**အခန်း ၁၀ - ခိုင်မာသည့်အခြေခံအုတ်မြစ်**
မြေးဖြစ်သူများအတွက် အကောင်းဆုံးဖြစ်စေချင်လျှင် မိမိကိုယ်တိုင်သာ စီမံရမည်ဖြစ်ပြီး အခြားသူကို အားကိုး၍မရကြောင်း အမေကျိုး ကောင်းကောင်းသိသည်။ အမှန်စင်စစ် ကျိုးတာဝါ၊ ကျိုးအာဝါ နှင့် ကျိုးဆန်းဝါ တို့ ဝတ်ဆင်ထားသည့် အဝတ်အစားများမှာ တစ်နှစ်ကျော်နေပြီဖြစ်သည်။ ထိုစဉ်က အနည်းငယ်ရှည်အောင် ချုပ်ပေးထားခဲ့၍သာ ယခုထိ ဝတ်ဆင်နိုင်နေခြင်းဖြစ်သည်။
ထိုအဝတ်အစားများကို အကြီးဆုံးအစ်မတော် က ချုပ်ပေးထားခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ကျိုးတာဝါ သည် သူ့၏ တတိယအစ်မတော်၏ ဗိုက်ကြီးလာသည်ကို မြင်တိုင်း "ညီလေး" ဟု အလိုလိုခေါ်မိလေ့ရှိသည်။ သူသည် အကဲခတ်ကောင်းသည့် ကလေးတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။
"ဒါပေမဲ့ တတိယချွေးမရဲ့ ဗိုက်က အခုဆို အတော်ကြီးနေပြီလေ" ဟု အမေကျိုး က မြေးသုံးယောက်အပေါ် ချစ်ခင်မှုအပြည့်ရှိသော်လည်း တွေဝေစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"သူ့မှာ ကိုယ်ဝန်ဘယ်လောက်ရှိပြီလဲ" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က မေးသည်။
"နောက်ထပ် နှစ်လပဲ ကျန်တော့တယ်" ဟု အမေကျိုး က ပြန်ဖြေသည်။
"ဒါဆို အမေ အိမ်ပြန်သွားပြီး တတိယအစ်မတော်ကို ဒီအလုပ်ကို လုပ်ပေးဖို့ စိတ်ဝင်စားလား မေးကြည့်ပေးပါ။ သူသာ လုပ်ပေးမယ်ဆိုရင် သူ့ကိုယ်ဝန်ဆောင်ကာလမှာ ခွန်အားဖြစ်စေဖို့အတွက် သကြားညို နှစ်ပေါင် ကျွန်မ ပေးပါ့မယ်" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က ပြောသည်။
"သကြားညိုလား။ သကြားညိုတွေကို ဘယ်ကရတာလဲ" ဟု အမေကျိုး က မေးမြန်းမိသည်။
"ပိုက်ဆံရှိရင်တော့ သကြားညိုဆိုတာ ရှာလို့ရတာပဲပေါ့" လင်ချင်းဟဲ့ က မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို ပင့်လိုက်ရင်း ပြန်ဖြေသည်။
အမေကျိုး ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားသည်။ အမှောင်ဈေးကွက်မှ ရလာခြင်းဖြစ်ရမည်။
မူလပိုင်ရှင်၏ နာမည်ဂုဏ်သတင်းကို ကောင်းကောင်းသိထားသည့် လင်ချင်းဟဲ့ သည် ကျိုးဆန်းဝါ ကို ပွေ့ဖက်လိုက်ပြီး "အမေ၊ ဆန်းဝါကို အရင်ကျွေးလိုက်ပါ။ ကျွန်မ အထဲဝင်ပြီး သကြားယူလိုက်ဦးမယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
သကြားညိုဆိုသည်မှာ ထိုခေတ်ကာလတွင် ရှားပါးသည့်ပစ္စည်းဖြစ်သည်။ မီးဖွားရန် နီးကပ်နေသည့် တတိယအစ်မတော်အတွက်ဆိုလျှင် အလွန်တန်ဖိုးရှိပြီး ရှားပါးသည့်အရာတစ်ခုဖြစ်သည်။
အခန်းထဲသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ လင်ချင်းဟဲ့ သည် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်နေရာ (Space) ထဲမှ သကြားညို နှစ်ဂျင် (တစ်ကီလိုဂရမ်) ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ သူမတွင် စုစုပေါင်း သကြားညို ၂၀ ဂျင်ခန့်သာ ရှိသဖြင့် အများကြီးမဟုတ်သော်လည်း လုံလောက်သည်။ သူမသည် သကြားများကို သန့်ရှင်းသည့် ပုလင်းတစ်လုံးထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ အရည်အသွေးကောင်းမွန်ပြီး အရောင်မှာလည်း နက်မှောင်ကာ အလွန်ကောင်းသည်။
"အမေ၊ ဒါကို ကြည့်လိုက်ပါဦး" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က ပုလင်းကို ပြရင်း ပြောလိုက်သည်။
အမေကျိုး သည် ထိုအပေးအယူကို ထူးဆန်းမနေပါ။ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး "ငါ ဒါကို ယူသွားပြီး သူနဲ့ စကားပြောပေးရမလား" ဟု မေးသည်။
"ဟုတ်ကဲ့၊ အဲဒီလိုပဲ လုပ်ပေးပါ" လင်ချင်းဟဲ့ က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ယာဂုပန်းကန်ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ "ဒါက အမေ ကျန်းမာရေးအတွက်ပါ။ စားလိုက်ပါ" ဟု ပြောသည်။ သူမ၏ အသံမှာ အမိန့်ဆန်ဆန်ဖြစ်ပြီး ချက်ချင်းမစားလျှင် အခွင့်အရေး လက်လွတ်သွားလိမ့်မည်ဟု ဆိုလိုနေသကဲ့သို့ပင်။
လင်ချင်းဟဲ့ သာ အလွန်အမင်း ရိုသေပြနေလျှင် အမေကျိုး တစ်ယောက် ထိတ်လန့်ပြီး ငြင်းဆန်မိလိမ့်မည်။ သို့သော် ဤကဲ့သို့ တိုက်ရိုက်ပြောဆိုမှုကြောင့် သူမက 'ငါက သူ့ယောက္ခမပဲ၊ ဘာလို့ မစားရမှာလဲ' ဟု တွေးလိုက်မိသည်။
ထိုသို့တွေးပြီးနောက် သူမသည် ကြက်ဥနှင့် ဝက်သားအသားစိမ်း ယာဂုပန်းကန်ကို ကုန်စင်အောင် စားလိုက်သည်။ အရသာမှာ အလွန်ပင် မွှေးကြိုင်လှသည်။ ထို့နောက် သကြားညိုပုလင်းကို ယူကာ အိမ်သို့ ပြန်သွားလေသည်။
"အမေ၊ တကယ်ပဲ တတိယအစ်မတော်ကို ကျွန်တော်တို့အတွက် အဝတ်ချုပ်ခိုင်းမှာလား" ကျိုးတာဝါ ၏ မျက်လုံးများမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တောက်ပနေသည်။
"သကြားညိုပုလင်းကြီးက အကြီးကြီးပဲ" ကျိုးအာဝါ ကလည်း လက်ဆောင်ပစ္စည်းကိုသာ အာရုံစိုက်နေသည်။
ကျိုးဆန်းဝါ မှာမူ ထမင်းစားပြီးနောက် အိမ်ဝင်းထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ကစားနေသည်။ လင်ချင်းဟဲ့ သည် သူမ၏ အစားအစာကို စားရင်း "တစ်ယောက်ကို တစ်စုံပဲ၊ ပိုမရဘူး။ သကြားညိုအတွက်ကတော့ မင်းတို့အားလုံးအတွက် အဝတ်ချုပ်ရမှာဆိုတော့ အလုပ်ရှုပ်တဲ့အတွက် ပေးရတာပေါ့" ဟု ပြောသည်။
သူမသည် မူလပိုင်ရှင်၏ မှတ်ဉာဏ်များကို လက်ခံရရှိထားသော်လည်း ကလေးအဝတ်အစားချုပ်နည်းကို တကယ်ပင် မသိပေ။ မူလပိုင်ရှင်၏ စွဲလမ်းမှုမှာ နက်ရှိုင်းလွန်းသဖြင့် သူမချုပ်တတ်လျှင်ပင် ချုပ်နိုင်ခဲ့ပေမည်၊ သို့သော် လင်ချင်းဟဲ့ မှာမူ လုံးဝမချုပ်တတ်ပေ။
"အမေ ကိုယ်တိုင်သာ ချုပ်လိုက်ရင် တတိယအစ်မတော်ကို သကြားညို ပေးစရာမလိုဘူးလေ" ဟု အာဝါ က ကုန်ကျစရိတ်ကို တွေးရင်း ပြန်ပြောသည်။
လင်ချင်းဟဲ့ က သူ့ကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်သည်။ "သူ့ကို အဝတ်မချုပ်ခိုင်းရင် သကြားညိုပေးစရာမလိုဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့မှာလည်း အဝတ်အသစ်ရမှာ မဟုတ်ဘူး!"
ထိုစကားကြောင့် အာဝါ ချက်ချင်း ငြိမ်ကျသွားသည်။
လင်ချင်းဟဲ့ သည် သူ့ကို အလိုလိုက်ရန် အစီအစဉ်မရှိပေ။ သူမသည် ယာဂုကို ဆက်သောက်ရင်း တစ်ခုခုကို သတိရသွားသည်။ "မင်းတို့အားလုံး ဖိနပ်အသစ်လည်း လိုသေးတယ်။ အဲဒါတော့ ငါကိုယ်တိုင်ပဲ ချုပ်ပေးရမှာပေါ့။ သမီးလေးတစ်ယောက်လောက်ရှိရင် ကူညီပေးလို့ ကောင်းမယ်၊ အခုတော့ သားယောက်ျားလေးတွေပဲ ရှိတော့ ဘယ်သူ့ကိုမှ အားကိုးလို့မရဘူး။ သားယောက်ျားလေး မွေးရတာ အကြွေးတင်သလိုပဲ"
ထိုသို့ပြောနေချိန်တွင် အမေကျိုး ပြန်ရောက်လာသည်။ သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပြောင်းလဲခြင်းမရှိပေ။ စတုတ္ထချွေးမမှာ ပျင်းရိသည်ဟု နာမည်ကြီးသူဖြစ်ရာ သမီးလေးလိုချင်သည်မှာ သဘာဝကျသည်။
"တတိယအစ်မတော်က သဘောတူတယ်" ဟု အမေကျိုး က သတင်းစကားပါးသည်။
"ပြီးပြီ။ အမေ ခဏစောင့်ပါ၊ ကျွန်မ အထဲဝင်ပြီး အဝတ်စနဲ့ ဂွမ်းယူလိုက်ဦးမယ်" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က ပန်းကန်ကို ချလိုက်ရင်း ပြောသည်။
စက်တင်ဘာလကုန်ပြီဖြစ်ရာ ဂွမ်းထည့်ထားသည့် အင်္ကျီချုပ်ရန် အချိန်ယူရဦးမည်။ အောက်တိုဘာလလယ်လောက်တွင် ပြီးစီးမည်ဟု သူမခန့်မှန်းထားပြီး ထိုအချိန်ဆိုလျှင် ရာသီဥတုက အတော်အေးလာမည်ဖြစ်သည်။ တတိယအစ်မတော်မှာ ကိုယ်ဝန်ရင့်နေပြီဖြစ်၍ သူမကို အချိန်အကြာကြီး ဒုက္ခမပေးသင့်ပေ။
လင်ချင်းဟဲ့ သည် အဝတ်စများနှင့် ဂွမ်း နှစ်ပေါင်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ မူလပိုင်ရှင်သည် ဤပစ္စည်းများကို သူမ၏ မိဘအရင်းများထံ ပေးအပ်ကာ ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားရန် ကြံရွယ်ထားခဲ့သော်လည်း ယခုတော့ ထိုသို့ဖြစ်လာတော့မည်မဟုတ်ပေ။ လင်မိသားစုအနေဖြင့် တစ်စုံတစ်ရာကိုမျှ မျှော်လင့်မနေသင့်တော့ပါ။ အခွင့်သာလျှင် ကျိုးချင်းပိုင် ပို့ပေးထားသည့် စစ်ယူနီဖောင်းကုတ်အင်္ကျီ အသစ်ကိုပင် ပြန်တောင်းယူချင်သေးသည်။
သူမကိုယ်တိုင်အတွက် လိုအပ်မည့် အဝတ်စများနှင့် ချန်ထားသည့်ပစ္စည်းများကို တွက်ချက်ကြည့်လျှင် ကလေးများအတွက် ဆောင်းရာသီဝတ်စုံ သုံးစုံချုပ်ရန် လုံလောက်သည်။ ကျိုးတာဝါ နှင့် ကျိုးအာဝါ တို့အတွက် နောက်နှစ်တွင် အဝတ်အစားများ ကျပ်မသွားစေရန် အရှည်ပိုထားပေးဖို့ သူမ သတိပြုလိုက်သည်။ ကျိုးဆန်းဝါ မှာမူ အစ်ကိုဖြစ်သူတို့၏ အဝတ်ဟောင်းများကို ဝတ်နိုင်သော်လည်း သူ့အတွက်ပါ အသစ်ချုပ်ပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
သူမအနေဖြင့် လက်တစ်ချောင်းမျှ လှုပ်စရာမလို၊ အမိန့်ပေးရုံသာဖြစ်သည်။ အဆင့်နိမ့်သူတစ်ယောက်အနေဖြင့် သူမသည် ထိုမျှလောက်တော့ ဇိမ်ခံနိုင်ပါသည်။
အမေကျိုး သည် အရည်အသွေးကောင်းသည့် အဝတ်စများနှင့် ဂွမ်းများစွာကို မြင်လိုက်ရ၍ အံ့ဩသွားသည်။ ထို့ထက်ပို၍ အံ့ဩရသည်မှာ မူလပိုင်ရှင်၏ အတ္တအတွက်မဟုတ်ဘဲ ကလေးများအတွက် ဖြစ်နေခြင်းပင်။ ဤအချက်က အမေကျိုး ကို စိတ်သက်သာရာရစေသော်လည်း သူမက မနေနိုင်ဘဲ "တာဝါတို့က ငယ်သေးပေမဲ့ မကြာခင် ကြီးလာကြတော့မှာ။ သူတို့ကို အိမ်ထောင်ပြုပေးဖို့ဆိုတာ ငွေအများကြီး ကုန်မှာ..." ဟု တတွတ်တွတ် ပြောမိသည်။
"အမေ၊ စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကျွန်မ သိပါတယ်" ဟု လင်ချင်းဟဲ့ က ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။
အမေကျိုး တစ်စုံတစ်ခုကို အာခေါင်ထဲ ပိတ်ဆို့သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ *နင်သိတယ်? နင်ဘာကို သိတာလဲ? လူတိုင်းက ခါးပတ်ကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် စည်းပြီး နေနေရတာကို နင်ကတော့ ကြက်ဥ၊ ဝက်သားနဲ့ ယာဂုသောက်နေတာလား? ဒါ ဘယ်လောက်တန်ဖိုးရှိလဲဆိုတာ နင်သိရဲ့လား?*
သို့သော် မူလပိုင်ရှင်သည် နောက်ဆုံးတွင် သင့်တော်သည့် အခြေခံအုတ်မြစ်တစ်ခုကို တည်ဆောက်နိုင်ပြီဖြစ်ကြောင်း မြင်လိုက်ရသဖြင့် အမေကျိုး လည်း ထပ်မပြောတော့ဘဲ ပစ္စည်းများကို ယူကာ ထွက်သွားလေသည်။
သူမ ထွက်သွားပြီးနောက် လင်ချင်းဟဲ့ သည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။ သူမသည် "မူလ" စတုတ္ထချွေးမအဖြစ် အမြဲတမ်း သရုပ်ဆောင်နိုင်ပါ့မလားဟု မသေချာသော်လည်း ယနေ့အတွက်တော့ အဆင်ပြေသွားပြီဖြစ်သည်။ အမေကျိုး သည် သူမ၏ စရိုက်ပြောင်းလဲမှုကို လက်ခံလိုက်ပုံရသည်။
*မူလပိုင်ရှင်ရေ၊* ဟု သူမ စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။ *နင်တစ်ခုတော့ ကောင်းတာ လုပ်ခဲ့သားပဲ။*
ဤကဲ့သို့ ခိုင်မာသည့် အခြေခံအုတ်မြစ်ရှိထားပြီးဖြစ်ရာ သူမသည် စရိုက်နည်းနည်း ပြောင်းလဲသွားလျှင်ပင် ထူးဆန်းနေမည်မဟုတ်ပေ။ စိတ်ကြည်လင်နေသဖြင့် ကျိုးဆန်းဝါ ကို ချီကာ နမ်းလိုက်ရာ ကလေးလေးမှာ တခစ်ခစ် ရယ်မောလာသည်။
ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် ကျိုးတာဝါ နှင့် ကျိုးအာဝါ တို့မှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ လင်ချင်းဟဲ့ သည် သူတို့နှစ်ယောက်၏ နဖူးကိုလည်း လှမ်းနမ်းလိုက်သည်။
ကျိုးတာဝါ မျက်နှာရဲသွားပြီး "ကျွန်တော် အပြင်သွားကစားတော့မယ်!" ဟု ပြောကာ အိမ်ပြင်သို့ ပြေးထွက်သွားသည်။ ကျိုးအာဝါ မှာလည်း ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် နောက်မှ လိုက်သွားသည်။
လင်ချင်းဟဲ့ မှာ ဂရုမစိုက်ပါ။ သူမသည် အမေကျိုး အတွက် ကျန်သည့် ယာဂုကို ဖယ်ထားပေးပြီး ပန်းကန်များကို ဆေးကြောကာ ကလေးများ ပြန်လာလျှင် ရေချိုးနိုင်ရန် ရေနွေးတည်ထားလိုက်သည်။
အိမ်ကြီးသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ မိသားစုဝင်များမှာ လယ်ကွင်းမှ ပြန်မရောက်သေးပေ။ ညနေ ၅ နာရီ မထိုးသေးပါ။ အမေကျိုး သည် သုံးရက်ဆက်တိုက် အလုပ်လုပ်ထားပြီးဖြစ်သဖြင့် ဒီနေ့အတွက် နားရက်ယူလိုက်သည်။ မိသားစုဝင်များဖြစ်သဖြင့် တစ်ဝက်နားခြင်းမှာ ပြဿနာကြီးမဟုတ်ပေ။
ကိုယ်ဝန်ရင့်နေသည့် တတိယအစ်မတော်သည် ဟင်းချက်သည့်တာဝန်ယူထားပြီး အကြီးဆုံးအစ်မတော် က ကူညီပေးလေ့ရှိသည်။ ဒီနေ့တွင်မူ အမေကျိုး က သူတို့အစား လုပ်ပေးနေခြင်းဖြစ်သည်။ တတိယအစ်မတော်သည် အရည်အသွေးကောင်းသည့် အဝတ်စနှင့် ဂွမ်းများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မနာလိုဖြစ်သွားသော်လည်း အသံကို ပုံမှန်အတိုင်း ထားလိုက်သည်။
"အမေ" ဟု အဝတ်စများကို ကြည့်ရင်း သူမက မေးလိုက်သည်။ "စတုတ္ထချွေးမက ကလေးတွေအတွက် တစ်စုံစီ ချုပ်ခိုင်းတာလား။ ပြီးတော့ ကျန်တာတွေက ကျွန်မအတွက်လား"