ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဂျီအန်းနင်း ၏နာမည်ကို ထည့်သွင်းပြောဆိုခဲ့သော်လည်း သူမ၏ မော်ဒယ်လ်အလုပ်အတွက် ကိုယ်တိုင်အကြံပြုချက်မှာ အဆင်မပြေခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေမည်။ ယူရှောင်သည် ဂျီအန်းနင်း ကို ထပ်မံ၍ အနှောင့်အယှက်မပေးတော့ပေ။ နှစ်ဦးစလုံးသည် Meng Xinyu ကို သိကျွမ်းနေခြင်းမှလွဲ၍ သူတို့အကြားတွင် အပြန်အလှန်ဆက်ဆံမှုမှာ အလွန်နည်းပါးလှသည်။
ဂျီအန်းနင်း သည် မော်ဒယ်လ်ကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ Meng Xinyu ကို ပြောပြလိုက်ရာ Meng Xinyu မှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး “သူ ဘာလို့ အဲဒီလို လုပ်ရတာလဲ။ ငါ သူ့ကို ပြောလိုက်မယ်!” ဟု ဆိုသည်။
ဂျီအန်းနင်း သည် Yu Xia လုပ်ခဲ့သည့်အကြောင်းကို Meng Xinyu ထံသို့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ပြောပြခဲ့သည်။ Yu Xia သည် လူကောင်းတစ်ယောက်မဟုတ်သလို၊ Meng Xinyu မှာမူ အလွန်စိတ်သဘောထားကောင်းသည့် မိန်းကလေးတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူမသည် Meng Xinyu အနေဖြင့် အနာဂတ်တွင် Yu Xia နှင့် ဝေးဝေးနေစေချင်သည်။
ခရစ္စမတ်ပွဲတော်မှာလည်း နီးကပ်လာပြီဖြစ်သည်။
အတန်းထဲရှိ မိန်းကလေးအုပ်စုတစ်စုသည် စကားပြောဆိုရန် စုဝေးကြပြီး အဝတ်အစားများဝယ်ရန် ဈေးဝယ်ထွက်ဖို့ စီစဉ်နေကြသည်။ Meng Xinyu မှာ အတန်းခေါင်းဆောင်ဖြစ်ပြီး အတန်းဖော်များနှင့် ဆက်ဆံရေးကောင်းမွန်သူဖြစ်သည့်အတွက် သူမလည်း ပါဝင်နေသည်။
သူမနှင့် Bai Lu တို့က ဂျီအန်းနင်း ကို “လိုက်ခဲ့မလား” ဟု ခေါ်ကြသည်။
ဂျီအန်းနင်း ၏ ဤဘဝတွင် လူမှုဆက်ဆံရေးမှာ ယခင်ဘဝကထက် များစွာပို၍ ကောင်းမွန်လာသည်။ သူမသည် အစပိုင်းတွင် အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းမှုနှင့် ငြင်းဆန်မှုများရှိခဲ့သော်လည်း Meng Xinyu နှင့် Bai Lu တို့၏ လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် အုပ်စုထဲသို့ တဖြည်းဖြည်းချင်း ရောယှက်ဝင်ရောက်လာနိုင်ခဲ့သည်။
မိန်းကလေးများသည် အတန်းမရှိသည့်အချိန်ကို ရွေးချယ်ပြီး ကျောင်းနှင့်အနီးဆုံး ဈေးဝယ်စင်တာသို့ သွားကြသည်။ လူအများစုမှာ ပစ္စည်းများဝယ်ယူကြပြီး Meng Xinyu ပင်လျှင် သူမ၏ အချိန်ပိုင်းအလုပ်မှရသော ငွေဖြင့် သူမ၏ မိဘများအတွက် Cashmere ဆွယ်တာအသစ်တစ်ထည်စီနှင့် သူမကိုယ်တိုင်အတွက် တစ်ထည်ကို ဝယ်ယူခဲ့သည်။
ဂျီအန်းနင်း နှင့်မတူသည်မှာ သူမ၏ မိသားစုတွင် ငွေကြေးကျပ်တည်းနေသော်လည်း မိဘများက သူမ၏ငွေကို မယူကြပေ။ သူမအနေဖြင့် ဂျီအန်းနင်း ကဲ့သို့ လူနှစ်ဦး၏ဘဝကို ထောက်ပံ့နေစရာမလိုသလို၊ တစ်ဦးကို အိုမင်းမစွမ်းဖြစ်ချိန်တွင် ပြုစုစောင့်ရှောက်ရန်နှင့် ဆေးကုသစရိတ်များ ပေးဆောင်ရန်လည်း မလိုပေ။ သူမ အလုပ်လုပ်၍ရသော ငွေများသည် သူမလက်ထဲတွင်သာ ရှိနေသည်။ သူမသည် မိဘများထံတွင် နေစရိတ်မတောင်းတော့ရန် ပြောထားသော်လည်း သူမ၏ဖခင်မှာ အပြင်တွင် ဒုက္ခရောက်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် အခါအားလျော်စွာ ငွေပေးလေ့ရှိသည်။
Bai Lu သည် အဝတ်အစားအသစ်အချို့ကို ဝယ်ယူပြီးနောက် “ငါတော့ ဒေဝါလီခံရတော့မှာပဲ!” ဟု အော်ပြောလိုက်သည်။
“တော်ပါတော့” Meng Xinyu က နောက်ပြောင်လိုက်ပြီး “အိမ်ပြန်ပြီး မိဘတွေဆီမှာ ပိုက်ဆံတောင်းလိုက်ပါလား” ဟု ပြောသည်။
“အာ၊ သူတို့ ပေးမှာမဟုတ်ဘူး” Bai Lu ၏ မျက်နှာမှာ ညှိုးကျသွားပြီး “ပြီးခဲ့တဲ့လက ငါအသုံးများလွန်းလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထိန်းဖို့ ပြောထားတယ်” ဟု ဆိုသည်။
သူတို့နှစ်ဦး တိုးတိုးလေး ပြောဆိုနေကြစဉ်တွင် ဂျီအန်းနင်း လည်း ပစ္စည်းအချို့ ဝယ်ထားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
သူမသည် သူမ၏ အဖွားအတွက် အပြင်ဝတ်အင်္ကျီအောက်တွင် ဝတ်ဆင်နိုင်သော Down ဂျက်ကတ်နှင့် ဘောင်းဘီကို ဝယ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ သူမ၏အဖွားမှာ အပြင်သို့ မကြာခဏ မထွက်ရသဖြင့် အိမ်တွင် နွေးထွေးနေရန်မှာ ပို၍အရေးကြီးသည်။ အိမ်တွင် အပူပေးစနစ်ရှိသော်လည်း အဖွားမှာ အသက်အရွယ်ကြီးရင့်ပြီး နွမ်းနယ်နေသဖြင့် အိမ်ထဲတွင်ပင် အဝတ်ထူထူ ဝတ်ဆင်ထားရသည်။
Bai Lu က ကြည့်လိုက်ပြီး “ဒါတွေက ဘာလုပ်ဖို့လဲ” ဟု မေးသည်။
ဂျီအန်းနင်း က “ငါ့အဖွားအတွက်လေ” ဟု ပြန်ဖြေသည်။
Bai Lu က “ဘာလို့ ကိုယ့်အတွက် အဝတ်အစား မဝယ်တာလဲ။ ခရစ္စမတ်ကလည်း နီးနေပြီကို” ဟု မေးပြန်သည်။
“မဝယ်တော့ပါဘူး” ဂျီအန်းနင်း က “ဒီရက်ပိုင်း ငါ အသုံးစရိတ် နည်းနည်းများနေလို့” ဟု ဆိုသည်။
Bai Lu က စိတ်ဝင်တစားဖြင့် “နင် အများကြီး မရှာထားဘူးလား” ဟု မေးသည်။
ဂျီအန်းနင်း က “ငါ့အဖွား ခွဲစိတ်ရဖို့ ဖြစ်နိုင်တယ်” ဟု ပြောသည်။
ဤဘဝတွင် ဆရာဝန်က သူမ၏အဖွားအတွက် Traction ဆွဲရန် အကြံပြုထားဆဲပင်။ ဂျီအန်းနင်း မှာ ဆရာဝန်၏ အကြံပြုချက်ကို ဆန့်ကျင်ရန် မရဲပေ၊ အဆုံးစွန်ထိဆိုရသော် သူမမှာ ဆေးပညာရှင်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ယခင်ဘဝတွင် Traction ဆွဲခြင်းမှာ သူမ၏အဖွားအတွက် ထိရောက်မှုမရှိခဲ့ဘဲ နောက်ဆုံးတွင် ခွဲစိတ်ရသည့်အခြေအနေသို့ ရောက်ခဲ့ရသည်။
ခွဲစိတ်ခမှာ ယွမ်နှစ်သောင်း ကုန်ကျမည်ဖြစ်သည်။ ဂျီအန်းနင်း သည် လွန်ခဲ့သည့်ရက်အနည်းငယ်ကတည်းက ငွေစုစတင်ခဲ့ပြီး ဝမ်ယွီ နှင့် ချိန်းတွေ့ရန် မရှောင်လွှဲနိုင်သဖြင့် လျှော့စျေးနှင့် ရောင်းသည့် အဝတ်အစားအချို့ ဝယ်ခဲ့ရသည်မှလွဲ၍ အပိုအသုံးစရိတ် မရှိသလောက်ပင်။
သူမသည် ချွေတာနေထိုင်ရန်နှင့် အဆင်ပြေသလို နေထိုင်ရန် ကျင့်သားရနေပြီး ခရစ္စမတ်ကဲ့သို့သော ပွဲတော်များအတွက် အထူးအခမ်းအနားပြုလုပ်ရန် စိတ်ကူးမရှိပေ။ ထိုနေ့ရက်အတွက် အဝတ်အစားအသစ် ဝယ်ရန်လည်း လိုအပ်သည်ဟု မခံစားရပေ။
“အို” Bai Lu က ဂျီအန်းနင်း ကို အကြံပေးရင်း “ဒါဆိုရင် နင့်ရည်းစား ဝမ်ယွီ ကို ဝယ်ခိုင်းလိုက်ပေါ့!” ဟု ဆိုသည်။
“နင် တော်တော့” Meng Xinyu က Bai Lu ကို ဆူလိုက်ပြီး “အရူးအမူး အကြံတွေ မပေးနဲ့!” ဟု ပြောသည်။
“ဘာဖြစ်လို့လဲ” Bai Lu က ခပ်တိုးတိုးပြောပြီး “ရည်းစားဆိုတာ အဲဒီလိုလုပ်ပေးရမှာ မဟုတ်ဘူးလား” ဟု ဆိုသည်။
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူမက ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် “ငါကတော့ ချန်ဟောင် နဲ့ ပြောပြီးပြီ။ လက်ဆောင်တစ်ခု၊ အနီရောင်စာအိတ် (Red Envelope) တစ်ခုနဲ့ ညစာစားပွဲကြီးတစ်ခုတော့ မဖြစ်မနေ ပါရမယ်၊ ချွင်းချက်မရှိဘူး” ဟု ထပ်လောင်းပြောသည်။
ဆွေးနွေးနေသည့်အကြောင်းအရာမှာ ငွေကြေးကျပ်တည်းနေသည့် အမျိုးသားဇာတ်ဆောင် ချန်ဟောင် အကြောင်း ဖြစ်သည်။
ဝမ်ယွီ ကျောင်းသို့ ရောက်ရောက်ချင်းတွင် ချန်ဟောင် က အပြေးလေးလာပြီး “ဟေ့ကောင်၊ ဟေ့ကောင်၊ ဆေးလိပ် ပါသေးလား” ဟု မေးသည်။
ဝမ်ယွီ သည် သူ၏ အိတ်ကပ်ကို စမ်းကြည့်ပြီး ဆေးလိပ်တစ်ဗူး ထုတ်ပေးလိုက်သည်။
ဟွာဒါတက္ကသိုလ် တွင် ဆေးလိပ်သောက်ခြင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် တားမြစ်ထားပြီး ကျောင်းဝင်းအတွင်း ဆေးလိပ်သောက်ခွင့်မရှိပေ။ ချန်ဟောင် သည် ဆေးလိပ်ဗူးကိုဖွင့်ပြီး အနံ့ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ကာ “အာ၊ မွှေးလိုက်တာ” ဟု ဆိုသည်။
သူ၏နှာခေါင်းမှာ ဆေးလိပ်စစ်ထုတ်တံ (Filter) ကို ထိသွားသလား မသိသော်လည်း ဝမ်ယွီ မှာ ရွံရှာသွားပြီး “ယူသွား၊ ယူသွား!” ဟု အော်လိုက်သည်။
ချန်ဟောင် က ရယ်မောရင်း သူ့အိတ်ကပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်ကာ ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် “နင် ငါ့အသက်ကို ကယ်လိုက်တာပဲ!” ဟု ဆိုသည်။
ဘာအတွက်လဲဆိုသည်ကိုမူ ဝမ်ယွီ မှာ စကားမပြောနိုင်တော့ဘဲ “ဘာဖြစ်တာလဲ။ ဆေးလိပ်တောင် ဝယ်မသောက်နိုင်တော့ဘူးလား” ဟု မေးသည်။
“ငါ ပိုက်ဆံပြတ်နေတယ်” ချန်ဟောင် က ဆိုသည်။ ငွေကြေးကျပ်တည်းမှုကြောင့် သူ၏မျက်နှာမှာ ညှိုးနွမ်းနေသည်။ “ခရစ္စမတ်ရောက်တော့မှာ၊ ငါ လက်ဆောင်တွေ ဝယ်ရမယ်၊ ညစာစားရမယ်၊ပြီးတော့ တောက်! 520 အနီရောင်စာအိတ်လည်း ပေးရဦးမယ်! ဒါက 520 ယွမ်နော်! ငါ့ရဲ့ လစဉ်စရိတ်က ဘယ်လောက်ရှိလို့လဲ!”
ချန်ဟောင် သည် ရိုးရှင်းသော မိသားစုမှ ဆင်းသက်လာသူဖြစ်ပြီး မိဘများက သူ့ကို တစ်လလျှင် ယွမ်နှစ်ထောင် ပေးသည်။ ယခင်က ဆေးလိပ်သောက်ခြင်းမှလွဲ၍ အခြားဝါသနာ မရှိပေ။ ကလပ်တွင် ဝမ်ယွီ ကဲ့သို့ အလှူရှင်ကြီး ရှိနေသဖြင့် အကျိုးခံစားခွင့်များ ကောင်းမွန်ပြီး စားသောက်ပွဲများ မကြာခဏ ပြုလုပ်နိုင်သဖြင့် သူ၏ဘဝမှာ အတော်လေး အဆင်ပြေနေသည်။
သူက ရည်းစားရလျှင် ပို၍ အဆင်ပြေမည်ဟု ထင်ခဲ့မိသည်။
ငွေကြေးဖိအားမှာ ရုတ်တရက် တိုးလာမည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။
“ငါလည်း အချိန်ပိုင်းအလုပ်တစ်ခု ရှာရတော့မယ်ထင်တယ်” ချန်ဟောင် က “စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါ ပိုက်ဆံလိုရင်တောင် ကလပ်ရဲ့ ရန်ပုံငွေကိုတော့ မထိပါဘူး။ လောင်ဝူ (Lao Wu) က ငါ့အတွက် အာမခံပေးနိုင်တယ်” ဟု ပြောသည်။
ဝမ်ယွီ သည် တိုက်ခိုက်ရေးအားကစားကလပ်ကို တည်ထောင်ခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ချန်ဟောင် ထံသို့ စီမံခန့်ခွဲရန် လွှဲပေးခဲ့သည်။ သူသည် ကလပ်လုပ်ငန်းဆောင်တာများအတွက် ဘဏ်ကတ်တစ်ခုကိုလည်း ပေးထားခဲ့သော်လည်း သူက လုံးဝလက်လျှော့လိုက်သည်ဟု မဆိုလိုပေ။ ကလပ်မှာ သေးငယ်သော်လည်း စည်းကမ်းချက်များမှာ တိကျသည်။ ကတ်မှာ ချန်ဟောင် ၏လက်ထဲတွင် ရှိသော်လည်း စာရင်းဇယားများကိုမူ အခြားကျောင်းသားတစ်ဦးက စီမံခန့်ခွဲပြီး လကုန်တိုင်းတွင် ပြန်လည်စစ်ဆေးသည်။
လူ့သဘာဝဆိုသည်မှာ စမ်းသပ်မကြည့်ခြင်းက ပို၍ကောင်းသည်။
“ဒါဆိုရင် အဆင်မပြေရင် လမ်းခွဲလိုက်ပါလား” ဝမ်ယွီ က မျက်ခုံးပင့်ကာ မေးသည်။
သူတို့သည် အတူတူ မကြာခဏ စားသောက်လေ့ရှိသဖြင့် ဝမ်ယွီ သည် Meng Xinyu ထက် Bai Lu နှင့် ပို၍ ရင်းနှီးသည်။ သူက Meng Xinyu ကို သာမန်မိန်းကလေးတစ်ဦးဟု ထင်သည်။ ထို့ပြင် ဂျီအန်းနင်း သည် Bai Lu ထက် Meng Xinyu နှင့် ပို၍ ရင်းနှီးကြောင်းကိုလည်း တွေ့မြင်နိုင်သည်။ သူမကို ကောလိပ်တွင် အရင်းနှီးဆုံး သူငယ်ချင်းဟု သတ်မှတ်နိုင်သည်။
Bai Lu မှာ ချန်ဟောင် ၏ ရည်းစားဖြစ်လာမှသာ သူတို့နှင့် ပို၍ ရင်းနှီးလာခြင်းဖြစ်သည်။
ဤမိန်းကလေးမှာ စကားများလွန်းပြီး ကုန်းချောတတ်ကာ သူမ၏ မျက်လုံးများကို ကြည့်ရုံနှင့် တစ်စုံတစ်ခုသော ရည်ရွယ်ချက်ရှိနေမှန်း သိနိုင်သည်။ ဝမ်ယွီ က သူမနှင့် ရင်းနှီးမှု မရှိဟု ခံစားရသည်။
ချန်ဟောင် က သက်ပြင်းချကာ “ဘယ်လိုလုပ် လမ်းခွဲလို့ရမလဲ။ ရည်းစားထားတာက လွယ်တဲ့ကိစ္စမှ မဟုတ်တာ” ဟု ဆိုသည်။
အသက်နှစ်ဆယ်ကျော်အရွယ်တွင် ဤသွက်လက်သော လူငယ်များသည် ဟော်မုန်းဓာတ် အမြင့်ဆုံးအချိန်တွင် ရှိနေကြသည်။ သူတို့သည် ရည်းစားအကြောင်းကို ညဘက်အိပ်မပျော်သည်အထိ တွေးတောနေကြပြီး သူတို့၏ လက်စွမ်းမှာလည်း လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာသည်။
သူက ဝမ်ယွီ ကို အားကျကာ “နင်လို ကံမျိုးသာ ငါ့မှာရှိရင် ကောင်းမှာပဲ၊ လှပပြီး ကိုယ့်အားကိုယ်ကိုးတတ်တဲ့ ရည်းစားမျိုးပေါ့” ဟု ဆိုသည်။
ချန်ဟောင် သည်လည်း ဝမ်ယွီ ၏ ကောလိပ်တွင် အရင်းနှီးဆုံး သူငယ်ချင်းဖြစ်ပြီး ဂျီအန်းနင်း နှင့် ပို၍ အဆက်အသွယ်ရှိသည်။ ဝမ်ယွီ သည် ဂျီအန်းနင်း နှင့် ပတ်သက်လာလျှင် သူ၏ပိုက်ဆံအိတ်ထဲရှိ ကတ်များမှာ အသုံးမဝင်ကြောင်း သူ့ထံတွင် တစ်ခါတစ်ရံ ညည်းညူလေ့ရှိသည်။
အချစ်ဆိုသည်မှာ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း ပြဿနာများ၏ ဦးတည်ချက်မှာ ကွဲပြားခြားနားသည်။
ချန်ဟောင် က “Bai Lu ဆီက ကြားတာတော့ Anning က ခရစ္စမတ်အတွက် အဝတ်အစားအသစ်တောင် မဝယ်ဘူးတဲ့” ဟု ပြောသည်။
ဒါက တကယ်ကို ချွေတာခြင်းဖြစ်ပြီး ချန်ဟောင် က ၎င်းကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် လေးစားမိသည်။
ဝမ်ယွီ မှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး “တကယ်လား။ သူမက ငွေကြေးအခက်အခဲ ရှိမနေသင့်ပါဘူး” ဟု ဆိုသည်။
“သူမအဖွား ခွဲစိတ်ရဖို့ ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ မပြောဘူးလား။ အဲဒီအတွက် ငွေစုနေတာလို့ ကြားတယ်” ချန်ဟောင် က “ငါပြောချင်တာက နင် ဒီအကြောင်း မသိဘူးလား” ဟု မေးသည်။
ဝမ်ယွီ မှာ ခေတ္တရပ်တန့်သွားပြီး “သူမ ငါ့ကို မပြောပြဘူး” ဟု ဆိုသည်။ သူသည် Traction ဆွဲခြင်းအကြောင်းကိုသာ ယခုအချိန်ထိ သိထားပြီး အဆင်မပြေပါက အနာဂတ်တွင် ခွဲစိတ်ရန် စဉ်းစားရမည်ဟုသာ သိထားသည်။
သို့သော် ဝမ်ယွီ မှာ သူမ ခွဲစိတ်ခအတွက် ငွေစုနေသည်ကို မသိခဲ့ပေ။
ချန်ဟောင် နားလည်သွားသည်။ ဝမ်ယွီ မှာ တာဝန်မကျေသည့် ရည်းစားဖြစ်နေခြင်းမဟုတ်ဘဲ ဂျီအန်းနင်း က ဝမ်ယွီ ကို ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး မပေးချင်ခြင်းသာဖြစ်သည်။ သူမသည် ထိုအရာကို ကိုယ်တိုင်သာ ထမ်းပိုးလိုသည်။
သာမန်အားဖြင့်ဆိုလျှင် သူ၏ရည်းစားမှာ ငွေကြေးအခက်အခဲရှိနေပါက အခုလောက်ဆိုလျှင် အကြိမ်တစ်ရာကျော် ညည်းညူပြီးလောက်ပြီ။
သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
ငွေကြေးကိစ္စများသည် ချန်ဟောင် ကို အခက်တွေ့စေနိုင်သော်လည်း ဝမ်ယွီ အတွက်မူ အလွယ်ကူဆုံး ကိစ္စဖြစ်သည်။
“ဝမ်ယွီ က ဂျီအန်းနင်း ကို ‘Li He က ခရစ္စမတ်အကြိုညမှာ ပါတီလုပ်မှာ၊ နင် ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့ရမယ်’ လို့ ပြောလိုက်တယ်”
ပုံမှန်အားဖြင့်ဆိုလျှင် ဂျီအန်းနင်း သည် စနေ၊ တနင်္ဂနွေနေ့များတွင် အပြင်သွားရန် ငြင်းဆန်လေ့ရှိသည်။ သို့သော် တရားဝင်ပွဲများသို့ အတူတူတက်ရောက်ခြင်းမှာ ရည်းစားဖြစ်ခြင်း၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်ပေ။ ဂျီအန်းနင်း လည်း သဘောတူလိုက်သည်။
ဝမ်ယွီ သည် လှည့်၍ ကားနောက်ခန်းမှ စက္ကူအိတ်အစုလိုက်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
ဂျီအန်းနင်း က “ငါ အလှပြင်ရဦးမလား” ဟု မေးသည်။
ဝမ်ယွီ က “နင် လမ်းကြောင်းကို ဆန့်ကျင်ပြီး အာရုံစိုက်ခံရသူ ဖြစ်ချင်တာ မဟုတ်ရင်တော့ပေါ့” ဟု ဆိုသည်။
ဟုတ်ပါတယ်၊ ဂျီအန်းနင်း သည် မသင့်လျော်သည့် ဝတ်စားဆင်ယင်မှုကြောင့် လူအများ၏ အာရုံစိုက်ခြင်းကို မခံလိုပေ။
ဝမ်ယွီ သည် သူမကို ချစ်ခင်စွာ နမ်းရှုံ့လိုက်ပြီး သူ ကြာမြင့်စွာ ထိန်းထားခဲ့သည့် စကားကို နောက်ဆုံးတွင် ဆိုလိုက်သည် - “ရည်းစားကို လှပအောင် ဝတ်ဆင်ပေးတာဟာ ရည်းစားရဲ့ တာဝန်ပဲ”
သူ၏မျက်လုံးများမှာ ပြုံးရွှင်နေပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အလင်းရောင်များ တောက်ပနေသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် အချစ်တွင် ကျဆုံးနေသည့် အခြားသော လူငယ်တစ်ယောက်နှင့် ဘာမှမခြားနားပေ။
ဂျီအန်းနင်း ပြုံးလိုက်သည်။
နေ့ရက်ရောက်သောအခါတွင် သူမသည် ဝမ်ယွီ ၏ စီစဉ်မှုများကို ပို၍ နားလည်သွားသည်။ ၎င်းမှာ တရားဝင် လူမှုရေးပါတီမဟုတ်ဘဲ လူငယ်များ ပျော်ပါးရန် စုဝေးခြင်းသာဖြစ်သည်။ သို့သော် မိန်းကလေးတိုင်းမှာ အကောင်းဆုံး ဝတ်ဆင်ထားကြပြီး တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အသာစီးရရန် ကြိုးစားနေကြသည်။
ဂျီအန်းနင်း သည် Sun Yaxian ကိုပင် မြင်လိုက်ရသည်။
Sun Yaxian သည် တောက်ပသော အပြုံးဖြင့် သူမထံသို့ ချဉ်းကပ်လာပြီး နှုတ်ဆက်ကာ စကားစမြည် ပြောဆိုသည်။ အခန်းကဏ္ဍများ ပြောင်းလဲသွားသည့်နောက်တွင် ယခင်က ရန်လိုမှုများမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူတို့၏သဘောထားမှာ သူငယ်ချင်းများကဲ့သို့ပင် ရင်းနှီးနေသည်။
Sun Yaxian သည် သူမကိုယ်သူမ Qian Haoran ၏ ရည်းစားဟု သတ်မှတ်ပြီး ဂျီအန်းနင်း မှာ ဝမ်ယွီ ၏ ရည်းစားဖြစ်သည်။ သူတို့အကြားတွင် ယှဉ်ပြိုင်စရာ မရှိတော့သဖြင့် အဆင်ပြေစွာ ဆက်ဆံသင့်ပြီး အချက်အလက်များ ဖလှယ်ကာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကူညီသင့်သည်။ အဆုံးစွန်ထိဆိုရသော် Qian Haoran နှင့် ဝမ်ယွီ တို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ သူတို့의 ရည်းစားများ စိုးရိမ်ရသည့် အမျိုးသားများ ဖြစ်ကြသည်။
သို့သော် ဂျီအန်းနင်း မှာ Sun Yaxian အပေါ် အရင်ကအတိုင်းပင် အရေးမစိုက်ပေ။ Sun Yaxian က သူမကို အလွန်ပျင်းစရာကောင်းသည်ဟု သတ်မှတ်သည်။
သူမက Qian Haoran ကို ညည်းညူလိုက်သည်မှာ - “ဂျီအန်းနင်း က တကယ်ကို ဘာမှမသိဘူး။ သူ့ကိုကြည့်ပါဦး၊ ဒီအသိုင်းအဝိုင်းထဲမှာ ဘယ်လိုနှုတ်ဆက်ရမှန်းတောင် မသိဘူး” ဟု ဆိုသည်။
Qian Haoran က ခေါင်းငြိတ်ကာ တိတ်ဆိတ်စွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။
ဝမ်ယွီ သည် ဂျီအန်းနင်း ကို သူ၏ဘေးတွင် အမြဲထားပြီး ခဏမျှပင် မခွဲဘဲ ဂရုတစိုက် ပြုစုသည်။ သူက လူတိုင်းကို နှုတ်ဆက်ပြီးဖြစ်သဖြင့် ဤအသိုင်းအဝိုင်းရှိလူများမှာ သူသည် အပြင်သို့ မကြာခဏ မထွက်တတ်သည့် ဤရည်းစားကို အလွန်မြတ်နိုးကြောင်း သိရှိကြသည်။ ဂျီအန်းနင်း အနေဖြင့် အဘယ်ကြောင့် အခြားသူများကို အရင်နှုတ်ဆက်ရမည်နည်း။ သူမ ရောက်ရှိလာသည်နှင့် Li He က လာရောက်နှုတ်ဆက်ပြီး Feng Jinhai ပင်လျှင် သူမကို ဖော်ရွေသော သဘောထားဖြင့် ချဉ်းကပ်ကာ သူမရှိနေခြင်းကို အသိအမှတ်ပြုလိုက်သည်။
ဒါဆိုလျှင် လုံလောက်ပြီ။
ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် အရက်အနည်းငယ် သောက်ပြီး အခြားသူများနှင့် စကားပြောပြီးနောက် ဝမ်ယွီ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ Sun Yaxian မှာ လူမှုရေး လိပ်ပြာတစ်ကောင်ကဲ့သို့ နေရာတိုင်းတွင် လူများကို နှုတ်ဆက်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။
သူမသည် သူမကိုယ်သူမ ဤအသိုင်းအဝိုင်း၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဟု သတ်မှတ်နေပုံရသည်။
ခရစ္စမတ်အကြိုညမှာ အမှန်ပင် ထူးခြားသည့်နေ့ဖြစ်ပြီး ဝမ်ယွီ ပင်လျှင် ပွဲတော်နှင့်အညီ သူ၏ Off-road ကားများကို မမောင်းဘဲ အားကစားကားတစ်စီးကို မောင်းလာသည်။
ဂျီအန်းနင်း သည် သူ အရက်သောက်ပြီး ကားမမောင်းသည်ကို ချီးကျူးသင့်သည်ဟု တွေးမိသည်။ သူ၏ဖခင်က ဤကိစ္စတွင် အလွန်တင်းကျပ်စွာ စည်းကမ်းသတ်မှတ်ထားသည်ဟု ဆိုကြသည်။
Li He ၏ သူငယ်ချင်းအုပ်စုတွင်လည်း ကိုယ်ပိုင်ပုံစံရှိကြသည်။ သူတို့သည် ပါတီပွဲများတွင် အရက်သောက်ရသည်ကို နှစ်သက်ကြသော်လည်း မိန်းကလေးများကို အရက်အတင်းတိုက်ခြင်း၊ လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းမှ အရက်သောက်သည့် ယဉ်ကျေးမှုမျိုးကို ပါတီပွဲသို့ ယူဆောင်လာခြင်း မရှိကြပေ။
ဂျီအန်းနင်း လည်း အလွန် ပျော်ရွှင်နေသည်။
သို့သော် ပါတီ၏ လေထုမှာ အလွန်တက်ကြွပြီး လူတိုင်း အလွန်ပျော်ပါးနေကြသဖြင့် ဝမ်ယွီ ၏ မျက်လုံးများမှာ မည်မျှတောက်ပနေသည်ကို သူမ သတိမပြုမိဘဲ မနေနိုင်ပေ။
ည ဆယ့်တစ်နာရီခန့်တွင် ဂျီအန်းနင်း က ပြန်ကြရန် အကြံပြုသည်။
“ငါတို့မှာ မနက်ဖြန် ကျောင်းတက်ဖို့ ရှိသေးတယ်” ဟု သူမက ဆိုသည်။
ထိုနှစ်က ခရစ္စမတ်အကြိုညသည် အင်္ဂါနေ့တွင် ကျရောက်သဖြင့် ကျောင်းက အနောက်တိုင်းပွဲတော်အတွက် ကျောင်းပိတ်ရက် မပေးပေ။ စာသင်ချိန်များမှာ ပုံမှန်အတိုင်းဖြစ်သော်လည်း ကျောင်းသားအများစုမှာ အိပ်ငိုက်ပြီး လေးလံထိုင်းမှိုင်းနေကြလိမ့်မည်ဟု ကြိုတင်မျှော်လင့်ထားကြသည်။
ဝမ်ယွီ သည် Li He ကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ဂျီအန်းနင်း နှင့်အတူ ပြန်လာခဲ့သည်။
ကားပေါ်ရောက်သောအခါ သူသည် သူမကို နမ်းရှုံ့လိုက်သည်။ သူမက သူ၏ အချစ်ကို တုံ့ပြန်လိုက်ချိန်တွင် သူသည် သူမ၏ ပါးပြင်ကို ပွတ်သပ်ရင်း “ဒီည နောက်ထပ်နည်းနည်းလောက် ထပ်နေလို့ မရဘူးလား” ဟု မေးသည်။
သူ၏ ခိုင်မာသော မေးရိုးနှင့် ထင်ရှားနေသည့် လည်စေ့တို့သည် ဂျီအန်းနင်း အတွက် မခုခံနိုင်လောက်သော ဆွဲဆောင်မှုမျိုးကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။
သူ၏လက်မက သူမ၏ နှုတ်ခမ်းဖျားများကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး သူ၏ အသံသြသြဖြင့် “နေလို့ မရဘူးလား” ဟု မေးလိုက်သည့် မေးခွန်းတွင် လျှို့ဝှက်သောအဓိပ္ပာယ်များ ပါဝင်နေသဖြင့် သူမ၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် တဆတ်ဆတ်တုန်သွားစေသည်။