မန်ရှင်းယွီတစ်ယောက် အခက်အခဲတစ်ခုနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရသည်။
သူမ ကြုံတွေ့နေရတဲ့ အခက်အခဲက သူမမျက်နှာပေါ်မှာ အထင်းသား ပေါ်နေတာမို့ ဂျီအန်းနင်း တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့တင် သိလိုက်သည်။
"ဘာဖြစ်တာလဲ။ ခုနကတည်းက မျက်မှောင်တွေ ကုတ်ထားတာပဲ" လို့ သူမ မေးမြန်းလိုက်မိသည်။
မန်ရှင်းယွီက နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်ပြီး ရှေ့ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ဘိုင်လုက သူမတို့နဲ့ အနည်းငယ် အကွာအဝေးမှာရှိတဲ့ ခုံတန်းတွေမှာ အခန်းဖော်တွေနဲ့အတူ ထိုင်နေသည်။
"ဘိုင်လု ငါ့ဆီက ပိုက်ဆံချေးချင်နေတာ" မန်ရှင်းယွီက ပြောသည်။
ဂျီအန်းနင်း ခဏရပ်တန့်သွားပြီး "ဘာလို့ ပိုက်ဆံချေးရတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။
မန်ရှင်းယွီက "သူ ချေးထားတဲ့ အကြွေးကို ပြန်မဆပ်နိုင်တော့လို့လေ" ဟု ပြန်ဖြေသည်။
ဂျီအန်းနင်း အံ့ဩသွားပြီး "သူက ပြန်ဆပ်နိုင်တယ်လို့ ပြောထားတာ မဟုတ်ဘူးလား။ အခုမှ နှစ်လပဲ ရှိသေးတာလေ၊ တတိယလမှာ ဘာလို့ ပြန်မဆပ်နိုင်ရတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။
မန်ရှင်းယွီက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် "သူ နာရီတစ်လုံး ထပ်ဝယ်လိုက်လို့လေ" ဟု ပြောသည်။
ဂျီအန်းနင်း အံ့အားသင့်သွားပြီး "သူက ဘယ်ကပိုက်ဆံနဲ့ ဝယ်လိုက်တာလဲ..." ဟု စကားမဆုံးခင်မှာပဲ ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားပြီး "သူ နောက်ထပ် အကြွေးတစ်ခု ထပ်တင်လိုက်တာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။
မန်ရှင်းယွီလည်း ဒေါသထွက်နေပြီး "သူ ရူးနေတာပဲ!" ဟု ဆိုသည်။
"အဲဒီနေ့က အဆောင်မှာ စကားပြောနေတုန်းက လူတိုင်းက ဆွန်ယားရှန်း နာရီအသစ် ဝတ်ထားတာကို ပြောနေကြတာ။ အဲဒီနာရီက အရမ်းဈေးကြီးတယ်လို့ ပြောကြတယ်" ဟု မန်ရှင်းယွီက ရှင်းပြသည်။ "ဘိုင်လုက အဲဒီတော့မှ စိတ်ဝင်စားပြီး သူလည်း နာရီဝယ်ချင်လာလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူထင်မလဲ။ သူက အဲဒီလောက် ဈေးကြီးတာမျိုးတော့ မဝယ်ရဲဘူးလေ၊ ဒါနဲ့ပဲ ထောင်ဂဏန်းလောက်ပဲ ကျတဲ့ နာရီတစ်လုံးကို ဝယ်လိုက်တာပေါ့"
မန်ရှင်းယွီအတွက်တော့ ထောင်ဂဏန်းတန်တဲ့ နာရီတစ်လုံးဟာ ဈေးကြီးနေဆဲပင်။ သို့သော် ဆွန်ယားရှန်းရဲ့ ပိုဈေးကြီးတဲ့ နာရီနဲ့ နှိုင်းယှဉ်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ ဒါက ပိုသက်သာသယောင် ဖြစ်နေသည်။
ဂျီအန်းနင်း ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး "သူ နင့်ကို ပိုက်ဆံချေးခိုင်းတာလား" ဟု မေးသည်။
မန်ရှင်းယွီက စိတ်ပျက်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
ဂျီအန်းနင်း က "နင် သူ့ကို ချေးလိုက်ပြီလား" ဟု စုံစမ်းသည်။
မန်ရှင်းယွီက "မချေးရသေးဘူး..." ဟု ပြန်ဖြေသည်။
မန်ရှင်းယွီက ကပ်စေးနည်းနေတာ မဟုတ်ပါ၊ ဘိုင်လုရဲ့ မဆင်မခြင် သုံးဖြုန်းနေတာတွေကို စိတ်ပျက်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်က သူမက ဒေါသတကြီးနဲ့ "ပိုက်ဆံသုံးတဲ့အခါ ပိုက်ဆံမရှိတော့ရင် အကြွေးကို ဘယ်လိုဆပ်မလဲဆိုတာ ဘာလို့ မတွေးတာလဲ!" ဟု ပြောဆိုကာ ချေးငွေကို ငြင်းပယ်ခဲ့ဖူးသည်။
အခုတော့ ဒေါသပြေသွားတဲ့အခါ မန်ရှင်းယွီတစ်ယောက် ဘိုင်လု အကြွေးပြန်မဆပ်နိုင်တော့မှာကို စိုးရိမ်လာသည်။ ဘိုင်လုကို ပိုက်ဆံချေးမလား၊ မချေးဘူးလားဆိုတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ဟာ သူမအတွက် အခက်အခဲကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။
မန်ရှင်းယွီ ပိုက်ဆံမချေးလိုက်ရသေးကြောင်း ကြားသိရတဲ့ ဂျီအန်းနင်း က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး "နင် သူ့ကို ပိုက်ဆံ လုံးဝမချေးနဲ့" ဟု အကြံပေးသည်။
"ဒါပေမဲ့..." မန်ရှင်းယွီ တွေဝေနေသည်။
အဆောင် အတူတူနေကြတာဖြစ်လို့ မန်ရှင်းယွီနဲ့ ဘိုင်လုတို့ရဲ့ ခင်မင်ရင်းနှီးမှုက ဂျီအန်းနင်း တို့နဲ့ ဘိုင်လုတို့ထက် ပိုမိုနက်ရှိုင်းနေတာ အမှန်ပင်။
ဂျီအန်းနင်း က သူမကို "သူ့မှာ အကြွေးဆပ်ဖို့ ပိုက်ဆံမရှိဘူးဆိုရင် သူက နင့်ကို ဘယ်လိုပြန်ဆပ်မှာလဲ" ဟု မေးခွန်းထုတ်သည်။
မန်ရှင်းယွီက ဒီဘက်ကို လုံးဝ မတွေးမိခဲ့တာမို့ ခဏတာ ကြောင်သွားသည်။ ခဏလောက် စဉ်းစားပြီးနောက် "သူ့မိသားစုဆီက ပိုက်ဆံတောင်းလိမ့်မယ်ထင်တယ်" ဟု ပြောသည်။
ဂျီအန်းနင်း က "သူသာ မိသားစုဆီက ပိုက်ဆံတောင်းနိုင်ရင် ဘာလို့ အကြွေးဆပ်ဖို့ တိုက်ရိုက်မတောင်းတာလဲ" ဟု ပြန်ချေပသည်။
မန်ရှင်းယွီအတွက် ရုတ်တရက် ရှင်းလင်းသွားသည်။ ဘိုင်လုက သူမမိသားစုကို အကြွေးတင်ထားကြောင်း အသိပေးဖို့ လုံးဝ မရဲတာ သေချာသည်။ ဒါကြောင့် ပိုက်ဆံပြတ်လပ်တဲ့အခါ အတန်းဖော်တွေဆီက ချေးဖို့ပဲ နည်းလမ်းရှိတော့သည်။
"နင် သူ့ကို ပိုက်ဆံချေးလိုက်ရင် အများဆုံး လုပ်နိုင်တာက သူ့ကို ဆူပူလိုက်တာပဲ ရှိမှာ။ အဲဒီထက်ပိုပြီး သူ့ကို အပြစ်ပေးဖို့ နင်လုပ်နိုင်တာ ဘာမှမရှိဘူး။ သူ့အတွက်တော့ ဒီကိစ္စက ဖြေရှင်းရလွယ်ကူသွားမှာပေါ့" ဟု ဂျီအန်းနင်း က ပြောသည်။ "ဒါပေမဲ့ စဉ်းစားကြည့်လေ၊ နောက်တစ်ခါ သူ ဝယ်ချင်တဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခုခုကို တွေ့လာရင် သူ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထိန်းနိုင်ပါ့မလား"
မန်ရှင်းယွီက ဘိုင်လုကို ကောင်းကောင်းသိသည်။ ဘိုင်လုက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထိန်းချုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ကြောင်း သူမ သေချာပေါက် သိနေသည်။
"ငါ နားလည်ပြီ" အခြေအနေကို သဘောပေါက်သွားတဲ့အခါ ပင်ကိုယ်အားဖြင့် ပြတ်သားတတ်တဲ့ မန်ရှင်းယွီက ခိုင်မာသွားသည်။ "ငါ သူ့ကို ပိုက်ဆံ လုံးဝ မချေးတော့ဘူး"
ကျောင်းဆင်းပြီးနောက် ဂျီအန်းနင်း အိမ်ပြန်ရောက်တော့ ဝမ်ယွီ က ပြန်မရောက်သေးပေ။
လတစ်လကျော်လောက်ရှိပြီ၊ သူက သောကြာနေ့တိုင်း အိမ်ပြန်နောက်ကျနေသည်။ ဂျီအန်းနင်း က ဒါဟာ အလုပ်ကိစ္စကြောင့်လို့ ထင်နေတာမို့ သိပ်ပြီး မစုံစမ်းခဲ့ပါ။
စာတွေလုပ်ပြီးတဲ့နောက် သူမက Laptop ကိုယူကာ ဧည့်ခန်း ဆိုဖာပေါ်မှာ ထိုင်ပြီး အင်တာနက် သုံးနေသည်။ တံခါးပွင့်လာပြီး ဝမ်ယွီ ပြန်ရောက်လာသည်။
သူမက "ပြန်ရောက်ပြီလား" ဟု နှုတ်ဆက်သည်။
ပြောပြီးသည်နှင့် Laptop မျက်နှာပြင်ကိုပဲ အာရုံပြန်စိုက်လိုက်သည်။ စက္ကန့်အနည်းငယ်အကြာတွင် ဝမ်ယွီ ရဲ့ ထုံးစံအတိုင်း အသံကို မကြားရတာကြောင့် သူမ မော့ကြည့်လိုက်သည်။
ဝမ်ယွီ က တံခါးဝမှာ ရပ်နေပြီး သူမကို မှောင်မည်းကာ ဝေဝါးတဲ့ အကြည့်တွေနဲ့ စိုက်ကြည့်နေသည်။
ဂျီအန်းနင်း က စပ်စုစွာဖြင့် "ဘာဖြစ်တာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။
ဝမ်ယွီ က ဂျီအန်းနင်း ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
သူမက ဆိုဖာပေါ်မှာ Laptop ကို ကိုင်ပြီး ထိုင်နေသည်။ သူ ဝယ်ပေးထားတဲ့ ပိုးသားညအိပ်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ အပေါ်ပိုင်းက ပခုံးသိုင်းကြိုးပါတဲ့ အင်္ကျီနဲ့ အောက်ပိုင်းက ဇာအစွန်းပါတဲ့ ဘောင်းဘီတိုလေး။ ပိုးသားရဲ့ တောက်ပမှုက သူမရဲ့ ဖြူစင်တဲ့ အသားအရေနဲ့ လိုက်ဖက်နေပြီး နွေးထွေးပျော့ပျောင်းတဲ့ ပုံစံမျိုး ပေါ်လွင်နေသည်။
သူမရဲ့ ဆံပင်တွေက ရှည်လာပြီး ပခုံးတစ်ဖက်ဆီကို ကျဆင်းနေတာကြောင့် သူမရဲ့ လည်တိုင်သွယ်သွယ်လေးကို ပေါ်လွင်စေပြီး လှပတဲ့ ကွေးညွှတ်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
သူမရဲ့ ပိန်သွယ်ဖြောင့်စင်းတဲ့ ခြေတံတွေကို ဆိုဖာပေါ်မှာ သက်သောင့်သက်သာ ဆန့်တန်းထားသည်။
သူမရဲ့ အနေအထားက စိတ်အေးလက်အေးနဲ့ ကျေနပ်နေပုံရသည်။
ရုတ်တရက် ဝမ်ယွီ သက်ပြင်းကြီးတစ်ခုကို ရှိုက်ချလိုက်သည်။
တကယ်ပါပဲ၊ ဒါဟာ အိပ်မက်တစ်ခုသာ ဖြစ်တယ်။
နောက်တစ်ပတ် ထပ်ကုန်ဆုံးသွားသည်။
ဆရာဝန်က တိုင်ပင်ဆွေးနွေးမှု ပြီးသွားတဲ့အခါ အချိန်ဇယားကို ဖွင့်ကြည့်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ကာ သူ့လက်ထောက်ကို ခေါ်လိုက်သည်။ "ဒီတစ်ပတ်အတွက် ဝမ်ယွီ မှာ ရက်ချိန်း တစ်ခုခု ရှိသေးလား"
လက်ထောက်က စစ်ဆေးကြည့်ပြီး "မရှိပါဘူး" ဟု ပြန်ဖြေသည်။
ဆရာဝန်က ဖုန်းချလိုက်ပြီး ဝမ်ယွီ ရဲ့ အချက်အလက်တွေကို ရှာကာ ဖုန်းခေါ်လိုက်သည်။
ဝမ်ယွီ က ဂျီအန်းနင်း နဲ့အတူ အစားစားနေသည်။ ဖုန်းဝင်လာတာကို မြင်တော့ အပြင်ထွက်ပြီး ဖြေကြားလိုက်သည်။
"ကျွန်တော် အခုလောလောဆယ် ဆက်မလုပ်ချင်တော့ဘူး" ဟု သူက ဆရာဝန်ကို ပြောလိုက်သည်။
အဲဒီအိပ်မက်ရဲ့ အဆုံးသတ်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီးနောက် ဝမ်ယွီ က ဒါဟာ အဓိပ္ပာယ်မရှိလွန်းတယ်လို့ ခံစားရသည်။ ပိုပြီး အဓိပ္ပာယ်မရှိတာက သူ ခံစားလိုက်ရတဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ ဒေါသစိတ်တွေပဲ ဖြစ်သည်။ အဲဒီဒေါသတွေက ပေါက်ကွဲထွက်တော့မလိုပါပဲ။
သူ လူတစ်ယောက်ကို တကယ်ပဲ သတ်ပစ်ချင်စိတ် ပေါက်သွားသည်။
ဒါပေမဲ့ အိပ်မက်တစ်ခုပေါ် အခြေခံပြီး လူတစ်ယောက်ရဲ့ အသက်ကို ဘယ်လိုလုပ် သတ်ပစ်ဖို့ စဉ်းစားနိုင်မှာလဲ။ ဒါက ရယ်စရာကောင်းလွန်းသည်။ ဝမ်ယွီ က အဲဒီအိပ်မက်ကို ခဏတာ ဘေးဖယ်ထားဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
သူက "ကျွန်တော် နောက်ပိုင်း အိပ်မက်တွေ ဘာမှ မမက်တော့ဘူး" ဟု ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်သည်။
ဆရာဝန်က အတင်းမတိုက်တွန်းတော့ဘဲ "ကောင်းပါပြီ၊ တစ်ခုခု ထူးခြားလာရင် ပြန်လာခဲ့ပါ" ဟု ပြောသည်။
~~
ဘိုင်လုရဲ့ ကိစ္စကြောင့် မန်ရှင်းယွီတစ်ယောက် ပေါက်ကွဲသွားသည်။
"နင် သိလား၊ ငါ သူ့ကို ပိုက်ဆံမချေးလိုက်ဘူး၊ သူက ယန်ကျားဆီ သွားချေးတယ်" ဟု သူမက ပြောသည်။
ဂျီအန်းနင်း သိသလောက်ဆို ယန်ကျားက ဘိုင်လုရဲ့ အဆောင်မှာ နေသူ မဟုတ်ပေ။
"အဲဒါတင်ပဲလို့ ထင်နေလား၊ မဟုတ်ဘူး!" မန်ရှင်းယွီက အော်ပြောသည်။ "မနေ့က သူ မရှိတုန်းက အဆောင်မှာ စကားပြောနေကြတာ၊ ချန်ယွီယောင်က 'ဘိုင်လုက ဘာလို့ ယန်ကျားဆီ ထပ်ချေးရတာလဲ၊ အရင်ချေးထားတဲ့ပိုက်ဆံတောင် မဆပ်ရသေးဘဲနဲ့!' လို့ ပြောတယ်"
"အဲဒါပြီးသေးဘူး" မန်ရှင်းယွီက ဆက်ပြောသည်။ "နောက်ဆုံးတော့ လျိုခယ်ဟန်ကလည်း ဘိုင်လုက သူ့ဆီမှာလည်း ပိုက်ဆံချေးထားတယ်လို့ ပြောလာတယ်!"
ဘိုင်လုက အဲဒီလူနှစ်ယောက်ဆီမှာ အရင်လနဲ့ အရင်လလွန်ကတည်းက ပိုက်ဆံချေးထားတာ ဖြစ်သည်။
မန်ရှင်းယွီက အတန်းထဲမှာရော အဆောင်မှာပါ နာမည်ကောင်းရှိသူ ဖြစ်သည်။ သူမက မန်ရှင်းယွီရဲ့ ဆူပူမှုကို ကြောက်ပေမဲ့ ကျန်တဲ့ အခန်းဖော်နှစ်ယောက်ဆီမှာ ချေးပြီးပြီမို့ ဒီလမှာတော့ ဘိုင်လုမှာ မန်ရှင်းယွီဆီကပဲ အကူအညီတောင်းရတော့တဲ့ အခြေအနေ ဖြစ်နေသည်။
မန်ရှင်းယွီက သူ့ကို ဆူပူလိုက်ရုံတင်မကဘဲ ပိုက်ဆံချေးဖို့ကိုလည်း ငြင်းပယ်လိုက်သည်။
ဘိုင်လု ချေးတဲ့ ပမာဏတွေက သိပ်မကြီးပေမဲ့ အခြေအနေရဲ့ သဘောသဘာဝကတော့ အတော်လေး ဆိုးရွားနေသည်။
မန်ရှင်းယွီနဲ့ ဂျီအန်းနင်း တို့ နှစ်ယောက်လုံးက ကိုယ့်ခြေထောက်ပေါ် ကိုယ်ရပ်တည်နိုင်သူတွေဖြစ်လို့ ဘိုင်လုရဲ့ ငွေရေးကြေးရေး အခြေအနေက အတော်လေး ဆိုးဝါးနေပြီဆိုတာ သိကြသည်။
သူမက အပေါက်ဖာဖို့ ပိုက်ဆံချေးနေတာဖြစ်ပေမဲ့ ချေးလေလေ အပေါက်က ပိုကြီးလာလေလေ ဖြစ်နေသည်။
သူတို့နှစ်ယောက်လုံး ဘိုင်လုနဲ့ စကားပြောကြည့်ဖို့ ကြိုးစားပေမဲ့ သူမက စကားလမ်းကြောင်းလွှဲပြီး အမြဲတမ်း ရှောင်လွှဲနေသည်။
ပိုက်ဆံ ဘယ်လောက် အကြွေးတင်နေလဲလို့ မေးတဲ့အခါတိုင်း သူမက အသေးစိတ် ပြောပြဖို့ ငြင်းဆန်ပြီး အမြဲတမ်း ရှောင်ဖယ်နေတတ်သည်။
သူမရဲ့ သဘောထားကြောင့် မန်ရှင်းယွီ စိတ်ပျက်သွားသည်။ စဉ်းစားကြည့်ပြီးနောက် သူတို့က အတန်းဖော်တွေ၊ အဆောင်ဖော်တွေသာ ဖြစ်ကြောင်း၊ မန်ရှင်းယွီက ဘိုင်လုရဲ့ အမေ မဟုတ်တာမို့ ဘာမှ လုပ်ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားသည်။
သူတို့က သူမကို ဝင်မစွက်ဖက်စေချင်တာမို့ သူတို့ရဲ့ သဘောထားက အတော်လေး ရှင်းလင်းနေသည်။
မန်ရှင်းယွီက ဒီကိစ္စကို လက်လျှော့လိုက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
ဒါပေမဲ့ မန်ရှင်းယွီ လက်လျှော့လိုက်တာနဲ့ အရာအားလုံး ငြိမ်းချမ်းသွားမှာ မဟုတ်ပေ။ ဒါဟာ ပေါက်ကွဲဖို့ စောင့်နေတဲ့ အချိန်ကိုက်ဗုံးတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။
သူတို့ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားတာက ဒီကိစ္စ ဘိုင်လုနဲ့ ချန်ဟောင် ကြားမှာ ပေါက်ကွဲသွားလိမ့်မယ်ဆိုတာပါပဲ။
သူတို့ နှစ်ယောက် အကြီးအကျယ် ရန်ဖြစ်ကြပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ လမ်းခွဲလိုက်ကြသည်။
ဂျီအန်းနင်း က သူတို့ လမ်းခွဲသွားတဲ့အကြောင်းကို ဝမ်ယွီ ဆီကနေ ကြားသိလိုက်ရသည်။
"ဘိုင်လုက ပြဿနာပဲ၊ သူ့နဲ့ တတ်နိုင်သလောက် အဆက်အဆံ နည်းအောင်နေ" ဟု ဝမ်ယွီ က သတိပေးသည်။ "သူနဲ့ ချန်ဟောင် လမ်းခွဲလိုက်ကြပြီ"
ဂျီအန်းနင်း အံ့ဩသွားသည်။ ဘိုင်လုက ချစ်စရာကောင်းပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိတာမို့ ချန်ဟောင် က သူမကို အရမ်းကြိုက်သည်။ သူတို့တွေ့တွေ့ချင်းပဲ တွဲခဲ့ကြတာဖြစ်ပြီး သူက သူမကို အရမ်းချစ်ကာ သူမရဲ့ လိုအပ်ချက်တွေကို ဖြည့်ဆည်းပေးဖို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားသူပါ။
"ဘာဖြစ်တာလဲ" ဟု သူမ မေးသည်။
ဝမ်ယွီ က သရော်တဲ့ အပြုံးနဲ့ ရယ်လိုက်သည်။
ရည်းစားရပြီးတဲ့နောက် ချန်ဟောင် ငွေရေးကြေးရေး ဖိအားကို ခံစားလာရသည်။ သူ့ရဲ့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကျောင်းသားဘဝက အဆုံးသတ်သွားပြီး အနာဂတ်အတွက် လေးနက်စွာ စဉ်းစားလာရသည်။
အမှန်တကယ်တော့ ချန်ဟောင် အတွက် သူ့နယ်ပယ်မှာ အလုပ်ရဖို့က ခက်ခဲနေသည်။ သေချာစဉ်းစားပြီးတဲ့နောက် အလုပ်အကိုင်အတွက် အကျိုးရှိမယ့် လက်မှတ်အချို့ကို ရယူဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဆိုလိုတာက စာမေးပွဲကြေးတွေ၊ သင်တန်းကြေးတွေအတွက် ပိုက်ဆံသုံးရုံတင်မကဘဲ စာကျက်ဖို့နဲ့ ပြန်လည်လေ့လာဖို့အတွက် အချိန်နဲ့ အားထုတ်မှုတွေကို အများကြီး ပေးဆပ်ရမှာပါ။ သူ အချိန်ပိုင်းအလုပ်တွေ လုပ်ဖို့ အချိန်မရှိတော့ပါ။ ထို့အပြင် ဝမ်ယွီ စီစဉ်ပေးတဲ့ နေရာမှာ နေပြီး သူ့ဆီက ပိုက်ဆံယူရတာကိုလည်း သူ သက်သောင့်သက်သာ မရှိပါ။ ဒါကြောင့် သူက ဝမ်ယွီ ကို ပြောပြပြီး အလုပ်သင်ဘဝကို အဆုံးသတ်လိုက်သည်။
ရေရှည်ကို မျှော်တွေးပြီး ဝမ်ယွီ ကတော့ ချန်ဟောင် ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ထောက်ခံသည်။
ဒါပေမဲ့ ဒီအပြောင်းအလဲနဲ့အတူ ချန်ဟောင် အတွက် ဘိုင်လုကို ငွေကြေးအရ ထောက်ပံ့ပေးဖို့ ခက်ခဲသွားသည်။
ဒါပေမဲ့ ဘိုင်လုက ချန်ဟောင် မှာ ကတ်တစ်ခုရှိတယ်ဆိုတာ သိထားသည်။
ဒီကတ်က လက်ဝှေ့အသင်းရဲ့ ဘတ်ဂျက်ကတ် ဖြစ်သည်။ ဝမ်ယွီ က ကျောင်းနှစ်စတိုင်းမှာ အသင်းဝင်တွေရဲ့ စားသောက်မှုနဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေအတွက် ယွမ်တစ်သိန်းကို အမြဲတမ်း ထည့်ပေးထားသည်။
ဘိုင်လုက ချန်ဟောင် ကိုင်ထားတဲ့ ဒီကတ်အကြောင်းကို ကောင်းကောင်းသိသည်။
သူမက ဒီကတ်ကို မျက်စိကျနေပြီး ချန်ဟောင် အနေနဲ့ ဒီပိုက်ဆံတွေကို သုံးပြီး သူ့ကို ကူညီပေးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ တွေးထားသည်။ ဒါပေမဲ့ ချန်ဟောင် က ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။
ဒီသဘောထားကွဲလွဲမှုက သူတို့နှစ်ယောက်ကြားမှာ အကြီးအကျယ် ရန်ဖြစ်စရာ ဖြစ်လာပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ လမ်းခွဲလိုက်ကြရသည်။
ဂျီအန်းနင်း က ဘိုင်လုရဲ့ အခြေအနေက ပိုဆိုးလာနေကြောင်း၊ ဒီအတိုင်း ဆက်ဖြစ်နေရင် ပြဿနာကြီးတွေ တက်လာနိုင်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားသည်။
သူမက မန်ရှင်းယွီနဲ့ တိုင်ပင်လိုက်ရာ မန်ရှင်းယွီလည်း အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားသည်။
အနှစ်ချုပ်ရရင် ဘိုင်လုက သူမရဲ့ ရည်းစားကို ဂျီအန်းနင်း ရဲ့ ရည်းစားဆီကနေ ပိုက်ဆံခိုးဖို့ လှုံ့ဆော်နေတာ ဖြစ်သည်။
မန်ရှင်းယွီလည်း အခြေအနေရဲ့ ပြင်းထန်မှုကို သဘောပေါက်သွားသည်။ အဆောင်ပြန်ရောက်တဲ့အခါ ကျန်တဲ့ အခန်းဖော်နှစ်ယောက်နဲ့အတူ ဘိုင်လုကို ဝိုင်းမေးလိုက်ပြီး သူမ ဘယ်လောက် အကြွေးတင်နေလဲဆိုတာကို ဖိအားပေး မေးမြန်းလိုက်သည်။
သူတို့ တူးဆွမေးမြန်းလိုက်တဲ့ အဖြေက မန်ရှင်းယွီကို အံ့အားသင့်သွားစေသည်။ ဘိုင်လုက ယွမ်ခြောက်သောင်းတောင် အကြွေးတင်နေတာပါ!
မန်ရှင်းယွီအတွက်တော့ ယွမ်ခြောက်သောင်းဆိုတာ မနည်းတဲ့ ပမာဏပါ။ ဘိုင်လုအတွက်ဆိုရင်လည်း ပြောဖွယ်မရှိတော့ပါ။
ဘိုင်လုလည်း စိတ်ရှုပ်ထွေးနေပြီး သူမ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်များတဲ့ အကြွေးတွေ တင်သွားရတာလဲဆိုတာကို သူမကိုယ်တိုင်လည်း နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။
"အရင်ကတော့ အိတ်တစ်လုံး ဝယ်ချင်ရုံလေးပါ။ စာချုပ်တစ်ခု ချုပ်လိုက်တယ်၊ တစ်သောင်း ချေးလိုက်တာ၊ ဒါပေမဲ့ လက်ထဲကိုတော့ သုံးထောင်ပဲ ရလိုက်တယ်" ဟု သူမက မျက်ရည်ကျရင်း ရှင်းပြသည်။ "နောက်တော့ အဲဒါကို သုံးလိုက်တယ်၊ ပြီးတော့ နာရီတစ်လုံး ထပ်ဝယ်လိုက်တယ်..."
အဲဒီ အကြွေးစာချုပ်တွေက လှည့်စားတတ်တဲ့ဟာတွေပါ။ သုံးထောင်ချေးပြီး သုံးထောင်ရတာမျိုး မဟုတ်ပါ။ စာချုပ်ပေါ်က ပမာဏက လက်ထဲရတဲ့ ပိုက်ဆံထက် အများကြီး ပိုများပြီး အကြွေးဆပ်ရမှာက အဲဒီ ပမာဏ အများကြီးအပေါ်မှာ အခြေခံတာပါ။ နောက်ကျရင် အတိုးတွေက အဆမတန် တက်လာသည်။ စည်းမဲ့ကမ်းမဲ့ ပလက်ဖောင်းတွေက ကျောင်းသားတွေကို လှည့်စားပြီး အကြွေးသစ်စာချုပ်တွေ ချုပ်ခိုင်းကာ အကြွေးဟောင်းကို ဆပ်ခိုင်းလိုက်တဲ့အတွက် အပေါက်က ပိုပြီး ကြီးလာတော့သည်။
ကံဆိုးစွာနဲ့ပဲ ပိုက်ဆံကို လက်ထဲ အရောက်ရလိုက်တဲ့ ကျောင်းသားတွေအတွက်တော့ ပိုက်ဆံက အရမ်း လွယ်လွယ်ရသလို ခံစားရသည်။ ကိုယ်ပိုင်ကတ်လေး ပြလိုက်တာနဲ့ ပိုက်ဆံက အကောင့်ထဲ ရောက်လာတာမို့လို့ပါ။ သူတို့က ပိုက်ဆံနောက်ကွယ်က ကြီးမားတဲ့ အတိုးနှုန်းတွေကို မမြင်ကြပါ၊ ကောင်းကင်ကနေ ပိုက်ဆံတွေ ကြွေကျလာသလိုမျိုးပဲ ထင်နေကြသည်။
သူတို့ရဲ့ စားသုံးလိုစိတ်တွေက တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ပိုကြီးမားလာသည်။ အစပိုင်းမှာတော့ အိတ်တစ်လုံး ဒါမှမဟုတ် ဖုန်းတစ်လုံး ဝယ်ရုံလောက်ပဲ ဖြစ်ပေမဲ့ မကြာခင်မှာပဲ လေဖောင်းသလိုမျိုး ပိုပြီး လိုချင်လာကြတော့သည်။
သူတို့ သတိထားမိချိန်မှာတော့ ကျောင်းသားတစ်ယောက်အနေနဲ့ ကိုယ့်အားကိုယ်ကိုးပြီး ပြန်ဆပ်ဖို့ လုံးဝမဖြစ်နိုင်တော့တဲ့ အကြွေးဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတွေအောက်မှာ နစ်မွန်းနေကြပြီ ဖြစ်သည်။
ဘိုင်လုက မျက်ရည်စက်လက်နဲ့ "ငါ ဘာလုပ်ရမှန်းကို မသိတော့ဘူး။ နောက်လအတွက်တောင် ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲဆိုတာ မစဉ်းစားရသေးဘူး၊ အဲဒီလူတွေက အကြွေးသစ်စာချုပ် ထပ်ချုပ်ဖို့ ငါ့ကို ဖိအားပေးနေကြပြီ" ဟု ပြောသည်။
ဘိုင်လုလည်း ပြဿနာရဲ့ ပြင်းထန်မှုကို သဘောပေါက်လာပြီး အဲဒီကတ်ကို သုံးကာ သူမရဲ့ အကြွေးတွေကို အမြန်ဆုံး ရှင်းပစ်ဖို့ စဉ်းစားမိခဲ့သည်။
"ကျေးဇူးပြုပြီး... ငါ့ကို ကူညီပါဦး၊ ပိုက်ဆံလေး ဘာလေး ချေးပေးကြပါဦး..." ဟု သူမက မိတ်ကပ်တွေ ပေကျံနေတဲ့ မျက်နှာနဲ့ ငိုယိုကာ တောင်းပန်သည်။
အခန်းဖော်တွေကတော့ ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဘဲ တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက်ကြည့်ကာ ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေကြသည်။
မန်ရှင်းယွီ တစ်ယောက်သာ တည်ငြိမ်နေသည်။ သူမက "အခု မင်းလုပ်သင့်တာက အတန်းဖော်တွေဆီကနေ ပိုက်ဆံချေးနေဖို့ မဟုတ်ဘူး။ မင်းရဲ့ လက်ရှိ ကျောင်းစရိတ်တွေကတောင် လစဉ် အကြွေးအရစ်ကျတွေကို ဆပ်ဖို့ မလုံလောက်ဘူး မဟုတ်လား။ အတန်းဖော်တွေဆီကနေ ပိုက်ဆံချေးလိုက်ရင်ကော၊ နောက်ကျရင် ဘာနဲ့ ပြန်ဆပ်မှာလဲ" ဟု ပြောသည်။
ဘိုင်လုက မျက်ရည်တွေ စီးကျလာရင်း ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုကာ "ဒါဆို ငါ ဘာလုပ်ရမလဲ" ဟု မေးသည်။
မန်ရှင်းယွီက "အခုအချိန်မှာ လုပ်ရမယ့် တစ်ခုတည်းသော မှန်ကန်တဲ့ နည်းလမ်းက မင်းအမေ့ကို ဖုန်းဆက်လိုက်ဖို့ပဲ!" ဟု ပြောလိုက်သည်။