ကျိုးချင်းပိုင် ထွက်သွားပြီး မကြာခင်မှာပဲ ကလေးတွေ နိုးလာကြသည်။ သူတို့လည်း ဖရဲသီးကျန်တာတွေကို ချက်ချင်းပင် အကုန်စားပစ်လိုက်ကြသည်။
အစပိုင်းမှာ လင်ချင်းဟဲ့ က ဒီလောက်အေးတဲ့အစာတွေကို အများကြီးစားရင် ကလေးတွေ ဝမ်းလျှောသွားမလားလို့ နည်းနည်းစိုးရိမ်ခဲ့ပေမဲ့ ကလေးတွေက တော်တော်လေး ကျန်းမာသန်စွမ်းကြတာမို့ ဘာမှမဖြစ်ခဲ့ပါ။ သူတို့ ကစားဖို့ ထွက်သွားကြတဲ့အခါ သူမလည်း မုန့်နှစ်စပ်ဖို့ ပြင်ဆင်ပါတော့သည်။
ညစာအတွက် ပဲမှုန့်မုန့်တီ (Mantou) နဲ့ ရွှံ့ငါးချက်ကို စားကြမည်ဖြစ်သည်။
လင်ချင်းဟဲ့ က အရသာရှိအောင် လိုအပ်တဲ့ အမယ်စုံကို အပြည့်အစုံ ပြင်ဆင်ထားတာကြောင့် ရွှံ့ငါးချက်က အထူးသဖြင့် အရသာရှိလှသည်။ ဆန်ဝိုင်၊ ဂျင်းပါးပါးလှီး၊ ကြက်သွန်မြိတ်၊ ငရုတ်သီး၊ သကြား၊ ဆားနဲ့ ကြက်သွန်ဖြူတို့ကို အသုံးပြုထားခြင်းဖြစ်သည်။ သူမက ရွှံ့ငါးတွေကို သေချာသန့်စင်ပြီး အူထုတ်ကာ အမွှေးအကြိုင်တွေနဲ့ ချက်ပြုတ်သည်။ ဒါက ပင်ပန်းတဲ့အလုပ်ဖြစ်ပေမဲ့ ကျိုးချင်းပိုင် က နေ့တိုင်း ကြိုးစားပမ်းစား အလုပ်လုပ်နေသူဖြစ်ရာ သူ့အတွက် အာဟာရပြည့်ဝပြီး အရသာရှိတဲ့ အစားအစာရဖို့ဆိုရင် သူမ အပင်ပန်းခံဖို့ အဆင်သင့်ပင်။
ရွှံ့ငါးချက်အပြင် သခွားသီးသုပ်နဲ့ နေ့လယ်က စားခဲ့ကြတဲ့ ခရမ်းချဉ်သီး ကြက်ဥဟင်းရည်ကိုလည်း ပြင်ဆင်ပေးထားသည်။ သူတို့ရဲ့ စားစရာသိုလှောင်ရာမှာ အခြေခံ ဟင်းသီးဟင်းရွက် အနည်းငယ်သာ ရှိပေမဲ့ လင်ချင်းဟဲ့ ကတော့ အစားအသောက်တိုင်းကို တတ်နိုင်သလောက် အရသာရှိအောင် ကြိုးစားချက်ပြုတ်သည်။ သူမရဲ့ ခင်ပွန်းနဲ့ သားတွေကလည်း သူမရဲ့ လက်ရာကို တန်ဖိုးထားလာကြပါပြီ။
ညနေ ၄ နာရီလောက်မှာတော့ ဒါဝါ၊ အာဝါ နဲ့ ဆန်ဝါ တို့ဟာ ရွှံ့ငါးဖမ်းပုံးတစ်ဝက်စာ ယူပြီး အိမ်ပြန်ရောက်လာကြသည်။
လင်ချင်းဟဲ့ က အံ့အားသင့်သွားပြီး "ဒါတွေက ဘယ်ကရလာတာလဲ" လို့ မေးလိုက်သည်။
"အစ်ကို ကျိုးတုန်း က ပေးလိုက်တာပါ" လို့ ဒါဝါက ပြန်ဖြေသည်။
လင်ချင်းဟဲ့ က ပြုံးလိုက်ပြီး ဘာမှထပ်မပြောတော့ဘဲ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ကျိုးချင်းပိုင် ပြန်ရောက်လာပြီးကတည်းက သူမအနေနဲ့ ထင်းအတွက် ကျိုးတုန်း ကို အားကိုးစရာ မလိုတော့ပါ။ အခု ကျိုးတုန်း က ကြီးလာပြီမို့ အရွယ်ရောက်သူတစ်ယောက်နဲ့ တူညီတဲ့ အလုပ်မှတ် ရှစ်မှတ်ရရှိပြီး သူ့အစ်မ ကျိုးရှီး ကို ထောက်ပံ့နိုင်နေပါပြီ။ ကျိုးရှီး ကလည်း ကြိုးစားသူဖြစ်ပြီး ဝက်စာအတွက် အပင်တွေ ရှာပေးကာ မိသားစုရဲ့ အလုပ်မှတ်ကို တိုးပွားစေသည်။ ဒီမောင်နှမတွေကတော့ အဆင်ပြေပြေနဲ့ နေနိုင်နေကြပါပြီ။
ကျိုးရှီး ဟာ မကြာသေးခင်ကမှ အရွယ်ရောက်လာတာပါ။ ရာသီလာတဲ့အခါ သူမ အလွန်ကြောက်ရွံ့ပြီး ဘာလုပ်ရမှန်းမသိ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူမရဲ့ ဘောင်းဘီမှာ သွေးစွန်းနေတာကို မြင်လိုက်ရတာက လင်ချင်းဟဲ့ ဖြစ်ပြီး၊ သူမကို တစ်ဖက်ကို ခေါ်ထုတ်သွားကာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဘယ်လို ဂရုစိုက်ရမလဲဆိုတာ သင်ပေးခဲ့သည်။ ပြီးတော့ ဂျင်းနဲ့ သကြားညိုဖျော်ရည် သောက်နိုင်ဖို့ သကြားညို တစ်ဝက်လောက်ကိုပါ ပေးခဲ့ပါသေးသည်။ ကျိုးရှီး က အားနာနေပေမဲ့ လင်ချင်းဟဲ့ က မရမက ပေးခဲ့ပြီး ဒါဟာ လက်ဆောင်ဖြစ်ကြောင်း၊ အားတဲ့အချိန်ကျရင် ကလေးတွေရဲ့ ဖိနပ်ကိစ္စမှာ ကူညီပေးရင် ရပြီလို့ ပြောခဲ့သည်။ ဒီကျေးဇူးတရားကို အမှတ်ရပြီး ကျိုးတုန်း က ကျေးဇူးတင်တဲ့အနေနဲ့ ရွှံ့ငါးပုံးကို လာပေးတာဖြစ်ပါသည်။
လင်ချင်းဟဲ့ က ရလာတဲ့ ရွှံ့ငါးတွေကို ခွဲလိုက်ပြီး တစ်ဝက်ကို ညစာအတွက် ချက်ကာ ကျန်တဲ့တစ်ဝက်ကို နောက်နေ့အတွက် သိမ်းထားလိုက်သည်။ ရွှံ့ငါးချက်၊ ရွှံ့ငါးဟင်း၊ သခွားသီးသုပ်နဲ့ ခရမ်းချဉ်သီး ကြက်ဥဟင်းရည်တို့နဲ့အတူ အလွန်ပင် စားကောင်းတဲ့ ပွဲတော်တစ်ခုလို ဖြစ်နေပါတော့သည်။
ကျိုးချင်းပိုင် နဲ့ တခြားသူတွေ အစေ့တွေ စိုက်ပျိုးပြီးခါနီးမှာပဲ ကောင်းကင်ကြီး မှောင်မည်းလာပြီး မိုးသည်းကြီးမည်းကြီး ရွာချလာပါတော့သည်။ ဒီမိုးဟာ ပူအိုက်တဲ့ ရာသီဥတုအတွက်တော့ အလွန်ကို သက်သာရာရစေသည်။ စိုက်ပျိုးရေးပြီးသွားပြီဖြစ်လို့ မိုးရွာပေးတာက သူတို့အတွက် ရေလောင်းရတဲ့ ဝန်ကို သက်သာစေတာမို့ အားလုံးပဲ ဝမ်းသာနေကြသည်။
မိုးက ငါးရက်ဆက်တိုက် ရွာနေသည်။ နေ့လယ်ပိုင်းမှာ လုပ်စရာအလုပ် မရှိတော့တာကြောင့် ကျိုးချင်းပိုင် တစ်ယောက် အနားယူနိုင်ပါသည်။ သူကတော့ ဒီလိုအချိန်မျိုးကို သဘောကျပေမဲ့ လင်ချင်းဟဲ့ ကတော့ အေးအေးဆေးဆေး မနေရပါ။ လုပ်စရာအလုပ်မရှိတဲ့အခါ သူက သူမကို အမြဲတစေ အနှောင့်အယှက်ပေးနေပြီး သမီးလေးတစ်ယောက် လိုချင်နေဆဲဖြစ်ကြောင်း ပြသနေသည်။ သူမက ခွန်အားတွေကို စုဆောင်းထားဖို့ ပြောပေမဲ့ သူကတော့ သူမအပေါ်မှာပဲ အာရုံစိုက်နေသည်။
စက်တင်ဘာလ ရောက်လာတော့ ဒါဝါလည်း ကျောင်းပြန်တက်သည်။
လင်ချင်းဟဲ့ ကတော့ ငရုတ်သီးနှစ် လုပ်ဖို့အတွက် အိုးတွေကို စတင်ဆေးကြောနေပါပြီ။ ငရုတ်သီးတွေက နောက်လကျမှ မှည့်မှာဖြစ်ပေမဲ့ သူမကတော့ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားချင်တာပါ။ ပျားရည်အိုးကြီး နှစ်လုံးကို ပြင်ထားလိုက်ပြီး၊ ဒါဟာ ရိတ်သိမ်းချိန်အတွက် လုံလောက်တာထက် ပိုနေပါလိမ့်မည်။
လကုန်ခါနီးမှာတော့ နှစ်စဉ်ကျင်းပမြဲဖြစ်တဲ့ ဆောင်းဦးရာသီ ရိတ်သိမ်းချိန် ရောက်လာပါတယ်။ ဒီအချိန်မှာပဲ ကျိုးရှo Mei က မြို့ပေါ်မှာ ကလေးမီးဖွားလိုက်သည်။
လင်ချင်းဟဲ့ က အချိန်ရတာနဲ့ အမေကျိုး ကိုယ်စား သွားရောက်ကြည့်ရှုပေးသည်။ ဝက်ခြေထောက် နှစ်ချောင်းနဲ့ သကြားညို တစ်ဝက်ကို ယူသွားပြီး အမေကျိုး ကတော့ ကြက်ဥ တစ်ခြင်းဝက်လောက်ကို ထည့်ပေးလိုက်သည်။
"စတုတ္ထမြောက် အစ်မတော်၊ တတိယမြောက် အစ်မတော်က ဘယ်လိုနေလဲ" လို့ ကျိုးရှo Mei က မေးသည်။
သူမက သားယောက်ျားလေး မွေးဖွားခဲ့တာမို့ ဆူဒါလင် တစ်ယောက် အလွန်ပဲ ပျော်ရွှင်နေသည်။ သူကိုယ်တိုင်က တစ်ဦးတည်းသောသားမို့ ကိုယ့်သားလေး ရတာကို အလွန်ဝမ်းမြောက်နေပြီး အဒေါ်ဖြစ်သူနဲ့ ဦးလေးဖြစ်သူတို့ကလည်း အလွန်ပဲ ပျော်နေကြသည်။ သူတို့က တူမဖြစ်သူ ကျိုးရှo Mei ကို အလွန်ချစ်ခင်ကြသည်။
"သူ အဆင်ပြေပါတယ်" လို့ လင်ချင်းဟဲ့ က ပြန်ဖြေသည်။ "နောက်လဆိုရင် မီးနေခန်း အောင်သွားတော့မှာ၊ အဲ့ဒီကျရင် ကလေးကို ပြန်ခေါ်သွားလို့ ရပြီ"
ဆူဒါလင် က တတိယမြောက် အစ်မတော်ရဲ့ မီးနေသည်စောင့်ရှောက်မှုအတွက် ငါးကြင်း၊ ဝက်ခြေထောက်၊ ဝက်သား စတာတွေကို အများအပြား ပေးပို့ထားပြီး ကလေးကြီးလာတဲ့အခါ ပြန်ခေါ်သွားဖို့ သဘောတူထားကြသည်။ တတိယမြောက် အစ်မတော်ကလည်း ကူညီပေးရတာကို ဝမ်းသာနေသည်။
ဒါပေမဲ့ ဒုတိယအစ်မတော် ကတော့ စိတ်ကျေနပ်မှု မရှိပါ။ ဆူဒါလင် ယူလာတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို သူမနဲ့ မဝေမျှပေးတာကြောင့် သူမဟာ အိမ်မှာ အမြဲတစေ ဒေါသထွက်နေသည်။ သူမကလည်း သမီးလေးတစ်ယောက် မွေးထားတာမို့ တတိယမြောက် အစ်မတော်လိုပါပဲ။ နှစ်ယောက်လုံးမှာ သားယောက်ျားလေးတွေ ရှိပြီးသားမို့ ကလေးရဲ့ ကျား/မ ကိစ္စထက် မီးနေသည်စောင့်ရှောက်မှုမှာ ကွာခြားနေတာကိုပဲ သူမက ပိုပြီး စိတ်ဆိုးနေတာပါ။
မိသားစုတွေက ခွဲထွက်ပြီး ကိုယ့်လမ်းကိုယ် လျှောက်နေကြပြီမို့ သူမရဲ့ မကျေနပ်ချက်တွေကို ဘယ်သူကမှ ဂရုမစိုက်ကြပါ။ အဆင်ပြေရင် ပေါင်းသင်းမယ်၊ မပြေရင် ကိုယ့်အလုပ်ကိုယ် လုပ်ကြတာပါပဲ။
စတုတ္ထမြောက် အစ်မတော်ဆီက သတင်းကြားပြီးနောက် ကျိုးရှo Mei တစ်ယောက် စိတ်အေးသွားသည်။ စက်တင်ဘာလကုန်မှာ သူမနဲ့ ဆူဒါလင် တို့ဟာ ကလေးကို အမေကျိုး ဆီ ခေါ်သွားပြီး သဘောတူထားတဲ့ လစဉ်ကြေးပေးကာ ပြုစုစေသည်။ အမေကျိုး ကတော့ တာဝန်ယူရတာကို ဝမ်းသာနေသည်။ သူမဘဝတစ်လျှောက်လုံး ပင်ပန်းလာခဲ့ပြီး သားတွေလည်း ကြီးပြင်းသွားပြီမို့ မြေးကို ပြုစုရတာကိုပဲ ကျေနပ်နေသည်။
ဆူဒါလင် နဲ့ ကျိုးရှo Mei တို့ကတော့ ကလေးကို ခွဲခွာရမှာ စိတ်မကောင်းဖြစ်ပေမဲ့ မြို့မှာ အလုပ်လုပ်ရဦးမှာမို့ ပြန်ရပါတော့မည်။ သူတို့ဟာ အသား၊ ငါး၊ ကြက်ဥတွေကို အများအပြား ယူသွားပြီး ဒါဝါနဲ့ သူ့ညီတွေအတွက် မုန့်တစ်ထုပ် ကျန်ခဲ့ဖို့လည်း မမေ့ပါ။ လင်ချင်းဟဲ့ က အမေကျိုး အနေနဲ့ အလုပ်များလွန်းတယ်လို့ ခံစားရရင် သူမ ကူညီပေးနိုင်ကြောင်း ပြောလိုက်တဲ့အခါ သူတို့လည်း စိတ်အေးလက်အေးနဲ့ အလုပ်ပြန်သွားနိုင်ပြီး အားတဲ့ရက်တွေကျရင် ကလေးကို လာကြည့်နိုင်တော့မှာပါ။ တတိယမြောက် အစ်မတော်ရဲ့ စိတ်သဘောထား ကောင်းမွန်တာကြောင့် ကလေးကို ကောင်းကောင်း စောင့်ရှောက်ပေးမယ်ဆိုတာမှာ သံသယဖြစ်စရာ မလိုပါ။