Title: After Rebirth, I was Entangled by a Second Generation Rich Guy Again – Chapter 28: Bonus Chapter!!! | NovelPing

ဒီမှာပါ ကျမ်းစာကို မြန်မာလို ဘာသာပြန်ဆိုပေးလိုက်ပါတယ် -

---

**ခေါင်းစဉ် -** ပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီးနောက် ဒုတိယမျိုးဆက် သူဌေးလေးနဲ့ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံပတ်သက်မိတဲ့အခါ - အခန်း (၂၈) : အပိုဆောင်းအခန်း!!! | NovelPing

ရှီအန်နင်း (Ji Anning) က ခေါင်းကို နောက်သို့လှည့်ကာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အတွင်းဘက်သို့ ဖိကပ်ထားလိုက်ပြီး ဝမ်ယု (Wen Yu) နှင့် သူမကြားတွင် နေရာလွတ် အနည်းငယ်ရရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော် ရှက်ရွံ့မှုမရှိဘဲ ဝမ်ယုက သူမဆီသို့ ပိုမိုနီးကပ်စွာ တိုးကပ်လာခဲ့သည်။

ရှီအန်နင်းက သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ဝမ်ယုက အပြစ်ကင်းစင်သည့် ပုံစံဖြင့် “လူက အရမ်းကြပ်နေတာကို…” ဟု ပြောလိုက်သည်။

အမှန်ပင် ဘတ်စ်ကားပေါ်တွင် လူကြပ်နေသည်မှာ အမှန်ဖြစ်သဖြင့် လုံးဝကြီး ဝမ်ယု၏ အမှားဟု ပြော၍မရပေ။ ရှီအန်နင်း စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် မကျေမနပ်ဖြစ်သွားပြီး ခေါင်းကို ပြန်လှည့်ကာ သူ့ကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်သည်။

ဝမ်ယုက သူမဆီ တိုးကပ်ထားရင်းမှ သူ့အတွေးများ လွင့်ပျံ့လာခဲ့သည်။ သူက သတ္တိရှိရှိဖြင့် ခေါင်းကို ငုံ့ကာ ရှီအန်နင်း၏ ဆံပင်ထိပ်ဖျားလေးကို နမ်းရှိုက်လိုက်သည်။

ရှီအန်နင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ချက်ချင်း တင်းမာသွားခဲ့သည်။

“ဘာလုပ်တာလဲ” သူမက မျက်နှာကို တင်းထားရင်း အသံတိုးတိုးဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ဝမ်ယုက ပြုံးလိုက်ပြီး သူမ၏ နားနားသို့ ကပ်ကာ “အကြွေးပြန်ဆပ်တာ” ဟု တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ သူက နေ့လယ်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် ကိစ္စကို ရည်ညွှန်းနေခြင်းဖြစ်သည်။ [1]

ရှီအန်နင်းသည် နေ့လယ်က စိတ်လိုက်မာန်ပါဖြင့် သူ့ကို သွားရောက် စဆော့မိသည်ကို အလွန်နောင်တရသွားခဲ့သည်။ သူမ အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ သည်းခံလိုက်သည်။

ဝမ်ယုသည် လွယ်လွယ်နှင့် နောက်ဆုတ်မည့်သူ မဟုတ်ပေ။ သူ့ကို အလကား အခွင့်ရေးယူသွားသည်ကို မည်သည့်အခါမျှ အလိုက်သင့် လွှတ်ပေးမည်မဟုတ်ပေ။

ရှီအန်နင်း၏ ဆံပင်များသည် အလွန်နူးညံ့ပြီး ချောမွေ့လှသည်။ သူမ၏ ပေါ့ပါးသည့် အစားအသောက်ပုံစံကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်၊ ချွေးထွက်သည့်အခါ၌ပင် သူမထံမှ သန့်ရှင်းသည့် ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းသည်။

ဝမ်ယု သူမ၏ ဆံပင်ကို စနမ်းလိုက်စဉ်က ကားတွင်းရှိ ရှုပ်ထွေးလှသည့် အနံ့ဆိုးများကြားမှပင် သဘာဝကျပြီး နူးညံ့ကာ သန့်ရှင်းသည့် ရနံ့သင်းသင်းလေးကို ရရှိလိုက်သည်။

ထိုရနံ့က လူတိုင်းကို “ကောင်မလေး” ဆိုသည့် စကားလုံးကို သဘာဝအတိုင်း သတိရသွားစေသည်။

သူ၏ အရပ်အမောင်း သာလွန်မှုကို အခွင့်ကောင်းယူ၍ ဝမ်ယုက ခေါင်းကိုငုံ့ကာ ရှီအန်နင်း၏ ဆံပင်ထိပ်ဖျားလေးကို မေးစေ့ဖြင့် ခပ်ဖွဖွ ပွတ်သပ်လိုက်ရာ အလွန်ပင် စိတ်ချမ်းသာစရာ ကောင်းနေခဲ့သည်။

ရှီအန်နင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး စိုးရိမ်စိတ်များဖြင့် စိမ့်တက်သွားခဲ့သည်။

သူမ၏ အတိတ်ဘဝတုန်းက ဝမ်ယုနှင့် ထိတွေ့ဆက်ဆံမှု အနည်းငယ်သာ ရှိခဲ့ဖူးသည်။ သူက သူမ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို အတင်းအကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားပုံနှင့် သူ၏ ပူလောင်ပြင်းပြသော အနမ်းတို့၏ ခံစားချက်ကို သူမ မှတ်မိနေဆေးဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုကဲ့သို့ တစ်ခါမှ မနီးကပ်ဖူးခဲ့ပေ။ သူမ၏ ဆံပင်ကို ပွတ်သပ်နေသည့် ဝမ်ယုသည် ချော့မရသည့် ကြောင်ကလေးတစ်ကောင်နှင့်ပင် တူနေသေးသည်။

ကျောကုန်းမှသည် လည်ပင်းနှင့် နားရွက်များအထိ ကြက်သီးမွေးညင်းများ ထသွားခဲ့သည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်က အလိုအလျောက် ကျုံ့ဝင်သွားခဲ့သည်။

သိစိတ်၏ စေခိုင်းမှုကြောင့် သူမသည် လက်ကိုင်ကွင်းကို လွှတ်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ကိုင်းကာ ပြတင်းပေါက်၏ တန်းကို ကိုင်ထားလိုက်သည်။

သို့သော် ဝမ်ယုက သူမ၏ လက်ကို လျင်မြန်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး သူမ၏ လက်နှင့် ထိုတန်းကိုပါ အတူတကွ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ရှီအန်နင်းက ရုန်းထွက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူက တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသဖြင့် သူတို့၏ လက်နှစ်ဘက်မှာ ကော်နှင့် ကပ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

တစ်ယောက်က ရှက်ရွံ့မှုကို ထိန်းချုပ်နေရပြီး ကျန်တစ်ယောက်ကတော့ ရယ်မောချင်စိတ်ကို အောင့်ထားရသည်။ တုန်ခါနေသော ဘတ်စ်ကားအတွင်း၌ သူတို့နှစ်ဦး စကားမပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာ ပြိုင်ဆိုင်နေကြသည်။

ဘတ်စ်ကား လှုပ်ခါနေစဉ်တွင် ဝမ်ယု၏ ရင်ဘတ်မှ တုန်ခါမှုကို ရှီအန်နင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ ဒီကောင် ရယ်နေတာလား။ သူ့အပျော်အတွက် သူမကို စနောက်ပြောင်လှောင်နေတာလား။

ရှီအန်နင်းက နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်ပြီး ဖိနပ်ဒေါက်ကို မြှောက်ကာ ဝမ်ယု၏ ခြေဖမိုးကို အားဖြင့် နင်းချလိုက်သည်။

ရှီအန်နင်းက “အကြမ်းဖက်မှု” ကို သုံးလာပါက ဝမ်ယုလည်း ယဉ်ကျေးပြနေရန် လိုမည်မဟုတ်တော့ပေ။ သူက ချက်ချင်းပင် သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ကို နောက်သို့ဆန့်ထုတ်ကာ ရှီအန်နင်း၏ ခါးကို ဖက်လိုက်သည်။

သူက တော်တော်လေး ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီးမှ ပိုမိုတင်းကြပ်လိုက်သည်။

အလွန်သေးသွယ်လှသည်။

ဝမ်ယု၏ ရင်ထဲတွင် ခဏမျှ ယိမ်းနွဲ့သွားပြီး ရုတ်တရက် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည် - သူမက အမြဲတမ်း နည်းနည်းပဲ စားတယ်၊ အရသာ မရှိတဲ့ အစားအသောက်တွေကိုပဲ စားတယ်။ သာမန်အားဖြင့်… သူမ ဗိုက်ဆာနေတာများလား။

အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် ထိုသို့ ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ ခေါင်းထဲရှိ ဆိုးသွမ်းသော အတွေးများအားလုံး ရုတ်တရက် လွင့်ပျောက်သွားခဲ့သည်။

ရင်ထဲတွင် ကွဲပြားသော ခံစားချက်တစ်ခုနှင့်အတူ သူ၏ လက်မောင်းက ပိုမို တင်းကြပ်သွားခဲ့သည်။

ရှီအန်နင်း၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီရဲသွားခဲ့သည်။ ဆူညံသံများ ပြည့်နှက်နေသည့် ကြပ်ညပ်နေသော ဘတ်စ်ကားပေါ်တွင် ဝမ်ယုနှင့် စကားများ မငြင်းခုံချင်ပေ။ သူမသည် ဝမ်ယု၏ ညာဘက်လက်ထဲမှ သူမ၏ လက်ကို နောက်ဆုံးတွင် ရုန်းထွက်နိုင်ခဲ့ပြီး သူမ၏ ခါးကို ကိုင်ထားသည့် သူ၏ လက်မောင်းကို လက်နှစ်ဘက်လုံးဖြင့် ဖယ်ရှားရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ဝမ်ယု၏ လက်မောင်းက သံမဏိကဲ့သို့ ရှေ့မရဘဲ တင်းမာနေခဲ့သည်။

ရှီအန်နင်းမှာ အခြားရွေးချယ်စရာမရှိဘဲ အသံတိုးတိုးဖြင့် “ကျွန်မတို့ ဆင်းရတော့မယ်” ဟု ပြောလိုက်ရတော့သည်။

သူမ၏ လေသံက နူးညံ့နေပြီး ဝမ်ယုကို အရှုံးပေးချင်သည့် သူမ၏ အားနည်းချက်ကို အမှန်တကယ် ဖော်ပြနေခဲ့သည်။

သူမ၏ အတိတ်ဘဝတွင် ရှီအန်နင်းနှင့် ဝမ်ယုတို့သည် တစ်ယောက်အပေါ်တစ်ယောက် အလွန် ပြင်းထန်ပြီး ခေါင်းမာခဲ့ကြသည်။ တစ်ယောက်က ခေါင်းမာပြီး ကျန်တစ်ယောက်က ဘာအကြောင်းပြချက်မှ လက်မခံပေ။ သူတို့သည် အမြဲတမ်း ထိပ်တိုက်တွေ့ခဲ့ကြသည်။

သူမ ဘာပဲပြောပြော ဝမ်ယုသည် အတိတ်ကကဲ့သို့ မသိကျိုးကျွံ ပြုမူလိမ့်မည်ဟု ရှီအန်နင်း ထင်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် မျှော်လင့်မထားဘဲ သူမ ကားပေါ်မှ ဆင်းမည်ဟု ပြောလိုက်သောအခါ ဝမ်ယုက “ဩ” ဟုသာ သာမန်အတိုင်း တုံ့ပြန်ခဲ့ပြီး အနည်းငယ် နှမြောတသဖြစ်သည့် လေသံဖြင့် “ရောက်ပြီလား” ဟု မေးလိုက်သည်။

စကားပြောပြီးသည်နှင့် သူက သူမ၏ လက်ကို မထင်မှတ်ဘဲ လွှတ်ပေးလိုက်သည်။

ရှီအန်နင်း သက်ပြင်းချလိုက်နိုင်ပြီး ဝမ်ယုတွင် ကြပ်ညပ်နေသော ဘတ်စ်ကားပေါ်သို့ တိုးဝှေ့တက်ရသည့် အတွေ့အကြုံ မရှိသည်ကိုလည်း သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

သူမက လှည့်ကာ သူ့ကို တွန်းလိုက်ပြီး “ထွက်ပေါက်ဘက်ကို တိုးရအောင်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

လူတွေ တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် ဖိကပ်နေသည့် ကြပ်ညပ်မှုမျိုးဖြစ်သည်။ ဝမ်ယု ဘတ်စ်ကားပေါ် တက်ခဲ့ခြင်းမှာ စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ယခုအခါတွင် သူသည် သက်ကြီးရွယ်အိုများနှင့် တိုးဝှေ့နေရသည်။ သူ အလွန်ပင် မသက်မသာ ဖြစ်နေသော်လည်း အံကြိတ်ကာ ရှီအန်နင်း၏ နောက်မှ တိုးဝှေ့ထွက်ခဲ့ရသည်။

ရှီအန်နင်းတွင် အတွေ့အကြုံများစွာ ရှိနေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ လူတွေကြားတွင် နေရာလွတ် မရှိတော့ဟု ထင်ရချိန်၌ပင် သူမက တိုးဝှေ့ထွက်ရန် နည်းလမ်းကို ရှာဖွေနိုင်ခဲ့သည်။ ဝမ်ယုလည်း သူမနောက်မှ အမြန်လိုက်သွားခဲ့ရသည်။

သို့သော် ဝက်လမ်းအထိ ရောက်သောအခါ ရှေ့သို့ ဆက်သွား၍ မရတော့ဘဲ ရှီအန်နင်း ရပ်လိုက်သည်။ ဝမ်ယုလည်း ရပ်လိုက်ပြီး သူတို့ရှေ့ရှိ ဒီလူတွေ အားလုံး ဘတ်စ်ကားပေါ်မှ မည်သို့ ဆင်းကြမည်ကို တွေးတောနေခဲ့သည်။

ဘတ်စ်ကားက သူတို့ ဆင်းရမည့် မှတ်တိုင်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး တံခါးအနီးရှိ လူများသည် အုတ်အော်သောင်းတင်းဖြင့် လျှင်မြန်စွာ ဆင်းသွားကြသည်။ ရှီအန်နင်းက ထိုအခွင့်အရေးကို ယူကာ ပိုမိုကျယ်ဝန်းသည့် နေရာသို့ တိုးဝှေ့ဝင်ရောက်ကာ တည်ငြိမ်စွာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။ တံခါးများ ပိတ်သွားခဲ့သည် — နောက်မှတ်တိုင်သည် သူတို့၏ ဂွမ်းမင်လမ်း (Guangming Road) ဖြစ်သည်။

ဝမ်ယု - “…” သြော… ဒီလိုကိုး။

ဝမ်ယုသည် သက်ကြီးရွယ်အို ပရိသတ်ကြီး၏ ဘတ်စ်ကားပေါ်သို့ တိုးဝှေ့တက်သည့် စွမ်းအားကို ပထမဆုံးအကြိမ် ကြုံတွေ့ဖူးခြင်းဖြစ်သည်။ ဂွမ်းမင်လမ်းတွင် ရှီအန်နင်းနှင့်အတူ ဘတ်စ်ကားပေါ်မှ တိုးဝှေ့ဆင်းလာစဉ် ဝမ်ယု ထိတ်လန့်မိသည်ကို မထိန်းနိုင်ခဲ့ပေ။

“ဒါ ဘာအနံ့လဲ” ဝမ်ယုက သူ့ကိုယ်သူ အနံ့ခံကြည့်လိုက်ပြီး မျက်နှာပျက်သွားခဲ့သည်။

ရှီအန်နင်းက နာခေါင်းကို အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ဝမ်ယုကို တည်ငြိမ်စွာဖြင့် “ငါးခြောက်အနံ့ပါ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဝမ်ယု - “…”

“ခုနက အဒေါ်ကြီးတစ်ယောက်ရဲ့ အိတ်ထဲမှာ ငါးသင်းဝါခြောက်တွေ ပါလာတာ” ရှီအန်နင်းက ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။

သခင်လေး ဝမ်၏ မျက်နှာပေးမှာ အလွန်စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသည်ဟု ဖော်ပြနိုင်သည်။

ရှီအန်နင်းမှာ မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ဘဲ မျက်လုံးလေးများ မှေးစင်းသွားခဲ့သည်။

သူမသည် ရယ်ခဲသော်လည်း သူမ ပြုံးလိုက်တိုင်း ဝမ်ယု၏ ရင်ခုန်သံများ မြန်ဆန်သွားခဲ့ရသည်။ ငါးသင်းဝါခြောက် သို့မဟုတ် တရုတ်နံနံအနံ့တို့သည် သူ့အတွက် အနှောင့်အယှက် မဖြစ်တော့ပေ။

“ငါ မင်းနဲ့အတူ အလုပ်လိုက်ခဲ့မယ်” ဟု သူက တောက်ပသော မျက်လုံးများဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“မလိုက်ပါနဲ့” ရှီအန်နင်းက ပြတ်သားစွာ ငြင်းပယ်လိုက်သည်။

ဝမ်ယုက စကားဆက်ပြောချင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူမက “ကျွန်မမှာ အလုပ်နှစ်ခုရှိတယ်၊ ည ၁၁ နာရီလောက်မှ ပြီးမှာ။ စိတ်မညစ်ပါနဲ့၊ ပြန်လိုက်ပါတော့” ဟု ထပ်လောင်းပြောလိုက်သည်။

ရှီအန်နင်း၏ အချိန်ပိုင်းအလုပ်သည် ဝမ်ယုအတွက် ခေါင်းခဲစရာတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူမတွင် ချစ်သူထားရန် အချိန်မရှိဟု ပြောခဲ့ခြင်းမှာ မုသားမဟုတ်ပေ။

ရှီအန်နင်းက ခေါင်းမာပြီး ဝမ်ယုကလည်း တရားဝင်ဖြစ်ရန် အလျင်လိုမနေပေ။ သူသည် နောင်တွင် ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆက်လက်ကြိုးစားရန် စီစဉ်ထားသည်။ သူက “ကောင်းပြီ၊ ဒါဆို ငါအရင်ပြန်မယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

စကားပြောပြီးသည်နှင့် သူသည် ရုတ်တရက် လက်ကိုဆန့်ကာ ရှီအန်နင်း၏ နားရွက်သီးလေးကို ဆွဲလိုက်ပြီး “အလုပ်တွေ အလွန်အမင်း မလုပ်နဲ့” ဟု မှာကြားလိုက်သည်။

သူမ၏ နားရွက်သီးလေးမှာ အပူလောင်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ရှီအန်နင်းက ဝမ်ယု၏ လက်ကို ပုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး နားရွက်ကို အုပ်ကာ သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ဝမ်ယု၏ နှုတ်ခမ်းများတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူ၏ အကြည့်များမှာ ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲနေခဲ့သည်။

ရှီအန်နင်းမှာ အကူအညီမဲ့သွားခဲ့သည်။ အမှန်တော့ နေ့လယ်က စိတ်လိုက်မာန်ပါ နမ်းရှိုက်ခဲ့မှုမှစတင်၍ သူမနှင့် ဝမ်ယုကြားရှိ အရာအချို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်ကို သူမ သဘောပေါက်ထားသည်။

အချို့သော ဆက်ဆံရေးများနှင့် အချို့သော လူများသည် သူတို့၏ ပန်းတိုင်မရောက်မချင်း နောက်ဆုတ်မည်မဟုတ်ပေ။ ဝမ်ယုသည် ထိုကဲ့သို့သော လူမျိုးဖြစ်သည်။ သူ၏ အဘိဓာန်တွင် “နယ်နိမိတ်များကို ကျော်လွန်ခြင်း” သာ ရှိပြီး “နောက်ဆုတ်ခြင်း” သို့မဟုတ် “လက်ဗလာဖြင့် ထွက်ခွာခြင်း” ဆိုသည်မှာ ဘယ်တော့မှ မရှိခဲ့ပေ။

ဝမ်ယုက ကားတစ်စီးခေါ်ကာ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီး ရှီအန်နင်းကတော့ ရှူးချန် (Shu Chen) ၏ ကော်ဖီဆိုင်သို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှောက်ပြီးနောက် တစ်ယောက်ယောက်က သူမကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

ညဆိုင်းတွင် သူမနှင့်အတူ အလုပ်လုပ်သည့် ကောင်မလေးက အနောက်မှ လိုက်လာပြီး “အန်နင်း၊ ခုနက မင်းရဲ့ ချစ်သူလား” ဟု မေးလိုက်သည်။

ရှီအန်နင်းက “မဟုတ်ပါဘူး” ဟု မပြောမီ ထိုကောင်မလေးက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် စကားဖြတ်ပြောလိုက်သည် - “သူက သိပ်ချောတာပဲ! မင်းရဲ့ ချစ်သူက တကယ်ကို ချောတာပဲ! မင်းတို့နှစ်ယောက်က လိုက်ဖက်လိုက်တာ! အား… ငါလည်း ချစ်သူတစ်ယောက် လိုချင်လိုက်တာ”

သူမက စကားတွေ တဆက်ဆက်ပြောရင်း ရှီအန်နင်းကို “ဟေ့၊ မင်း ဒီလိုချောတဲ့ ချစ်သူကို ဘယ်မှာရှာတွေ့တာလဲ။ သူက ငါတို့ကျောင်းကလား” ဟု မေးလိုက်သည်။

သူမ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုက ရှီအန်နင်းကို လွှမ်းမိုးသွားပြီး သူမက သာမန်အတိုင်း “အင်း၊ သူက ငါတို့ကျောင်းက ဂျူနီယာပါ” ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ထိုကောင်မလေးက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် မေးခွန်းအမျိုးမျိုး မေးခဲ့ပြီး ရှီအန်နင်းကို ဟွာတကျောင်း (Huada) မှ ကောင်လေးအချို့နှင့် မိတ်ဆက်ပေးရန်ပင် တောင်းဆိုခဲ့သည်။

ရှီအန်နင်း ခေါင်းကိုက်လာရသည်။ “ငါက ကျောင်းမှာ မနေဘူး၊ ပြီးတော့ အတန်းဖော်တွေနဲ့လည်း သိပ်မရင်းနှီးဘူး…”

သူတို့ ဆိုင်ထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် ထိုကောင်မလေးက ရှူးချန်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် “မန်နေဂျာ၊ မန်နေဂျာ! ခုနက အန်နင်းရဲ့ ချစ်သူကို မေမေတွေ့ခဲ့တယ်! သူက ရမ်းကို ချောတာပဲ!” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှူးချန်သည် နူးညံ့ပြီး သဘောကောင်းသည့် စရိုက်ရှိသူဖြစ်ပြီး သူကိုယ်တိုင်လည်း ဆွဲဆောင်မှုရှိသည့် ရုပ်ရည်ရှိသူဖြစ်သည်။ ဆိုင်ရှိ ကောင်မလေးများက သူ့ကို တော်တော်လေး ကြိုက်ကြသည်။ သူက ပြုံးလိုက်ပြီး “ဩ… ဝမ်ယု မဟုတ်လား။ ဘာလို့ ဆိုင်ထဲဝင်မလည်တာလဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။

သူတို့အားလုံးက ဝမ်ယုကို သူမ၏ ချစ်သူဟု သတ်မှတ်ထားကြတာလား။

ဝမ်ယုကို သူမ၏ ချစ်သူအဖြစ် တခြားသူများ သတ်မှတ်ထားခြင်းအပေါ် သူမ လုံးဝ စိတ်မပျက်မိသည်ကို ရှီအန်နင်း ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ ထိုအစား သူမ၏ ရင်ထဲတွင်… သဘောတူညီမှု ခံစားချက်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

“သူ ငါ့ကို လာပို့တာ၊ ပြီးတော့ ကိစ္စရှိလို့ ပြန်သွားတယ်” ဟု သူမက ပြောလိုက်သည်။ အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် သူမ၏ ပါးပြင်များ အနည်းငယ် ပူနွေးလာခဲ့သည်။

ရှူးချန်က ရှီအန်နင်းကို “ချစ်သူရှိတဲ့ ကောင်မလေး” အဖြစ် သတ်မှတ်ထားပြီးဖြစ်သည်။ သူက ဒီအချက်ကို ရင်ထဲတွင် လက်ခံထားပြီး တည်ငြိမ်ကာ ပေါ့ပါးသည့် သဘောထားရှိသည်။ သူက သူမကို စနောက်ရင်း “နောက်တစ်ခါကျရင် သူ့ကို ဆိုင်ထဲ ဝင်ခိုင်းလိုက်၊ ငါ ကော်ဖီတိုက်မယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှီအန်နင်းက သဘောတူလိုက်ပြီး ထမင်းစားကာ အဝတ်အစားလဲရန် အတွင်းသို့ အမြန်ဝင်သွားခဲ့သည်။

ကော်ဖီဆိုင်တွင် အလုပ်ပြီးနောက် သူမ NL သို့ သွားခဲ့သည်။ မနက်ဖြန်သည် သူမ၏ ပိတ်ရက်ဖြစ်သော်လည်း NL သည် ဒီနေ့တွင်ပင် စည်ကားနေခဲ့သည်။ လော်ဘီနှင့် သီးသန့်အခန်းများ ပြည့်နေခဲ့သည်။

ရှီအန်နင်းက ဒီလိုမျိုးကို ကြိုက်သည်။ သူမသည် သာမန် စနေ၊ တနင်္ဂနွေနေ့များထက် ဒီလိုနေ့မျိုးတွင် ပိုမိုဝင်ငွေ ရရှိသည်။ သူမသည် ဘားရှိ စားပွဲများကြားတွင် အလုပ်များစွာ လုပ်ကိုင်ရင်း ကြိုးစားအားထုတ်နေခဲ့သည်။

“အန်နင်း!” အသက်ကြီးသည့် ကောင်မလေးတစ်ယောက်က လာပြီး သူမကို ဆွဲလိုက်ရင်း “သီးသန့်အခန်း ၇ က အဝယ်တော်က မင်းကို ခေါ်ခိုင်းနေတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှီအန်နင်း အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည် - “ကျွန်မကိုလား”

နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် သီးသန့်အခန်းများမှ အဝယ်တော်များသည် ပိုမို လက်ဖျားရက်ရောကြသည်။ သောက်စရာများ မှာယူသည့်အပြင် သောက်ကြေး (Tip) များလည်း ပေးတတ်ကြသည်။ သို့သော် ရှီအန်နင်းသည် သူမ၏ အတိတ်ဘဝတွင် သီးသန့်အခန်းများသို့ ခဲယဉ်းစွာ သွားရောက်ခဲ့ဖူးသည်။ ပိတ်လှောင်ထားသည့် နေရာတွင် အမျိုးသား အဝယ်တော်များသာ အများစုရှိသဖြင့် သူမအတွက် လုံခြုံမှုမရှိဟု ခံစားရသည်။

သူမသည် သီးသန့်အခန်းများတွင် စီးပွားရေးအတွက် မပြိုင်ဆိုင်ခဲ့သဖြင့် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များနှင့် ဆက်ဆံရေးမှာ အတော်အတန် အေးချမ်းခဲ့သည်။ ထူးဆန်းသည်မှာ NL တွင် သူမ၏ ရေပန်းစားမှုသည် ကျောင်းတွင်ထက်ပင် ပိုမိုကောင်းမွန်နေခဲ့သည်။

“ကောင်လေးတစ်ယောက်၊ တော်တော်လေး ငယ်သေးတယ်၊ မင်းနဲ့ အတန်းဖော်ပါလို့ ပြောပြီး မင်းကို ခေါ်ခိုင်းလိုက်တာ” ဟု ထိုကောင်မလေးက မနာလိုစွာ ပြောလိုက်သည်။

ထိုကောင်လေးက လက်ဖျားရက်ရောသည်။ ရှီအန်နင်းကို ခေါ်ရန်အတွက် သူမကို သောက်ကြေးပင် ပေးခဲ့သေးသည်။ သူသည် အတန်းဖော်တစ်ယောက်အနေဖြင့် သူမကို ဂရုစိုက်ချင်တာ သို့မဟုတ် သူမကို လိုက်ကပ်ချင်တာ ဖြစ်နိုင်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ရှီအန်နင်းသည် ဒီနေ့တွင် ကောင်းမွန်သည့် ပိုက်ဆံအချို့ ရရှိတော့မည်ဟု ထင်ရသည်။

ထိုကောင်မလေးက ထိုသို့ ဖော်ပြလိုက်သောအခါ ရှီအန်နင်း ပထမဆုံး တွေးမိသည့်လူမှာ ဝမ်ယု ဖြစ်သည်။

သူမ၏ အတိတ်ဘဝတွင် သူမ၏ ပိတ်ရက်မတိုင်မီ ညတွင် ဝမ်ယု NL သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်ကို သူမ သတိရလိုက်သည်။ သူသည် ကျောင်းပြင်ပမှ အသက်ကြီးပုံရသည့် စိမ်းသက်သော လူတစ်စုကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူက သူမ၏ နာမည်ကို ခေါ်ကာ ဈေးကြီးသည့် သောက်စရာ အများအပြားကို မှာယူခဲ့သည်။

သူမ သီးသန့်အခန်းမှ ထွက်ခွာတော့မည်ဖြစ်ပြီး တံခါးကို ပိတ်လိုက်စဉ်တွင် သူ၏ အပေါင်းအသင်းတစ်ဦးက “ဒီကောင်မလေးရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာက လှလိုက်တာ၊ ငါတော့…” ဟု ပြောလိုက်သည်ကို သူမ ကြားလိုက်ရသည်။

ထို့နောက် တံခါးပိတ်သွားခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ဘာတွေပြောခဲ့သည် သို့မဟုတ် ဝမ်ယု မည်သို့ တုံ့ပြန်ခဲ့သည်ကို သူမ မကြားရတော့ပေ။

ထိုညတွင် ဝမ်ယု၏ သီးသန့်အခန်းတစ်ခုတည်းမှပင် သူမ တော်တော်လေး ဝင်ငွေရရှိခဲ့သော်လည်း ပျော်ရွှင်မှုမရှိခဲ့ပေ။ အလုပ်ပြီး၍ ထွက်လာသောအခါ ဝမ်ယုက လမ်းဘေးတွင် သူမကို စောင့်ဆိုင်းနေပြီး သူမကို အိမ်သို့ လိုက်ပို့ချင်နေသည်ကို တွေ့ခဲ့ရသည်။

သူမ ပြတ်သားစွာ ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။

ရှီအန်နင်းက “ကောင်းပြီ၊ ကျွန်မ ချက်ချင်း လာခဲ့မယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူ့ကို အိမ်ပြန်ခိုင်းခဲ့သော်လည်း သူက ရောက်လာခဲ့ပြန်ပြီ။ ရှီအန်နင်း ရင်ထဲတွင် ညည်းတွားလိုက်သော်လည်း သူမ၏ အတိတ်ဘဝတုန်းက NL တွင် သူမ၏ နာမည်ကို ခေါ်ခဲ့သည့် ဝမ်ယုအပေါ် ထားရှိခဲ့သည့် စိတ်ပျက်မှုကို ယခုအခါတွင်တော့ မခံစားရတော့ပေ။

သူမသည် သီးသန့်အခန်း ၇ သို့ ရောက်ရှိလာပြီး တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်ကာ ဒီတစ်ကြိမ်တွင် ဝမ်ယု၏ အပြုအမူကို တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာ ရင်ဆိုင်နိုင်မည်ဟု မူလက တွေးထားခဲ့သည်။

သို့သော် သီးသန့်အခန်းထဲရှိ စိမ်းသက်သော လူတစ်စုကြားတွင် ကောင်လေးတစ်ယောက်က သူမကို လက်ပြလိုက်ပြီး “ဟေ့၊ မင်း ငါ့ကို မှတ်မိလား” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှီအန်နင်း၏ မျက်နှာပေးမှာ တောင့်တင်းသွားခဲ့သည်။

ထိုသူသည် ဝမ်ယု မဟုတ်ပါ၊ ကျောက်ချန် (Zhao Chen) ဖြစ်နေခဲ့သည်။

---

*ဘာသာပြန်သူ၏ မှတ်ချက် - ကျောက်ချန်၊ ဒီကောင်က တကယ်ကို ရွံစရာကောင်းတဲ့ ကောင်ပဲ! အမျိုးသမီး အများစုမှာ ရွံစရာကောင်းတဲ့ ကောင်တွေကို ရိပ်မိတဲ့ သဘာဝအသိ ရှိကြတယ်လို့ ငါထင်တယ်။ အချို့ယောက်ျားတွေက လုံးဝကို လုံခြုံမှုမရှိဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဝမ်ယုရဲ့ အောင်ပွဲလေးအတွက် ဟေး! သူတို့အခု နှစ်ယောက်ကြား မရေမရာ အဆင့်မှာ ရောက်နေကြပြီ။*

[1] သူမ သူ့ကို နမ်းခဲ့သည်။