ကျိုးချင်းပိုင်တစ်ယောက် အသားပြည့်ဝသည့် ယုန်ကို ဖမ်းမိလိုက်သည်ကို လူအများအပြား မြင်လိုက်ကြသည်။
ညီအစ်ကိုတွေ အစားစားပြီး အပြင်ထွက်လာကြချိန်တွင် ရွာသားအချို့က ယုန်သား အရသာရှိရဲ့လားဟု မေးမြန်းကြသည်။
အကြီးဆုံးဖြစ်သူ ဒါဝါက "အရသာရှိတာပေါ့၊ တကယ့်ကို အရသာရှိတာ။ စားလိုက်တာ လျှာတောင် မြိုမိတော့မလိုပဲ။ ဘယ်လိုအရသာမျိုးမှန်းတောင် ပြောပြလို့မရဘူး" ဟု ကြွားဝါလိုက်သည်။
အာဝါကလည်း "အမေချက်ထားတဲ့ ယုန်သားပေါင်းလေ။ အရသာက တကယ့်ကို ပြောမပြတတ်အောင် ကောင်းတာ" ဟု ထပ်ဖြည့်ပြောသည်။
"တော်ပြီ! တော်ပြီ!" ဆန်ဝါက ခေါင်းကို တရစပ် ငြိမ့်ပြနေသည်။
အရင်ကဆိုလျှင် ဒါဝါနှင့် အာဝါသာ အပြင်ထွက်ပြီး ကြွားလေ့ရှိကြသော်လည်း ယခုအခါ အငယ်ဆုံးလေးမှာလည်း စကားပြောတတ်သည့်အရွယ် ရောက်လာပြီဖြစ်၍ သူတို့၏ ကြွားဝါသည့်အဖွဲ့ထဲ ပါဝင်လာလေပြီ။ စတင်လိုက်သည်နှင့် သူကလည်း အလွန်ပင် မာနကြီးနေတော့သည်။ သူပြောလိုက်သည့်စကားများမှာ နားထောင်နေသူတိုင်းကို မနာလိုစိတ်ဖြစ်စေရန် လုံလောက်နေသည်။
၎င်းမှာ အသားတက်နေသည့် ယုန်တစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး လယ်ကွင်းထဲရှိ ကောက်နှံများကို စားသောက်ကာ ဝဖြိုးနေခြင်းဖြစ်သည်။ ကြည့်ရသည်မှာ သုံးလေးကျင်ခန့် အလေးချိန်ရှိမည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။ ထိုမျှကြီးသည့်ယုန်ကို တစ်ထိုင်တည်းနှင့် အကုန်စားပစ်ကြသည်မှာ လူတွေ တကယ်ကို နေတတ်ထိုင်တတ်ခြင်း မရှိကြဟု သူတို့က တွေးမိကြသည်။ သူတို့သာဆိုလျှင် ထိုယုန်တစ်ကောင်တည်းနှင့် ဟင်းပွဲ ၁၈ မျိုးအထိ ဖန်တီးနိုင်မည်ဟု ထင်ကြသည်။
ရွာထဲရှိ အမျိုးသမီးအစုအဝေးက ထိုအတိုင်းပင် ခံစားမိကြသည်။ နွေရာသီဖြစ်စေ၊ ဆောင်းဦးရာသီဖြစ်စေ တောယုန်များက လယ်ကွင်းထဲတွင် တစ်ခါတစ်ရံ ပေါ်လာတတ်သော်လည်း ဖမ်းမိခြင်း၊ မမိခြင်းမှာ ကိုယ့်စွမ်းရည်ပေါ်တွင်သာ မူတည်သည်။ ကျိုးချင်းပိုင်ကတော့ ဒီတစ်ခါ ကံကောင်းသွားခြင်းဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း သတိကောင်းသည့် ယုန်တစ်ကောင်ကို ဖမ်းမိဖို့မှာ မလွယ်ကူပေ။ နောက်တစ်ရက်တွင် ယုန်တစ်ကောင် ထပ်ပေါ်လာသော်လည်း ကျိုးချင်းပိုင် ဖမ်းမမိလိုက်ပေ။ ယုန်မှာ အလွန်သွက်လက်ပြီး "လိမ္မာသော ယုန်သည် လိုဏ်ခေါင်းသုံးခုရှိတတ်သည်" ဆိုသည့်စကားအတိုင်း လိုဏ်ခေါင်းထဲသို့ ဝင်သွားသည်နှင့် ဘယ်ရောက်သွားမှန်း ဘယ်သူမှ မသိလိုက်ကြတော့ပေ။
သို့သော်လည်း ယုန်တစ်ကောင် ဖမ်းမိခြင်းက စားပွဲပေါ်တွင် ဟင်းတစ်ပွဲ ပိုလာခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ နောက်တစ်ကောင် မမိလျှင်လည်း ကိစ္စမရှိပေ။
နောက်တစ်နေ့ နေ့လယ်စာအတွက် လင်းချင်းဟယ်က ပဲနီလေး မန်တို (ပေါင်းမုန့်) များ ပြင်ဆင်ပြီး ကြက်ဥနှင့် သခွားသီးကြော်ကို လယ်ကွင်းသို့ ပို့ပေးလိုက်သည်။ ဟင်းတစ်ပွဲတည်း ဖြစ်သော်လည်း ကျိုးချင်းပိုင်အတွက် အသားဓာတ် လိုအပ်သည်ဟု သူမထင်သည်။ မဟုတ်လျှင် ဤမျှပူပြင်းသည့် နေရောင်အောက်တွင် သူ ဘယ်လိုလုပ် အလုပ်လုပ်နိုင်ပါ့မလဲ။
အမေကျိုးက လယ်ကွင်းထဲတွင် အလုပ်မလုပ်ရသည့်အတွက် လင်းချင်းဟယ်က အိမ်မှာ ဟင်းမချက်တော့ဘဲ သူတို့ရတဲ့ရိက္ခာကို ယူလာခဲ့ဖို့သာ ပြောလိုက်သည်။ သူမက လူတိုင်းအတွက် အိမ်မှာချက်ပေးမည်ဖြစ်ပြီး အဖေကျိုးအတွက်လည်း ယူသွားခိုင်းလိုက်သည်။ သူမက အမေကျိုးကိုလည်း အတူစားဖို့ ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။
အမေကျိုးမှာ အနည်းငယ် အားနာသော်လည်း စတုတ္ထချွေးမဖြစ်သူက တကယ်ပင် အရေးမစိုက်ကြောင်း မြင်ရသဖြင့် ရိက္ခာများကို ယူလာပြီး နေ့လယ်စာ အတူစားခဲ့သည်။ သူမလည်း အလွန်ပျော်ရွှင်နေပြီး အဖေကျိုးမှာလည်း အတိုင်းမသိ ဝမ်းသာနေသည်။ စတုတ္ထချွေးမက တကယ်ကို ချက်ပြုတ်တတ်သည်။ သခွားသီးကြော်နှင့် ပဲနီလေး မန်တိုသာ ဖြစ်သော်လည်း ပမာဏက များပြားပြီး အရသာကလည်း အလွန်ကောင်းကာ ဆီလည်း လုံလောက်သည်။ စားပြီးသည့်နောက်တွင် ခရမ်းချဉ်သီးနှစ်လုံးစီ စားလိုက်ကြရာ အလွန်လန်းဆန်းသွားကြသည်။
လင်းချင်းဟယ်က သူမကိုယ်တိုင် ကြိုက်နှစ်သက်သည့်အတွက် နောက်ဖေးတွင် ခရမ်းချဉ်သီးများစွာ စိုက်ထားသည်။ သူမခူးလိုက်သည့် ခရမ်းချဉ်သီးများမှာ အရွယ်အစား အလွန်ညီပြီး အစားစားပြီးနောက် အဆာပြေစားရန် အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။
အိမ်တွင်ရှိသည့် ငါးရံ့ကလေးများအတွက်မူ ညနေခင်းမှ ချက်ရန် စီစဉ်ထားသည်။
ပစ္စည်းများ သိမ်းဆည်းပြီးနောက် လင်းချင်းဟယ်တစ်ယောက် အစ်မကြီးမေထံသို့ သွားလိုက်သည်။
"ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ" သူမ လာသည်ကို မြင်လျှင် အစ်မကြီးမေမှာ တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေမည်ကို စိုးရိမ်မိသည်။
လင်းချင်းဟယ်က စိတ်သက်သာရာရစေမည့် အပြုံးဖြင့် "အစ်မကြီးမေ၊ တိုင်ပင်စရာရှိလို့ပါ။ စိတ်မပူပါနဲ့" ဟု ပြောလိုက်သည်။
အစ်မကြီးမေလည်း စိတ်အေးသွားသည်။ ကိစ္စရပ်များကို အမြဲတမ်း စေ့စပ်သေချာစွာ လုပ်ကိုင်ခဲ့သဖြင့် ဘာမှ မမှားယွင်းခဲ့သော်လည်း အနည်းငယ် ထူးခြားသည်နှင့် လူကို စိုးရိမ်စိတ်ဝင်စေသည်။ သူမက ခေါင်းညိတ်ကာ "ပြောပါ၊ ဘာကိစ္စလဲ" ဟု မေးသည်။
"ကျွန်မ အစ်ကို့ဆီကနေ ဒီကာလအတွင်းမှာ နည်းနည်းပိုပြီး ရနိုင်မလားလို့ မေးချင်လို့ပါ" ဟု လင်းချင်းဟယ်က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
ဆောင်းဦးရာသီ ရိတ်သိမ်းပြီးနောက်တွင် သူမ၏ ကောက်နှံများကို ရောင်းထုတ်ရန် စီစဉ်ထားသော်လည်း လက်ရှိတွင်တော့ အသား အနည်းငယ်သာ ရှိသေးသည်။
"ငါ မေးကြည့်ပေးမယ်။ မနက်ဖြန် ငါ့အိမ်ကို လာခဲ့လိုက်" ဟု အစ်မကြီးမေက တိုးတိုးပြန်ပြောသည်။
သဘောတူညီမှု ရပြီးနောက် လင်းချင်းဟယ်လည်း အိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ လမ်းတွင် ကုန်စည်ဖြန့်ဖြူးရေးသမဝါယမ၌ ခေတ္တဝင်ကြည့်သည်။ ကြက်ဥများ ရှိနေသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် ဈေးနှုန်း အနည်းငယ် မြင့်သော်လည်း လေးကျင်ဖိုး ချက်ချင်း ဝယ်လိုက်သည်။ သူမ၏ အာကာသထဲတွင် ကြက်ဥများ အနည်းငယ် ရှိသော်လည်း အိမ်တွင် ယောက်ျားသားများ များနေသဖြင့် ဘယ်လောက်ရှိရှိ မလုံလောက်ပေ။ လိုအပ်သည့်အရာတွေ့တိုင်း သူမ အမြဲတမ်း ဖြည့်တင်းထားလေ့ရှိသည်။
အိမ်ပြန်ရောက်သော် လင်းချင်းဟယ်က ဝက်ခြံနှင့် ကြက်ခြံကို စတင် သန့်ရှင်းရေးလုပ်သည်။ အမေကျိုးက ကလေးငယ် ဆူချန်ကို ပွေ့ချီပြီး ရောက်လာချိန်တွင် လင်းချင်းဟယ်မှာ အလုပ်ရှုပ်နေသည်။
"ကျွန်မ ပုံမှန်ဆို ဒါမျိုး မလုပ်ပါဘူး" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ချက်ချင်း ရှင်းပြလိုက်သည်။ "ကလေးတွေရဲ့ အဖေက ဆောင်းဦးရာသီ ရိတ်သိမ်းချိန်မှာ အလုပ်ရှုပ်နေတာကို မြင်လို့ ကူပေးတာပါ"
အမေကျိုး၏ အမြင်တွင်တော့ စတုတ္ထချွေးမက သူမ၏ ပုံရိပ်ကို ဂရုစိုက်သည်။ သူမပြောသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သော်လည်း အမေကျိုးမှာ အလွန် ကျေနပ်နေသည်။ လင်းချင်းဟယ်က ပျင်းရိတတ်သည်မှာ အကျင့်ပါနေသဖြင့် တစ်ခါတစ်ရံ အလုပ်လုပ်သည်ကို မြင်ရခြင်းက သူမ၏ အမြင်ကို သိသိသာသာ ပြောင်းလဲစေသည်။ အကယ်၍ လင်းချင်းဟယ်က အမြဲတမ်း ကြိုးစားနေပြီး သူမ၏သားက အလုပ်လုပ်နေသည်ကို အမေကျိုး မြင်မိပါက အမြင်က တစ်မျိုး ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။
ထို့ကြောင့် လင်းချင်းဟယ်က သူမသည် ကျိုးချင်းပိုင် အလုပ်ရှုပ်နေသည်ကို မြင်၍သာ ကူပေးခြင်းဖြစ်ကြောင်း တမင်တကာ ပြောပြထားခြင်းဖြစ်သည်။ သူကိုယ်တိုင် လုပ်နိုင်ပါက သူမအနေဖြင့် လုံးဝ အလုပ်ရှုပ်ခံမည် မဟုတ်ပေ။
"ဒီည ဘာချက်မှာလဲ။ အမေ ကူချက်ပေးမယ်" ဟု အမေကျိုးက ပြောသည်။
လင်းချင်းဟယ်မှာ ကြောင်သွားသည်။ ညစာအတွက် အဖေကျိုးနှင့် အမေကျိုးကို မဖိတ်ထားပေ၊ နေ့လယ်စာအတွက်သာ ဖိတ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် အမေကျိုး၏ တုံ့ပြန်ပုံအရ သူမက အိမ်က အစားအစာများကိုပါ ယူလာပုံရသည်။
"ဒီည ငါးရံ့ပေါင်း ချက်မှာပါ။ အမေ၊ ငါးရံ့ရဲ့ အူတွေကို ဖယ်ပေးနိုင်မလား" လင်းချင်းဟယ်က နားလည်မှု လွဲနေကြောင်း သိသော်လည်း အသေးစိတ် မပြောတော့ပေ။ အတူစားကြမည်ဖြစ်ရာ သူမက ညွှန်ကြားချက် ပေးလိုက်ရုံသာဖြစ်သည်။
အမေကျိုးလည်း သူမ နားလည်မှု လွဲသွားကြောင်း သဘောပေါက်သွားသော်လည်း ချွေးမဖြစ်သူက ဘာမှ မပြောသည့်အတွက် တိတ်ဆိတ်နေလိုက်သည်။ ကလေးငယ် ဆူချန်မှာ စားပြီးခါစဖြစ်၍ ချီထားစရာ မလိုတော့ပေ။ အမေကျိုးက သူ့ကို ဒါဝါ၏ ကုတင်ပေါ် တင်ပေးပြီး ခြင်မကိုက်အောင် ခြင်ထောင် ချပေးလိုက်သည်။
ထို့နောက် အမေကျိုးက အပြင်ထွက်ပြီး ငါးရံ့များကို သန့်ရှင်းသည်။ လင်းချင်းဟယ်က ခြံများကို သန့်ရှင်းပြီးနောက် ဆေးရုံသွားပြီး နှာခေါင်းစည်း အနည်းငယ် ဝယ်ရဦးမည်ဟု တွေးလိုက်သည်။ သူမ မီးဖိုချောင်သို့ သွားပြီး ဝက်စာအတွက် ချက်ပြုတ်သည်။ အိုးကြီးကြီးတစ်လုံးဖြင့် ပြုတ်ပြီးနောက် အနည်းငယ် အအေးခံကာ ဝက်များကို ကျွေးပြီး ကြက်များအတွက်လည်း ခွက်တစ်ခွက်စာ ခပ်ပေးလိုက်သည်။ ထိုသို့ဖြင့် တိရစ္ဆာန်များနှင့်ဆိုင်သည့် အလုပ်များ ပြီးဆုံးသွားသည်။
အမေကျိုးမှာ ငါးရံ့များကို သန့်ရှင်းပြီးပြီ ဖြစ်သည်။ လင်းချင်းဟယ်က ၎င်းတို့ကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်သည်။ သူမက ပဲစိမ်းများကို စိမ်ထားပြီး ဖြစ်သဖြင့် အိုးကို ဆေးကြောပြီး ပဲစိမ်းဟင်းချို စတင်ချက်သည်။ ကျက်သွားလျှင် ခွက်တစ်ခုထဲသို့ ခပ်ထည့်ပြီး သကြားခဲများ ထည့်ကာ ရေအေးထဲတွင် စိမ်ပြီး အအေးခံထားသည်။ ည ခုနစ်နာရီကျော်လျှင် စားရန် လန်းဆန်းပြီး အရသာရှိမည် ဖြစ်သည်။
နောက်ဆုံးတွင် လင်းချင်းဟယ်က အဓိက အစားအစာကို စတင် ပြင်ဆင်သည်။ ပြောင်းဖူးမှုန့် မန်တိုအတွက် မုန့်နှစ်မှာ အသင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်၍ ဒယ်အိုးထဲတွင် ပေါင်းလိုက်သည်။ ပေါင်းနေစဉ်အတွင်း ဟင်းလျာများဖြစ်သည့် ငါးရံ့ပေါင်းနှင့် ဟင်းရွက်စိမ်းကြော်ကို ချက်သည်။ ဟင်းရွက်စိမ်းကို ဝက်ဆီဖြင့် ကြော်လိုက်ရာ ဒယ်အိုးထဲတွင် အဆီအနှစ် အနည်းငယ် ကျန်ရစ်ပြီး ဟင်းရွက်မှာ ချိုမြိန်ကာ နူးညံ့သွားသည်။ ဟင်းရွက်များမှာ သဘာဝမြေဩဇာဖြင့် စိုက်ပျိုးထားခြင်းဖြစ်သဖြင့် အရည်အသွေးမှာ ကောင်းမွန်လှသည်။