ အကြမ်းစား အစားအသောက်များအစား ခေါက်ဆွဲပြုတ် စားရခြင်းမှာ ရှားပါးသည့် အခွင့်အရေးပင်။
အကြီးဆုံးနှင့် တတိယချွေးမတို့လည်း အဘိုးအိုများထံ အသားများ လာပေးကြသေးသော်လည်း "မင်းတို့ပဲ ပြန်ယူသွားပြီး စားကြပါ။ အဖေနဲ့အမေက မင်းတို့ သားသမီးဝတ္တရား ကျေပွန်မှန်း သိပါတယ်" ဟု ကြင်နာစွာ ငြင်းပယ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။
ချွေးမများ ပြန်သွားချိန်တွင် အမေကျိုး က သူမ၏ ခင်ပွန်းကို ကြည့်၍ ပြုံးလိုက်သည်။ "ကျွန်မတို့ အခု တကယ်ပဲ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် နေရပြီနော်"
အဖေကျိုး က မျက်လုံးကို မှေးလိုက်ပြီး စိတ်ကျေနပ်စွာ ခံစားလိုက်ရသည်။ တကယ်ပင်၊ ဘဝသည် ကောင်းမွန်လှသည်။