ဂျီအန်းနင်းသည် ဝမ်ယွီ၏ဘေးတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။
ချန်ဟောင်ကလည်း ဘိုင်လူးကို နှုတ်ဆက်ပြီး သူမအတွက် ထိုင်ခုံတစ်လုံး ချန်ပေးထားလိုက်သည်။
လူများနေသည့်အတွက် သူတို့သည် အစပိုင်းတွင် ဝိုင်းစက်သောထိုင်ခုံများနှင့် ရှည်လျားသောစားပွဲကိုသာ ရှာတွေ့ခဲ့ကြသည်။ မ Meng Xinyu (မန်းရှင်းယွီ) က သူတို့နောက်သို့ လိုက်ပါလာပြီး သူမဘေးရှိ ကျောင်းသားတစ်ယောက်က မန်းရှင်းယွီနှင့် ဘိုင်လူးတို့ အတူတူထိုင်နိုင်စေရန်အတွက် နောက်ထပ်ထိုင်ခုံတစ်လုံးရအောင် နေရာရွှေ့ပေးလိုက်သည်။
တကယ်တော့ ဘိုင်လူး တစ်ခုခုပြောချင်နေသော်လည်း ချန်ဟောင်ရှေ့တွင် သူမကို အကပ်လွန်သည်ဟု ထင်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် စကားကို မြိုသိပ်ထားလိုက်သည်။
ဆွန်ခိုင်မရှိသည့်အတွက် စားပွဲဝိုင်းတွင်ရှိသူအားလုံးမှာ ထိုနေရာတွင် အငိုက်သားရပ်နေပြီး မျက်နှာပျက်နေသည့် ဆွန်ယားရှင်းကို လုံးဝဂရုမစိုက်ကြပေ။ သူမ၏မျက်နှာမှာ နီရဲရာမှ ဖြူဖျော့သွားသည်။
မန်းရှင်းယွီက စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားပြီး သူမကို ကယ်တင်မည့်စကားတစ်ခွန်း ပြောလိုက်သည်၊ "မင်း ထမင်းစားပြီးပြီလား"
ဆွန်ယားရှင်းမှာ ထိုအခွင့်အရေးကို ချက်ချင်းအမိဖမ်းကာ "မစားရသေးဘူး၊ ဒါဆို ငါ အရင်သွားစားလိုက်တော့မယ်" ဟု ပြောပြီး အလျင်အမြန် ထွက်သွားတော့သည်။
မန်းရှင်းယွီနှင့် ဘိုင်လူးတို့သည် ဂျီအန်းနင်း၏ အချက်တစ်ခုကို လေးစားမိကြသည်။ ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်ပြီးသည်နှင့် သူမသည် ဆွန်ယားရှင်းအကြောင်း တစ်ခွန်းမျှ မေးမြန်းခြင်း သို့မဟုတ် ပြောဆိုခြင်း မရှိပေ။ ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလိုပင် သာမန်အတိုင်း နေထိုင်နေသည်။
မိမိချစ်သူက ဆွန်ယားရှင်းကဲ့သို့ လှပသောမိန်းကလေးတစ်ယောက်နှင့် ပတ်သက်မိပြီးနောက် ဘာမှမဖြစ်သလို နေနိုင်ရန်အတွက် အတော်လေး စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်မှု ရှိရမည်ဖြစ်သည်။
မဟုတ်လျှင်လည်း သူတို့နှစ်ယောက်ကြားတွင် အပြည့်အဝ ယုံကြည်မှု တည်ဆောက်ထားပြီးပြီလား။
ဝမ်ယွီက ဒေါသထွက်ပြီး ဆွန်ယားရှင်းကို ကာကွယ်ပေးခဲ့သည်ဆိုသည့် ကောလာဟလမှာ ဂျီအန်းနင်း၏ အတန်းထဲတွင် နှစ်ရက်လောက် ပျံ့နှံ့နေခဲ့သော်လည်း သက်ဆိုင်သူများက ဘာမှတုံ့ပြန်မှု မရှိခဲ့ပေ။ ထို့နောက်တွင်မူ အခြားဗားရှင်းတစ်ခု ပေါ်လာပြန်သည်။ လူတွေကို ရိုက်ခဲ့သည်မှာ ဝမ်ယွီမဟုတ်ဘဲ အသင်းတူသူတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ဝမ်ယွီက ကူညီပေးရုံသာ ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။
ဝမ်ယွီနှင့် မတူသည်မှာ ထိုကောင်လေးတွင် ဇာတ်လိုက်တစ်ယောက်၏ အရည်အချင်းမျိုး မရှိသည့်အတွက် ဤကိစ္စမှာ စိတ်ဝင်စားစရာ မကောင်းတော့ဘဲ လူတွေလည်း စိတ်ဝင်စားမှု လျော့နည်းသွားကြသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝမ်ယွီက ဇွဲရှိရှိဖြင့် ဂျီအန်းနင်းကို နောက်ဆုံးတွင် အောင်အောင်မြင်မြင် ပိုင်ဆိုင်နိုင်ခဲ့ပြီဆိုသည့် သတင်းမှာလည်း အတည်ဖြစ်သွားသည်။
ဝမ်ယွီကို မြင်ဖူးသူအများစုမှာ သူ ဂျီအန်းနင်းကို ရအောင်ယူနိုင်မည်မှာ အချိန်သာ လိုတော့သည်ဟု ထင်ခဲ့ကြသည့်အတွက် ဘယ်သူမှ အံ့အားမသင့်ကြပေ။
ပို၍ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသည်မှာ ဂျီအန်းနင်းတွင် ချမ်းသာသော ချစ်သူရှိနေပါလျက်နှင့် ဘာမှပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိခြင်းပင်။ သူမ၏ အဝတ်အစားနှင့် ပုံပန်းသဏ္ဌာန်မှာ ပုံမှန်အတိုင်းပင် ဖြစ်နေပြီး ကျောင်းစားသောက်ဆိုင်တွင် အချိန်ပိုင်းအလုပ်တစ်ခုကိုပင် ရယူထားသေးသည်။
သူမ၏ အတန်းဖော်များက မနက်စာစားချိန်တိုင်း သူမကို နွေးထွေးစွာ နှုတ်ဆက်ကြဆဲဖြစ်သည်။
ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနှင့် "လိုက်ဖမ်းခြင်း" သာ ခံနေရပြီး မည်သူနှင့်မျှ တရားဝင် ဆက်ဆံရေး မသေချာသေးသည့် ဆွန်ယားရှင်းမှာမူ ဒေါ်လာသောင်းချီတန်သည့် ဈေးကြီးသော လက်ကိုင်အိတ်များကို ကိုင်ဆောင်လာပြီဖြစ်သည်။
ဤပြောင်းလဲမှုမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကဲ့သို့ ကွာခြားလှသည်။
လူတိုင်းတွင် အခြေအနေကို နှိုင်းယှဉ်သည့်အခါ ကိုယ်ပိုင်အမြင်များ ရှိကြသည်။
ကြာသပတေးနေ့တွင် ကော်ဖီဆိုင်၌ ရှူးချန်က ဂျီအန်းနင်းကို ပြောလိုက်သည်၊ "ဒီနေ့ ဓာတ်ပုံရိုက်ဖို့ စတူဒီယိုတစ်ခုက ဆိုင်ကို ငှားထားလို့ မိနစ် ၃၀ စောပိတ်ရမယ်"
ရက်သတ္တပတ်၏ ညနေခင်းများတွင် လူနည်းသည့်အတွက် မိနစ် ၃၀ စောပိတ်ခြင်းမှာ ရှူးချန်အတွက် ငွေကြေးဆုံးရှုံးမှု မရှိသလောက်ဖြစ်ပြီး ငှားရမ်းခမှ ဝင်ငွေရရှိမည်ဖြစ်သည်။
ဂျီအန်းနင်းကတော့ အသိမိတ်ဆွေများနှင့် ဆုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။ ထိုသူတို့မှာ ဒူချင်းနှင့် သူ၏လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ ပိုင်ဆိုင်သော ဓာတ်ပုံစတူဒီယိုမှ ဖြစ်နေသည်။
ဒူချင်းကလည်း ဂျီအန်းနင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အံ့အားသင့်သွားသည်။
သူတို့ယူထားသော အလုပ်မှာ အန်နီမေးရှင်းဝတ်စုံများဆိုင်ရာ ကုမ္ပဏီတစ်ခုအတွက် ဖြစ်သည်။ ပြည်နယ်မြို့တော်တွင် နာမည်ကြီးသည့် အန်နီမေးရှင်းအကြောင်းအရာပါသော ကော်ဖီဆိုင်မှာ လက်ချိုးရေတွက်ရုံသာ ရှိပြီး ရှူးချန်၏ဆိုင်မှာ ထိုအထဲတွင် တစ်ခုအပါအဝင် ဖြစ်ကာ လူသိများသည်။
ဂျီအန်းနင်းကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဒူချင်းက စိတ်ဝင်တစား မေးလိုက်သည်၊ "မင်း ဒီမှာ အလုပ်လုပ်တာလား"
ထိုအခါမှသာ ဂျီအန်းနင်းသည် ယခင်ဘဝက ရှူးချန်၏ဆိုင်မှာ ဤကဲ့သို့ ဓာတ်ပုံရိုက်ရန် နေရာငှားလေ့ရှိသည်ကို ပြန်သတိရသွားသည်။ ထိုအချိန်က ထူးဆန်းသော ဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်ထားသူများကို မြင်ရသည့်အခါ သူမက သူတို့မှာ ဒုတိယကမ္ဘာ (2D) နှင့် သက်ဆိုင်သူများဟုသာ ထင်ခဲ့ပြီး သိပ်ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။
အလုပ်စောစောဆင်းရမည်ဖြစ်၍ သူမ ပျော်ရွှင်ကာ အိတ်ကိုလွယ်လျက် ထိုလူများကြားမှ အလျင်အမြန် လျှောက်သွားလိုက်သည်။
ပြန်တွေးကြည့်လျှင် ယခင်ဘဝက သူမ ဒူချင်းနှင့် တွေ့ဖူးပြီးသား ဖြစ်ကောင်းဖြစ်ပေမည်။
သို့သော် သူမက သူ့ကို သတိမထားမိခဲ့သလို ဒူချင်းကလည်း အလုပ်လုပ်နေချိန်တွင် အလုပ်ပေါ်၌သာ အာရုံစိုက်နေသဖြင့် ဘေးမှ အလျင်အမြန် ဖြတ်သွားသည့် မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို ဂရုစိုက်မိမည် မဟုတ်ပေ။
ထိုအကြောင်းကို တွေးမိရင်း ကံကြမ္မာသည် အမှန်ပင် အံ့ဩစရာကောင်းသည်ဟု ဂျီအန်းနင်း ခံစားလိုက်ရသည်။
ဤအလုပ်ကို နေရာအခက်အခဲကြောင့် ဤအချိန်တွင် လုပ်ရခြင်းဖြစ်ပြီး ဒူချင်းမှာ အချိန်ကျပ်နေသဖြင့် ဂျီအန်းနင်းနှင့် စကားပြောရန် အခွင့်အရေး မရခဲ့ပေ။ သူက သူမကို နှုတ်ဆက်ပြီး အလုပ်ထဲသို့ ချက်ချင်း အာရုံစိုက်လိုက်သည်။
အိတ်လွယ်ထားသည့် ဂျီအန်းနင်းကို မြင်ရသဖြင့် ရှူးချန်က အံ့အားသင့်ကာ "မင်း ဓာတ်ပုံဆရာကို သိတာလား" ဟု မေးသည်။
ဂျီအန်းနင်းက "အရင်က ကျွန်မလုပ်ခဲ့တဲ့ အလုပ်နှစ်ခုမှာ သူက ဓာတ်ပုံဆရာပါ" ဟု ပြောပြလိုက်သည်။
ရှူးချန်က ရယ်မောလျက် "တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ" ဟု ပြောသည်။
တကယ်ပင် တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုဖြစ်ပြီး ထူးခြားသော တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုပင်။
ဂျီအန်းနင်းက မိုဘိုင်းဒေတာကို သိပ်မသုံးသလို WeChat ကိုလည်း သိပ်မစစ်ဆေးဖြစ်ပေ။ သောကြာနေ့ညမှ ကော်ဖီဆိုင်တွင် ဝိုင်ဖိုင် (Wi-Fi) သုံးရင်း ဒူချင်း၏ မနေ့က တစ်နာရီကျော်က ပို့ထားသော မက်ဆေ့ချ်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
သူမကို လင့်ခ်တစ်ခု ပို့ထားပြီး ဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူမ၏ ပထမဆုံး ဓာတ်ပုံရိုက်ကွင်းမှ ဓာတ်ပုံများ အသစ်တင်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ဂျီအန်းနင်းသည် သူမ၏ ဓာတ်ပုံများကို ပထမဆုံးအကြိမ် ကြည့်ရှုခြင်းဖြစ်ပြီး အတော်လေး စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းနေသည်။ မနေနိုင်ဘဲ ထိုလင့်ခ်ကို ဝမ်ယွီထံ ပို့ပေးလိုက်သည်။ ဝမ်ယွီကလည်း မျက်လုံးထဲတွင် နှလုံးသားပုံလေးများပါသည့် အီမိုဂျီဖြင့် ချက်ချင်း ပြန်တုံ့ပြန်လာသည် 😍။
ဂျီအန်းနင်းမှာ ပြုံးမိသွားသည်။
အလုပ်လုပ်နေစဉ် ဆိုင်တံခါးမှ ခေါင်းလောင်းသံ မြည်လာသည်။ ဂျီအန်းနင်းက "ကြိုဆိုပါတယ်" ဟု နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး မော့ကြည့်လိုက်ရာ မေးရိုးလှလှနှင့် ဘယ်ဘက်နားတွင် နားကပ်သေးသေးလေး တပ်ထားသည့် စာပေဆန်ဆန် ပုံစံနှင့် လူတစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်ရသည်၊ သူကား ဓာတ်ပုံဆရာ ဒူချင်းပင် ဖြစ်သည်။
"ဟေး" ဂျီအန်းနင်းက မေးလိုက်သည်၊ "ဒီနေ့လည်း ဓာတ်ပုံရိုက်တာလား"
ဒူချင်းမှာ စကားမပြောနိုင်အောင် ဖြစ်သွားကာ "ငါ နားချိန်မယူရဘူးလား" ဟု ပြန်ပြောသည်။
ဂျီအန်းနင်းက ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ့အတွက် စားပွဲတစ်ခု ရှာပေးလိုက်သည်။
ရှူးချန်ကလည်း ဒူချင်းကို မနေ့ညက ဓာတ်ပုံဆရာမှန်း မှတ်မိသဖြင့် နှုတ်ဆက်ကာ ခဏတာ စကားပြောလိုက်သည်။ အစပိုင်းတွင် ရှူးချန်က ဓာတ်ပုံရိုက်ခြင်း ဝါသနာတူသူများဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ခဏကြာပြီးနောက် သူတို့၏ ဝါသနာမှာ လုံးဝကွဲပြားနေသည်ကို သဘောပေါက်သွားသည်။ သူသည် တိတ်တဆိတ် ကောင်တာသို့ ပြန်သွားလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ဆံပင်ရှည်နှင့် ဒူချင်း၏ မျက်လုံးများက ဂျီအန်းနင်းကို အမြဲလိုက်ကြည့်နေသည်ကို သူ သတိထားမိသည်။
ယောက်ျားတစ်ယောက်အနေနှင့် ထိုအကြည့်များ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်ရသည်မှာ မခက်ခဲပေ။
ရှူးချန်က ခဏလောက် စောင့်ကြည့်လိုက်ရာ ဒူချင်းမှာ ဂျီအန်းနင်းနှင့် စကားပြောချင်နေသည်ကို သတိထားမိသော်လည်း သူမက သောကြာနေ့တွင် အလုပ်များနေသဖြင့် အခွင့်အရေး မရဖြစ်နေသည်။ ထို့နောက် ဒူချင်းက လက်ဆန့်ကာ ဂျီအန်းနင်းကို ခေါ်လိုက်ပြီး မီနူးကို ကမ်းပေးလိုက်သည်ကို ရှူးချန် မြင်လိုက်ရသည်။
ရှူးချန် - "..."
မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဒူချင်းမှာ မီနူးကို ကြည့်ဟန်ဆောင်ရင်း ဂျီအန်းနင်းနှင့် စကားပြောကာ အဆာပြေစာအချို့ မှာလိုက်သည်။
ရှူးချန်ယခု သေချာသွားပြီ၊ ဒီဆံပင်ရှည်ကောင်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ကော်ဖီသောက်ရန် မဟုတ်ဘဲ ဂျီအန်းနင်းကို ပစ်မှတ်ထားနေခြင်း ဖြစ်သည်။
ရှူးချန်မှာ အေးဆေးပြီး အန္တရာယ်မရှိသလို ပုံပေါက်သော်လည်း သူ၏ နယ်မြေပိုင်နက်နှင့် ပတ်သက်လျှင် အကာအကွယ်ပေးတတ်သူဖြစ်သည်။
အစပိုင်းတွင် သူက ဂျီအန်းနင်းကို ကြိုက်နှစ်သက်သည့် စိတ်အနည်းငယ် ရှိခဲ့သော်လည်း ဝမ်ယွီကြောင့် ထိုစိတ်မှာ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် ရှူးချန်၏ စိတ်ထဲတွင် ဂျီအန်းနင်းသည် သူ၏ ကော်ဖီဆိုင်တွင် ရှိနေသရွေ့ သူမအပါအဝင် မိန်းကလေးအားလုံးကို စောင့်ရှောက်ရန်မှာ သူ၏ တာဝန်ဟု ခံယူထားသည်။
ဥပမာအားဖြင့် ဆိုင်ထဲတွင် မိန်းကလေးများကို ခိုးရိုက်နေသည့် လူယုတ်မာနှစ်ယောက်နှင့် တွေ့သည့်အခါ ရှူးချန်သည် ဆိုင်ထဲရှိ မိန်းကလေးများကို தயမရှိဘဲ ကာကွယ်ပေးခဲ့ဖူးသည်။
ယခု ရှူးချန်၏ အမြင်တွင် ဝမ်ယွီသည်လည်း ဂျီအန်းနင်းနှင့်အတူ သူ၏ "နယ်မြေ" ထဲသို့ ရောက်လာသည်။
ဒါဟာ ဝမ်ယွီက ဂျီအန်းနင်းရဲ့ ချစ်သူဖြစ်လို့တင် မဟုတ်ဘဲ၊ ဝမ်ယွီနဲ့ ရှူးချန်တို့မှာ အရင်းအမြစ်တွေကို ဝေမျှတတ်တဲ့ ခင်မင်မှု ရှိနေလို့လည်း ဖြစ်သည်။ ရှူးချန်က ဝမ်ယွီကို ဝေမျှပေးတဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို ဝမ်ယွီက အလွန်တန်ဖိုးထားသည်။
ဒုတိယကမ္ဘာထဲတွင် နစ်မွန်းနေပြီး လက်တွေ့ကမ္ဘာ (တတိယကမ္ဘာ) တွင် အထင်အမြင်လွဲခံရလေ့ရှိသည့် ရှူးချန်ကဲ့သို့သူအတွက် လက်တွေ့ကမ္ဘာတွင် ဝါသနာတူသူတစ်ယောက်ကို တွေ့ရခြင်းမှာ သူ၏ ရတနာတစ်ခုပင်။
ကမ္ဘာနှစ်ခုကြားတွင် ထူထဲသော နယ်နိမိတ်ရှိသည့် ဤဆံပင်ရှည်ကောင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ရှူးချန်ထံမှ အရင်းအမြစ်များကို တက်တက်ကြွကြွ ရှာဖွေတတ်သည့် ဝမ်ယွီမှာ "မိမိတို့ထဲမှ တစ်ယောက်" ဟု သတ်မှတ်ထားသည်။
ထို့ကြောင့် ရှူးချန်သည် တိတ်တဆိတ် ဖုန်းထုတ်ကာ ဝမ်ယွီထံ မက်ဆေ့ချ် ပို့လိုက်သည်။
ညနက်လာသည်နှင့်အမျှ ကော်ဖီဆိုင်ရှိ ဖောက်သည်များမှာလည်း နည်းပါးသွားသည်။
နောက်ဆုံးတွင် ဒူချင်းမှာ ဂျီအန်းနင်းနှင့် စကားပြောရန် အခွင့်အရေး ရသွားသည်။
"မင်း ဒီမှာပဲ အမြဲအလုပ်လုပ်တာလား" ဟု သူ မေးသည်။
ဂျီအန်းနင်းက "ဟုတ်ကဲ့၊ အကြာကြီးရှိပါပြီ။ ဒီမှာက တည်ငြိမ်ပါတယ်" ဟု ပြန်ဖြေသည်။ သူမ "အကြာကြီး" ဟု ပြောသည့်အခါ ယခင်ဘဝက အချိန်တွေကိုပါ သဘာဝအတိုင်း ထည့်သွင်းပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဒူချင်းက လစာအကြောင်း မေးမြန်းပြီးနောက် တုံ့ဆိုင်းလျက် "အင်း..." ဟု အသံပြုသည်။
သူ့၏ ဆိုလိုရင်းကို နားလည်သဖြင့် ဂျီအန်းနင်းက "ဒီမှာက တည်ငြိမ်ပါတယ်" ဟု ထပ်မံ အလေးပေး ပြောလိုက်သည်။
ဒူချင်းက ပခုံးတွန့်လိုက်ကာ နားလည်ကြောင်း ပြသပြီးနောက် သူမကို "ငါတို့ ဓာတ်ပုံစတူဒီယိုနဲ့ စာချုပ်ချုပ်ဖို့ စဉ်းစားမလား" ဟု မေးသည်။
ဂျီအန်းနင်းမှာ မျက်တောင်ခတ်လိုက်ပြီး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
ဒူချင်းက ဆက်ပြောသည်၊ "မင်း အရင်တစ်ခေါက်က ငါတို့စတူဒီယိုကို ရောက်ဖူးတယ်မလား။ မကြီးပေမယ့် အလုပ်က အမြဲရှိနေတာ။ မင်း ငါတို့နဲ့ စာချုပ်ချုပ်ရင် ငါတို့က အကျိုးအမြတ် ခွဲယူမှာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ မင်းကို အလုပ်အမြဲရှိအောင်တော့ အာမခံနိုင်တယ်။ စဉ်းစားကြည့်ပါ။ အော်၊ နောက်ပြီး မင်း အလုပ်ဘယ်အချိန်ဆင်းတာလဲ"
ဂျီအန်းနင်းက အချိန်ပြောပြလိုက်ရာ ဒူချင်းက နာရီကြည့်ပြီး "အချိန်နီးနေပြီပဲ။ မင်းကို စောင့်နေရမလား။ အလုပ်ဆင်းရင် ငါတို့ အသေးစိတ် ထပ်ပြောကြတာပေါ့..."
သူ စကားမဆုံးခင်မှာပင် ဆိုင်တံခါးမှ ခေါင်းလောင်းသံက ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။ ဂျီအန်းနင်းမှာ အလိုအလျောက် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး "ကြိုဆိုပါတယ်" ဟု နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
ဂျီအန်းနင်း၏ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသော မျက်နှာအမူအရာကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဒူချင်းလည်း လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
ဝင်လာသူမှာ ဝမ်ယွီဖြစ်သည်။
ရုပ်ချောသူများကို မှတ်မိရလွယ်သည်၊ ဓာတ်ပုံဆရာတစ်ယောက်အနေနှင့် ဒူချင်း၏ မျက်နှာမှတ်မိနိုင်စွမ်းမှာ သာမန်ထက် သာလွန်သည်။ သူသည် ဝမ်ယွီကို အရင်တစ်ခေါက်က ခဏတာ တွေ့ဖူးသည့် ဂျီအန်းနင်း၏ ချစ်သူမှန်း မှတ်မိလိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ယောက် အဆင်မပြေကြသည်ကိုလည်း အဝေးမှပင် ခံစားမိသည်။
ဝမ်ယွီကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဂျီအန်းနင်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ဒီနေ့ လီဟဲ့က ဝမ်ယွီကို ညနေပိုင်း စုဝေးပွဲတစ်ခုအတွက် ဖိတ်ခေါ်ထားသည်။ သူမက ဝမ်ယွီကို "သွားလိုက်ပါ၊ ကျွန်မကို လာကြိုစရာ မလိုပါဘူး၊ လေးမှတ်တိုင်ပဲ ဝေးတာကို" ဟု ပြောထားခြင်းဖြစ်သည်။
ကွမ်းမင်လမ်းမှာ ဟွာဒါတက္ကသိုလ်နှင့် အလွန်နီးပြီး ဆိုင်အပြင်ဘက်တွင် ဘတ်စ်ကားမှတ်တိုင်ရှိသဖြင့် သွားလာရ အလွန်လွယ်ကူသည်။
ဝမ်ယွီက သဘောတူပြီး တစ်ယောက်တည်း ရောက်လာခြင်းဖြစ်သည်။
ဘာကြောင့်များ ရုတ်တရက် ရောက်လာပြန်တာလဲ။
ဝမ်ယွီ၏ မျက်လုံးများက တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး ဂျီအန်းနင်းနှင့် စကားပြောနေသည့် ဆံပင်ရှုပ်ပွပွ ဓာတ်ပုံဆရာကို မှတ်မိသွားသည်။ သူ သူမနောက်ကို လိုက်လာတာလား။
ဟွန်း။
ဝမ်ယွီက ကော်ဖီဆိုင်ကို ရင်းနှီးနေပြီဖြစ်၍ ဂျီအန်းနင်းကို ခေါ်စရာ မလိုတော့ပေ။ သူက မေးစေ့ကို မော့ကာ နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး ကောင်တာဘက်သို့ သွားကာ ရှူးချန်နှင့် စကားပြောနေလိုက်သည်။
ဂျီအန်းနင်းက ဒူချင်းဘက်သို့ လှည့်ကာ တောင်းပန်သံဖြင့် "ဒီနေ့တော့ အဆင်မပြေဘူး၊ ကျွန်မချစ်သူ လာကြိုနေလို့။ နောက်တစ်ရက်မှပဲ ပြောကြရအောင်လား" ဟု ပြောသည်။
ဤစကားကြောင့် ဒူချင်းမှာ ဂျီအန်းနင်း၏ ရင်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဒီမိန်းကလေးက အလုပ်မျိုးစုံ လုပ်နေရတာဆိုတော့ ငွေလိုနေမှာပဲ၊ နားလည်ပေးလို့ ရပါတယ်။
သူ့စိတ်ထဲတွင် ဝမ်ယွီကို အထင်သေးမိသွားသည်။
ဒီလောက်လှပတဲ့ ချစ်သူရှိပါလျက်နဲ့ သူမကို အလုပ်ကြမ်းတွေ လုပ်ခိုင်းထားတယ်ဆိုတာ ဝမ်ယွီဆီမှာ ငွေကြေးမရှိလို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်။
ငွေကြေးအထောက်အပံ့မရှိဘဲ ရုပ်ရည်တစ်ခုတည်းနဲ့ဆိုတော့ ချစ်သူမိန်းကလေးရဲ့ ပိုက်ဆံကိုပဲ မှီခိုနေတဲ့ကောင် ဖြစ်နိုင်တယ်။
ဒူချင်းမှာ ဒီလိုမျိုးတွေကို အရင်က မြင်ဖူးသည်။ မိန်းကလေးက အလုပ်တွေ အများကြီးလုပ်ပြီး ချစ်သူကို ကျွေးမွေးစောင့်ရှောက်နေရချိန်မှာ ချစ်သူကတော့ ရုပ်ချောတာကိုပဲ အားကိုးပြီး မိန်းကလေး ပိုက်ဆံတွေကို ဖြုန်းတီးနေတတ်ကြသည်။
ဒူချင်း၏ ဓာတ်ပုံစတူဒီယိုမှာ သူငယ်ချင်းများနှင့် တွဲဖက်တည်ထောင်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး သူကိုယ်တိုင်ကလည်း စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်တစ်ယောက်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ ကော်ဖီတစ်ငုံသောက်ရင်း သူ ဘေးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
ဂျီအန်းနင်းက သူမ၏ ပျော့ညံ့ပုံပေါက်သည့် ချစ်သူဆီသို့ သွားလိုက်သည်။
ဝမ်ယွီက သူ့ကို ကြည့်လေလေ၊ ပျော့ညံ့သူတစ်ယောက်လို ထင်ရလေလေ ဖြစ်ပြီး ကြည့်ရတာ ပိုမိုမနှစ်မြို့စရာ ဖြစ်လာသည်။
ဂျီအန်းနင်းက "ဘာလို့ ရောက်လာတာလဲ" ဟု မေးသည်။
ရှူးချန်က မျက်နှာကျက်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။
ဝမ်ယွီကတော့ သူ၏ အပေါင်းအသင်းကောင်း ရှူးချန်ကို မရောင်းစားနိုင်သည့်အတွက် ပြုံးလျက် "မင်းကို လွမ်းလို့လေ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ဂျီအန်းနင်းမှာ သူ၏ ချိုသာသော စကားလုံးများကို အလိုအလျောက် စစ်ထုတ်နိုင်သည့် စွမ်းရည်ရှိနေပြီဖြစ်၍ ထို "အချစ်စကားများ" ကို လျစ်လျူရှုကာ "ခဏလေး စောင့်ပေးပါ၊ ကျွန်မ အလုပ်ဆင်းတော့မှာပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ဆိုင်ထဲတွင် ဖောက်သည် စားပွဲဝိုင်း သုံးဝိုင်းသာ ကျန်ရှိတော့ပြီး တစ်ဝိုင်းလျှင် လူတစ်ယောက်စီသာ ရှိသည်။ ဒူချင်းကိုပါ ထည့်တွက်လျှင် စုစုပေါင်း လူသုံးယောက်သာ ရှိတော့သည်။ အလုပ်ဆင်းချိန်မှာလည်း ငါးမိနစ်သာ လိုတော့သည်။
ရှူးချန်က "ရပါတယ်၊ သွားပြီး အဝတ်အစားလဲလိုက်ဦးလေ" ဟု ပြောသည်။
ဂျီအန်းနင်း က "ငါးမိနစ်တောင် ကြာမှာ မဟုတ်ပါဘူး" ဟု ပြန်ပြောသည်။
ထိုအချိန်တွင် ကံအားလျော်စွာ ဖောက်သည်တစ်ယောက်က ရှင်းတမ်းခေါ်လိုက်သဖြင့် ဂျီအန်းနင်း က ကောင်တာမှ ထွက်သွားသည်။
ရှူးချန်က ဝမ်ယွီ ဘက်သို့ လှည့်ကာ "အန်းနင်းက တကယ်ကို အလုပ်အပေါ်မှာ အလွန်အမင်း တာဝန်ကျေတဲ့သူပါ" ဟု သက်ပြင်းချရင်း ပြောသည်။
ဝမ်ယွီ က ကောင်တာကို မှီရင်း ဂျီအန်းနင်း ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် "ဟုတ်တာပေါ့" ဟု ချက်ချင်းပင် ထောက်ခံလိုက်သည်။
သူ၏ အကြည့်တို့က အနည်းငယ် ရွေ့လျားသွားပြီး ဒူချင်း၏ ကျောပြင်နှင့် ထိုမိန်းမဆန်သော ဆံပင်ပုံစံအပေါ်တွင် ကျရောက်သွားသည်။ သူက လူနှစ်မျက်နှာနဲ့ လူမျိုး မဖြစ်ပါစေနဲ့ဟု တွေးလိုက်မိသည်။
ဟွန်း။
"သူက တကယ်ပဲ သူမနောက်ကို လိုက်လာတာပဲ" ဟု ဝမ်ယွီ က အသံတိုးတိုးဖြင့် ဟွတ်ခနဲ နှာမှုတ်လိုက်သည်။
ရှူးချန်က သူ၏ စကားနောက်ကွယ်မှ အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်သဖြင့် ဂျီအန်းနင်း အတွက် ရှင်းပြပေးလိုက်သည်။ "ဒါက အန်းနင်း စီစဉ်တာ မဟုတ်ပါဘူး၊ တိုက်ဆိုင်သွားတာပါ။ သူတို့ ဓာတ်ပုံစတူဒီယိုက မနေ့က ကျွန်တော့်ဆိုင်မှာ ဓာတ်ပုံရိုက်ဖို့ နေရာငှားထားတာ။ အန်းနင်းလည်း သူ့ကို မြင်လိုက်ရတော့ အံ့သြသွားတာပဲ"
အော်၊ ဒီလိုကိုး။ ဝမ်ယွီ တစ်ယောက် ချက်ချင်းပင် စိတ်အေးသွားရသည်။
"ကျေးဇူးပဲ သူငယ်ချင်းရေ!" ဟု သူက ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။
ရှူးချန်က တည်ငြိမ်စွာပင် လက်မထောင်ပြလိုက်သည်။
ယောက်ျားလေးအချင်းချင်းကြားတွင် ခိုင်မြဲသော ချစ်ကြည်ရေးနှောင်ကြိုး လေးမျိုး ရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။
ထောင်ထဲတွင် အတူနေခြင်း၊ စစ်မြေပြင်တွင် အတူတိုက်ခိုက်ခြင်း၊ အပျော်အပါးနေရာများသို့ အတူသွားခြင်းနှင့် ရရှိလာသော ပစ္စည်းများကို အတူဝေမျှခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။
ယခု အင်တာနက်ခေတ်တွင်တော့ နောက်ထပ်တစ်ခု ထပ်ဖြည့်စရာလိုမည်ထင်သည်။ ၎င်းမှာ အရင်းအမြစ်များကို အတူဝေမျှခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ဆန်ဆူကီနီ - ဝမ်ယွီ နှင့် ရှူးချန်တို့၏ ညီအစ်ကိုသံယောဇဉ်။
ဖတ်ရှုပေးသည့်အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါသည်။ အကယ်၍ ဤဇာတ်လမ်းကို နှစ်သက်ပါက NovelUpdates တွင် 5⭐ အဆင့်သတ်မှတ်ပေးဖို့ ရှက်ရှက်နဲ့ပဲ တောင်းဆိုပါရစေ။ (人❛ᴗ❛)♪тнайк чоц♪(❛ᴗ❛*人)
[1] တကယ့်လူကောင်းပဲ!
[2] ဝမ်ယွီ တစ်ယောက် အန်းနင်းရဲ့ ပိုက်ဆံကို မှီခိုစားသောက်နေတဲ့သူလို့ အထင်လွဲခံနေရပြီ။ 🤣 🤣 🤣