လွန်ခဲ့သည့်ရက်အနည်းငယ်အတွင်းက မန်းရှင်းယွီထံမှ စာများစွာရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး ယခုလေးတင်ပင် သူမကို ပြန်ဆက်သွယ်ပေးရန် တောင်းဆိုသည့် စာတစ်စောင် ရောက်လာခဲ့သည်။
ကျောင်းဖွင့်ချိန်အကြောင်း သူမဖော်ပြထားသည်ကို မြင်လိုက်ရမှ ဂျီအန်းနင်း ရက်စွဲကို ငေးကြည့်မိပြီး ယခု မတ်လ (၁) ရက်နေ့ပင် ရောက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိတော့သည်။ သူမနှင့် ဝမ်ယွီ တို့သည် ဤအိမ်ထဲမှ မထွက်လာခဲ့သည်မှာ ရက်အတော်ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
သူမ ဖုန်းကို စိုက်ကြည့်နေစဉ်မှာပင် မန်းရှင်းယွီထံမှ နောက်ထပ်စာတစ်စောင် ထပ်ရောက်လာပြန်သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်မှာတော့ အသံဖိုင်ဖြစ်သည်။
ဂျီအန်းနင်း ဖိုင်ကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ မန်းရှင်းယွီ၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။
"အန်းနင်း... ငါ နင့်ကို ပြောစရာရှိတယ်" ဟု မန်းရှင်းယွီက ဆိုသည်။ "ငါ့အမေ... ဆုံးသွားပြီ"
ဂျီအန်းနင်း မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။
မန်းရှင်းယွီ၏အသံမှာ ဆက်လက်ထွက်ပေါ်လာသည်၊ "ဒီနွေဦးအစောပိုင်းမှာတင်..."
သူမ စကားမဆုံးခင်မှာပင် ဖုန်းက အသံမြည်လာပြီး ဘက်ထရီကုန်ကာ အလိုအလျောက် ပိတ်သွားတော့သည်။
ဂျီအန်းနင်း အိတ်ကို အလောတကြီး ရှာဖွေပြီး အားသွင်းကြိုးကို ရှာတွေ့ကာ လျှပ်စစ်ဓာတ်အားနှင့် ချိတ်ဆက်လိုက်သည်။ တစ်မိနစ်ခန့် စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် ဖုန်းကို ပြန်ဖွင့်လိုက်သည်။
သူမ အသံဖိုင်ကို ပြန်ဖွင့်လိုက်သောအခါ မန်းရှင်းယွီ၏အသံကို ထပ်မံကြားလိုက်ရပြန်သည်။
"အန်းနင်း... ငါ နင့်ကို ပြောစရာရှိတယ်။ ငါ့အမေ... ဆုံးသွားပြီ" ရှင်းယွီ၏အသံမှာ တိုးလျပြီး တည်ငြိမ်နေသည်။ "နွေဦးပွဲတော်ကာလတုန်းက ဖြစ်ခဲ့တာ။ ငါက... တခြားသူတွေကို မပြောပြချင်ခဲ့ဘူး။ ဒီလိုကိစ္စမျိုးကို တခြားသူတွေကို ဘာလို့ ပြောပြရမှာလဲ? ကိုယ့်ရဲ့ ဝမ်းနည်းမှုတွေကို သူများတွေဆီ ဘာလို့ လွှဲပြောင်းပေးရမှာလဲ?"
"ငါ ကျောင်းပြန်ရောက်တော့ နင့်အခြေအနေကို ကြားရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ငါ... ငါ လုံးဝကို ဆွံ့အသွားရတယ်။ ဒါ ဘယ်လိုနှစ်မျိုးလဲ? ငါတို့က ဘာလို့ ဒီလိုကိစ္စမျိုးတွေကို ကြုံတွေ့နေရတာလဲ?" မန်းရှင်းယွီ၏အသံမှာ နှာသံပါလာသည်။
သူမ ဆက်ပြောသည်၊ "နင် အခု ဘယ်လိုခံစားနေရလဲဆိုတာ ငါ နားလည်ပါတယ်။ နင် ဘယ်သူ့ကိုမှ မတွေ့ချင်ဘူး၊ ဘာမှ မပြောချင်ဘူး မဟုတ်လား? ငါလည်း ဒီအတိုင်းပဲ ခံစားရတယ်။"
"ဒါပေမဲ့ ငါ့အဖေက ခွင့်မပြုဘူး။ ငါ့အမေကလည်း ခွင့်မပြုခဲ့ဘူး! သူဆုံးသွားတုန်းက ငါ သူ့နားမှာ ရှိနေခဲ့တာ။ နင်သိတဲ့အတိုင်းပဲ သူက ရောဂါနဲ့ ခံစားနေရတာ ကြာပြီလေ၊ ငါတို့လည်း စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်ထားပြီးသားပါ။ နောက်ဆုံးတော့ ငါတို့အားလုံး သူ့ဘေးမှာ ရှိနေပေးနိုင်ခဲ့တယ်။"
"သူ့ရဲ့ နောက်ဆုံးအချိန်တွေမှာ သူ သတိရှိနေတုန်းပဲ။ ငါ့လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး 'ငါ သေချာပေါက် ကောင်းကောင်းနေရမယ်' လို့ ပြောခဲ့တယ်။ 'နင်လည်း ကောင်းကောင်းနေရမယ်' တဲ့။"
"အန်းနင်း" မန်းရှင်းယွီ ငိုရှိုက်လိုက်သည်။ "ငါ့အမေလိုပဲ နင့်အဖွားလည်း နင် ကောင်းကောင်းနေတာကိုပဲ မြင်ချင်နေမှာပါ။ မြန်မြန်ပြန်လာခဲ့ပါ၊ ကျောင်းလည်း ဖွင့်နေပြီ။ ကျောင်းပြန်တက်ပါတော့! ကျောင်းမတက်ရင် နင် ဘာလုပ်မှာလဲ? နင့်ဘဝက ရှေ့ဆက်ရဦးမှာလေ!"
"ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့ကို ပြန်ဖုန်းဆက်ပေးပါ!"
"ဖုန်းဆက်ပေးပါ!"
ဂျီအန်းနင်း ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မျက်ရည်များ ဝဲတက်လာသည်။
သူမ လက်များ တုန်ရီလျက် မန်းရှင်းယွီ၏ နံပါတ်ကို ခေါ်လိုက်သည်။ တစ်ခါမြည်ရုံဖြင့် မန်းရှင်းယွီက ချက်ချင်းပင် ဖုန်းကို ကိုင်လိုက်သည်။
"အန်းနင်း! အန်းနင်း!" သူမအသံတွင် ငိုထားသည့် အရိပ်အယောင်များ ကျန်ရှိနေသေးသည်။ "နင် ဘယ်မှာလဲ? အဆင်ပြေရဲ့လား? အန်းနင်း၊ စကားပြောပါဦး!"
ဂျီအန်းနင်း ပါးစပ်ကို ဟလိုက်ပြီး "အာ... အာ..." ဟု ဆိုလိုက်သည်။
လည်ချောင်းများ နာကျင်နေသော်လည်း အားတင်းကာ "အာ... ယွီ... ရှင်း... ယွီ..." ဟု ဆိုနိုင်ခဲ့သည်။
သူမ နောက်ဆုံးတော့ စကားပြောနိုင်ခဲ့ပြီ။
မန်းရှင်းယွီမှာ ချက်ချင်းပင် ငိုယိုလိုက်သည်။ "နင် ဘယ်တော့ ပြန်လာမှာလဲ?"
"ငါ..." ဂျီအန်းနင်း ၏အသံမှာ ဆက်လက်၍ အက်ကွဲနေဆဲဖြစ်သည်။ "ငါ... မသိဘူး"
မန်းရှင်းယွီက ရှိုက်ကြီးတငင်ဖြင့် "နင် ဝမ်ယွီ နဲ့ အတူရှိနေတာလား?" ဟု မေးသည်။
ဂျီအန်းနင်း က အက်ကွဲနေသော အသံဖြင့် "ဟုတ်တယ်..." ဟု ပြန်ဖြေသည်။
မန်းရှင်းယွီ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး တစ်ရှူးဖြင့် နှာခေါင်းကို သုတ်ကာ "ဒါဆိုလည်း ကောင်းတာပေါ့။ သူ နင့်ကို ဂရုစိုက်ပေးနိုင်ရဲ့လား? ကောင်းကောင်းနားပြီး စိတ်ကို ပြန်ပြင်ဆင်ပါ။ စာကိစ္စတွေကို စိတ်မပူပါနဲ့။ နင် ပြန်လာတဲ့အခါ ငါ ကူညီပေးပါ့မယ်" ဟု ပြောသည်။
ဂျီအန်းနင်း အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်ပြီး မန်းရှင်းယွီ၏ နာမည်ကို ခေါ်ကာ "ငါ့ဘက်က ဝမ်းနည်းကြောင်း ပြောပေးပါ" ဟု ဆိုသည်။
"ဟုတ်ပါပြီ" မန်းရှင်းယွီ ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ဂျီအန်းနင်း ကို တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်၊ "ရှင်လည်း ဝမ်းနည်းကြောင်း လက်ခံပေးပါနော်။"
ဂျီအန်းနင်း ဖုန်းကို ချလိုက်ပြီး ခဏမျှ ထိုင်နေမိသည်။ ထို့နောက် ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်ကာ အိပ်ခန်းထဲသို့ ပြန်သွားသည်။
ဝမ်ယွီ သည် ဘောင်းဘီကို ဝတ်ထားပြီး အင်္ကျီမပါဘဲ ကုတင်ခြေရင်းတွင် ထိုင်ကာ ဆေးလိပ်သောက်နေသည်။
နံရံကပ်မီးခွက်မှ အလင်းရောင်မှာ အခန်းထဲတွင် မှိန်ဖျော့ဖျော့ လင်းနေသည်။
သူသည် ဒူးနှစ်ဖက်ပေါ်တွင် တံတောင်ဆစ်များကို တင်ထားကာ ခါးကို ကိုင်းထားသည်။ သူမအသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် သူမကို မော့ကြည့်သည်။
သူ့မျက်နှာတွင် မုတ်ဆိတ်မွှေးများ ထူထပ်နေပြီး မျက်လုံးများမှာ သွေးစိမ်းရှင်ရှင် ဖြစ်နေကာ မျက်ကွင်းများ ညိုမည်းနေသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် အချိန်မရွေး ပြိုလဲသွားတော့မည့်သကဲ့သို့ အားအင်ကုန်ခမ်းနေဟန် ပေါ်လွင်နေသည်။
သူသည် သူမကို အသက်မဲ့စွာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ့အတိတ်ဘဝက ထောင်ထဲတွင် သေဒဏ်ကို စောင့်ဆိုင်းနေစဉ် သေရမည့်ရက်ကို ရေတွက်နေသည့်အတိုင်းပင်။
ဂျီအန်းနင်း ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်သွားသည်။
သူတို့ ဘာတွေလုပ်နေကြတာလဲ? သူတို့နှစ်ယောက်လုံး ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်ကြတာလဲ?
သူတို့သည် အတိတ်ဘဝကအတိုင်း အတူတူ နစ်မွန်းပြီး ပျက်စီးသွားကြတော့မှာလား?
သူမ ပြန်လည်မွေးဖွားလာခဲ့သည်မှာ ဘာအတွက်လဲ?
သူမ၏အဖွားက ကွယ်လွန်သွားပြီးနောက်ပိုင်းတွင် သူတို့နှစ်ယောက်ကို ဒီလိုမျိုး မြင်ချင်နေမှာလား?
"ထပါ" ဂျီအန်းနင်း မျက်ရည်များ ကျဆင်းလာပြီး ဝမ်ယွီ ၏ ခေါင်းကို ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။ "ထပါတော့!"
ဝမ်ယွီ အံ့အားသင့်သွားသည်။ "နင်... နင် စကားပြောတတ်သွားပြီလား?"
ဂျီအန်းနင်း မျက်ရည်များကို သုတ်လိုက်ပြီး အသံအက်အက်ဖြင့် ပြန်ဖြေသည်၊ "ထရမယ့်အချိန် ရောက်ပြီ။"
ဝမ်ယွီ နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားသည်။ "ဘာအတွက် ထရမှာလဲ?"
ဂျီအန်းနင်း က "ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားဖို့" ဟု ဆိုသည်။
ဂျီအန်းနင်း ပြင်သစ်ပြတင်းပေါက်ဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး အမှောင်ကာလိုက်ကာကို ဆွဲဖွင့်လိုက်သည်။ အပြင်ဘက်မှ ပြင်းထန်သော နေရောင်ခြည်များ ဝင်ရောက်လာပြီး အခန်းအတွင်းရှိ ရှုပ်ပွနေသော အခြေအနေကို ပေါ်လွင်စေသည်။
ဂျီအန်းနင်း အပြင်ဘက်ရှိ မြို့ပြကို ငေးကြည့်နေသည်။ သူမသည် ဤနေရာတွင် တစ်ကြိမ် သေဆုံးခဲ့ပြီးမှ ပြန်လည်မွေးဖွားလာခဲ့ရသည်။
ဤပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းမှာ သူမ၏ အချစ်ရဆုံးသူကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရခြင်း၏ တန်ဖိုးဖြင့် ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
သူမ ပြန်လည်မွေးဖွားလာသည်မှာ နစ်မွန်းသွားရန် မဟုတ်ဘဲ ပိုမိုကောင်းမွန်သော ဘဝကို ပိုင်ဆိုင်ရန်နှင့် ပိုမိုကောင်းမွန်သော လူတစ်ယောက် ဖြစ်လာရန်ဖြစ်သည်။
သူမ၏အဖွားလည်း ဒါကိုပဲ မျှော်လင့်နေမှာ မဟုတ်လား?
ဝမ်ယွီ မျက်လုံးများ စပ်ဖျင်းဖျင်း ဖြစ်သွားပြီး အလင်းရောင်ကို ကာကွယ်ရန် လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ မျက်လုံးများ အလင်းနှင့် အသားကျသွားသည့်အခါ လက်ကို ချလိုက်ပြီး မျက်လုံးကို မှေးကြည့်သည်။
ဂျီအန်းနင်း သည် အလင်းရောင်ထဲတွင် ရပ်နေသည်။ သူမ ဝတ်ထားသည့် ဝမ်ယွီ ၏ တီရှပ်မှာ အနည်းငယ် ပွင့်လင်းနေပြီး သူမ၏ နူးညံ့လှပသော ခန္ဓာကိုယ်ပုံစံကို ပေါ်လွင်စေသည်။
အလွန်ပင် ပိန်လှီနေသည်။
သို့သော် အလင်းရောင်ထဲတွင် ရပ်နေသည့် သူမမှာ ဟောင်းနွမ်းနေသော သူမ၏ အတိတ်ကို စွန့်ပစ်ပြီး ဝိညာဉ်ရေးရာ ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းလာခဲ့သည့်အတိုင်းပင်။
သူမ လှည့်လိုက်ပြီး ဝမ်ယွီ ထံသို့ လျှောက်သွားကာ လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။
သူမသည် ဝမ်ယွီ ကိုလည်း ဆွဲထူလိုက်သည်။
ဝမ်ယွီ နှင့် ဂျီအန်းနင်း ကားဂိုဒေါင်ထဲမှ မောင်းထွက်လာကြသောအခါ သူတို့နှစ်ယောက်လုံးမှာ ကမ္ဘာသစ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
ဝမ်ယွီ သည် ဂျီအန်းနင်း ကို နာရေးကူညီမှုအသင်းထံ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ ဂျီအန်းနင်း ရှေ့စားပွဲသို့ ချဉ်းကပ်သွားရာ ဝန်ထမ်းက မော့ကြည့်သည်။ "မင်္ဂလာပါ?"
ဝမ်ယွီ သည် ဂျီအန်းနင်း ၏ လက်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။
"မင်္ဂလာပါ" ဂျီအန်းနင်း က တိုးတိုးလေး ပြောသည်။ "ကျွန်မ မိသားစုဝင်တစ်ယောက်ကို လာထုတ်ဖို့ပါ"
သူမအဖွား၏ ရုပ်ကလာပ်မှာ နာရေးကူညီမှုအသင်းတွင် ရှိနေပြီး ဂျီအန်းနင်း ရောက်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။
သူတို့တွင် မိသားစုဝင်များ သို့မဟုတ် သူငယ်ချင်းများ မရှိသဖြင့် တရားဝင် နာရေးအခမ်းအနား ကျင်းပရန် မလိုပေ။ ဝမ်ယွီ သည် ဂျီအန်းနင်း ၏ အဖွားအတွက် နောက်ဆုံးအခမ်းအနားများကို စီစဉ်ရာတွင် ကူညီပေးပြီး မီးသင်္ဂြိုဟ်မည့်အချိန်ကို သတ်မှတ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် ဂျီအန်းနင်း သည် ဝမ်ယွီ နှင့်အတူ ဝမ်ကော်အန်းထံသို့ သွားရောက်တွေ့ဆုံသည်။
ဝမ်ယွီ သူမကို အပြင်တွင် စောင့်ခိုင်းလိုက်ရာ ဂျီအန်းနင်း ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
ဝမ်ယွီ အစည်းအဝေးခန်းရှေ့တွင် စက္ကန့်အနည်းငယ် ရပ်နေပြီးမှ တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ ဝင်သွားသည်။
ဝမ်ကော်အန်းက သူ့ကို စောင့်နေပြီး မျက်လုံးကို မော့ကြည့်သည်။
သူ့ဖခင်အရင်းကို ပြန်လည်ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ဝမ်ယွီ တစ်ကိုယ်လုံး တောင့်တင်းသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ လျှောက်သွားပြီး တိုးတိုးလေး ခေါ်လိုက်သည်၊ "အဖေ..."
ဝမ်ကော်အန်း ခေါင်းညိတ်ပြီး "ရောက်လာပြီလား" ဟု ဆိုသည်။
ဝမ်ယွီ တောင့်တောင့်ကြီး ထိုင်လိုက်သည်။
ဝမ်ကော်အန်းက သူ့ကို ခဏမျှ စူးစိုက်ကြည့်ပြီး "မင်းပုံစံက သိပ်မကောင်းပါလား။ ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း ကောင်းကောင်း အနားမယူရသေးဘူး မဟုတ်လား" ဟု မေးသည်။
ဝမ်ယွီ က "ကျွန်တော် အဆင်ပြေပါတယ်" ဟု ပြန်ဖြေသည်။
ဝမ်ကော်အန်း အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ "မင်း ငါ့ကို ဘာမေးချင်လို့လဲ" ဟု မေးသည်။
ဝမ်ယွီ မျက်လုံးကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ ဝမ်ကော်အန်း၏ နားထင်စပ်တွင် ဆံပင်များ ဖြူစွတ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူ စိုက်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်၊ "ကျွန်တော့်အမေ ဘယ်လိုသေသွားတာလဲ?"
ဝမ်ကော်အန်းက "ငါ သူ့ကို သတ်တယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား" ဟု ပြန်မေးသည်။
ဝမ်ယွီ တွေဝေသွားပြီး "စစချင်းတော့ မထင်ခဲ့ပါဘူး" ဟု ဆိုသည်။
ဝမ်ကော်အန်းက "စစချင်း?" ဟု မေးသည်။
ဝမ်ယွီ ခေါင်းညိတ်ကာ "ယန်ယွမ် ဆိုတဲ့ လူတစ်ယောက်က ကျွန်တော့်ကို ပြောပြလို့ပါ" ဟု ဆိုသည်။
"ယန်ယွမ်..." ဝမ်ကော်အန်းက ထိုနာမည်ကို ရွတ်ဆိုလိုက်ပြီး အသံတွင် မထီမဲ့မြင်ပြုသည့် အရိပ်အယောင်များ ပါနေသည်။ "သူက မင်းကို ဘာတွေ ပြောပြသလဲ?"
ဝမ်ယွီ ချွေးများ ပြန်လာသည်။
"အမှန်ဖြစ်နေသည်ဖြစ်စေ၊ မဟုတ်သည်ဖြစ်စေ ဒီကိစ္စကို သိပိုင်ခွင့်ရှိတယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်ပါတယ်" သူ သွားကို ကြိတ်ကာ အိတ်ကပ်ထဲမှ တွန့်ကြေနေသော စာရွက်တစ်ရွက်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ၎င်းကို ဖြန့်လိုက်ပြီး ပြားအောင် လုပ်ကာ ရှေ့သို့ တွန်းပို့ပေးလိုက်သည်။
ဝမ်ကော်အန်း မျက်မှန်တပ်ပြီး ကြည့်လိုက်သည်။
အစည်းအဝေးခန်းထဲတွင် ရုတ်တရက် သေလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
ဝမ်ယွီ လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ မျက်လုံးကို မှိတ်လိုက်သည်။ လက်ဖဝါးများ ချွေးပြန်လာသည်။
အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ဝမ်ကော်အန်း သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်သည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။
"နောက်ဆုံးတော့လည်း" သူက ဆိုသည်။ "မင်း သိသွားပြီပေါ့လေ..."
ဝမ်ယွီ ရုတ်တရက် မျက်လုံးကို ဖွင့်လိုက်သည်။
ဝမ်ကော်အန်း မျက်မှန်ကို ချွတ်လိုက်ပြီး သူ့ကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်သည်။
ဝမ်ယွီ ၏ ရင်ထဲတွင် တင်းကျပ်သွားသည်။ ခေါင်းများ မူးဝေလာသည်။
"ဒါ အမှန်ပဲလား" သူ မေးလိုက်သည်။
"ဟုတ်တယ်" ဝမ်ကော်အန်းက ပြန်ဖြေသည်၊ "မင်းဟာ တကယ်ပဲ မင်းအမေနဲ့ သူ့ရဲ့ ကလေးပါပဲ"
ဝမ်ယွီ လည်ချောင်းများ ခြောက်ကပ်ပြီး အသံအက်အက်ဖြင့် မေးသည်။ "အဖေ ဘယ်တုန်းက သိတာလဲ?"
ဝမ်ကော်အန်း ပြုံးသည်။
သူ စာရွက်ကို လွှတ်လိုက်ပြီး နောက်သို့ မှီထိုင်လိုက်သည်။ "မင်းအမေ မင်းကို ကိုယ်ဝန်ဆောင်တဲ့အချိန်ကတည်းက ဖြစ်လိမ့်မယ်"
ဝမ်ယွီ မူးဝေနေဆဲဖြစ်သော်လည်း ဝမ်ကော်အန်း ပြောပြသည့် အချက်အလက်များကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာကာ ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။
"အဖေ... ကလေးမရနိုင်ဘူးလား?"
ဝမ်ကော်အန်း သက်ပြင်းချသည်။
"ငါ ငယ်ငယ်တုန်းက အရမ်းကို ပေါ့ဆခဲ့တာ။ ငါ့အဖိုးရဲ့ လမ်းညွှန်ချက်ကို နားမထောင်ဘဲ မလုပ်သင့်တာတွေ လုပ်ခဲ့မိလို့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိခိုက်သွားခဲ့တာ" ဟု သူ ဆိုသည်။ "ငါ ကလေးမရနိုင်ဘူးဆိုတာကို အရမ်း ငယ်ငယ်ကတည်းက သိခဲ့တာပါ။ မင်းအမေနဲ့ မယူခင်ကတည်းက သိခဲ့တာ"
ဒါကြောင့် သူ့ဇနီးငယ်လေးက တစ်နေ့မှာ ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီလို့ ရုတ်တရက် ပြောလာတဲ့အခါ သူ့ဒေါသမှာ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။
ဝမ်ယွီ ဝမ်ကော်အန်း၏ အကြောင်းကို နားထောင်ရင်း အံ့အားသင့်သွားသည်။
"အဲဒီအချိန်တုန်းက မင်းအမေနဲ့ အဲဒီဖောက်ပြန်တဲ့လူကို သတ်ပစ်ချင်ခဲ့တာ။ ငါ ငယ်ငယ်တုန်းက ငါ့နည်းလမ်းတွေက အမြဲတမ်း နည်းနည်း ပြင်းထန်လွန်းတယ်။ သူ ကလေးမွေးပြီးရင် ဒီမိသားစုသုံးယောက်လုံးကို သတ်ပစ်မယ်လို့ တွေးခဲ့တာ" ဝမ်ကော်အန်း အေးအေးဆေးဆေး ပြန်ပြောပြသည်။
"ကလေးတစ်ယောက်ကို စောင့်ရတာ တကယ်ပဲ ကြာရှည်လွန်းတယ်။ ငါ ဆယ်လလောက် စောင့်ခဲ့ရတယ်။ ဒီစောင့်ဆိုင်းရတဲ့ ကာလမှာ စိတ်ဝင်စားစရာ တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ မင်းအမေက သူ့ဗိုက်ထဲက ကလေးအပေါ်မှာ ထူးဆန်းတဲ့ သဘောထားမျိုး ရှိနေတာ... ငါ သေချာ စောင့်ကြည့်ပြီး စဉ်းစားကြည့်တော့ သူက ဒီကလေးက ငါ့ကလေး မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို မသိဘူးဆိုတာကို ကောက်ချက်ချလိုက်တယ်။ ငါတို့က ဘယ်တော့မှ ကိုယ်ဝန်တားဆေး မသုံးခဲ့ဘူးလေ၊ ဒါကြောင့် သူက ငါ ကလေးမရနိုင်ဘူးလို့ တွေးမိမှာ မဟုတ်ဘူး။"
"အဲဒီအချိန်တုန်းက ဝမ်ယွီ ရဲ့ အဘိုးအဘွားတွေက ဆုံးသွားပြီ။ မွေးလာမယ့် ရွှေဥလေးအတွက် ဝမ်ယွီ ရဲ့ မိခင်ဘက်က အဘိုးအဘွားတွေက ချန်လျန်ကို လာရောက် စောင့်ရှောက်ပေးခဲ့တယ်။"
"သူတို့က အရမ်း ပျော်ရွှင်နေကြပြီး သူတို့သမီးရဲ့ မတည်ငြိမ်တဲ့ အိမ်ထောင်ရေးကို အမြဲတမ်း စိုးရိမ်နေကြတာ၊ အခုတော့ သူတို့မှာ နောက်ထပ် အာမခံချက်တစ်ခု တိုးလာပြီလေ။"
"သူတို့က စကားတွေ အဆက်မပြတ် ပြောနေကြပြီး ချန်လျန်နဲ့ ကလေးရဲ့ အခြေအနေတွေကို ဝမ်ကော်အန်းကို အစီရင်ခံကာ နှလုံးခုန်သံကို နားထောင်ခိုင်းပြီး ကလေးလှုပ်တာကို ခံစားခိုင်းကြတယ်။"
"ဝမ်ကော်အန်းက သူတို့ကို အေးစက်စက်နဲ့ လိုက်လျောပေးခဲ့တယ်။"
"ဒါပေမဲ့ ကလေးလှုပ်တာက တကယ်ကို အံ့ဩစရာပါ၊ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ရဲ့ ဗိုက်ထဲမှာ လှုပ်ရှားနေတဲ့ အရာလေး တစ်ခုရှိနေတာကိုး!"
"အဲဒီအချိန်တုန်းက ဝမ်ကော်အန်း တကယ်ကို နောင်တရလာတယ်။ သူ ငယ်ငယ်တုန်းက ပေါ့ဆမှုတွေကို မလုပ်ခဲ့ရင်၊ သူ့ကိုယ်သူ မထိခိုက်ခဲ့ရင် အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ရဲ့ ဗိုက်ထဲမှာ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ကလေးလေးကို သယ်ဆောင်ထားခိုင်းနိုင်မှာ။"
"သူ နောက်ပိုင်းမှာ တွေးမိတာက ကလေးမွေးလာတဲ့အခါ ဖောက်ပြန်တဲ့ ဇနီးနဲ့ သူ့ချစ်သူကို ရှင်းပစ်မယ်၊ ဒီကလေးလေးကတော့... အဘိုးအဘွားတွေဆီမှာပဲ ထားခဲ့တော့မယ်။"
"သူ ကလေးလေးရဲ့ အသက်ကိုတော့ ချမ်းသာပေးမှာ။"
"ယန်ယွမ် ဆိုတဲ့ ဖောက်ပြန်တဲ့ ချစ်သူအကြောင်းကတော့ သူ အကုန် စုံစမ်းပြီးသား။ အပေါ်ယံကြည့်ရင် အောင်မြင်နေသလိုပဲ၊ ဒါပေမဲ့ မိန်းမတွေဆီက ရတဲ့ ပိုက်ဆံနဲ့ လုပ်ငန်းတွေ အကြိမ်ကြိမ် ရှုံးနိမ့်ခဲ့တာ။"
"မိန်းမကိစ္စမှာတော့ ဝမ်ကော်အန်း သူ့ကို လေးစားမိတယ်။ ချန်လျန် သူ့ကို လက်ထပ်ပြီးတဲ့နောက်မှာ ဒီယန်ယွမ်က အိမ်ထောင်ကျပြီး ကလေးတွေတောင် ရခဲ့သေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ချန်လျန်ကို သူ့ရဲ့ ဆွဲဆောင်မှုအောက်မှာ ဆက်ပြီး ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ခဲ့တယ်။"
"သူ အရမ်း ကျွမ်းကျင်လွန်းလို့လား? ဒါမှမဟုတ် ချန်လျန်ကပဲ အလွန်အမင်း အပြစ်ကင်းစင်လွန်းနေတာလား?"
"ချန်လျန်ကတော့ သူ့အလုပ်မှာ အပြစ်ကင်းစင်သူ မဟုတ်ပါဘူး။"
"ဝမ်ကော်အန်း အသက်ကို အောင့်ထားပြီး ချန်လျန် ကလေးမွေးပြီးတဲ့အထိ သည်းခံစောင့်ဆိုင်းခဲ့တယ်။"
"မျက်နှာတွန့်လိမ်ပြီး အရေပြားက နီရဲကာ မျက်လုံးတွေကို မှိတ်ထားပြီး 'ဝါး ဝါး' လို့ အော်ငိုနေတဲ့ သတ္တဝါလေးကို သူနာပြုက ဝမ်ကော်အန်းဆီ ပေးလိုက်တယ်။"
"အရမ်းကို သေးငယ်ပြီး ပေါ့ပါးကာ နူးညံ့နေတဲ့၊ ထူးဆန်းတဲ့ အနံ့လေးနဲ့ ဒီကလေးလေးက ဝမ်ကော်အန်းကို အံ့အားသင့်သွားစေတယ်။"
"ဝမ်ယွီ မမွေးခင်တုန်းက အသက်ရှင်ခြင်းဟာ အံ့ဖွယ်တစ်ခုလို့ တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ကို ပြောခဲ့ရင် သူ ပိုက်ဆံသုံးပြီး သူတို့ကို ကောင်းကင်ပေါ် ပျံသွားအောင် လုပ်ပစ်နိုင်ခဲ့မှာ။"
"ဒါပေမဲ့ အဲဒီနောက်ပိုင်းမှာ အသက်ရှင်ခြင်းဟာ အံ့ဖွယ်တစ်ခုလို့ တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ကို ပြောလာရင်တော့ သူ သက်ပြင်းချပြီး ဒီလိုပဲ ပြောလိမ့်မယ်။"
"ဟုတ်တယ်၊ တကယ်ကို စိတ်ကူးယဉ်ဖို့တောင် ခက်ခဲတဲ့အရာပဲ။"
ဆန်းဆူကီနီ- သွေးဟာ ရေထက် ပိုထူတယ်ဆိုတာ အမြဲတမ်းတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဝမ်ကော်အန်းဟာ အကောင်းဆုံး ဖခင်တွေထဲက တစ်ယောက်ပါ။ ပြီးတော့ ဒီအခန်းက စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အားပေးမှုတွေအကြောင်းပါ။ အန်းနင်းက မန်ရှင်းယွီဆီကနေ ရရှိခဲ့ပြီး ဝမ်ယွီ ကတော့ အန်းနင်းဆီကနေ ရရှိခဲ့ပါတယ်။ ဒါဟာ တကယ်ကို အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ အရာတစ်ခုပါပဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဖတ်ရှုပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။
ကျွန်မ ပြောချင်တာက “Casting Nets to Catch a Husband” ကိုလည်း အားပေးကြပါဦးလို့။ ဒါပေမဲ့ အခန်းတွေကို အရင်စုဆောင်းထားဖို့တော့ အကြံပြုချင်ပါတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အစပိုင်းအခန်းတွေက နည်းနည်း နှေးကွေးနေပေမဲ့ အခုတော့ เนื้อเรื่อง (ဇာတ်လမ်း) က တည်ငြိမ်လာပြီမို့ပါ။ ဒါဟာ ကျွန်မကို အများကြီး ငိုကြွေးစေခဲ့တဲ့ တကယ်ကို ကောင်းမွန်တဲ့ ဇာတ်လမ်းတစ်ခုပါ (မဟုတ်ပါဘူး၊ သူက ဝမ်းနည်းစရာ ဇာတ်လမ်းအမျိုးအစား မဟုတ်ပါဘူး၊ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းနဲ့ ပိုတူပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ရှေးခေတ်ကာလမှာပေါ့။ သူမက အဓမ္မပြုကျင့်ခံရခြင်းကနေ လွတ်မြောက်ဖို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်ခဲ့ပြီးမှ ပြန်လည်မွေးဖွားလာတာပါ၊ မွေးစားမိသားစုက သူမကို မရောင်းစားခင် တစ်လအလိုမှာပေါ့)။ ဇာတ်လမ်းပြောပြပုံကလည်း ခိုင်မာပေမဲ့ နည်းနည်းတော့ ရှည်ပါတယ် (အခန်းပေါင်း ၂၀၀ ကျော်)၊ ဒါကြောင့် နေ့စဉ်ဘဝအကြောင်းတွေနဲ့ စီးပွားရေးအကြောင်းတွေ ရောနှောနေပါလိမ့်မယ်။ အချိန်ရရင် “Casting Nets to Catch a Husband” ကို အခွင့်အရေးပေးကြပါဦးနော်။
လာရောက်လည်ပတ်တဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒီဇာတ်လမ်းကို သဘောကျတယ်ဆိုရင် NovelUpdates မှာ ၅ ကြယ်ပွင့် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်လေး ပေးဖို့ ရှက်ရှက်နဲ့ပဲ တောင်းဆိုပါရစေ။ (人❛ᴗ❛)♪тнайк чоц♪(❛ᴗ❛*人)