အစကတည်းက လူဆိုးဆိုတာ သိထားသူတွေထက် ကိုယ့်အပေါ် ယုံကြည်မှုထားခဲ့တဲ့သူတွေက ကိုယ့်ကို ပြန်လည်သစ္စာဖောက်သွားတာက ပိုပြီးတော့တောင် စက်ဆုပ်ရွံရှာဖို့ ကောင်းပါသေးတယ်။
ဆန်းယာရှန်းက တိမ်တိမ်နက်နက်မတွေးတတ်ဘဲ အချောင်လိုချင်သူတစ်ယောက်ပါ။ အစကတည်းက ဂျီအန်းနင်း ကို ဝမ်ယွီ က သဘောကျပြီး လိုက်နေတဲ့အပေါ်မှာ သူမက မနာလိုဖြစ်ခဲ့တာပါ။ အဲဒီမနာလိုစိတ်တွေကပဲ ဂျီအန်းနင်း အကြောင်း အတင်းအဖျင်းတွေ လိုက်ပြောဖို့နဲ့ ပုံပြင်တွေ ဖန်တီးဖို့ သူမကို တွန်းအားပေးခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။
ကျောက် ကျောက် ကတော့ သိသာထင်ရှားတဲ့ လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ ရူးသွပ်သူတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး မိသားစုရဲ့ ငွေကြေးအင်အားကို အသုံးပြုကာ ကိုယ်ကျင့်တရားမဲ့စွာနဲ့ ရှက်ဖို့ကောင်းတဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို လုပ်နေကျသူပါ။
ဂျီအန်းနင်း ကတော့ သူတို့နှစ်ယောက်ထက်စာရင် ယွီရှကို အမုန်းဆုံးဆိုတာကို သဘောပေါက်သွားခဲ့ပါတယ်။
ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူမရဲ့ အရင်ဘဝက လူတွေထဲမှာ ဂျီအန်းနင်း က ယွီရှနဲ့ အချိန်အများဆုံး တွဲနေခဲ့ဖူးပြီး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကူညီပေးခဲ့ကြကာ သူငယ်ချင်းလို့တောင် ခေါ်ဆိုနိုင်တဲ့အထိ ရင်းနှီးခဲ့ကြလို့ပါ။
သူငယ်ချင်းဆိုတာမျိုး အလွန်ရှားပါးတဲ့ ဂျီအန်းနင်း အတွက်တော့ ဒါဟာ တကယ့်ကို ရှားပါးတဲ့အရာတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့တာပါ။
အဆုံးသတ်မှာတော့ အဲဒီမိန်းကလေးကပဲ သူမကို မူးယစ်ဆေးခတ်ထားတဲ့ အဖျော်ရည်ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လာတိုက်ခဲ့တာပေါ့။
ဂျီအန်းနင်း အဲဒီအဖြစ်အပျက်ကို သဘောပေါက်သွားတဲ့အချိန်မှာ ကျောရိုးတစ်လျှောက် အေးစက်သွားတဲ့ ခံစားချက်ကို ရလိုက်ပါတယ်။
ယွီရှကတော့ ယာယီကျောင်းဝင်းမှာပဲ ရှိနေသေးပြီး နောက်ထပ် တစ်လ၊ နှစ်လလောက်အထိ ပင်မကျောင်းဝင်းကို ပြောင်းလာမှာ မဟုတ်သေးပါဘူး။ ဂျီအန်းနင်း ပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီးကတည်းက ယွီရှနဲ့ မတွေ့ရသေးတာ အမှန်ပါပဲ။
မတွေ့ရတာကပဲ အကောင်းဆုံးပါပဲ။ ဂျီအန်းနင်း ကတော့ ယွီရှကို မြင်လိုက်တဲ့အခါ သူမရဲ့ စိတ်ခံစားချက်တွေကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပါ့မလားဆိုတာတောင် မသေချာပါဘူး။
"မင်းမှာ ရန်သူတွေ ရှိလား" လို့ ဂျီအန်းနင်း က ပြေးစက်ပေါ်ကနေ ဆင်းလာပြီးနောက် ဝမ်ယွီ ကို မေးလိုက်ပါတယ်။
ဝမ်ယွီ က "ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး လာမေးရတာလဲ" လို့ ပြန်မေးပါတယ်။
"သိချင်ရုံသက်သက်ပါ" လို့ ဂျီအန်းနင်း က ပြောလိုက်ပါတယ်။ "တကယ်လို့ မင်းမှာ ရန်သူတွေရှိရင်၊ အရင်က မင်းကို ဒုက္ခပေးခဲ့တဲ့သူဆိုရင် မင်း ဘာလုပ်မလဲ"
"ဒုက္ခပေးခဲ့တယ်? တကယ်လို့ တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့ကို ဒုက္ခပေးခဲ့ပြီး ငါက အခုထိ အသက်ရှင်နေသေးတယ်ဆိုရင် ဒါဟာ အံ့ဩစရာပါပဲ" လို့ ဝမ်ယွီ က ရယ်မောရင်း ပြောပါတယ်။ "အဲဒါမျိုး ဖြစ်ဖို့က သိပ်မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ငါ့ကို ဒုက္ခပေးခဲ့တဲ့သူမှန်သမျှ အခုချိန်ဆို သေလောက်ရောပေါ့"
ဂျီအန်းနင်း က ဝမ်ယွီ အခု ပြောလိုက်တာဟာ နောက်ပြောင်နေတာဆိုတာ သိပါတယ်။ သူကတော့ လူတစ်ယောက်ကို သတ်ဖို့ဆိုတာမျိုး လုံးဝ စိတ်ကူးထဲတောင် ထည့်မတွေးနိုင်ပါဘူး။
ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါဟာ ဥပဒေစိုးမိုးတဲ့ လူ့အဖွဲ့အစည်းဖြစ်ပြီး တစ်ခါတရံမှာ ဥပဒေမှာ အပေါက်အလမ်းတွေရှိလို့ အချို့လူတွေက ထိုက်သင့်တဲ့ အပြစ်ပေးမှုကို မခံရတာမျိုးတွေ ရှိတတ်ပါတယ်။
"မင်းမှာ ဘယ်သူနဲ့များ မကျေနပ်ချက် ရှိခဲ့တာလဲ။ မင်းအတန်းထဲက အဲဒီမိန်းကလေး၊ ဆန်းယာရှန်းလား" ဝမ်ယွီ က ဒီတစ်ခါမှာတော့ ဆန်းယာရှန်းရဲ့ နာမည်ကို မှတ်မိသွားပါတယ်။
"မရှိပါဘူး။ သူက စိတ်အနှောင့်အယှက်ပေးတတ်ရုံသက်သက်ပါ" လို့ ဂျီအန်းနင်း က ငြင်းလိုက်ပါတယ်။
ဆန်းယာရှန်းက မုန်းဖို့ကောင်းပေမဲ့ သူမမှာ လူတစ်ယောက်ကို မူးယစ်ဆေးခတ်တာမျိုးလို တရားမဝင်တဲ့အလုပ်မျိုးလုပ်ဖို့ သတ္တိမရှိပါဘူး။ ဂျီအန်းနင်း ကတော့ ယွီရှ လုပ်ခဲ့တဲ့အလုပ်ကို အခုထိ ယုံနိုင်စရာမရှိသေးပါဘူး။
သူမက ဘာလို့ အဲဒီလိုလုပ်ရတာလဲ။ အဲဒီကနေ သူမ ဘာများ အကျိုးအမြတ်ရမှာမို့လို့လဲ။
ဂျီအန်းနင်း က အဲဒီလို ပြောလိုက်ပေမဲ့ ဝမ်ယွီ ကတော့ ဆန်းယာရှန်းကို စိတ်ထဲမှာ ထည့်ထားဆဲပါပဲ။
သူက အပြင်ပန်းမှာ ဘာမှ မပြဘဲ "စားသောက်ဆိုင်မှာ အားလုံး အဆင်ပြေရဲ့လား" လို့ပဲ မေးလိုက်ပါတယ်။
"ဒီနေ့ နေ့လယ်က သွားကြည့်လိုက်တာ အားလုံး အဆင်ပြေပါတယ်" လို့ ဂျီအန်းနင်း က ပြန်ဖြေပါတယ်။
ဒါဟာ ဂုဏ်ပြုလောက်တဲ့ ကိစ္စတစ်ခုပါ။ စားသောက်ဆိုင်အလုပ်က နေ့တိုင်းလုပ်ရတာ မဟုတ်ဘဲ ကျောင်းသားတွေက သူတို့ရဲ့ အတန်းချိန်ဇယားအတိုင်း စီစဉ်နိုင်ပါတယ်။ ဂျီအန်းနင်း အတွက်ဆိုရင်တော့ ဒါဟာ နေ့လယ်စာစားချိန်မှာ ပိုပြီး အချိန်ရသွားတာဖြစ်ပြီး အစားထိုးဝန်ထမ်းလုပ်စရာမလိုတဲ့နေ့တွေမှာ စောစောပြန်စရာမလိုတော့ပါဘူး။
သူမရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကတော့ ပညာရေးပေါ်မှာပဲ ရှိသင့်ပါတယ်။
ဝမ်ယွီ လည်း ပျော်ရွှင်နေပါတယ်။ "ငါ့ကို ပေးထားတဲ့ ကတိကို မမေ့နဲ့နော်၊ နောက်ဆိုရင် ငါတို့ အတူတူ ထမင်းစားကြရမယ်"
"နေ့လယ်စာပဲ ရမယ်နော်" လို့ ဂျီအန်းနင်း က ပြောလိုက်ပါတယ်။ "ညစာတော့ မရဘူး၊ ငါ အိမ်ပြန်ပြီး အဘွားအတွက် ထမင်းဟင်း နွှေးပေးရဦးမှာ"
သူမက အချိန်ပိုရရင် အဘွားအတွက် ညစာကို ကိုယ်တိုင်ချက်ပေးဖို့လည်း စဉ်းစားထားပါသေးတယ်။ အခုချက် အခုစားက ပိုပြီး ကျန်းမာရေးနဲ့ ညီညွတ်တယ်လေ။
ဝမ်ယွီ က လျှာသံတစ်ချက်သတ်လိုက်ပြီး "ဒီမှာ ထိုင်၊ ဒီလိုထိုင်ရတာ၊ ဒါကို ဒီလိုသုံးရတာ..." လို့ ပြောပါတယ်။
သူက ဂျီအန်းနင်း ကို ကလပ်ရဲ့ လေ့ကျင့်ရေးခန်းထဲမှာရှိတဲ့ ကြံ့ခိုင်ရေးကိရိယာတွေကို ဘယ်လိုသုံးရမလဲဆိုတာ သင်ပေးနေတာပါ။
ဒီတစ်ပတ် အားလပ်ရက်အတွင်းမှာ ဝမ်ယွီ က ဂျီအန်းနင်း အတွက် လေ့ကျင့်ရေးအစီအစဉ်တစ်ခုကို သေချာပြင်ဆင်ထားပါတယ်။ သူမကို ကြွက်သားလေ့ကျင့်ခန်းတွေ သင်ပေးရင်းနဲ့ "ငါ စဉ်းစားထားတယ်။ နေရာအနှံ့ အချိန်ပိုင်းအလုပ်တွေ လိုက်ရှာနေမယ့်အစား မင်းအတွက် အလုပ်တစ်ခု စီစဉ်ပေးမယ်" လို့ ပြောပါတယ်။
ဂျီအန်းနင်း က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး "ရှင် ဘာတွေ စီစဉ်ပေးနိုင်မှာမို့လို့လဲ" လို့ မေးပါတယ်။
ဝမ်ယွီ က ချမ်းသာတဲ့ မိသားစုက ဆင်းသက်လာပြီး ကုမ္ပဏီအတော်များများကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်ဆိုတာ သူမ သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကုမ္ပဏီမှာ အလုပ်လုပ်တယ်ဆိုတာ မနက် ၉ နာရီကနေ ည ၅ နာရီအထိ လုပ်ရတာ မဟုတ်ဘူးလား။ သူမက ကျောင်းသူဖြစ်နေတော့ အားတဲ့အချိန်မှာပဲ အချိန်ပိုင်းအလုပ်လုပ်နိုင်မှာပါ။
ဂျီအန်းနင်း ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ ဝမ်ယွီ က သူ့ကုမ္ပဏီတွေမှာ အချိန်ပိုင်းအလုပ်တွေ ရှိမရှိ မသေချာပေမဲ့ ကျောင်းသားတွေအတွက် အချိန်ပိုင်းအလုပ်မျိုးက သူမကိုယ်တိုင် ရှာတဲ့အလုပ်နဲ့ ဘာမှမထူးပါဘူး။
ဒါပေမဲ့ ဂျီအန်းနင်း လည်း တခြား ဘာမှ ထူးထူးခြားခြား လုပ်နိုင်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ သူမက အထက်တန်းကနေ တက္ကသိုလ်ကို တက်လာတာ တစ်လပဲ ရှိသေးပြီး ပရော်ဖက်ရှင်နယ် အသိပညာ ဒါမှမဟုတ် အထူးကျွမ်းကျင်မှုတွေလည်း မရှိသေးပါဘူး။
"အင်း၊ ငါ ကုမ္ပဏီကို တစ်ပတ်မှာ နှစ်ခါ သုံးခါလောက် သွားရတယ်။ တစ်ပတ်လောက်ပေါ့။ ငါ့ရဲ့ အတွင်းရေးမှူးအဖြစ် အလုပ်လုပ်ပေးမလား" လို့ ဝမ်ယွီ က ပြောပါတယ်။ "လစာကတော့ ပြဿနာမရှိပါဘူး"
"မလုပ်ပါဘူး" လို့ ဂျီအန်းနင်း က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ငြင်းလိုက်ပါတယ်။ "ငါက ရိုးရိုးသားသား အလုပ်လုပ်ပြီး ပိုက်ဆံရှာချင်တာ"
သူမက ဘယ်လို အတွင်းရေးမှူးမျိုး ဖြစ်မှာလဲ။ သူနဲ့အတူ မနက် ၉ နာရီကနေ ည ၅ နာရီအထိ လိုက်လုပ်နေနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါက သူမကို သုံးစွဲဖို့ ပိုက်ဆံပေးချင်တဲ့ နည်းလမ်းသက်သက်ပါ။
ဝမ်ယွီ ဆိုတာ အလကား ပိုက်ဆံယူမယ့်သူမျိုး မဟုတ်ပါဘူး။ သူမက စားသောက်ဆိုင်အလုပ်ကို သူ့ကို ကျေးဇူးဆပ်တဲ့အနေနဲ့ပဲ လုပ်ပေးထားတာဖြစ်ပြီး နေ့တိုင်း သူနဲ့အတူ ထမင်းစားဖို့တောင် အတင်းတောင်းဆိုခံထားရတာပါ။ တကယ်လို့သာ အတွင်းရေးမှူးဆိုတဲ့ ရာထူးကို ယူလိုက်ပြီး သူ့ဆီကနေပဲ ငွေကြေးအထောက်အပံ့ယူလိုက်ရင် ဒီလူက ဘယ်လိုမျိုး မတရားတဲ့ တောင်းဆိုမှုတွေ လုပ်လာမလဲဆိုတာ ဘယ်သူသိမှာလဲ။
ဂျီအန်းနင်း က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ပါတယ်။ ဝမ်ယွီ က သူ့နှာခေါင်းကို ပွတ်ရင်း အနေရခက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပါတယ်။
သူက ဂျီအန်းနင်း အတွက် လေ့ကျင့်ရေးအစီအစဉ်ကို သေချာဒီဇိုင်းဆွဲထားတာပါ။ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနဲ့ အဓိကကြွက်သား လေ့ကျင့်ခန်းတွေအပြင် သူမအတွက် တိုက်ခိုက်ရေးနည်းလမ်း သုံးခုကိုလည်း ရွေးချယ်ပေးထားပါတယ်။ အဲဒါတွေကတော့ ပြိုင်ဘက်ရဲ့ မျက်လုံး၊ လည်ပင်းနဲ့ ပေါင်ကြားကို တိုက်ခိုက်တဲ့နည်းလမ်းတွေပါ။
"မင်းအရွယ်မှာ၊ မင်းရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေနဲ့ အခြေခံ လုံးဝမရှိတဲ့အခြေအနေမှာ လေ့ကျင့်ရုံနဲ့တော့ ဘာမှ သိပ်မထူးခြားလာနိုင်ဘူး" လို့ သူက အမှန်အတိုင်း ပြောပါတယ်။ "ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ဖို့ဆိုတော့ ဒီနည်းလမ်းသုံးခုကိုပဲ အဓိကထားလိုက်မယ်။ ဒါတွေက ရိုးရှင်းပေမဲ့ ထိရောက်တယ်"
ဒီနည်းလမ်း သုံးခုက နည်းနည်းတော့ ရက်စက်ပါတယ်။ ထိထိရောက်ရောက် လုပ်နိုင်ရင် ပြိုင်ဘက်ကို အားကစားပြိုင်ပွဲတွေရဲ့ နယ်ပယ်ထက်ကျော်လွန်တဲ့ ထိခိုက်မှုမျိုးတွေ ဖြစ်စေနိုင်ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ အဲဒါကပဲ ဂျီအန်းနင်း လိုချင်တဲ့အရာပါ။
ဒီနေ့တော့ သူမက ပထမဆုံးနည်းလမ်းဖြစ်တဲ့ "ပေါင်ကြားကို ကန်တဲ့နည်း" ကို သင်ယူခဲ့ပါတယ်။ ခြေထောက်တစ်ချက်ပြီး တစ်ချက်နဲ့ သဲအိတ်ကို ထပ်ခါတလဲလဲ ကန်ကျင့်နေပါတယ်။
အဲဒီသဲအိတ်က သူမကို ရန်ညိုးထားသလိုပါပဲ၊ ဂျီအန်းနင်း က သူမရဲ့ အကန်တိုင်းမှာ အားမလျှော့ဘဲ ကန်နေတာကိုး။
တိုက်ခိုက်ရေးကလပ်က အဖွဲ့ဝင်တွေကတော့ ဒီလှပတဲ့ မိန်းကလေးရဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ အမူအရာကို ကြည့်ရင်း သူတို့ရဲ့ ပေါင်ကြားမှာ အေးစက်စက်ခံစားချက်ကို ရလိုက်ပြီး မသိစိတ်ကနေ ခြေထောက်တွေကို တွဲလျားချလိုက်ကြပါတယ်။
ဝမ်ယွီ ကတော့ လက်ပိုက်ပြီး တိတ်တိတ်ကလေး ရပ်ကြည့်နေပါတယ်။
အဲဒီအချိန်မှာ သူက နောက်ပြောင်နေတာမျိုး ဒါမှမဟုတ် အံ့ဩနေတာမျိုး မဟုတ်ပါဘူး။ သူက အေးအေးဆေးဆေးပဲ စောင့်ကြည့်နေတာပါ။
ဝမ်ယွီ ကတော့ ဂျီအန်းနင်း ကို ဘယ်သူက ဒုက္ခပေးခဲ့တာလဲဆိုတာ သိရရင်၊ သူတို့ ဘာလုပ်ခဲ့တာလဲဆိုတာ သိရရင် သူတို့ကို သေချာပေါက် သတ်ပစ်မယ်လို့ တွေးလိုက်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဂျီအန်းနင်း က အဲဒီအကြောင်းအရာကို ရှောင်လွှဲနေတာက သူမ ဒါကို မပြောချင်ဘူးဆိုတာ သိသာနေတာကြောင့် သူက သူမကို အတင်းမဖိအားပေးချင်ပါဘူး။
သူမ အရင်က ပြောခဲ့တဲ့ "ရန်သူ" ဆိုတဲ့ စကားကို သူ ရုတ်တရက် သတိရသွားပါတယ်။ ဒါဟာ ဒီအဖြစ်အပျက်နဲ့များ ပတ်သက်နေမလား။
ဝမ်ယွီ ရဲ့ မျက်လုံးတွေက နက်ရှိုင်းသွားပြီး ခန့်မှန်းရခက်တဲ့ အပြောင်းအလဲတွေကို ပြသနေပါတယ်။
လေ့ကျင့်ခန်းတွေ တဖြည်းဖြည်း ပြီးဆုံးသွားတဲ့အခါ ကလပ်အဖွဲ့ဝင်တွေက နှစ်ယောက် သုံးယောက်စီ အုပ်စုလိုက် ပြန်သွားကြပါတယ်။
ဂျီအန်းနင်း က ချွေးတွေ ပြန်နေပြီး ကြွက်သားတွေလည်း ကိုက်ခဲနေပါတယ်။ ဝမ်ယွီ က "ဒီနေ့တော့ ဒီလောက်ပဲလုပ်ကြတာပေါ့" လို့ ပြောလိုက်တဲ့အခါ သူမလည်း အဝတ်လဲဖို့ သွားလိုက်ပါတယ်။
အဝတ်လဲပြီးတဲ့အခါ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်တော့ လူအများစု ပြန်သွားကြပြီဆိုတာ သိလိုက်ရပါတယ်။ ဝမ်ယွီ က အဝတ်အစားလဲပြီး ချန်ဟောင် နဲ့ စကားပြောနေပါတယ်။ ယောက်ျားလေးတွေကတော့ အဝတ်လဲတာ ပိုမြန်ကြတာပါပဲ။
သူမ ထွက်လာတာကို မြင်တဲ့အခါ ဝမ်ယွီ က "ငါ ချန်ဟောင် နဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်တဲ့အကြောင်း ပြောနေတာ။ မင်းတို့ မိန်းကလေးတွေက ပိုပြီး လျင်မြန်ဖို့ လိုတယ်၊ ပတ်ဝန်းကျင်မှာရှိတဲ့ ထက်မြက်တဲ့ ဒါမှမဟုတ် မာကျောတဲ့ ပစ္စည်းမှန်သမျှကို လက်နက်အဖြစ် သုံးတတ်ရမယ်။ ကောင်းကောင်းသုံးတတ်ရင် ဖိနပ်ဒေါက်မြင့်တောင် လူသေစေနိုင်တယ်။ မင်းက..."
သူက အောက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး ဂျီအန်းနင်း က ခြေနင်းဖိနပ် (flat shoes) စီးထားတာကို တွေ့လိုက်ပါတယ်။
"..." ဝမ်ယွီ က ပြောချင်တဲ့စကားကို မြိုသိပ်လိုက်ပြီး စကားလမ်းကြောင်းပြောင်းလိုက်ပါတယ်။ "မင်းဆီမှာ ဘာတွေပါလာလဲဆိုတာ ကြည့်ရအောင်၊ ငါ့ကို ပြပေး။ ငါ သရုပ်ပြပေးမယ်"
ဂျီအန်းနင်း က သူမရဲ့ ကျောပိုးအိတ်ထဲက ဘောပင်တစ်ချောင်းကို ထုတ်လိုက်ပြီး "ဘတ်စ်ကားပေါ်မှာ လူမိုက်တစ်ယောက်နဲ့ တွေ့တုန်းက ဒါကို သုံးခဲ့ဖူးတယ်။ သူ့လက်ကို ထိုးလိုက်တာ သွေးထွက်သွားတယ်" လို့ ပြောပါတယ်။
"မဆိုးဘူး။ ထက်မြက်တဲ့အရာတွေကို လက်နက်အဖြစ် သုံးလို့ရတယ်" လို့ ဝမ်ယွီ က ပြောရင်း သူမလက်ထဲက ဘောပင်ကို ယူပြီး အလေးချိန် စမ်းကြည့်လိုက်ပါတယ်။
အလေးချိန် စမ်းပြီးတဲ့အခါမှာတော့ သူက ဘောပင်ကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ပြီး ရုတ်တရက် လက်ကို နောက်ပြန်လှည့်လိုက်ပါတယ်!
ထိုးဖောက်ဝင်သွားတဲ့ အသံကြောင့် ဂျီအန်းနင်း တုန်လှုပ်သွားပါတယ်။
နောက်တစ်ခါ ပြန်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ ဘောပင်က သဲအိတ်ထဲကို တစ်ဝက်လောက် ထိုးဖောက်ဝင်သွားပြီး ကျန်တဲ့တစ်ဝက်က အပြင်ကို ထွက်နေကာ သဲအိတ်နဲ့အတူ အနည်းငယ် ယိမ်းနွဲ့နေပါတယ်။
ဂျီအန်းနင်း နဲ့ ချန်ဟောင် နှစ်ယောက်လုံး အံ့ဩသွားကြပါတယ်။
ဝမ်ယွီ က "မင်းဆီမှာ တခြား ဘာတွေရှိသေးလဲ ကြည့်ရအောင်" လို့ ပြောပါတယ်။
သူပြောသလိုပဲ သူက ဂျီအန်းနင်း ရဲ့ အိတ်ထဲကို မွှေနှောက်လိုက်ပါတယ်။ သူမက အိတ်ကို ဖွင့်ထားပြီးသား ဖြစ်ပေမဲ့ပေါ့။
ဂျီအန်းနင်း က သူ့ရဲ့ လုပ်ရပ်ကြောင့် အံ့ဩသွားပြီး အချိန်မီ တုံ့ပြန်နိုင်ခြင်း မရှိပါဘူး။ သူမ သတိထားမိချိန်မှာတော့ ဝမ်ယွီ က သူမရဲ့ ဖုန်းကို ထုတ်ယူလိုက်ပါပြီ။
"ဒီဖုန်းတောင် လက်နက်အဖြစ် သုံးလို့ရတယ်" လို့ ဝမ်ယွီ က သူမကို တားခွင့်တောင် မပေးဘဲ ပြောလိုက်ပါတယ်။ သူက ဖုန်းကို အုတ်ခဲတစ်ချပ်လို ကိုင်လိုက်ပြီး သဲအိတ်ပေါ်ကို တိုက်ရိုက် ပစ်ပေါက်လိုက်ပါတယ်။
"ဒုန်း" ဆိုတဲ့ အသံကြီးနဲ့အတူပေါ့! သူ ဘယ်လောက်တောင် အားသုံးလိုက်လဲဆိုတာ သိသာပါတယ်။
ဂျီအန်းနင်း အံ့ဩသွားပါတယ်။
ကံကောင်းတာက သဲအိတ်က မာကျောနေပေမဲ့ အနည်းငယ် ပျော့ပျောင်းမှု ရှိနေတာပါပဲ။ ပြည်တွင်းထုတ် ဖုန်းအညံ့စားကတော့ သူ့ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ကို မပြောနဲ့၊ အုတ်ခဲအဖြစ် သုံးလို့ရလောက်အောင်ကို မာပါတယ်။
အဲဒီတစ်ချက် ထိုးနှက်မှုကြောင့် သဲအိတ်က တုန်ခါသွားပေမဲ့ ဂျီအန်းနင်း ရဲ့ ဖုန်းအညံ့စားကတော့ ဘာမှ မဖြစ်သွားပါဘူး။
ဝမ်ယွီ: "..."
ချန်ဟောင်: "..."
ဝမ်ယွီ ကတော့ ဘာမှ မဖြစ်သလိုပါပဲ။ "မြင်တယ်မလား၊ ပြည်တွင်းထုတ်ဖုန်းတွေက ဒီလိုနေရာမျိုးမှာ သိပ်ကောင်းတာ၊ တောင့်တင်းတယ်! ဒါကို အုတ်ခဲလို သဘောထားပြီး ပြိုင်ဘက်ရဲ့ ခေါင်းကို ပြင်းပြင်းထိုးခွဲပစ်လိုက်! ဒီလိုမျိုး..."
သူပြောနေရင်းနဲ့ပဲ ခြေလှမ်းတွေကို စတင်လှုပ်ရှားလိုက်ပါတယ်။
ဂျီအန်းနင်း က သူ ဘာလုပ်တော့မလဲဆိုတာ ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားပါတယ်!
"မလုပ်နဲ့..." သူမ လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပါတယ်။
ဝမ်ယွီ က အားလုံးကို ကြိုတင်စီစဉ်ထားပြီးသားဆိုတော့ သူမကို တားခွင့်ပေးပါ့မလား။
"ဒီလိုမျိုး..." လို့ မပြောခင်မှာပဲ သူက ဂျီအန်းနင်း ရဲ့ ဖုန်းအညံ့စားကို လုယူပြီး ကြံ့ခိုင်ရေး ကိရိယာတစ်ခုပေါ်ကို အားနဲ့ ပစ်ပေါက်လိုက်ပါတယ်။
"ဒုန်း! ခွပ်!"
နောက်ဆုံးမှာတော့ ဖုန်းအညံ့စားရဲ့ စခရင်က မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်း ကွဲသွားပါတော့တယ်။
"ဟူး..." ဝမ်ယွီ စိတ်သက်သာရာ ရသွားပါတယ်။ ဂျီအန်းနင်း ရဲ့ အဲဒီဖုန်းအညံ့စားက သူ့မျက်စိထဲမှာ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်နေတာ ကြာပြီလေ!
"အို၊ မင်းဖုန်းကို ငါ ရိုက်ခွဲလိုက်မိပြီ။ တောင်းပန်ပါတယ်" လို့ သူက မရိုးသားတဲ့ လေသံနဲ့ တောင်းပန်လိုက်ပြီး ချန်ဟောင် ဘက်ကို လှည့်ကာ "ငါတို့ ကလပ်မှာ အပိုဖုန်း ရှိသေးလား။ ဘယ်မှာလဲ။ အန်းနင်းအတွက် ယူလာပေးလိုက်" လို့ မေးလိုက်ပါတယ်။
ချန်ဟောင် လည်း ဟန်ဆောင်ပြီး "ဗီရိုထဲမှာ ရှိမယ်ထင်တယ်။ ငါ ရှာကြည့်လိုက်မယ်" လို့ ပြောပါတယ်။
သူက နံရံဘေးက အံဆွဲဆီကို သွားပြီး အမြန်ရှာဖွေလိုက်ကာ အံ့ဩဟန်ဆောင်ပြီး "ဒီမှာ!" လို့ ပြောလိုက်ပါတယ်။
သူက သေတ္တာငယ်တစ်ခုကို ယူလာပြီး "ကဲ၊ အန်းနင်း။ ဒီကနေစပြီး ဒါကို သုံးလိုက်တော့! ဝမ်ကောရဲ့ လက်တွေ ဘယ်လောက်တောင် ညံ့သလဲဆိုတာ ကြည့်လိုက်ဦး။ မင်းဖုန်းက အခုတော့ အသုံးမဝင်တော့ဘူး!" လို့ ပြောပါတယ်။
ဂျီအန်းနင်း က ချန်ဟောင် ရဲ့ လက်ထဲက သေတ္တာငယ်လေးကို စိုက်ကြည့်နေပါတယ်။
အဲဒါက အဖြူရောင်ဖြစ်ပြီး အသစ်စက်စက်ပါပဲ။ အခုမှ ထွက်ထားတဲ့ သစ်သီးပုံစံ ဖုန်းအမျိုးအစား ဖြစ်ဖို့များပါတယ်။
ဇာတ်လမ်းကတော့ မဖြစ်နိုင်စရာကောင်းလောက်အောင် ဖြစ်နေပြီး သရုပ်ဆောင်နှစ်ယောက်ရဲ့ သရုပ်ဆောင်မှုကလည်း အတော်ကို ညံ့ဖျင်းလှပါတယ်။
ဂျီအန်းနင်း က သူမရဲ့ မျက်နှာတစ်ဝက်ကို လက်နဲ့ အုပ်ထားလိုက်ပြီး ဘာပြောရမှန်း မသိတော့ပါဘူး။
သူမ စကားပြောဖို့ ပါးစပ်ဟလိုက်ပေမဲ့ မရယ်မိအောင် မနည်းထိန်းထားရပါတယ်—ဒီလူနှစ်ယောက်ရဲ့ ရူးမိုက်တဲ့ လုပ်ရပ်တွေကြောင့် သူမ တကယ်ပဲ ရယ်ချင်နေတာပါ။
ချန်ဟောင် ကတော့ ရယ်ချင်စိတ်ကို မနည်းထိန်းထားရဆဲဖြစ်ပြီး ဝမ်ယွီ ကတော့ သူ့လျှာနဲ့ ပါးစောင်ကို ထိုးထားကာ မျက်လုံးတွေကို မျက်နှာကြက်ဆီ ပို့ထားပါတယ်။ သူ့ပါးစပ်ကလည်း တွန့်လိမ်နေပြီး ဇာတ်ကောင်စရိုက်ကနေ ထွက်ခါနီး ဖြစ်နေပါပြီ။
ဝမ်ယွီ ရဲ့ အပြုအမူကို မြင်တော့ ဂျီအန်းနင်း ရဲ့ နားထင်တွေက တဒိတ်ဒိတ် ခုန်နေပါတယ်။
သူမရဲ့ ဖုန်းက ဝမ်ယွီ ရဲ့ လက်ထဲမှာ ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး သူ့ရဲ့သွယ်လျတဲ့ လက်ချောင်းတွေကြားမှာ လှန်လိုက်၊ လှန်လိုက် ဖြစ်နေပါတယ်။ ဂျီအန်းနင်း က ဝမ်ယွီ ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူမရဲ့ ဖုန်းကို သူ့လက်ထဲကနေ လုယူလိုက်ကာ လှည့်ထွက်ပြေးသွားပါတယ်။
ဝမ်ယွီ ကတော့ နောက်ဆုံးမှာတော့ ဇာတ်ကောင်စရိုက်ကနေ ထွက်သွားပြီး ရယ်မောလိုက်ပါတယ်။
သူက ဖုန်းကို ချန်ဟောင် ရဲ့ လက်ထဲကနေ လုယူလိုက်ပြီး "မနက်ဖြန်ကျရင် သဲအိတ်အသစ်တစ်လုံး ဝယ်လိုက်ဦး" လို့ မှာလိုက်ကာ ဂျီအန်းနင်း နောက်ကို လိုက်သွားပါတယ်။
အဆောက်အအုံငယ်လေးထဲမှာတော့ ချန်ဟောင် တစ်ယောက်တည်း ကျန်ခဲ့ပါတယ်။ သူက လက်ပိုက်ပြီး သဲအိတ်ထဲကနေ ထိုးထွက်နေတဲ့ ဘောပင်တစ်ဝက်ကို အကြာကြီး စိုက်ကြည့်နေပါတယ်။ ပြီးတော့ လက်ကို ဆန့်ထုတ်ပြီး အဲဒါကို ဆုပ်ကိုင်ကာ အားနဲ့ ဆွဲထုတ်လိုက်ပါတယ်!
မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ သဲအိတ်ထဲက အစာတွေက ရေတံခွန်လိုမျိုး အပြင်ကို ဖိတ်စင်ကျလာပြီး ကြမ်းပြင်တစ်ခုလုံး ဖုံးလွှမ်းသွားပါတော့တယ်။
"ဒါ အမှိုက်ပဲ! ဇာတ်ညွှန်းထဲမှာ သဲအိတ်ကို ဖျက်ဆီးရမယ်လို့ မပါဘူးလေ!"
သဲအိတ်အသစ်တစ်လုံး ဝယ်ပြီး ပြန်ဆွဲထားရမယ့် တာဝန်က သူ့လို ဒုဥက္ကဋ္ဌတစ်ယောက်ရဲ့ တာဝန်ပဲလေ!
ဝမ်ကောရေ၊ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို လိုက်ဖို့အတွက် ဒီလောက်တောင် အကွက်တွေ ဆင်နေရဦးမှာလားဗျာ?
ဆန်းဆူကီနီ - အို... အရမ်းချစ်ဖို့ကောင်းတာပဲ။
ဖတ်ရှုပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒီဇာတ်လမ်းလေးကို သဘောကျတယ်ဆိုရင်တော့ NovelUpdates မှာ 5⭐ rating လေး ပေးခဲ့ဖို့ ရှက်ရှက်နဲ့ပဲ တောင်းဆိုပါရစေ။ (人❛ᴗ❛)♪тнайк чоц♪(❛ᴗ❛*人)