“တခြားသူတွေကရော ဘယ်မှာလဲ” ဟု ဂျီအန်းနင်း က မေးလိုက်သည်။
“ဒီနေ့က မင်းအတွက် အထူးသီးသန့်သင်တန်း၊ တစ်ယောက်ချင်းစီ၊ VIP ပုဂ္ဂိုလ်ရေးသင်တန်းပဲ” ဟု ဝမ်ယွီ က နှုတ်ခမ်းတစ်ဖက်တွန့်၍ ပြုံးလျက် ပြောသည်။
သူသည် ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ကပ်နေသော လည်ဝိုင်းအားကစားတီရှပ်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ ထိုအဝတ်အစားမှာ ပျော့ပျောင်း၍ ဆန့်နိုင်ပြီး ချွေးစုပ်အားကောင်းကာ လေဝင်လေထွက်ကောင်းသော အထည်အလိပ်ဖြစ်သဖြင့် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ကပ်နေသည်။ ကြာရှည်စွာ လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ထားသည့်အတွက် သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာမှာ အဆီပိုမရှိဘဲ ကြွက်သားများမှာလည်း အချိုးအစားကျလှပနေသည်။
စကားပြောပြီးသည်နှင့် သူက ခြေတစ်လှမ်း ရှေ့တိုးလိုက်ရာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ အမျိုးသားတစ်ယောက်၏ ဟော်မုန်းရနံ့များ အပြည့်အဝ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။
ဂျီအန်းနင်း မှာ သူ၏ဖိအားပေးမှုအောက်တွင် ခဏတာ အသက်ရှူရပ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
ဝမ်ယွီ က အလွန်ကောက်ကျစ်လွန်းသဖြင့် ဂျီအန်းနင်း အနေဖြင့် သူ့ကို ဘာပြောရမှန်း မသိတော့ပေ။
“တစ်ခုပြောပြမယ်၊ မင်းက ဒီတိုက်ခိုက်ရေးကလပ်မှာ တစ်ယောက်တည်းသော မိန်းကလေးပဲ။ ဒီကောင်တွေနဲ့ လေ့ကျင့်မယ်ဆိုရင် မင်းက ပန်ဒါဝက်ဝံကြီးလို ထင်ရှားနေလိမ့်မယ်၊ သိလား” ဟု ဝမ်ယွီ က လက်ပိုက်လျက် ယုံကြည်ချက်အပြည့်ဖြင့် ပြောသည်။ “မင်းက အားလုံးရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ခံချင်တာလား၊ ဒါမှမဟုတ် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်တဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ပိုကြိုက်တာလား။ မင်းရွေးချယ်မှုပဲ။”
တနင်္လာနေ့တုန်းက ဂျီအန်းနင်း မြင်ခဲ့ရသည်မှာ တိုက်ခိုက်ရေးကလပ်တွင် ဝါရင့်အဖွဲ့ဝင် နှစ်ဆယ်ခန့်ရှိပြီး အားလုံးမှာ ကြွက်သားအဖုဖုနှင့် အမျိုးသားများသာ ဖြစ်သည်။ ထိုကဲ့သို့သော လူအုပ်ကြီး၏ အကြည့်ခံရခြင်းမှာ မနှစ်မြို့ဖွယ် အတွေ့အကြုံတစ်ခုပင်။
ဂျီအန်းနင်း က တိတ်တဆိတ်ပင် သူမ၏အပြင်ဘက်အင်္ကျီဇစ်ကို ဆွဲဖွင့်လိုက်သည်။ အတွင်းတွင် သူမသည် အားကစားဘောင်းဘီနှင့် လက်တိုတီရှပ်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ ၎င်းမှာ သူမ လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ရန် စီစဉ်ထားသော အဝတ်အစားဖြစ်သည်။
အမျိုးသမီးတစ်ယောက် အဝတ်အစားလဲလှယ်သည့်အခါတွင် သဘာဝအတိုင်း လှပမှုတစ်ခု ရှိနေတတ်သည်၊ အထူးသဖြင့် လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ဆိုလျှင် ပို၍ပင် ဆိုဖွယ်ရာ မရှိပေ။
သူမ၏အပြင်ဘက်အင်္ကျီ လျောကျသွားပြီးနောက် နုနယ်သော ပခုံးသားများနှင့် လှပသော ကော်လာရိုးများ ပေါ်လာသောအခါ ဝမ်ယွီ သည် အခန်းတွင်း အပူချိန် မြင့်တက်လာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏အကြည့်တို့မှာ ဂျီအန်းနင်း ၏ လှပသော လည်တိုင်တစ်ဝိုက်တွင် လှည့်လည်ကြည့်ရှုမိနေသည်။
“စကြမလား” ဟု ဂျီအန်းနင်း က မေးသည်။
ဝမ်ယွီ က “အရင်ဆုံး အဝတ်အစား သွားလဲလိုက်ဦး” ဟု ပြောသည်။
ဂျီအန်းနင်း က မျက်တောင်ခတ်လိုက်ပြီး “ကျွန်မက အားကစားဝတ်စုံကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ဝတ်လာတာပါ” ဟု ပြောသည်။
“အမျိုးသမီးတွေရဲ့ အဝတ်လဲခန်း၊ လော့ကာနံပါတ် (၁) မှာ မင်းအတွက် အဝတ်အစားတွေ ရှိတယ်။ သွားလဲလိုက်” ဟု ဝမ်ယွီ က ယုံကြည်ချက်ရှိရှိဖြင့် ပြောသည်။ “ကလပ်ရဲ့ အခွင့်အရေးတစ်ခုပေါ့။”
ဂျီအန်းနင်း က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး အဝတ်လဲခန်းဆီသို့ သွားလိုက်သည်။
ဝမ်ယွီ ၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ ကွေးညွတ်သွားသည်။
လော့ကာနံပါတ် (၁) အတွင်းတွင် စက္ကူအိတ်အချို့ ရှိနေသည်။ ဂျီအန်းနင်း ကြည့်လိုက်ရာ လက်ရှိရာသီနှင့် ကိုက်ညီသော ဆောင်းဦးရာသီ အားကစားဝတ်စုံ နှစ်စုံကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့မှာ လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ရန် ဝတ်စုံများမဟုတ်ဘဲ ပုံမှန်ဝတ်ဆင်ရမည့် အဝတ်အစားများသာ ဖြစ်သည်။
အစစ်အမှန် လေ့ကျင့်ခန်းဝတ်စုံများမှာ အခြားအိတ်တစ်ခုထဲတွင် ရှိနေသည်။
ဂျီအန်းနင်း က ၎င်းကို ကောက်ယူပြီး စစ်ဆေးကြည့်သည်။ လေ့ကျင့်ခန်းဘောင်းဘီမှာ ချောင်ချောင်ချိချိ ဖြစ်သော်လည်း အပေါ်ပိုင်းမှာမူ တိုပြီး အတွင်းတွင် ဘရာစီယာပါဝင်သည်။ သူမသည် ဘရာစီယာကို ချွတ်လိုက်ပြီး လေ့ကျင့်ခန်းဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်လိုက်သည်။ လှုပ်ရှားကြည့်ရာတွင် ဘရာစီယာနှင့် တီရှပ်ဝတ်ထားသည်ထက် လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ရန် ပို၍အဆင်ပြေကြောင်း အတည်ပြုလိုက်သည်။
ဂျီအန်းနင်း အဝတ်လဲခန်းမှ ထွက်လာသောအခါ ဝမ်ယွီ ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။
ဂျီအန်းနင်း သည် ဝမ်ယွီ ၏ ပြင်းပြသော အကြည့်များကို ရင်းနှီးပြီးသားဖြစ်သည်။ အတိတ်ဘဝတုန်းကလည်း သူသည် သူမကို ထိုကဲ့သို့ပင် ကြည့်လေ့ရှိသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ စကားပြောဆိုမှုများ တင်းမာလာပါက သူ၏အကြည့်မှာ အေးစက်သွားတတ်သော်လည်း အမြဲတမ်း ပူလောင်နေတတ်သည်။
ယခုအချိန်တွင် ဝမ်ယွီ ၏ ပူလောင်သောအကြည့်များမှာ သူမ၏ ခါးတစ်ဝိုက်သို့ ကျရောက်လာသဖြင့် ဂျီအန်းနင်း အနည်းငယ် မသက်မသာ ဖြစ်သွားသည်။ မသိစိတ်ကပင် သူမ၏ အင်္ကျီကို ဆွဲချလိုက်သည်။
အပေါ်ပိုင်းအင်္ကျီမှာ တင်းကျပ်ပြီး တိုနေသဖြင့် သူမ၏ ခါးတစ်ဝိုက်ကို မြင်နေရသည်။ ၎င်းမှာ ကြီးမားသော ပြဿနာမဟုတ်ပေ။ ဂျီအန်းနင်း သည် ယဉ်ကျေးမှုသင်တန်းများကို ဖြတ်သန်းခဲ့ဖူးပြီး ချီပေါင် (qipao) များ၊ ဗိုက်သားပေါ်သည့် စကတ်တိုများကိုပင် ဝတ်ဆင်ခဲ့ဖူးသည်။ ထိုကဲ့သို့သော အဝတ်အစားများကို လက်ခံရန် သူမတွင် ပြဿနာမရှိပေ။
သို့သော် ဝမ်ယွီ ၏ အကြည့်များ သူမ၏ ခါးပေါ်သို့ ကျရောက်လာသောအခါ ထိုပူလောင်သည့် ခံစားချက်မှာ ပြင်းထန်လွန်းသဖြင့် ဂျီအန်းနင်း သည် မသိစိတ်ကပင် လက်ကို ခါးပေါ်တင်ကာ ပေါ်နေသော အရေပြားကို ဖုံးအုပ်လိုက်မိသည်။
“လော့ကာထဲမှာ အဝတ်အစား နောက်ထပ် နှစ်စုံ ရှိသေးတယ်…” ဟု ဂျီအန်းနင်း က စကားအကြောင်းပြောင်းကာ ဝမ်ယွီ ၏ အာရုံကို လွှဲပြောင်းလိုက်သည်။
ဝမ်ယွီ က “အော်” ဟု ပေါ့ပေါ့တန်တန် တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး “မင်းအတွက် ဝယ်ပေးထားတာ။ စမ်းဝတ်ကြည့်ပြီးပြီလား။ တော်ရဲ့လား။ မင်းရဲ့ အရပ်အမြင့်နဲ့ တွက်ပြီး ဝယ်ပေးထားတာလေ” ဟု ပြောသည်။
ဂျီအန်းနင်း သည် တနင်္လာနေ့ညက သူတို့နှစ်ယောက် တိုက်ခိုက်ရေးကလပ်မှ အတူထွက်လာစဉ်က ဝမ်ယွီ သည် သူမ၏ အရပ်အမြင့်ကို မေးခဲ့သည်ကို ပြန်အမှတ်ရလိုက်သည်။ ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် ဖြစ်နေသည်။
“အဲဒီ အဝတ်အစား နှစ်စုံက…” ဟု ဂျီအန်းနင်း စတင်ပြောသော်လည်း ဝမ်ယွီ က “ကလပ်ရဲ့ အခွင့်အရေးပဲ” ဟု ပေါ့ပေါ့ဆဆ ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။
ထိုစကားနှစ်ခွန်းကပင် ဂျီအန်းနင်း ကို စကားမဆက်နိုင်အောင် လုပ်လိုက်သည်။
သူမ မျက်တောင်ခတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ဝမ်ယွီ ပြုံးလိုက်သည်။
“ဒီကလပ်ရဲ့ အခွင့်အရေးတွေက နာမည်ကြီးတယ်ဆိုတာ မင်းမသိဘူးလား” ဟု သူက ပြောသည်။ “အရမ်းတွေ တွေးမနေပါနဲ့။ ငါက ပေါ့ပေါ့ပဲ ဝယ်ပေးလိုက်တာ၊ မင်း ကြိုက်သလို ဝတ်ပါ။ အဲဒီ ဝတ်စုံနှစ်စုံရဲ့ တန်ဖိုးကို ပေါင်းကြည့်ရင်တောင် ချန်ဟောင် တို့ရဲ့ ဖိနပ်တစ်ရံစာလောက်တောင် မရှိဘူး။ စိတ်မပူပါနဲ့၊ နောင်ကျရင် ဒီထက်ပိုတဲ့ အခွင့်အရေးတွေနဲ့ ငါ ပြန်ပေးဆပ်ပါ့မယ်။ မင်းက သူတို့နဲ့ ယှဉ်ရင် ဘာမှ လျော့ပါးမသွားစေရပါဘူး။”
သူသည် ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။
ဂျီအန်းနင်း သည် ဤလေ့ကျင့်ခန်းဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ရန် သဘောတူလိုက်ခြင်းမှာ အတိတ်ဘဝကကဲ့သို့ ဝမ်ယွီ ကို ပြတ်ပြတ်သားသား ဆက်ဆံခြင်းမျိုး မလုပ်တော့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူမ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပြီး “ကျေးဇူးတင်ပါတယ်” ဟု ပြောသည်။ ထို့နောက် “အခု စကြမလား” ဟု မေးသည်။
ဂျီအန်းနင်း သည် တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်သေးလွန်း၍ ငြင်းပယ်ခြင်းလည်း မဟုတ်၊ အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူခြင်းလည်း မဟုတ်သဖြင့် ဝမ်ယွီ မှာ အလွန်ပင် သက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်သွားသည်။ သူက “အရင်ဆုံး ရေမပြေးစက် (treadmill) ပေါ်မှာ မင်းရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှုကို အရင်စမ်းသပ်ကြည့်ရအောင်” ဟု ပြောသည်။
ဝမ်ယွီ သည် ဂျီအန်းနင်း ကို ရေမပြေးစက်ပေါ်တွင် အရင်ဆုံး လေ့ကျင့်စေသည်။ အဆောက်အအုံငယ်လေးထဲရှိ လေ့ကျင့်ခန်းခန်းတွင် အသံစနစ် ကောင်းမွန်သဖြင့် သူက တက်ကြွသော တေးဂီတကို ဖွင့်ပေးလိုက်သည်။ သူသည် သူမဘေးရှိ ရေမပြေးစက်ပေါ်တွင် ပြေးလိုက်ပြီး သူမ၏ အမြန်နှုန်းကို ချိန်ညှိပေးရန် အဆင်ပြေစေသည်။
မိနစ်သုံးဆယ် ကြာပြီးနောက် ဝမ်ယွီ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ “မင်းရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှုက မဆိုးဘူးပဲ။”
နုနယ်ပြီး ပိန်ပါးသည်ဟု ထင်ရသော ဂျီအန်းနင်း မှာ မိန်းကလေးတစ်ယောက်အနေဖြင့် ပျမ်းမျှထက် ပိုမိုကြံ့ခိုင်နေသည်။ နေ့စဉ် အိမ်မှုကိစ္စများ လုပ်ကိုင်ခြင်းက သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အတော်ပင် သန်မာစေခဲ့သည်။ ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှု အတန်းချိန်မှ လွတ်အောင် နည်းမျိုးစုံရှာသော နုနယ်သည့် မိန်းကလေးများထက် သူမက အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်သည်။
ဝမ်ယွီ သည် သူမ၏ ခွန်အားနှင့် တုံ့ပြန်နှုန်းကို ဆက်လက်စမ်းသပ်သည်။
ဂျီအန်းနင်း သည် ပျော့ပျောင်းမှု ကောင်းပြီး တုံ့ပြန်မှု မြန်ဆန်သော်လည်း ခွန်အားမှာ သူမ၏ အားနည်းချက် ဖြစ်သည်။ ဖန်ဆင်းရှင်သည် လူသားများကို ဖန်တီးစဉ်က တစ်စုံတစ်ရာသော ထူးဆန်းသည့် အတွေးများ ရှိခဲ့ပုံရသော်လည်း အမျိုးသမီးများသည် ခွန်အားပိုင်းတွင် အမျိုးသားများနှင့် ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
ဂျီအန်းနင်း ၏ ခန္ဓာကိုယ် အခြေအနေကို အကြမ်းဖျင်း နားလည်သွားပြီးနောက် “တိုက်ခိုက်ရေးနဲ့ ပတ်သက်ပြီး မင်းရဲ့ အတွေးအခေါ် ဒါမှမဟုတ် မျှော်လင့်ချက်က ဘာလဲ” ဟု ဝမ်ယွီ က မေးသည်။
ဝမ်ယွီ ၏ စမ်းသပ်မှုများကြောင့် အနည်းငယ် ပင်ပန်းနေသော ဂျီအန်းနင်း ၏ နားထင်တွင် ချွေးများ စို့နေသည်။ သူမသည် ဝမ်ယွီ ၏ မေးခွန်းကို တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ “ကျွန်မ လက်တွေ့ကျတာကိုပဲ သင်ယူချင်တယ်” ဟု ဖြေသည်။
“ကျွန်မကို အားကစားပုံစံတွေ မလိုဘူး၊ အရွယ်ရောက်ပြီးသား အမျိုးသားတွေကို ကျွန်မဘာသာ အနိုင်ယူနိုင်မယ့် နည်းလမ်းတွေပဲ လိုချင်တာ” ဟု သူမက ဆက်ပြောသည်။ “တစ်ဖက်လူရဲ့ အသက်အကြောင်း ဒါမှမဟုတ် သူတို့ ဒဏ်ရာရမရဆိုတာ ကျွန်မ ဂရုမစိုက်ဘူး။ လက်နက်မဲ့ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ လက်နက်နဲ့ပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်မရဲ့ ဦးစားပေးက ပြိုင်ဘက်ကို ချုပ်ကိုင်ဖို့ ဒါမှမဟုတ် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လုံခြုံအောင် လုပ်ဖို့ပဲ။”
ဂျီအန်းနင်း ကို စမ်းသပ်နေစဉ်အတွင်း ဝမ်ယွီ ၏ မျက်နှာတွင် ပျော်ရွှင်သော အပြုံးများ ရှိနေသည်။ သို့သော် ဂျီအန်းနင်း က သူမ၏ အတွေးများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ရှင်းလင်းစွာ ပြောပြလာသောအခါ ဝမ်ယွီ ၏ အပြုံးများ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားပြီး သူ၏ အမူအရာလည်း ပြောင်းလဲသွားသည်။
“မင်း ဘာတွေ ကြုံတွေ့ခဲ့ရလို့လဲ” ဟု သူမကို ကြည့်လျက် သူက မေးသည်။
“ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး” ဟု ဂျီအန်းနင်း က တည်ငြိမ်စွာ ဖြေသည်။ “သတိထားရုံပါပဲ။ ဘယ်သူမှ ကိုယ် ဘယ်အချိန်မှာ လူဆိုးတစ်ယောက်နဲ့ တွေ့မလဲဆိုတာ မသိနိုင်ဘူးလေ၊ မဟုတ်လား။”
သူမသည် ငယ်ရွယ်ပြီး ကျောင်းသူတစ်ယောက် ဖြစ်ပါလျက်နှင့်ပင် သူမ၏ အတန်းဖော်များကို မူးယစ်ဆေးသုံးသည့် နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုနိုင်နေပြီဖြစ်သည်။
ကျောက် ချန်ဟောင် သည် သူမကို အခွင့်ကောင်းယူရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ သူသည် ထိုကဲ့သို့သောအခြေအနေမျိုးတွင် မိန်းကလေးများသည် အသံတိတ်နေတတ်ကြသည်၊ သွားကျိုးပြီး သွေးမျိုချရတတ်သည်၊ သို့မဟုတ် တိုင်တန်းရဲသည့် သတ္တိရှိလျှင်တောင် အကြောင်းအရာများမှာ ရှင်းပြရန် ခက်ခဲတတ်သည်ဆိုသည့် အချက်ကို အားကိုးခဲ့သည်။ သူသည် အခြေအနေကို သူမဘက်သို့ လှည့်စားနိုင်ပြီး သူမအနေဖြင့် သူတစ်ပါး၏ ထူးဆန်းသော အကြည့်များနှင့် သံသယများကို ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် သူသည် မည်သို့မျှ မတွန့်ဆုတ်ဘဲ လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
နောက်ပိုင်းတွင် ဂျီအန်းနင်း သည် သူ၏ နည်းလမ်းများကို မြင်သွားသဖြင့် ကျောက် ချန်ဟောင် သည် သူမကို ခြိမ်းခြောက်ရန် အကြမ်းဖက်မှုကို အသုံးပြုခဲ့သည်။
အရာအားလုံးမှာ အလွန်ပင် ရုပ်ဆိုးအကျည်းတန်သွားခဲ့သည်။
ဂျီအန်းနင်း ပြောသည့်ပုံစံမှာ “သတိထားခြင်း” ထက် အတိတ်က အတွေ့အကြုံများနှင့် သင်ခန်းစာများကို ပြန်လည်သုံးသပ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
ဝမ်ယွီ သည် သူမကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ အမူအရာကို ကြည့်ရသမျှ ထပ်ပြောရန် ဆန္ဒရှိပုံမရပေ။ သူသည် ထပ်မမေးတော့ဘဲ သူမကို အခြားနေရာတစ်ခုသို့ ခေါ်သွားသည်။
“အခြေခံ လှုပ်ရှားမှုတွေကနေ စကြမယ်” ဟု သူက ပြောသည်။ “မင်းအတွက် သင့်တော်မယ့် အစီအစဉ်တစ်ခုကို ပိုသေချာအောင် ငါ စဉ်းစားပေးမယ်။”
သူသည် သူမကို အခြေခံ လှုပ်ရှားမှုများကို သရုပ်ပြသည်။ “ဒီလိုမျိုး၊ ခြေနှစ်ဖက်ကို ခွာပြီး ရပ်၊ ဒူးကို အနည်းငယ် ကွေးထား…”
အစမှစ၍ ဝမ်ယွီ သည် ဂျီအန်းနင်း ကို ဘယ်ဘက် တိုက်ရိုက်လက်သီး၊ ညာဘက် တိုက်ရိုက်လက်သီး၊ ဘယ်ညာ ပေါင်းစပ်လက်သီးများနှင့် ရှေ့ကန်ချက်တို့ကို သင်ပေးသည်။
ဝမ်ယွီ က လက်သီးတစ်ချက် ထိုးလိုက်ရာ သဲအိတ်မှာ ကျယ်လောင်သော အသံမြည်လျက် လွင့်စင်သွားသည်။
ဟုတ်ပါသည်၊ ဂျီအန်းနင်း ၏ လက်သီးချက်များမှာ ထိုကဲ့သို့သော အကျိုးသက်ရောက်မှုမျိုး မရှိနိုင်ပေ။ တကယ်တော့ သူမကဲ့သို့ ခွန်အားနည်းသော မိန်းကလေးများအတွက် ဤကဲ့သို့ တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်မှုမျိုးမှာ မထိရောက်သလောက်ပင်။ ဂျီအန်းနင်း သည် “ဒါကို သင်ယူတာ ကျွန်မအတွက် အသုံးဝင်ရဲ့လား” ဟု မေးမြန်းမိသည်။
“ဒီလှုပ်ရှားမှုတွေက ရိုးရှင်းပြီး မင်းရဲ့ လက်ရှိ ခွန်အားနဲ့ဆိုရင် သိပ်ပြီး သက်ရောက်မှု မရှိနိုင်ပေမဲ့ မင်းရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာ တုံ့ပြန်မှု အမြန်နှုန်းနဲ့ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်မှုကို လေ့ကျင့်ပေးနိုင်တယ်” ဟု သူက ရှင်းပြသည်။ “အခြေခံကို အထင်မသေးပါနဲ့။ အခြေခံတွေက ငြီးငွေ့စရာကောင်းနိုင်ပေမဲ့ သူတို့က အုတ်မြစ်တွေပဲ။ တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် မတက်ဘဲနဲ့တော့ ကြီးမားတဲ့ အောင်မြင်မှုဆီ မရောက်နိုင်ဘူး။”
ဝမ်ယွီ ပြောသည်မှာ မှန်ကန်ပြီး ဂျီအန်းနင်း သည်လည်း အလျင်စလို လုပ်တတ်သူ မဟုတ်ပေ။ ပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီးနောက်တွင် သူမသည် ပို၍ပင် အာရုံစိုက်နိုင်စွမ်း ရှိလာသည်။
သို့သော် သင်ယူစဖြစ်သဖြင့် သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ မတိကျပေ။
“ဒီလို” ဟု ဝမ်ယွီ က သူမနောက်တွင် ရပ်ကာ သူမ၏ လက်သီးကို ကိုင်ပြီး ထိုးချက်ကို လမ်းညွှန်ပေးသည်။ “လက်သီးရဲ့ လမ်းကြောင်းကို ခံစားကြည့်။ တိုက်ရိုက်လက်သီးက လမ်းကြောင်း အတိုဆုံးပဲ။”
ဂျီအန်းနင်း ၏ ပခုံးနှင့် လက်မောင်းတို့မှာ ဝမ်ယွီ ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် အနည်းငယ် ထိကပ်နေသည်။ သူတို့မှာ အလွန်နီးကပ်နေသဖြင့် သူ၏ အသက်ရှူသံကိုပင် ကြားနေရသလို ခံစားရသည်။ ထူးဆန်းသည်မှာ သူသည် ချွေးပင် မထွက်နေပေ။
၎င်းမှာ အလွန်ပင် အမျိုးသားဆန်သော ရနံ့ဖြစ်သော်လည်း မနှစ်မြို့ဖွယ် မဟုတ်ဘဲ သန့်ရှင်းသော ရနံ့မျိုး ဖြစ်သည်။
ရှေ့ကန်ချက်ကို သင်ယူစဉ်တွင် ဝမ်ယွီ သည် ဂျီအန်းနင်း ၏ ပခုံးနှင့် ခါးကို ထောက်ကူပေးကာ ခြေထောက်မြှောက်သည့်အခါ ခန္ဓာကိုယ်၏ ထောင့်ကို ခံစားနိုင်စေရန်နှင့် ပုံစံကို ပြင်ပေးသည်။
သူမ၏ လေ့ကျင့်ခန်းဝတ်စုံမှာ တိုနေသဖြင့် ခါးတစ်ဝိုက် ပေါ်နေသည်။ ဝမ်ယွီ လက်လှမ်းလိုက်သောအခါ သူမ၏ အရေပြားနှင့် တိုက်ရိုက် ထိတွေ့မှု ဖြစ်ပေါ်သည်။ သူ၏ လက် သူမခါးပေါ်သို့ ရောက်လာသည်နှင့် ဂျီအန်းနင်း ၏ ပခုံးများမှာ တင်းမာသွားသည်။
ဝမ်ယွီ ကို သိထားသူပီပီ သူသည် အလွန်ပင် ကာမဂုဏ် လိုလားသူတစ်ယောက်ဖြစ်သဖြင့် အခွင့်ကောင်းယူမည်ဟု သူမ ထင်လိုက်သည်။
မနေ့က သူမ အလျင်စလို နမ်းလိုက်မိသည့်အချိန်မှစ၍ သူတို့ကြားရှိ နယ်နိမိတ်များမှာ ဝေဝါးသွားခဲ့သည်။
သို့သော် ဝမ်ယွီ ၏ လက်များမှာ စည်းကမ်းရှိစွာဖြင့် သူမ၏ ပခုံးနှင့် ခါးနောက်ပိုင်းတွင် ခိုင်မြဲစွာ ရှိနေသည်။ “ဒီထောင့်ကို ခံစားကြည့်ပြီး အတွေ့အကြုံယူပါ။ အဲဒီအခါမှသာ မင်းရဲ့ ခြေထောက်က အပြည့်အဝ ခွန်အားထုတ်နိုင်လိမ့်မယ်။”
ဤအချက်က ဂျီအန်းနင်း ကို အမှန်ပင် အံ့အားသင့်စေသည်။
ဝမ်ယွီ မှာ မည်သို့ပြု၍ မသန့်ရှင်းသော အတွေးများ မရှိဘဲ နေနိုင်ပါသနည်း။
ဂျီအန်းနင်း ၏ ခါးသား အထိအတွေ့မှာ မြင်ရသည်ထက် ပို၍ နက်ရှိုင်းစွာ ခံစားရသည်။ ထိုတင်းကျပ်၍ လျော့ရဲသော ကွေးညွတ်မှုက သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပူလောင်စေသည်။
ဝမ်ယွီ သည် သူ၏ ဆန္ဒများကို ထိန်းချုပ်ရန် ကြီးမားသော စိတ်စွမ်းအားကို အသုံးပြုနေရသည်။
ဝမ်ယွီ သည် ဝမ်ဂိုအန်းထံမှ သင်ယူခဲ့ရသော အရည်အချင်းကောင်းတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ နေ့စဉ်ဘဝတွင် မည်မျှပင် ပေါ့ပေါ့တန်တန်နှင့် ရူးသွပ်နေဟန်ရှိစေကာမူ အရေးကြီးသောအလုပ်ကို လုပ်ဆောင်နေချိန်တွင် သူသည် အလွန်ပင် အာရုံစိုက်ပြီး စေ့စပ်သေချာသူ ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် အရေးကြီးသည့်အလုပ်ကို လုပ်ဆောင်နေစဉ် ပေါ့ပေါ့တန်တန် ပြုမူပါက သူတို့သည် ဝမ်ယွီ ၏ ယုံကြည်မှုကို ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မည်။
အလားတူပင် ဂျီအန်းနင်း သည်လည်း စိတ်ရင်းဖြင့် အကြံဉာဏ် တောင်းခံနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမသည် အလုပ်များသည့်ကြားမှ မိမိကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်သည့် နည်းလမ်းများကို သင်ယူရန် အချိန်ပေးထားခြင်းဖြစ်ပြီး ဝမ်ယွီ သည်လည်း ဂျီအန်းနင်း ၏ ယုံကြည်မှုကို မဆုံးရှုံးစေချင်ပေ။
တစ်မနက်လုံးကို တိုက်ခိုက်ရေး အခြေခံများကို သင်ယူရင်းဖြင့် ကုန်ဆုံးသွားသည်။
“မင်းရဲ့ လက်သီးချက်တွေမှာ ခွန်အားနည်းနေတယ်၊ ဒါကြောင့် နောက်ပိုင်းမှာတော့ ကန်ချက်တွေကိုပဲ အဓိကထား သင်ပေးမယ်” ဟု ဝမ်ယွီ က ပြောသည်။ “မိန်းကလေးတွေက ခွန်အားနည်းပေမဲ့ ခြေထောက်တွေက ခန္ဓာကိုယ်မှာ အသန်မာဆုံး အစိတ်အပိုင်းတွေပဲ။ ပျမ်းမျှ အရွယ်ရောက် အမျိုးသားတစ်ယောက်ရဲ့ အားနည်းတဲ့နေရာကို တစ်ချက်တည်း ကန်လိုက်ရုံနဲ့တင် လဲကျသွားအောင် လုပ်နိုင်တယ်။”
“လာ!” သူသည် သဲအိတ်ကို ပုတ်လိုက်သည်။ “ဒီအိတ်ကို မင်းကို ခြိမ်းခြောက်နေတဲ့သူလို့ သဘောထားလိုက်။ မတွန့်ဆုတ်နဲ့၊ မလျှော့နဲ့။ အစွမ်းကုန် လုပ်!”
ရှေ့ကန်ချက်မှာ ခြေထောက်နည်းစနစ်သုံးခုထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး ရှေ့ကန်ချက်သည် တိုက်ရိုက်လက်သီးနှင့် တူညီကာ လမ်းကြောင်း အတိုဆုံးနှင့် အဖျက်ဆီးနိုင်ဆုံး ခွန်အား ရှိသည်။
ဝမ်ယွီ က “အစွမ်းကုန် လုပ်!” ဟု အော်လိုက်သည်။ ဂျီအန်းနင်း သည် ဘယ်ခြေကို ရှေ့တိုးလိုက်ပြီး ညာဘက်ဒူးကို မြှောက်ကာ မည်သို့မျှ တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ရှေ့သို့ အားပြင်းပြင်းဖြင့် ကန်လိုက်သည်။
သဲအိတ်မှာ ကျယ်လောင်စွာ “ဒုန်း” ဟု မြည်လျက် နောက်သို့ လွင့်စင်သွားတော့သည်။
ဝမ်ယွီ သည် ဘေးမှရပ်၍ အကဲခတ်နေသည်။ ဂျီအန်းနင်း မှာ သင်ယူစဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ ကန်ချက်မှာ ပြတ်သားလှသည်။ ကန်ချက်၏ အမြင့်မှာလည်း အလွန်ပင် သင့်တော်ပြီး ပျမ်းမျှအရွယ်ရောက် အမျိုးသားတစ်ယောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်အောက်ပိုင်းကို ပစ်မှတ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။
ဂျီအန်းနင်း ကန်လိုက်ချိန်တွင် သူမ၏ အကြည့်များမှာ ရှေ့သို့သာ စူးစိုက်နေပြီး မျက်ခုံးများမှာ တည်ငြိမ်အေးဆေးနေသည်။
ဝမ်ယွီ သည် သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရက်စက်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုကို ထက်မြက်စွာ ရိပ်မိလိုက်သည်။
သူမသည် အလွန်အားပြင်းစွာ ကန်နေခြင်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ထိုသဲအိတ်သာ အစစ်အမှန် လူသားတစ်ယောက်ဖြစ်ပါက ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိသွားမည်၊ သို့မဟုတ် အသက်ပင် ပျောက်သွားနိုင်သည်။
ဝမ်ယွီ သည် သူမကို ဆက်လက်၍ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။
သူမက ထိုအကြောင်းကို ပြောပြလိုပုံမရပေ။ သို့သော် ဝမ်ယွီ သည် သူမ မည်သို့သော အတွေ့အကြုံများကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသနည်းဆိုသည်ကို အမှန်ပင် သိလိုနေသည်။
သူမကဲ့သို့ နုနယ်သော မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို ဤမျှလောက်အထိ ရန်လိုသည့် အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်လာစေရန် မည်သို့သော အတွေ့အကြုံမျိုးက ဖန်တီးပေးခဲ့ပါသနည်း။