ဝါဂွမ်း ခုနစ်ပိဿာဆိုရင် လုံလောက်ပါပြီ။
တကယ်တော့ ကလေးတွေအတွက် ခုနစ်ပိဿာဝင် စောင်တစ်ထည် ရှိနှင့်ပြီးသားပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒီနှစ်ကစပြီး အကြီးကောင်နဲ့ အာဝါ က နောက်အခန်းမှာ သီးသန့်အိပ်ရတော့မှာမို့ သူတို့အတွက် အိပ်ရာခင်းအသစ် လိုအပ်လာသည်။ ဆန်ဝါ ကတော့ သူမနဲ့ ကျိုးချင်းပိုင် အခန်းထဲမှာပဲ ဆက်အိပ်လို့ရသေးတဲ့အတွက် အကြီးကောင်နှစ်ယောက်အတွက် အိပ်ရာခင်းသစ်တွေ လိုအပ်နေတာပါ။ အဖေကျိုး နဲ့ အမေကျိုး အတွက်လည်း နောက်ထပ်တစ်ထည် ထပ်လုပ်ပေးရဦးမှာပေါ့။
ဝါဂွမ်းနဲ့ အဝတ်စတွေ ရလာတဲ့အခါ လင်ချင်းဟဲ့ ဟာ အရင်က အသားငါးတွေ အရောင်းအဝယ်လုပ်ရင်း သိကျွမ်းခဲ့တဲ့ အငြိမ်းစား အလုပ်သမားအဘွားအိုတစ်ယောက်ဆီကို သွားခဲ့ပါတယ်။ သူမဟာ လင်ချင်းဟဲ့ က ကျိုးရှ ရဲ့ မင်္ဂလာဆောင်အတွက် လက်ဆောင်ပေးဖို့ အပ်ခဲ့တဲ့စောင်ကို ချုပ်ပေးခဲ့သူပါပဲ။
"သမီးလေး၊ ဒီလောက် အရည်အသွေးကောင်းတဲ့ ဝါဂွမ်းတွေကို ဘယ်ကများ ဝယ်လာတာလဲ" လို့ အဘွားအိုက မျက်လုံးတွေ အရောင်လက်ပြီး မေးလိုက်ပါတယ်။
"မှောင်ခိုဈေးကပါ အဘွား။ အဘွားစိတ်ဝင်စားရင် အဆက်အသွယ်ပေးလိုက်မယ်၊ အဲဒီမှာ ဝါဂွမ်းတွေ ထပ်ရှိသေးတယ်" လို့ လင်ချင်းဟဲ့ က ပြန်ဖြေလိုက်ပါတယ်။
"အေးလေ၊ နောက်မှပဲ သွားကြည့်လိုက်ဦးမယ်" အဘွားအိုက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပါတယ်။
"ဒီဝါဂွမ်း ခုနစ်ပိဿာနဲ့ စောင်တစ်ထည် ချုပ်ပေးပါဦး။ နောက်တစ်လဝက်နေရင် လာယူမယ်နော်" လို့ လင်ချင်းဟဲ့ က ပြောလိုက်ပါတယ်။
"ဒီလောက်ကြာမှာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ခုနစ်ရက်နေရင်ပဲ လာယူတော့" လို့ အဘွားအိုက ပြန်ပြောပါတယ်။
ရင်းနှီးပြီးသားသူတွေမို့ ခေါင်းချင်းဆိုင် အပြန်အလှန် နှုတ်ဆက်လိုက်ကြပါတယ်။ လင်ချင်းဟဲ့ က အနားကိုတိုးကပ်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်ပါတယ် - "နောက်တစ်ခါ ကျွန်မလာရင် အသားတွေ ယူလာပေးမယ်လေ။ အဘွား ဘယ်လောက် လိုချင်လဲ"
"ရှိရင်တော့ များများသာ ယူလာခဲ့။ အသားဆို ဘာမဆို ရတယ်" လို့ အဘွားအိုက စိတ်အားထက်သန်စွာနဲ့ ပြန်ပြောပါတယ်။
"သဘောပါ" လို့ လင်ချင်းဟဲ့ က ကတိပေးလိုက်ပါတယ်။
ဒီခေတ်လူတွေက ရိုးသားကြတာမို့ အဘွားအိုက ဒီအလုပ်ကို လုပ်နေသရွေ့တော့ ပစ္စည်းတွေကို လျှော့ယူဖို့ မရှိပါဘူး။ အဲဒီလိုလုပ်လိုက်ရင်တော့ သူမအတွက် အလုပ်လက်မဲ့ ဖြစ်သွားမှာပေါ့။ ကျိုးရှ အတွက် ချုပ်ပေးခဲ့တဲ့ စောင်ရဲ့ အရည်အသွေးကို ကြည့်ရင် လင်ချင်းဟဲ့ အနေနဲ့ ယုံကြည်မှု အပြည့်ရှိပါတယ်။
အဲဒီကနေ ထွက်လာပြီးနောက် လင်ချင်းဟဲ့ ဟာ စျေးဝယ်စင်တာကို သွားပြီး ချည်မျှင်တွေ ဝယ်ခဲ့ပါတယ်။ မနှစ်က အင်္ကျီတွေက ဝတ်လို့ကောင်းနေသေးတာမို့ ကျိုးချင်းပိုင် နဲ့ သားသုံးယောက်အတွက် အင်္ကျီလက်ပြတ်တွေပဲ ရက်ပေးဖို့ စိတ်ကူးထားတာပါ။ နည်းနည်းစဉ်းစားပြီးတဲ့နောက်မှာ အဖေကျိုး နဲ့ အမေကျိုး အတွက်ပါ ဆွယ်တာအင်္ကျီတွေ ရက်ပေးနိုင်အောင် ချည်မျှင်တွေကို ပိုဝယ်ခဲ့လိုက်ပါတယ်။
စျေးဝယ်ပြီးတဲ့အခါ ကုန်စည်ဖြန့်ဖြူးရေးသမဝါယမ မှာ လိုအပ်တာလေးတွေ နည်းနည်းပါးပါး ထပ်ဝယ်ပြီး စက်ဘီးနင်းကာ အိမ်ပြန်လာခဲ့ပါတယ်။
"ဝါဂွမ်းတွေ မရခဲ့ဘူးလား" လို့ အိမ်ပြန်ရောက်တဲ့အခါ ဝယ်လာတဲ့ ချည်မျှင်အိတ်ကို မြင်ပြီး အမေကျိုး က မေးလိုက်ပါတယ်။
"ရပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ စောင်ချုပ်ဖို့အတွက် လူတစ်ယောက်ဆီမှာ ထားခဲ့လိုက်တာ။ ချက်ချင်းတော့ မရသေးဘူး၊ နောက်ရက်အနည်းငယ်နေရင် ရပါလိမ့်မယ်" လို့ လင်ချင်းဟဲ့ က ရှင်းပြပါတယ်။
"ယုံကြည်ရရဲ့လား" လို့ အမေကျိုး က သံသယဖြစ်စွာနဲ့ မေးမြန်းပါတယ်။
"ယုံကြည်ရပါတယ်၊ Xiao Mei ကို ပေးဖို့ စောင်ချုပ်ပေးတဲ့သူပဲလေ" လို့ လင်ချင်းဟဲ့ က အာမခံလိုက်ပါတယ်။
ပြီးနောက် ချည်မျှင်တွေကို ခွဲလိုက်ပြီး ဆွယ်တာအင်္ကျီ နှစ်ထည်စာ လျာထားကာ အမေကျိုး ဆီ ပေးလိုက်ပါတယ်။ "ဒါက အမေတို့နဲ့ အဖေတို့အတွက်ပါ။ ကျွန်မက Qing Bai နဲ့ ကလေးတွေအတွက် ရက်ပေးရမှာမို့ ဒါကိုယူသွားပြီး အမေတို့ဘာသာ ရက်လိုက်ကြတော့နော်"
"စောင်လည်း ချုပ်ရသေး၊ ချည်မျှင်တွေလည်း ထပ်ဝယ်သေး" လို့ အမေကျိုး က စရိတ်စကအတွက် အားနာဟန်နဲ့ ပြောလိုက်ပါတယ်။
"ယူထားလိုက်ပါ" လို့ လင်ချင်းဟဲ့ က ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောလိုက်ပြီး ငြင်းခုန်မနေတော့ဘဲ နေ့လယ်စာ ပြင်ဆင်ဖို့ လုပ်ပါတော့တယ်။
နေ့လယ်စာက ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပါ။ မနက်ကတည်းက စိမ်ထားတဲ့ မှိုခြောက်တွေ အဆင်သင့် ဖြစ်နေပြီမို့ မှိုသုပ်တစ်ပွဲ၊ အသားညှပ် ခရမ်းသီးကြော်နဲ့ ခရ टमाटरဥကြော်ဟင်းချိုကို ချက်လိုက်ပါတယ်။ အဓိက အစာကတော့ မုန့်ညက်ပေါင်းပါ။ ဟင်းတွေက ရိုးရှင်းပေမဲ့ လင်ချင်းဟဲ့ က ဆီကို လိုသလောက် ထည့်ချက်ထားတာမို့ အနံ့မွှေးပြီး စားချင်စဖွယ် ဖြစ်နေပါတယ်။
နေ့လယ်စာ စားပြီးတဲ့အခါ လင်ချင်းဟဲ့ ဟာ ကလေးတွေကို ချည်မျှင်တွေ လုံးပေးဖို့ ခိုင်းလိုက်ပါတယ်။
"အမေက ဒီတစ်ခါ ကျွန်တော်တို့ကို မုန့်မဝယ်ပေးဘူး" လို့ ကလေးတွေက တိုင်တောကြပါတယ်။
"အမေက အဘိုးအဘွားတွေအတွက် စောင်ချုပ်ဖို့ ဝါဂွမ်းတွေ အများကြီး ဝယ်ထားရတယ်။ ပြီးတော့ သားတို့အတွက်လည်း အင်္ကျီတွေ ရက်ပေးရဦးမှာဆိုတော့ ပိုက်ဆံတွေ အများကြီး ကုန်သွားပြီ" လို့ လင်ချင်းဟဲ့ က ရှင်းပြပါတယ်။ မှောင်ခိုဈေးကနေ ဝယ်ရတာမို့ တကယ်ကို ကုန်ကျစရိတ် များလွန်းလှပါတယ်။
"အဲလောက်တောင် ကုန်တာလား" လို့ အာဝါ က မေးပါတယ်။
"ကုန်တာပေါ့။ အမေ့အိတ်ထဲမှာ ပိုက်ဆံတောင် မကျန်တော့ဘူး။ ဒီနှစ် တပ်ဖွဲ့ကနေ အမြတ်ဝေစု ခွဲပေးမလား စောင့်ကြည့်ရဦးမယ်။ အကယ်၍ ခွဲပေးရင် နှစ်ကုန်ကျရင် သားတို့ကို သကြားလုံးတွေ ဝယ်ကျွေးမယ်နော်" လို့ သူမက ကတိပေးလိုက်ပါတယ်။
"ကျွန်တော်တို့ မိသားစုက ဆင်းရဲလိုက်တာ" လို့ လူဆိုးလေး ဆန်ဝါ က သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်ပါတယ်။
လင်ချင်းဟဲ့ က အံ့အားသင့်သွားပြီး "ကျွန်မတို့ မိသားစုက မဆင်းရဲပါဘူး" လို့ ပြောလိုက်ပါတယ်။
"မဆင်းရဲရင် ဘာလို့ သကြားတောင် မဝယ်နိုင်ရတာလဲ" လို့ ဆန်ဝါ က ပြန်မေးပါတယ်။
"အဘိုးအဘွားတွေကို လုပ်ကျွေးရဦးမယ်လေ၊ ဒါကြောင့် ခဏလောက်တော့ ချွေတာရမှာပေါ့" လို့ သူမက ပြောပါတယ်။
"ကျွန်တော်တို့အိမ်မှာ ပိုက်ဆံ ကျန်သေးလား" လို့ အကြီးကောင်က မေးပါတယ်။
"အများကြီးတော့ မကျန်တော့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ နည်းနည်းတော့ ကျန်သေးတယ်" လို့ သူမက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပါတယ်။
"အမေ စိတ်မပူပါနဲ့။ ကျွန်တော် ကြိုးစားပြီး အလုပ်သမား၊ လယ်သမားနဲ့ စစ်သည်တော် တက္ကသိုလ်ကို တက်အောင် ကြိုးစားမယ်!" လို့ အကြီးကောင်က လေးလေးနက်နက် ကတိပြုပါတယ်။
"အလုပ်သမား၊ လယ်သမားနဲ့ စစ်သည်တော် တက္ကသိုလ်ဆိုတာ ဘာလဲ" လို့ အာဝါ က မေးလိုက်ပြီး ဆန်ဝါ ကလည်း သူ့အစ်ကိုကြီးကို စိတ်ဝင်တစားနဲ့ ကြည့်နေပါတယ်။
"ဒါက တက္ကသိုလ်လေ။ အဲဒီမှာတက်ရင် အလုပ်ရပြီး ပိုက်ဆံရှာလို့ရတယ်" လို့ အကြီးကောင်က ရှင်းပြပါတယ်။
"သားက ဒါကို ဘယ်က ကြားလာတာလဲ" လို့ လင်ချင်းဟဲ့ က မျက်ခုံးပင့်ပြီး မေးလိုက်ပါတယ်။
ဒီတက္ကသိုလ်အကြောင်း သူမ သိပါတယ်။ ပြီးခဲ့တဲ့နှစ်ကတည်းက စတင်ခေါ်ယူနေတာပါ။ အစပိုင်းတုန်းက သူမကိုယ်တိုင် တက်ဖို့ စဉ်းစားခဲ့ပေမဲ့ ကလေးသုံးယောက်နဲ့ ခင်ပွန်းသည်ကြားမှာ၊ ပြီးတော့ ရွေးချယ်တဲ့စနစ်မှာ အကြံပြုချက်နဲ့ ပြန်လည်သုံးသပ်ချက်တွေ လိုအပ်တာကြောင့် လယ်ယာလုပ်ငန်းကို ရှောင်တဲ့ သူမလိုလူမျိုးအတွက်တော့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။
အကြီးကောင် ဒီအကြောင်း သိနေလိမ့်မယ်လို့ သူမ မထင်ထားခဲ့မိပါ။
"ဆရာပြောတာ ကြားလိုက်တာ။ ဖေဖေက စစ်မှုထမ်းဟောင်းဖြစ်ပြီး မှတ်တမ်းကောင်းရှိတယ်၊ ကျွန်တော်တို့ကလည်း အလယ်အလတ်တန်းစား လယ်သမားတွေဆိုတော့ နောက်ခံကောင်းတယ်တဲ့။ ကျွန်တော်သာ စာကောင်းကောင်းရရင် ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲအတွက် အကြံပြုခံရနိုင်တယ်!" လို့ အကြီးကောင်က သူ့အမေကို ဇွဲရှိရှိနဲ့ ကြည့်ပြီး ပြောပါတယ်။
"ဖြစ်နိုင်ပါတယ်" လို့ လင်ချင်းဟဲ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပါတယ်။ သူမကတော့ စာမေးပွဲ မအောင်နိုင်ဘူးဆိုတာ သိပေမဲ့ အကြီးကောင်ကတော့ အောင်နိုင်မှာပါ။ သူကြီးပြင်းလာချိန်မှာ ပုံမှန် တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့် စာမေးပွဲတွေ ပြန်လည်စတင်နိုင်လိမ့်မယ်ဆိုတာ သိပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်ကိုတော့ အားပေးသင့်ပါတယ်။
"အကြီးကောင်၊ သား ကြိုးစားရမယ်နော်။ ဖေဖေတစ်ယောက်တည်းကိုပဲ အားကိုးနေရတဲ့ မိသားစုအတွက် မလွယ်ဘူး။ သားလည်း ကြီးလာပြီဆိုတော့ မိသားစုအတွက် တစ်ဖက်တစ်လမ်းက ကူညီရတော့မယ်" လို့ သူမက တိုက်တွန်းလိုက်ပါတယ်။
အကြီးကောင်က ရင်ကော့လိုက်ပြီး "အမေ စိတ်မပူပါနဲ့။ ကျွန်တော် ကျွန်တော်တို့ မိသားစုနဲ့ ကျွန်တော်တို့ရွာအတွက် ဂုဏ်ယူစရာ ဖြစ်လာအောင် လုပ်ပြမယ်!" လို့ ပြောပါတယ်။
"သားရဲ့ ဒီလိုစိတ်ဓာတ်ကို အမေ သိပ်သဘောကျတယ်" လို့ လင်ချင်းဟဲ့ က ပြောလိုက်ပါတယ်။ "အလုပ်ပြီးရင် သွားပြီး စာကျက်တော့"
သူမဟာ ကြိုးစားအားထုတ်မှုကို ယုံကြည်သူဖြစ်လို့ သားဖြစ်သူကို စာကျက်ဖို့အတွက် အိမ်မှုကိစ္စတွေကို ပစ်ထားတာမျိုးတော့ ခွင့်မပြုနိုင်ပါဘူး။