၆၀ ခုနှစ်များဆီသို့

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

အခန်း 127

ထိုစောင်မှာ အလွန်နွေးထွေးပြီး ကြာရှည်ခံအောင် အထူးစီမံချုပ်လုပ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ လင်ချင်းဟဲ့က အလေးချိန်ချိန်ကြည့်လိုက်ရာ တစ်ဂရမ်မျှပင် လျော့နည်းခြင်းမရှိပေ။ အထည်အလိပ်စကလည်း အတော်အတန် ပိုကျန်နေသေးသည်။

"အစအနလေးတွေ ကျန်သေးတယ်လေ၊ လိုချင်သေးလား" ဟု အဘွားအိုက လင်ချင်းဟဲ့၏ မျက်နှာအမူအရာကို ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။

"ရပါတယ် အဘွားရယ်၊ အဘွားပဲ သိမ်းထားလိုက်ပါ" ဟု လင်ချင်းဟဲ့က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမယူလာခဲ့သော အသားခြင်းတောင်းကို အဘွားအိုအား ပြသလိုက်သည်။ အသားအချို့ကို ရောင်းထုတ်ပြီးဖြစ်သော်လည်း ကျန်ရှိနေသည်မှာ အရည်အသွေး အလွန်ကောင်းမွန်သည်။ အသားတုံးများထဲတွင် အဆီများသော အသားကောင်းတစ်တုံးလည်း ပါဝင်ပြီး အလေးချိန်မှာ ခန့်မှန်းခြေ တစ်ဝက်ခန့်ရှိသည်။ ဤခေတ်ကာလတွင် ၎င်းကို အသား၏ အကောင်းဆုံးစံနှုန်းဟု သတ်မှတ်ကြသည်။ အခြားအသားတုံးများနှင့် ပေါင်းလိုက်လျှင် စုစုပေါင်း နှစ်ပေါင် သို့မဟုတ် သုံးပေါင်ခန့် ရှိမည်ဖြစ်သည်။

လင်ချင်းဟဲ့ တကယ်ပင် အသားကောင်းများ ယူလာသည်ကို မြင်ရသဖြင့် အဘွားအိုမှာ အလွန်ဝမ်းသာသွားသည်။ သူတို့ အလဲအလှယ်လုပ်ပြီးသည်နှင့် လင်ချင်းဟဲ့လည်း စောင်ကို စက်ဘီးနောက်တွင် သေချာချည်နှောင်ကာ လမ်းကြားငယ်လေးထဲမှ စက်ဘီးနင်းထွက်လာခဲ့သည်။

လူသူကင်းမဲ့သော လမ်းကြားတစ်ခုသို့ ရောက်သောအခါ စောင်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ရွာသို့ စက်ဘီးနင်းပြန်လာခဲ့သည်။

အိမ်သို့ စောင်ကြီးကို သယ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အမေကျိုး အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူမ၏ စတုတ္ထမြောက် ချွေးမသည် သူမနှင့် အဘိုးကြီးအတွက် ဤမျှကြီးမားပြီး လေးလံသော စောင်မျိုးချုပ်ပေးလိမ့်မည်ဟု လုံးဝမထင်ထားခဲ့ပေ။

"ဒါ... ဝါဂွမ်း ဘယ်နှစ်ပိဿာလောက် သုံးလိုက်တာလဲ" ဟု အမေကျိုးက အံ့ဩတကြီး မေးသည်။

"ခုနစ်ပိဿာပါ" လင်ချင်းဟဲ့က ပြောသည်။ "အခုလိုအချိန်မှာ သယ်လာရင် လူတွေသတိထားမိမှာစိုးလို့ပါ။ ညကျမှ ချင်းပိုင်ကို သယ်ခိုင်းလိုက်ပါ့မယ်"

"ဒီလောက်ကြီးတဲ့စောင်ကို သယ်လာတာ လမ်းမှာ ဘယ်သူမှ မမြင်လိုက်ဘူးလား" ဟု အမေကျိုးက စိုးရိမ်တကြီး မေးသည်။

"မြင်ပါ့မလား အမေရယ်၊ လူတွေအားလုံး အလုပ်သွားနေကြတာလေ။ သစ်တောလမ်းကပဲ လာခဲ့တာ၊ ဘယ်သူ့ကိုမှ မတွေ့ပါဘူး။ စိတ်ချပါ အမေရဲ့" ဟု လင်ချင်းဟဲ့က စိတ်အေးစေရန် ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒီသစ်တောလမ်းက သိပ်မလုံခြုံဘူး၊ နောက်တစ်ခါ ဒီလိုအန္တရာယ်မျိုး မယူပါနဲ့။ ညကျမှ ချင်းပိုင်ကိုပဲ သယ်ခိုင်းလိုက်ပါ" ဟု အမေကျိုးက အကြံပေးသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ အမေ၊ နောက်တစ်ခါ အဲဒီလိုပဲ လုပ်ပါ့မယ်" ဟု လင်ချင်းဟဲ့က သဘောတူလိုက်သော်လည်း တကယ်တမ်းတွင်မူ ထိုကိစ္စမျိုးအတွက် ကျိုးချင်းပိုင်ကို ခိုင်းစေရန် စိတ်ကူးမရှိပေ။

သူမ နားလည်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ အမေကျိုးလည်း ထပ်မပြောတော့ပေ။ သို့သော်လည်း စောင်ကြီးအတွက် ကုန်ကျစရိတ်ကို သူမ တွေးတောမိနေသည်။ "ဒီလောက်ကြီးအောင် လုပ်စရာမှ မလိုတာ" ဟု သူမက ဆိုသည်။

"ချုပ်ဖြစ်မှတော့ အနှစ်သာရရှိအောင် လုပ်လိုက်တာပေါ့။ ဒါဆိုရင် အနှစ်များစွာ ခံမှာလေ၊ နောင်ကျရင် အအေးဒဏ်အတွက် စိုးရိမ်စရာမလိုတော့ဘူးပေါ့" ဟု လင်ချင်းဟဲ့က ရှင်းပြသည်။

အမေကျိုးလည်း ထိုစောင်မှာ အလွန်နွေးထွေးမည်ကို သိသည်။ ခုနစ်ပိဿာဆိုသည်မှာ ကြားဖူးနားဝပင် မရှိခဲ့သော ပမာဏဖြစ်သည်။ ယခုနှစ်တွင် တစ်အိမ်ထောင်လျှင် ဝါဂွမ်း အနည်းငယ်စီသာ ခွဲတမ်းရရှိပြီး တစ်မိသားစုလုံးအတွက် ဝါဂွမ်းတစ်ဝက်ခန့်သာ ရခဲ့သည်။ အဲဒါနဲ့ ဘာလုပ်ရမှာလဲ။

လင်ချင်းဟဲ့က သူတို့မိသားစု၏ ဝါဂွမ်းခွဲတမ်းကို ယူပြီး အဝတ်အထည်အနည်းငယ်နှင့်အတူ ကျိုးရှီးကို ပေးထားပြီးဖြစ်ရာ သူမအတွက် နွေးထွေးသောအရာတစ်ခုခု ချုပ်ပေးရန် ပြောထားသည်။ ထိုအကြောင်းကြောင့် ကျိုးတုန်းက သူတို့မိသားစု၏ အထည်ဝယ်ခွင့်လက်မှတ်များနှင့် ငွေအနည်းငယ်ကို ယူလာပေးခဲ့သည်။

"လက်မှတ်တွေကိုတော့ လက်ခံလိုက်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငွေကတော့ မလိုပါဘူး" ဟု လင်ချင်းဟဲ့က သူ့ကို ပြောခဲ့သည်။ "အားရင် လူးငါး (သို့) ငါးရှဉ့်တွေ ရှိမလား ရှာကြည့်ပေးဦး။ ရရင် အဒေါ်အတွက် ဖမ်းပေးပါဦး"

ကျိုးတုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြီး အလုပ်ရှုပ်တော့သည်။ ရာသီဥတုက အေးလာပြီး ငါးရှဉ့်နှင့် လူးငါးများမှာ ဆောင်းခိုရန် ပြင်ဆင်နေပြီဖြစ်သော်လည်း သူ အနည်းငယ် ဖမ်းပေးနိုင်ခဲ့သည်။ ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် သူက အိုးတစ်လုံးစာ ဖမ်းလာပေးသည်။

လင်ချင်းဟဲ့လည်း အားနာမနေဘဲ လက်ခံလိုက်သည်။ သူမအတွက်မူ ငါးရှဉ့်များ၏ တန်ဖိုးမှာ သူမပေးခဲ့သော ဝါဂွမ်းထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုတန်သော်လည်း ရွာသူရွာသားများအတွက် ဝါဂွမ်းမှာ ရှားပါးပစ္စည်းဖြစ်ကြောင်း သူမ နားလည်သည်။

ဆောင်းရာသီ နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ကျိုးရှီးရရှိခဲ့သော ဝါဂွမ်းတစ်ဝက်မှာ ဆောင်းရာသီအင်္ကျီပါးတစ်ထည်အတွက်သာ လုံလောက်သည်။ သူတို့၏ ခွဲတမ်းနှင့် ပေါင်းလိုက်လျှင်ပင် ဆောင်းရာသီအတွက် လုံလောက်သော အဝတ်အထည် ချုပ်ရန် မလုံလောက်သေးသော်လည်း ဘာမှမရှိတာထက်စာရင် ကောင်းသည်။ ကျိုးရှီးက သူမအား သိုးမွေးချည်များ ဝယ်ပေးရန် တောင်းဆိုထားသဖြင့် မောင်နှမတွေအတွက် ဆောင်းရာသီတွင် ဝတ်ဆင်ရန် ဆွယ်တာအင်္ကျီများ ရရှိတော့မည်ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ဘဝများမှာ တစ်နှစ်ထက်တစ်နှစ် တိုးတက်လာနေသည်။

လင်ချင်းဟဲ့က ကျိုးတုန်း ယူလာပေးသော ငါးရှဉ့်အိုးဖြင့် ငါးရှဉ့်ဟင်းနှစ်ခွက် ချက်လိုက်ရာ အရသာမှာ အလွန်ပင် ထူးကဲပြီး အရသာရှိလှသည်။

စောင်ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍မူ ကျိုးချင်းပိုင်က ထိုည ဆယ်နာရီကျော်တွင် သူ့မိဘများအိမ်သို့ တိတ်တဆိတ် သယ်သွားပေးခဲ့သည်။ မဟုတ်လျှင် ခုနစ်ပိဿာရှိသော စောင်ကြီးမှာ ကောလာဟလဖြစ်သွားနိုင်သည်မှာ သေချာသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ မိဘများမှာ ထိုအရွယ်အစားရှိ စောင်ကြီးနှစ်ထည်ကို ရရှိသွားခဲ့သည်။ သူ့ဇနီးသည် ဤအရာများကို မည်သို့ရယူခဲ့သည်ကို သူ မသိသော်လည်း ၎င်းတို့မှာ အလွန်နွေးထွေးကြောင်း သူ ဝန်ခံရပေမည်။

ဆောင်းဂျုံများ စိုက်ပျိုးပြီးနောက် အပူချိန်မှာ သိသိသာသာ ကျဆင်းသွားသည်။ လင်ချင်းဟဲ့က ကျိုးချင်းပိုင်အတွက် အင်္ကျီလက်ပြတ်တစ်ထည် ချုပ်ပြီးဖြစ်ရာ ရှပ်အင်္ကျီအပေါ်မှ ဝတ်ဆင်လိုက်သောအခါ အလွန်ကြည့်ကောင်းသည်။ ဆန်ဝါအတွက် အင်္ကျီမှာလည်း ပြီးဆုံးသွားပြီး အာဝါအတွက်မှာ တစ်ဝက်ကျော်နေပြီဖြစ်ကာ ဒါဝါအတွက်မူ မစရသေးပေ။ သူမအတွက်မူ အသစ်ချုပ်စရာ မလိုတော့ပါ၊ အဟောင်းမှာပင် အလွန်ကောင်းမွန်နေသေးသည်။

ကျိုးချင်းပိုင်က မနက်စောစောတွင် ထင်းရှာရန် ထွက်သွားသည်။ ထင်းမှာ နည်းပါးနေပြီး ဆောင်းတွင်းအတွက် လိုအပ်နေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"အမေ၊ မနက်ဖြန် အဖွဲ့က ဝက်သတ်ကြမှာ။ ဝက်အူချောင်းတွေ စားရအောင် နည်းနည်းလောက် တောင်းရအောင်" ဟု ဒါဝါက အကြံပေးသည်။

"မင်းအဖေ ပြန်လာမှပဲ မင်းတို့သွားမေးလိုက်ကြ။ အမေ အဲဒါတွေကို ဘယ်လိုသန့်စင်ရမှန်း မသိဘူး" ဟု လင်ချင်းဟဲ့က ရိုးရှင်းစွာ ပြန်ပြောသည်။

"အဖေကို ဘာလို့မေးရမှာလဲ။ သူက ထင်းခွေရတာနဲ့ အလုပ်ရှုပ်နေတာ၊ အချိန်မရှိဘူး။ အဘွားကိုပဲ သွားမေးလိုက်တော့မယ်" ဟု ဒါဝါက ပြောပြီး အိမ်ဟောင်းဘက်သို့ ပြေးသွားသည်။

မကြာမီ အမေကျိုးက ဆူချန်လေးကို ပွေ့ချီလျက် ရောက်လာသည်။ "ဒါဝါက ဝက်အူချောင်း စားချင်တယ် ပြောနေတာ။ မင်းက အဲဒါတွေကို ဘယ်လိုသန့်စင်ရမှန်း မသိဘူးဆို ဟုတ်လား"

"ဟုတ်ကဲ့၊ မသိပါဘူး" ဟု လင်ချင်းဟဲ့က ဝန်ခံသည်။

"ဒါဆိုရင် အမေပဲ လုပ်ပေးမယ်" ဟု အမေကျိုးက ခေါင်းညိတ်ရင်း ပြောသည်။

"အမေ၊ ဝက်အစာအိမ်ကိုရော ဘယ်လိုသန့်စင်ရမလဲ သိလား" ဟု လင်ချင်းဟဲ့က မေးလိုက်သည်။

"သိတာပေါ့" ဟု အမေကျိုးက ပြုံးရင်း ပြောသည်။

"ဒါဆိုရင် ဝက်အစာအိမ်လည်း တစ်ခုလောက် တောင်းလိုက်မယ်" ဟု လင်ချင်းဟဲ့က ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ငရုတ်ကောင်းမှုန့်လေး ဖြူးထားသော ဝက်အစာအိမ်ဟင်းရည်မှာ ကျန်းမာရေးအတွက် ကောင်းမွန်ပြီး နွေးထွေးစေမည်ဖြစ်သည်။

အသားခွဲဝေမှုမှာ လင်ချင်းဟဲ့နှင့် ကလေးများအတွက် ချောမွေ့စွာ ပြီးဆုံးသွားပြီး အမေကျိုးကလည်း ကူညီပေးရန် လိုက်လာသည်။ ကျိုးချင်းပိုင်မှာ ထင်းရှာနေဆဲဖြစ်သော်လည်း သူ အိမ်တွင် ရှိနေသည့်အတွက် သူတို့မိသားစုမှာ လုပ်အားခမှတ်တိုင်များစွာ ရရှိထားသည်။ ယခုအခါ အဘိုးကျိုးနှင့် အဘွားကျိုးတို့၏ မှတ်တိုင်များမှာလည်း သူတို့မိသားစုနှင့် ပေါင်းတွက်ထားသဖြင့် အသားခွဲတမ်းမှာ အလွန်ပင် များပြားလှသည်။

လင်ချင်းဟဲ့က ချီဆီချက်ရန် အဆီများသော အသားတုံးကြီးတစ်တုံးကို ချက်ချင်း တောင်းလိုက်သည်။ ထို့အပြင် ဝက်သုံးထပ်သား၊ အသားစစ်၊ နံရိုး၊ အရိုးကြီးများ၊ ဝက်အစာအိမ်နှင့် ဝက်အူချောင်းတစ်စင်းကိုလည်း ယူလိုက်သည်။ သူမသည် ဝက်အူငယ်များကိုပါ ငေးကြည့်နေပြီး တောင်းလိုက်သေးသည်။ သူမ မစားဖူးသော်လည်း အရသာရှိသည်ဟု ကြားဖူးသည်။

အားလုံးပေါင်းလိုက်လျှင် အလွန်များပြားသော ပမာဏဖြစ်ပြီး အသားတစ်ပုံးအပြည့် ဖြစ်သွားသည်။

ရွာသူများက ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း မနာလိုဖြစ်ကာ စိတ်ထဲမသက်မသာ ဖြစ်နေကြသည်။

"မင်းတို့ အမေကတော့ အချစ်ပိုနေတာ သိသာတယ်" ဟု ဝမ်လင်က စိတ်ပျက်နေသော ဒုတိယအစ်မတော်အား တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ "မင်းတို့ သုံးအိမ်လုံး ဘာမှမရဘဲနဲ့ စတုတ္ထမြောက် မောင်နှမတွေအိမ်ကို အသားတွေ အများကြီး ပို့နေတာလေ"

"ငါတို့က အိမ်ခွဲထားတာလေ" ဟု အနားရောက်လာသော အကြီးဆုံးအစ်မတော်က ဝင်ပြောသည်။ "အခုဆိုရင် တစ်ယောက်ချင်းစီရဲ့ လုပ်အားခမှတ်တိုင်ကို ကိုယ့်ဟာကိုယ် တွက်တာ။ အဖေနဲ့အမေက စတုတ္ထမောင်နှမတွေနဲ့ အတူစားနေတာဆိုတော့ အသားတွေ သူတို့အိမ်ရောက်တာက သဘာဝပဲပေါ့။ အဲဒါ ငါတို့နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ"