ယန်ယွမ်က မျက်ရည်စက်လက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ မွေးစားဖခင်အပေါ် မင်းမှာ ခံစားချက်ရှိနေတယ်ဆိုတာ ငါသိပါတယ်။ ငါ ဘယ်တော့မှ မင်းနဲ့ မင်းမွေးစားဖခင်ကြားထဲ ဝင်နှောင့်ယှက်ချင်စိတ် မရှိခဲ့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူက ဒီလောက်အထိ ရက်စက်ပြီး မင်းရဲ့ အမေကို သတ်ဖြတ်လိမ့်မယ်လို့ ငါ လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်ဘူး။"
"မင်းအမေနဲ့ ငါ မှားခဲ့ကြတယ်ဆိုတာ ငါ ဝန်ခံပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအမှားက သေဒဏ်ပေးရလောက်တဲ့အထိ မဟုတ်ဘူးလေ။ ဝမ်ဂူအန်းဆိုတဲ့လူက တကယ့်ကို ရက်စက်လွန်းပါတယ်!" သူက သူ့ဇာတ်ရုပ်ကို အလွန်ပင် ပီပြင်အောင် သရုပ်ဆောင်နေသည်။
ဝမ်ယွီ က ထိုသရုပ်ဆောင်မှုကို မျက်နှာအမူအရာမဲ့စွာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။ ဤသို့ အတုအယောင်နှင့် စက်ဆုပ်ဖွယ်ကောင်းသော ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုကို သူ အလွန်ပင် ရွံရှာမိသော်လည်း လိုက်လျောပေးနေရသည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် သူက ယန်ယွမ်နှင့် ရင်းနှီးသည့်ပုံစံမျိုး ပြစရာမလိုဘဲ အေးစက်စက် တုံ့ပြန်လိုက်ခြင်းကပင် အသင့်တော်ဆုံး ဖြစ်နေသည်။
ယန်ယွမ်က သူ့အား သွေးသားအရင်းအချာ ဖခင်ဖြစ်ကြောင်း အကြောင်းပြကာ ဝမ်ယွီ ၏ မွေးစားဖခင်ကို သူ့အမေရင်းအား သတ်ဖြတ်သည်ဟု စွပ်စွဲနေသည်။ သူ့လက်ထဲရှိ အားအကောင်းဆုံးလက်နက်မှာ သွေးသားရင်းချာဟူသော အချက်ပင် ဖြစ်သည်။
ဒီနိုင်ငံက လူအချို့က ဘာကြောင့်များ သွေးသားရင်းချာဆိုတဲ့အချက်အပေါ်မှာ ဒီလောက်တောင် မျက်စိစုံမှိတ် ယုံကြည်နေကြတာလဲ။
ဝမ်ယွီ က စိတ်ထဲမှ ကဲ့ရဲ့စွာ တွေးလိုက်သည်။
ဝမ်ယွီ က ယန်ယွမ်ကို အထူးတလည် ကောင်းကောင်းမွန်မွန် မဆက်ဆံခဲ့ပေ။ သို့သော် ယန်ယွမ်၏ အမြင်တွင်တော့ ဤတွေ့ဆုံမှုသည်ပင် ခြေလှမ်းသစ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားပြီဟု ယူဆနေသည်။
အနည်းဆုံးတော့ ဝမ်ယွီ က သူ့စကားကို ထိုင်နားထောင်ပေးရန် သဘောတူလာပြီဖြစ်သည်။ သူ့သဘောထားက သိသိသာသာ ပျော့ပြောင်းလာခဲ့ပြီ။
မည်သို့ဆိုစေကာမူ သူတို့ကြားတွင် သွေးသားရင်းချာ ဆက်နွယ်မှု ရှိနေသည်မဟုတ်ပါလော။
သူတို့ ခွဲခွာခါနီးတွင် ဝမ်ယွီ က "ခေါင်းမာစွာ" ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော့်အဖေက ကျွန်တော့်အမေကို သတ်တယ်လို့ ကျွန်တော်တို့က အပြီးသတ် ကောက်ချက်ချလို့ မရသေးဘူး။ သူ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ။" သူက ဤငြင်းခုံမှုမျိုးကို အဆုံးသတ်ချင်သည့်အလား စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်သည့်ဟန် ပြလိုက်သည်။
ယန်ယွမ်၏ မျက်ဝန်းတွင် အပြုံးတစ်ခု ယှဉ်တွဲပေါ်လာပြီး ချက်ချင်းပင် ဝမ်းနည်းရိပ်သန်းသည့် အမူအရာသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူက ဝမ်ယွီ ကို အားမလိုအားမရနှင့် ဝမ်းနည်းစွာ စိုက်ကြည့်ရင်း သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။
ဝမ်ယွီ က ရွံရှာသည့် အမူအရာဖြင့် လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။
သူ ထွက်သွားပြီးနောက် ကားတစ်စီး ရောက်လာကာ ယန်ယွမ်ကို လာခေါ်သည်။ ယန်ဘို ကားပေါ်မှ ဆင်းလာပြီး ယန်ယွမ်အတွက် ကားတံခါးကို ဖွင့်ပေးလိုက်သည်။
ယန်ယွမ်က သူ့သားကို မြင်သောအခါ အမူအရာမှာ အေးစက်သွားသည်။ ယန်ဘိုကမူ အမြဲတမ်း ရိုသေလေးစားစွာဖြင့် ယန်ယွမ်ကို ကားပေါ် တက်စေပြီးမှ အခြားတစ်ဖက်မှ ကားထဲ ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။
"ကျွန်တော့် ညီငယ်လေးက ဘယ်လိုနေလဲ" ဟု သူ မေးလိုက်သည်။
"သူက သူ့အမေလိုပဲ အနည်းငယ် ခေါင်းမာပြီး ရိုးအလွန်းပေမဲ့ အနည်းဆုံးတော့ သူက လူကို ပြန်မကိုက်တတ်ဘူး" ဟု ယန်ယွမ်က အေးစက်စွာ ပြန်ဖြေသည်။
ယန်ဘိုက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ပြန်မပြောပေ။ သူ့ဖခင်ကို ဆက်ဆံနေခြင်းမဟုတ်ဘဲ ခေါင်းမာသော ကလေးတစ်ယောက်ကို ကိုင်တွယ်နေသည့်အလားပင်။
သူက စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်သည်။
"ကျွန်တော် ဝမ်တို့ဘက်က လူတွေနဲ့ အကြိုညှိနှိုင်းမှု လုပ်ထားပြီးပြီ။ သူ ဒီနေ့ပဲ အစီရင်ခံစာ ရောက်မှာပါ။ ဒါပေမဲ့ ဝမ်ဂူအန်းကို သူ ထိန်းချုပ်နိုင်ပါ့မလားဆိုတာတော့ မသေချာဘူး" ဟု ယန်ဘိုက ပြောသည်။
ယန်ယွမ်က မကျေနပ်သည့်အသံ ပြုလိုက်ပြီး "ဝမ်ဂူအန်းရဲ့ ငွေကြေးစီးဆင်းမှုက ပျက်စီးပြီးသားပါ။ သူ ရန်ပုံငွေ ဘယ်လောက်ပဲ ရှာရှာ သူ နောက်ထပ် အကြာကြီး ဆက်ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ဆိုသည်။
ယန်ဘိုက ပြုံးလျက် "ဒီတစ်ခါ ဝယ်ယူမှု အောင်မြင်သွားရင်တော့ အဖေ စိတ်အေးလက်အေး နေနိုင်ပါပြီ" ဟု ပြောသည်။
ယန်ယွမ်က သူ့ကို အချစ်ကင်းမဲ့သော အေးစက်သည့် အကြည့်ဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ သက်ကြီးရွယ်အိုတစ်ယောက်အနေဖြင့် သားအကြီးဆုံးအပေါ် ထားရှိသင့်သည့် မေတ္တာမျိုး လုံးဝ မပါဝင်ပေ။
သူ့အထင်သေးမှုထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှု အရိပ်အယောင်အချို့လည်း ရောယှက်နေသည်။
ဆွန်းယာရှန်က ကျောင်းစားရိပ်သာတွင် ညစာစားပြီးနောက် အတန်းဖော်များကို နှုတ်ဆက်ကာ အိမ်ပြန်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ ကောလာဟလများအတိုင်းပင် သူမသည် ယခုအခါ ချင်ဟောက်ရန်နှင့် အတူနေထိုင်နေသည်။
သို့သော် ချင်ဟောက်ရန်က အလုပ်များလွန်းသဖြင့် သူတို့နှစ်ယောက် ညစာ အတူစားဖြစ်သည့်အချိန်မှာ နည်းပါးသည်။ အမှန်ဆိုရသော် ညစာစားချိန်တွင် သူမမှာ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်သာ ရုန်းကန်ရတတ်သည်။
ကျောင်းတံခါးဝမှ ထွက်လာပြီး တက္ကစီငှားရန် ပြင်လိုက်စဉ် ရှေ့တွင် ဂျီအန်းနင်း ကို လှမ်းမြင်လိုက်ရသည်။
ဂျီအန်းနင်း သည် မိသားစုကိစ္စများကြောင့် ကျောင်းပြန်တက်လာချိန်တွင် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူမ၏ အဝတ်အစားနှင့် ဖိနပ်များမှာလည်း အဆင့်မြှင့်တင်ထားသည်။
ဟော... "လွတ်လပ်ပြီး ယောက်ျားတစ်ယောက်ရဲ့ ပိုက်ဆံကို မသုံးဘူး" ဆိုတဲ့ ပုံစံကြီးက ဘယ်ရောက်သွားပြီလဲ။ နောက်ဆုံးတော့ ယောက်ျားတစ်ယောက်ရဲ့ ပိုက်ဆံကို သုံးဖို့ လက်မခံနိုင်ဘူးဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ခဲ့ဘူးပဲ။
ဆွန်းယာရှန်က ခိုးကြည့်ရင်း စိတ်ထဲမှ ကဲ့ရဲ့လိုက်မိသည်။
သူမက ဂျီအန်းနင်း ကို နှုတ်ဆက်ရန် ပြင်လိုက်စဉ် ကားတစ်စီးက ဂျီအန်းနင်း ရှေ့တွင် ရပ်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ လူငယ်တစ်ယောက် ကားပေါ်မှ ဆင်းလာပြီး ဂျီအန်းနင်း အတွက် ကားတံခါးကို ဖွင့်ပေးသည်။ သူက နောက်ခန်းတံခါးကို ဖွင့်ပေးခြင်းဖြင့် သူက ယာဉ်မောင်းသာ ဖြစ်ကြောင်း ပြသနေသည်။
ရှေ့ကို တစ်လှမ်းတိုးလိုက်သည့် ဆွန်းယာရှန်၏ ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်သွားသည်။
သူမသည် ဂျီအန်းနင်း ကားပေါ် တက်သွားသည်ကို ကြည့်နေရင်း ဤကားမှာ ဝမ်ယွီ က သူမအတွက် ပေးထားခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် လျှို့ဝှက်စွာပင် မနာလိုဖြစ်မိသည်။
ချင်ဟောက်ရန်က သူမကို ထိုမျှလောက်ထိ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် မဆက်ဆံပေးခဲ့ပေ။
ဆွန်းယာရှန်က လမ်းဘေးတွင် တက္ကစီတစ်စီး ငှားလိုက်သည်။ ဦးတည်ရာနေရာသို့ ရောက်ပြီး ကားခပေးချေလိုက်ချိန်တွင် တံဆိပ်ပါ ပိုက်ဆံအိတ်ကို ကိုင်ထားရင်း သူမ စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားသည်။
ပိုက်ဆံတွေ မလောက်ငှတော့ဟု သူမ ခံစားရသည်။ သူမသည် ယခင်က ရိုးအလွန်းသဖြင့် ပိုက်ဆံရှိသော ရည်းစားတစ်ယောက် ရထားလျှင် ငွေကြေးအတွက် ပူစရာမလိုတော့ဟု ထင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ချင်ဟောက်ရန်နှင့် တွဲပြီးနောက် သူသည် အမှတ်တံဆိပ်ပါ အိတ်များ၊ အဝတ်အစားများ၊ ဖိနပ်များ၊ အလှကုန်များနှင့် အသားအရေထိန်းသိမ်းပစ္စည်းများကို ဝယ်ပေးရန် ဝန်မလေးသော်လည်း လက်ငင်းငွေသားကိုမူ ဘယ်တော့မှ မကိုင်ခိုင်းကြောင်း သိလိုက်ရသည်။
စျေးဝယ်ရာတွင် ကိုယ့်ပိုက်ဆံ မသုံးရသော်လည်း ဆွန်းယာရှန်မှာ နေ့စဉ်သုံးစွဲရန်အတွက်မူ ကိုယ့်ပိုက်ဆံကိုသာ သုံးရသည်။ ကျောင်းမှ ပြောင်းထွက်လာသဖြင့် တက္ကစီကို တစ်နေ့ နှစ်ခေါက် စီးရသဖြင့် ပြည်သူ့သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးကို မစီးနိုင်တော့ပေ။
စျေးကြီးသော အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ပြီး အဖိုးတန် အိတ်များ ကိုင်ထားလျက်နှင့် ဘတ်စ်ကားပေါ်တွင် အညှပ်ခံပြီး စီးရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ!
ကျောင်းမှ ချင်ဟောက်ရန်၏ အိမ်သို့ တစ်ခေါက်သွားလျှင် ယွမ်သုံးဆယ်ကျော် ကုန်ကျသည်။ ဆွန်းယာရှန်မှာ ဤခရီးကို မနက်တစ်ခေါက်၊ ညတစ်ခေါက် နေ့စဉ်သွားနေရသဖြင့် သူမ၏ လစဉ်စရိတ်တစ်ဝက်မှာ တက္ကစီခအတွက်သာ ကုန်ဆုံးနေသည်။
ဆွန်းယာရှန်က ချင်ဟောက်ရန်ကို အကြိမ်ကြိမ် အရိပ်အမြွက် ပြောပြခဲ့သော်လည်း သူက အမြဲတမ်း ပြုံးစိစိဖြင့်သာ တုံ့ပြန်ပြီး သူမ၏ တောင်းဆိုချက်ကို ဘယ်တော့မှ သဘောမတူခဲ့ပေ။ နောက်ဆုံးတွင် ချင်ဟောက်ရန်မှာ စိတ်ကူးမရှိခြင်းမဟုတ်ဘဲ ၎င်းမှာ သူ၏ ပုံသေနည်းလမ်းသာ ဖြစ်ကြောင်း ဆွန်းယာရှန် သဘောပေါက်လိုက်သည်။
ဒါမှမဟုတ် ဒါဟာ သူ့ရဲ့ နည်းဗျူဟာတစ်ခုလို့ ဆိုနိုင်မည်။
ချင်ဟောက်ရန်နှင့် တွဲလာခဲ့သည့် ဤလအနည်းငယ်အတွင်း သူမ အတော်လေး ရင့်ကျက်လာကြောင်း ဆွန်းယာရှန် ဝန်ခံရမည်။ အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ သူမ ပိုပြီး မြင်တွေ့လာရခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ ယခင်က သူမ၏ အယူအဆအချို့မှာ နောက်ကြောင်းပြန်ကြည့်လျှင် ရယ်စရာကောင်းနေသည်။
ချမ်းသာသူများမှာ မည်သည့်အခါမျှ လူမိုက်များ မဟုတ်ကြပေ။
သူမ သက်ပြင်းချလိုက်မိပြီး ဂျီအန်းနင်း ၏ အခြေအနေကို ရုတ်တရက် တွေးမိသည်။ ချင်ဟောက်ရန်က သူမကို ထိန်းချုပ်ရန် ဤနည်းလမ်းမျိုးကို အသုံးပြုနေသလိုမျိုး ဝမ်ယွီ ကလည်း သူမကို ထိုနည်းအတိုင်းပဲ လုပ်နေတာလား။
ဂျီအန်းနင်း သည်လည်း အမှတ်တံဆိပ်ပါ ပစ္စည်းများကို စတင် ဝတ်ဆင်လာပြီး မကြာမီတွင် ဤဇိမ်ခံပစ္စည်းများတွင် နစ်မွန်းကာ လွတ်မြောက်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ကြောင်း တွေးမိသောအခါ ဆွန်းယာရှန် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။
ဂျီအန်းနင်း က လက်ထောက်ဂါအိုကို မေးမြန်းလိုက်ရာ ဝမ်ယွီ က သူမကို ကျောင်းပို့ရန်နှင့် ကျောင်းဆင်းလျှင် လာကြိုရန် စီစဉ်ပေးထားကြောင်း သိလိုက်ရသည်။
"ဒီစီစဉ်မှုက ဘယ်လောက်ကြာဦးမလဲလို့ သူ ပြောသေးလား" ဟု သူမ မေးသည်။
"မပြောပါဘူး။ ရှောင်ဝမ်က သူ မကြာသေးခင်က အလုပ်များနေတယ်၊ မင်းကို ဂရုစိုက်ပေးဖို့ ကျွန်တော့်ကို မှာထားပါတယ်" ဟု လက်ထောက်ဂါအိုက ပြန်ဖြေသည်။
ဂျီအန်းနင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ဆက်တိုက်ဆိုသလို ရက်အတော်ကြာ ဝမ်ယွီ မှာ စောစောထွက်ပြီး ညဉ့်နက်မှ ပြန်လာကာ မနားမနေ အလုပ်လုပ်နေသည်။ သူက တိုက်ရိုက် မပြောသော်လည်း ဂျီအန်းနင်း သည် သူ ယန်ယွမ်နှင့် ယန်ဘိုတို့နှင့် အကြိတ်အနယ် တိုက်ပွဲဝင်နေကြောင်း ခန့်မှန်းမိသည်။
အရာအားလုံးမှာ သူမ၏ ယခင်ဘဝကထက် ပိုမိုစော၍ ဖြစ်ပျက်နေပုံရသည်။ ဤလအနည်းငယ်မှာ ဝမ်ယွီ အတွက် အရေးကြီးဆုံးအချိန် ဖြစ်နိုင်ပြီး အထူးသဖြင့် သူ့ဖခင်မှာလည်း အထိန်းသိမ်းခံထားရဆဲ ဖြစ်သည်။
သူမသည် ဤအရာအားလုံးကို တွေးတောရင်း အချိန်ခရုဇ်ထဲတွင် မြင်ခဲ့ရဖူးသော အရိပ်အယောင်များကို မှတ်ဉာဏ်ထဲမှ ရှာဖွေနေသည်။ ဝမ်ယွီ အတွက် အရေးကြီးသည့်အရာ တစ်စုံတစ်ရာကိုမျှ သူမ လွတ်သွားစေချင်သည်။
သူမ ခေါင်းလှည့်လိုက်စဉ် လမ်းဘေးတွင် ရပ်ထားသည့် အားကစားကားတစ်စီးကို မြင်လိုက်ရသည်။ ယာဉ်မောင်းက ကားပြတင်းပေါက်ကို လျှော့ချကာ စီးကရက်တိုကို ပစ်လိုက်သည်။ သူ့မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် အလွန်ပင် ရင်းနှီးနေပြီး သူမ အားလပ်ရက်အတွင်း မတွေ့ခဲ့ရသည့် ကျောက် ချန် ဖြစ်နေသည်။
သူ့ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ဂျီအန်းနင်း သည် ဓာတ်ပုံထဲမှ ဟီမန်ကို ချက်ချင်း သတိရသွားသည်။
လှပပြီး ချိုသာသော မိန်းကလေးမှာ သေဆုံးသွားခဲ့ရပြီး အစစ်အမှန် တရားခံမှာမူ လွတ်မြောက်နေဆဲဖြစ်သည်။
တကယ့်ကို စိတ်ပျက်စရာကောင်းပြီး ဖိစီးမှုများလွန်းလှသည်။ ဤအခြေအနေတစ်ခုလုံးက သူမ၏ ရင်ထဲတွင် လေးလံနေသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ယုရှ (Yu Xia) က အပြစ်ပေးခံရလောက်သည့် လုပ်ရပ်မျိုး မလုပ်ခဲ့သဖြင့် ဂျီအန်းနင်း က သူမကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လွှတ်ပေးနိုင်ပြီး ယခင်ဘဝက ယုရှနှင့် ခွဲခြား သတ်မှတ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကျောက် ချန်က သူ အပြစ်ပေးခံရသင့်သည့် ယုတ်မာသော ရာဇဝတ်မှုကို ကျူးလွန်ပြီး ဖြစ်သည်။ ဂျီအန်းနင်း ၏ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှု မရှိဘဲ ဟီမန်မှာ မတရားသဖြင့် သေဆုံးခဲ့ရပြီး ဖြစ်သည်။ ဂျီအန်းနင်း ၏ ရင်ထဲတွင် ဤ ကျောက် ချန်မှာ ယခင်ကအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။
သူ သေသင့်သည်။
သို့သော် သူမ ပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီးနောက် ဂျီအန်းနင်း သည် သူမ၏ ကန့်သတ်ချက်ကို သူမ သိသည်။ ကျောက် ချန်ကို အရိုးစွဲအောင် မုန်းတီးသော်လည်း သူ့ကို တိုက်ရိုက် မရင်ဆိုင်နိုင်ကြောင်း သူမ သိသည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် သူ့ကို ကြောက်ရွံ့ပြီး သူ့ကို ရှောင်ရှားရန်သာ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
ဝမ်ယွီ တွင် ကျောက် ချန်ကို ကိုင်တွယ်နိုင်သည့် အရည်အချင်း ရှိသော်လည်း ဂျီအန်းနင်း က သူ့ကို ဤလူနှင့် ထပ်ပြီး ပတ်သက်စေချင်စိတ် မရှိပေ။
ဝမ်ယွီ မှာ လက်ရှိတွင် ယန်မိသားစု ဖခင်နှင့်သားကို ကိုင်တွယ်ရန် အလုပ်များနေသဖြင့် ဂျီအန်းနင်း သည် သူမ၏ မုန်းတီးမှုများ ပြင်းထန်နေသော်လည်း ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးပြုကာ ကျောက် ချန်နှင့် ပတ်သက်ပြီး ဝမ်ယွီ ကို ဒုက္ခမပေးလိုပေ။
အမှန်စင်စစ် ဝမ်ယွီ က သူမကို သူနှင့်အတူ ဆက်နေရန် အတင်းအကျပ် ပြောဆိုခြင်းနှင့် လက်ထောက်ကို လာကြိုခိုင်းခြင်းတို့ကို ဂျီအန်းနင်း က အပြည့်အဝ လိုက်လျောပေးခဲ့သည်။ သူမ ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ရခြင်းမှာ ဝမ်ယွီ ကျောင်းတွင် မရှိဘဲ ယန်မိသားစုကိစ္စနှင့် အလုပ်များနေချိန်တွင် ကျောက် ချန်က သူမကို ယခင်ဘဝကအတိုင်း လာရောက် နှောင့်ယှက်လာမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဤဘဝတွင် အရာများစွာ ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခြင်းက ဘာမှမလုပ်ဘဲ နေခြင်းထက် ပိုကောင်းသည်။
ကျောက် ချန်ကို အလွန်ပင် မုန်းတီးသဖြင့် သူမသည် မျက်နှာကို အခြားတစ်ဖက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။
ထိုညနေတွင် ကျောက် ချန်သည် သူငယ်ချင်းများနှင့်အတူ အပြင်ထွက်သည်။ သူတို့ထဲတွင် ယုရှန်းတွင် ရှိစဉ်ကတည်းက သိကျွမ်းခဲ့သူများလည်း ပါဝင်သည်။ ထိုသူငယ်ချင်းများထဲတွင် လီဟယ်၏ ဝမ်းကွဲတော်စပ်သူလည်း ပါဝင်သည်။
အရက်သောက်ပြီး စကားပြောနေကြစဉ် လီဟယ်၏ ဝမ်းကွဲက မေးလိုက်သည်။ "မင်းတို့ကျောင်းက ဝမ်ယွီ ဆိုတဲ့လူ မဟုတ်လား"
"ဘာလို့ သူ့အကြောင်း မေးတာလဲ" ဟု ကျောက် ချန်က မေးသည်။
သူ့ဝမ်းကွဲက ပြန်ဖြေသည်။ "သူ့မိသားစုမှာ တစ်ခုခု မှားနေပုံပဲ။ သူ့အဖေ အဖမ်းခံလိုက်ရတယ်၊ ဘာကြောင့်လဲတော့ မသိဘူး။ သူတို့ရဲ့ ငွေကြေးစီးဆင်းမှု ပျက်သွားပြီး မိသားစုက ဒေဝါလီခံရတော့မယ့်ပုံပဲ"
ကျောက် ချန်မှာ ဤသတင်းကို ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားရခြင်းဖြစ်သဖြင့် အံ့အားသင့်ကာ "မင်း ဒါကို ဘယ်က ကြားလာတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။
သူ့ဝမ်းကွဲက "ငါ့အစ်ကိုဆီက ကြားတာပါ" ဟု ပြောသည်။
ဤဝမ်းကွဲမှာ လက်ရှိတွင် လီဟယ်၏ မိသားစုအတွက် အလုပ်လုပ်နေပြီး လီဟယ်နှင့် အနီးကပ် နေခွင့်ရလေ့ရှိသည်။ ရံဖန်ရံခါတွင် သူက သတင်းအချက်အလက် အနည်းငယ်ကို ထုတ်ဖော် ပြောဆိုတတ်သည်။ ကျောက် ချန်ကဲ့သို့သော လူမျိုးများမှာ ဝမ်ယွီ သို့မဟုတ် လီဟယ်တို့နှင့် တိုက်ရိုက် မဆက်သွယ်နိုင်သဖြင့် ဤသတင်းအစအနလေးများကိုပင် စိတ်ဝင်တစား ရှိကြသည်။
အမှန်စင်စစ် "ငါ့အစ်ကိုဆီက ကြားတာပါ" ဆိုသည့် စကားမှာ လုံးဝ အတုအယောင်သာ ဖြစ်သည်။ သူသည် လီဟယ် ဖုန်းပြောနေစဉ် စကားဝိုင်းအချို့ကို ခိုးနားထောင်ပြီး အကြောင်းအရာကို ဆွဲထုတ်ကာ အနည်းငယ် ခန့်မှန်းချက်များ ထည့်သွင်းပြီး အမှန်တစ်ဝက်၊ အမှားတစ်ဝက် သတင်းကို ဖန်တီးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ကောလာဟလအများစုမှာ ဤကဲ့သို့ပင် ယုံကြည်ရခဲသည်။ သတင်းမျှဝေသူမှာလည်း ပေါ့ပေါ့ဆန်ဆန်သာ ပြောတတ်ပြီး နားထောင်သူများမှာလည်း သိပ်အလေးအနက် မထားကြပေ။ ဝမ်ယွီ နှင့် လီဟယ်တို့၏ အသိုင်းအဝိုင်းမှာ ကျောက် ချန်၏ အသိုင်းအဝိုင်းထက် အဆင့်မြင့်သဖြင့် သူတို့မှာ ထိုသူတို့၏ ကိစ္စများကို နားလည်နိုင်စွမ်း မရှိကြပေ။ ဤသည်မှာ လက်ဖက်ရည်သောက်ရင်း သို့မဟုတ် ညစာစားရင်း ပြောဆိုကြသည့် အတင်းအဖျင်းစကားများသာ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ကျောက် ချန်ကမူ ဤစကားကို ကြားသောအခါ အနည်းငယ် ပို၍ အာရုံစိုက်မိသည်။
သူသည် ကျောင်းတက်ရင်း နေ့လယ်စာစားချိန်တွင် ပုံမှန်မဟုတ်သည်ကို သတိထားမိသည်။ ဆက်တိုက်ဆိုသလို ရက်အတော်ကြာ ဂျီအန်းနင်း ကို ကျောင်းသူတစ်ယောက်နှင့် နေ့လယ်စာစားနေသည်ကို တွေ့ရသည်။ ကျောက် ချန်မှာ သူမသည် ယခင်က ဝမ်ယွီ နှင့် နေ့လယ်စာစားလေ့ရှိကြောင်း မှတ်မိနေသည်။
သိလိုစိတ်ကို မထိန်းနိုင်သဖြင့် သူ စုံစမ်းကြည့်ရာ ဝမ်ယွီ မှာ ခွင့်ယူသွားကြောင်း သိလိုက်ရပြီး လီဟယ်၏ ဝမ်းကွဲ ပြောသည့် သတင်းမှာ အမှန်ဖြစ်နိုင်ကြောင်း အတည်ပြုသလို ဖြစ်သွားသည်။
ကျောက် ချန်၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် အတွေးများ လည်ပတ်လာသည်။
အမှန်ဆိုရသော် သူသည် ပြီးခဲ့သည့် ဆယ်မက်စတာက ကျောင်းစားရိပ်သာတွင် ဂျီအန်းနင်း ကို စတင်မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်မှစ၍ ဟီမန်ကို သတိရမိမြဲ ဖြစ်သည်။
ဂျီအန်းနင်း နှင့် ဟီမန်တို့မှာ ပုံစံချင်း အနည်းငယ် ဆင်တူသော်လည်း ဟီမန်မှာ ချိုသာပြီး ရိုးအကာ ဂျီအန်းနင်း မှာမူ အေးစက်ပြီး ခပ်ခွာခွာ နေတတ်သည်။ သို့သော် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် ဂျီအန်းနင်း က ပို၍ပင် ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေသည်။
သို့သော် ကျောက် ချန်ကမူ အချိန်နှောင်းမှ သဘောပေါက်လိုက်သည်။ ဂျီအန်းနင်း ကဲ့သို့သော အလှမယ်များမှာ ကျောင်းဝင်းထဲ ခြေချလိုက်သည်နှင့် လူများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံရလေ့ရှိသည်။ ဝမ်ယွီ က ဦးအောင် လှုပ်ရှားလိုက်ခြင်းက ကျောက် ချန်ကို တကယ့်ကို နောင်တရစေသည်။
ကျောက် ချန်သည် အထက်တန်းကျောင်းတုန်းကကဲ့သို့ ဘာမျှမသိရှာဘဲ အဘိုးအဘွားတို့၏ အလိုလိုက်ခြင်းကို ခံနေရသည့် ကလေးတစ်ယောက် မဟုတ်တော့ပေ။ ဖခင်၏ အရိပ်အောက်သို့ ပြန်ရောက်လာပြီးနောက် သူသည် တင်းကျပ်သော စည်းကမ်းများဖြင့် ပျိုးထောင်ပေးခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး အတော်လေး ရင့်ကျက်လာခဲ့သည်။ ပြည်နယ်မြို့တော်ဆိုသည်မှာ အရည်အချင်းရှိသူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ယုရှန်းမြို့ငယ်လေးနှင့် မတူကြောင်း သူ သိသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် အခြေအနေကို ချဉ်းကပ်ရာတွင် အလွန်သတိထားရမည်ဖြစ်သည်။
ယခုတွင်မူ ကျောက် ချန်သည် အခြေအနေကို ဆက်လက် စောင့်ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
ဝမ်ယွီ သည် ဝမ်ဂူအန်းထံ သွားရောက်ကာ နောက်ဆုံးရ အခြေအနေများကို တင်ပြသည်။
"လူအချို့က ပြည်သူ့သဘောထားကို လှည့်စားနေကြပါတယ်။ အဖေ့ကို ဖမ်းဆီးထားတဲ့အကြောင်းအွန်လိုင်းသတင်းတွေနဲ့အတူ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ငွေကြေးစီးဆင်းမှုတွေ ရပ်တန့်သွားပြီး ငွေကြေးဆိုင်ရာ ကွင်းဆက်တွေ ပြတ်တောက်သွားပြီဆိုတဲ့ ကောလာဟလတွေ ထွက်နေပါတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ရက်အနည်းငယ်က ဒီသတင်းတွေကို ယုံကြည်တဲ့ ပေးသွင်းသူအချို့က ငွေပေးချေမှုတွေကို စောစီးစွာ လာရောက်တောင်းဆိုနေကြသလို ငွေကြေးဆိုင်ရာ အဖွဲ့အစည်းတွေကလည်း ချက်ချင်း ပြန်ဆပ်ဖို့ တောင်းဆိုနေကြပါတယ်။ အုပ်စုအတွင်းက လူတွေကြားမှာလည်း မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေပါတယ်" ဟု ဝမ်ယွီ က ရိုးသားစွာ တင်ပြသည်။
ဝမ်ဂူအန်းက "တစ်ဖက်လူက ဘာပြောသလဲ" ဟု မေးသည်။
ဝမ်ယွီ က နှာခေါင်းရှုံ့ကာ "သူတို့က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အဓိကကျပြီး တန်ဖိုးအရှိဆုံး နည်းပညာတွေနဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို သိမ်းပိုက်ချင်နေတာပါ။ သူတို့က ကျွန်တော်တို့အုပ်စုရဲ့ အပြင်အဆင်တစ်ခုလုံးကို အတွင်းလူတွေထက် ပိုသိနေပုံပါပဲ။ ပြီးတော့ သူတို့လက်ထဲမှာရှိတဲ့ ပိုက်ဆံက ကျွန်တော်တို့အတွက် နောက်ဆုံးကယ်တင်ရှင် ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ထင်ပြီး ဈေးဆစ်နေကြတာ။ ဟား" ဟု ပြောသည်။
ဝမ်ဂူအန်းက "ဒါ သူပဲလား" ဟု မေးသည်။
ဝမ်ယွီ က မထီမဲ့မြင်ပြုသည့်ဟန်ဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "တရားဝင် ကိုယ်စားပြုနေတဲ့လူတွေကတော့ သာမန်လူတွေပါပဲ။ ကျွန်တော်တို့က အထက်ပိုင်းလူတွေကို ဆက်လက် စုံစမ်းနေတုန်းပါ။ ဒါပေမဲ့ သူဖြစ်ဖို့က သေချာသလောက်ပါပဲ။ ဒီသတင်းအချက်အလက်ကို ဒီလောက်မြန်မြန်ရပြီး ပထမဆုံး ဆက်သွယ်လာနိုင်မယ့်သူက သူကလွဲပြီး ဘယ်သူရှိဦးမှာလဲ" ဟု ပြောသည်။
ဝမ်ဂူအန်းက "ဘာကိုမှ ကြိုတင် မမှန်းဆပါနဲ့။ တိကျတဲ့ ကောက်ချက်ချနိုင်ဖို့ သတင်းအချက်အလက်တွေကို တတ်နိုင်သလောက် စုဆောင်းပါ" ဟု ဆိုသည်။
ဝမ်ယွီ သည် ဝမ်မိသားစုအပေါ် တိုက်ခိုက်မှုများကို ယန်ယွမ်၏ လက်ချက်ဟု စိတ်ထဲတွင် သတ်မှတ်ထားပြီးဖြစ်၍ နောက်ထပ် နားထောင်နေရန် စိတ်မပါတော့ပေ။ သူသည် ရှေ့နေ ကျန့်ဆီသို့ လှည့်ကာ "ဒီအမှုက ဘယ်လိုဖြစ်နေပြီလဲ" ဟု မေးသည်။
ရှေ့နေ ကျန့်က "စားဖိုမှူး လောင်ကျန်းက ရဲစခန်းကို ဆန္ဒအလျောက် ဆက်သွယ်လာပြီး သဲလွန်စတစ်ခု ပေးခဲ့ပါတယ်" ဟု ပြန်ဖြေသည်။
ထိုအချိန်က စားဖိုမှူး လောင်ကျန်းကို စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတွင် ကူညီပေးရန် ရဲစခန်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ ဝမ်ဂူအန်းနှင့် ချန်လီရန်တို့ ငြင်းခုံနေသည်ကို ကြားခဲ့ရကြောင်း ထွက်ဆိုခြင်းမှလွဲ၍ သူသည် အခြားအသုံးဝင်သော သတင်းအချက်အလက် မပေးခဲ့ပေ။
မိသားစုနေအိမ်မှာ လက်ရှိတွင် လူမရှိဘဲ ရာဇဝတ်မှုကျူးလွန်ရာနေရာအဖြစ် အလုံပိတ်ထားသည်။ ဝမ်ယွီ သည် ဝန်ထမ်းများကို လစာပေး၍ ခွင့်ပေးလိုက်ပြီးနောက် အိမ်သို့ ပြန်ကာ နားနေသည်။
ခဏတာ နားနေပြီးနောက် တစ်နေ့တွင် သူသည် ဇနီးဖြစ်သူနှင့်အတူ ဈေးဝယ်ထွက်စဉ် မီးဖိုချောင်သုံး ဓားအသစ်တစ်စုံကို ဝယ်လိုက်သည်။ ရုတ်တရက် သူ တစ်ခုခုကို သတိရသွားကာ ကပ္ပတိန် ဟူထံ သဲလွန်စပေးရန် ရဲစခန်းသို့ အပြေးပြန်သွားသည်။
"လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က ကျွန်တော် သစ်သီးလှီးနေရင်းနဲ့ ဓားတစ်ချောင်းမှာ တစ်ခုခု လွဲနေသလို ခံစားရတယ်" ဟု သူက ပြောသည်။ "ဝမ်မိသားစု မီးဖိုချောင်က ဓားတွေက တစ်စုံလုံး ဖြစ်ပြီး ဈေးကြီးတဲ့ နိုင်ငံခြားကုန်အမှတ်တံဆိပ်တွေပါ။ အလုပ်လုပ်ရတာ အရမ်းကောင်းတယ်။ သူတို့အိမ်မှာတုန်းက ဒါတွေကို သုံးပြီး ကျင့်သားရနေပြီ"
ကပ္ပတိန် ဟူက "ဘာက လွဲနေတာလဲ" ဟု မေးသည်။
စားဖိုမှူးက "အဲဒီရက်အနည်းငယ်လောက်ပဲ။ ကျွန်တော် သစ်သီးလှီးနေတဲ့ ဓားက ပိုသစ်နေသလို ခံစားရတယ်။ အဲဒီတုန်းက နည်းနည်း ထူးဆန်းတယ်လို့ ထင်ခဲ့ပေမဲ့ တံဆိပ်ကလည်း အတူတူပဲ၊ ဘာမှ မထူးခြားဘူးလို့ပဲ တွေးမိခဲ့တယ်" ဟု ပြန်ပြောသည်။
စားဖိုမှူးသည် သက်သေအဖြစ် သိမ်းဆည်းထားသည့် အသီးလှီးဓားကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ကြည့်ခွင့် တောင်းသည်။ ကပ္ပတိန် ဟူသည် သက်သေခံပစ္စည်းခန်းထဲမှ ဓားကို ယူဆောင်လာသည်။ စားဖိုမှူးသည် သက်သေခံအိတ်ထဲမှတစ်ဆင့် ဓားကို သေချာစစ်ဆေးကြည့်ပြီး "ဒီဓား၊ ဒါ ကျွန်တော် နှစ်ပေါင်းများစွာ သုံးလာတဲ့ ဓားပဲ! သေချာတယ်၊ ဒါပဲ! လွန်ခဲ့တဲ့ရက်အနည်းငယ်က ကျွန်တော် သုံးခဲ့တဲ့ဓားကတော့ သေချာပေါက် ဓားအသစ်ပဲ!" ဟု အတည်ပြုသည်။
ဤသည်မှာ ဝမ်ဂူအန်းအတွက် အကျိုးရှိစေမည့် သတင်းအချက်အလက် ဖြစ်သော်လည်း ကပ္ပတိန် ဟူမှာ ဝမ်မိသားစုက အာရုံလွှဲရန် ကြိုးစားနေသည်ဟု သံသယဝင်ကာ အပြည့်အဝ ယုံကြည်ခြင်း မရှိသေးပေ။
သို့သော် ဝမ်ယွီ နှင့် ဝမ်ဂူအန်းတို့က ဤအကြောင်းကို ကြားသောအခါ ချန်လီရန်မှာ ကြိုတင်ကြံစည်ထားခြင်း ဖြစ်ကြောင်း နားလည်လိုက်ကြသည်။ သူမသည် အဟောင်းနှင့် တူညီသော ဓားအသစ်တစ်ချောင်းကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ အဟောင်းဓားပေါ်တွင် ဝမ်ဂူအန်း၏ လက်ဗွေရာကို အောင်မြင်စွာ ရယူပြီးနောက် သူမသည် အဟောင်းကို သိမ်းဆည်းကာ လူတိုင်းကို လှည့်စားရန်အတွက် ဓားအသစ်နှင့် ယာယီ အစားထိုးထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤသို့ အသေးစိတ်ကျသော ကြံစည်မှုမှာ သူမ ထွက်သွားပြီးနောက် ခင်ပွန်းဖြစ်သူကို အပြစ်ပုံချရန် ရည်ရွယ်ချက် ဖြစ်သည်။
ဝမ်ဂူအန်းသည် ဝမ်ယွီ ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ပေါ်လာသည့် လှောင်ပြောင်မှုကို သတိပြုမိသည်။ ၎င်းမှာ ချန်လီရန်ကို လှောင်ပြောင်နေခြင်းလော သို့မဟုတ် မိမိကိုယ်ကို လှောင်ပြောင်နေခြင်းလော ဆိုသည်မှာ မသေချာပေ။